Τελειωμό δεν έχουν τα προβλήματα για τον μπασκετικό ΑΡΗ με την είδηση της αποχώρησης του Βασιλόπουλου να είναι ακόμη ένα επεισόδιο στο κακόγουστο σήριαλ που παρακολουθούμε φέτος. Η αδιαφορία και η αδυναμία της διοίκησης να προσφέρει τα βασικά στον Π.Γιαννάκη και στους παίκτες του έχουν φέρει την ομάδα σε οριακό σημείο. Με τον Ν.Λάσκαρη να μην θέλει ή να μην μπορεί να ασχοληθεί ουσιαστικά με τον ΑΡΗ όπως είπε πριν περίπου 1 μήνα η ΓΣ των μετόχων που ανακοινώθηκε από την ΚΑΕ φαντάζει η μοναδική ελπίδα για να σταματήσει η κατρακύλα του Αυτοκράτορα.

Δια γυμνού οφθαλμού φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον Π.Βασιλόπουλο. Νεύρα που ξεπερνούσαν κατά πολύ το φυσιολογικό και αντιδράσεις που έδειχναν ότι έχει ξεπεράσει τα όρια του. Άλλωστε κάτι τέτοιο φαίνεται στους περισσότερους παίκτες από το ξεκίνημα της χρονιάς  και αυτό είναι το αποτέλεσμα του κακού προγραμματισμού που έγινε το περασμένο καλοκαίρι. Ο Π.Γιαννάκης πείσθηκε από τον Ν.Λάσκαρη ότι το πρόβλημα είναι προσωρινό, προσπάθησε για το κάτι παραπάνω αλλά όπως συμβαίνει πάντα με πορδές δεν βάφεις αυγά και η αδυναμία της διοίκησης να στηρίξει το φετινό εγχείρημα οικονομικά έκανε από νωρίς την εμφάνιση της. Όταν μέσα στην ίδια επαγγελματική ομάδα υπάρχουν παίκτες που παίζουν εν γνώσει τους δωρεάν για δικούς τους λόγους, παίκτες με εγγυημένα τα συμβόλαια τους, παίκτες που έχουν πάρει ψίχουλα και παίκτες απλήρωτοι τότε το δέσιμο που θα θέλαμε να δούμε είναι λογικό να υπάρχει στη σφαίρα της φαντασίας. Μάλιστα όταν σε όλο αυτό συμπεριλαμβάνεται και το τεράστιο όνομα του Π.Γιαννάκη που έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία με τον ΑΡΗ και τους δικούς του ιδιαίτερους λόγους για να προσπεράσει τα όποια προβλήματα τότε μιλάμε για έναν εκρηκτικό συνδυασμό που δυστυχώς αποτυπώνεται πάνω στο παρκέ. Η αποχώρηση 5 παικτών, η επιστροφή  του φορμαρισμένου Λ.Μποχωρίδη και η ενίσχυση της ομάδος με τους Προύιτ, Μάρας και προσφάτως με τον Ντούβιερ πιστεύαμε ότι θα οδηγούσαν την ομάδα σε πιο ήρεμα μονοπάτια αλλά όπως φαίνεται ο πάτος είναι ακόμη πιο χαμηλά...

Η αποχώρηση(εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) του Βασιλόπουλου δείχνει ότι όλα αυτά που βλέπουμε πάνω στο παρκέ και αναλύουμε για την ομάδα είναι καθαρά επιφανειακά μιας και τα προβλήματα είναι σαφώς πιο πολύπλοκα από κάποιες  κακές εμφανίσεις και ντροπιαστικές ήττες. Η ανακοίνωση της ΚΑΕ για διοικητικό συμβούλιο και γενική συνέλευση μετόχων αφήνει μια ελπίδα ότι ίσως κάτι μπορεί να αλλάξει χωρίς όμως αυτό από μόνο του να λέει κάτι. Δυστυχώς η διοίκηση Λάσκαρη έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό την αξιοπιστία της που ακόμη και όταν ανακοινώνεται κάτι επίσημα από την ΚΑΕ εξακολουθείς να αμφιβάλλεις αν όντως ισχύει αλλά και για το τι ακριβώς σημαίνει. Όσο για τα σενάρια που θέλουν να υπάρχει σχήμα που θέλει να εμπλακεί μετοχικά και έχει την οικονομική δυνατότητα να δώσει ως ένα βαθμό λύσεις ελπίζουμε να αποδειχθούν αληθινά. Άλλωστε σε σχέση με αυτή την εγκληματική αδιαφορία που δείχνει συστηματικά η διοίκηση Λάσκαρη τα πάντα πλέον φαντάζουν καλύτερα…

ΥΓ. Αν πάντως και αυτή τη φορά η "εναλλακτική λύση" αποδειχθεί ράδιο αρβύλα τότε το πιο πιθανό σενάριο είναι να ακολουθήσουν και άλλες αποχωρήσεις από την ομάδα και να δούμε έναν ΑΡΗ μέχρι το τέλος της χρονιάς να βασανίζεται και να μας βασανίζει...

