Κυκλοφόρησαν τα διαρκείας από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ και πλέον είναι στο χέρι όλων μας να δείξουμε στην πράξη την αγάπη μας για την ομάδα αλλά και να βοηθήσουμε ώστε να ξεπεραστεί ως  ένα σημείο το πρόβλημα ρευστότητας που υπάρχει στην ΚΑΕ λόγω του γνωστού προβλήματος του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ. Μια στήριξη που ο κόσμος του ΑΡΗ δεν την έχει αρνηθεί σε πολύ πιο δύσκολες και «θολές» διοικητικά στιγμές πόσο μάλλον τώρα που πέρα από την δεδομένη προσφορά του Ν.Λάσκαρη αυτά τα 2.5 χρόνια ,  στον πάγκο της ομάδος μας θα είναι ένας εκ των ζωντανών θρύλων του Ευρωπαϊκού μπάσκετ  όπως είναι ο Π.Γιαννάκης. Μια προσωπικότητα ικανή να δώσει σε όλους μας το όραμα που ο Ν.Λάσκαρης με τις εως τώρα επιλογές του αδυνατούσε να δώσει!

Δεν θα κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας λέγοντας  ότι δεν μας χαλάει να διαβάζουμε για προσφυγές, για την οικονομική ασυνέπεια της ομάδος μας και για ένα μπάτζετ που θα βασίζεται στην καθαρά στην διαχείριση των εσόδων. Ούτε ότι δεν ανυπομονούμε να δούμε ποιες θα είναι οι μεταγραφικές κινήσεις της ομάδος που ήδη αρκετές από αυτές θα έπρεπε να είχαν γίνει… Όλα αυτά όμως δυστυχώς δεν είναι πρωτόγνωρα για τον ΑΡΗ μας. Πρωτόγνωρο όμως είναι να έχει η ομάδα έναν μεγαλομέτοχο που στα δύσκολα αντί να βάλει τους φίλους τους δημοσιογράφους να τον χρίσουν ως «ανενεργό» ωραιοποιώντας την όποια αρνητική κατάσταση, βγαίνει μπροστά και καταφέρνει με κινήσεις όπως αυτή της συμφωνίας με τον Π.Γιαννάκη να σου δείχνει ότι όχι μόνο δεν είναι αδιάφορος και φευγάτος αλλά και ότι με ένα σωστό πλάνο με τους κατάλληλους ανθρώπους ακόμη και από την «ζημιά» μπορεί να βγει κάτι καλό. Και το μόνο βέβαιο είναι ότι με τον Π.Γιαννάκη στον πάγκο του και την επένδυση σε νέους Έλληνες παίκτες ο ΑΡΗΣ μας μόνο κερδισμένος  μπορεί να βγει. Και αν στην πορεία λυθεί το πρόβλημα ρευστότητας τότε ο ΑΡΗΣ μπορεί να έχει καταφέρει κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και 3 χρόνια περίπου μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Δεν θα κακολογήσουμε κανέναν συνΑρειανό που δυσανασχετεί με την όλη κατάσταση και προβληματίζεται έντονα με όσα συμβαίνουν. Άλλωστε όσοι παρακολουθούν το PlanetARIS.grσυστηματικά γνωρίζουν ότι είναι πάγια θέση μας ότι ο οπαδός πρέπει να είναι πάντα απαιτητικός και να βρίσκεται απέναντι από την εκάστοτε διοίκηση με καλοπροαίρετη κριτική διάθεση. Ακόμη και η υπερβολή των τελευταίων εβδομάδων είναι κατανοητή μιας και μεγάλη μερίδα του κόσμου είχε τυφλή εμπιστοσύνη στη διοίκηση και ασπαζόταν τυφλά τα δημοσιογραφικά σάλια που ακόμη και εξώφθαλμες  πατάτες(οδικά ταξίδια, μπουτικ, έλλειψη πλάνου, Ελληνικός κορμός για γέλια χωρίς προοπτική, αποφυγή στόχων, κ.α.) τις παρουσίαζαν ως σπουδαίες κινήσεις που έδιναν όραμα(?!?!) στον Αρειανό. Η αλήθεια είναι ότι με τον προπονητή και τους παίκτες που απάρτιζαν τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια η λέξη όραμα μόνο ως ανέκδοτο ηχούσε στα αυτιά οποιουδήποτε έβλεπε τα πράγματα πιο καθαρά. Όχι φυσικά ότι ο Π.Γιαννάκης από μόνος του μπορεί να δώσει όραμα στον Αρειανό αλλά σίγουρα μπορεί να εμπνεύσει και να βάλει τις βάσεις ώστε να δούμε επιτέλους στον ΑΡΗ να χτίζεται μια ομάδα με προοπτική και να βαδίζει προς μια κατεύθυνση σύμφωνα με την πλούσια ιστορία και την δυναμική του κόσμου αυτής της ομάδος. Και αυτή την δυναμική μας θα πρέπει να την δείξουμε αυτή τη φορά περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Όλοι στο Παλέ, όλοι διαρκείας!

ΥΓ. Και φυσικά επειδή οι άνευ λογικής κωλοτούμπες δεν μας αρέσουν θα πούμε για τις τιμές των διαρκείας ότι είπαμε και πέρσι μιας και οι τιμές είναι ακριβώς οι ίδιες. Πολύ ακριβές για τα δεδομένα της εποχής και της ομάδος. Ιδίως σε στιγμές που θέλεις μαζική προσέλευση  και γεμάτο γήπεδο για να προσελκύσεις χορηγούς. Ούτε καν ένα «μπόνους» παραπάνω για αυτούς τους πικραμένους περσινούς κατόχους  που τα εισιτήρια για τον τελικό που τους αναλογούσαν μοιράστηκαν από εδώ και από εκεί και αυτοί αρκέστηκαν ύστερα από χρόνια στο να δουν την αγαπημένη τους ομάδα μέσα στο Πάλε από την τηλεόραση…

ΥΓ2. Και όμως υπάρχουν συνΑρειανοί που για αγωνιστικούς λόγους δεν τους αρέσει ο Βασιλόπουλος αλλά θα ήθελα τον Σίμτσακ για ακόμη έναν χρόνο στην ομάδα…

ΥΓ3. Τελικά οι νέοι του ΑΡΗ αξίζουν την ευκαιρία τους ή όχι? Έπρεπε την χρονιά που μας πέρασε να είχαν περισσότερο χρόνο συμμετοχής και ξεκάθαρο ρόλο στην ομάδα ή όχι? Τώρα μήπως μπορούμε να το πούμε?

ΥΓ4. Ευτυχώς πάντως που υπάρχει και αναλυτικό ρεπορτάζ της Ούνιξ Καζάν στα κιτρινόμαυρα sitesγια να φτιαχνόμαστε με μεταγραφές και τέτοια…

Πριν από λίγη ώρα ολοκληρώθηκε η πολυαναμενόμενη συνέντευξη του Ν.Λάσκαρη και των υπολοίπων μελών της ΚΑΕ όπου παρουσιάστηκε και επίσημα ο Παναγιώτης Γιαννάκης στην μεγάλη επιστροφή στο σπίτι του και στην οικογένεια του! Τονίζοντας ότι τη νέα χρονιά ο ΑΡΗΣ  θα πορευτεί με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία σε διοικητικό επίπεδο ενώ ο Λ.Αρβανίτης  όπως φάνηκε αναλαμβάνει πιο ενεργό ρόλο αλλά και με πιο ξεκάθαρες αρμοδιότητες, όπως αντίστοιχα πιο ξεκάθαρους ρόλους θα έχουν και τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. της ΚΑΕ. Όσο για τον αγωνιστικό που μας καίει όλους τα πάντα θα κινούνται σε ρυθμούς Γιαννάκη έχοντας πάντα στην άκρη του μυαλού μας τα δεδομένα οικονομικά προβλήματα.

