Το προτελευταίο παιχνίδι πριν τον μεγάλο τελικό δίνει σε λίγες ώρες η αγαπημένη μας ομάδα στο Nick Galis Hall όπου θα υποδεχθεί τον Προμηθέα Πατρών του Β.Αγγέλου. Ένα παιχνίδι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι μια τυπική διαδικασία αλλά με τον φετινό ΑΡΗ να έχει προδώσει αρκετές φορές την εμπιστοσύνη μας αποτελεί ακόμη ένα ερωτηματικό για το πως θα παρουσιαστεί σήμερα η ομάδα. Και όλα αυτά μια εβδομάδα πριν τον μεγάλο τελικό και την τεράστια ευκαιρία που έχουμε για να προσθέσουμε έναν ακόμη τίτλο στο ταβάνι του Παλέ.

Ο "εκ των κορυφαίων" ευρωπαίων προπονητών Β.Αγγέλου κατέληξε τελικά στον Προμηθέα Πατρών να παλεύει για τη σωτηρία αντί για κάποια ομάδα της Ευρωλίγκας(σύμφωνα με αυτά που μας έλεγαν όταν ήταν στον ΑΡΗ). Κάτι που για να είμαστε ειλικρινείς για την ώρα φαίνεται να το πετυχαίνει. Η εκτός έδρας νίκη στην Λευκάδα και η νίκη επί του Κολοσσού την περασμένη αγωνιστική δείχνει ότι ο Προμηθέας Πατρών είναι σε ανοδική πορεία, ενώ λίγο έλειψε μερικές αγωνιστικές πιο πριν να κάνει το μεγάλο μπαμ κερδίζοντας(αν του επέτρεπαν τα κοράκια) τον Παναθηναϊκό. Κάτι που σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει σήμερα να επαναλάβει την καλή εμφάνιση κόντρα στην Στρασμπούργκ. Εκεί που δεν έκανε το μεγάλο παιχνίδι επιθετικά αλλά είχε μια άμυνα για 40' που μασούσε σίδερα. Αύτο υποτίθεται είναι το σήμα κατατεθέν των ομάδων του Δ.Πρίφτη αλλά δυστυχώς φέτος το έχουμε ξεχάσει. Αν πάντως οι παίκτες μας δείξουν την ίδια διάθεση που έδειξαν την περασμένη Τρίτη τότε πολύ πιθανό να απολαύσουμε έναν ευχάριστο περίπατο όπως με το Ρέθυμνο και τους Γάλλους.

Το είχαμε τονίσει και μετά τον αγώνα της Τρίτης ότι είναι πολύ σημαντικό σε αυτά τα λίγα παιχνίδια πριν τον τελικό ο ΑΡΗΣ να δείξει το καλό του πρόσωπο ώστε να ανέβει η αυτοπεποίθηση όλων. Ακόμη και στον αγώνα με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ θα πρέπει να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να αποδείξουμε πρώτα στους εαυτούς μας και μετά στους αντιπάλους ότι πρέπει να μας σέβονται και να μας υπολογίσουν. Για αυτό σήμερα πάμε να πατήσουμε τον νεοφώτιστο Προμηθέα και να στείλουμε το μήνυμα ότι έστω και με λίγη καθυστέρηση ο ΑΡΗΣ βρίσκει τον δρόμο του!

ΥΓ. Προπονητική "τιτανομαχία" στο Παλέ! Ο καλύτερος Έλληνας προπονητής απέναντι σε έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη! Ποιος θα νικήσει? Μα φυσικά αυτός που έχει στο πλευρό του εκ τους "κορυφαίους" βοηθούς προπονητή στην Ευρώπη... Ναι το ακούσαμε και αυτό... τι άλλο θα ακούσουμε δεν ξέρουμε σε αυτήν την όμορφη μπασκετούπολη δεν ξέρουμε...

ΥΓ2. Ποιος Ιτούδης ρε Βασιλακόπουλε?!?!? Έδω έχουμε τον κορυφαίο που είναι και σε πιο οικονομική τιμή!

Άλμα πρόκρισης για την αγαπημένη μας ομάδα που νίκησε εύκολα την Στρασμπουργκ παίρνοντας και το +19 ενόψει της ρεβάνς στη Γαλλία! Μεταμορφωμένος ο ΑΡΗΣ σε σχέση με την εμφάνιση του περασμένου Σαββάτου, έπαιξε σκυλίσια άμυνα για 40', κυκλοφόρησε αρκετά καλά την μπάλα στην επίθεση δείχνοντας ότι υπάρχουν τα ψυχικά αποθέματα και να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα. Εντυπωσιακή η παρουσία του κόσμου που έπνιξε την πίκρα του και γέμισε το Παλέ δίνοντας απάντηση σε όσους μιλάνε για πανηγυρτζήδες και γκρινιάρηδες οπαδούς του καναπέ!

Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι οι παίκτες μας σήμερα μπήκαν αποφασισμένοι για να καθαρίσουν το παιχνίδι και να βάλουν γερές βάσεις για την πρόκριση. Βγάζοντας τρομερή ενέργεια στην άμυνα υποχρέωσε τους Γάλλους σε  σωρεία λαθών και τραγικών επιθετικών επιλογών. Ενώ στην επίθεση η μπάλα κυκλοφόρησε αρκετά καλά, βγήκαν αρκετά ελεύθερα σουτ(παρά τα μέτρια ποσοστά στα τρίποντα) και προσπάθησαν να χτυπήσουν και κοντά στο καλάθι. Ουσιαστικά κάνοντας απλά τα βασικά που θα έπρεπε να κάνουν σε κάθε παιχνίδι και πήραν μια νίκη πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Ο Κάμινγκς επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις και ο Γιάνκοβιτς που "επέστρεψε" στο παρκέ και έδωσε λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο ενθουσιώδης Τζάκσον. 9 πόντους με άψογα ποσοστά, 8 ριμπάουντ, 2 τάπες, 2 κλεψίματα και απίστευτη μαχητικότητα σε κάθε φάση! Ένας Αμερικάνος σέντερ που ήρθε από το πουθενά και απλά επιβεβαίωσε ότι σχεδόν οποιοσδήποτε σέντερ θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ περισσότερο σε σχέση με τον Μπάκνερ που ήταν και το μεγαλύτερο συμβόλαιο του φετινού ΑΡΗ. Ο Γκόρντον δεν αγωνίσθηκε πολύ λόγω ενός μικροτραυματισμού αλλά είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα μπορεί και αυτός να ενισχύσει σημαντικά την ομάδα.

Σαν μεγάλη δόση οξυγόνου λίγο πριν την ασφυξία μοιάζει η σημερινή νίκη τόσο για την ομάδα όσο και τον κόσμο που ήταν σκασμένος μετά το βράδυ του Σαββάτου. Είναι ευκαιρία ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να εκμεταλλευτούν την ένεση ψυχολογίας από τη σημερινή νίκη και να ανεβάσουν κι άλλο την απόδοση τους στο εύκολο παιχνίδι που ακολουθεί με τον Προμηθέα. Είναι πολύ σημαντικό για όλους έστω και για 2 συνεχόμενα παιχνίδια πριν τον μεγάλο τελικό ο ΑΡΗΣ να δείξει ότι μπορεί. Γιατί αν σήμερα μετά από όλα όσα έχει περάσει ο κόσμος του ΑΡΗ τον τελευταίο καιρό, γέμισε το γήπεδο έτσι. Φανταστείτε τι έχει να γίνει σε 11 ημέρες! Μετράμε αντίστροφα τις ημέρες από τώρα! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλα πλάνα σήμερα, διαφορετικά μοιράστηκε ο χρόνος στους παίκτες, διαφορετική διάθεση έδειξαν και οι παίκτες μας... Τόσο δύσκολο ήταν να παίξετε έτσι και το Σάββατο με τους ανύπαρκτους?

Να ξεπεράσει τους κραδασμούς της νέας αποκαρδιωτικής εμφάνισης μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας θα προσπαθήσει σε λίγες ώρες από τώρα η αγαπημένη μας ομάδα κερδίζοντας στο Nick Galis Hall τη Γαλλική Στρασμπούρ και κάνοντας το πρώτο βήμα για την πρόκριση. Ένα παιχνίδι που αποκτάει ακόμη περισσότερη σημασία μιας και έρχεται σε ένα πολύ καθοριστικό χρονικά σημείο και η νίκη σήμερα μοιάζει με φάρμακο στον ασθενή.

Με την εικόνα που παρουσιάζει συχνά πυκνά η ομάδα μας φέτος ελάχιστη σημασία έχει ο αντίπαλος. Κάτι άλλωστε που φαίνεται από τις τεράστιες μεταπτώσεις στην απόδοση από παιχνίδι σε παιχνίδι όπου την μια κερδίζει με 48 πόντους διαφορά και άλλη χάνει από αντιπάλους που με το ζόρι καταφέρνουν να κάνουν τα βασικά. Σίγουρα η Στρασμπούρ σε σχέση με τον μπάογκ και τα Τρίκαλα μοιάζει με μεγαθήριο μιας και πρόκειται για σαφώς πιο σοβαρή ομάδα, με ποιοτικότερους και πιο αθλητικούς παικτές. Και όμως ο καλός ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα... παρά μόνο τον κακό του εαυτού.

Το πόσο άρρωστη είναι η ομάδα μας φέτος φαίνεται ακόμη και από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών. Ο συμπαθής κατά τα άλλα Γιάνκοβιτς σε μια προσπάθεια να "διασκευάσει"  τα όσα ο κόσμος καλώς ή κακώς συμπαίρανε από την τελευταία του ανάρτηση στα social media και μίλησε για κακή κριτική, οπαδούς του καναπέ και αγνούς οπαδούς... Σε έναν σύλλογο βάζοντας και τον κόσμο μέσα υπάρχει μια "ιεραρχία" στις απαιτήσεις, στις υποχρεώσεις και στις ευθύνες. Καλό λοιπόν άπαντες εκεί στην ομάδα να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα και να βρουν τους τρόπους για να τα λύσουν και ύστερα να ψάξουν για ευθύνες παραέξω. Άλλωστε ο κόσμος έχει αποδείξει αμέτρητες φορές αν στηρίζει ή όχι... και δεν περιμένει κανέναν περαστικό παράγοντα, προπονητή ή παίκτη για να του πει αν θα στηρίξει την αγαπημένη του ομάδα ή όχι. Για αυτό ο καθένας ας κάνει σωστά τη δουλειά του... Εμείς στην κερκδία και οι παίκτες και ο προπονητής πάνω στο παρκέ. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ!