ΥΓ2. Για ακόμη μια φορά τα συγχαρητήρια μας στoν Χρ.Γκάλη και τον Δ.Οσσανλή που μοιάζουν ίσως οι μοναδικοί δημοσιογράφοι του ΑΡΗ που κάνουν ρεπορτάζ, παρουσιάζουν ειδήσεις και αναλύουν τις καταστάσεις όπως ακριβώς είναι χωρίς αφορισμούς και αβάντες.

Μόνο ο κόσμος του ΑΡΗ όπως αποδείχθηκε ήταν σήμερα στο γήπεδο με την ομάδα για ακόμη μια φορά να απέχει ουσιαστικά από τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις. Κουρασμένοι από το τζάμπολ φάνηκαν όλοι παίκτες και το τεχνικό τιμ που μάλλον για άλλο παιχνίδι προετοιμάστηκε δίνοντας το δικαίωμα σε αυτή την μετριότατη Γερμανική ομάδα να μας κερδίσει και δεύτερη φορά φέτος με τεράστια ευκολία.

Αν το πλάνο νίκης που είχε σχεδιάσει ο κόουτς από το ξεκίνημα του αγώνα ήταν με αυτή την πεντάδα των παικτών που επέλεξε να ξεκινήσει και με αυτή την φιλοσοφία τότε όλη η υπόλοιπη εξέλιξη του αγώνα ήταν απόλυτα φυσιολογική. Μάλιστα το ότι περίμενε το σερί των Γερμανών να φθάσει στο 14-0 για να πάρει το τάιμ άουτ και να αλλάξει κάπως τα πράγματα δείχνει το πόσο ντεφορμέ ήταν και ο Π.Γιαννάκης σήμερα. Κατά τα άλλα δυστυχώς το έργο το είχαμε ξαναδεί. Το τραγικό μας ξεκίνημα με την άμυνα με τα μάτια δίνει ένα τεράστιο ψυχολογικό(και πόντων) προβάδισμα στους αντιπάλους όπου στη συνέχεια κάνουν με τεράστια ευκολία το παιχνίδι τους και για αυτό βλέπουμε τόσο συχνά αυτά τα ρεσιτάλ ευστοχίας. Ως συνέπεια του κακού ξεκινήματος είναι ο εκνευρισμός και η απελπισία σε κάθε κίνηση των παικτών μας. Μοναδική "θετική παραφωνία" στην κακή εικόνα του ΑΡΗ σήμερα ήταν το ντεμπούτο του Ντούβιερ που έδειξε πάρα πολύ καλά στοιχεία σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού. Σε αντίθεση με τον Μάρας που σίγουρα περιμέναμε να δούμε κάτι καλύτερο από αυτά που μας έδειξε σήμερα παρόλο που πλέον έχει και μερικές προπονήσεις στα πόδια του.

Όσο και αν θέλαμε να παλέψει και να προχωρήσει η ομάδα στο BCLόπως φαίνεται στην πράξη δεν μπορεί. Τα συνεχόμενα ταξίδια; οι πολλές αλλαγές στο ρόστερ με ελάχιστες ενδιάμεσες προπονήσεις; η οικονομική και διοικητική ανακατωσούρα; ότι και αν φταίει δεν δικαιολογείται αυτή η εικόνα ιδίως όταν πριν λίγες ημέρες έδειξες σαν ομάδα ότι μπορείς να παίξεις καλό μπάσκετ. Μαθηματικές ελπίδες για πρόκριση υπάρχουν αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν πας πουθενά. Μοναδική ελπίδα για να σωθεί αγωνιστικά η χρονιά είναι η επιστροφή του Γ.Αθηναίου και  τα 3 συνεχόμενα εντός έδρας  παιχνίδια που πιθανόν να επιτρέψουν στην ομάδα να ξεκουραστεί, να δουλέψει και να βρει έναν πιο σταθερό αγωνιστικό ρυθμό.

ΥΓ. Για τους μάγκες της κερκίδας τα λόγια είναι περιττά! Δίνουν το παράδειγμα προς όλους όσους προτιμούν στα δύσκολα να γυρίζουν την πλάτη στην ομάδα και μετά από κάθε στραβή να αφορίζουν τους πάντες. Μπράβο ρε μάγκες μας δώσατε κουράγιο να αντέξουμε να παρακολουθήσουμε ένα παιχνίδι που μόνο με χάπια και κολλύριο μπορούσαμε να το δούμε όλο!

ΥΓ2. Α ρε κόουτς… πραγματικά θα ήθελα πολύ να μάθω τι είχες στο μυαλό σου όταν ξεκίνησες αυτή την πεντάδα και την κράτησες μέχρι να φθάσει στο -10.