Πέρα από τον νέο μας προπονητή που όπως ήταν το φυσιολογικό τράβηξε τα φώτα πάνω του, όλοι αναμέναμε να ακούσουμε και τον μεγαλομέτοχο της ΚΑΕ να τοποθετείται για όλα όσα εξελίσσονται στον μπασκετικό ΑΡΗ τους τελευταίους μήνες. Και αν και δεν μπήκε σε λεπτομέρειες(και καλά έκανε) ήταν ξεκάθαρος για τα πάντα. Δεν πρόκειται η ομάδα να κινδυνέψει την αποπληρωμή του άρθρου 99, οι οφειλές της περασμένης χρονιάς πολύ σύντομα θα τακτοποιηθούν(ίσως και την ερχόμενη εβδομάδα όπως είπε ο κ.Παπακυριάκης) ενώ για να μην επηρεαστεί η ομάδα τη νέα χρονιά θα βασιστεί πάνω στα δικά της έσοδα. Κάτι που με μια πρώτη ανάγνωση δείχνει αρκετά περιορισμένο μπάτζετ αλλά και σε αυτό το κομμάτι θα πρέπει να κάνουμε υπομονή. Γιατί πέρα από τα τηλεοπτικά και τα έσοδα από τα διαρκείας υπάρχουν και οι χορηγίες που τα προηγούμενα χρόνια ο Ν.Λάσκαρης κάπως υπεροπτικά δεν αποδέχθηκε ευελπιστώντας στο να πετύχει καλύτερες συμφωνίες με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να χάσει έσοδα που ίσως και να ξεπερνούσαν τις 200.000 ευρώ. Και όλα αυτά όμως προσωρινά μέχρι να βρεθεί άκρη στην δικαστική του περιπέτεια κάτι για το οποίο οι φήμες λένε ότι θα αργήσει να γίνει. Το βέβαιο είναι ότι ανεξάρτητα από το μπάτζετ ο ΑΡΗΣ οφείλει να δουλέψει βάσει πλάνου 100% επαγγελματικά ώστε ακόμη και 4ος να καταλήξει θα έχουν μπει γερές βάσεις για την επόμενη χρονιά!

Μόλις 2 φράσεις να απομονώσεις από τις τοποθετήσεις του Π.Γιαννάκη σήμερα είναι αρκετό για να καταλάβει ο καθένας πόσο σπουδαία κίνηση έκανε ο Ν.Λάσκαρης φέρνοντας  τον συγκεκριμένο άνθρωπο πίσω στον ΑΡΗ αλλά και γιατί η παρουσία του και μόνο είναι αρκετή για να εγγυηθεί μια πετυχημένη χρονιά παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες.  "ο ΑΡΗΣ δεν είναι φτιαγμένος για την 4η θέση"  και "να φθάσουμε τον ΑΡΗ εκεί που ονειρευόμαστε!" λόγια που εκφράζουν κάθε Αρειανό και εδώ και πολλά χρόνια εκλιπαρούσαμε να βρεθεί μια ηγετική φυσιογνωμία που να μπορεί να μας κοιτάξει στα μάτι και να τα πει. Όχι γιατί τα λόγια αρκούν για να πετύχεις τους όποιους στόχους σου αλλά όταν φοβάσαι ακόμη και να το πεις ότι στοχεύεις ψηλά τότε η αποτυχία είναι δεδομένη. Και ο Π.Γιαννάκης μόνο ως φοβισμένος και διστακτικός δεν παρουσιάστηκε σήμερα! Επιμονή, υπομονή και  στήριξη από όλους μας! Πάμε ρε Αρειανάρα γερά όπως παλιά!

ΥΓ. Καλοθελητές που επηρεάζουν αρνητικά τον Ν.Λάσκαρη και τα υπόλοιπα μέλη και προσπαθούν να αναδείξουν συγκεκριμένα μέλη της ΚΑΕ εις βάρος των άλλων με τον Λ.Αρβανίτη να τονίζει πολύ εύστοχα ότι η διοίκηση δεν χωρίζεται σε Λασκαρικούς και Αρβανιτικούς… Αυτό για όλους όσους απορούν όταν μιλάμε για "οικογένεια του ΑΡΗ" που επηρεάζει την διοίκηση αρνητικά αλλά και τους "φίλους" που πάντα προσπαθούν να στηρίξουν και να σπρώξουν τους "δικούς τους" ακόμη και όταν δεν υπάρχει λόγος.

ΥΓ2. Παρόμοιες φήμες που θέλουν τον Ν.Λάσκαρη(και τον ΑΡΗ) εγκλωβισμένο στην δικαστική του περιπέτεια αναφέρουν και σπουδαία συμφωνία με την TurkishAirlinesαλλά και εξωδιοικητική κίνηση που θέλει να συνεισφέρει οικονομικά σε αυτή την προσπάθεια.

ΥΓ3. Και επειδή πολύς λόγος περί μπάτζετ… τώρα που η περσινή αποτυχημένη χρονιά ανήκει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, την ομάδα που "χτίστηκε" το περασμένο καλοκαίρι πόσο θα την κοστολογούσατε βάσει απόδοσης?

ΥΓ4. Περί μπάτζετ συνέχεια… μην βιαστείτε να βγάλετε νούμερα γιατί πολύ πιθανόν να παίξετε έξω.

ΥΓ5. Έχει ξεκινήσει ήδη το ψηστήρι και στον Γκάνγκστερ!

ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου οι λέξεις φαντάζουν πολύ φτωχές για να περιγράψουν τα συναισθήματα, τη συγκίνηση τον ενθουσιασμό. Μια τέτοια στιγμή είναι και η επισημοποίηση της επιστροφής του Παναγιώτη Γιαννάκη στον ΑΡΗ μας μετά από 24 ολόκληρα χρόνια! Μια κίνηση ουσίας και εντυπωσιασμού μαζί  που με την μαγεία που συνοδεύει τον Παναγιώτη Γιαννάκη σε κάθε του βήμα από τότε που αποφάσισε να πιάσει την "πορτοκαλί μπάλα με τα σπυριά" στα χεριά έχει καταφέρει το κλίμα αβεβαιότητας και καταστροφής που εντέχνως είχε καλλιεργηθεί τις προηγούμενες εβδομάδες να το μετατρέψει σε ελπίδα και αισιοδοξία για το  μέλλον του ΑΡΗ μας!

Το storyπίσω από την επιστροφή του Δράκου στον ΑΡΗ είναι λίγο πολύ γνωστό. Ο Ν.Λάσκαρης κατάλαβε το λάθος που έκανε με την τυφλή εμπιστοσύνη που έδειξε σε ανθρώπους χωρίς την ανάλογη εμπειρία και το ειδικό βάρος που απαιτείται για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Ενώ από την αρχή του ερχομού του στον ΑΡΗ πάντα είχε στην άκρη του μυαλού του να φέρει την ζωντανή ιστορία του συλλόγου κοντά στην ομάδα κάτι που φάνηκε και από την λαμπρή διοργάνωση του δεύτερου NickGalisCupπου με συνοπτικές διαδικασίες έτρεξε(το γιατί δεν συνεχίστηκε το NickGalisCupσίγουρα είναι κάτι που βαραίνει τον μεγαλομέτοχο αλλά δεν είναι της στιγμής για να το αναλύσουμε). Και όταν διαπίστωσε ότι υπάρχει πρόσφορο έδαφος για συνεργασία με έναν άνθρωπο που μπορεί να παντρέψει την κληρονομιά του Αυτοκράτορα με την ικανότητα και την εμπειρία στον πάγκο της ομάδος τότε έκλεισε τα αυτιά του στις "σειρήνες της μετριότητας" και στα παπαγαλάκια που πάντα προσπαθούν να φέρουν τους φίλους τους στην ομάδα και προχώρησε σε αυτή τη σημαντική κίνηση. Μια κίνηση που παίρνει ακόμη μεγαλύτερη αξία μιας και εδώ και καιρό είναι γνωστό ότι ο Ν.Λάσκαρης έχει μπλεχτεί σε δικαστικές περιπέτειες που του έχουν δημιουργήσει σημαντικά οικονομικά προβλήματα αλλά αυτό όπως φάνηκε δεν εμπόδισε ούτε για μια στιγμή τον Παναγιώτη Γιαννάκη να πει το ναι και να επιστρέψει στο σπίτι του! Κάτι που δείχνει ότι δεν πρόκειται απλά για την τυπική πρόσληψη ενός νέου προπονητή στη θέση του παλιού ή τον επόμενο σταθμό της προπονητικής  καριέρας του Π.Γιαννάκη.

