Στον ύπνο πιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στη Λάρισα, δέχθηκε γκολ μόλις στο 3’ και αντί για αφύπνιση ακολούθησε ο ύπνος του δικαίου. Η ΑΕΛ πέτυχε την πρώτη εντός έδρας νίκης της και ο ΑΡΗΣ μας βυθίστηκε για ακόμη μια φορά στον αγωνιστικό του πυθμένα. Μια ήττα και μια κακή εμφάνιση σε ένα χρονικό σημείο όπου παρά τα αποτελέσματα, με την επιστροφή των τραυματιών φαινόταν η ομάδα να βρίσκει την ταυτότητα της. Μόνο ο κόσμος όρθιος, που παρά την απογοήτευση του έδωσε δυναμικό παρών στη Λάρισα.

ΠΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ

Μόλις 3’ χρειάστηκαν στο παιχνίδι για να πετύχει η ΑΕΛ το γκολ που έμελλε να είναι και το νικητήριο. Φάουλ έξω από την μεγάλη περιοχή, γρήγορη εκτέλεση με πάσα, άμυνα σε ύπνο, άπιαστο γυριστό διαγώνιο σουτ και 1-0. Τόσο απλά, τόσο επιπόλαια… Η συνέχεια είχε κάποιου είδους αντίδραση που περιορίστηκε μόλις σε 2 καλές ευκαιρίες με Σούντμπεργκ και Φατιγκά. Και μετά το χάος της ανούσιας κατοχής με το ανέφτικο build up από πίσω και τη δυσλειτουργία στη μεσοεπιθετική ανάπτυξης της ομάδας.

ΕΜΕΙΝΕ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Τι και αν ο Χιμένεθ προσπάθησε να συμμαζέψει τα πράγματα στην έτσι και αλλιώς μπερδεμένη ενδεκάδα που επέλεξε, αποτέλεσμα μηδέν. Ο ΑΡΗΣ συνέχιζε να έχει την ανούσια κατοχή χωρίς όμως να καταφέρνει να γίνεται απειλητικός. Αντιθέτως η ΑΕΛ είχε κάποιες καλές στιγμές που ανέδειξαν τον Διούδη ίσως τον μοναδικό διασωθέντα από το σημερινό ναυάγιο.

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Μαχαιριά στην καρδιά του Αρειανού που πήγαινε να αναθαρρήσει  στα τελευταία παιχνίδια ήταν το σημερινό στη Λάρισα. Εκεί όπου ξαφνικά όποια βήματα προόδου είχαμε διακρίνει, ξεχάστηκαν με περίσσια ευκολία και είδαμε μια από τα ίδια. Οι επιλογές του Χιμένεθ για το αρχικό σχήμα σε μια εποχή όπου μετράμε επιστροφές τραυματιών και νέες μεταγραφές γεννάει ερωτηματικά. Όπως και η έλλειψη μαχητικότητας από τους παίκτες μας είναι κάτι που εντυπωσιάζει αρνητικά. Τελείωσε η χρονιά; Δεν υπάρχει κανένα κίνητρο πλέον; Για αυτό και για «μανατζερικούς» λόγους είδαμε τον Μορουτσάν να παίρνει χρόνο; Η διαπραγμάτευση με τον Μορουτσάν είναι προτεραιότητα για τον σύλλογο; Όχι το να δούμε και λίγο μπάλιτσα μπας και στο τέλος πιάσουμε έστω τη βάση των στόχων; Έχει τεθεί κάποιος στόχος στον Χιμένεθ γιατί έτσι όπως παρέταξε την ομάδα δεν έμοιαζε να καίγεται και για τη νίκη. Και αν ο προπονητής και η διοίκηση δεν καίγονται για τη νίκη μάλλον και οι παίκτες θα ακολουθήσουν. Γιατί σήμερα από τον τρόπο που κατέβηκε και αγωνίσθηκε η ομάδα δεν έμοιαζε να στοχεύει ξεκάθαρα στη νίκη. Περισσότερο έμοιαζε με κάτι σαν πάμε να μην χάσουμε και ότι βγει… Ότι βγει και ότι κάτσει όπως μοιάζει και η διαχείριση των τραυματιών. Τελικά οι Καντεβέρε και Δώνης επέστρεψαν; Ο Γιένσεν; Ο Ράκιτς έμεινε από δυνάμεις επειδή έπαιξε Τετάρτη; Μπάχαλο σε όλα τα επίπεδα που αποτυπώνεται ξεκάθαρα πάνω στο χορτάρι.

ΑΓΥΡΙΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Κάτι σαν πεισματάρικο, αγύριστο κεφάλι μοιάζει ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ που αρνείται να αλλάξει τις κακές του συνήθειες παρόλο που έχει πιάσει πάτο. Είτε μιλάμε για κολλήματα του Χιμένεθ είτε για τερτίπια και υπερευαισθησία αρκετών παικτών το αποτέλεσμα στο γήπεδο είναι ένας ΑΡΗΣ άνευρος, στατικός και αδιάφορος που ούτε στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα δεν βρίσκει λόγο να προσπαθήσει παραπάνω μπας και σώσει έστω τον βαθμό. Μετά και το σημερινό πισωγύρισμα είναι πλέον ξεκάθαρο ότι με την υπάρχουσα κατάσταση δεν πάμε πουθενά και οι άμεσες ριζικές αλλαγές είναι το μόνο που μπορεί να μας δώσει ελπίδα για τη συνέχεια. Τη συνέχεια φέτος αλλά και του χρόνου. Κρίμα για τον κόσμο που με κάθε ευκαιρία παραμερίζει την πίκρα του και στηρίζει δυναμικά την ομάδα όπως ακριβώς έκανε και σήμερα στη Λάρισα.