Την τελευταία του ευκαιρία για πρόκριση στην επόμενη φάση του BCLθα διεκδικήσει σήμερα το βράδυ η αγαπημένη μας ομάδα στη Γερμανία όπου θα αντιμετωπίσει την Τέλεκομ Μπον.  Ο Γ.Αθηναίου δεν θα αγωνισθεί ούτε σήμερα σε αντίθεση με τον Ντούβιερ που θα κάνει το ντεμπούτο του και όλοι αναμένουμε να δώσει λύσεις σε μια θέση που πονάει η ομάδα.

Η σημερινή αναμέτρηση μας φέρνει στο μυαλό το πρώτο παιχνίδι και μια ήττα που πόνεσε πολύ και ίσως ήταν η αρχή του τέλους για την ομάδα που έστησε ο Π.Γιαννάκης το καλοκαίρι. Ένα παιχνίδι εύκολο που για πλάκα το κερδίζαμε στο πρώτο ημίχρονο και τελικά με τεράστια ευκολία το χαρίσαμε στον αντίπαλο. Από τότε μέχρι σήμερα το πρόσωπο της ομάδος έχει αλλάξει δραματικά.  4 ξένοι αποχώρησαν , 3 νέοι ξένοι και ο Μποχωρίδης ήρθαν. Αυτό όμως που έχει αλλάξει είναι κυρίως η φιλοσοφία της ομάδος με τους Έλληνες να έχουν αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο και να αρχίζουν να αποδίδουν σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες.  Αν και το μεγάλο πρόβλημα τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι η σταθερότητα στην απόδοση ο ΑΡΗΣ με μια εμφάνιση παρόμοια με αυτή  στην Κρήτη θα φύγει σίγουρα νικητής από τη Βόννη. Οι Γερμανοί είναι μια μετριότατη ομάδα που τον τελευταίο καιρό πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Το επιθετικό πρόβλημα με την έλευση του Μποχωρίδη και τις λύσεις που δίνει ο Προύιτ φαίνεται να έχει λυθεί. Η προσήλωση όμως στην άμυνα σε μεγάλο βαθμό έχει χαθεί και εκεί ακριβώς θα πρέπει ο Π.Γιαννάκης να επιμείνει ώστε οι παίκτες του να καταβάλλουν μεγαλύτερη προσπάθεια. Άλλωστε αν κάτι έχει αποδείξει αυτή η ομάδα πάνω στο παρκέ από την αρχή της χρονιάς είναι ότι μπορεί να παίξει καλή άμυνα. 

Θα πρέπει άπαντες να καταλάβουν ότι η πρόκριση στην επόμενη φάση του BCLπρέπει να επιτευχθεί για πολλούς λόγους. Το χρηματικό μπόνους πρόκρισης από την FIBA, το γόητρο του κόσμου , ο αγωνιστικός ρυθμός που προσφέρουν οι 2 αγώνες την εβδομάδα και το πρεστίζ της ομάδος είναι οι πιο σημαντικοί. Και αν οι διοικητικές ζυμώσεις που ανακοινώθηκαν σε περίπου 2 εβδομάδες βγάλουν κάτι καλό γιατί όχι και σε αγωνιστικό επίπεδο ο ΑΡΗΣ να μην είναι σε καλύτερη "θέση" από σήμερα σε Ελλάδα και Ευρώπη; ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!

Με πολύ περισσότερο άγχος από ότι δείχνει το τελικό 0-2 ο ΑΡΗΣ μας πέρασε και από τη Λάρισα διατηρώντας τη διαφορά από τους διώκτες της. Η εικόνα μας ήταν μέτρια, ιδιαίτερα στο Β ημίχρονο όπου λίγο έλειψε να δεχθούμε την ισοφάριση παρόλα αυτά όπως αποδείχθηκε ο φετινός ΑΡΗΣ έχει την ποιότητα ώστε ακόμη και χωρίς να εντυπωσιάσει να παίρνει τις  νίκες που χρειάζεται!

Από το πρώτο ημίχρονο που η ομάδα της Λάρισας έπαιζε αρκετά επιφυλακτικά φάνηκε ότι σήμερα δεν πατούσαμε καλά. Φλύαρη υπεροχή, πολλά λάθη και ελάχιστες ευκαιρίες ήταν αυτό που είδαμε στα πρώτα 45' με το γκολ του Ντούνη στο 39' που εκμεταλλεύτηκε την έμπνευση του Ιντζόγλου να δείχνει αρκετό για να μας οδηγήσει στη νίκη. Και ενώ θα περίμενε κανείς στο Β ημίχρονο με την αντίπαλη άμυνα πιο ανοιχτή να κυριαρχήσεις μέσα στο γήπεδο είδαμε έναν ΑΡΗ φοβισμένο να μην μπορεί να κρατήσει μπάλα και να πλησιάσει στην αντίπαλη περιοχή. Οι Λαρισαίοι γινόταν ολοένα και πιο απειλητικοί και είχαν 1-2 πολύ καλές στιγμές που σταθήκαμε τυχεροί με αποκορύφωμα τη φάση στο 88'.  Το θρίλερ έλαβε τέλος λίγα δευτερόλεπτα αργότερα με τον  Παυλίδη να βγάζει την ασίστ στον Διαμαντόπουλο και τον τελευταίο να γράφει με ιδανικό τρόπο το τελικό 0-2!