Φυσικά και η επόμενη ημέρα δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα για τον απλούστατο λόγο ότι από έναν σπουδαίο προπονητή όπως είναι ο Π.Γιαννάκης έχουμε σαφώς περισσότερες απαιτήσεις από ότι είχαμε με τους "μαθητευόμενους μάγους" των τελευταίων χρόνων. Ακόμη και αν το μπάτζετ είναι περιορισμένο ο νέος προπονητής μας οφείλει να δουλέψει με στόχο την κορυφή. Τόσο από πλευράς νοοτροπίας που είναι η μεγάλη πληγή του συλλόγου εδώ και πολλά χρόνια όσο και αγωνιστικού πλάνου με την δημιουργία ενός κορμού που θα έχει πρόοδο και συνέχεια, κάτι που δυστυχώς τις προηγούμενες μεταβατικές χρονιές δεν το είδαμε. Το σίγουρο είναι με ένα μπασκετικό σύμβολο όπως είναι ο Π.Γιαννάκης στην θέση του προπονητή κανείς δεν θα επαναπαυθεί στις "δάφνες" της 4ης θέσης και μιας χρονιάς χωρίς στόχους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Παναγιώτη Γιαννάκη καλώς επέστρεψες στο σπίτι σου και στην οικογένεια σου!

ΥΓ. Για τους νεότερους Αρειανούς αντιλαμβάνομαι ότι με τα σημερινά δεδομένα των τελευταίων 15-20 χρόνων είναι αδύνατο να τους πείσεις τι σημαίνει για το παγκόσμιο μπάσκετ και ιδιαίτερα για το Ελληνικό ζωντανοί θρύλοι όπως ο Γκάλης, ο Γιαννάκης αλλά και τι σήμαινε ο Αυτοκράτορας ΑΡΗΣ για όλους τους Έλληνες. Τα πιο κοντινά παραδείγματα όπως είναι παίκτες σαν τον Σπανούλη, τον Διαμαντίδη και τους λίγο παλαιότερους Παπαλουκά, Σιγάλα, Κακιούζη και άλλους είναι πολύ δεν μπορούν να πλησιάσουν ούτε στο 1 τοις χιλίοις το μεγαλείο των  αθλητών εκείνης της εποχής. Όπως και η στήριξη που είχε ο Ολυμπιακός στα finalfourτης Ευρωλίγκας από την πλειοψηφία των Ελλήνων ή ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός στην Ευρώπη δεν πλησιάζει ούτε στο ελάχιστον την καθολική αποδοχή και στήριξη σε βαθμό παράνοιας που είχε ο ΑΡΗΣ τότε από όλους τους Έλληνες. Το μότο των συμπολιτών "Μια πόλη μια ομάδα" μπορεί να βγήκε για να πικάρουν εμάς και τους λοιπούς αντίπαλους οπαδούς της Θεσσαλονίκης αλλά το μότο "Ένα Έθνος μια Ομάδα" που τότε κρεμόταν στα κάγκελα του θρυλικού Παλέ απλά αντικατόπτριζε την πραγματικότητα και δεν υπήρχε ούτε ένας Έλληνας σε όλο τον κόσμο ικανός να το αμφισβητήσει.  Όταν λοιπόν ανδρώνεσαι με τον ΑΡΗ να έχει 10 χρόνια να κερδίσει τους "μεγάλους" των Αθηνών, τους "μαθητευόμενους μάγους" για προπονητές και παίκτες "φιλότιμους" από Τζ.Χαντ μέχρι Β.Σίμτσακ λογικό είναι η εικόνα που έχεις σχηματίσει για το μέγεθος του μπασκετικό ΑΡΗ να είναι αρκετά αλλοιωμένη σε σχέση με την πραγματικότητα. Ανοίξτε το μυαλό σας, αγκαλιάστε αυτή την προσπάθεια και ας αρπάξουμε όλοι μαζί αυτή την ευκαιρία για να επαναφέρουμε τον ΑΡΗ μας εκεί που δικαιωματικά του αξίζει να βρίσκεται!

ΥΓ2. Αν και εξαρχής δεν ήθελα σε αυτό το κείμενο να αναφερθώ σε πρώην στελέχη της ομάδος μερικοί δημοσιογράφοι μας προκαλούν με την στήριξη που παρέχουν στους φίλους τους.  Γράφει ο άλλος "Μπαίνει, όμως, μπροστά προκειμένου στο αγωνιστικό τμήμα να βάλει τις βάσεις για κάτι καλό, βάσεις βέβαια που ήδη εν πολλοίς υπάρχουν ήδη από τον προκάτοχό του, Δημήτρη Πρίφτη. "  Ένας ρε παιδιά να μου εξηγήσει και εμένα το έργο, τις βάσεις και την παρακαταθήκη που άφησε φεύγοντας ο Δ.Πρίφτης για το μέλλον του ΑΡΗ. Γιατί εγώ το μόνο που βλέπω είναι κάτι κουρασμένα παλικάρια που έφυγαν νωρίς νωρίς, κάτι πιτσιρικάδες που ακόμη περιμένουν την ευκαιρία τους και μερικοί ελπιδοφόροι παίκτες σε καλή μπασκετική ηλικία ξενερωμένοι και στραβωμένοι από το τεράστιο πισωγύρισμα στην καριέρα τους μετά την τελευταία άκρως αποτυχημένη χρονιά…

ΥΓ3. Το μονοετές συμβόλαιο με τον Γιαννάκη μόνο ως θετικό μπορώ να το εκλάβω μιας και δείχνει ότι νέος προπονητής μας ότι ναι μεν δεν φοβάται να αναλάβει σε μια δύσκολη περίοδο λόγω των γνωστών προβλημάτων αλλά και παράλληλα έχει απαιτήσεις από τον μεγαλομέτοχο και τον πιέζει με αυτόν τον τρόπο να φανεί συνεπής στις δεσμεύσεις του. Άλλωστε και άλλοι που υπέγραψαν πολυετή συμβόλαια είναι ήδη παρελθόν από τις ομάδες του.

ΥΓ4. Εύχομαι η επιστροφή του Γιαννάκη να είναι απλά η αρχή ώστε να επιστρέψουν και άλλες τεράστιες προσωπικότητες της οικογένειας του ΑΡΗ στην ομάδα. Είναι απαράδεκτο να βλέπεις εδώ και χρόνια άλλες ομάδες  να έχουν μπασκετικά στελέχη σε όλα τα επίπεδα και ο ΑΡΗΣ να ψάχνει δεξιά αριστερά ανθρώπους από το πουθενά.