ΥΓ. Καμία διαιτησία δεν μας έφταιξε για το σημερινό χάλι. Με αφορμή όμως τα πέναλτι του βάζελου στα λάθη του Ρόουζ για το κύπελλο, σήμερα το VAR άνετα είχε 2-3 φάσεις που αν έδειχνε την ανάλογη ευαισθησία θα βλέπαμε και το κράτημα στην ευκαιρία του Σούντμπεργκ και την ξεκάθαρη κίνηση με το σώμα του πεσμένου παίκτη της Λάρισας πάνω στον Πέρεθ και πιθανόν και ένα χέρι που το συνδρομητικό το έπνιξε με συνοπτικές διαδικασίες. Ευαισθησίες είναι αυτές όμως, τι να κάνουμε…

Τέλος στο αρνητικό σερί στο πρωτάθλημα έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Λάρισα, με τον Ντούντου να είναι αυτός που γλίτωσε την ομάδα από την αυτοκτονία στην τελευταία φάση της αναμέτρηση. Γιατί σε ένα παιχνίδι όπου ήσουν κατά πολύ καλύτερος από τον αντίπαλο σου, είχες αριθμητικό πλεονέκτημα όχι μόνο δεν μπόρεσες να το τελειώσεις αλλά λίγο έλειψε να έχουμε κηδεία. Ευτυχώς στο τέλος αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες με τον κόσμο να ξεσπάει στην κερκίδα.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Μετρημένες οι επιλογές του Χιμένεθ, με τον Ισπανό να εμπιστεύεται τον Μορουτσάν στο 10 και τον Γιαννιώτα στα άκρα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον Μορόν καλύτερα σε ένα παιχνίδι που όπως ήταν λογικό θέλαμε να έχουμε τον πρώτο λόγο. Και έτσι ακριβώς έγινε. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά, έγινε απειλητική με τους  Πέρεθ , Ρόουζ και Μορόν — και τελικά κατάφερε να βρει το γκολ στο 27’ χάρη σε μια ακόμη ατομική ενέργεια του Πέρεθ που σταμάτησε ο Μελισσάς αλλά ο Μορόν ήταν εκεί για να σπρώξει ανενόχλητος την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΛ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

Ο ΑΡΗΣ φαινόταν να πατάει καλά μετά το 1-0 αλλά πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι η σκέψη μας είχε κολλήσει στην άμυνα. Άμυνα που αν και φαινομενικά τα πήγε καλά, επέτρεψε 2 φορές στους αντιπάλους μας να γίνουν απειλητικοί και τελικά στο 43’ να βρίσκουν γκολ που ευτυχώς ήταν οριακά οφσάιντ και ακυρώθηκε.  Και ενώ θα περίμενες ότι όλο αυτό κοντράστ συναισθημάτων θα λειτουργούσε σαν αφύπνιση για τους παίκτες μας μάλλον δεν άγγιξε κανέναν. Ακόμη και όταν στο 46’ η Λάρισα έμεινε με 10 παίκτες, το μυαλό μας παρέμεινε προσκολλημένο στην αμυντική λειτουργία και στη διαχείριση αυτού του ισχνού 1-0. Είχαμε την μπάλα δεν είχαμε όμως τον τρόπο να γίνουμε απειλητικοί όπως στα πρώτα 30’ της αναμέτρησης και αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Καρφί προς το 1-0 πήγαινε το παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να αμύνεται με ευκολία και τη Λάρισα να ψάχνει απελπισμένη την ευκαιρία της χωρίς επιτυχία. Όταν όμως δεν τα τελειώνεις αυτά τα παιχνίδια και κρατιέσαι από ένα εύθραυστό προβάδισμα, μια φάση όπως αυτή του 94’ είναι ικανή για να δώσει την ευκαιρία στο «κοράκι» να δείξει πέναλτι και να φέρει το παιχνίδι στα ίσια. Σήμερα όμως ο Θεός δεν κοιμήθηκε, ο ΑΡΗΣ βγήκε μπροστά παρά το σοκ, επέμεινε, ο Φατινγκά έκανε ένα εξαιρετικό σουτ, ο Μελισσάς έδιωξε στα πλάγια και ο Ντούντου με ωραίο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Για 30΄ περίπου είδαμε έναν κανονικό ΑΡΗ και στη συνέχεια επιστρέψαμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Μανόλο Χιμένεθ προσπαθεί κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξει την ομάδα αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται στην ποδοσφαιρική αφέλεια και παραλογισμό που χαρακτηρίζει φέτος. Ο ΑΡΗΣ σήμερα πιο συμπαγής, πιο προσεκτικός αμυντικά και στο κέντρο - ελέω της απουσίας του Μόντσου – λειτουργούσε πιο ορθολογικά. Είχε έναν Ράτσιτς ογκόλιθο, είχε τον Φατιγκά και τους Πέρεθ να πιάνουν υψηλή απόδοση αλλά ως εκεί . Το επιθετικό κομμάτι εξακολουθεί να είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει καθαρός δημιουργός, δεν υπάρχει ηρεμία στη μετάβαση από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο παρά μόνο ατομικές εξάρσεις από τις οποίες προήλθαν τα 2 γκολ. Με την παράνοια των τραυματισμών που βιώνει η ομάδα είναι δύσκολο να κριθεί το ρόστερ και το «έργο» του προπονητή. Αυτή όμως είναι η κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και θα πρέπει να βρεθούν οι λύσεις. Είτε η λύση είναι να ανεβάσουν οι ετοιμοπόλεμοι παίκτες την απόδοση τους, είτε σιγά σιγά να αρχίσουν να επιστρέφουν οι τραυματίες. Έσπασε το αρνητικό σερί, το αν όμως αυτή η νίκη και η καλή εμφάνιση όπως την χαρακτήρισε ο Χιμένεθ είναι αποτέλεσμα κάποιας συνολικής βελτίωσης θα το δούμε στη δύσκολη συνέχεια.

ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Μπορεί στο τέλος να ήρθε η νίκη, ο πίνακας να έγραψε 2-1 και η ομάδα να πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και ψυχολογική ανάσα,  η εικόνα μας όμως απέναντι σε αυτή τη Λάρισα των 10 παικτών από το 52’ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Το γκολ του Ντούντου στο 99' απλώς έσωσε τους 3 βαθμούς. Δεν έσβησε τον προβληματισμό, δεν έδειξε κάποιο δρόμο πιο φωτεινό για τη συνέχεια. Η νίκη όμως είναι νίκη και ο περιπετειώδης τρόπος που ήρθε μας έκανε να σκάσουμε και ένα χαμογελάκι. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Με ανύπαρκτο πέναλτι πήγαν να κλέψουν τον βαθμό, φωνάζουν κιόλας.

