Σε ψυχοβγάλτη εξελίσσεται ο φετινός ΑΡΗΣ ως τώρα που μετά κόπων και βασάνων κατάφερε στα τελευταία λεπτά του αγώνα να προσπεράσει την Αβελίνο και να πάρει τελικά τη νίκη. Μια νίκη οξυγόνο τόσο σε βαθμολογικό επίπεδο όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο μιας και το σερί των 6 ηττών έλαβε επιτέλους τέλος. Παρόλα αυτά η τραγική εικόνα της ομάδος αναγκάζει άπαντες να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του στις κινήσεις που αναμένεται να γίνουν μετά το παιχνίδι του Σαββάτου.

Τον γνωστό ΑΡΗ που βλέπουμε εδώ και πολλές αγωνιστικές είδαμε και σήμερα από το ξεκίνημα του αγώνα. Συγκροτημένη άμυνα και χάος στην επίθεση. Η αστοχία και τα λάθη στην επίθεση πολύ συχνά αποσυντόνιζαν και εκνεύριζαν τους παίκτες μας με αποτέλεσμα σε αρκετές φάσεις να χάνουν και τη συγκέντρωση στην άμυνα. Περίπου 6 φορές δεχθήκαμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο το άλεϊ ουπ κάρφωμα και αυτό δείχνει πολλά. Υπήρχαν στιγμές που παίκτες και τεχνικό τιμ έμοιαζαν σε απόγνωση κάτι που οι Ιταλοί δεν άφηναν να πάει χαμένο και συντηρούσαν με ευκολία μια διαφορά γύρω στους 7 πόντους. Όσο κακή και αν ήταν η ομάδα σήμερα αυτό που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει είναι την προσπάθεια που γίνεται για να γυρίσει η κατάσταση. Κάτι που το είδαμε στο τέταρτο δεκάλεπτο όπου με πολύ παθιασμένη άμυνα  καταφέραμε να εγκλωβίσουμε τους Ιταλούς και βρίσκοντας με ανορθόδοξο τρόπο τον δρόμο προς το καλάθι να αρπάξουμε τη νίκη! Όταν η ομάδα αγωνίζεται έτσι το να σταθούμε στην ατομική απόδοση των παικτών είναι περιττό. Ναι μεν οι Βασιλόπουλος, Μπελ, Γουίβερ και Αθηναίου είχαν καθοριστική συμβολή στη νίκη αλλά αν ήταν αυτοί που έπρεπε σε όλο το παιχνίδι η νίκη θα ερχόταν πολύ πιο εύκολα. Αν εξαιρέσουμε την προσήλωση στην άμυνα όπου και εκεί υπάρχουν κάποια νεκρά διαστήματα σε όλα τα υπόλοιπα η ομάδα παίρνει κάτω από τη βάση.  Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας  που για την ώρα αδυνατεί να βρει τις λύσεις. Το θετικό είναι ότι φαίνεται να υπάρχει μπόλικος ρεαλισμός σε παίκτες και προπονητή και άπαντες να γνωρίζουν ότι η ομάδα δεν αποδίδει σύμφωνα με τις ικανότητες της.  

Η εμπιστοσύνη και η συσπείρωση γύρω από το πρόσωπο του Π.Γιαννάκη είναι δεδομένη. Όπως δεδομένο όμως είναι ότι ο κόσμος του ΑΡΗ έχει απαιτήσεις τουλάχιστον να βλέπει να γίνονται τα βασικά πάνω στο παρκέ. Η σημερινή νίκη σε συνδυασμό με το θεωρητικά εύκολο παιχνίδι με τον Φάρο το Σάββατο και την διακοπή που ακολουθεί θα πρέπει να μην περάσει ανεκμετάλλευτη. Θα είναι άκρως απογοητευτικό μετά την διακοπή να συνεχίσουμε να βλέπουμε τον ίδιο τον ΑΡΗ.

ΥΓ. Οι υποδείξεις από παίκτες και προπονητές προς τον κόσμο  ποτέ δεν μου άρεσαν. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση ο Δράκος έχει ένα δίκιο μιας και πολύ γρήγορα έχει εξαντληθεί η υπομονή μας συν φυσικά ότι υπάρχει από την αρχή της χρονιάς αυτή η μερίδα του κόσμου που περιμένει την ομάδα στην γωνία. Επειδή όμως πάντα υπάρχουν και χειρότερα ας έχουμε το νου μας μην ξαφνικά ο Νίκο ή ο Μάνο ζηλέψουν τον Μπάνε και μας αφήσουν έξω από το Παλέ :)

Η ήττα από την Τέλεκομ Μπον σε συνδυασμό με την κακή εικόνα της ομάδος ιδιαίτερα στα εκτός έδρας που δεν πείθει καθόλου μας έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Σε έναν όμιλο που ως τώρα φαίνεται η έδρα να δίνει την πρόκριση το να προχωρήσεις στην επόμενη φάση με 2 εντός έδρας ήττες μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο. Για αυτό και ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στις 19.30 θα πρέπει πάση θυσία να πάρει τη νίκη απέναντι στην Αβελίνο αν θέλει να ελπίζει για τη συνέχεια.