Με τον πλέον επίσημο τρόπο μέσω ανακοίνωσης στο arisbc.grλύθηκε η συνεργασία με τον Δ.Πρίφτη που προς τιμή του δεν διεκδίκησε χρήματα πέρα από τα δεδουλευμένα του. Μια κίνηση που σε συνδυασμό με την πληρωμή των δόσεων για το άρθρο 99(σύμφωνα με τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ) δείχνει ότι πλέον ο Ν.Λάσκαρης και οι συνεργάτες του έχουν ξεκινήσει τις διεργασίες για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς!

Δεν θα αναλωθούμε ιδιαίτερα στο έργο του Δ.Πρίφτη στον πάγκο του ΑΡΗ μιας και όλα αυτά τα χρόνια κάναμε την κριτική μας εκεί που έπρεπε. Αναμφισβήτητα παίρνει τα εύσημα για την πρώτη(και πιο δύσκολη) χρονιά επί διοικήσεως διαχειριστών με επικεφαλή τον Λ.Αρβανίτη όπου κατάφερε με ένα πενιχρό μπάτζετ να βγάλει τον ΑΡΗ τέταρτο προσπερνώντας την ΑΕΚ που είχε πολλαπλάσιο μπάτζετ από το δικό μας αλλά και άλλες ομάδες που επίσης είχαν μεγαλύτερο μπάτζετ από εμάς.  Η δεύτερη του χρονιά και η πρώτη στην εποχή Λάσκαρη άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Ναι μεν είδαμε μια πιο ποιοτική και ανταγωνιστική ομάδα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια που σε αρκετά παιχνίδια απολαύσαμε τον τρόπο που αγωνιζόταν αλλά ως προς το αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να πει κανείς ότι πετύχαμε κάτι το αξιοσημείωτο. Ενώ η μετριοπάθεια που χαρακτηρίζει τον κόουτς  και η μεγαλοποίηση των όποιων επιτυχιών ξενέρωσε αρκετούς που ήλπιζαν να δουν τον ΑΡΗ ακόμη πιο ανταγωνιστικό πάνω στο παρκέ. Η τρίτη χρονιά στον ΑΡΗ όσο αλατοπίπερο και μυρωδικά προσπαθούν οι γνωστοί "κύκλοι" να της βάλουν ήταν μια άνοστη σούπα που όχι μόνο δεν τρωγόταν αλλά δεν μπορούσε ούτε καν να την πλησιάσεις κοντά στην μύτη σου. Χρονιά που θα ξεχαστεί χωρίς να μας έχει αφήσει ούτε μια θετική ανάμνηση… Τρία χρόνια στα οποία ο ΑΡΗΣ σε αντίθεση με άλλες χρονιές δεν μπόρεσε να βάλει ούτε ένα λιθαράκι πάνω στο οποίο θα πατήσει για να κάνει το βήμα παραπάνω.  Οι νεαροί παίκτες της ομάδος ήταν ένα άχαρο διακοσμητικό στοιχείο που αδικήθηκαν ως προς τον χρόνο συμμετοχής σε μια ομάδα χωρίς στόχους. Ενώ ακόμη και οι παίκτες που ήρθαν με περγαμηνές καταφέραμε και τους βγάλαμε άχρηστους… Αυτός ήταν για εμάς ο Δ.Πρίφτης και η ανακοίνωση της λύσης συνεργασίας κόντρα στο κλίμα που οι "γνωστοί κύκλοι" καλλιεργούσαν τις τελευταίες ημέρες μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον. Ανεξάρτητα πάντως από την άποψη που έχει ο καθένας μας για τον Δ.Πρίφτη του ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη στη συνέχεια της καριέρας του. Άλλωστε με τον άνθρωπο Δ.Πρίφτη δεν είχαμε ποτέ τίποτα να χωρίσουμε...

Ο ερχομός του νέου προπονητή που πολύ σύντομα θα ανακοινωθεί σε συνδυασμό με τις πληρωμές του άρθρου 99 δείχνει ότι έστω και με καθυστέρηση έχουν αρχίσει και δρομολογούνται τα "πρέπει" στον μπασκετικό ΑΡΗ. Το διοικητικό συμβούλιο και η επερχόμενη συνέντευξη τύπου του προέδρου ευελπιστούμε να έχει καλά μαντάτα(με Δράκο μέσα)  για την αγαπημένη μας ομάδα και να αποκαλύψει ένα πλάνο ικανό να δώσει όραμα στον κάθε Αρειανό. Άλλωστε ομάδα χωρίς ρεαλιστικό πλάνο, σταθερή ανοδική πορεία και υψηλούς στόχους δύσκολα "πείθει" και αυτό θα πρέπει ο μεγαλομέτοχος να το έχει πάντα στο μυαλό ανεξάρτητα από το μπάτζετ που σκοπεύει να διαθέσει.

ΥΓ.  Η στασιμότητα είναι εχθρός της φιλοδοξίας και δεν αρέσει σε κανέναν. Μέχρι και οι δίπλα αποφάσισαν να αλλάξουν έναν πετυχημένο προπονητή που για τα δεδομένα τους έκανε θαύματα. Παρόλα αυτά η αλλαγή πάντα φέρνει ελπίδα…

ΥΓ2. Και αφού τέλειωσε η "καμπάνια στήριξης" προς το πρόσωπο του Δ.Πρίφτη από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ και τέλειωσε η συγκεκριμένη ιστορία έπιασαν δουλειά για το άλλο αγαπημένο τους παιδί. Ξέρετε… τον προηγούμενο κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης μέχρι να έρθει ο Δ.Πρίφτης.

ΥΓ3. Δεν θα υποδείξουμε εμείς στην διοίκηση της ΚΑΕ για το ποιον προπονητή θα επιλέξει. Θα παρακαλέσουμε όμως η επιλογή τους να μείνει ανεπηρέαστη από αυτά που προσπαθεί να επιβάλει η Μασονία της μπασκετικής Ελλάδος και του συστήματος που έχει καταρρακώσει το άλλοτε κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης. Και φυσικά μην του δώσετε το δικαίωμα να ασχοληθεί με τίποτα άλλο πέρα από το αγωνιστικό. Ευθύνη της διοίκησης το οικονομικό, δουλειά του προπονητή το αγωνιστικό και μόνο το αγωνιστικό.

ΥΓ4. Προσοχή σε μπαλκόνια, παράθυρα για πτώσεις και στην υπερβολική κατανάλωση ηρεμιστικών!

Έσπασε επιτέλους την σιωπή του ο Νίκος Λάσκαρης και μιλώντας στον "αέρα" του Yellow Radio 92.8 έβαλε τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση. Όχι μόνο δεν υπάρχει κάποια "άτακτη φυγή" στα ξαφνικά όπως πολλοί κινδυνολόγοι προμήνυαν αλλά μέσα στην επόμενη εβδομάδα θα γίνει και η περιβόητη συνέντευξη τύπου όπου θα μιλήσει για το μέλλον του ΑΡΗ. Ο μεγαλομέτοχος μπορεί να μην μπήκε σε λεπτομέρειες αλλά σε καμία περίπτωση δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση και να κρυφθεί πίσω από το δάχτυλο του. Ενώ το μήνυμα αισιοδοξίας που έστειλε στο "κλείσιμο" ήταν το πιο σημαντικό στα λεγόμενα του.

