Από την κόλαση στο παράδεισο βρέθηκε έστω για λίγα δευτερόλεπτα η ομάδα μας για να καταλήξει τελικά πίσω στην κόλαση γνωρίζοντας νέα πικρή ήττα στη Ρόδο και συνεχίζοντας για 4η χρονιά αυτή την ντροπιαστική αρνητική παράδοση. Μια ήττα που μας φέρνει στην 6η θέση φανερώνοντας ότι για τον φετινό ΑΡΗ του Δ.Πρίφτη ακόμη και τα αυτονόητα για να κατακτηθούν θα πρέπει να γίνει με πολύ κόπο και πόνο...

Το ότι μόλις ένα δεκάλεπτο σοβαρού ΑΡΗ ήταν αρκετό για να επιστρέψει η ομάδα μας από το -23 και να φθάσει μια ανάσα από τη νίκη φανερώνει και το μέγεθος της σημερινής αποτυχίας του Δ.Πρίφτη και των παικτών του. Πως θα μπορούσε όμως να γίνει διαφορετικά όταν από την μια πλευρά υπήρχε μια ομάδα προετοιμασμένη ψυχολογικά και αγωνιστικά για να πάρει τη σημερινή νίκη και από την άλλη το γνωστό φοβισμένο συνονθύλευμα που πάλευε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα για να αποφύγει τον διασυρμό. Οι αντίπαλοι μας κέρδισαν κατά κράτος την μάχη των ριμπάουντ, σούταραν με αυτοπεποίθηση και  έδειχναν απίστευτη θέληση για τη νίκη. Μάλιστα το ότι έδιναν 2-3 μέτρα χώρο όποτε ο Μούρτος και ο Ξανθόπουλος έπαιρναν την μπάλα στην επίθεση αλλά και οι βοήθειες στο μαρκάρισμα του Καββαδά φανέρωνε ότι ο Λυκογιάννης ήταν διαβασμένος. Εμείς από την άλλη το γνωστό μονοδιάστατο επιθετικό παιχνίδι με εξαίρεση κάποιες προσπάθειες να περάσει η μπάλα στον Καββαδά αλλά ως εκεί. Με τον ΑΡΗ να κυνηγάει από το ξεκίνημα του αγώνα τον αντίπαλο του και το ταμπλό να γράφει το ντροπιαστικό 73-50  όλα έδειχαν ότι οδηγούμασταν στο απόλυτο ναυάγιο. Και όμως στο σημείο που είχαμε πιάσει πάτο χάρη κυρίως στον Ντραγκίσεβιτς ήρθε η αφύπνιση. Στη συνέχεια η άμυνα έσφιξε και ο Κάμινγκς άρχισε να γίνεται πιο αποτελεσματικός με αποτέλεσμα να φθάσουμε μια ανάσα από μια επική ανατροπή μέσα σε λίγα λεπτά. Το 83-84 όμως δεν έμελλε να είναι το τελικό σκορ και στα τελευταία 6'' καταφέραμε να δεχθούμε καλάθι και να χάσουμε... 

Το σημερινό παιχνίδι ήταν άλλη μια απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει ΆΜΕΣΑ να αλλάξει προπονητή. Όχι δεν φέρει ευθύνη σήμερα ο Δ.Πρίφτης που οι παίκτες του δεν έβαζαν βολές, που αστοχούσαν μόνοι τους, που δεν ήταν μαχητικοί σε άμυνα και ριμπάουντ. Έτσι όπως έπαιξαν για 30' οι παίκτες μας σήμερα όποιος και αν ήταν στον πάγκο τα ίδια θα βλέπαμε. Το ότι απουσιάζει όμως η μαχητικότητα, η αυτοπεποίθηση, η αισιοδοξία, η καλή ψυχολογία σχεδόν από όλους τους παίκτες μας οφείλεται 100% στο ότι ο Δ.Πρίφτης αδυνατεί να τους εμπνεύσει για να βγάλουν αυτά που μπορούν πάνω στο παρκέ. Ο τρόπος που διαχειρίζεται το ρόστερ; η κατανομή των ρόλων;  η απουσία επιθετικού πλάνου που εκτός του Κάμινγκς όλοι οι υπόλοιποι φαίνονται άχρηστοι; Όποιος και αν είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και το αποτέλεσμα είναι ότι αυτή η ομάδα, με αυτόν τον προπονητή δεν τσουλάει... Άγνωστο αν αυτή η 6η θέση που είμαστε σήμερα είναι ικανή να αφυπνίσει αυτούς που έχουν την τύχη της ομάδος μας στα χέρια τους... Μακάρι οι φήμες για Γιαννάκη να επαληθευτούν και τελικά η Ανάσταση για εμάς στους Αρειανούς να έρθει νωρίτερα...

ΥΓ. Πενταδάτος ο Φλιώνης σήμερα παρόλο που αγωνίσθηκε μόλις λίγα λεπτά .. άβυσσος το μυαλό του coach of the year!

ΥΓ2. 2' 56'' αγωνίστηκε ο Τζάκσον σήμερα. Δηλαδή 56'' παραπάνω από όσο χρειάστηκε το τεχνικό μας τιμ για να τον επιλέξει ως αντικαταστάτη του Μπάκνερ!

ΥΓ3. Ακόμη μια φιλότιμη προσπάθεια... μπορεί κανείς να κατηγορήσει την ομάδα ότι δεν προσπάθησε;

ΥΓ4. Έλειπε ο Σανικίντζε... 

Μετά την "οριακή" ήττα του συμπολίτη στο Ρέθυμνο, η αγαπημένη μας ομάδα απόκτησε το προβάδισμα για την 4η θέση. Ένα προβάδισμα που όχι μόνο θέλει να το διατηρήσει αλλά και να το αυξήσει παίρνοντας απόσταση ασφαλείας από τους συνεδιεκδικητές της 4ης θέσης. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα το απόγευμα στη Ρόδο, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας μετράει 3 συνεχόμενες ήττες, τις 2 με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο όπου μετά την "καυτή έδρα" της Αμαλιάδας θα προσπαθήσει να σπάσει και την αρνητική παράδοση στο Βενετόκλειο.