Η αγανάκτηση για τη διαιτησία στο κρατικό αλλά και η απογοήτευση από την κακή μας εικόνα και την ήττα είναι μερικά από αυτά που θα πρέπει οι παίκτες μας μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα να ξεπεράσουν. Την στιγμή που ο Π.Γιαννάκης καλείται να βρει άμεσα λύσεις σε σημαντικά κομμάτια του παιχνιδιού μας όπως αυτό της οργάνωσης και της επιθετικής λειτουργίας. Και όταν όλα τα παραπάνω πρέπει να γίνουν με τον Τσαϊρέλη, τον Βον και τον Μπένσον να αδυνατούν να βγάλουν την προπόνηση αλλά και τον Πέτγουεϊ να έχει στην άκρη του μυαλού του την αποχώρηση από την ενεργό δράση καταλαβαίνει ο καθένας πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση. Η Αβελίνο με μια νίκη παραπάνω από εμάς σε αυτά τα πρώτα 5 παιχνίδια δεν είναι η ομάδα που τρομάζει αλλά και μόνο που μιλάμε για την ομάδα που κατάφερε και αιφνιδίασε στην πρεμιέρα του θεσμού την Μπεσίκτας μέσα στην Τουρκία και έφυγε με το διπλό δείχνει κάτι. Στη συγκεκριμένη όμως χρονική περίοδο είναι ανούσιο να ασχολούμαστε με τον αντίπαλο μιας και ο ΑΡΗΣ μας δείχνει ικανός να χάσει από τον οποιοδήποτε. Το νούμερο ένα ζητούμενο είναι σήμερα εμείς να παρουσιαστούμε όπως πρέπει και όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Π.Γιαννάκη και αυτό θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο προς όλους εντός και εκτός ομάδος.

Το αρνητικό σερί φαίνεται να έχει αρχίσει να στοιχειώνει την ομάδα με την Ευρωπαϊκή ήττα να είναι αυτή που πονάει ως τώρα πιο πολύ βαθμολογικά. Σε τέτοιες καταστάσεις η νίκη φαντάζει ως το μοναδικό γιατρικό. Η νίκη σήμερα αλλά και το Σάββατο με τον Φάρο μπορεί να επαναφέρει την ηρεμία στην ομάδα αλλά και να δώσει τη δυνατότητα στο τεχνικό τιμ σε συνεργασία με τη διοίκηση να βρουν τους τρόπους για να ενισχύσουν την ομάδα όπως πρέπει στη διακοπή που ακολουθεί για τις Εθνικές ομάδες. Ας κάνουμε την αρχή σήμερα  για να αρχίσει η ομάδα να ξαναβρίσκει τον δρόμο της! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Παλικάρι πάντως ο Πέτγουεϊ που είχε τα @@ να βγει και να παραδεχθεί αυτό που έβλεπαν όλοι. Σπάνια συμπεριφορά από αθλητή και ιδιαίτερα από Αμερκάνο μιας και μας έχουν συνηθίσει σε πιο αδιάφορες αντιδράσεις.

Κακός παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας  στο σημερινό παιχνίδι απέναντι στον ανύπαρκτο συμπολίτη που είχε όμως στο πλευρό του την διαιτητική τριάδα… 3 διαιτητές που σφύριζαν με εντελώς διαφορετικά κριτήρια για τις 2 ομάδες, επέτρεψαν στον αντίπαλο μας να παίξει σκληρή επιθετική άμυνα και να φύγει εύκολα στον αιφνιδιασμό με αποτέλεσμα να έρθει η  ήττα.

Νωθρά ξεκίνησε η ομάδα μας το παιχνίδι με τους 3 διαιτητές από τα πρώτα δευτερόλεπτα να δείξουν ξεκάθαρα την πρόθεση τους να υποστηρίξουν τον αντίπαλο μας. Φάουλ με τα μάτια και την ανάσα στην μια πλευρά, φάουλ που δεν δινόντουσαν στην άλλη πλευρά και  κατέληγαν σε "ανόητα λάθη" των παικτών μας. Φάσεις όπως το ανύπαρκτο φάουλ του Πέτγουεϊ που συνοδεύτηκε με τεχνική ποινή, οι 3 φορές που δεν πέρασαν εγκαίρως στο κέντρο, η "άμυνα" του Παπαθεοδώρου πάνω στον Μπέλ, το πιάσιμο ποδιού του παίκτη μας από τον πεσμένο παίκτη του μπάογκ, το επιθετικό ή βήματα του Τζόουνς πάνω στον Αθηναίου, το τετραπλό φάουλ πάνω στον Τσαϊρέλη, η κλωτσιά της μπάλας που οδήγησε σε κλέψιμο και το γεγονός ότι με το που μειώσαμε στον πόντο έκαναν 3 λεπτά για να σφυρίξουν υπέρ μας ήταν πολλά από αυτά που έκριναν την αναμέτρηση μας. Φυσικά το ότι συνέβησαν όλα τα παραπάνω(και ακόμη περισσότερα) δεν διαγραφεί την τραγική εικόνα της δικής μας ομάδος. Κανένα επιθετικό πλάνο με όλους τους παίκτες μας να μην ξέρουν τι να κάνουν την μπάλα. Ενώ και στην άμυνα αρκετά συχνά είδαμε το φαινόμενο να είναι ανοιχτοί όλοι οι διάδρομοι προς το καλάθι μας και ταυτόχρονα να μένει ελεύθερο και το τρίποντο. Ανεξήγητο το σημερινό κοουτσάρισμα του Γιαννάκη. Δεν έδωσε πιο ουσιαστικό ρόλο στον Μπέλ και τον Γουίβερ σε έναν αγώνα που απουσίαζε ο Βον, άφησε ξανά τον Μπένσον παρόλο που έδειχνε να υπερέχει κοντά στο καλάθι ενώ μέχρι και τον Μόραντ που έδωσε ενέργεια στην ομάδα τον ξέχασε στον πάγκο.