Με το πόδι πατημένο στο γκάζι ο ΑΡΗΣ μας πρόσφερε άλλο ένα ευχάριστο απόγευμα κερδίζοντας τη φιλόδοξη Λάρισα χωρίς να αγχωθεί σε κανένα σημείο του αγώνα. Οι παίκτες του Γ.Καστρίτη με τη γνωστή τους μαχητικότητα δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους αντιπάλους τους. Αρνητικοί πρωταγωνιστές οι 3 διαιτητές που ακόμη και όταν όλα είχαν έκαναν ότι μπορούσαν για να εκνευρίσουν τον κόσμο.

ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ ΑΜΥΝΑ

Πονοκέφαλος έχει καταντήσει ο ΑΡΗΣ για τους αντιπάλους με την επιθετική του άμυνα να βελτιώνεται διαρκώς και να καταστρέφει με συνοπτικές διαδικασίες κάθε επιθετικό πλάνο. Αν εξαιρέσεις τα συνηθισμένα ανόητα φάουλ στο ξεκίνημα του αγώνα κοντά στο κέντρο η ομάδα έδειξε απίστευτη προσήλωση στην άμυνα και κατάφερε να διαχειριστεί εξαιρετικά το πρόβλημα με τα φάουλ που στα πρώτα λεπτά έκανε την εμφάνιση του. Ακόμη και η αδυναμία κάτω από το καλάθι που υπήρχε στο πρώτο δεκάλεπτο όσο κυλούσαν τα λεπτά διορθωνόταν.

ΒΡΗΚΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Αν εξαιρέσεις κάποιους αιφνιδιασμούς και τα τρίποντα στην επίθεση υπήρχαν αρκετά νεκρά διαστήματα και ιδιαίτερα απέναντι σε οργανωμένη άμυνα δεν υπήρχαν λύσεις. Όταν όμως στο άλλο μισό δεν «περνούσε» τίποτα οι παίκτες κατάφερναν τελικά να βρίσκουν και λύσεις στην επίθεση ακόμη και μέσα στο καλάθι. Χαρακτηριστική η 3^η περίοδο που αν και δυσκολευόμασταν πολύ στην επίθεση τελικά καταφέραμε να διατηρήσουμε το προβάδισμα κυρίως λόγω της «ατσαλένιας» άμυνας.

ΕΦΥΓΕ Ο ΧΑΝΛΑΝ ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η αποχώρηση του Χάνλαν ήταν μια σημαντική απώλεια για τη συνέχεια του πρωταθλήματος. Ωστόσο αυτή η νέα κατάσταση σε συνδυασμό με την αποφυγή οποιουδήποτε αρνητικού σεναρίου για την τελική κατάταξη έδωσε την ευκαιρία σχεδόν σε όλους τους παίκτες να παίξουν πιο ελεύθερα στην επίθεση. Δεν είναι σύμπτωση ότι ο ΑΡΗΣ έχει βρει κάμποσους πρωταγωνιστές στην επίθεση από την ημέρα που έφυγε. Ακόμη και όταν ο Κέλι αγκομαχά… υπάρχουν λύσεις. Σήμερα ήταν ο Κάουαν με τον Τζούστον, τις προάλλες ο Λόκετ με τον Πουλιανίτη και οι υπόλοιποι ακολουθούν. Μέχρι και ο Σχίζας έχει καταφέρει στο πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την επιστροφή του να δείξει ότι αυτοί που επέμεναν ότι μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τον φετινό ΑΡΗ είχαν δίκιο.  Μέχρι και ο Κέλι έχει επηρεαστεί από αυτό το κλίμα και αφήνει χώρο στους συμπαίκτες του σε αντίθεση με την παρουσία προτού φύγει για Αμερική.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Συμμετοχή ύστερα από κάμποσα χρόνια στα πλέιοφς, 5^η – 6^η θέση με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ  κτλ κτλ. Ανούσιες λεπτομέρειες που σε άλλες χρονιές θα γινόντουσαν σημαία για να πείσουν τον κόσμο ότι κάτι καλό γίνεται… αλλά φέτος είναι περιττό μιας και αυτός ο ΑΡΗΣ του Γ.Καστρίτη και των μαχητικών παικτών δεν χρειάζεται ούτε υπότιτλους ούτε επεξηγήσεις. Και μόνο που έχει καταφέρει ύστερα από χρόνια να μας  προσφέρει  απλόχερα όμορφες μπασκετικές στιγμές και χαμόγελα με τόσο εμφατικό και γουστόζικο τρόπο όπως έκανε σήμερα, είναι αρκετό!  Σημαντική νίκη που αναμένεται να παρατείνει ευχάριστα τη διάρκεια του φετινού πρωταθλήματος. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Πολύς ζήλος από την διαιτητική τριάδα για να πέσει στο τέλος η διαφορά κάτω από τους 10 πόντους σε ένα παιχνίδι όπου και η νίκη και η διαφορά πόντων είχε κριθεί πολύ πριν τα τελευταία δευτερόλεπτα.  Το χάσαμε το στοιχηματάκι;

ΥΓ2. Τι έγινε βρε Φώτη; Κατάλαβες ότι η πόρτα είναι για τα καλά κλειστή(παρά το σπρώξιμο) και είπες να αφήσεις τις "καλές σχέσεις" στην άκρη;

Κακός ήταν ο ΑΡΗΣ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα σήμερα με την τραγική άμυνα και τα φθηνά λάθη να είναι χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του. Και όμως κάποιες επιθετικές εκλάμψεις και 2-3 καλές άμυνες φάνηκαν αρκετές για να τον φέρουν μια ανάσα από τη νίκη αλλά εκεί οι διαιτητές «ολοκλήρωσαν» το έργο τους με ένα απίθανο σφύριγμα για τζάμπολ αντί για φάουλ! 3 διαιτητές που σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια τις 2 ομάδες σε όλο το παιχνίδι και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην τελευταία φάση όπου η ευαισθησία τους στα φάουλ ξεχάστηκε.