Τις ημέρες όπου ο ΑΡΗΣ είχε το ban από την FIBA θα μας θυμίσει ο αγώνας σήμερα. Μετά την φυγή των Γκόρντον και Τζένκινς αλλά και τον τραυματισμό του Ντραγκίσεβιτς που δύσκολα να πάρει χρόνο συμμετοχής σήμερα, με μόλις 2 ξένους θα αγωνιστούμε. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι ο ένας εκ των 2 ξένων είναι ο Τζάκσον που από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται ο κόουτς είναι η αλλαγή της αλλαγής(του Σίμτσακ) τότε ουσιαστικά μιλάμε για έναν ξένο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Κάτι που όσο απαισιόδοξος και αν ήταν κάποιος το καλοκαίρι δεν θα μπορούσε να το φανταστεί. Όταν όμως εμπιστεύεσαι την τυχή μιας ομάδος όπως είναι ο ΑΡΗΣ μόλις σε έναν άνθρωπο που δεν έχει την ανάλογη εμπειρία τότε λογικό είναι να περάσουν και να μην ακουμπήσουν  5(με τον Τζάκσον) αποτυχημένες επιλογές ξένων αλλά και ακόμη και αυτοί που έχουν απομείνει να μην είναι τόσο σίγουρο ότι θα θέλουν να τα δώσουν όλα για τον προπονητή τους. Ευτυχώς που στον ΑΡΗ όπως παπαγαλίζουν οι καλοθελητές υπάρχουν οι Έλληνες με το φιλότιμο που θα βγουν μπροστά... Όπως και η νέα γενιά όπου αφού την βγάλαμε άχρηστη στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν πλέον αποτελεί ένα ακόμη άλλοθι στην προσπάθεια να στηριχθεί ο coach of the year. Εμείς από την άλλη θα παρακαλάμε σήμερα να αγωνισθούν τα μπάτζετ πάνω στο παρκέ και ο ΑΡΗΣ να κερδίσει μια ομάδα που έχει σχεδόν το 1/5 του αγωνιστικού μας μπάτζετ.

Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούμε να πούμε για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος όσο αφορά το σημερινό παιχνίδι μιας και το ενδιαφέρον όλων είναι στις αποφάσεις που θα πάρει η διοίκηση. Άλλοι κόπτωνται για την καριέρα του κόουτς(μην αδικηθεί) και άλλοι για το αύριο του ΑΡΗ. Το να διαρρέουν οι γνωστοί "κύκλοι" ότι στο σημερινό παιχνίδι κρίνεται η παραμονή του Δ.Πρίφτη είναι τραγελαφικό... Ευτυχώς που υπάρχουν και δημοσιεύματα(εκτός Θεσσαλονίκης πάντα) σαν και αυτό εδώ που μιλάνε για αλλαγή. Αλλαγή όχι μόνο ως προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά και ως προς τη φιλοσοφία της διοίκησης. Μέχρι να δούμε κάτι να αλλάζει θα προσπαθήσουμε για τη συνέχεια του πρωταθλήματος να πάθουμε αμνησία.... να ξεχάσουμε τι μας έλεγαν πέρσι για την 3η θέση οι ίδιοι άνθρωποι που φέτος μας παρουσιάζουν την 4η θέση ως μεγάλο στόχο... να ξεχάσουμε πως σπαταλήθηκε η φετινή επένδυση του Ν.Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης.... να αφήσουμε την άκρη τα λάθη και τους εγωισμούς του προπονητή μας... και να ευχηθούμε επιτέλους η ομάδα να κερδίσει τον Κολοσσό στη Ρόδο και να σπάσει μια αρνητική παράδοση που μας προσβάλλει...

ΥΓ. Αρκετές φορές από αυτή την ιστοσελίδα έχουμε αναφερθεί στον διάδοχο του Πρίφτη. Τα θέλω του καθενός παιρνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αυτό όμως που προέχει είναι η αλλαγή στην φιλοσοφία της διοίκησης. Θα πάει σε έναν ακόμη μαθητευόμενο μάγο; Θα βρει έναν ακόμη Έλληνα της "νέας φουρνιάς προπονητών" που θα μας πιπιλίζουν το μυαλό για το πόσο εξαιρετικός άνθρωπος είναι και το πως δακρύζουν ακόμη και οι πέτρες όταν μιλάνε για αυτόν; Η επιτέλους θα έρθει ένας προπονητής που θα ασχολείται με το μπάσκετ και την εικόνα της ομάδος πάνω στο παρκέ;

ΥΓ2. Με αφορμή το δημοσίευμα που αναφέρεται στην επιστροφή Γιαννάκη και χωρίς να ξέρουμε αν αληθεύει ή όχι καλό είναι να πούμε 2-3 πραγματάκια σχετικά με το παρελθόν γιατί είναι βέβαιο ότι θα προτρέξουν πολλοί να μιλήσουν για προδότες και λοιπές μπούρδες εξ ονόματος του κόσμου του ΑΡΗ. Όσοι ζήσαμε την ομάδα εκείνη την επόχη από κοντά ξέρουμε πολύ καλά με πόσο μεγάλη ευκολία ο Π.Γιαννάκης γύρισε την πλάτη στην ομάδα που τον ανέδειξε. Ξέρουμε όμως και ποια ήταν η προσφορά στα πιο λαμπρά χρόνια της ιστορίας αυτού του συλλόγου που σε λίγες ημέρες κλείνει 103 χρόνια ζωής. Καλώς ή κακώς αυτά τα 2 αν τα βάλεις σε μια ζυγαριά η πλευρά της προσφοράς σε σχέση με την πλευρά της προδοσίας υπερισχύει συντριπτικά. Άλλωστε όπως έδειξε ο χρόνος εκείνη η ομάδα είχε κλείσει τον κύκλο της όχι γιατί κάποιοι παίκτες αποχώρησαν αλλά γιατί βρέθηκαν στη διοίκηση άνθρωποι ανάξιοι να κουμαντάρουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού.

Μαρτύριο χωρίς τελειωμό φαντάζει η φετινή χρονιά στον μπασκετικό ΑΡΗ με την ομάδα αν και έχει έναν δυνατό και αξιόπιστο μεγαλομέτοχο όπως έχει φανεί ως τώρα να μοιάζει να έχει αφεθεί στην τύχη της. Μετά τον Γκόρντον που αντί να τον στείλουμε εμείς σπίτι του πρόλαβε να μας ενημερώσει ότι θέλει να κάνει "διάλειμα" από το μπάσκετ, ήρθε η σειρά του Τζένκινς να μας κουνήσει μαντήλι και να τραβήξει και αυτός τον δικό του δρόμο όπως έκαναν οι Μπάκνερ και Μάρμπλ. Και όλα αυτά την στιγμή που ο "εμπνευστής" αυτής της ομάδος παραμένει στον πάγκο και ψάχνει(?!?!?) τον αμερικάνο που θα ενισχύσει την ομάδα για τη συνέχεια της χρονιάς.