 Η  ομάδα ακόμη παλεύει για να κάνει τα βασικά και αυτό όταν συνεχίζει να συμβαίνει μετά από τόσα παιχνίδια δείχνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Σήμερα μπορεί να έβαλαν τις χερούκλες τους οι γκρί για να χάσουμε από αυτή την αστεία ομάδα αλλά αυτό δεν αναιρεί τα δικά μας λάθη και αδυναμίες. Η ομάδα πρέπει επιτέλους να αρχίσει να παίζει ουσιαστικό μπάσκετ και όχι να είναι η χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος. Αν για να γίνει αυτό θα πρέπει να αντικατασταθούν κάποιοι από τους ξένους μας τότε ο Δράκος θα πρέπει να είναι ο πρώτος που θα το απαιτήσει γιατί αυτή η εικόνα δεν τιμάει ούτε τον ΑΡΗ αλλά ούτε και τον ίδιο…

ΥΓ. Μετά από τόσα που έχει περάσει αυτός  ο σύλλογος και ο κόσμος του θα ήλπιζες να γινόμασταν ολίγον τι σοφότεροι και να μην επαναλαμβάναμε τα ίδια λάθη. Αντιθέτως βλέπεις ένα "παρεάκι" να έχει παρασύρει μερίδα του κόσμου και να βρίσκει το κουράγιο να "χαρεί που δικαιώνεται" μετά από τέτοιες ήττες. Όποιος έχει τα @@ να αναλάβει την ομάδα ας παρουσιαστεί στον κόσμο και θα τον στηρίξουμε. Μέχρι όμως να φανεί φως στον ορίζοντα, το να "πριονίζετε" η προσπάθεια του Δράκου είναι έγκλημα.

ΥΓ2. Και ας το ξαναγράψουμε συνοπτικά… το ότι η ομάδα ήταν κακή σήμερα δεν αναιρεί το χειρουργείο  που έγινε.

Την δυνατότητα να δώσει τέλος στο αρνητικό σερί με τις 4 συνεχόμενες ήττες θα έχει αύριο ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον εξίσου προβληματικό συμπολίτη. Μπορεί η ομάδα μας να μη βρίσκεται ακόμη σε καλή κατάσταση αλλά σίγουρα αν κάνει έστω τα βασικά που μας έχει δείξει ότι μπορεί θα καταφέρει να φύγει με μια σπουδαία νίκη ψυχολογίας!

Η αισιοδοξία που εκπέμπει ο Π.Γιαννάκης και η πεποίθηση του ότι η ομάδα σύντομα θα βρει το δρόμο της και θα αρχίσει να αποδίδει σύμφωνα με τις πραγματικές δυνατότητες της είναι αυτό που μας κάνει ακόμη και μετά από ήττες να κρατάμε τα θετικά. Γιατί ανεξάρτητα από τις  συνεχόμενες ήττες και στα 4 τελευταία παιχνίδια η ομάδα έδειξε κάποια καλά στοιχεία αλλά δεν είχε την απαραίτητη σταθερότητα και διάρκεια στο παιχνίδι της. Ιδίως στα τελευταία 2 με Ολυμπιακό και Μπάνβιτ έδειξε ένα πιο σκληρό πρόσωπο στην άμυνα. Στην Τουρκία μάλιστα είδαμε τον Αθηναίου να ανεβάζει στροφές και τον Μπένσον να δίνει λύσεις χωρίς ωστόσο να υπάρχει συνέπεια και συγκέντρωση για 40'. Ο μπαογκ όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι Μπάνβιτ ή Ολυμπιακός. Έχει τα δικά του προβλήματα, με την αποχώρηση του Ντίλαρντ αλλά και τη δυσαρέσκεια του ανερχόμενου γκουρού Παπαθεοδώρου που είναι με το ένα πόδι εκτός της ομάδος. Ενώ και ο Κρούμπαλι μέχρι χθες ήταν εκτός προπονήσεων. Άλλωστε τους είδαμε και στο παιχνίδι του κυπέλλου όπου στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα κάναμε πλάκα και μόνο όταν χαλαρώσαμε κατάφεραν απλά να μειώσουν το τελικό σκορ.  Αν λοιπόν σε εκείνο το παιχνίδι ο Μπένσον και ο Μπελ που μόλις είχαν κατέβει από το αεροδρόμιο τους έκαναν τη ζημιά πόσο τώρα που η ομάδα έχει και κάμποσα παιχνίδια στην πλάτη της. 