ΑΝΑΡΧΟΣ ΑΣΥΝΔΕΤΟΣ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΕΝΟΣ

Τι και αν πέρασαν οι μέρες  με τις προπονήσεις να διεξάγονται με σχεδόν πλήρες ρόστερ, η ομάδα παρουσιάστηκε το ίδιο ασύνδετη. Κακές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα, τρικυμία στην επίθεση. Ενώ τα φθηνά λάθη έσπαζαν νεύρα. Ο Κέλι ήθελε μια μπάλα μόνος του στην γραμμή του τριπόντου, ο Χάνλαν να τρέχει να ξεφύγει μπας και πάρει την πάσα και οι υπόλοιποι άτολμοι. Ακόμη και αν ο Κάουαν σε κάποια φάση διαπίστωσε ότι μπορεί να πλησιάσει στο καλάθι αυτό ήταν περισσότερο αντίδραση του παίκτη παρά κάποιο επιθετικό πλάνο.

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΜΥΝΑ

Αλλάζει το άθλημα όσο περνάνε τα χρόνια και φθάσαμε πλέον στο σημείο να αναρωτιόμαστε για τα βασικά. Στο μπάσκετ περιορίζεις τον αντίπαλο στην άμυνα και τον ωθείς στο να κάνεις λάθος. Δεν γίνεται κάθε άμυνα να είναι προσπάθεια για κλέψιμο στην τρίπλα του αντιπάλου. Ούτε να του κολλάς στα μούτρα δίπλα στο κέντρο. Ανούσια φάουλ και  μια τεράστια τρύπα στη ρακέτα μας με αποτέλεσμα μέχρι και ο Τσαϊρέλης να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή.

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΠΡΕΠΕ Η ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ

Όσο κακός και αν ήταν συνολικά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα βρήκε το σθένος να αντιδράσει και να φθάσει μια ανάσα από την νίκη. Εκεί οι διαιτητές επιβεβαίωσαν την ξεκάθαρη πρόθεση τους να βοηθήσουν τη Λάρισα και βαφτίζοντας 1 φάουλ(βολές) σε τζάμπολ χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στους αντιπάλους μας. Και όλα αυτά όταν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα σφύριζαν με ευκολία φάουλ εις βάρος μας αλλά και τεχνικές ποινές για λόγους που μόνο οι ίδια έβλεπαν. Μόνιμο πρόβλημα η διαιτησία που όσο ο ΑΡΗΣ είναι σε αυτή την κατάσταση είναι μεγάλη απειλή.

ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΟΛΟ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ

Μόνο την τελευταία φάση να δεις με το κρίσιμο σουτ από τα χέρια του Καμάρα είναι αρκετή για να καταλάβεις το αγωνιστικό μπάχαλο της ομάδος. Κάπου το έχει χάσει ο Γιάννης Καστρίτης και οι παίκτες του και όλα αυτά που τους έκαναν να ξεχωρίζουν στα μάτια μας κάπου έχουν χαθεί. Άσχημη ήττα απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο. Εξίσου άσχημη και η αδυναμία της ομάδος εντός και εκτός παρκέ να αντιδράσει σε αυτές τις προκλητικές διαιτησίες…

ΥΓ. Κανένας παίκτης, προπονητής, παράγοντας δεν μας φταίει που οι συνθήκες τον έφεραν στον Αυτοκράτορα. Δεν παύει όμως όλα αυτά τα χρόνια άλλοι να ζούμε έναν εφιάλτη και άλλοι το όνειρο τους.

Χωρίς προβλήματα συνεχίζεται η προετοιμασία της ομάδος μετά από ένα σημαντικό χρονικό διάστημα χωρίς αγωνιστικό ρυθμό με τα προβλήματα λόγω τραυματισμών(πέρα του γνωστού) και κρουσμάτων να έχουν υποχωρήσει. Μια διακοπή που αναμφίβολα λειτούργησε ευεργετικά μιας και πέρα των απουσιών είχαμε να ξεπεράσουμε και το σοκ της εμφάνισης στο ντέρμπι της πόλης.  Γιατρικό για την ήττα ντροπής είναι μόνο οι νίκες στα 2 παιχνίδια που ακολουθούν με Λάρισα και Απόλλων Πατρών αντίστοιχα. Μόνο έτσι ο ΑΡΗΣ θα πείσει ότι το αποτέλεσμα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας ήταν κάτι το συγκυριακό και θα κοιτάξει τη συνέχεια της χρονιάς με αρκετή ηρεμία.

ΜΙΝΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Γιορτές, κρούσματα covid και μικροτραυματισμοί ήταν τα προβλήματα που είχε να διαχειριστεί ο Καστρίτης στην προσπάθεια όχι μόνο να διατηρήσει την ομάδα σε φόρμα αλλά και στο να βρει το τι ακριβώς έφταιξε στην Πυλαία όπου ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αγνώριστος.  Όσο και αν βοήθησαν οι γιορτές και οι αναβολές  των αγώνων ώστε να ξεχαστεί ως ένα βαθμό αυτή η ήττα δεν παύει να αποτελεί νούμερο ένα θέμα στις σημειώσεις του coach. Μια εμφάνιση που αδίκησε σε μεγάλο βαθμό την φετινή προσπάθεια και τη δυναμική της ομάδος και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξανασυμβεί.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΧΑΝΛΑΝ – ΚΕΛΙ

Όπως στη Πυλαία έτσι και στη Λάρισα τα βλέμματα όλων θα πέσουν στο δίδυμο Χάνλαν και Κέλι. Ο τραυματισμός του Χάνλαν ουσιαστικά δεν επέτρεψε πριν το παιχνίδι με τον συμπολίτη στους 2 παίκτες αλλά και σε όλη την ομάδα να δουλέψουν μαζί. Κάπως έτσι δικαιολογείται και η εικόνα και των 2 με τον «μόνιμο» MVP Κέλι να δείχνει περισσότερο μπερδεμένος στη συνύπαρξη με τον Χάνλαν. Αν όλο αυτό το χρονικό διάστημα κατάφερε  ο Καστρίτης να δέσει τους 2 παίκτες τότε στη Λάρισα θα δούμε σπουδαία πράγματα. Αν όχι… τότε η απουσία «τρίτου πόλου» στην επίθεση θα αποτελέσει για ακόμη μια φορά σημαντικό πρόβλημα και η συζήτηση περί αντικατάστασης του Λόκετ θα φουντώσει ξανά.