Παιχνίδια σαν το  σημερινό αποτελούν την ιδανική ευκαιρία ώστε να δουλέψει η ομάδα και να βελτιωθεί. Το ότι μπορούμε και παίρνουμε τους 3 βαθμούς ακόμη και με τέτοιες εμφανίσεις δείχνει κάτι για την δυναμική της ομάδος μας. Πέρα από τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν στην ομάδα με το υπάρχον ρόστερ σίγουρα πρέπει να γίνουν και κάποιες διορθωτικές κινήσεις με φόντο όχι μόνο τη φετινή σεζόν αλλά και την επόμενη. Η ομάδα συνεχίζει να κερδίζει, είναι πρώτη και τίποτα δεν δείχνει ικανό να κόψει την πορεία της προς την σουπερλίγκα. Ούτε καν ο κακός της εαυτός!

ΥΓ. Το ότι κερδίζει η ομάδα δεν σημαίνει ότι δεν βλέπουμε τα απίστευτα "λάθη" των διαιτητών  που γίνονται συστηματικά φέτος.  Άλλο ένα πέναλτι(καθαρό χέρι στο 22') που δεν δόθηκε.

Άλλο ένα "ρεσιτάλ" διαιτησίας παρακολουθήσαμε σήμερα στο Ρέθυμνο με θύμα τον ΑΡΗ. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη έπαιξαν εξαιρετικά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, έφθασαν μια ανάσα από τη νίκη αλλά η διαιτητική τριάδα είχε διαφορετική άποψη και σφυρίζοντας για 40' με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στους Κρητικούς. Χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία αλλά η ομάδα δείχνει πλέον ότι βρίσκεται αγωνιστικά στον σωστό δρόμο.

Με  όπλο την Ελληνική 3άδα των Μποχωρίδη, Βασιλόπουλο και Τσαϊρέλη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και έδειξε από τα πρώτα λεπτά ότι σε αντίθεση με το παιχνίδι στη Γαλλία σήμερα κατέβηκε αποφασισμένος για τη νίκη. Ακόμη και όταν το Ρέθυμνο προσπάθησε να ξεφύγει το σκορ χτίζοντας διψήφια διαφορά με μπροστάρη τον Μποχωρίδη υπήρξε αντίδραση ώστε να επιστρέψουμε στην προσπάθεια της νίκης. Μια νίκη στην οποία φθάσαμε μια ανάσα όταν 2 φόρες στα τελευταία λεπτά ήμασταν στο +3 αλλά το Ρέθυμνο βρήκε σε 2 συνεχόμενες σχεδόν χαμένες φάσεις ανέλπιστους 7 πόντους. Και αν οι πολλαπλάσιες βολές που σούταραν οι αντίπαλοι μας, τα φάουλ που δεν μας σφύριζαν κάτω από το καλάθι όπως και τα βήματα που δεν έβλεπαν οι διαιτητές δεν ήταν αρκετά για να δώσουν την απόλυτο προβάδισμα στους γηπεδούχους σφυρίζοντας εις βάρος μας αντιαθλητικό φάουλ  πριν γίνει η επαναφορά ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη ουσιαστικά κάνανε δώρο το ροζ φύλλο αγώνα στο Ρέθυμνο. Κρίμα για την προσπάθεια των παικτών μας που έδειξαν ένα πολύ καλό και μαχητικό πρόσωπο και μπορούσαν με μια φυσιολογική αντιμετώπιση από τη διαιτησία να έπαιρναν ένα σπουδαίο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους.

Όσο και αν μας πικραίνει το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει από το σημερινό παιχνίδι να κρατήσουμε τα θετικά στοιχεία και την συνολική καλή εικόνα που δείξαμε. Αν αναλογιστεί κανείς ότι λείπει εδώ και κάμποσα παιχνίδια ο Γ.Αθηναίου που έχει ηγετικό ρόλο στην ομάδα αλλά και ότι από το επόμενο παιχνίδι θα έχουμε τον Ντούβιερ που έχει χαρακτηριστικά που λείπουν όπως φάνηκε και σήμερα τότε μάλλον έστω και καθυστερημένα αρχίζουμε να βρίσκουμε την αγωνιστική μας ταυτότητα. Σίγουρα αυτή τη στιγμή υπάρχουν σημαντικότερα προβλήματα από τον πόλεμο που δέχεται φέτος η ομάδα από τη διαιτησία αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε και με αυτό το κομμάτι. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να έχει πολύ πιο δυνατή ομάδα και να μην αγχώνεται με τέτοιους αντιπάλους αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάθε παιχνίδι θα πρέπει να κερδίζεις και την διαιτησία…

Άλλο ένα δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι για την αγαπημένη μας ομάδα όπου για ακόμη μια φορά χωρίς τον Γ.Αθηναίου θα προσπαθήσει να κερδίσει το Ρέθυμνο. Ένα παιχνίδι κομβικής σημασίας μιας και μια νίκη στη Κρήτη και σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που ακολουθεί(2 εντός έδρας) θα έχει την ευκαιρία να σκαρφαλώσει ψηλότερα στον βαθμολογικό πίνακα και να κοιτάξει με περισσότερη αισιοδοξία τη συνέχεια του πρωταθλήματος.