Σε αγώνα που θύμιζε περισσότερο γυναικείο μπάσκετ ο ΑΡΗΣ επιδόθηκε σε έναν άνευ λογικής διαγωνισμό τρίποντων καταφέρνοντας να χάσει για 2η φορά από έναν κωμικοτραγικό μπαογκ που τέλειωσε το παιχνίδι με 0/22 τρίποντα. Σκορποχώρι η ομάδα, παίκτες χωρίς ρόλους, ομάδα χωρίς σύστημα, πάγκος χωρίς προπονητή... Μετά τις 2 ήττες από τους Γερμανούς του Χέρμπερτ, τον διασυρμό από τα Τρίκαλα(που ηττήθηκε σήμερα εντός έδρας από το Λαύριο) ζήσαμε και αυτόν τον μπάογκ να μας κερδίζει 2 φορές και μάλιστα χωρίς να σκοράρει έξω από τα 6.75.

Εντυπωσιακά ξεκίνησε η ομάδα έχοντας εξαιρετικά ποσοστά στα τρίποντα και δείχνοντας τη διάθεση να τρέξει με κάθε ευκαιρία. Με τον ΑΡΗ μας όμως να επιμένει στα τρίποντα και να μην ψάχνει εναλλακτικούς δρόμους προς το αντίπαλο καλάθι όλα έδειχναν ότι τα μακρινά σουτ σταμάτησαν να μπαίνουν θα είχαμε πρόβλημα. Ο συμπολίτης μπορεί να μην μπορούσε με τίποτα να σκοράρει έξω από τα 6.75, να έχανε τα άχαστα κάτω από το καλάθι αλλά με την επιμονή του να φέρνει την μπάλα κοντά στο καλάθι μας έβρισκε τους τρόπους για να σκοράρει. Σε αυτή την εικόνα βοήθησε σημαντικά η εμμονή του Δ.Πρίφτη να δώσει με χαμηλά σχήματα(ούτε καν τον Μούρτο δεν έβαλε να παίξει άμυνα)  από το ξεκίνημα ένα πλεονέκτημα στον Πέινερς που συνεχώς βρισκόταν στην επίθεση με πιο κοντό παίκτη αλλά και να παίξει για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον Σίμτσακ όπου στην άμυνα κάτω από το καλάθι υστερεί σημαντικά. Ο συμπολίτης έμεινε κοντά στο σκορ, τα ποσοστά μας έξω από τα 6.75 συνεχώς μειωνόταν, σύστημα ή έστω σκέψη για να περάσει η μπάλα κοντά στο καλάθι δεν υπήρχε και έτσι απλά χάθηκε το παιχνίδι. Χωρίς ενέργεια οι περισσότεροι παίκτες μας, έδειχναν να μην πιστεύουν στη νίκη ακόμη και όταν πήραν σημαντική διαφορά στο πρώτο ημίχρονο. Ακατανόητο το γιατί ένας παίκτης σαν τον Γιάνκοβιτς δεν μπορεί να έχει ενεργό ρόλο σε αυτόν τον ΑΡΗ  όπως εξίσου ακατανόητο το γιατί δίνονται χρήματα για να έρθουν παίκτες σαν τον Καββαδά και τον Τζάκσον όταν ο κόουτς "βολεύεται" περισσότερο με αυτά που μπορεί να του δώσει ένας παίκτης σαν τον 37χρονο Σίμτσακ... 

Ο ΑΡΗΣ ήταν τραγικός και σήμερα όπως τραγικός είναι σχεδόν στα περισσότερα παιχνίδια από το ξεκίνημα της χρονιάς. Το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και μπορεί με ένα εύστοχο ή χαμένο σουτ ή και ένα ανάποδο σφύριγμα να παίρναμε τη νίκη. Νίκες σαν πολλές από αυτές που έχουμε πάρει χωρίς όμως η ομάδα να πείθει κανέναν. Το χειρότερο από όλα είναι ότι για να φθάσουμε στο σημείο να παραδεχθούμε τα οφθαλμοφανή πρέπει να ντροπιαστούμε από τους Φράπορτ, τα Τρίκαλα και τον συμπολίτη. Ναι η ομάδα έχει άλλα 3 πολύ σημαντικά παιχνίδια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ναι η ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παλεύει και δεν μπορεί να τα παρατήσει. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και το τι παρακολουθούμε φέτος.... την προσπάθεια του ΑΡΗ να επιστρέψει στην κορυφή ή την μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα ενός επαγγελματία προπονητή για να ξεφύγει από την μετριότητα; 

ΥΓ. "Ότι σου δίνει ο αντίπαλος προπονητής πρέπει να το παίρνεις" Τα ακούσαμε στο Ρέθυμνο, το ακούσαμε στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ το ακούσαμε και σήμερα... Μήπως ρε κόουτς δεν πρέπει να παίρνεις ότι σου δίνει ο αντίπαλος προπονητής και να κάνεις κάτι δικό σου;

ΥΓ2. Προφανώς για άλλους παίκτες είναι αρκετό και θετικό το ότι καταφέρνουν και αναπνέουν πάνω στο παρκέ ενώ για άλλους αν σε αυτά τα δίλεπτα διαλλείματα από τον πάγκο δεν καταφέρουν να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους είναι άχρηστοι και δεν κάνουν...