Ευκαιρία είναι να πάρουμε μια νίκη ψυχολογίας και παράλληλα να τους βυθίσουμε ακόμη περισσότερο στα προβλήματα τους. Ο Γιαννάκης γνωρίζει πόσο σημαντικό είναι αυτό το παιχνίδι για όλους μας και είναι βέβαιο ότι θα προετοιμάσει την ομάδα κατάλληλα. Συγκέντρωση, μαχητικότητα και η νίκη εύκολα ή δύσκολα θα έρθει. Με Δράκο στον πάγκο, από αυτούς τουλάχιστον δεν χάνεις γιατί ξυπνάει τους εφιάλτες τους! ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!

Δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των Τούρκων η ομάδα μας που σούταραν με εξαιρετικά ποσοστά έξω από τα 6.75(15/30) γνωρίζοντας την ήττα. Αν και σε αρκετά σημεία του αγώνα παρουσιαστήκαμε ανταγωνιστικοί δεν καταφέραμε  να διατηρήσουμε τη συγκέντρωση μας σε άμυνα και επίθεση και το πληρώσαμε.

Ιδανικά ξεκίνησε το παιχνίδι η ομάδα μας με τους παίκτες του Π.Γιαννάκη να παίζουν δυνατά στην άμυνα και στην επίθεση να σκοράρουν με κάθε ευκαιρία. Το +10 που προηγηθήκαμε(+7 στο 10') έδειχνε ότι μπορούσαμε αν συνεχίζαμε να έτσι να διεκδικήσουμε τη νίκη. Επειδή όμως η διάρκεια κάνει τη διαφορά όσο περνούσε ο χρόνος άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους τα γνωστά συμπτώματα σε επίθεση και άμυνα. Στην άμυνα τα πικ εν ρολ και η ευστοχία των αντιπάλων μας έκαναν κομμάτια ενώ στη συγκέντρωση ακόμη και τα εντελώς αμαρκάριστα σουτ δεν έβρισκαν τον στόχο τους. Σε αυτή την εικόνα έβαλε το χεράκι της και η διαιτησία που από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά σφύριζε ότι ήθελε. Και από την στιγμή που χάθηκε η συγκέντρωση των παικτών όσο περνούσε ο χρόνος μόνο χειρότερη γινόταν η εικόνα μας. Εκτός από τον Αθηναίου και τον Μπένσον και κάποιες αναλαμπές του Τσαϊρέλη κανείς δεν μπόρεσε να βοηθήσει ουσιαστικά στο επιθετικό κομμάτι. Ο Μπέλ μπορεί να πρόσφερε κάποιους πόντους αλλά ήταν πολύ άστοχος. Ενώ ο Πέτγουεϊ που μπήκε ορεξάτος στην  άμυνα ήταν τραγικός. Ανύπαρκτος ο Γουίβερ που επιχείρησε μόλις 2 σουτ σε περισσότερα από 20'! Τραγικός ο Βον που προορίζεται να είναι ο παίκτης που θα σηκώσει το μεγαλύτερο επιθετικό βάρος της ομάδος...

Αν και σήμερα υπήρχαν στιγμές που η ομάδα κυκλοφόρησε εξαιρετικά την μπάλα και σκόραρε όπως έπρεπε η διάρκεια μέσα στο παιχνίδι είναι αυτή που κάνει την διαφορά. Τα καλά πεντάλεπτα θα πρέπει επιτέλους να γίνουν σαραντάλεπτα. Άλλα και κάθε παίκτης μεμονωμένα θα πρέπει να βελτιωθεί με πρώτους και καλύτερους τους ξένους που φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους στην ομάδα. Πλέον μετά την 4η συνεχόμενη ήττα η νίκη μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας μοιάζει ως το μοναδικό γιατρικό.

ΥΓ. Οι φήμες μιλάνε για χορηγίες μαμουθ, για επενδυτές μαμούθ και για μια με δύο ενισχυτικές κινήσεις μέσα στον επόμενο μήνα… Άντε να δούμε επιτέλους και κάτι να γίνεται πραγματικότητα.

ΥΓ2. Αδελφά σωματεία με καυτές μπασκετικές έδρες!

Στην δυσκολότερη ως τώρα αποστολή εκτός έδρας ο ΑΡΗΣ μας με βάση την εξαιρετική αμυντική λειτουργία που έδειξε κόντρα στον Ολυμπιακό θα προσπαθήσει να δώσει τέλος στο αρνητικό σερί με τις 3 συνεχόμενες ήττες. Αντίπαλος μας η πανίσχυρη Μπεσίκτας που φιλοδοξεί να κατακτήσει το BCLαλλά όπως έχει διδάξει και η ιστορία όταν ο ΑΡΗΣ βρίσκεται στην γειτονική χώρα έχει άγνοια κινδύνου!

