Μέσα στην  καταιγίδα που έχει ξεσπάσει μετά το στραπάτσο της Τρίτης και την νέα τεράστια απογοήτευση που πρόσφερε ο μπασκετικός ΑΡΗΣ σε όλους μας έρχεται ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας τόσο για λόγους γοήτρου όσο και για καθαρά βαθμολογικούς λόγους. Εάν λοιπόν θέλουμε να ξαναμπούμε δυνατά στην μάχη της 3ης θέσης και να καλύψουμε το χαμένο έδαφος απο ήττες σαν και αυτές με το Περιστέρι και τον Πανιώνιο τότε η μάχη του Σαββάτου στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία ανάκαμψης. Αντίπαλος μας  ο συμπολίτης που παρά τα δικά του προβλήματα με παίκτες που την μια μένουν και την άλλη φεύγουν έχει καταφέρει και έχει δείξει ένα πιο σοβαρό πρόσωπο από ότι η δική μας ομάδα και αυτό λέει πάρα πολλά από μόνο του. Με διοίκηση πρωτοδικείου, με αγώνα μέχρι τελευταίας στιγμής για την εξασφάλιση του πιστοποιητικού συμμετοχής και με ένα ρόστερ μετριότατο έχουν καταφέρει να ισοβαθμούν μαζί μας στην 3η θέση και με βάση το πρόγραμμα που ακολουθεί αλλά και τις διαφορές πόντων με τους ανταγωνιστές για την 3η θέση είναι ίσως το φαβορί σε αυτήν την κούρσα. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει καλύτερη ομάδα απο τον μπάογκ φάνηκε και στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου όπου φτάσαμε σε μια εύκολη νίκη και εάν το δούμε θεωρητικά το θέμα η ομάδα μας στο παιχνίδι του Σαββάτου κατεβαίνει ενισχυμένη με Μπράουν και Τόμας που δεν τους είχαμε στην πρώτη αναμέτρηση. Δυστυχώς όμως με το προβληματικό πρόσωπο που δείχνει η ομάδα μας τον τελευταίο καιρό η αισιοδοξία για την συνέχεια μας έχει διαψεύσει. Και ας παίζει ο αντίπαλος μας χωρίς τον κόσμο του που με αυτά τα "γατάκια" διαιτητές της Α1 ξέρουμε τι σημαίνει αυτό... Και ας ο Παπαδόπουλος δεν προπονείται εδώ και καιρό και είναι σχεδόν με το ένα πόδι εκτός ομάδος. Έτσι μας έχουν καταντήσει φέτος και το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας με ωραία λόγια επιμονής, πίστης και αισιοδοξίας δεν αλλάζει κάτι. Παρόλα αυτά στο χέρι των παικτών μας είναι το Σάββατο το απόγευμα να αλλάξουν ως ένα σημείο το αρνητικό κλίμα που υπάρχει. Ακόμη και αυτός ο απίστευτος Ντρούκερ που δεν έχει την ευθιξία να παραιτηθεί και λειτουργεί ως επαγγελματίας μόνο σε ότι αφορά το συμβόλαιο του και όχι ως την απόδοση του στην δουλειά που έχει αναλάβει μπορεί να δείξει ότι ενδιαφέρεται για τον ΑΡΗ μας και δεν κάνει απλά τα πειράματα του με θύμα την ομάδα που τόσο αγαπάμε. Όσο για την διοίκηση και την στάση που κρατάει δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά που κάποια στιγμή θα πρέπει να απαντηθούν. Σίγουρα δεν ζούμε σε άλλον πλανήτη και καταλαβαίνουμε τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής αλλά το πως παραμένει στην θέση του ο βασικός υπεύθυνος όχι μόνο για τον αγωνιστικό ξεπεσμό της ομάδος αλλά και για το οικονομικό άνοιγμα που έγινε φέτος με τις λανθασμένες επιλογές παικτών και την κακή διαχείριση του ρόστερ δεν νομίζω ότι μπορεί να έχει κάποια λογική εξήγηση. Και επειδή τα λόγια κουράζουν και μια ΣΥΓΝΩΜΗ δεν έχουμε ακούσει απο κανέναν ας μιλήσουν παίκτες και προπονητής μέσα στο γήπεδο...