Εδώ και καιρό έχουμε γίνει μάρτυρες μιας απίστευτης στοχοποίησης και διόγκωσης του γνωστού προβλήματος του Ν.Λάσκαρη που έχει φέρει αναταράξεις στον μπασκετικό ΑΡΗ. Και όλα αυτά όταν ο άνθρωπος ο οποίος δέχεται όλο αυτό τον καιρό τα πυρά μας έχει δείξει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο από τους τυχοδιώκτες που κατά καιρούς έχουν περάσει από τον ΑΡΗ. Όχι μόνο με το ήθος που τον διακρίνει αλλά και με την οικονομική δυναμική που έδειξε ότι έχει από την πρώτη ημέρα. Η αγορά των μετοχών πριν καν μάθουμε το όνομα του, το 'λίφτινγκ" σε γήπεδο, αποδυτήρια, μπουτικ, κλειστό στο Κλ.Βικελίδης, εκπλήρωση υποχρεώσεων προς ΑΣ, οικονομική ομαλότητα, άρνηση ασύμφορων χορηγιών και πολλές άλλες δραστηριότητες του εντός και εκτός ΑΡΗ συνθέτουν ένα εντελώς διαφορετικό προφιλ ανθρώπου από αυτό το οποίο εντέχνως καλλιεργείται τις τελευταίες ημέρες. Ακόμη και η δημόσια στήριξη που του παρείχε ο "παροπλισμένος"  Λ.Αρβάνιτης  κάτι δείχνει.  Τώρα το ότι υπαρχεί ανησυχία για όλα όσα βλέπουμε και ακούμε καθημερινά σε συνδυασμό με την ανυπομονησία που υπάρχει για το χτίσιμο του ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς είναι λογικό. Αυτή η αναμονή σκοτώνει... και ελπίζουμε μέσα στην επόμενη εβδομάδα να ολοκληρωθεί με τον πιο γλυκιά κατάληξη.

Το αν η δικαστική περιπέτεια του μεγαλομετόχου αλλάξει το πενταετές πλάνο και από Π.Γιαννάκη πάμε σε "μαθητευόμενους μάγους" είναι κάτι που σύντομα θα το μάθουμε. Αυτό όμως που έχει ξεχωριστή σημασία είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν είναι ακέφαλος όπως παρουσιάζεται. Ο μεγαλομετόχος μετά από σωρεία επικοινωνιακών ολισθημάτων έκανε αυτό που έπρεπε και έδωσε απαντήσεις... ή καλύτερα μια πρώτη γεύση από απαντήσεις. Γιατί οι απαντήσεις που πρέπει να περιμένουμε έχουν να κάνουν με πράξεις και μόνο με πράξεις όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Ας ελπίσουμε η σημερινή τοποθέτηση του Ν.Λάσκαρη σε ένα ΑΡΕΙΑΝΟ μέσο να αφύπνισε μερικούς που βίαστηκαν να στήσουν στον τοίχο έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους που και χρήματα βάζουν αλλά και διάθεση δείχνουν να προσφέρουν. Για τα υπόλοιπα, βασανιστική αναμονή...

ΥΓ. Αν και οι άργησε η μπασκετική Μασονία να πιάσει δουλειά τελικά το έκανε.... σιγά μην έχαναν οι γνωστοί καλοθελητές να παρουσιάσουν τον Δ.Πρίφτη ως την ιδανική επιλογή για αυτές τις δύσκολες στιγμές! Δεν μας προξενεί εντύπωση. Σε μια χώρα που επιλέγεται προπονητής για την Εθνική ομάδα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή με τα κριτήρια που επιλέχθηκε, τα πάντα φαντάζουν λογικά!

ΥΓ2. Και μια που πιάσαμε την Εθνική Ελλάδος να πούμε και δύο λόγια για τον νέο προπονητή. Προσωπικα΄τον κ.Μίσσα τον έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση τόσο σαν προσωπικότητα όσο και σαν προπονητή. Παρόλα αυτά όταν μιλάμε για αθλητισμό και ιδιαίτερα για πρωταθλητισμό υπάρχει ανταγωνισμός και διαφορετικά επίπεδα. Δηλαδή η κορυφή για κάποιον παίκτη ή προπονητή είναι η κατάκτηση του τίτλου στο NBA και το παγκόσμιο. Και μια καλή εναλλακτική είναι σίγουρα η Ευρωλίγκα. Όταν λοιπόν ως παίκτης ή προπονητής συνειδητά απέχεις από όλο αυτό τον ανταγωνισμό τότε μάλλον λείπει η φιλοδοξία. Και η φιλοδοξία είναι από τα πιο σημαντικά στοιχεία για να επιτύχεις με ότι και αν ασχολείσαι.

Τελειωμό δεν έχουν στον πλανήτη ΑΡΗ οι εκπλήξεις με το ρεπορτάζ πλέον να περιλαμβάνει και αστυνομικές "ειδήσεις". Και αν την είδηση ότι η αστυνομία αναζητεί τον Ραφίκ Τζιμπούρ την εκλάβαμε με αδιαφορία και χιούμορ, η φήμη που παρουσιάστηκε ως είδηση ότι ο Νίκος Λάσκαρης έχει συλληφθεί μετά από διεθνές ένταλμα της ιντερπολ προκαλεί αηδία και αποτροπιασμό για τα παιχνίδια που παίζονται εις βάρος του ΑΡΗ μας. Μια "είδηση" η οποία διαψεύθηκε άμεσα με επίσημη ανακοίνωση από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ. αλλά και από την ΕΛ.ΑΣ κάτι που να μεν μας ανακούφισε αλλά από την άλλη μας γέμισε με προβληματισμό και αγανάκτηση για την στοχοποίηση του μεγαλομετόχου μας σε τέτοιο βαθμό ώστε να κατασκευάζονται πλαστές ειδήσεις.

Απίστευτη εξέλιξη από το πουθενά την στιγμή που ο μπασκετικός ΑΡΗΣ και ο κόσμος του περιμένει τον Ν.Λάσκαρη να "κλείσει" την χρονιά που ολοκληρώθηκε και να ανοίξει τα χαρτιά του για την επόμενη ενεργοποιώντας και την συμφωνία με τον Π.Γιαννάκη. Άγνωστο αν πίσω από αυτή την λάσπη τα κίνητρα είναι επιχειρηματικά ή αθλητικά αλλά είναι ξεκάθαρο ότι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ έχει στοχοποιηθεί. Ρεπορτάζ στο PlanetARIS.gr δεν κάνουμε, εισαγγελείς, δικαστές και δικηγόροι δεν είμαστε για να αναλύσουμε την δικαστική διαμάχη του μεγαλομετόχου αλλά και μόνο το γεγονός ότι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα όπου το πιστόλι πάει σύννεφο σε βαθμό που να θεωρείται φυσιολογικό και ενώ οι μισοί πρόεδροι και παράγοντες επαγγελματικών σωματείων και ομοσπονδιών κατηγορούνται για συμμετοχή σε μικρά πταίσματα μέχρι και σε υποθέσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν σενάριο αστυνομικής ταινίας είναι απορίας άξιο όλο αυτό που γίνεται με τον Ν.Λάσκαρη. Χρονόμετρο με αντίστροφη μέτρηση  για τις δεσμεύσεις περί πληρωμών και "ξεσκόνισμα" κάθε πτυχής της δικαστικής διαμάχης με τον Λετονό όταν για τους προέδρους των δίπλα που κατέληξαν στην φυλακή το μόνο που ακούγαμε ήταν ότι τα λεφτά έμπαιναν από άλλη τσέπη και όχι από αυτή των "κλοπιμαίων"... Απίστευτα πράγματα  που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο Ν.Λάσκαρης να τα αφήσει έτσι μένοντας απλά στο επικοινωνιακό παιχνίδι των εντυπώσεων.