2 ΝΙΚΕΣ = ΗΡΕΜΙΑ

Με το κεφάλαιο αφαίρεσης  βαθμών από τον αθλητικό δικαστή ακόμη να μην έχει κλείσει οριστικά κάθε νίκη είναι πολύτιμη. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για νίκες απέναντι σε ομάδες που βρίσκονται στα χαμηλά στρώματα της βαθμολογίας. Όπως μας εντυπωσίασε η ομάδα φέτος κόντρα σε Παναθηναϊκό, Προμηθέα και Περιστέρι έτσι μας «τρομοκράτησε» στη Πυλαία με την εικόνα της. Αναμένουμε από αύριο να δούμε στη Λάρισα τον καλό ΑΡΗ που γουστάραμε ώστε να κυλήσει το 2022 πιο ήρεμα. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Από την στιγμή που ο Κώττας εδώ και κάμποσα παιχνίδια δεν παίρνει χρόνο από τον προπονητή του, μακάρι να γίνει το “deal” και να έρθει ο Μπόγρης.

ΥΓ2. Όταν η ίδια η διοργανώτρια και τα κανάλια με τα οποία συνεργάζεται υποβαθμίζουν το ίδιο το προϊόν τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα για το μπασκετάκι... όπως το έχουν καταντήσει.

ΥΓ3. Η επενδυτολογία συνεχίζεται… πάλι καλά που υπάρχει και αυτό το 14.00-16.00 στο Yellow και ακούγονται μερικά πράγματα στη σωστή τους διάσταση χωρίς περιτυλίγματα, υπόνοιες και σάλια.

Με 3 βολές 1’’ πριν το τέλος ο ΑΡΗΣ γνώρισε πικρή ήττα-αποκλεισμό από την Λάρισα σε ένα παιχνίδι που φαινόταν ότι μπορούσε να το κερδίσει. Η ομάδα έβγαλε ενέργεια πάνω στο παρκέ, είχε το προβάδισμα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα αλλά οι κακές επιλογές στις κρίσιμες επιθέσεις οδήγησαν στην ήττα. Μεγάλο το κενό του ξένου σέντερ που ακόμη δεν έχει αποκτηθεί με τις εναλλακτικές επιλογές να δείχνουν ανήμπορες να το καλύψουν.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΣΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ «ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ»

Πολύ καλό το ξεκίνημα του  «νέου» ΑΡΗ με τους παίκτες του Γιάννη Καστρίτη να δείχνουν στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου δεκαλέπτου στοιχεία που μας είχαν λείψει. Υψηλό τέμπο, διάθεση στην άμυνα,  συνεχής κίνηση στην επίθεση και παίκτες σαν τον Κάουαν στη θέση του πόιντ γκαρντ που να μπορεί να κάνει τα βασικά που απαιτεί ο συγκεκριμένος ρόλος. Το προβάδισμα στη μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου έπειθε ότι ένα ξέσπασμα καλού μπασκετ για κάποια λεπτά θα έφθανε για να μπουν οι βάσεις για τη νίκη.

ΦΑΝΗΚΕ ΑΣΤΑΘΗΣ ΚΑΙ ΑΓΧΩΜΕΝΟΣ

Από το δεύτερο δεκάλεπτο όμως είχε αρχίσει να φαίνεται ότι η ομάδα έχανε τον ρυθμό της. Ξαφνικά ο δρόμος προς το αντίπαλο καλάθι γινόταν πιο δύσβατος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ αποτελούσε σταθερή επιλογή. Ο Χάνλαν μπορεί να είχε συνολικά μια θετική παρουσία αλλά έπρεπε να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες στα σημεία που η ομάδα κολλούσε στο σκοράρισμα. Κάτι που παρέσυρε ολόκληρη την ομάδα όπου εκτός τις εμπνεύσεις του Κάουαν και τα τρίποντα δεν είχε άλλον τρόπο να επιτεθεί. Αντιθέτως οι αντίπαλοι μας που στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα τα είχαν σπάσει έξω από τα 6.75 βρήκαν στο πρόσωπο του Ζάρα τον «σημαιοφόρο» της ανατροπής. Το φάουλ στο τρίποντο 1’’ πριν τη λήξη που οδήγησε στην ήττα ήταν ένα από αυτά τα κλασσικά σφυρίγματα που δίνονται σταθερά εις βάρος της ομάδος μας. Όπως και το επιθετικό φάουλ  και τα βήματα στα τελευταία κρίσιμα λεπτά που εντόπισαν τα γατόνια με τα γκρι αλλά και το ξεκάθαρο φάουλ που δεν τόλμησαν να σφυρίξουν στην τελευταία αλλαγή.