Παρά την άσχημη ήττα στη Γαλλία η ομάδα στα τελευταία δείχνει να βελτιώνεται έστω και με αργούς ρυθμούς. Η απουσία του Γ.Αθηναίου σε αυτή την περίοδο όπως έχει φανεί είναι το εμπόδιο που δεν επιτρέπει στον Π.Γιαννάκη να "δέσει" την ομάδα μετά τις τελευταίες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ παρόλο που όπως όλα δείχνουν ένας ακόμη παίκτης σύντομα θα έρθει. Αυτές είναι όμως οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα στην ομάδα και για αυτό θα πρέπει όσοι είναι ετοιμοπόλεμοι να υπερβάλλουν τον εαυτό τους και να πάρουν τη νίκη απέναντι σε έναν αρκετά δυνατό αλλά και αρκετά αλλοπρόσαλλο αντίπαλο. Το Ρέθυμνο ως τώρα είναι μια από τις  πιο διπρόσωπες ομάδες του πρωταθλήματος. Υπάρχουν παιχνίδια που τα Αμερικανάκια του Ρεθύμνου κάνουν απίστευτα πράγματα πάνω στο παρκέ αλλά και άλλα που θυμίζουν παρέα γειτονιάς που δεν έχει σχέση με το επαγγελματικό μπάσκετ. Το βέβαιο είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να τους αφήσουμε να βρουν ρυθμό και ίσως καλό είναι ο Δράκος να κάνει ένα πλάνο πιο επιθετικής άμυνας θυσιάζοντας κάποιους παίκτες από τη φθορά των φάουλ. Άλλωστε δεν είναι τυχαίες οι διαφορές και οι σπουδαίες εμφανίσεις των αντιπάλων μας μιας και σε πολλά παιχνίδια είτε δεν μπαίνουμε δυνατά είτε δεν κόβουμε τον ρυθμό των αντιπάλων με σκληρά φάουλ με αποτέλεσμα να βλέπουμε αυτά τα εντυπωσιακά ποσοστά ευστοχίας που μας πληγώνουν…  Προύιτ και Μάρας πλέον με περισσότερες προπονήσεις στα πόδια τους περιμένουμε να δώσουν περισσότερα πράγματα στην ομάδα. Ενώ και ο Μπέλ που στα τελευταία παιχνίδια δείχνει πιο ήρεμος  και αποτελεσματικός θα πρέπει να αρχίσει να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες. Κατά τα άλλα από τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους νεαρούς θα πρέπει να δούμε περισσότερη ενέργεια στην άμυνα αλλά και συγκέντρωση σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού.

Άγνωστο αν έχουμε πάθει ανοσία από τις πολλές "σφαλιάρες" φέτος ή όντως η κατάσταση στην ομάδα είναι ελαφρώς καλύτερη αλλά σε σχέση με πριν 1-2 μήνες φαίνεται τόσο ο κόσμος όσο και το τεχνικό τιμ και οι παίκτες που έχουν απομείνει να είναι περισσότερο συνειδητοποιημένοι σχετικά με τις καταστάσεις που βιώνουμε όλοι φέτος. Οι τελευταίες ειδήσεις πέρα από την άφιξη ενός ξένου στη θέση 4 που αν κλείσει σίγουρα θα βοηθήσει   αναφέρουν και κάποιες διοικητικές ζυμώσεις. Καιρός να δούμε να γίνονται και σε αυτό το κομμάτι κάποια πράγματα από όπου και προέρχονται. Όποιος πιστεύει ότι ο ΑΡΗΣ(ιδίως ο μπασκετικός) είναι καμιά ομάδα γειτονιάς που δεν έχει παράγοντες και ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν οικονομικά και όχι μόνο είναι γελασμένος. Δυστυχώς όμως παραδοσιακά στην ομάδα πάντα ήμασταν και συνεχίζουμε να είμαστε λάτρεις των "κλειστών κλάμπ". Μόνο στην εποχή της χρυσής Αυτοκρατορίας που η λάμψη του συλλόγου μας ήταν τόσο μεγάλη που κατάφερνε να επισκιάζει τις όποιες μικροδιαφορές και αντιπάθειες όλοι είχαν έναν κοινό στόχο και για αυτό εκείνη η ομάδα  θριάμβευσε σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Για να δούμε αν τελικά κάτι μπορεί να αλλάξει προς τη σωστή κατεύθυνση…  Αυτή η στασιμότητα και η αβεβαιότητα που επικρατεί στην ΚΑΕ μόνο καλό δεν κάνει. Όποιες και αν είναι οι εξελίξεις των επόμενων ημερών στο διοικητικό τοπίο οι νίκες μέσα στο παρκέ βοηθάνε ώστε να υπάρχει περισσότερη ηρεμία και καθαρό μυαλό. Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ φέρε το διπλό!