Θα ήταν ψέμα να πούμε ότι πέσαμε από τα σύννεφα με αυτή την "ξαφνική" είδηση της φυγής του Τζένκινς. Όποιος παρακολουθεί συστηματικά το PlanetARIS.gr θα είχε διαβάσει εδώ και πάρα πολύ καιρό τις αναφορές μας στην προβληματική σχέση του Δ.Πρίφτη με παίκτες όπως ο Τζένκινς και ο Γιάνκοβιτς. Αν στους 2 προαναφερθέντες και τον Γκόρντον προσθέσεις και τους Μάρμπλ και Μπάκνερ όπου επίσης υπήρχε χοντρό θέμα και για αυτό αποχώρησαν, εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ο ΑΡΗΣ έχει αποτύχει. Φυσικά σε όλη αυτή την εξίσωση για πολλοστή φορά σύμφωνα με τους "ειδικούς" απουσιάζει το όνομα του Δ.Πρίφτη. Οι παλιοχαρακτήρες μισθοφόροι ξένοι φταίνε που δεν έχει "ελληνικό φιλότιμο" μέσα τους και με την πρώτη στραβή τα παρατάνε...  Για αυτό άλλωστε και είναι τόσο εκνευρισμένος ο κόουτς τη φετινή χρονιά και προτιμάει να χρησιμοποιεί παίκτες με δευτερεύον(θεωρητικά) ρόλο στην ομάδα. Μέχρι και στην επιλογή Τζάκσον πήγε με το ίδιο σκεπτικό. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει κανείς τον Τζάκσον ότι δεν προσπαθεί ή δεν ιδρώνει για τον "βασικό μισθό" που παίρνει; Κανείς. Το αν δεν θα έπρεπε ποτέ να έρθει στον ΑΡΗ είναι άλλη ιστορία. Όσο για τη συνέχεια ευτυχώς που υπάρχει ο Κάμινγκς και οι "φιλότιμοι"... Ο μεν Κάμινγκς έχει βρει το ιδανικό προπονητήριο στον ΑΡΗ για να εξοικειωθεί με τον Ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού, οι δε φιλότιμοι απλά απολαμβάνουν τις συγκυρίες και τον χρόνο τους πάνω στο παρκέ. Το αν οι Γιάνκοβιτς και Ντραγκίσεβτις εφόσον δεν αλλάξει ο προπονητής αντέξουν μέχρι το τέλος είναι κάτι που θα φανεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες...

Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο όπου οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... όπως έχουν στερέψει και οι στόχοι για την ομάδα και έτσι όπως πάμε θα μας στερέψουν και οι παίκτες... Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που άπαντες καταλαβαίνουν πόσο κακό κάνουν στην ομάδα όλοι αυτοί που παλεύουν για να φιμώσουν την αντίθετη άποψη, την γκρίνια(όπως βαφτίζουν την κριτική) για τα αυτονόητα που δεν γίνονται, την απαίτηση για το κάτι καλύτερο. 13 Μαρτίου έπρεπε να φθάσουμε για να παραδεχθούμε τα αυτονόητα... όπως ότι ο προπονητής δεν μπορεί γιατί ποτέ δεν είχε αποδείξει ως τώρα στην καριέρα του ότι μπορεί... ότι η διοίκηση  έκανε τεράστιο λάθος που του παρέδωσε εν λευκώ την ομάδα.... ότι η διοίκηση για αδιευκρίνιστους λόγους δεν στελεχώνει όπως πρέπει την ομάδα... ότι η διοίκηση κακώς δεν έθεσε ξεκάθαρους στόχους από το καλοκαίρι... ότι η διοίκηση έδειξε ερασιτεχνισμό με το πρόστιμο στους παίκτες... ότι η διοίκηση συνεχίζει να δείχνει ερασιτεχνισμό με την αντικατάσταση των ξένων... ότι η διοίκηση  κακώς συνεχίζει και αφήνει τον κόουτς στον πάγκο... και άλλα που για κάποιους αποκαλύφθηκαν σήμερα και δεν υπήρχαν από την αρχή της χρονιάς. Ευτυχώς που όπως μας λένε οι "υπνωτιστές" όλα αυτά αποτελούν μαθήματα... άρα με τόσο επιμορφωτική χρονιά την επόμενη σεζόν θα τους μαμήσουμε όλους...

ΥΓ. Οι Έλληνες λέει αποδέχτηκαν το πρόστιμο, ενώ οι Αμερικάνοι αντέδρασαν μέσω των μάνατζερ τους... Δεν αντέδρασαν οι "φιλότιμοι"; Απίστευτο!!!!

ΥΓ2. Φυσικά το να παρουσιάζουν μερικοί τον Τζένκινς απλήρωτο για 2 μήνες όταν η πραγματικότητα είναι ότι η συγκεκριμένη αναφορά έχει να κάνει με το πρόστιμο που επιβλήθηκε μετά το παιχνίδι με τον μπάογκ και την καθυστέρηση 13 ημερών για την πληρωμή του Φεβρουαρίου ακούγεται σαν ανέκδοτο. Όταν όμως ψωνίζεις από τα Lidl λίγο πριν τα κρίσιμα παιχνίδια δίνεις τροφή στους οχτρούς σου...

Στο παγωμένο Nick Galis Hall λόγω τιμωρίας η ομάδα μας χρειάστηκε γύρω στα 23' μέχρι να παρουσιαστεί στο γήπεδο, να σταματήσει να κυνηγάει το σκορ και να καθαρίσει χωρίς άγχος ένα παιχνίδι που φαινόταν πολύ πιο εύκολο από τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Β.Καββαδάς που παρά τον τραυματισμό του κατάφερε σε λιγότερο από 19' να πετύχει 20 πόντους, να μαζέψει 7 ριμπάουντ και να κάνει την διαφορά για τον ΑΡΗ μας. Αξιοσημείωτη και η παρουσία του νεαρού Φλιώνη που λόγω των "ειδικών συνθηκών" πήρε χρόνο και είχε μια θετική παρουσία.