Το να αρχίσουμε σήμερα να ξαναθυμόμαστε όλα τα κακώς κείμενα της ομάδος μας και να λέμε το κλασσικό "εμείς τα λέγαμε" κτλπ κτλπ ως συνήθως είναι λιγάκι κουραστικό και ανόητο. Απο την άλλη όμως είναι σαφώς πιο ανόητο σε εκνευριστικό μάλιστα βαθμό να αγνοείς την άποψη του κόσμου και να προσπαθείς να τους βγάλεις όλους τρελούς. Κάπως έτσι κυλάει από την αρχή της χρονιάς η κατάσταση στην ομάδα μας με την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου να αισθάνεται προδομένη απο τις κινήσεις της ΚΑΕ  και την στάση της στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό και αποτυπώνεται στο απόλυτο με τα άδεια καρεκλάκια στο Παλέ. Τελικά ήρθε σήμερα η πανηγυρική δικαίωση της διοίκησης για την ψήφο εμπιστοσύνης που πρόσφατα έδωσε στον Σαρόν Ντρούκερ και του επέτρεψε   να συνεχίσει το έργο του απτόητος, χωρίς παρεμβολές και αμφισβητήσεις προς το πρόσωπο του. Αυτός λοιπόν ο τεράστιος προπονητής έβαλε την υπογραφή του σε μια απο τις πιο "επικές" ήττες του ΑΡΗ μας και μάλιστα μέσα στην έδρα μας από την άσημη Γκέτιγκεν. Δεν ξέρω αν το "επική" ήττα είναι ο κατάλληλος χαρακτηρισμός για αυτό που ζήσαμε σήμερα αλλά σίγουρα όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ και κερδίζεις με 18 πόντους την Γκέτιγκεν 7' πριν το τέλος και τελικά το χάνεις τότε κάτι το επικό, φανταστικό, υπερφυσικό περιέχει η όλη ιστορία. Με την ομάδα μας να παίζει σε ακόμη ένα παιχνίδι με το γνωστό της άναρχο στυλ ο αγώνας είχε έναν ιδιαίτερο ρυθμό απο την αρχή μέχρι το τέλος. Όσο εύκολα ξεφεύγαμε στο σκορ τόσο εύκολα μέσα σε 1 με 2 λεπτά η διαφορά φαγωνόταν. Όταν όμως στο Β ημίχρονο πατήσαμε γκάζι και η διαφορά έφτασε στο +18 κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη του αγώνα. Και όμως ξαφνικά όλα αλλάξαν προς το χειρότερο τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως είναι η ώρα του προπονητή που θα πρέπει να φρενάρει τους παίκτες που έχουν ξεφύγει, να βάλει καμιά φωνή για να σκληρύνει η άμυνα, να βρει κάποια λύση από τον πάγκο, να απαιτήσει ηρεμία από τα πόιντ γκαρντ του και να δείξει κάποια συστήματα στην επίθεση ώστε να σταματήσει επιτέλους αυτό το άναρχο ένας με έναν και το μακρινό σουτ στην λήξη του χρόνου. Και όμως για ακόμη ένα παιχνίδι ο Ντρούκερ δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά και μοιρολατρικά παρακολουθούσε μαζί με όλους εμάς από την κερκίδα το πως οι παθιασμένοι παίκτες της Γκέτιγκεν γυρνούσαν ένα χαμένο παιχνίδι.  Ειλικρινά δεν θυμάμαι στα τόσα χρόνια που παρακολουθώ τον μπασκετικό ΑΡΗ να έχω δει χειρότερη διαχείριση ροστερ. Τσαϊρέλης, Χρυσικόπουλος και Ντάστον(και σε προηγούμενες αγωνιστικές μαζί με αυτούς ήταν και οι Σκορδίλης και Κουμπούρας) δεν υπήρχαν ούτε και σήμερα για τον Ντρούκερ. Ο Τόμας για κάποιον ανεξήγητο λόγο όπως και στην Γαλλία ξεχάστηκε στον πάγκο... Ο Χατζηβρέτας και πάλι έπαιξε 20' με το ranking system του Eurocup να τον βαθμολογεί και πάλι με μηδέν... Και στα κρίσιμα σημεία ο καθένας έκανε του κεφαλιού του. Καινούργιο το σενάριο? Δυστυχώς όχι... Ακριβώς το ίδιο το είδαμε από την αρχή της χρονιάς κόντρα σε Ακαντέμικ, Περιστέρι, Κολοσσό, Παναθηναϊκό(2 φορές), Ολυμπιακό, Πανιώνιο και  Λε Μάν. Σε όλα αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ ενώ τα πήγαινε σχετικά καλά είχε αυτό το ξαφνικό μπλάκ άουτ όπου σε συνδυασμό με την ανύπαρκτη αντίδραση οδήγησαν σε πικρές ήττες. Και όμως εκεί στην διοίκηση αρνούνται να δουν την αλήθεια. Και ας κατά κοινή ομολογία το ρόστερ του ΑΡΗ είναι πολύ καλό πάντα ψάχνουν για δικαιολογίες πέρα από τον προπονητή σε τέτοιο βαθμό που προκαλούν νέα ερωτηματικά. Ποιο είναι το πρόβλημα και υπάρχει τέτοια ανεπανάληπτη προστασία προς τον Ντρούκερ? Δεν υπάρχουν λεφτά για αποζημίωση? Δεν υπάρχουν λεφτά για να έρθει ο διάδοχος του ή δεν υπάρχει ικανός διάδοχος? Αποτελεί προσωπική επιλογή κάποιου εκεί στην ΚΑΕ και το έχει δει εγωιστικά το θέμα?  Κανείς δεν ξέρει... Μέσα όμως απο αυτό το θολό τοπίο αυτός ο προπονητής κάθε μέρα που περνάει καταστρέφει και πιο πολύ τις ελάχιστες ελπίδες που έχουμε για κάτι καλό φέτος. Η ταφόπλακα στο Eurocup δεν έχει μπει ακόμη αλλά εαν σε μια εβδομάδα στην Γερμανία χάσουμε και πάλι απο αυτήν την μέτρια ομάδα τότε όλα θα έχουν κριθεί. Για το Ελληνικό πρωτάθλημα ακόμη υπάρχουν ελπίδες μιας και βρισκόμαστε στην αρχή του δεύτερου γύρου. Χρόνος υπάρχει... επιτέλους διώξτε τον μπας και αλλάξει κάτι... Σε παιχνίδι που δεν είχε καν τηλεοπτική μετάδοση είχε το πολύ 3000 άτομα και οι μισοί θα το μετάνιωσαν κιόλας... Βλέπετε δεν έχουν όλοι το ίδιο γερό στομάχι για αυτό σταματήστε να παίζετε με την υγεία μας...