ΥΓ3. Ντροπή στον Μαρκόπουλο που ρίχνει ένα αμούστακο παιδάκι σαν τον Κόνιαρη στα βαθειά... θα το καταστρέψει το παιδί....

ΥΓ4. Φταίνε οι διαιτητές... μας χάλασε τη χημεία ο Γκόρντον...  έλειπε ο Σανικίντζε... στα @@ μας το σημερινό, αδιάφορο παιχνίδι ήταν... το Στρασβούργο να κερδίσουμε την Τρίτη και όλα καλά.

ΥΓ5. Ησυχία, μην γκρινιάζει κανείς. Θετική ενέργεια όλοι γιατί διαφορετικά θα αγχωθούν τα παιδιά και ο κόουτς και δεν θα παίζουν καλά...

Να "κλειδώσει" κατά μεγάλο ποσοστό την 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος θα προσπαθήσει να πετύχει σήμερα το βράδυ στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας η αγαπημένη μας ομάδα αλλά και να πάρει τη ρεβάνς από την εντός έδρας ήττα του πρώτου γύρου. Μια ήττα που μας πλήγωσε πάρα πολύ αλλά παράλληλα χτύπησε από πολύ νωρίς τον κώδωνα του κινδύνου ότι κάτι δεν πάει καλά...Αυτό που απομένει είναι να φανεί έστω και μήνα Φεβρουάριο και αφού έχουν γίνει μια σειρά από αλλαγές στο ρόστερ ότι η ομάδα τώρα που αρχίζουν τα σημαντικά παιχνίδια θα ανεβάσει στροφές και θα παρουσιαστεί πανέτοιμη για να κάνει το αυτονόητο!

Η άφιξη του Γκόρντον και ο ορισμός του τελικού στο Παλέ έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Η έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προπονητή και σε αρκετούς παίκτες έχει δώσει την θέση στο πείσμα για να πετύχουμε κάτι καλό σε μια περίεργη χρονιά. Το -16 στα Τρίκαλα με το +48 απέναντι στο Ρέθυμνο δείχνει ότι η ομάδα ακόμη ψάχνεται αλλά και ότι έχει τεράστιες δυνατότητες. Κάτι όμως της λείπει για να αποκτήσει τη σταθερότητα και την αυτοπεποίθηση που απαιτείται για να πετύχει τους όποιους στόχους έχει. Αυτό το κάτι φαίνεται να είναι ο Γκόρντον που επέλεξε ο Δημήτρης Πρίφτης για να βελτιώσει σημαντικά κομμάτια στο παιχνίδι μας όπως είναι η οργάνωση στην επίθεση, το μακρινό σουτ και η συγκέντρωση στα κρίσιμα λεπτά ενός αγώνα. Η λογική λέει ότι ο Αμερικάνος τα έχει και τα παρέχει αυτά τα στοιχεία και ότι πολύ εύκολα με το που θα προσαρμοστεί θα μπορέσει να βοηθήσει ολόκληρη την ομάδα για να βελτιωθεί αλλά και κάθε έναν παίκτη ατομικά. Γιάνκοβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς είναι 3 παίκτες που για να αποδώσουν χρειάζονται χώρους, σκριν, συστήματα, βοήθειες που ως τώρα δεν υπάρχουν. Ενώ ο Κάμινγκς ίσως και να κάνει κακό στον εαυτό του(και σε ολόκληρη την ομάδα) όταν κρατάει τόσο πολύ την μπάλα στα χέρια του, οπότε αν την μοιράζεται με τον Γκόρντον τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα. Όλα τα παραπάνω δεν ξέρω πόσο ρόλο μπορούν να παίξουν στο σημερινό παιχνίδι για τον απλό λόγο ότι γνωρίζουμε τη φιλοσοφία του κόουτς και μάλλον δύσκολα να τον δούμε τον Γκόρντον να παίρνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Λογικά μόνο αν τα πράγματα αρχίσουν να στραβώνουν θα τον δούμε πάνω στο παρκέ. Μακάρι πάντως η ομάδα να κάνει έναν υγιεινό περίπατο και ο Γκόρντον να αρκεστεί σε κάποια αναγνωριστικά λεπτά. Άλλωστε αν ο ΑΡΗΣ πιάσει μια μέτρια απόδοση ακόμη και από αυτόν τον βελτιωμένο σχετικά μπάογκ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Αρκεί φυσικά να η ομάδα να μην μπει φοβισμένα, να παίξει δυνατά από την αρχή και να μεταφέρει όλο το άγχος στους γηπεδούχους όπου σήμερα θα προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν με επιτυχία την χρονιά μιας και τα τελευταία χρόνια ο μοναδικός τους στόχος είναι να μας κερδίζουν... Ας μην τους δώσουμε ξανά αυτή τη χαρά...

Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Η ήττα του πρώτου γύρου μας πείραξε πολύ. Όχι μόνο γιατί χάσαμε από τον συμπολίτη αλλά γιατί χάσαμε από έναν μπάογκ για γέλια και για κλάματα, ίσως και τον χειρότερο που έχουμε δει ποτέ... Η νίκη σήμερα επιβάλλεται τόσο για βαθμολογικούς όσο και για λόγους γοήτρου. Το ελάχιστο που είχε να πετύχει φέτος  ο ΑΡΗΣ ήταν να αποδείξει ότι σε σχέση με τις μικρομεσαίες ομάδες της Ελλάδος που έχουν το 1/4 του μπάτζετ του είναι τουλάχιστον ένα επίπεδο πάνω. Αν και μπήκαμε στον Φεβρουάριο ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσει να ανταποκρίνεται στις καλοκαιρινές μας προσδοκίες. Πατάμε το κοτόπουλο και συνεχίζουμε στα ακόμη πιο σημαντικά παιχνίδια!

NICK GALIS HALL!!! Στο ιστορικότερο γήπεδο της Ελλάδος, εκεί που ουσιαστικά γεννήθηκε το Ελληνικό μπάσκετ θα διεξαχθεί ύστερα από περίπου  19 χρόνια  ο μεγάλος τελικός κυπέλλου ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον Παναθηναϊκό! Η διοίκηση του ΑΡΗ δεν εγκατέλειψε τη "μάχη" ούτε για μια στιγμή, οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού στάθηκαν στο ύψος τους και στην αρχική τους επίσημη δήλωση περί τελικού στη Β.Ελλάδα και οι καρεκλοκένταυροι της ΕΟΚ βρισκόμενοι σε αδιέξοδο αναγκάστηκαν να ορίσουν το θρυλικό Παλέ για τη διεξαγωγή του τελικού!

Κόντρα στο πείσμα των ανθρώπων της ΕΟΚ αλλά και την ύποπτη σιωπή(έως σήμερα) της διοίκησης του Παναθηναϊκού οι εκπρόσωποι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν έκαναν ούτε ένα βήμα πίσω από τις αρχικές τους τοποθετήσεις. Δεν μάσησαν από την προπαγάνδα που τους ήθελε να έχουν συμφωνήσει για ΟΑΚΑ, δεν απογοητεύτηκαν από τα τεχνάσματα των "δεινόσαυρων" της ΕΟΚ και τελικώς δικαιώθηκαν. Η σημερινή απόφαση είναι η σημαντικότερη επικοινωνιακή νίκη του Λάσκαρη από την ημέρα που ήρθε.  Μια νίκη αντάξια της ιστορίας του συλλόγου που απεγνωσμένα ψάχναμε εδώ και πολλά χρόνια.  Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που μάθαμε από μικροί, αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που γουστάρουμε και έτσι ακριβώς ευελπιστούμε ο Νίκος Λάσκαρης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης να συνεχίσουν να προασπίζουν τα συμφέροντα της ομάδος που αγαπάμε. Κινήσεις σαν και αυτές παρόλο που δεν εντός των 4 γραμμών του γηπέδου υπενθυμίζουν στους παλιούς και διδάσκουν στους νεότερους ότι ο ΑΡΗΣ των 103 χρόνων ιστορίας(95 το μπάσκετ) δεν είναι ο ΑΡΗΣ που αποφασίζει να μην αγωνισθεί στην Ευρώπη, που δεν έχει δικαίωμα μεταγραφών, που παλεύει για την εξάδα, που έχει για μπροστάρηδες κάποιους φιλότιμους που απλά προσπαθούν(χωρίς να μπορούν) για το καλύτερο... Αλλά είναι η ομάδα που έφερε το μπάσκετ στην Ελλάδα σπάζοντας  τα Ελληνικά σύνορα και παρασύροντας μια ολόκληρη χώρα στο να πιστέψει ότι μπορεί να καταφέρει όλα όσα θεωρούσε αδύνατα! Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που μάθαμε, χωρίς μπάτζετ και ταβάνια...

Μια πρώτη νίκη ήταν η σημερινή απέναντι στο καταστημένο της ΕΟΚ αλλά και τον Παναθηναϊκό που εδώ και χρόνια βαδίζουν μαζί χέρι χέρι.  Η σημερινή απόφαση αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα του τελικού και πλέον το μπαλάκι από την διοίκηση πάει πάσα στον προπονητή και τους παίκτες της ομάδος. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιτυχία(όπως βαφτίστηκε από αρκετούς συνΑρειανούς) της περσινής χρονιάς ήταν ότι κερδίσαμε 2 φορές τον Παναθηναϊκό μέσα στην έδρα μας για τα πλεϊόφς. Νίκες που ναι μεν τις χαρήκαμε αλλά στην άκρη του μυαλού μας γνωρίζαμε ότι άλλο η αξία της νίκης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και άλλο στα πλέιοφς... Μια νίκη όμως σε έναν τελικό κυπέλλου δεν χωράει αμφισβήτηση. Καλύτερη ευκαιρία για τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να πετύχουν κάτι πραγματικά εξαιρετικό και να γράψουν τα ονόματα τους στην ιστορία του ΑΡΗ με ανεξίτηλα χρυσά γράμματα δεν υπάρχει. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό σας να κάνουμε όλοι μαζί τα αδύνατα δυνατά!