Επηρεασμένη από τον αποκλεισμό παρουσιάστηκε η ομάδα μας που σε όλο το πρώτο ημίχρονο κυνηγούσε την Δόξα Λευκάδας στο σκορ. Και μόνο το ότι προηγήθηκε ο ουραγός της βαθμολογίας και κατά 99% υποβιβασμένος αντίπαλος μας με διψήφια διαφορά δείχνει το πόσο κακοί ήμασταν στην μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου μέρους. Στην επίθεση μπορεί ο Καββαδάς να έπαιζε μόνος του την Λευκάδα αλλά στην άμυνα τα προβλήματα ήταν τεράστια. Όλα αυτά κάπου στο ξεκίνημα του Β μέρους έλαβαν τέλος μιας και οι παίκτες του Δ.Πρίφτη άρχισαν να είναι πιο αποτελεσματικοί στην άμυνα, να μαζεύουν τον ριμπάουντ αλλά και να δίνουν σχεδόν όλοι βοήθειες στην επίθεση. Το +17 που προηγηθήκαμε ουσιαστικά έκοψε τις ελπίδες των φιλοξενουμένων για το θαύμα και η ομάδα μας έφθασε σε μια αναμενόμενη εύκολη νίκη. Για χάρη της "επένδυσης στο μέλλον" που έχει βγει στο προσκήνιο και της φυγής του Γκόρνον ο Φλιώνης πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε καλά στοιχεία. Ενώ ο Χρηστίδης που αγωνίσθηκε  μόλις 1'33'' δεν πρόλαβε να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ο ΑΡΗΣ μπορεί να κέρδισε σήμερα και αυτό είναι που μετράει αλλά σίγουρα έχασε τις εντυπώσεις. Μια ακόμη αδιάφορη προβληματική εμφάνιση με τα γνωστά 2 πρόσωπα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς που δεν αλλάζει απολύτως τίποτα σε σχέση με τους προηγούμενους αγώνες γιαι τη συνέχεια της χρονιάς. Εφόσον τελικά η απόφαση της διοίκησης είναι να παραμείνει ο κόουτς μέχρι το τέλος τότε όπως είναι λογικό  μάλλον με θαύμα θα μοιάζει οποιαδήποτε αλλαγή στην εικόνα της ομάδος. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι οι συνεδιεκδικητές μας για την 4η θέση να χάνουν από τους αντιπάλους τους όπως έχασαν σήμερα ώστε να κατακτήσουμε την πολυπόθητη 4η θέση...

ΥΓ. Νεύρα, ένταση, τεχνικές ποινές, παράπονα για τη διαιτησία στη συνέντευξη τύπου και άλλα τέτοια εντυπωσιακά σε έναν αγώνα μέσα στην έδρα σου με τον ουραγό της βαθμολογίας. Τι άλλο θα ζήσουμε φέτος;

ΥΓ2. Μόνο στον ΑΡΗ θα μπορούσε κάποιος να δει θετικά το να αγωνίζεται η ομάδα μας μέσα στην έδρα της χωρίς τον κόσμο στο πλευρό της... αλλά τι λέω... εδώ πέρσι χωρίς τιμωρία πάρθηκε ανάλογη απόφαση... και δεν ακούσθηκε γκιχ...

ΥΓ3. Επιτέλους... τώρα που δεν θα έχουμε Ευρώπη θα μπορέσει η ομάδα να δουλέψει στις προπονήσεις και οι παίκτες μας να ξεκουραστούν...

ΥΓ4. Έστω και στα μέσα Μαρτίου, τόσους μήνες μετά  και παρά την παραπληροφόρηση από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ ακούσθηκε από τα χείλη του ίδιου του Δ.Πρίφτη η αλήθεια για τον αν θα προλάβει να παίξει φέτος ο Σανικίντζε. Ξέρω, ξέρω... πέσαμε από τα σύννεφα γιατί τον περιμέναμε να μπει και να κεντάει από μέρα σε μέρα...

Σε μια ώρα περίπου η αγαπημένη μας ομάδα έχει αγώνα στο Nick Galis Hall, ένα παιχνίδι που δεν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε από κοντά και θα αρκεστούμε στην νερόβραστη αποσπασματική τηλεοπτική μετάδοση  από το συνδρομητικό. Ένα παιχνίδι κόντρα στον ουραγό του πρωταθλήματος που ανεξάρτητα από τις συνήθεις δηλώσεις του κόουτς περί πολύ δύσκολου αντιπάλου κτλ κτλ εμείς δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα αλλά θα προτιμήσουμε να ασχοληθούμε με αυτό που μας καίει περισσότερο και έχει να κάνει με τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε επιτέλους ο ΑΡΗΣ να κάνει γερά βήματα προόδου. Βήματα προόδου που θα μπορεί να τα καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής με το άθλημα και την λειτουργία μιας επαγγελματικής ομάδος και δεν θα χρειάζεται ένα τσούρμο "ειδικούς" να του αναλύουν το γιατί πρέπει να πανηγυρίζει και να είναι αισιόδοξος για το μέλλον παρακολουθώντας τον ΑΡΗ της φετινής χρονιάς.