Την πολυπόθητη νίκη αλλά και μια καλή διαφορά πόντων θα επιδιώξει σήμερα το βράδυ στις 21.00 στο θρυλικό Παλέ κόντρα στην άσημη αλλά πολύ επικίνδυνη Γκέτινγκεν. Μπορεί στην Γαλλία ο ΑΡΗΣ να απογοήτευσε αλλά σήμερα δεν υπάρχουν περιθώρια για απογοητεύσεις μιας και πιθανή ήττα θα σημαίνει σε μεγάλο βαθμό και τον αποκλεισμό της ομάδος μας από την συνέχεια του θεσμού. Εάν σκεφτεί κανείς ότι σύμφωνα με το πρόγραμμα έχουμε 2 συνεχόμενα παιχνίδια με την Γερμανική ομάδα τότε εύκολα καταλαβαίνει κανείς οτι σε περίπτωση νίκης σήμερα αλλά και μιας καλής διαφοράς η Γκέτιγκεν θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη βαθμολογική θέση και πιθανόν να έχει και ένα ψυχολογικό  μειονέκτημα. Αν και μιλάμε για Γερμανική ομάδα η Γκέτιγκεν μόνο Γερμανική ομάδα δεν θυμίζει. Με 9 Αμερικανούς στο ρόστερ της αλλά και Αμερικάνο προπονητή στον πάγκο η Γκέτινγκεν παρουσιάζει ένα αξιόμαχο σύνολο με ένα ιδιαίτερο εκρηκτικό στυλ παιχνιδιού ικανό για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Το θετικό για την ομάδα μας είναι οτι η Γκέτινγκεν δεν διαθέτει ιδιαίτερα ψηλούς παίκτες και μάλλον δεν θα χτυπήσει στο αδύναμο σημείο μας που είναι μέσα στην ρακέτα. Όλα αυτά όμως έχουν ελάχιστη σημασία γιατί το ποιο σημαντικό από όλα είναι ο ΑΡΗΣ μας να δείξει το σωστό του πρόσωπο και για 40' να παρουσιαστεί συγκεντρωμένος και ψυχωμένος. Εάν είμαστε αυτοί που πρέπει και δεν ξαναδούμε Β ημίχρονα σαν και αυτά στην Γαλλία και στο ΣΕΦ τότε η νίκη θα έρθει σίγουρα. Το παιχνίδι δεν είναι τηλεοπτικό και σε συνδυασμό με την τιμωρία που υπήρχε στο Ελληνικό πρωτάθλημα αποτελεί ιδανική ευκαιρία για να βρεθούμε κοντά στην ομάδα. Όσοι πιστοί διαθέτουν γερά στομάχια ας κατηφορίσουν προς το Παλέ! Και που ξέρεις ίσως κάποια στιγμή να αρχίσει και η ομάδα του Ντρούκερ να ανεβάζει στροφές και να αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες της!

Πραγματοποιώντας μια μέτρια εμφάνιση με κάποια καλά 5λεπτα η ομάδα κέρδισε σχετικά εύκολα τον Πανελλήνιο σε ένα παιχνίδι που πριν ξεκινήσει έμοιαζε αρκετά δύσκολο αλλά τελικά ο αντίπαλος μας παρουσιάστηκε πολύ κατώτερος απο ότι περιμέναμε. Με σκαμπανεβάσματα η ομάδα μας απο την αρχή μέχρι το τέλος που ευτυχώς δεν μας στοίχισαν. Απο την μία υπήρχαν στιγμές που η άμυνα μας έμοιαζε με παιδική χαρά και οι παίκτες του Πανελληνίου για την πλάκα περνούσαν την μπάλα και σκοράρανε κάτω απο το καλάθι και απο την άλλη υπήρχαν κάποια διαστήματα με πιεστική άμυνα, σωστές αλληλοκαλύψεις που οδηγούσαν σε κλεψίματα και εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό.  Χαρακτηριστικό της αλλοπρόσαλλης εμφάνισης μας ήταν η αδυναμία μας να σταματήσουμε τον Σμίθ που πέτυχε τους μισούς πόντους του Πανελληνίου μαζεύοντας και 11 ριμπάουντ.Ευτυχώς όμως ο Σμιθ ήταν τόσο μόνος που δεν αρκούσε για να μας κάνει την ζημιά.  Στην επίθεση για ακόμη ένα παιχνίδι βασιστήκαμε σε προσωπικές ενέργειες και σε αρκετά σουτ με την λήξη του χρόνου που για καλή μας τύχη συνήθως βρίσκανε τον στόχο τους. Επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ο Τάκερ, θετικός παρά την αστοχία του ο Μπράουν(μοίρασε 7 ασίστ) και αισιόδοξη εμφάνιση απο τον Τόμας. Αν πάντως κάποιος θα περίμενε μετά την ψήφο εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Ντρούκερ απο την διοίκηση της ομάδος και την "καρατόμηση" του Κουμπούρα να δει την ομάδα να βγάζει φωτιές και γενικότερα κάτι να έχει αλλάξει και απο την πλευρά του Ισραηλινού μάλλον θα απογοητεύτηκε. Ίδια γεύση με μοναδική διαφορά οτι  την θέση στον πάγκο του Κουμπούρα  την ζεσταίνει πλέον ο Μποχωρίδης... Αυτό πάντως που μετράει είναι οτι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι έκανε το καθήκον του πήρε την νίκη και πλέον με τον κόσμο στο πλευρό του καλείται να αντιστρέψει την εις βάρος του κατάσταση στο Ελληνικό πρωτάθλημα με τις απρόσμενες ήττες απο το Περιστέρι, τον Πανιώνιο και τον Ίκαρο και να αποδείξει μέσα απο θετικά αποτελέσματα οτι βρίσκει τον δρόμο του και μπορεί να κατακτήσει την 3η θέση. Ας ελπίσουμε αυτή η  "νέα αρχή" που έγινε σήμερα να έχει και την ανάλογη συνέχεια...