Ξεκινώντας όπως πρέπει με την αυτοκριτική μας ο ΑΡΗΣ βρίσκεται ακόμη πολύ πίσω από τα επιθυμητά επίπεδα απόδοσης. Κυρίως στο επιθετικό κομμάτι τα δείγματα γραφής που μας έχει δείξει ως τώρα η ομάδα είναι άκρως απογοητευτικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έτσι θα πορευτεί η ομάδα και ότι αυτές είναι οι δυνατότητες της. Βον, Μπελ και Αθηναίου έχουν έφεση στο σκοράρισμα ενώ οι Γουίβερ, Μπένσον, Πέτγουεϊ(αν είναι υγιής), Βασιλόπουλος και Τσαϊρέλης μπορούν να δώσουν επιθετικές λύσεις και αυτοί. Κάποια στιγμή η ομάδα θα ξεμπλοκάρει επιθετικά και γιατί όχι αυτό να μην γίνει από σήμερα. Η Μπεσίκτας είναι μια εξαιρετική ομάδα που έχει ως στόχο να μπει στο μάτι της πρωταθλήτριας Ευρώπης Φενερμπαχτσε και αυτό λέει από μόνο του πολλά. Η πρόσφατη νίκη επί της Νταρουσάφακα του Ντ.Μπλάτ και του Κάμινγκς δείχνει ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση την ίδια στιγμή που η κίνηση ενίσχυσης που έκανε με τον διεθνή Τούρκο σέντερ Ερντέν δείχνει τη δυναμική της.  Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι παίκτες του Π.Γιαννάκη θα πρέπει να συνεχίσουν ακριβώς από εκεί που σταμάτησαν την περασμένη Κυριακή απλά βελτιώνοντας το επιθετικό τους παιχνίδι. Γιατί μπορεί η ήττα και οι 49 πόντοι να επισκίασαν τα πάντα αλλά οι 56 πόντοι παθητικό και τα μόλις 7 λάθη κόντρα σε μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρωλίγκας είναι μια αξιοσημείωτη επίδοση που θα πρέπει να γίνει οδηγός για τη συνέχεια της ομάδος μας. Η άμυνα θα πρέπει να είναι το όπλο μας σήμερα και όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

Αναμφίβολα η Μπεσίκτας είναι το ακλόνητο φαβορί για τη σημερινή αναμέτρηση όπως τόσες φορές ήταν φαβορί οι αντίπαλοι μας στη γειτονική χώρα με τη γνωστή κατάληξη. Ακόμη και πέρσι όπου ούτε τότε ήμασταν στα καλύτερα μας έπρεπε να γίνουν διαιτητικά όργια για να χάσουμε από την Μπάνβιτ. Όταν πριν 48 ώρες κοιτάς στα μάτια τον φιναλίστ Ευρώπης Ολυμπιακό και τον περιορίζεις σε μια από τις χειρότερες επιθετικά βραδιές του γιατί να μην επιχειρήσεις να το κάνεις και σήμερα απέναντι σε έναν πιο βατό αντίπαλο. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όπως το Αυτοκράτορας δεν βγήκε τυχαία για την ομάδα μας έτσι και το Τουρκοφάγος! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!

Σε ένα παιχνίδι όπου θύμιζε περισσότερο γυναικείο μπάσκετ παρά ανδρικό οι δύο ομάδες επιδόθηκαν σε ρεσιτάλ αστοχίας με τον Ολυμπιακό να βρίσκει για 2-3 λεπτά το "χέρι" και να παίρνει τελικά τη νίκη πάνω που δείχναμε ότι μπορούσαμε να πάρουμε εμείς το εισιτήριο για τον τελικό. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη έδειξαν ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο σε σχέση με τα προηγούμενα δύο παιχνίδια, πάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις αλλά με τέτοια ποσοστά στην επίθεση λογικό είναι να μην μπορείς να πάρεις τη νίκη.