Τέλος θα πρέπει να επισημάνουμε και κάτι πολύ σημαντικό ώστε να γίνει ξεκάθαρο σε όλα τα μέλη της οικογένειας του ΑΡΗ που είναι και μέλη της διοίκησης της ΚΑΕ ότι η ευθύνη που έχουν απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ είναι μεγάλη. Γιατί όταν για ένα τόσο σημαντικό θέμα βγαίνει επίσημη διάψευση από την ΚΑΕ τότε όλοι μας οφείλουμε να την υιοθετήσουμε άνευ όρων και προϋποθέσεων με ότι αυτό συνεπάγεται. Πλέον όλοι μας θα πρέπει να απλώσουμε μια ασπίδα προστασίας γύρω από τον μεγαλομέτοχο της ΚΑΕ μένοντας μακριά από όλους όσους παλεύουν να μας οδηγήσουν σε βιαστικά και λανθασμένα συμπεράσματα. Ναι μεν ο κόσμος του ΑΡΗ δεν πρόκειται να γίνει ο "οπαδικός στρατός" κανενός επιχειρηματία αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν πόλεμο άνευ προηγουμένου με τα πυρά να πέφτουν και πάνω στον ΑΡΗ μας!

ΥΓ. Η εξωστρέφεια είναι μια λέξη που έχει πολύ πέραση και χρησιμοποιείται ολοένα και πιο συχνά στην καθημερινότητα μας... έλα όμως που πολλές φορές πρέπει πρώτα να κλείνεσαι στο καβούκι σου και να ετοιμάζεις τις άμυνες προτού βγεις εκεί έξω... Τα έλεγε ο "τρελός" αλλά ποιος τον άκουγε... 

Η χθεσινή ήττα στο ΟΑΚΑ με την "σκούπα" της ΑΕΚ επισημοποίησε το τέλος μιας από τις περίεργες χρονιές που έχουμε βιώσει στον μπασκετικό ΑΡΗ. Δεν θα την χαρακτηρίσω ως μια από τις χειρότερες μιας και η 4η θέση και η συμμετοχή  στον τελικό του κυπέλλου δεν δείχνει κάτι τέτοιο αλλά με τα μάτια ενός οπαδού που λατρεύει το μπάσκετ ήταν μια από τις πιο ξενέρωτες που μπορώ να θυμηθώ τα τελευταία 20 χρόνια. Ο λόγος φυσικά είναι οι συνθήκες και οι προσδοκίες που υπήρχαν το περασμένο καλοκαίρι όπου ο ΑΡΗΣ μας δεν κατέβηκε με ομάδα ανάγκης, με εράνους, με στόχο να αποφύγει τον υποβιβασμό, με απαγόρευση μεταγραφών, με διοίκηση οπαδών ή διαχειριστών αλλά με μια δυνατή διοίκηση που αύξησε το μπάτζετ και το ελάχιστο στο οποίο στόχευε(άσχετα αν φοβόταν να το πει) ήταν να δώσει συνέχεια στην περσινή "συμπαθητική" χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ βγήκε 4ος με μια ομάδα που άρεσε στον κόσμο.

Οι ομάδες λένε χτίζονται το καλοκαίρι και όπως φάνηκε στην πορεία όλα τα λάθη έγιναν μαζεμένα το καλοκαίρι. Από την μη στελέχωση της ΚΑΕ από ανθρώπους που γνωρίζουν τον χώρο, από την ανανέωση του Δ.Πρίφτη, την παράδοση των "κλειδιών" της ομάδος σε έναν μόνο άνθρωπο χωρίς την ανάλογη εμπειρία στη διαχείριση μεγάλων μπάτζετ με μεγαλύτερων απαιτήσεων από αυτές μιας "συμπαθητικής" χρονιάς, την τραγική εκτίμηση προσφοράς και κόστους των ξένων της προηγούμενης χρονιάς και φυσικά την επιλογή των νέων ξένων που θα ήταν αυτοί που θα σήκωναν την ομάδα στις πλάτες τους. Ο Δ.Πρίφτης δεν μπορούσε να δει ότι οι "μέτριοι" Αμερικανοί του που δεν τους εκτιμούσε και τόσο πολύ όπως ήταν οι Γουότερς και Χάγκινς ήταν από τις σταθερές αξίες της περσινής ομάδος. Ενώ και ο Μακνήλ που ήταν εκ των αγαπημένων του τελικά χάθηκε στη διαπραγμάτευση... Πάντα φυσικά με το σκεπτικό ότι "ουδείς αναντικατάστατος"... όταν όμως αυτό το σκεπτικό προέρχεται από έναν προπονητή που δεν μπόρεσε να βρει τον αντικαταστάτη του Τσούπκοβιτς τότε μάλλον πρόκειται για υπερβολή. Αν στους 3 Αμερικάνους που ο ΑΡΗΣ μας είχε την ευκαιρία να τους κρατήσει βάλουμε και τον Κοέν που μπορούσε να προσφέρει με πολλαπλούς τρόπους μιλάμε για μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός κορμός και η περσινή "συμπαθητική" ομάδα να έχει μια συνέχεια. 

Το αποτέλεσμα ήταν ο φετινός τζόγος με τους ξένους που κρίνοντας από την απόδοση τους μάλλον μιλάμε κυριολεκτικά για τζόγο. Γιατί ναι μεν μπορεί εμείς ως οπαδοί να βλέπουμε τα καρφώματα του Μπάκνερ και να εντυπωσιαζόμαστε αλλά ως τεχνικό τιμ οφείλεις να δεις και κάτι παραπάνω από μερικά τρίλεπτα βιντεάκια στο Youtube. Οφείλεις να ρωτήσεις μερικούς φίλους σου για το αν ο Τζένκινς είναι ηγετική φυσιογνωμία ή ρολίστας πολυτελείας και φυσικά δεν γίνεται να αψηφάς την στατιστική για έναν Αμερικάνο σαν τον Μάρμπλ που θα αγωνιζόταν για πρώτη φορά στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Το πιο τραγελαφικό στην όλη υπόθεση με τους ξένους ήταν ότι η καλύτερη επιλογή του Δ.Πρίφτη ήταν αυτή του Κάμινγκς. Ενός παίκτη που μπορεί ΑΝ βελτιωθεί σημαντικά να αποτελέσει κάτι το αξιόλογο στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο πόιντ γκαρντ με την εμπειρία που χρειαζόταν ο ΑΡΗΣ για να βασιστεί πάνω του. Μάλιστα για όσους βλέπουν πιο καθαρά τα πράγματα μπορεί να ήταν και ο σημαντικότερος λόγος που όλοι οι υπόλοιποι παίκτες από τους οποίους περιμέναμε να έχουν σημαντική προσφορά παρουσιάστηκαν πολύ κατώτεροι του αναμενομένου. Ναι σίγουρα ο ΑΡΗΣ είναι ένα πιο απαιτητικό περιβάλλον αλλά δεν γίνεται ο Καββαδάς με τον Αρκαδικό να είναι εκ των κορυφαίων του πρωταθλήματος και σε εμάς ακόμη και με αντιπάλους από τη μέση της βαθμολογίας και κάτω να είναι άφαντος. Το ίδιο ισχύει και σχεδόν για όλη την υπόλοιπη ομάδα εκτός από αυτούς που δεν περιμέναμε κάτι το συγκλονιστικό παρά μόνο την προσπάθεια όπως ήταν οι Σίμτσακ, Μούρτος, Ζάρας, Ξανθόπουλος...  Ο Σανικίντζε που δεν προλάβαμε να τον δούμε μιας και τραυματίστηκε νωρίς νωρίς στη συνέχεια παρουσιάστηκε ίσως ως ο καλύτερος ξένος παίκτης που έχει έρθει στον ΑΡΗ μετά τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλεϊ. Αν και αποκτήθηκε μόλις 2 εβδομάδες πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων τελικά όμως μας είπαν ήταν ο παίκτης πάνω στον οποίο ο Δ.Πρίφτης είχε βασίσει όλο τον φετινό ΑΡΗ γιατί θα έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο! Και αλήθεια να ήταν αυτό και μόνο το χρονικό σημείο της απόκτησης του δείχνει την προχειρότητα με την οποία έγινε ο σχεδιασμός της ομάδος. Ενώ το παραμύθι με τον Σανικίντζε συνεχίστηκε σχεδόν μέχρι το τέλος της χρονιάς με τους "υπωντιστές" του κόσμου του ΑΡΗ να μιλάνε για την στιγμή που ο Σάνι θα επιστρέψει πάνω στο παρκέ λες και δεν γνώριζαν ότι ένας τέτοιος τραυματισμός σε αυτή την ηλικία μπορεί να σήμαινε και το τέλος της καριέρας τους...