Μορφή χιονοστιβάδας φέρνεται να παίρνει πλέον η παρωδία ορισμού του τελικού κυπέλλου Ελλάδος όπως λίγο πολύ αναμέναμε να συμβεί εξαρχής. Ο λόγος και αυτός εξαρχής γνωστός και δεν είναι άλλος από τους γερασμένους "εγκεφάλους" της ΕΟΚ κ.Βασιλακόπουλο και κ.Τσαγκρώνη αλλά και της σιωπηλής ύπουλης στάσης της διοίκησης του Παναθηναϊκού που κρύβεται πίσω από τους "εντολοδόχους" της. Πλέον αναμένουμε από στιγμή προς στιγμή την τελική απόφαση που αν και εξακολουθεί να φαντάζει η Λάρισα ως το μεγάλο φαβορί, οι μεθοδεύσεις που γίνονται κρύβουν από πίσω το ΟΑΚΑ.

Οι σημερινές προκλητικές αντιεθνικές δηλώσεις του κ.Βασιλακόπουλου περι μεινότητας στην ακριτική πόλη και κινδύνων που υπάρχουν στην καθημερινότητα της Ξάνθης φανέρωσαν ακόμη μια πτυχή της ιδιοσυγκρασίας των ανθρώπων της ΕΟΚ που πιθανόν να συνεχίζουν να ζουν στην Ελλάδα των 80s θεωρώντας ότι όλοι οι Έλληνες εκτός Αθηνών είναι πολίτες Β κατηγορίας. Πολίτες που όχι μόνο δεν έχουν τη δυνατότητα να χαρούν στον τόπο τους ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός αλλά και κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή από ακραία εθνικιστικά στοιχεία και διάφορους άλλους κινδύνους μιας και σύμφωνα με τον κ.Βασιλακόπουλο και τον κ.Τσαγκρώνη μόνο στην Αθήνα υπάρχει η απαραίτητη αστυνομική δύναμη για να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών... Λογική ήταν η αντίδραση του Αντιπεριφερειάρχη Ξάνθης που ένιωσε θιγόμενος ως πολίτης της Ξάνθης από αυτές τις δηλώσεις. Οι διαβεβαιώσεις των εμπλεκομένων για την ασφάλεια του γηπέδου της ουδέτερης Λάρισας δεν φαίνεται να καλύπτουν του "κυρίους" της ΕΟΚ και ψάχνουν απεγνωσμένα από κάπου να πιαστούν για να οδηγήσουν τον τελικό στο ΟΑΚΑ εξυπηρετώντας τουλάχιστον τον Παναθηναϊκό μιας και τα "φιλαράκια" τους στην Κρήτη φέτος δύσκολα να καταφέρουν να τα εξυπηρετήσουν. Από την άλλο ο Παναθηναϊκός μετά το επικοινωνιακό παιχνίδι περί τελικού στη Β.Ελλάδα αφήνει άλλους να κάνουν τη δουλειά για αυτούς. Άλλωστε έτσι έχουν μάθει μια ζωή...

Όπως είχαμε γράψει και παλαιότερα. ο φετινός τελικός αποτελεί ιδανική ευκαιρία για τον Ν.Λάσκαρη για να γίνει πρώτος μάγκας και να αποδείξει ότι οι δηλώσεις του μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο Παλέ δεν ήταν απλός λαϊκισμός. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, αν δεν ορθώσει ο ΑΡΗΣ το ανάστημα του σε αυτό το κατεστημένο δεν θα το κάνει ποτέ κανείς! Οι μείον 2 βαθμοί στο φετινό πρωτάθλημα και σε μια μετριότατη χρονιά για την ομάδα μας δεν μπορούν να μας πληγώσουν. Το ίδιο θέλω να πιστεύω και για το πρόστιμο. Το να παρουσιαστεί όμως ο ΑΡΗΣ του Ν.Λάσκαρη που έχει αλλάξει σελίδα και παλεύει για να επιστρέψει στην κορυφή(έστω και με βήματα χελώνας) για ακόμη μια φορά ως ο απόλυτος κομπάρσος στο πανηγύρι του Παναθηναϊκού θα είναι τεράστιο πλήγμα για την ομάδα και τον κόσμο της.  Για αυτό... ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

ΥΓ. Και όμως ο κ.Τσαγκρώνης δεν ντράπηκε και σύγκρινε ομάδες όπως το Ρέθυμνο, το Φάρο και τον Απόλλων Πατρών που ανάγκασε ο "τύραννος" του Ελληνικού μπάσκετ να έρθουν να παίξουν τελικό στον καναπέ του σπιτιού του με τον ΑΡΗ και τον κόσμο του... Σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όλα αυτά μπορεί να είναι το ίδιο. Σε αυτό όμως σίγουρα όχι...

ΥΓ2. Με λίγα λόγια και αυτό που βγαίνει από τις δηλώσεις των "δεινόσαυρων" της ΕΟΚ είναι ότι η πρόταση τους ήταν να γίνει παρανόμως ο τελικός στην Κρήτη και στα Δύο Αοράκια παρά την ακαταλληλότητα του γηπέδου. Παράνομα, όπως σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα παράνομοι(ίσως και άκυροι) θα πρέπει να θεωρούνται και οι τελικοί που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στην Κρήτη και στο Ελληνικό...

ΥΓ3. Και σαν να μην φθάνουν όλα τα παραπάνω διάβαζεις και την κλασσική αθηναϊκή εξυπνάδα από εδώ και από εκεί "εντάξει τζάμπα κόπος, όπου και αν παίξουμε θα το σηκώσουμε, με 30 πόντους θα χάσουν γιατί το κάνουν τόσο θέμα, πάμε να το σηκώσουμε στο Παλέ να τελειώνουμε" κτλ. Μια ανακοίνωση όμως ο "υπερήφανος" κόσμος του Παναθηναϊκού περί ισονομίας δεν βγάζει. Μάλλον τις βαριούνται τις εκδρομές φαίνεται...