Εάν ως τώρα στο Ελληνικό πρωτάθλημα υπήρχε ένα αποτέλεσμα που μας έκανε ιδιαίτερα αισιόδοξους για την συνέχεια και μας έθεσε σε σχέση ισχύος έναντι των ανταγωνιστών μας για την κατάκτηση της 3ης θέσης αυτό ήταν το παιχνίδι της 2ης αγωνιστικής και η εκτός έδρας νίκη επι του Πανελληνίου.  Φυσικά απο τότε τα δεδομένα έχουν αλλάξει δραματικά τόσο για εμάς όσο και για τον Πανελλήνιο. Στο δικό μας στρατόπεδο παρόλο την γιγαντιαία προσπάθεια που γίνεται από το ARIS FM 92.8 σε συνεργασία με την διοίκηση να περάσουν μια εικόνα οτι όλα είναι υπό έλεγχο και βαδίζουμε προς την σωστή κατεύθυνση τα πράγματα δεν είναι καθόλου μα καθόλου έτσι. Η ασυνεννοησία των μετόχων σε πολλά βασικά θέματα όπως είναι το οικονομικό και το αγωνιστικό έχει οδηγήσει την ομάδα μας σε κινήσεις πανικού και σε αποφάσεις που δεν μπορούν να εφαρμοσθούν για διάφορους λόγους με αποτέλεσμα να επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο. Ο προπονητής που κατά κοινή ομολογία έχει το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης για την ΚΑΚΗ πορεία του ΑΡΗ μας παρόλο που εδώ και αρκετές εβδομάδες είναι υπ ατμόν παραμένει στην θέση του επιλέγει τον αντικαταστάτη του Ντάστον, παίρνει εκ νέου ψήφο εμπιστοσύνης απο τον πρόεδρο της ΚΑΕ και συνεχίζει απτόητος το έργο του με πρώτο θύμα τον Φάνη Κουμπούρα που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ τον έθεσε εκτός ομάδος... Άραγε ο επόμενος θα είναι ο Σκορδίλης ή κάποιος εκ των Τσαϊρέλη και Χρυσικόπουλο(που ακόμη δεν έχει υπογράψει το νέο του συμβόλαιο)? Και όλα αυτά λίγες ώρες μετά το στραπάτσο στην Γαλλία σε ένα παιχνίδι που ήταν στα μέτρα και μέσα σε 10' το χαρίσαμε απλόχερα στους αντιπάλους μας. Παρά λοιπόν την ενίσχυση της ομάδος με 2 πολύ καλούς παίκτες όπως είναι ο Μπράουν και ο Τόμας η πτωτική πορεία της ομάδος μας συνεχίζεται και τα αγωνιστικά προβλήματα όχι μόνο δεν λύνονται αλλά διογκώνονται με τους Τάκερ και Ταπούτο να μην συνεχίζουν το ίδιο καλά με το ξεκίνημα της σεζόν. Απο την άλλη πλευρά και ο Πανελλήνιος παρά τις σημαντικές προσθήκες του Ούντριχ και του Φράνσις στο ρόστερ του σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε στον Α' γύρο ακόμη παλεύει να βρει την σωστή χημεία με αποτέλεσμα να έχει τεράστια σκαμπανεβάσματα σαν ομάδα. Η ομάδα που πριν 2 αγωνιστικές παραλίγο να κάνει την ζημιά στον Παναθηναϊκό, πέρασε νικηφόρα απο το Περιστέρι αγχώθηκε για να κερδίσει τον Ηρακλή και έκανε ανέλπιστες ήττες μέσα στην Λαμία απο ομάδες όπως ο Πανιώνιος και ο Ηλυσιακός. Με λίγα λόγια η εικόνα του Πανελληνίου θυμίζει πάρα πολύ ΑΡΗ και σίγουρα μαζί με εμάς αποτελεί την αρνητική έκπληξη του πρωταθλήματος. Εάν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και το άδειο Παλέ που αυτομάτως αποδυναμώνει την ομάδα μας και δίνει ένα ψυχολογικό αβαντάζ στους αντιπάλους οδηγούμαστε σε ένα άκρως αμφίρροπο παιχνίδι που θα πρέπει να το κερδίσουμε πάση θυσία έστω και με 1 πόντο. Σε περίπτωση που και σε αυτό το παιχνίδι αυτοκτονήσουμε τότε θα έλεγα ότι κάθε ελπίδα για την κατάληψη της 3ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος εξανεμίζεται εντελώς. Δύσκολο λοιπόν να κάνει κάποιος προβλέψεις για αυτό το παιχνίδι κάτι που γίνεται ακόμη πιο δύσκολο με τον Ντρούκερ να παραμένει στην θέση του προπονητή και αντί να κοιτάξει να διορθώσει τα κακώς κείμενα της ομάδος μέσα στο παρκέ προτιμάει να εκμεταλλευτεί συγκυρίες να και να βγει "νικητής" στις προσωπικές του κόντρες. Τώρα εαν αυτή η παράλογη εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον Ντρούκερ βγει σε καλό και εαν ο Ισραηλινός αποφασίσει να ασχοληθεί με τα εμφανέστατα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος είναι κάτι που θα πρέπει να περιμένουμε την Κυριακή το απόγευμα για να το δούμε. Φυσικά κάθε απογοήτευση, πίκρα, αγανάκτηση όταν αγωνίζεται η αγαπημένη μας ομάδα την ξεχνάμε και το μόνο που μας νοιάζει είναι νίκη. Για αυτό λοιπόν όχι άλλες αυτοκτονίες και με τον Πανελλήνιο νίκη και μόνο νίκη!