ΥΓ.  Για τους λάτρεις των restartπου βλέπουν λύσεις εκ των έσω με τα ίδια και τα ίδια άτομα που είτε συμμετείχαν, είτε αδιαφορούσαν , είτε δεν μπορούσαν… αφιερωμένο το παρακάτω άρθρο http://liberovolley11.blogspot.com/2018/01/blog-post_54.html

ΥΓ2. Λογικό είναι τα παράπονα του Γουίβερ για τον κόουτς να "αξίζουν" να παίξουν στο πρωτοσέλιδο και να αναδειχθούν όσο πιο πολύ γίνεται. Το έχουμε πει χίλιες φορές και θα το ξαναπούμε για αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν. Ο ερχομός του Π.Γιαννάκη αποτελεί τεράστια ευκαιρία για τον ΑΡΗ μας και ελπίδα για να ξεφύγουμε από την μετριότητα που μας χαρακτηρίζει εδώ και  πολλά χρόνια παρόλο που τη δεδομένη στιγμή αυτό φαντάζει κάτι μακρινό. Και για αυτό όσοι βολεύονται με τον ΑΡΗ της μετριότητας δεν θέλουν τον Π.Γιαννάκη στον ΑΡΗ. Τόσο απλά.

ΥΓ3. Εκεί πάντως στην ΚΑΕ όπου οι προθέσεις όσων έχουν παραμείνει στη διοίκηση παραμένουν άγνωστες έχετε χάσει εντελώς την μπάλα… Καλά, για αυτό το θέμα με τους Τούρκους χορηγούς που υπήρχαν τόσες επίσημες ανακοινώσεις ούτε κουβέντα? Έτσι απλά το προσπερνάμε? ε? 

Σαν να μην κατέβηκε ποτέ από το αεροπλάνο παρουσιάστηκε η ομάδα μας σήμερα κόντρα στη Ναντέρ γνωρίζοντας βαριά ήττα με 91-63. Χωρίς ενέργεια στην άμυνα οι παίκτες του Π.Γιαννάκη επέτρεψαν στους Γάλλους για 40' να στήσουν το δικό τους πάρτι.  Το πιο θλιβερό από όλα είναι ότι μόλις από το πρώτο δεκάλεπτο φάνηκε να τα έχουμε παρατήσει κάτι αδικαιολόγητο ανεξάρτητα από τις ειδικές συνθήκες που μπορεί να επικρατούν στην ομάδα.

Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ξεκάθαρα ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για την ομάδα μας. Σε ρυθμούς προπόνησης οι αντίπαλοι μας τρυπούσαν την άμυνα μας και με ευκολία άφηναν την μπάλα στο καλάθι μας, στο τρανζίσιον αδυνατούσαμε να ακολουθήσουμε το ρυθμό ενώ μόλις οι Γάλλοι βρήκαν ρυθμό και έξω από τα 6.75 ξεκίνησε και το "πάρτι". Για πολλοστή φορά με το που ξέφυγαν οι αντίπαλοι στο σκορ το άγχος και η απογοήτευση γέμισε τους παίκτες μας με αποτέλεσμα να τα παρατήσουν και να δούμε στη συνέχεια κάτι που δεν χωνεύεται με τίποτα. Μια εικόνα που δεν τιμάει ούτε τους παίκτες και πολύ περισσότερο τον προπονητή μας. Είναι φανερό ότι υπάρχει σημαντικό πρόβλημα στη νοοτροπία της φετινής ομάδος μιας και έχοντας στο ρόστερ τόσους νεαρούς παίκτες αλλά και μερικούς ακόμη που θεωρούνται κατεξοχήν καλοί αμυντικοί θα έπρεπε τουλάχιστον σε τέτοιες καταστάσεις ανεξάρτητα από το σκορ να σκυλιάζουν στην άμυνα. Αντιθέτως είδαμε σήμερα από τον πιο έμπειρο μέχρι τον πιο άπειρο παίκτη της ομάδος απλά να έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια και αυτό δεν έχει να κάνει με την ικανότητα αλλά με την νοοτροπία της ομάδος. Ναι μεν το πρόβλημα στην επίθεση από την αρχή της χρονιάς είναι μεγάλο αλλά η άμυνα είναι εξαρχής το δυνατό μας σημείο. Αν παρατήσουμε και την άμυνα τότε αυτές οι διαφορές θα μας γίνουν συνήθεια… Αν μπορούμε να κρατήσουμε κάτι από αυτό το παιχνίδι είναι ίσως η αφύπνιση του Μπέλ που μέχρι πριν λίγες ημέρες έμοιαζε να ακολουθεί τον δρόμο του Γουίβερ.