Αν και τα νούμερα δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ έχει χοντρό επιθετικό πρόβλημα είχαμε τονίσει στα προηγούμενα παιχνίδια ότι η άμυνα θα πρέπει να γίνει η σταθερά της ομάδος μας στο παιχνίδι ώστε ακόμη και όταν η ομάδα κολλάει επιθετικά να μην χάνεται στον ρυθμό του αντίπαλου. Αυτό ακριβώς είδαμε σήμερα με τους παίκτες μας να αστοχούν σε λέιαπ και αμαρκάριστα σουτ υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις αλλά με την προσήλωση που έδειξαν στην άμυνα να υποχρεώνουν τον  Ολυμπιακό σε μια κάκιστη επιθετικά εμφάνιση με αποτέλεσμα μέχρι τα τελευταία λεπτά να διεκδικούμε τη νίκη. Σε εκείνο το σημείο όπου πήραμε το προβάδισμα μετά κόπων και βασάνων μίλησε η ποιότητα των παικτών του Ολυμπιακού και ιδιαίτερα του Λετονού Στρέλνιεκς όπου με 3 διαδοχικά τρίποντα(από τα 5 συνολικά) άλλαξε το μομέντουμ του αγώνα που ήταν καθαρά υπέρ μας και χάρισε ουσιαστικά τη νίκη στον Ολυμπιακό. Διαδοχικά τρίποντα που άλλαξαν τη ροή του αγώνα όπως όμως και διαδοχικά σφυρίγματα υπέρ του Ολυμπιακού όταν οι αντίπαλοι μας χανόντουσαν στην άμυνα μας. Οι επαφές που κατά το δοκούν δινόντουσαν εις βάρος μας φάουλ και το αντιαθλητικό του πεσμένου Αγραβάνη πάνω στον Βασιλόπουλο που κατέληξε σε βολές υπέρ του Ολυμπιακού ήταν οι πιο χαρακτηριστικές φάσεις. Δύσκολα να ξεχωρίσεις κάποιον παίκτη μιας και όλοι όσοι αγωνίστηκαν είχαν μέσα στο παιχνίδι τις καλές και τις κακές τους στιγμές με εξαίρεση ίσως τον Πέτγουεϊ που ήταν για ακόμη μια φορά απογοητευτικός. Είναι διαφορετικό να βλέπεις τον Μοράντ και τον Χρηστίδη να μην λειτουργούν σωστά πάνω στο παρκέ και εντελώς διαφορετικό να βλέπεις από έναν έμπειρο παίκτη σαν τον Πέτγουεϊ που το άκουσμα της μεταγραφής τους σκόρπισε ενθουσιασμό να βρίσκεται διαρκώς σε άλλο γήπεδο από αυτό που διεξάγεται το παιχνίδι. Ένα από τα πολλά προβλήματα που έχει να λύσει ο Π.Γιαννάκης που σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα έκανε εξαιρετικό κοουτσάρισμα σε έναν αγώνα όπου  οι παίκτες με την αστοχία τους τραυμάτισαν τα καλάθια και τα μάτια μας.

Σύμφωνα με την εικόνα του παιχνιδιού αλλά και την σπουδαία πρόκριση της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία να αγωνιστούμε σε έναν τελικό 100% στα μέτρα μας.  Θα πρέπει να αρκεστούμε στην προσπάθεια των παικτών μας και στην ελπίδα ότι στα επόμενα παιχνίδια θα δούμε την ίδια μαχητικότητα και πάθος από όλους τους παίκτες μας και τον ΑΡΗ να αρχίζει να βρίσκει πιο συχνά τον δρόμο προς το καλάθι. Άλλωστε αυτό που απαιτεί ο κόσμος από την ομάδα είναι να βλέπει τους παίκτες του να τα δίνουν όλα μέσα στο γήπεδο όπως έγινε κόντρα στον Ολυμπιακό και για αυτό η ομάδα χειροκροτήθηκε στο τέλος σε αντίθεση με την γιούχα που ακλούθησε την ήττα από τον Τέλεκομ Μπον.

ΥΓ. Από αλλού περιμέναμε να σκάσουν οι ειδήσεις από αλλού τελικά προέκυψαν. Για αυτούς που δεν είδαν το ρεπορτάζ του παιχνιδιού στην Αθλητική Κυριακή μετά τα μεσάνυχτα σε ερώτηση προς τον Γ.Νάτου(ρεπόρτερ Αρειανών συναισθημάτων) σχετικά με το τι γίνεται με τα διοικητικά εκεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ απάντησε ότι υπάρχουν 2(!!!) ενδιαφερόμενοι για την  απόκτηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και για αυτό και οι παραιτήσεις των μελών της ΚΑΕ ώστε να διαχωρίσουν εντελώς τη θέση τους από τη σημερινή ιδιοκτησία. Το δεύτερο σκέλος το είχαμε δεδομένο, γνωστές αυτές οι τακτικές εδώ και δεκαετίες. Αλλά το ότι ακούς από έναν τους πιο σοβαρούς και αξιόπιστους δημοσιογράφους με έδρα την Αθήνα που δεν έχει την ανάγκη των "φίλων" όπως συμβαίνει στο χωριό μας είναι μια σημαντική είδηση. Πάντως όπως και να έχει το θέμα η ουσία είναι στον ορίζοντα διακρίνεται ελπίδα και επιλογές για την αγαπημένη μας ομάδα. Από την μια η χορηγία μαμούθ από την Τουρκία από την άλλη 2 επενδυτές-βουνά… γιατί δεν γίνεται να μην είναι βουνά… εκτός και αν δούμε και στο μπάσκετ όπως είδαμε τα προηγούμενα χρόνια στο ποδόσφαιρο, την "Αρειανή οικογένεια" στα δύο με γκρουπάκια διαχειριστών με ξεχωριστούς αυτοφοράκηδες, διαφορετικούς αβανταδόρους και άλλους πισινούς…

Ώρα να αντιδράσει

Οι 2 τραγικές εμφανίσεις-ήττες στη σειρά από Ολυμπιακό και Τέλεκομ Βον ακύρωσαν με συνοπτικές διαδικασίες την προσπάθεια που είχε ξεκινήσει από την αρχή της χρονιάς από τον Π.Γιαννάκη και τους παίκτες του γεμίζοντας άπαντες εντός και εκτός ομάδος με την αμφιβολία για το αν αυτή η ομάδα μπορεί να τα καταφέρει. Και όταν λέμε να τα καταφέρει δεν εννοούμε να σαρώσει τους τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά να είναι ανταγωνιστική σε κάθε παιχνίδι διεκδικώντας τη νίκη ανεξάρτητα από μπάτζετ και ονόματα. Κάτι που περιμένουμε να δούμε σήμερα στην άτυπη ρεβάνς της 25άρας της τελευταίας αγωνιστικής ή αν προτιμάτε στον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος.

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν τον ΑΡΗ που είδαμε στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό και με την Τέλεκομ Μπον. Μετά βίας από αυτά τα 80 αγωνιστικά λεπτά να μπορούμε να κρατήσουμε τα 20'. Πολλά είναι αυτά που έχει να διορθώσει ο Π.Γιαννάκης που δικαιολογημένα την περασμένη Τρίτη έφθασε στα όρια εγκεφαλικού επεισοδίου με αυτά που έβλεπε από τους παίκτες. Παίκτες που στην πλειοψηφία τους ακόμη δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς ζητάει ο προπονητής τους από αυτούς. Και ένας κόουτς που αδυνατώντας να πιστέψει όλα όσα συμβαίνουν πάνω στο παρκέ ανακατεύει διαρκώς την τράπουλα μπας και βγάλει κάποιο καλό φύλλο. Η επιστροφή του Γ.Αθηναίου που ξεπέρασε τον τραυματισμό του και προπονήθηκε κανονικά τις τελευταίες ημέρες είναι το σημείο αναφοράς για την σημερινή αναμέτρηση αλλά σίγουρα θα πρέπει να δούμε και άλλους παίκτες να βγαίνουν μπροστά. Δεν γίνεται να είναι αυτή η εικόνα του Πέτγουεϊ που έχουμε δει ως τώρα. Δεν ξέρω αν ο παίκτης πονάει ή έχει κολλήσει ψυχολογικά αλλά θα πρέπει ο κόουτς κάποια στιγμή να τον ρίξει στα βαθιά για να φανεί επιτέλους αν μπορεί να βοηθήσει ή όχι. Όταν διαβάσαμε για την απόκτηση του Πέτγουεϊ κανείς μας δεν φανταζόταν έναν παίκτη που θα αγωνίζεται 10' με καθαρά βοηθητικό ρόλο. Το ίδιο ισχύει και για του Βον και Μπελ που ήρθαν με την προοπτική να σηκώσουν το βάρος της ομάδος στην επίθεση και για την ώρα στα περισσότερα παιχνίδια είναι "άσφαιροι". Ενώ ο Μπένσον που ξεκίνησε εντυπωσιακά έμεινε σε εκείνα τα 2 πρώτα παιχνίδια… 

Πάρα πολλά είναι αυτά που πρέπει να αλλάξουν στην ομάδα ώστε να αρχίσει να πείθει τον κόσμο ότι κάτι καλό πάει να γίνει. Παιχνίδια σαν το σημερινό δεν θα πρέπει να τα φοβόμαστε αλλά θα πρέπει να τα γουστάρουμε μιας και μόνο μέσα από τέτοια παιχνίδια μπορείς να κερδίσεις κάτι πραγματικά σαν  ΑΡΗΣ. Καλός ο Ολυμπιακός αλλά όχι ανίκητος. Το μόνο που χρειάζεται είναι οι παίκτες μας να το πιστέψουν και να τα δώσουν όλα πάνω στο παρκέ. Η παρουσία του Π.Γιαννάκη που τον στηρίζουμε απόλυτα μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι όλα θα βρουν τον δρόμο τους.  Άλλωστε εμείς όπως πάντα θα είμαστε εκεί να τους σπρώξουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς τη νίκη. ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ, ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΜΑΜΗΣΕ ΤΟ ΒΡΩΜΕΡΟ ΤΟ ΨΑΡΙ!

ΥΓ.  Πάλι καλά που υπάρχουν και οι "ρεπόρτερς" του PlanetARIS.grκαι μας ενημερώνουν για τον αγαπημένο μας κόουτς οφ δε γιαρ… 20 πόντους διαφορά από κάποια Τσεντεβίτα(με πολύ μικρότερο μπάτζετ από την Ούνιξ) και κάποιον Γιούρι Ζντόβς στον πάγκο της Τσεντεβίτα να κάνει τον προπονητή… Το μόνο που δεν μας μετέφεραν οι "ρεπόρτερς" μας με βεβαιότητα είναι για το αν παίχθηκε καλό μπάσκετ και η Ούνιξ έκανε μια όμορφη ήττα…

Διπρόσωπος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο σημερινό παιχνίδι, δεν βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια για το Β ημίχρονο και πραγματοποιώντας τραγική εμφάνιση γνώρισε την ήττα από μετριότατη Τέλεκομ Μπον. Ανύπαρκτη άμυνα,  σε άλλο γήπεδο πνευματικά σχεδόν όλοι οι παίκτες, έβγαλαν από τα ρούχα του τον  Π.Γιαννάκη και σκόρπισαν απογοήτευση στους φίλους της ομάδος.