Βαριά ήττα με 15 πόντους διαφορά γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που κατέβηκε με πολλές φιλοδοξίες. Πριν το παιχνίδι υπήρχε διάχυτη αισιοδοξία σε όλους και όχι άδικα μιας και στο πρώτο ημίχρονο(44-43) φάνηκε ξεκάθαρα οτι εάν ο ΑΡΗΣ μας διόρθωνε κάποια επιπόλαια λάθη η νίκη θα ήταν σίγουρα δική μας. Δυστυχώς αυτό που συνέβη στο τρίτο δεκάλεπτο δεν το περίμενε κανείς και σαν μην βγήκαν ποτέ οι παίκτες μας από τα αποδυτήρια μοιραία ήρθε αυτή η ήττα μιας και η Λε Μαν έστησε το δικό της πάρτυ μέσα στο γήπεδο και με πρωταγωνιστές τους Άκερ, Μπατίστα και Κακιούζη πήρε μια πανάξια νίκη και μια διαφορά πόντων που ίσως αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση κάποια ανόητα λάθη ήταν εξαιρετικός. Είχαμε καλή κυκλοφορία της μπάλας που κατέληγε σε ασίστ κοντά στο καλάθι, όποτε βρίσκαμε ανοιχτούς διαδρόμους πηγαίναμε σε γρήγορα drives, είχαμε γρήγορες επιστροφές και αλληλοκαλύψεις και γενικά το παιχνίδι ήταν στα μέτρα μας. Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε στο Β ημίχρονο? Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια που χάσαμε με πανομοιότυπο τρόπο το "κάστρο" έπεσε απο μέσα. Ξαφνικά τα "ψηλά" σχήματα  με Τόμας -  Ντάστον, Μπορόβνιακ - Ντάστον ξεχάστηκαν και δώσανε την θέση τους στο γνωστό αγαπημένο δίδυμο του Ντρούκερ Τάκερ-Ταπούτου σε μια προσπάθεια να γίνει η ομάδα πιο γρήγορη αλλά το αποτέλεσμα ήταν τραγικό μιας και η άμυνα μας έγινε τρύπιο τυρί και οι Γάλλοι παίρνανε το ένα επιθετικό ριμπάουντ μετά το άλλο. Δυστυχώς ο Ντρούκερ δεν έμεινε μόνο εκεί. Με το που κάποιος παίκτης έκανε ένα προσωπικό κρεσέντο θετικών ενεργειών τον άφηνε στον πάγκο. Το έκανε με τον Ντάστον, το έκανε με τον Σλούκα το έκανε με τον Χαραλαμπίδη το έκανε και με τον Ταπούτο με αποτέλεσμα να κόβει τον ρυθμό των παικτών και κατά συνέπεια όλης της ομάδος. Μάλιστα τον Ντάστον παρόλο που ήταν εξαιρετικός δεν τον ξαναέβαλε στο παιχνίδι και τους Ταπούτο και Χαραλαμπίδη τους ξέχασε για αρκετή ώρα στον πάγκο. Για ακόμη μια φορά είδαμε τον Χατζηβρέττα να πραγματοποιεί τραγική εμφάνιση και παρόλα αυτά να παίρνει πολύ χρόνο συμμετοχής για ανεξήγητους λόγους. Στο μοιραίο 5λεπτο στην αρχή του Β ημιχρόνου παρόλο που πήρε τάιμ άουτ δεν μπόρεσε να αλλάξει το παραμικρό και όσο περνούσε ο χρόνος η κατάσταση δυσκόλευε για την ομάδα μας. Όσο για τους παίκτες που συμπλήρωσαν σήμερα το ρόστερ ο Τσαϊρέλης αγωνίστηκε 2'! Παρόλα αυτά πρόλαβε να πετύχει ένα εντυπωσιακό καλάθι  και να ξεπεράσει στο σύστημα αξιολόγησης της απόδοσης των παικτών τον Χατζηβρέτα που αγωνίστηκε κάτι περισσότερο απο 20'...  Φυσικά όταν οι διασυρμοί αρχίζουν και σου γίνονται συνήθεια είναι λογικό να χάνεις τον τσαμπουκά σου σαν ομάδα και ακόμη όταν έχεις την νίκη μέσα στα χέρια σου να μην είσαι ικανός να την κρατήσεις. Φυσικά η σημερινή βαριά ήττα δεν είναι η καταστροφή και ο ΑΡΗΣ εφόσον διατηρήσει το αήττητο στην έδρα του θα συνεχίσει να έχει μεγάλες πιθανότητες για την πρόκριση. Ελπίζω πάντως η διοίκηση της ομάδος να μην περιμένει την καταστροφή για να προχωρήσει επιτέλους στην πολυαναμενόμενη αντικατάσταση του Ντρούκερ. Πάντως εάν κρίνουμε από τον χρόνο που χρειάστηκε για να πάρουμε τον ψηλό που μας έλειπε απο το καλοκαίρι τότε αναμένεται στα πλέιοφς να κάνει και το ντεμπούτο του ο νέος προπονητής της ομάδος!