Την ίδια στιγμή που σε όλο τον πλανήτη διαβάζουμε καθημερινά για τις ευθύνες των προπονητών που μπαίνουν άμεσα στο στόχαστρο και αλλάζουν σαν τα πουκάμισα με την πρώτη στραβή μετά τις αποτυχίες των ομάδων τους στον ΑΡΗ ακόμη και τώρα υπάρχει όλο αυτό το σύστημα που παλεύει να υψώσει ασπίδα προστασίας γύρω από τον προπονητή της ομάδος. Όχι ότι είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για το χάλι που παρακολουθούμε φέτος και για την αλόγιστη σπατάλη των χρημάτων του Νίκου Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης χωρίς το παραμικρό όφελος αλλά ΄θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι όταν το καλοκαίρι αποφασίσθηκε να δοθούν τα κλειδιά του μπασκετικού ΑΡΗ εν λευκώ στον Δ.Πρίφτη χωρίς να υπάρχει η παραμικρή στελέχωση της ομάδος και του τεχνικού τιμ από πιο έμπειρους ή τουλάχιστον εξίσου έμπειρους με τον Δ.Πρίφτη αυτή ήταν μια απόφαση που πάρθηκε σε συνεργασία με τον προπονητή και είναι 100% βέβαιο ότι υπήρχε η πεποίθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει. Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα βιώνουμε με τον χειρότερο τρόπο. Ντροπιαστική ήττα με κατεβασμένα στα χέρια σε τελικό μέσα στο Παλέ, αποκλεισμός με κατεβασμένα τα χέρια από μια Γαλλική ομάδα που μέσα στο παρκέ δεν τρόμαξε κανέναν με το παιχνίδι και μια πορεία στο πρωτάθλημα που ως τώρα μόνο πόνο προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ. Μέχρι πριν λίγο καιρό το γνωστό "σύστημα" που ωραιοποιεί τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ και προσπαθεί να υπνωτίσει τον πιο μπασκετικό λαό της Ελλάδος έλεγε με στόμβο και έγραφε με μεγάλα γράμματα "αν φύγει ο προπονητής θα είναι η καταστροφή"... πλέον που η καταστροφή έχει επέλθει οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... Και εκεί που νομίζεις ότι πάνω από τις στάχτες της φετινής χρονιάς η αλλαγή σελίδας είναι μονόδρομος για ένα καλύτερο αύριο βλέπουμε μια άνευ λογικής και προηγουμένου προσπάθεια να συντηρηθεί μια κατάσταση που όχι μόνο καλό δεν κάνει σήμερα αλλά το σημαντικότερο από όλα δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα στο μέλλον αυτής της ομάδος. Ναι για τον κόουτς σίγουρα  θα είναι καλό να μην γράψει απόλυση στο βιογραφικό του,  όπως και για κάποιους παίκτες που τα έχουν καλά με τον κόουτς θα είναι εξαιρετικό λίγο πριν αποχεραιτήσουν να γράψουν μερικά λεπτά συμμετοχής ακόμη φορώντας μια τόσο τιμημένη φανέλα όπως αυτή του ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ μας όμως τι μπορεί να κερδίσει από την παραμονή του προπονητή στον πάγκο; Ο Δ.Πρίφτης θα είναι αυτός που θα "αγκαλιάσει" και θα δώσει ξαφνικά χρόνο στον Φλιώνη και τον Χρηστίδη και στην "επένδυση" στο μέλλον; Ο ίδιος ο κόουτς που όποιος παρακολουθεί από κοντά την ομάδα καταλαβαίνει ότι έχει πρόβλημα με αρκετούς παίκτες μέσα στην ομάδα θα αξιολογήσει το αν ο Γιάνκοβιτς αξίζει να παραμείνει και τη νέα χρονιά; αν πχ. ο Ντραγκίσεβιτς μπορεί να θεωρηθεί μια καλή λύση για τον πάγκο της ομάδος για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς; ή θα δώσει έκθεση αξιολόγησης στον Παπακυριάκη και στη διοίκηση για το αν θα πρέπει πάση θυσία να παραμείνει ο Κάμινκγς; Και το πιο αστείο από όλα... ο ίδιος ο άνθρωπος που επέλεξε όλους αυτούς τους παίκτες που δεν του κάνουν σύμφωνα με τον ίδιο το καλοκαίρι, που έδιωξε τα πιο ακριβά συμβόλαια της ομάδος Μπάκνερ και Μάρμπλ, που επέλεξε τον Τζάκσον για αλλαγή του Σίμτσακ και τον τραυματιά Γκόρντον σε μια χρονιά γεμάτη τραυματισμούς θα του δοθεί το δικαίωμα να επιλέξει τον αντικαταστάτη του Γκόρντον τώρα που ο ίδιος ο παίκτης προς τιμήν του παραδέχθηκε(και αποχώρησε) ο ίδιος όλα όσα έβλεπε όλος ο κόσμος αλλά δεν τα γνώριζε το τεχνικό τιμ; Απορίας άξιο σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η παρουσία του Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μέχρι το καλοκαίρι όπου σύμφωνα με τους "ειδικούς" θα χωρίσουν οι δρόμοι του με τον ΑΡΗ. Εκτός και αν φυσικά πολλούς εντός και εκτός της ομάδος τους βολεύει να υπάρχει ο φταίχτης Δ.Πρίφτης και να συγκεντρώνει μέχρι το τέλος όλα τα πυρά του κόσμου ώστε με το που φύγει το καλοκαίρι να έρθει και η "κάθαρση". Εχει μια λογική αλλά περισσότερο με κουτόχορτο ακούγεται...

Εδώ στο PlanetARIS.gr μας αρέσει να ακούγονται και να γράφονται πολλές απόψεις για τον ΑΡΗ μας και στηρίζουμε κάθε κιτρινόμαυρη "φωνή". Υπάρχουν όμως στιγμές που αισθανόμαστε προσβεβλημένοι ως οπαδοί με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι επαγγελματίες(και όχι μόνο) που ασχολούνται με το κιτρινόμαυρο ρεπορτάζ. Πόσο ειρωνικό είναι να διαβάζεις και να ακούς για την προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, την σημαντικότητα των αγώνων με τον συμπολίτη που λογικά θα ακολουθήσουν και τα σχετικά από τους ίδιους ανθρώπους που πέρσι που ο ΑΡΗΣ κατέληξε τέταρτος στα πλέϊοφς χάνοντας από την ΑΕΚ την 3η θέση είχαν στήσει ολόκληρη καμπάνια για να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι αυτές οι σειρές αγώνων είναι αδιάφορες...  Και για να μην ξεχνιόμαστε μέχρι και ο ίδιος ο προπονητής είχε αναφερθεί με απορία για τον λόγο που υπάρχει αυτή η σειρά αγώνων. Προφανώς όμως φέτος που βολεύει μιας και είναι η τελευταία ελπίδα κάποιων έστω στα λόγια να πουν(και να προσπαθήσουν να μας πείσουν) ότι έγινε κάτι καλό αυτή την χρονιά. Κάποια στιγμή θα πρέπει όπως λέει και ο κόουτε να γίνουμε ρεαλιστές, να αποφασίσουμε να αφήσουμε στην άκρη τα ψέματα και τις δικαιολογίες και να επικεντρωθούμε σε αυτά που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν τον ΑΡΗ να προοδεύσει. Δεν υπάρχει λόγος να χαθεί άλλος χρόνος...