Απογοητευτική εμφάνιση σε ένα χρονικό σημείο που η ομάδα άρχισε να κερδίζει την συμπάθεια του κόσμου. Παιχνίδια σαν το σημερινό με πιο δυνατούς αντιπάλους από ότι τα Τρίκαλα και ο Πανιώνιος είναι αυτά που ουσιαστικά μας κάνουν να καταλάβουμε σε ποιο επίπεδο ακριβώς βρισκόμαστε.  Η έλλειψη ενός αθλητικού παίκτη κάτω από το καλάθι που θα προσφέρει δύναμη και ταχύτητα στην ομάδα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Ας ελπίσουμε να γίνει το συντομότερο δυνατό και αυτή η κίνηση και μαζί με την επιστροφή του Γ.Αθηναίου να δούμε στη συνέχεια έναν ΑΡΗ πολύ καλύτερο που και την πρόκριση στην επόμενη φάση θα διεκδικήσει αλλά και στο Ελληνικό πρωτάθλημα θα σκαρφαλώσει όσο πιο ψηλά μπορεί.

ΥΓ. Χωρίς κακές προθέσεις ή δόλο... απλά διαιτητές χαμηλού επιπέδου! Η προσποίηση-βήματα και στη συνέχεια το τρίποντο είναι φάση για highlights!

Στο Παρίσι βρίσκεται η αγαπημένη μας ομάδα χωρίς τον Γ.Αθηναίου που δεν ακολούθησε την αποστολή λόγω του γνωστού τραυματισμού που τον ταλαιπωρεί τον τελευταίο καιρό. Με τον Προύιτ όμως και τον Μάρας να κάνουν το Ευρωπαϊκό τους ντεμπούτο θα παλέψει να πάρει τη νίκη απέναντι στη Ναντέρ που θα του επιτρέψει να ξαναμπεί γερά στο παιχνίδι της πρόκρισης.

Οι εντός έδρας ήττες από Βόννη και Νίμπουργκ είναι αυτές που μας πονάνε ως τώρα που σε συνδυασμό με την μεγάλη χαμένη ευκαιρία στην Οστάνδη μας έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση όσο αφορά την πρόκριση. Ο όμιλος μας με εξαίρεση τη Μπεσίκτας τόσο βαθμολογικά όσο και καθαρά αγωνιστικά είναι από τους πλέον αμφίρροπους. Ενδεικτικό παράδειγμα η σημερινή μας αντίπαλος που αν και βρίσκεται στη 2η θέση του ομίλου είχε χάσει μέσα στο Παλέ μόνο σίγουρη δεν μπορεί να νιώθει για τη συνέχεια παρά το βαθμολογικό της προβάδισμα. Και μόνο που την κερδίσαμε σε μια περίοδο όπου η εικόνα μας ήταν σαφώς πιο προβληματική σε σχέση με αυτή που δείχνουμε στα τελευταία παιχνίδια δείχνει ότι η υπόθεση νίκη δεν είναι κάτι το αδύνατο. Θα πρέπει όμως οι παίκτες του Π.Γιαννάκη να βγάλουν τον καλό τους εαυτό πάνω στο παρκέ και να δώσουν και το κάτι παραπάνω κυρίως στο κομμάτι της ενέργειας. Άλλωστε όπως όλες οι Γαλλικές έτσι και η Ναντέρ φημίζεται για την αθλητικότητα της.

Οι 2 τελευταίες νίκες στην Ελλάδα μπορεί να ήρθαν κόντρα στους ουραγούς της βαθμολογίας αλλά συνοδεύτηκαν με καλές εμφανίσεις υπό αντίξοες συνθήκες όπως ήταν η ξαφνική φυγή του Μπένσον, η απουσία του Αθηναίου αλλά και η εχθρική διαιτησία στη Ν.Σμύρνη. Η ομάδα οφείλει να "επενδύσει" πάνω σε αυτά τα θετικά αποτελέσματα και να αρχίσει όχι μόνο να σταθεροποιεί την απόδοση της αλλά να ανεβάσει και άλλο στροφές. Όπως στο Ελληνικό πρωτάθλημα έτσι και στο BCL τίποτα δεν έχει χαθεί παρά τα αρνητικά αποτελέσματα. Ένα διπλό σήμερα μπορεί να τα αλλάξει όλα! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Πώς να μην διατηρείς μια κρυφή ελπίδα για τη διοίκηση Λάσκαρη όταν βλέπεις τον συστηματικό πόλεμο που δέχεται από διάφορα ΜΜΕ που μόνο για το καλό του ΑΡΗ δεν ενδιαφέρονται. Από αυτά τα ΜΜΕ που μόνο την απόφαση-χαρακίρι για τη Γ Εθνική "στήριξαν" για το "καλό" του ΑΡΗ….  Πως δηλαδή να ερμηνεύσεις  τα "συμπτωματικά" κείμενα που αφορούν την διοικητική καταστροφή του ΑΡΗ και την πλήρη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από το αγωνιστικό κομμάτι λίγες ώρες μετά το παλικαρίσιο διπλό στη Ν.Σμύρνη?