Με αρκετή αισιοδοξία η ομάδα μας θα προσπαθήσει σήμερα το βράδυ στις 20.00 να πάρει μια καθοριστική νίκη στο Λεμάν απέναντι στην τοπική ομάδα για την 2η αγωνιστική του Last 16 και να πάρει ξεκάθαρο προβάδισμα για την επόμενη φάση. Μπορεί η Γαλλική ομάδα να μην μας φέρνει στο μυαλό καλές αναμνήσεις μιας και ουσιαστικά αυτή μας έκανε πέρσι την ζημιά και μας "έστειλε" στον δρόμο προς το Final Four πάνω στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, την Βαλένθια. Ουσιαστικά όμως πέρσι ο ΑΡΗΣ αυτοκτόνησε, κυρίως μέσα στο Παλέ μιας και η Λεμάν δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά κατάφερε και μας κέρδισε 2 φορές με την δεύτερη να είναι και αδιάφορη... Αυτές τις τάσεις αυτοκτονίας θα πρέπει να αποφύγουμε φέτος ώστε να συνεχίσουμε την καλή μας πορεία στο Eurocup που φαντάζει ως η μοναδική διοργάνωση όπου κοιτάμε την κορυφή. Η Λέμαν σε σχέση με πέρσι είναι ελαφρώς ενισχυμένη κυρίως χάρη στην προσθήκη του Άλεξ Άκερ(πρώην παίκτης του Ολυμπιακού και της Μπαρτσελόνα) αλλά διατηρεί την ίδια ταυτότητα με αρκετή ταχύτητα, παίκτες  με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα αλλά και την εμπειρία του "δικού μας" Μιχάλη Κακιούζη. Αν και ο Κακιούζης απο την 3άδα των "μέγαλων ονομάτων"(μαζί με Ντικούδη και Χατζηβρέτα) που ήρθαν πέρσι ήταν με διαφορά  ο μόνος που δικαιολόγησε την φήμη του με τις εμφανίσεις του δυστυχώς δεν ήταν μέσα στα πλάνα της ομάδος για αυτήν την σεζόν κυρίως για οικονομικούς λόγους.Αμφίβολη παραμένει η συμμετοχή του Τόμας,  ο Ντάστον θα αγωνιστεί κανονικά ενώ ο Σκορδίλης λόγο τραυματισμού έχει μείνει στην Θεσσαλονική(όχι οτι θα έπαιζε εαν ήταν καλά).  Πάντως αυτό που είναι άκρως θετικό για την ομάδα μας είναι οτι η Λεμάν σαν αγωνιστικό στυλ μας ταιριάζει και εαν παρουσιαστούμε όπως πρέπει ίσως να πάρουμε μια νίκη πολύ πιο εύκολα απο όσο περιμένουμε.. Λόγο λοιπόν του αγωνιστικού στυλ της Λεμάν σήμερα περιμένω και την "ανάσταση" του Τάκερ που κυρίως λόγω των αντιπάλων που αντιμετωπίσαμε στα τελευταία παιχνίδια που είχαν οργανωμένες άμυνες και δυνατά κορμιά κάτω απο το καλάθι κινήθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα απόδοσης. Φυσικά σε αυτό βοήθησε και η ανυπαρξία επιθετικού πλάνου χαρακτηριστικό της προπονητικής αξίας του Σαρόν Ντρούκερ που συνεχίζει να είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος. Μάλιστα τελευταίες πληροφορίες λένε οτι έχει βρει ήδη τον επόμενο σταθμό της καριέρας του στο Ισραήλ και απλά αναμένει την επισημοποίηση της λήξης της συνεργασίας με την ομάδα μας. Ελπίζω να μην αργήσει πολύ μιας και αυτές οι τραγικές εμφανίσεις και  διασυρμοί μας έχουν τσακίσει την ψυχολογία και κάθε ελπίδα για κάτι κάλο... Παρόλα αυτά η ζωή στον "Πλανήτη ΑΡΗ" συνεχίζεται παρέα με τον Ντρούκερ και σήμερα θα πρέπει να πάρουμε την νίκη για να κάνουμε απο τώρα το μεγάλο βήμα πρόκρισης! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 20.00 και θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο το Eurosport France και όχι το Eurosport 2 που είναι μέσα στο "μπουκέτο" της Nova. Αν και έχω την εντύπωση οτι το Eurosport France είναι ελεύθερο δορυφορικό κανάλι που εύκολα μπορεί να το "πιάσει" κάποιος που έχει δορυφορικό πιάτο. Εαν θα υπάρξει κάποιο σχετικό link για live streaming μέσο internet όπως κάθε φορά θα το ποστάρουμε  στα σχόλια λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι.