ΥΓ4. Όσο για σας τους συνΑρειανούς  "εκδρομάκηδες" που δεν κρατιέσται να ανεβείτε στα πούλμαν... άντε τους συνΑρειανούς που για οικονομικούς και διάφορους άλλους λόγους δεν τους σέβεσται, το νταβατζιλίκι που θέλει να σας πουλήσει ο Παναθηναϊκός για πολλοστή φορά δεν σας νοιάζει, την ομάδα που υποστηρίζεται και θέλετε να κερδίζει δεν σας νοιάζει το ότι αν παίξει στην έδρα του αντιπάλου θα έχει ένα αυτονόητο ντισαβαντάζ? Στο κάτω κάτω εμείς κατεβήκαμε και 25.000 κομμάτια στο ΟΑΚΑ, αφήστε να δούμε και κανέναν αντίπαλο οπαδό να "ταξιδέψει"...

ΥΓ5. Ασφαλέστερο γήπεδο από το να διεξαχθεί ένας τελικός επί ίσους όροους από το Nick Galis Hall δεν υπάρχει!

Με εντυπωσιακό τρόπο επέστρεψε η ομάδα μας στις νίκες διαλύοντας το Ρέθυμνο με 98-50! Με όλους(σχεδόν) τους παίκτες να σκοράρουν και πέντε να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξέσπασαν στο Ρέθυμνο τόσο για της συνεχόμενες ήττες και κακές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων όσο και για την πικρή ήττα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Μια επιβλητική νίκη που ήταν απαραίτητη για πολλούς λογούς που σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Ο αγώνας με το Ρέθυμνο είχε εξαρχής τη δική του ξεχωριστή σημασία. Το σενάριο της ήττας έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε αλλά ακόμη και μια οριακή νίκη με νερόβραστη εμφάνιση θα λειτουργούσε αρνητικά. Αυτό φάνηκε να το έχουν αντιληφθεί άπαντες στην ομάδα και για αυτό είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο και σε άμυνα και επίθεση. Με τον Καββαδά ασταμάτητο, τους Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς να "πυροβολούν" με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ από την αρχή πήρε σημαντικό προβάδισμα όχι μόνο στο σκορ αλλά και στην ψυχολογία. Το καλό ξεκίνημα έδωσε τις όποιες αρνητικές σκέψεις, αυτό βγήκε πάνω στο παρκέ από όλους τους παίκτες που απέφυγαν τα πολλά λάθη, κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα και σούταραν με αρκετά καλά ποσοστά. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διαφορά να εκτοξευτεί και να φθάσουμε σε μια νίκη σχεδόν με ντάμπλ σκορ. Και επειδή στον ΑΡΗ οι συγκινήσεις δεν λείπουν για ακόμη μια φορά ζήσαμε την ιστορία με την εκατοστάρα με τον κόσμο να θέλει, τον κόουτς να μην θέλει, τους παίκτες να μην ακούν τον κόουτς, η 100άρα να μην πετυχαίνεται αλλά η προσπάθεια μας για τους 100  να αποτελεί αφορμή για παρεξήγηση μεταξύ του Σίμτσακ και του προπονητή του Ρεθύμνου! Γιατί; Γιατί ΑΡΗΣ είσαι!!!!

Ότι καλύτερο ήταν η σημερινή νίκη και εντυπωσιακή εμφάνιση μιας και ήρθε σε ένα χρονικό σημείο όπου η ψυχολογία όλων είχε πιάσει πάτο. Αυτή τη φορά θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να διαχειριστούν σωστά το αποτέλεσμα για να μην ξαναέχουμε το φαινόμενο του Δεκεμβρίου όπου ο ΑΡΗΣ είχε 7 σερί νίκες, χωρίς να παίξει καλό μπάσκετ(εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) αλλά προπάντων χωρίς να ασχοληθεί και να διορθώσει με τα οφθαλμοφανή προβλήματα στο παιχνίδι μας. Οι 48 πόντοι διαφορά είναι κάτι που γουστάρουμε αλλά δεν σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε την κρίση, είμαστε πλέον ομαδάρα και απλά συνεχίζουμε. Η μεταγραφική ενίσχυση είναι απαραίτητη όπως και η βελτίωση σε όλους τους τομείς. Άλλωστε τα παιχνίδια που υπάρχουν μέσα στο Φεβρουάριο σε πρωτάθλημα, Ευρώπη και κύπελλο δεν μπορείς να τα κερδίσεις με τα ψέματα αλλά ούτε και να μείνεις στις εντυπώσεις.

ΥΓ. Μέχρι και οι πέτρες το ξέρουν ότι αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο ΑΡΗΣ τόσο ο Βασιλακόπουλος όσο και πολλοί ακόμη στο χώρο του μπάσκετ θα ήταν ένα τίποτα.

ΥΓ2. Την ευαισθησία των διαιτητών για τα συνθήματα κατά του Βασιλακόπουλου την περίμενα, το να ζητάει όμως ο κόουτς οφ δε γίαρ να γίνουν συστάσεις από τα μεγάφωνα πραγματικά με ξεπερνάει...

Με τον ΑΡΗ στα τελευταία παιχνίδια να αποτελεί σκιά του εαυτού και τον Δημήτρη Πρίφτη να αδυνατεί να βρει λύσεις στα αγωνιστικά προβλήματα αναγκαστικά φθάσαμε στο σημείο ένα ευχάριστο χωρίς άγχος απόγευμα όπως θα ήταν κανονικά το σημερινό παιχνίδι με το Ρέθυμνο να το αντιμετωπίζουμε σαν αγώνα κομβικής σημασίας. Μετά την αποκαρδιωτική εμφάνιση και ήττα στα Τρίκαλα, ο ΑΡΗΣ μας σήμερα καλείται  όχι μόνο για λόγους γοήτρου να επιστρέψει στις καλές εμφανίσεις και στις νίκες αλλά και για την επιτακτική ανάγκη των βαθμών της νίκης. Με την ομάδα να βρίσκεται στην 5η θέση της βαθμολογίας, ισόβαθμη με μπαογκ και Κολοσσό, το επόμενο στραβοπάτημα μπορεί να είναι καταστροφικό...

Το πρώτο καμπανάκι της χρονιάς χτύπησε στην Κρήτη, όταν ο ΑΡΗΣ του διπλασιασμένου μπάτζετ και της καλής(σύμφωνα με αρκετούς) περσινής χρονιάς έχασε από το Ρέθυμνο πετώντας στα γρήγορα στα σκουπίδια έναν εκ των βασικών στόχων που ήταν η ομάδα μας να εδραιώσει τη διαφορά επιπέδου με τις μικρομεσαίες ομάδες του πρωταθλήματος.  Το χειρότερο δεν ήταν η ήττα αλλά ο τρόπος που ήρθε η ήττα που από τότε φώναζε ότι κάτι δεν λειτουργεί καλά στην ομάδα. Και αυτό δεν είχε να κάνει τόσο με τους παίκτες όσο με το πλάνο που είχε καταστρώσει ο κόουτς και την εφαρμογή του. Από τότε πέρασε ένας ολόκληρος γύρος, έφυγαν παίκτες, ήρθαν παίκτες η εξέλιξη όμως της ομάδος τραγική μιας και μπαίνοντας στον Φεβρουάριο το άλλοθι της νέας ομάδας που χτίζεται, ψάχνει τη χημεία της και βελτιώνεται διαρκώς πλέον δεν περνάει... Το Ρέθυμνο είναι μια μαχητική ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει κάνει πολλές ζημιές και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα μας ζορίσει σήμερα. Αντίπαλος μας όμως για πολλοστή φορά φετός είναι ο κακός μας εαυτός. Πρώτα αυτόν πρέπει να κερδίσουμε και μετά όλα τα υπόλοιπα θα βρούν τον δρόμο τους... Η πιθανή απουσία του Κάμινγκς δυσκολεύει τα πράγματα για τον ΑΡΗ όπως τον έχουμε μάθει ως τώρα. Από την άλλη αν ο Αμερικάνος δεν αγωνισθεί ίσως τελικά να φανεί ως ένα βαθμό και τι ακριβώς φταίει φέτος.

Επιτακτική η ανάγκη της νίκης σήμερα για να παραμείνουμε μέσα στους στόχους μας, στόχοι που αν και δεν έχουν αποκαλυφθεί ποτέ από επίσημα χείλη από πολλούς συνΑρειανούς μας έχουν γίνει σημαία παρέα με το είμαστε μέσα... Στόχος ευρωπαϊκός δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει ή έχει ήδη επιτευχθεί η ελαφρότητα όμως που δείξαμε στη φάση των ομίλων είχε το κόστος της. Τόσο το Στραβούργο όσο και η Βιλερμπάν που ακολουθεί σε περίπτωση πρόκρισης είναι 2 σοβαρές ομάδες. Όχι τίποτα φόβητρο για έναν φυσιολογικό ΑΡΗ αλλά για τον φετινό ΑΡΗ που δεν μπορεί να κερδίσει τους Σκαϊλάινερς και διασύρεται στα Τρίκαλα ορθώς ο Δ.Πρίφτης όπως πάντα μιλάει για δύσκολη κλήρωση. Μιλάμε για Γαλλικές επαγγελματικές, σοβαρές ομάδες, με κάμποσους Αμερικάνους και έντονο το αθλητικό στοιχείο. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να μας προβληματίσει... Αν μέχρι τότε έρθει άλλος ένας "σωτήρας" στο Παλέ και μεταμορφώσει αυτό το χάλι που βλέπουμε πάνω στο παρκέ φαντάζει περισσότερο με μια ευχή απελπισίας παρά με ένα υπαρκτό σενάριο... Για αυτό ας "κλειδώσουμε" την είσοδο μας στα πλέιοφς της Basket League και μετά βλέπουμε...

ΥΓ. Μετά τα Τρίκαλα αυτό που βγάλανε προς τα έξω οι πριφτολάγνοι είναι ότι ο κόουτς άστραψε και βρόντηξε στα αποδυτήρια και ότι πλέον θα δούμε άλλον, άγριο Πρίφτη που θα τον τρέμουν οι παίκτες και θα τον ακούν... μετά τη Μονακό κάπου αυτό ξεχάστηκε...