ΑΦΗΣΕ ΚΑΛΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ακούγεται λιγάκι οξύμωρο να το λες μετά από ήττα στην Λάρισα αλλά η ομάδα άφησε θετικές εντυπώσεις! Ναι ο ΑΡΗΣ σήμερα άρεσε παρόλο που δεν κατάφερε να κερδίσει αυτή την αδύναμη Λάρισα. Άρεσε γιατί είχε ξένους παίκτες που έτρεχαν και διεκδικούσαν κάθε μπάλα. Άρεσε γιατί ύστερα από καιρό είδες 2 φυσιολογικούς γκαρντ σαν τον Χάνλαν και τον Κάουαν. Άρεσε γιατί είδες επιτέλους 2 νεαρούς αθλητές σαν τον Σιδηροηλία και τον Νετζήπογλου να παίρνουν κανονικά χρόνο συμμετοχής στο ροτέισον και όχι σπασμωδικά για τα μάτια του κόσμου. Άρεσε γιατί είδες μια ομάδα να προσπαθεί να βγάλει συστήματα στην επίθεση αλλά και στη δική μας πλευρά να προσπαθεί να κάνει βασικά πράγματα που είχαμε ξεχάσει όπως μπλοκ άουτ και αλληλοκαλύψεις. Ναι η ομάδα θέλει ακόμη πολύ δουλειά. Αυτό όμως που χρειάζεται άμεσα και θα την μεταμορφώσει εντελώς προς το θετικό είναι έναν δυνατό σέντερ. Σήμερα έλειπε και για αυτό ο Κώττας πήρε τόσο χρόνο συμμετοχής, ο Κρούμπαλι τόσες βολές και χάθηκαν και μερικά κρίσιμα ριμπάουντ. Είναι δεδομένο ότι ο ΑΡΗΣ θα βασιστεί στους ξένους του και όταν σου λείπει ένας παίκτης κάτω από το καλάθι που θα έπαιρνε τουλάχιστον 25’ και θα μπορούσε να προσφέρει σίγουρα περισσότερα από τον αναπληρωματικό στο «5» τότε μιλάμε για μια πολύ διαφορετική ομάδα από αυτήν που είδαμε σήμερα.  Θα μπορείς να απειλείς και κάτω από το καλάθι, τα πολύ καλά γκάρντ σου θα έχουν κάπου να σπάσουν την μπάλα και οι αντίπαλοι θα έχουν έναν παίκτη παραπάνω να προσέχουν.

ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΣΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ

Στραβό το ξεκίνημα και για τον μπασκετικό ΑΡΗ που κατάφερε με τον τρόπο που έχασε να τεντώσει ακόμη περισσότερο τα νεύρα μας. Ωστόσο η ομάδα πάλεψε παρά την ξεκάθαρη έλλειψη του ξένου σέντερ και έδειξε ότι φέτος θα είναι πιο ανταγωνιστικη. Χρόνος υπάρχει αρκεί η διοίκηση και  το τεχνικό τιμ να τον αξιοποιήσουν κατάλληλα ώστε στο τζάμπολ του πρωταθλήματος να είμαστε πλήρης και απόλυτα έτοιμοι.

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα επίπονης αναμονής έσκασε χθες η ευχάριστη είδηση της άρσης όλων των μπαν που στραγγάλιζαν ασφυκτικά την ΚΑΕ τα τελευταία χρόνια. Κάτι που όσο αυτονόητο και αν το είχαμε όλοι στο μυαλό μας, στην πράξη ήταν κάτι πάρα πολύ δύσκολο για να επιτευχθεί και για αυτό ακριβώς αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στη διοίκηση πρωτοδικείου που το κατάφερε.

Η ΚΟΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΟΤΙ Η ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΜΠΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Μπορεί να φθάσαμε μια ανάσα πριν την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων  ώστε να διαγραφούν τα μπαν από τη λίστα της FIBA και ο ΑΡΗΣ να ανακοινώσει τους ξένους που απέκτησε το καλοκαίρι αλλά από την αρχή ο στόχος ήταν ξεκάθαρος. Σε αντίθεση με άλλα καλοκαίρια όπου μας βομβάρδιζαν-προετοίμαζαν με δεύτερες σκέψεις και plan b των προπονητών και της διοίκησης αυτή τη φορά υπήρχε πέρα από τη θέληση και η αποφασιστικότητα. Μπορεί να πήρε χρόνια αλλά πλέον μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι που κινούνται κοντά στην ΚΑΕ είτε μέσω του Α.Σ. είτε με άμεση σχέση αφουγκράστηκαν την απογοήτευση και αγανάκτηση του κόσμου αλλά και την ανάγκη να δει κάτι το διαφορετικό μέσα στο γήπεδο. Κάτι πιο ανταγωνιστικό, κάτι πιο ελκυστικό από τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΣΤΡΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΧΑΝΛΑΝ ΘΕΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Η επιλογή προπονητή για κάθε ομάδα σε μεγάλο βαθμό δείχνει και τις βλέψεις που έχει. Όταν παίρνεις έναν πρωτάρη για τον πάγκο μόνο και μόνο επειδή είναι Αρειανός ή απλά είναι αρεστός σε μια μερίδα του κόσμου τότε αυτομάτως έχεις αφήσει στοιχεία όπως τεχνικές γνώσεις και εμπειρία στην άκρη. Ο Καστρίτης δεν έχει και το πιο πλούσιο βιογραφικό αλλά σίγουρα έχει σαφώς μεγαλύτερη εμπειρία από τον προκάτοχο κάτι που αυτομάτως σημαίνει ότι η διοίκηση κοιτάει πιο ψηλά. Αλλιώς θα ερχόταν άλλος ένας πρωτάρης στους πάγκους της Α1(ή στον πάγκο μιας επαγγελματικής ομάδος) θα κάναμε οικονομία γιατί μια τέτοια ευκαιρία έχει τεράστια αξία και για το αγωνιστικό ο Θεός βοηθός… Δεν προχωρήσαμε με αυτή την λογική και αυτό λέει πολλά. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και με την περίπτωση του Χάνλαν που ελπίζουμε να μην εξελιχθεί σε άλλος Σούλερ. Ξένοι παίκτες υπάρχουν για όλα τα πορτοφόλια και όταν ξέρεις ότι θα έχεις και το πλεονέκτημα της αντικατάστασης των κακών επιλογών ρισκάρεις πιο εύκολα. Και όμως η διοίκηση και ο Καστρίτης επέλεξαν έναν παίκτη σαν τον Χάνλαν όπου έχει αποδείξει ότι μπορεί να γίνει ο ηγέτης της ομάδος. Και αυτό ακριβώς περιμένουμε να κάνει φέτος.

ΑΘΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΝΙΚΕΣ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ

Με τον βασικό ξένο σέντερ ακόμη να μην έχει κλείσει και τα φιλικά παιχνίδια της προετοιμασίας να έγιναν κεκλεισμένων των θυρών θα είναι ψέματα να πούμε ότι έχουμε εικόνα για τον ΑΡΗ που χτίζεται. Ωστόσο αυτοί που είχαν την τύχη να τα παρακολουθήσουν, οι επιλογές των παικτών  αλλά και η στατιστική δείχνουν κάτι. Δείχνουν ένα σύνολο παικτών που θα βγάζει ενέργεια πάνω στο παρκέ και θα παλεύει σε κάθε φάση. Και από την στιγμή που οι 2 βασικοί γκαρντ Χάνλαν και Κουάν δείχνουν να το έχουν με το σκοράρισμα τότε μάλλον είμαστε σε καλό δρόμο με δεδομένο πάντα το περιορισμένο μπάτζετ. Ελπίζουμε πάντως στην περίπτωση του σέντερ να βρεθεί μια καλή ευκαιρία μιας και η συγκεκριμένη επιλογή θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστικότητα μας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ

Πάνω που πολλοί από εμάς είχαν πεισθεί ότι οδηγούμασταν σε ένα ακόμη φιάσκο με την άρση των μπαν και τα δελτία των νεοαποκτηθέντων ξένων ήρθε η ευχάριστη είδηση! Ο βραχνάς των μπαν ανήκει στο παρελθόν και κόντρα στη Λάρισα για τον θεσμό του κυπέλλου θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τον νέο ΑΡΗ σχεδόν πλήρη.  Όχι ότι το κύπελλο είναι το ζητούμενο με ότι βιώνουμε τα τελευταία χρόνια… αλλά η νίκη είναι πάντα νίκη. Και στον μπασκετικό ΑΡΗ μέχρι και οι νίκες μας έχουν λείψει… Ένα μεγάλο μπράβο στη διοίκηση και μια ευχή να συνεχίσει έτσι. Ο κόσμος του ΑΡΗ ξέρει να αναγνωρίζει και να επιβραβεύει όταν βλέπει κάτι καλό.

ΥΓ. Λίγες οι ημέρες που ανέλαβε η νέα διοίκηση της ΕΟΚ οπότε δικαιολογείται για τις συνήθειες του παρελθόντος όπου ακόμη και η τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων αποτελεί θέμα. Αναμένουμε να δούμε την αλλαγή σε όλα τα επίπεδα.

Το καλύτερο αμυντικά παιχνίδι του ΑΡΗ μας παρακολουθήσαμε σήμερα, περιορίζοντας μια από τις καλύτερες άμυνες του πρωταθλήματος στους 52 πόντους και κατακτώντας μια σημαντική νίκη! Η αμυντική προσήλωση στην άμυνα και η πολυφωνία στην επίθεση ήταν το κλειδί της νίκης. Ξεχώρισε ο Ντραγκίσεβιτς και η «επανεμφάνιση» του Φλιώνη στα παρκέ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΙΣΣΟΡΟΠΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ

Για πρώτη φορά φέτος είδαμε από το τζάμπολ έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο και προσηλωμένο στα πρέπει του παιχνιδιού.  Με όπλο την εξαιρετική αμυντική λειτουργία καταφέραμε να αποτρέψουμε τα επιθετικά ατού της Λάρισας να βρουν ρυθμό και να τους οδηγήσουμε στον εκνευρισμό. Ένας εκνευρισμός που όσο περνούσε ο χρόνος  γινόταν και πιο έντονος μιας και η προσήλωση μας στην άμυνα ήταν αδιάκοπη. Την ίδια στιγμή στην επίθεση για πρώτη φορά υπήρχε πολυφωνία και λύσεις σχεδόν από όλους όσους αγωνίσθηκαν. Από τον Φλιώνη που «επέστρεψε στην ενεργό δράση» μέχρι και τους Σιδηροηλία και Σλαφτσάκη. Ενώ οι Ντραγκίσεβιτς και Μιλόσεβιτς έδειξαν πόσο απαραίτητοι είναι στον φετινό ΑΡΗ. Ακόμη και οι Αμερικάνοι της ομάδος σε μια άκρως μέτρια ημέρα για αυτούς κατάφεραν να προσφέρουν σε άμυνα και επίθεση. Όσο για τον Κουζέλογλου τα λόγια είναι περιττά και θα πρέπει σύντομα να σκεφθεί η διοίκηση τι θα κάνει με αυτόν τον παίκτη και το συμβόλαιο του το καλοκαίρι.

ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ

Διπλή νίκη ήταν η σημερινή, με την ομάδα μας να αποκτά πλέον ένα σημαντικό προβάδισμα σε αυτή την κούρσα της ντροπής. Εξίσου σημαντικό με τη νίκη ήταν και η συνολική παρουσία των παικτών του Σάββα Καμπερίδη. Για πρώτη φορά είδαμε έναν συγκεντρωμένο ΑΡΗ που ήξερε και τι έκανε και τι ήθελε πάνω στο παρκέ. Μακάρι να τον ξαναδούμε και στη συνέχεια!

Ένα ακόμη καθοριστικό παιχνίδι δίνει η ομάδα μας στον φετινό Γολγοθά όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Μια νίκη επί της Λάρισας θα έχει διπλή βαθμολογική αξία σε περίπτωση ισοβαθμίας και θα αποφορτίσει σε μεγάλο βαθμό την ομάδα. Όσο δύσκολο(;) και αν είναι το παιχνίδι κόντρα στην απρόβλεπτη Λάρισα, θα πρέπει να κερδηθεί

Όλους τους παίκτες θα έχει στη διάθεση του ο Σάββας Καμπερίδης παρά τις απουσίες και τα προβλήματα τραυματισμών τις προηγούμενες ημέρες. Η αναβολή του αγώνα με τον Ηρακλή, η διακοπή για τις Εθνικές και το παιχνίδι «προπόνηση» με τον Παναθηναϊκό έδωσε στην ομάδα τον χρόνο να επουλώσει τις πληγές της και να προετοιμαστεί καλύτερα για την κρίσιμη συνέχεια. Αν τώρα όλο αυτό το χρονικά διάστημα αξιοποιήθηκε λογικά θα φανεί και πάνω στο παρκέ. Άλλωστε το διαζύγιο με τον Σούλερ άλλαξε τις ισορροπίες στην ομάδα και πιθανόν να δούμε επιτέλους και μια διαφορετική διαχείριση στο ρόστερ. Εκεί όπου θα πρέπει να δούμε περισσότερο σχήματα με Ντεκόζι και Λίτλ αλλά και λιγότερο με Φλιώνη μέσα. Και φυσικά να δοθεί χρόνος και σε παίκτες σαν τον Σιδηροηλία όπου σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται δείχνει ότι μπορεί να βοηθήσει. Πέρα από τα πλάνα του προπονητή ξεκάθαρο ρόλο θα παίξει η προσήλωση των παικτών μας στην άμυνα. Η Λάρισα έχει παίκτες με πλούσιο επιθετικό ταλέντο και αν δεν προετοιμαστείς σωστά για να τους σταματήσεις τότε μπορεί να σε «σκοτώσουν». Για αυτό και θα πρέπει να με δυνατή άμυνα από την αρχή ώστε να μην τους επιτρέψουμε να βρουν ρυθμό. Στην επίθεση θα βρεθεί η άκρη.