Οι ήττες από Ρέθυμνο στην Κρήτη και μπάογκ μέσα στο Παλέ φανέρωσαν αυτά που ήδη είχαν φανεί από τα φιλικά και η γκρίνια σκέπασε την ομάδα. Ήρθαν και οι τραυματισμοί και κάπου εκεί νωρίς νωρίς ο κόουτς έχασε την μπάλα. Μπορεί η χρονιά να τελείωσε με τους "φίλους" του προπονητή να τα δίνουν όλα αλλά για όποιον παρακολούθησε από κοντά την φετινή πορεία θα διαπίστωσε ότι ο κόουτς φέτος είχε περισσότερους "εχθρούς" μέσα στα αποδυτήρια παρά φίλους. Μια κατάσταση που ποτέ δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει ο Δ.Πρίφτης με αποτέλεσμα να δούμε έναν ΑΡΗ από την αρχή μέχρι το τέλος όπου όποτε συναντούσε έναν σοβαρό αντίπαλο έχανε και συνήθως έχανε εύκολα... Οι εμφανίσεις συνολικά στα πλέιοφς παρά τις "σκούπες" σε ημιτελικά και μικρούς τελικούς ήταν ίσως οι μοναδικές εμφανίσεις που παρέπεμπαν σε ομάδα μιας και εκεί ο Δ.Πρίφτης είχε εγκαταλείψει την προσπάθεια να μπολιάσει παίκτες και να κάνει κάτι διαφορετικό από το να εμπιστευτεί τους 5-6 παίκτες που πίστευε και τον πιστεύαν. Ενώ ο αγώνας στην Τουρκία με την Μπάνβιτ(την φιναλίστ του Basketball Champions League) παρά την άδικη ήττα ήταν ίσως το μοναδικό παιχνίδι όπου είδαμε έναν ΑΡΗ μαχητή που αρνιόταν πεισματικά να χάσει. Αντιθέτως ο τρόπος που αντιμετώπισε η ομάδα μας τον τελικό με τον Παναθηναϊκό μέσα στο Παλέ  περισσότερο πλήγωσε την υπερηφάνια μας  παρά μας έκαναν να νιώσουμε ότι παλέψαμε και πέσαμε σαν μαχητές. Αν σε όλη τη χρονιά σε ότι αφορά καθαρά το αγωνιστικό κομμάτι βγάλουμε την συγκυρία όπου στα πλέιοφς αντιμετωπίσαμε τον συμπολίτη που βγήκε 5ος και στη θέση του ήταν το Ρέθυμνο ή ο Κολοσσός αμφιβάλλω αν θα είχαν το κουράγιο ο προπονητής και οι παίκτες; μας ευθαρσώς να δηλώνουν ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη και τα κατάφεραν παρά τις δυσκολίες. Το ότι η χρονιά για πολλά μέλη αυτής της ομάδος όπως και για μερίδα του κόσμου θεωρείται πετυχημένη μόνο και μόνο επειδή απέκλεισες στα πλέιοφς αυτόν τον ανύπαρκτο συμπολίτη δείχνει και το βαθύτερο πρόβλημα που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ...

Φυσικά το αγωνιστικό πάντα είναι σε άμεση συνάρτηση με την διοικητική και οικονομική ηρεμία της ομάδος και φέτος ο ΑΡΗΣ και σε αυτό το κομμάτι είχε προβλήματα. Οι διαφορετικές απόψεις εντός της διοίκησης για το αν θα έπρεπε να μείνει ο Δ.Πρίφτης αλλά και για το αν θα έπρεπε να τον αφήσουν να είναι το απόλυτο κουμάντο στο χτίσιμο της ομάδος ήταν ίσως το πρώτο σημάδι ότι γυαλί πάει να ραγίσει... Η αλόγιστη σπατάλη του διπλάσιου μπάτζετ για μια ομάδα που δεν έπειθε κανέναν λογικό είναι να μην ξενέρωσε μόνο εμάς αλλά και αυτούς που μάτωνουν οικονομικά για να ξαναοδηγήσουν τον ΑΡΗ στον δρόμο των επιτυχιών. Ήταν ολοφάνερο ότι από ένα σημείο και μετά ο Νίκος Λάσκαρης πέταξε λευκή πετσέτα για τη φετινή χρονιά. Έδωσε προτεραιότητα στις "περιπέτειες" του εκτός ΑΡΗ και άφησε τον χρόνο να κυλάει όσο πιο αναίμακτα οικονομικά γινόταν. Παίκτες όπως ο Τζάκσον και ο Σκοτ αν δεν ήταν Αμερικάνοι δεν θα ερχόντουσαν ποτέ σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ ακόμη και σε μέτριες χρονιές. Ακόμη όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις φάνηκε ότι ο δίαυλος επικοινωνίας και η εμπιστοσύνη μεταξύ διοίκησης και προπονητή είχε χαθεί. Δύσκολα όμως μπορεί να δώσει κανείς άδικο στον Ν.Λάσκαρη γιατί ίσως το μεγαλύτερο του λάθος ήταν ότι εμπιστεύτηκε ανθρώπους που υπερεκτίμησαν τις δυνατότητες τους, απέτυχαν και παρέσυραν στην αποτυχία τους και τον ΑΡΗ.

Η επόμενη ημέρα θέλει τον Π.Γιαννάκη να επιστρέφει στο σπίτι του και τον ΑΡΗ να αλλάζει σελίδα όπως έπρεπε να είχε κάνει από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Ν.Λάσκαρης. Όταν όμως ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ περιτριγυρίζεται από ανθρώπους που η εναλλακτική λύση που του προτείνουν αντί για τον Πρίφτη είναι ο Λυκογιάννης τότε καταλαβαίνετε τι είδους νοοτροπία υπάρχει εκεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Τα υπόλοιπα για την επόμενη ημέρα στον μπασκετικό ΑΡΗ θα τα αναλύσουμε όταν και ο ίδιος ο Ν.Λάσκαρης ανοίξει τα χαρτιά του.... 

ΥΓ. Για τους "χαρούμενους" συνΑρειανούς μας για την κατάκτηση της 4ης θα διοργανωθεί ειδική φιέστα στον Λευκό Πύργο με specialguestτον Τσούπκοβιτς.

ΥΓ2. Το γράψαμε και στο ποστ μετά το χθεσινό παιχνίδι με την ΑΕΚ αλλά ας το ξαναγράψουμε και σήμερα μπας και το εμπεδώσουν μερικοί που δεν θέλουν να καταλάβουν και βλέπουν εμμονές σε πρόσωπα και καταστάσεις.  Ευχόμαστε στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη να μην ξαναδούμε προπονητές και παίκτες που διακρίνονται περισσότερο για το ήθος και τον χαρακτήρα τους από ότι για τα επιτεύγματα τους πάνω στο παρκέ.

Απελπιστικά άστοχος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο σημερινό παιχνίδι επιτρέποντας στην ΑΕΚ να κάνει "σκούπα" και να κατακτήσει για 2η συνεχομένη χρονιά την 3η θέση με επιμέρους σκορ 6-1 στα πλέιοφς απέναντι μας... Πλέον το ενδιαφέρον όλων μας επικεντρώνεται αποκλειστικά στην επόμενη ημέρα και στις γενναίες αποφάσεις που θα πρέπει να πάρει ο Νίκος Λάσκαρης ώστε να διασφαλίσει ότι η επόμενη χρονιά δεν θα θυμίζει σε τίποτα την φετινή αποτυχία.