Με αιχμή του δόρατος τον Λ.Μποχώριδη και θυμίζοντας την λέξη ομάδα πιο πολύ από κάθε άλλη φορά φέτος ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κάμψει την αντίσταση του Πανιωνίου αλλά και των 3 διαιτητών που έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να σπρώξουν την ομάδα της Ν.Σμύρνης στη νίκη. Οι παίκτες του Π.Γιαννάκη δεν μάσησαν και έδωσαν την καλύτερη απάντηση στους εντολοδόχους της ΕΟΚ και τους χαϊδεμένους τους.

Είχε φανεί και από τα προηγούμενα παιχνίδια ότι το ξεκαθάρισμα στο ρόστερ παρά την έλλειψη επιλογών για τον προπονητή μας λειτουργούσε ευεργετικά για το σύνολο.  Το ξέφρενο ξεκίνημα του Πανιωνίου(4/5 τρίποντα) και η προκλητική διαιτησία που σφύριζε το κοίταγμα  στα μάτια των παικτών μας ως φάουλ δεν πτόησε τους παίκτες του Π.Γιαννάκη που στο πρόσωπο του Λ.Μποχωρίδη βρήκε τον ηγέτη που θα οδηγούσε την ομάδα στην νίκη. Ο νεαρός αθλητής πραγματοποίησε άλλη μια εκπληκτική εμφάνιση που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φύλλο της στατιστικής με 27 πόντους(10/15 σουτ), 3  ασίστ, 3 κλεψίματα και 2 ριμπάουντ. Ο Μποχωρίδης όμως δεν ήταν μόνος στο γήπεδο μιας και βρήκε πολύτιμες βοήθειες σχεδόν από όλους τους συμπαίκτες του. Προύιτ, Φλιώνης, Μπελ,Τσαϊρέλης, Βασιλόπουλος(10 ριμπάουντ) και Μάρας βοήθησαν σημαντικά στο να έρθει αυτή η νίκη. Γενικά η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο και κατάφερε να  επικρατήσει του Πανιωνίου παρά την άκρως εχθρική διαιτησία που είχε συγκεκριμένη αποστολή. Δεν έχασε την συγκέντρωση της και ακόμη και όταν το παιχνίδι έδειχνε να στραβώνει έβρισκε πάντα λύσεις παρόλο που και σήμερα ο Γ.Αθηναίου δεν μπόρεσε να βοηθήσει και αποχώρησε νωρίς από τον αγώνα. Ευτυχώς όμως οι συμπαίκτες του κατάφεραν και κάλυψαν επάξια το κενό του!

Αν και κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν παύει αυτή η νίκη να είναι ιδιαίτερα σημαντική τόσο για βαθμολογικούς όσο και για ψυχολογικούς λόγους. Το γεγονός ότι κερδίσαμε και τις 3 μαριονέτες της ΕΟΚ με τα γκρι τονώνει ακόμη περισσότερο το ηθικό μας. Πλέον είναι φανερό ότι έστω και μετά από 3 μήνες κάτι αρχίζει να γίνεται σωστά στον ΑΡΗ. Οι τελευταίες προσθήκες χωρίς να εντυπωσιάζουν φαίνεται να προσφέρουν τα βασικά που έλειπαν στην ομάδα. Ενώ ο Ελληνικός κορμός φέτος κυριολεκτικά εντυπωσιάζει.  Μακάρι η διοίκηση της ΚΑΕ να αναγνωρίσει την προσπάθεια που καταβάλει ο Δράκος και οι παίκτες του και να μην γκρεμίσουν αυτό που πάει να χτιστεί. Η απόκτηση ενός δυνατού σέντερ μοιάζει να είναι το κομμάτι που λείπει από το πάζλ του φετινού ΑΡΗ και ευελπιστούμε σύντομα να έρθει και αυτός ώστε να μην αγχωνόμαστε τόσο πολύ όταν τα "κοράκια" μας φορτώνουν με φάουλ… ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αθάνατη Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα… με σκάνδαλο ο Πανιώνιος βρέθηκε στην Α1, με συνεχόμενα σκάνδαλα προσπαθούν να τον κρατήσουν... και μετά σου  λένε ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να αποτελέσει ασπίδα για τον οποιοδήποτε…

ΥΓ2. Πηλοΐδης, Παναγιώτου, Γεωργιάδης τα μπουμπούκια της κομπλεξικής ΕΟΚ. Μπράβο στον Δράκο που παρά τη νίκη δεν μάσησε τα λόγια του και μίλησε για τις φετινές εγκληματικές διαιτησίες που καλύπτονται από την μέτρια αγωνιστική εικόνα της ομάδος μας

ΥΓ3. Εξαιρετικός χαρακτήρας ο Τσούπκοβιτς, παιδί διαμάντι λέμε… χημεία, οικογένεια, παρέα παλιάς γειτονιάς και τέτοια μόνο υπό την καθοδήγηση του κόουτς οφ δε γίαρ