Με την αγωνία στο κατακόρυφο στα τελευταία λεπτά του αγώνα για το αν θα καταφέρει να κάνει 100άρα ο Ολυμπιακός επι του ΑΡΗ και την επιτυχία των παικτών μας να τους κρατάνε μόλις στους 97 έληξε το παιχνίδι στο ΣΕΦ με μια ακόμη βαριά ήττα στην ομάδα μας. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση λέει ο σοφός λαός και το σημερινό παιχνίδι ήταν μια επανάληψη των παιχνιδιών κόντρα στον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα μας με το που βρέθηκε πίσω στο σκορ με αηδιαστική ευκολία πέταξε "λευκή πετσέτα". Φυσικά υπάρχει και η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση με την απίστευτη διαιτησία και τον προκλητικό σχολιασμό του αγώνα αλλά αυτά αναγκαστικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και αυτό που πρέπει βασικά να μας "καίει" είναι η δική μας απόδοση.  Εκμεταλλευόμενος το νωθρό ξεκίνημα των παικτών του Ολυμπιακού με τα πολλά άστοχα μακρινά σουτ και ελεύθερες βολές αλλά και την αποτελεσματικότητα των Μπράουν και Τόμας η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο με εξαίρεση το τελευταίο δίλεπτο είχε κάνει αισθητή την παρουσία της και όλα έδειχναν ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος να παλέψει. Οι προσδοκίες μας όμως με το πρώτο ξέσπασμα του Ολυμπιακού διαψεύσθηκαν πανηγυρικά μιας και απο εκείνο το σημείο και μετά μεταμορφωθήκαμε σε σάκο του μποξ και ο αγώνας μέχρι το τέλος του εξελίχθηκε σε μια καλή προπόνηση για τους αντιπάλους μας. Ανύπαρκτη περιφερειακή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ και προσπάθεια στα ριμπάουντ, χωρίς συστήματα στην επίθεση και αστοχία εκτόξευσαν την διαφορά στους 30 πόντους... Φυσικά μπορεί οι παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αλλά ο μέντορας, καθοδηγητής, μαέστρος, οργανωτής μιας ομάδος είναι ο προπονητής. Όταν λοιπόν κοιμάται ο προπονητής στην άκρη του πάγκου, δεν έχει κάποιο πλάνο ή δεν κουμαντάρει σωστά την ομάδα κατά την διάρκεια του αγώνα τότε λογικό είναι και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Φυσικά ένας αγώνας και η παρουσία μιας ομάδας δεν είναι μόνο τα 40' που διαρκεί το παιχνίδι αλλά είναι το διάβασμα του αντιπάλου, η προετοιμασία για τον αγώνα και οι καθημερινές προπονήσεις σε αμυντικά και επιθετικά συστήματα. Προφανώς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν γίνονται με σοβαρότητα στον ΑΡΗ μιας και η σοβαρότητα λείπει απο τον Ντρούκερ που έχει καταντήσει τεράστια απειλή για την ομάδα μας με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να αποτυπώνονται στο απόλυτο απο τις 30άρες που έχουμε φάει αλλά και από τα άδεια καρεκλάκια του Παλέ... Βλέπετε ο απλός φίλαθλος μπορεί να μην έχει πτυχίο προπονητή αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είναι και ανίδεος απο το άθλημα που λατρεύει. Στην χειρότερη ημέρα του Τάκερ με την φανέλα του ΑΡΗ και άλλη μια τραγική παρουσία του Χατζηβρέττα(που συνεχίζει να χαίρει την απόλυτη στήριξη του Ντρούκερ) ο μεν Τάκερ αγωνίστηκε 30' και ο Χατζηβρέττας 26'... Ο φορμαρισμένος Χαραλαμπίδης ήρθε πάλι απο τον πάγκο για να  "μοιραστεί" χρόνο με τον Χατζηβρέττα και ο Κουμπούρας που είχε ξεκινήσει καλά την χρονιά πλέον ο Ντρούκερ τον έχει απλά για να συμπληρώνει ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη και Τσαϊρέλη που παρόλο οι "βασικοί" παίκτες που παίζουν στις ίδιες θέσεις είχαν μέτρια ως κακή απόδοση ο Ισραηλινός τεχνικός προτίμησε να μην τους δοκιμάσει μπας και μπορέσουν να βοηθήσουν. Φυσικά το οτι απο την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήρε 25 πόντους διαφορά ξαφνικά έβαλε μέσα τον Χρυσικόπουλο για λίγο και ύστερα και τον Τσαϊρέλη που τα πήγε εξαιρετικά δείχνει οτι δεν τους υπολογίζει και οτι τους βάζει μόνο όταν θεωρεί την νίκη χαμένη... Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τάκερ είναι ντεφορμέ και όλοι τα "ρίχνουν" στον ίδιο τον παίκτη όταν είναι φανερό οτι όλο το παιχνίδι του Τάκερ αναγκαστικά είναι ατομικές ενέργειες που όταν έχει αντιπάλους ψηλούς και δυνατούς δύσκολα τα καταφέρνει. Επίσης είναι λογικό κυρίως στο Ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι προπονητές πλέον να έχουν "διαβάσει" το παιχνίδι του και να του κλείνουν τους διαδρόμους... Έτσι κάνουν οι προπονητές που προετοιμάζουν την ομάδα ανάλογα με τον κάθε αντίπαλο... Ο ΑΡΗΣ λοιπόν σε μια κακή χρονιά εως τώρα επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων ετών και αντί να δώσει ευκαιρίες στα δικά του παιδιά και σε παίκτες που μπορεί να τους διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια αποφασίζει να αφήσει εν λευκό την ομάδα στον Ντρούκερ και τις παραξενιές του. Μοναδικό θετικό του αγώνα η καλή παρουσία του Μπράουν αλλά και του Τόμας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Βέβαια όταν είναι στραβό το κλίμα όλα πηγαίνουν στραβά και ο Τόμας στην "παρθενική" του εμφάνιση τραυματίστηκε... Ας ελπίσουμε όπως φάνηκε να μην είναι κάτι σοβαρό. Για την συνέχεια τι να πούμε? Μοναδική ελπίδα η α

Με τον Ντρούκερ να παραμένει στον πάγκο της ομάδος και τον αγώνα να ξεκινάει στις 12.30(!!!!) για χάρη των φιλάθλων του Ολυμπιακού ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να φωνάξει παρόν μέσα στο ΣΕΦ. Δυστυχώς οι μέχρι τώρα εμφανίσεις της ομάδος σε συνδυασμό με την ηττοπάθεια που χαρακτηρίζει τον Ντρούκερ, την διοίκηση αλλά και μερικούς παίκτες μας δυσκολεύομαι έστω και να το γράψω ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για την νίκη. Ασχέτως εάν το κατεστημένο που επικρατεί στο Ελληνικό μπάσκετ αλλά και η διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων κάνει την προσπάθεια για την νίκη πάρα πολύ δύσκολη όταν λέγεσαι ΑΡΗΣ οφείλεις να πιστέψεις στην νίκη και ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο να παλέψεις και να ματώσεις για την νίκη. Κάτι που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ το έχει ξεχάσει. Πως λοιπόν να πιστέψουμε στην νίκη όταν μόνο και μόνο ο ορισμός αυτού του αγώνα στις 12.30 αποτελεί από μόνος του μιας πρόκληση που φυσικά δεν βρίσκει την παραμικρή αντίδραση. Βγάλε μια φωνή, πες έστω για αρχή ένα "ΟΧΙ",  βγάλε μια ανακοίνωση τουλάχιστον να τους ξεμπροστιάσεις και όχι να είσαι το μπαλάκι που το πετάνε από εδώ και απο εκεί όπως τους βολεύει... Πόσες φορές μας έχουν βάλει να παίξουμε ίδια ώρα ποδόσφαιρο με μπάσκετ? Αμέτρητες... Μέχρι και καθημερινή εργάσιμη ημέρα ωρα 16.00 είχαν ορίσει παιχνίδι στο Παλέ κόντρα στον Ολυμπιακό... Όταν όμως δίνεις σαν διοίκηση αυτήν την γραμμή, δεχόμενη χωρίς αντίδραση τα πάντα τότε είναι λογικό να ακολουθούν και οι δηλώσεις ηττοπάθειας απο τον ίδιο τον αρχηγό σου περί "Πρωταθλητή των φτωχών".  Μπορεί στο παιχνίδι με την Μπουντιβέλνικ η ομάδα να έδειξε το καλό της πρόσωπο αλλά δεν έλειψαν ούτε εκεί τα "περίεργα" του Ντρούκερ. Απο ότι φαίνεται όμως η διοίκηση αφουγκράζεται τις τοποθετήσεις του Ντρούκερ περι πετυχημένης πορείας και τον διατηρεί στην θέση του.  Για το παιχνίδι αγωνιστικά δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και σε μεγάλο βαθμό όλα θα εξαρτηθούν απο την διάθεση των παικτών μας και του Ντρούκερ. Εαν λοιπόν η ομάδα κατέβει για την νίκη και όχι για να αποφύγει τον διασυρμό τότε μπορεί να δούμε και κάτι καλό. Αν όμως με το που πάρει κεφάλι ο Ολυμπιακός πετάξουμε λευκή πετσέτα όπως στα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό τότε μάλλον τους 20 πόντους στο κεφάλι τους έχουμε σίγουρους. Την ίδια στιγμή που προν λίγες ημέρες ο Πανελλήνιος κόντραρε στα ίσια τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό και η Φενερμπαχτσέ που δεν έχει και καμιά υπερομάδα πέρασε νικηφόρα απο το ΣΕΦ. Ο Τόμας σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ δεν θα κάνει  ντεμπούτο στο ΣΕΦ αλλά στην Γαλλία. Μακάρι επιτέλους η καλή εμφάνιση της Τρίτης να έχει συνέχεια και να δούμε τελικά στο ΣΕΦ οτι αυτή η ομάδα έχει αρ@@@ια!