Όπως είχαμε αναφέρει και πριν το παιχνίδι, η νίκη θα κρινόταν σε μεγάλο βαθμό κυρίως από την εικόνα της δικής μας ομάδος. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στο πρώτο ημίχρονο όπου αν και δεν πραγματοποιήσαμε κάποια σπουδαία εμφάνιση καταφέραμε να είμαστε  σχετικά εύκολα μπροστά στο σκορ και να προσπαθούμε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας. Όλη αυτή η προσπάθεια του πρώτου ημιχρόνου πετάχτηκε στα σκουπίδια και με σωρεία επιπόλαιων λαθών ακόμη και στα πιο απλά πράγματα καταφέραμε να βάλουμε τους Γερμανούς στο παιχνίδι και να τους κάνουμε να πιστέψουν στη νίκη όπου τελικά κατάφεραν να πάρουν. Με τους περιφερειακούς πλην του Φλιώνη που συνεχίζει να εντυπωσιάζει να κάνουν την μια ανοησία μετά την άλλη και τους ψηλούς εκτός των Τσαϊρέλη και Βασιλόπουλου να μην μπορούν να βοηθήσουν σε καμία πλευρά του γηπέδου η ομάδα έδειχνε ανήμπορη να  αντιδράσει. Όπως και ανήμπορος  να αντιδράσει έμοιαζε ο Π.Γιαννάκης στον πάγκο όπου αν είχε το "χάρισμα" να αλλάζει χρώμα όταν νευριάζει όπως ο Ομπράντοβιτς σήμερα θα είχε χτυπήσει κόκκινο. Το συνεχές ροτέισον, η εμμονή σε κάποιους παίκτες αλλά και οι ασταμάτητες δοκιμές σε σχήματα χωρίς ακόμη να έχει καταλήξει σε ένα βασικό σχήμα ή έστω σε 6-7 παίκτες που να εμπιστεύεται λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους όχι μόνο δεν βοήθησαν αλλά φάνηκε να διογκώνουν το πρόβλημα που έτσι και αλλιώς φαίνεται να υπάρχει στην ομάδα. Το 30-46 επιμέρους σκορ του Β ημιχρόνου τα λέει όλα. Τα πάντα φωνάζουν ενίσχυση αν όχι αλλαγές μιας και ο ΑΡΗΣ σε αυτά τα πρώτα παιχνίδια η βοήθεια που παίρνει από τους ξένους είναι μηδαμινή. Και αν για τον Μόραντ ήταν κάτι το αναμενόμενο το να βλέπεις τον Πέτγουεϊ τόσο άτολμο, τον Μπένσον χωρίς το απαραίτητο πάθος και τους Βον και Μπελ χωρίς ίχνος συγκέντρωσης και αυτοπεποίθησης στις κινήσεις τους  είναι κάτι που δεν το περιμέναμε.  Μια εικόνα που για την ώρα θυμίζει κάτι από την περσινή ταλαίπωρη χρονιά.

Αυτό για το οποίο φωνάζουμε ότι είναι το πιο σημαντικό για την ομάδα μας κάθε χρονιά στο ξεκίνημα είναι από παιχνίδι σε παιχνίδι να υπάρχει βελτίωση. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ εκεί που θα περιμέναμε μετά την Ναντέρ να αρχίζει να βρίσκει ρυθμό στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακο και την Τέλεκομ Μπον έκανε βήματα προς τα πίσω. Ως ένα σημείο  ο τραυματισμός του Αθηναίου και του Γουίβερ(που σήμερα  έπαιξε τραυματίας)  παίζουν τον ρόλο τους αλλά δεν γίνεται να αποτελούν δικαιολογία. Άλλωστε όταν σε κάθε παιχνίδι χρησιμοποιείς 11 με 12 παίκτες δεν γίνεται να μένεις στην απουσία του ενός. Αναμένουμε να δούμε την αντίδραση της ομάδος  αλλά και την ενίσχυση που πλέον μοιάζει  με μονόδρομο.

ΥΓ. Σχεδόν απίστευτο να τρως 20 πόντους από αυτόν τον Γκάμπλ!

ΥΓ2. 100% δικαιολογημένη η γιούχα(όπως και αδικαιολόγητο το χειροκρότημα) στο φινάλε μιας και όποιος είναι στον ΑΡΗ πρέπει να αντιλαμβάνεται ότι σε αυτή την ομάδα υπάρχουν απαιτήσεις και εμφανίσεις σαν την σημερινή δεν χωράνε. Ευτυχώς στον πάγκο της ομάδος υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος που το αντιλαμβάνεται αυτό και για αυτό στηρίζουμε  και εμπιστευόμαστε απόλυτα τον Δράκο ότι θα βρει τις λύσεις με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.