Όσο και αν θέλαμε να αποφύγουμε τέτοιους τελικούς ντροπής, τελικά πάλι στο ίδιο μίζερο σημείο φθάσαμε. Για φύγουμε όμως από αυτή την μίζερη κατάσταση οφείλουμε να πάρουμε τη νίκη για να κοιτάξουμε τη συνέχεια με πιο αισιοδοξία. Το κατά πόσο αυτό το αντιλαμβάνονται παίκτες και προπονητής, θα φανεί μέσα στο γήπεδο.

Πιστός στο αγαπημένο του σκορ ο ΑΡΗΣ μας πήρε τη νίκη απέναντι στην Λάρισα προσθέτοντας  άλλους 3 βαθμούς στην συγκομιδή του. Η ομάδα για ακόμη μια φορά σπατάλησε κάμποσες πολύ καλές ευκαιρίες, με τον Ροζ  τελικά να δίνει τη λύση! Ατσαλένια η άμυνα και σήμερα, με τον Σιαμπάνη για ακόμη ένα παιχνίδι να είναι θεατής.

ΜΕ ΜΑΝΤΣΙΝΙ ΚΑΙ ΓΚΑΡΣΙΑ ΕΙΧΕ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΤΗΤΑ

Λίγες οι σημερινές πινελιές του Μάντζιου στο σημερινό παιχνίδι με την τοποθέτηση του Μαντσίνι στην κορυφή της επίθεσης να δείχνει την ξεκάθαρη σκέψη του ότι ψάχνει το κάτι διαφορετικό από αυτά που δίνει στην ομάδα ο Μάνος. Ενώ «ανανέωσε» την εμπιστοσύνη του στον Γκαρσία δίνοντας του και σήμερα φανέλα βασικού. Με αυτές τις κινήσεις η ομάδα είχε κινητικότητα στην επίθεση, ταχύτητα και εκρηκτικότητα στις ενέργειες της κάτι που φάνηκε από το ξεκίνημα του αγώνα. Στα πρώτα 16’ της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ κατάφερε να αγγίξει το γκολ  φορές,  με τον Μαντσίνι να χάνει την μεγαλύτερη ευκαιρία του αγώνα. Ο τραυματισμός και η αναγκαστική αλλαγή του Μαντσίνι προς στιγμήν έριξε τον ρυθμό μας αλλά όλα συνηγορούσαν ότι το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Τελικά ο Ροζ βαφτίστηκε ο 12^ος σκόρερ για τον φετινό ΑΡΗ στέλνοντας με κοντινή κεφαλιά την μπάλα στα δίχτυα μετά από εκτέλεση κόρνερ του Γκάμα. Στη συνέχεια αν και η Λάρισα έδειξε διάθεση να ανέβει πιο ψηλά δεν κατάφερε να απειλήσει και η άμυνα μας εύκολα έπαιρνε τον έλεγχο. Παρά τις μοναδικές ευκαιρίες των Γκαρσία, Σάσα και Σίλβα αλλά και το ακυρωθέν γκολ του Μάνου το 2-0 δεν έγινε ποτέ και το παιχνίδι έληξε με το αγαπημένο μας για φέτος 1-0!

ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Όσο εύθραυστο και αν ακούγεται το 1-0 σε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, η αλήθεια είναι ότι η ομάδα δεν αγχώθηκε. Όταν μάλιστα έγιναν και οι αλλαγές Ματίγια, Κάτσε και Σάκιτς ουσιαστικά «κλείδωσε» η νίκη μιας και η ομάδα είχε τον απόλυτο έλεγχο παρά τα «θέλω» της Λάρισας. Πλέον ο Μάντζιος γνωρίζει πολύ καλά το υλικό που έχει στην διάθεση του και τι μπορεί να περιμένει από τους παίκτες του ανάλογα με την εξέλιξη του παιχνιδιού. Μπορεί να δίνει ανάσες σε βασικούς παίκτες κλειδιά χωρίς να χάνεται σε μεγάλο βαθμό ο ρυθμός και η συνοχή. Και φυσικά έχει και περισσότερα όπλα στην φαρέτρα του. Έχει πλέον έναν πιο ουσιαστικό Ιωάννου για το αριστερό άκρο της άμυνας, παίκτες σαν τον Γκαρσία που έστω με αργούς ρυθμούς ανεβάζει σταδιακά την απόδοση του όπως μας έδειξε σήμερα και φυσικά σύντομα θα έχει και τον Μήτρογλου για την κορυφή της επίθεσης όπου πονάμε. Όλα φαντάζουν ιδανικά ώστε αυτή η καλή πορεία να συνεχιστεί χωρίς διακοπές!

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΠΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΠΙΣΤΟΛΕΡΟ»

Όταν η ομάδα κερδίζει όλα είναι όμορφα και ωραία ακόμη και όταν νικάς  τον τελευταίο με το αγχωτικό 1-0. Χάθηκαν πολλές και σημαντικές ευκαιρίες αλλά έστω με αυτό το «χρυσό γκολ» του Ροζ  μαζέψαμε άλλους 3 βαθμούς και αυτό είναι που μετράει. Όσο για τα παραπάνω γκολ …το αφήνουμε στον «πιστολερό»!

ΥΓ. Κούρασε και εκνεύρισε ο διαιτητής που πάλευε να κόψει τον ρυθμό του παιχνιδιού με κάθε ευκαιρία.