ΥΓ. Ο πανίσχυρος Παναθηναϊκός με το τεράστιο μπάτζετ ηττήθηκε από μια ομάδα με λίγο μεγαλύτερο μπάτζετ από το δικό μας. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι ο Πασκουάλ έγινε ξαφνικά άχρηστος αλλά ούτε και ότι ο Γιασκεβίτσιους έγινε κορυφαίος προπονητής. Μας δείχνει όμως ότι όταν έχεις στην ομάδα σου ανθρώπους με @@ που έχουν την νοοτροπία νικητή μέσα τους και πιστεύουν στη νίκη περισσότερο από ότι στα μπάτζετ και τα πολυετή πλάνα μπορείς να πετύχεις πολλά!

ΥΓ2. Μεταξύ μας τώρα... αν ο ΑΡΗΣ φέτος είχε την πορεία της ΑΕΚ σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη... τι θα ήταν πιο πιθανό; να ψάχναμε την φόρμουλα για να φύγει από τον πάγκο της ομάδος όπως γίνεται τώρα με τον Ζντόβς ή να "απαιτούσαμε" για 10ετές συμβόλαιο στον coach of the year;

ΥΓ3. Τι πιο λυπηρό από το να ακούς συνΑρειανούς όχι μόνο να αναρωτιούνται γιατί ο Νίκος Λάσκαρης να βάλει τα λεφτά του στην ομάδα αλλά να παραθέτουν και επιχειρήματα γιατί ΔΕΝ πρέπει να το κάνει... Ε να το κλείσουμε τότε ρε μάγκες το "μαγαζί"...

Μόλις για 6 με 7 αγωνιστικά λεπτά κατάφερε αυτή η ομάδα να μας "κοροϊδέψει" και να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ίσως αυτός ο προπονητής και αυτοί οι παίκτες έχουν τον τσαμπουκά, τον μπασκετικό εγωισμό και τα ψυχικά αποθέματα για να διεκδικήσουν τη νίκη σε ένα παιχνίδι χωρίς γυρίσμο. Αφού πέρασαν  αυτά τα 6-7 λεπτά  επιστρέψαμε στην πραγματικότητα, ξαναγίναμε ρεαλιστές όπως μας θέλει ο προπονητής της μας και παρακολουθήσαμε άλλη μια ντροπιαστική εμφάνιση ...και μια ήττα που σημαίνει και το τέλος της χρονιάς μόλις από τις αρχές του Μαρτίου.

Το εκρηκτικό ξεκίνημα του ΑΡΗ μας που προηγήθηκε και με 9 πόντους  μας γέμισε με αισιοδοξία. Μια αισιοδοξία που στο δεύτερο δεκάλεπτο εξαφανίστηκε με τους Γάλλους να μας "γλεντάνε" χωρίς σταματημό φθάνοντας την διαφορά μέχρι και στο +28. Και μόνο ότι έφθασε η διαφορά σε αυτά τα επίπεδα σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι ο καθένας μπορεί να καταλάβει πόσο κακοί ήμασταν σήμερα. Φυσικά η ήττα δεν έχει να κάνει μόνο με το πως λειτούργησε η ομάδα σήμερα αλλά και με το πως προετοιμάστηκε η ομάδα για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Όταν το πλάνο σου είναι να βασιστείς απλά στο φιλότιμο κάποιων παικτών τότε λογικό είναι να μείνεις στην προσπάθεια. Και σήμερα το πλάνο του Πρίφτη έμεινε στην προσπάθεια... αν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως αγωνιστικό πλάνο τα τρίποντα και τις μπούκες του Κάμινγκς. Και πως θα μπορούσαμε να δούμε κάτι διαφορετικό όταν ολόκληρη την χρονιά ο συγκεκριμένος προπονητής δεν έχει προσπαθήσει ποτέ να βάλει με το ζόρι μέσα στο πλάνο του παίκτες που μπορούν να του προσφέρουν το κάτι παραπάνω και προτιμάει τις μεσοβέζικες λύσεις που φυσικά δεν μπορούν στα δύσκολα.

Μπόλικο ξύλο έφαγαν σήμερα οι παίκτες μας από τους Γάλλους. Το έφαγαν αδιαμαρτήρητα περιμένοντας απλά να τελειώσει το σαραντάλεπτο, να πάνε να κάνουν το ντούς και να πέσουν για ύπνο... Αυτή είναι η νοοτροπία του φετινού ΑΡΗ, αυτή είναι η φιλοσοφία του προπονητή, αυτή την φιλοσοφία δυστυχώς ασπάζεται και η διοίκηση . Η χρονιά ουσιαστικά τελείωσε σήμερα. Το μόνο για το οποίο θα παλέψει ο ΑΡΗΣ από εδώ και πέρα είναι το να μην ξεφτιλιστεί παραπάνω από ομάδες που χτίστηκαν με 300.000€ χωρίς πολλά λόγια και φιλοδοξίες... Όσο για την ανάληψη ευθυνών από τον κόουτς που πάλι συνοδεύτηκε με κατηγορίες προς τους παίκτες του, καλό θα ήταν να έλεγε και ένα συγνώμη προς τον κόσμο που με τόση αφέλεια πέταξε τα όνειρα μας στα σκουπίδια. Όσο για παραίτηση ούτε λόγος... #sinexizoumemazi

ΥΓ. Έλειπε ο Σανικίντζε... 

ΥΓ2. Αναμένουμε τους "αυλοκόλακες" να μας πουν πόσο διαφορετική ομάδα θα είναι ο ΑΡΗΣ στη συνέχεια αν αντικατασταθεί ο Γκόρντον(που ευτυχώς ζήτησε μόνος του να φύγει) και μπει  και ο Σανικίντζε(αν καταφέρει να ξαναπαίξει μπάσκετ). Όπως επίσης να μας ενημερώνουν και για την πορεία της Μπάνβιτ σε Τουρκία και Ευρώπη, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την κερδίσαμε 2 φορές.... 

ΥΓ3. Θετικός ήταν ο Sim the dream σήμερα όπως και σε πολλά άλλα παιχνίδια τα τελευταία 2 χρόνια. Όποιος όμως δεν καταλαβαίνει ότι στον ΑΡΗ του Λάσκαρη τόσο ο συγκεκριμένος όσο και μερικοί άλλοι δεν θα έπρεπε να αγωνίζονται πάνω από 5' καλύτερα να ασχοληθεί με το βόλεϋ που είναι πιο απλό άθλημα.

ΥΓ4. Ούτε κουράγιο για κράξιμο δεν μας έμεινε... μας εξαντλήσατε...

Χωρίς τον Ντραγκίσεβιτς και τους Κάμινγκς και Καββαδά να αγωνίζονται(?) κόντρα στις συστάσεις του ιατρικού τιμ η αγαπημένη μας ομάδα θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη πρόκριση για τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Ένας ακόμη "τελικός" όπως έχει χαρακτηριστεί δικαιολογημένα μιας και το Basketball Champions League  της FIBA αποτελεί την μοναδική ευκαιρία για διάκριση την φετινή απογοητευτική χρονιά.

Τα προβλήματα τραυματισμών γνωστά όπως γνωστές είναι και οι αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ που επισκιάζουν οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα. Αυτές οι αδυναμίες θα πρέπει σήμερα να "ξεχαστούν" αν θέλουμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ ικανό να πάρει την πρόκριση. Η Γαλλική ομάδα μπορεί να είναι μια σοβαρή ομάδα με πλούσια αθλητικά προσόντα αλλά όπως την είδαμε στο πρώτο παιχνίδι δεν τρομάζει κανέναν. Ο μετριότατος στο πρώτο παιχνίδι ΑΡΗΣ μπορούσε με λίγη παραπάνω συγκέντρωση αλλά και με καλύτερη μεταχείριση από τη διαιτησία να πάρει με ευκολία μια διψήφια διαφορά και αυτό κάτι πρέπει να  μας λέει για την δυναμικότητα των Γάλλων. Το πόσο θα αγωνιστούν οι τραυματίες Κάμινγκς και Καββαδάς αλλά και το πως θα παρουσιαστούν οι Γκόρντον και Ξανθόπουλους που λογικά θα πάρουν αρκετό χρόνο συμμετοχής στην περιφέρεια αποτελούν το κλειδί για την πρόκριση.

Για τον απαραίτητο τσαμπουκά που θα πρέπει να δείξουν όλοι σήμερα μίλησε ο Δ.Πρίφτης πριν το παιχνίδι ώστε να έρθει η νίκη και πως θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς μαζί του. Η έλλειψη  μπασκετικού εγωισμού και φιλοδοξίας καθώς και η νοοτροπία νίκητη ίσως να είναι φέτος μεγαλύτερο πρόβλημα από την απουσία πόιντ γκαρντ, επιθετικού πλάνου και ρόλων μέσα στην ομάδα. Σήμερα τόσο ο κόουτς όσο και οι παίκτες του, έχουν την ευκαιρία να μας αποδείξουν ότι και μπασκετικό εγωισμό έχουν και φιλοδοξίες για να πετύχουν κάτι καλό φέτος αλλά και μπορούν να "νιώσουν" νικητές διαψεύδοντας όλους εμάς που αδυνατούμε να τα δούμε αυτά τα στοιχεία. Ευχή όλων, να μας δώσουν την απάντηση τους με μια σπουδαία νίκη σήμερα το βράδυ!

Άλλη μια ήττα γνώρισε η ομάδα μας απέναντι στον Παναθηναϊκό σε ένα παιχνίδι όπου όποτε ήθελαν οι αντίπαλοι μας πατούσαν γκάζι. Το έτσι και αλλιώς δύσκολο παιχνίδι έγινε ακατόρθωτο με τις απουσίες των Κάμινγκς, Καββαδά, Ντραγκίσεβιτς ...και του Σανικίντζε. Η μόλις με 16 πόντους ήττα σύμφωνα με τον ρεαλισμό που θέλει να δείχνουμε ως οπαδοί ο κόουτς Πρίφτης μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Άλλωστε ακολουθεί ακόμη ένας "τελικός" με την Βιλερμπάν όπου εκεί έχει επικεντρωθεί το ενδιαφέρον όλων μας...

Μπορεί να έλειπαν σημαντικοί παίκτες για την ομάδα μας αλλά αυτό που δεν έλειπε σήμερα ήταν ο ξεκάθαρος προσανατολισμός στην άμυνα μας. Οι παίκτες μας άφησαν το τρίποντο στους αντιπάλους του, ο Παναθηναϊκός ήταν  άστοχος και κακός στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα και αυτό βοήθησε ώστε να μην διασυρθούμε. Το αναγκαστικά περιορισμένο ροτέισον βοήθησε ως ένα βαθμό τους παίκτες μας ώστε σε μερικά χρονικά διαστήματα να παρουσιαστούν ανταγωνιστικοί αλλά μέχρι εκεί. Το επιθετικό πλάνο σε πολύ πιο εύκολα παιχνίδια δεν αποδίδει οπότε και σήμερα οι 54 πόντοι ήταν μια φυσιολογική συγκομιδή. Ενώ δόθηκε και η ευκαιρία για επένδυση στο μέλλον με τους Φλιώνη και Χρηστίδη να πέρνουν χρόνο...

Εξαρχής η αποστολή μας ήταν δύσκολη και κανείς δεν ήλπιζε σε κάτι θετικό από τον σημερινό αγώνα. Παρόλα αυτά όταν βλέπεις την ομάδα να μειώνει στους 4 πόντους περίπου 5΄πριν την λήξη και αντί να βλέπεις μια σπίθα, ένα τρελό όνειρο να αγγίξουν το θαύμα οι παίκτες βλέπεις την ολική κατάρρευση στα εναπομείναντα λεπτά μάλλον το πρόβλημα στον ΑΡΗ έχει να κάνει με κάτι πολύ διαφορετικό από τους τραυματισμούς. Οι "επιμέρους στόχοι" μάλλον επιτεύχθηκαν σήμερα, οπότε με μπόλικη "υπερηφάνεια" #synexizoumemazi...Όσο για τα "κοράκια" τα λόγια είναι περιττά...

5 ημέρες  μετά την τηλεοπτική παρουσία του Νίκου Λάσκαρη στην τηλεοπτική εκπομπή "Δίκη" και  ακόμη να  σταματήσουν οι κραδασμοί από όσα ειπώθηκαν από τον μεγαλομέτοχο του Αυτοκράτορα. Και πώς  θα μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό μιας και δεν ακούς κάθε ημέρα για επενδύσεις του ενός δις… και ιδιαίτερα σε μια πόλη σαν την Θεσσαλονίκη!

Όπως ήταν αναμενόμενο αυτή η τοποθέτηση του Νίκου Λάσκαρη για το project που προσπαθεί να υλοποιήσει αλλά και η αναφορά του στα περιουσιακά του στοιχεία που είναι πολλαπλάσια των 60 εκ.ευρώ που διεκδικεί ο αντίδικος του δεν είναι δυνατό να μας αφήσουν αδιάφορους,  όλους εμάς τους οπαδούς της ομάδος που έβαλε το μπάσκετ στις καρδιές όλων των Ελλήνων.  Προσπαθώντας λοιπόν να βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια σειρά το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι το γιατί αυτή την δυναμική του,  δεν  την  έχει δείξει σε αυτό τον βαθμό μέσα από τον ΑΡΗ μας. Άλλωστε και καθαρά επιχειρηματικά η ως τώρα περπατημένη στο Ελλαδιστάν λέει ότι για οποιοδήποτε επιχειρηματία θέλει να κάνει κάτι μεγάλο μόνο ως πλεονέκτημα θεωρείται το να έχει μια δυνατή λαοφιλή ομάδα σε υψηλό επίπεδο. Από τον Κόκκαλη, τον Μαρινάκη,  τον Μελισσανίδη μέχρι και  τον Σαββίδη αλλά και παλαιότερες περιπτώσεις όπως αυτές του Μπατατούδη, του Κοντομηνά και του Μυτιληναίου  πάντα  οι επιχειρηματικές τους κινήσεις  είχαν στον κάδρο και τις ομάδες τους.  Και σχεδόν πάντα στην αρχή τουλάχιστον αυτό γινόταν με εντυπωσιακό τρόπο.  Όχι ότι ο Νίκος Λάσκαρης έχει δείξει ότι έχει κάποια σχέση ως προς την νοοτροπία του με τους προαναφερθέντες αλλά όπως και να το δεις είναι σχεδόν ακατανόητο να βάλεις δίπλα σε αυτά που ακούσαμε το βράδυ της Δευτέρας τα παζάρια με Μακνήλ, τα ανυπέρβλητα εμπόδια που ακύρωσαν το Nick Galis Cup αλλά και  το πλάνο μιας ομάδας με χαμηλό ταβάνι, όχι και τόσο αντάξιο της  ένδοξης ιστορίας της . Μια λαμπρή ιστορία στον Ελληνικό αθλητισμό που ήταν και από τους βασικούς λόγους σύμφωνα με τον μεγαλομέτοχο που τον έφεραν στον ΑΡΗ μας.  Πως σε όλα τα παραπάνω  κολλάει η οικονομική εξυγίανση για κάποια ποσά αστεία σύμφωνα με τον πρόεδρο αλλά και  αστεία μπροστά σε αυτά που απαιτούνται για να μπει ο ΑΡΗΣ ανάμεσα στους 2 της Αθήνας. Όπως και αν το δεις, τα νούμερα δεν βγαίνουν…

Με το όλο μπλέξιμο του Νίκου Λάσκαρη  και της συζύγου  του με τον Λετονό επιχειρηματία δεν θα ασχοληθούμε. Υπάρχουν τα δικαστήρια και οι δικηγόροι για αυτά. Πάντως για να βγει ο πρόεδρος στην Δίκη όπου μόνο γραφικές φιγούρες βλέπουμε εκεί μάλλον το θέμα δεν είναι τόσο απλό όπως οι γνωστοί καλοθελητές έσπευσαν πριν πολύ καιρό να μας ενημερώσουν…  Αυτό που σίγουρα είμαστε, είναι οπαδοί του ΑΡΗ. Και ως οπαδοί του ΑΡΗ ελπίζω να μας επιτρέψουν οι οικονομολόγοι, τεχνοκράτες συνΑρειανοί μας που  ανησυχούν για το "χαρτοφυλάκιο" του μεγαλομετόχου  να ζητάμε από τον Ν.Λάσκαρη να κάνει τον ΑΡΗ πάνω στο παρκέ τόσο μεγάλο όσο μεγάλα είναι και τα πλάνα του εκτός παρκέ. Το τι θα γίνει τελικά, ο χρόνος θα δείξει…

ΥΓ. Αν υπάρχει ένα ιστορικό έγκλημα μεγαλύτερο από την πτώση  του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ στην Γ Εθνική αυτό σίγουρα είναι ο διωγμός του Νίκου Γκάλη από την αγαπημένη μας ομάδα. Και αυτό είναι αρκετό ώστε όταν ακούμε το όνομα Θ.Μητρούδης να γεμίζουμε με απογοήτευση, οργή και θλίψη. Παρόλα αυτά καλό είναι όταν κάποιος λέει κάτι να σχολιάζουμε και λίγο την ουσία όσων λέει και να μην μένουμε μόνο στο ποιος το είπε, γιατί το είπε και αν είναι επώνυμος ή ανώνυμος. Όχι τίποτα άλλο αλλά μένοντας στα ονόματα χάνεις και το δίκιο σου… Άσε που οι ίδιοι άνθρωποι, αν ο Θ.Μητρούδης έπλεκε το εγκώμιο του Ν.Λάσκαρη μέχρι και άφεση αμαρτιών μπορεί να του έδιναν…

ΥΓ2. Για να καταλάβω πως πάει το πράμα… Στο ποδόσφαιρο δεν μας ενδιαφέρει τι κάνει ο πρόεδρος με τις επιχειρήσεις του, αν χρωστάει ή δεν χρωστάει στους υπαλλήλους τους αλλά μας ενδιαφέρει τι κάνει με τον ΑΡΗ μας. Στο μπάσκετ όμως το τι κάνει  ο πρόεδρος με τον ΑΡΗ μας περνάει σε δεύτερη μοίρα και μας ενδιαφέρουν περισσότερο τα επιχειρηματικά του πλάνα. Έτσι πάει?

ΥΓ3. Πραγματικά όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο έντονη γίνεται η αλλοίωση του DNAτου Αρειανού.  Φθάσαμε πλέον στο σημείο η ενασχόληση μας με τον ΑΡΗ να έχει να κάνει με το καλό του τόπου μας και την δημιουργία θέσεων εργασίας για τους συμπολίτες μας…