Μόλις για ένα ημίχρονο κατάφερε ο ΑΡΗΣ να είναι ανταγωνιστικός αν και ήταν φανερό ότι πέρα από την αστοχία στην επίθεση δεν υπήρχε και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ. Και μόνο τα ελάχιστα φάουλ που έκαναν συνολικά οι παίκτες μας σε ένα παιχνίδι όπου θα έπρεπε να δείξουν ιδιαίτερο ζήλο για να καλύψουν τα κενά των τραυματιών καταλαβαίνεις με πόση διάθεση κατέβηκαν σήμερα. Ενώ αν πούμε ότι η ευστοχία έχει να κάνει με την συγκέντρωση των παικτών τότε είναι να μας πιάνει απελπίσια κοιτώντας τα ποσοστά μας. Η ΑΕΚ από την άλλη δεν χρειάστηκε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο ή να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Έχοντας απλά ελαφρώς καλύτερα ποσοστά και δείχνοντας σαφώς περισσότερη διάθεση κυρίως στην άμυνα πήρε την νίκη.

Άδοξο τέλος για τη φετινή χρονιά με μερικούς συνΑρειανούς ακόμη και σήμερα παρακολουθώντας αυτό το χάλι να αναρωτιούνται αν θα πρέπει να την χαρακτηρίσουμε ως αποτυχημένη και ένα(ή και περισσότερα) βήμα πίσω. Τις επόμενες ημέρες θα κάνουμε μια περίληψη όλων όσων τραγελαφικών καταστάσεων ζήσαμε φέτος αλλά και θα μιλήσουμε και για την επόμενη ημέρα. Εμείς από την πλευρά μας θα αποχαιρετήσουμε την φετινή αγωνιστική χρονιά με την ελπίδα ότι στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη δεν θα ξαναδούμε προπονητές και παίκτες που διακρίνονται περισσότερο για το ήθος και  τον χαρακτήρα τους παρά για τα επιτεύγματα τους πάνω στο παρκέ...

ΥΓ. Κλείσε τα αυτιά σου Νίκο Λάσκαρη στις Σειρήνες των "φίλων" και κάνε αυτά που πρέπει για να ξαναγίνει ο ΑΡΗΣ μεγάλος. Και τότε θα δεις τι πραγματικά σημαίνει στήριξη και κόσμος του ΑΡΗ!

Πιο γυμνός από ποτέ παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς των "μικρών τελικών" απέναντι στην ΑΕΚ που έκανε με περιπετειώδη τρόπο το 2-0 και πήρε ξεκάθαρο προβάδισμα για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Γυμνός αγωνιστικά παίζοντας σχεδόν χωρίς ξένους και 100% ανοχύρωτος "εξωαγωνιστικά" με τον Σχοινά και την "συμμορία" του να οργιάζουν βγάζοντας εκτός εαυτού έναν από τους πιο ήρεμους προπονητές που έχουμε δει στα Ελληνικά γήπεδα. 

Με την χρονιά να οδεύει στο τέλος της και τον Δ.Πρίφτη να έχει εγκαταλείψει τις προσπάθειες να μπολιάσει παίκτες που δεν πιστεύει ότι μπορούν να βοηθήσουν, στα πλέιοφς ίσως καθαρά "τεχνικά" να βλέπουμε τον πιο ώριμο ΑΡΗ όλης της χρονιάς. Φυσικά όσο έξυπνα και ψυχωμένα και αν παίξει μια ομάδα, όταν δεν έχει ουσιαστικά κανέναν από τους 6 ξένους που υπολόγιζε να έχει το περασμένο καλοκαίρι τότε η υπόθεση νίκη απέναντι σε αντιπάλους όπως η ΑΕΚ είναι δύσκολη. Όταν μάλιστα έχεις και απέναντι 3 διαιτητές σε εντεταλμένη αποστολή να σε "καθαρίσουν" τότε η ήττα είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Οι διαιτητές ανέχτηκαν και σήμερα το βρώμικο παιχνίδι των παικτών της ΑΕΚ, έκλεισαν τα μάτια αμέτρητες φορές σε βήματα, αντιαθλητικά φάουλ, παραβάσεις χρόνου και άλλα πολλά ενώ με τεράστια ευκολία απέβαλλαν τον Δ.Πρίφτη που δικαιολογημένα αγανάκτησε με τον τρόπο που αντιμετώπιζαν οι "γκρι" την ομάδα μας. Όσο συγκινητικός και αν ήταν ο Μούρτος στην καλύτερη του εμφάνιση των τελευταίων χρόνων, όσες λύσεις και αν έδωσε ο Τσαϊρέλης στην επίθεση όσο και αν βοήθησε ο Γιάνκοβιτς στα ριμπάουντ και στο σκοράρισμα με αυτή την διαιτησία ο ΑΡΗΣ δεν μπορούσε να κερδίσει... Μια ακόμη ήττα από την ΑΕΚ μέσα στην έδρα μας που πριν λίγα χρόνια ήταν στην Β Εθνική και ανεξάρτητα από το αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι μας πονάει...

Δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί το περασμένο καλοκαίρι ότι θα καταλήγαμε στο σήμερα όπου θα βλέπαμε έναν ΑΡΗ χωρίς ξένους που θα γινόταν έρμαιο στις διαθέσεις των διαιτητών για χάρη της ΑΕΚ. Αν στη σημερινή διαιτησία προσθέσουμε και την διαιτησία του πρώτου αγώνα, αυτή στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας  αλλά και πολλές άλλες μέσα στη χρονιά(αποκορύφωμα το παιχνίδι στην Κύμη) τότε μάλλον μιλάμε για μια  συντονισμένη προσπάθεια κατά του ΑΡΗ μας. Άγνωστο αν αυτό στοχεύει στο να αποθαρρύνει τον Λάσκαρη ή είναι στο πλαίσιο του "εκβιασμού" για το οποίο μας είχε μιλήσει παλιότερα ο μεγαλομέτοχος και δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία. Πάντως το σημερινό παιχνίδι φωνάζει ότι ο ΑΡΗΣ του χρόνου θα πρέπει να παρουσιαστεί ενισχυμένος εντός και εκτός του παρκέ.

ΥΓ. Και όμως οι εκπρόσωποι του ΑΡΗ στις ψηφοφορίες στήριξαν Δουβή και Γαλατσόπουλο...

ΥΓ2. Ανδρώθηκε σήμερα ο Δ.Πρίφτης! Καιρός ήταν.

ΥΓ3. Κάποια στιγμή αυτό το αστείο με τις δηλώσεις για την 3η θέση θα πρέπει να τελειώσει. Προπονητές, παίκτες, διοικήσεις αν τόσο πολύ βαριούνται να συμμετέχουν σε αυτά τα παιχνίδια ας κάνουν με επίσημο τρόπο αίτημα για να σταματήσουν να γίνονται αυτοί οι αγώνες. Όταν επίσημα σαν ομάδα δεν διαμαρτύρεσαι εκεί που πρέπει τότε τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ4. Αν και σε πολλούς θα φανεί περίεργο θα δώσω τα συγχαρητήρια μου και στις 2 ομάδες. Ως λάτρης του αθλήματος και οπαδός τα αδιάφορα παιχνίδια, οι αδιάφοροι αθλητές και οι αδιάφοροι προπονητές δεν με γεμίζουν... Και σήμερα και από τις 2 ομάδες μόνο αδιαφορία δεν είδαμε!

ΥΓ5. Κορυφαίος παίκτης της ΑΕΚ ένας από αυτούς που δεν χωρούσαν στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων.