Σκορ και θέαμα πρόσφερε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στους περίπου 2500 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν στο Αλεξάνδρειο σήμερα το απόγευμα. Με μια εκρηκτική εμφάνιση που δεν άφησε κανένα περιθώριο στα αδιάφορα Τρίκαλα και προσφέροντας εξαιρετικές φάσεις σε αρκετές στιγμές του αγώνα έκανε το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της 6ης θέσης. Μάλιστα μετά την οριακή νίκη του Ηλυσιακού επι του μπάογκ και την ήττα του Πανελευσινιακού που την επόμενη αγωνιστική υποδέχεται την ΑΕΝΚ η 5η θέση μοιάζει να έρχεται πιο κοντά. 

Η μεταμόρφωση της ομάδος μετά την φυγή του Αθηναίου όπως φάνηκε και σήμερα δεν είναι ένα πυροτέχνημα αλλά αποτέλεσμα της δουλειάς και της καλύτερης χημείας που παραδόξως απόκτησε η ομάδα. Ο Μποχωρίδης μοιάζει να έγινε απότομα από φοβισμένο παιδάκι τσαμπουκαλεμένος άνδρας, ο Γκίκας εκμεταλλεύεται ολοένα και περισσότερο τον αυξημένο χρόνο συμμετοχής που παίρνει στα τελευταία παιχνίδια ενώ ο Μ.Μίνιτς φαίνεται να έχει καθιερώσει το παιχνίδι με ψηλό σέντερ με τις ημέρες όπου ο Ασημακόπουλος αγωνιζόταν σαν 5αρι για σχεδόν 30' να  ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Ο Πελεκάνος και ο Βεζένκωφ παραμένουν σταθερή αξία και οι Χαρίσης, Σαρικόπουλος και Μούρτος δίνουν ολοένα και περισσότερα στην ομάδα. Όλα μοιάζουν ιδανικά για την ομάδα που καθώς πλησιάζουμε στα πλέιοφς φορτσάρει ολοένα και περισσότερο. Με 6 ξένους παρουσιάστηκαν σήμερα τα Τρίκαλα κάτι που δείχνει για ακόμη μια φορά ότι το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος είναι τόσο χαμηλό που οι ξένοι όχι μόνο δεν κάνουν την διαφορά όσο κάποτε αλλά μπορεί να ξευτελιστούν από μια σχεδόν αμιγώς Ελληνική ομάδα μέτριων δυνατοτήτων όπως είναι ο φετινός ΑΡΗΣ.  MVP της αναμέτρησης ο Μποχωρίδης που πέρα από τους 20 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά είχε 4 ριμπάουντ, 3 ασιστ και 1 κλέψιμο. Μάλιστα πρόσφερε και 2 ξεχωριστές στιγμές στον αγώνα, την μια με ένα δυναμικό κάρφωμα μέσα στην φάση και ένα φόλοου με το ένα χέρι καθώς έληγε ο χρόνος! Αντίπαλο στις θεαματικές φάσεις του αγώνα βρήκε στο πρόσωπο του Σπ.Μούρτου που έκανε το εντυπωσιακό άλεϊ ουπ μαζί με τον Γκίκα. Λαρετζάκης, Τσακαλέρης και Χάντ πήραν χρόνο συμμετοχής χωρίς να δείξουν τίποτα το ιδιαίτερο.

Καθημερινή εργάσιμη ημέρα έγινε ο αγώνας μετά από σχεδόν 3 εβδομάδες αδράνειας και πίκρας λόγω των ποδοσφαιρικών εξελίξεων. Οι 2500 φίλοι της ομάδος που ήρθαν στο γήπεδο σήμερα έστειλαν το μήνυμα τους στην διοίκηση και τους μετόχους της ΚΑΕ. Ένα κλικ παραπάνω χρειάζεται για να επιστρέψει ο κόσμος για τα καλά στο Παλέ. Οι τραγικές συγκυρίες στο ποδόσφαιρο μπορεί να λειτουργήσουν θετικά στο  μπασκετικό τμήμα αλλά μόνο εφόσον ο κόσμος πεισθεί ότι κάτι θετικό πάει να γίνει. Και όταν λέμε θετικό δεν εννοούμε τα 5 χρόνια φαγούρας που ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ο κ.Γαλιλαίας αλλά μια αξιοπρεπής αγωνιστικά ομάδα που σε αυτό το δύσμοιρο ταλαίπωρο πρωτάθλημα των φτωχών να μην κοιτάει πως θα ανέβει από την 10η θέση ψηλότερα αλλά θα έχει μια σταθερή καλή πορεία από την αρχή της χρονιάς. Τώρα το αν αυτό συνδυαστεί με την εκτροφή ταλέντων ή με την έλευση ποιοτικών ξένων είναι μια λεπτομέρεια. Ο κόσμος του ΑΡΗ χρειάζεται χαρές και αυτή τη στιγμή μόνο το μπάσκετ μπορεί να του τις προσφέρει.

ΥΓ. Οι κακές γλώσσες μετά την έξωση στον Λαρετζάκη για την οποία υπήρχε επίσημη διάψευση από την ΚΑΕ συνεχίζουν με νέα "ευρήματα". Αυτή την φορά  σειρά έχουν και πάλι τα παιχνίδια των μάνατζερ που γίνονται στην πλάτη του ΑΡΗ  με αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό του Ε.Τσακαλέρη που "κλωτσάει" στην ανανέωση του συμβολαίου. 

Μετά από διακοπή σχεδόν 3 εβδομάδων για χάρη των "μεγάλων" της Αθήνας το πρωτάθλημα συνεχίζεται και ο ΑΡΗΣ μας επιστρέφει στο κυνήγι της έκτης θέσης. Μια θέση που θα μας επιτρέψει να αποφύγουμε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στα πλέιοφς και το δικαίωμα να διεκδικήσουμε το κάτι παραπάνω απέναντι σε σαφώς πιο βατούς αντιπάλους όπως είναι ο Πανιώνιος και ο μπαογκ.  Τα αποτελέσματα ως τώρα έχουν έρθει ιδανικά και από εκεί που ήμασταν 10οι πιάσαμε την 6η θέση, ενώ υπάρχει και το σενάριο που συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες στο οποίο καταλήγουμε στην πέμπτη θέση.

Όλα όμως τα παραπάνω θα πρέπει από την θεωρία να εφαρμοσθούν στην πράξη και για να γίνει αυτό θα πρέπει σήμερα απέναντι στα Τρίκαλα στο Παλέ και την επόμενη αγωνιστική στη Ρόδο ο ΑΡΗΣ να πάρει το ροζ φύλλο αγώνα. Η ομάδα του Μ.Μινιτς μετά την φυγή του Αθηναίου αντί να δείξει σημάδια αποσύνθεσης έβγαλε μια ωριμότητα πάνω στο παρκέ που εξέπληξε άπαντες. Η βελτίωση της ομάδος είναι εμφανής σε όλες σχεδόν τις στατιστικές κατηγορίες και αυτό που μένει να φανεί είναι αν αυτή η διακοπή θα κόψει το ρυθμό μας ή αν ο ΑΡΗΣ έστω στο τέλος βρήκε την κατάλληλη χημεία ως ομάδα. Ο Μίνιτς όλο αυτό το διάστημα προσπάθησε να κρατήσει τους παίκτες του σε εγρήγορση με φιλικά και συχνές προπονήσεις. Τα φιλικά με Μαχητές Πεύκων και ΚΑΟΔ διατήρησαν την ομάδα σε αγωνιστικούς ρυθμούς και επέτρεψαν στην ομάδα να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες της. Τα Τρίκαλα από την άλλη είναι μια από τις πιο αδιάφορες ομάδες του πρωταθλήματος τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ο στόχος της σωτηρίας επιτεύχθει ενώ η είσοδος στα πλέιοφς δεν είναι εφικτή. Μάλιστα στο τελευταίο παιχνίδι κόντρα στον Πανελευσινιακό φάνηκε ότι οι σημερινοί αντίπαλοι μας μετρούν τις ημέρες για την λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων και την έναρξη των διακοπών τους. Όπως και να έχει ο ΑΡΗΣ περιθώρια για να υποτιμήσει αντίπαλο δεν έχει, οπότε περιμένουμε να δούμε έναν σοβαρό ΑΡΗ που θα ανεβάζει στροφές όσο οδεύουμε στα πλέιοφς.

Πέμπτη 18.00 ορίστηκε το παιχνίδι... Μετά από σχεδόν 3 εβδομάδες διακοπής ώστε να μην ζοριστούν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ενόψει Ευρωλίγκας(κάτι που γίνεται μόνο στην Ελλάδα), οι φωστήρες του ΕΣΑΚΕ αντί να ορίσουν τα παιχνίδια το Σ/Κ που δεν έχει καν ποδοσφαιρικούς αγώνες τα έβαλαν καθημερινή... Και μετά απορούμε γιατί τα γήπεδα του μπάσκετ έχουν αδειάσει. Όχι ότι θα μας εμποδίσει να βρεθούμε στο πλευρό της αγαπημένης μας ομάδος αλλά αντί για εμπόδια καλό είναι αυτοί που υποτίθεται ότι υπηρετούν το άθλημα να διευκολύνουν τον κόσμο. Όλοι στις 18.00 στο Παλέ!

ΥΓ. Και μόνο η αναφορά στην απουσία των Πουλιανίτη και Μήτογλου από τον Μίνιτς προκαλεί γέλιο. Ζήτημα αν οι 2 παίκτες έχουν συνολικά 1΄μ.ο. συμμετοχής...

Με αφορμή τα τελευταία θετικά αποτελέσματα που σε συνδυασμό με τα βολικά αποτελέσματα των ανταγωνιστών μας, μας έχουν δώσει προβάδισμα για την κατάκτηση της 6ης θέσης θα ασχοληθούμε με τον αγώνα οικονομικής εξυγίανσης που γίνεται από τους ανθρώπους της ΚΑΕ και το πως αυτό το πλάνο πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει εντός παρκέ. Ναι μεν οι χαμηλοί τόνοι(ή στόχοι) δεν επιβαρύνουν διοικούντες, προπονητές και παίκτες με επιπρόσθετο άγχος παρόλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα που αρκετά συχνά φαντάζει μίζερη με αποτέλεσμα να επηρεάζει άμεσα τον ρυθμό της οικονομικής ανάκαμψης της ομάδος.

Το απαγορευτικό της FIBA στις μεταγραφές έχει γίνει για τον μπασκετικό ΑΡΗ τρόπο ζωής. Έστω και έτσι, η κατάρτιση του ρόστερ το καλοκαίρι δεν έγινε αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια αλλά περισσότερο με βάση τα θέλω του τότε προπονητή Β.Αγγέλου. Για παράδειγμα ο Αγγέλου δεν καιγόταν για τον Πάσαλιτς οπότε η λογική "αυτή είναι η πρόταση μας και αν σου αρέσει" εφαρμόσθηκε στον Βόσνιο από την πρώτη στιγμή. Ενώ περιπτώσεις όπως των Κις, Ντούβνιακ, Χάτεν και αργότερα του Λ.Παπαδόπουλου και του Κυρίτση προφανώς και δεν απασχόλησαν καθόλου την ομάδα μας. Την ίδια στιγμή που παίκτες που θέλαμε όπως ο Μαργαρίτης, ο Μίσελ και ο Μπόγρης για λίγα σχετικά χρήματα δεν ντύθηκαν στα κιτρινόμαυρα. Όλα αυτά φυσικά έχουν άμεσο αντίκτυπο στην αγωνιστική εικόνα της ομάδος όπου θα μου επιτρέψετε να πω έχοντας ξεκάθαρη εικόνα για όλες τις ομάδες ότι ο ΑΡΗΣ ελαφρώς ενισχυμένος, έστω με έναν καλό περιφερειακό παίκτη τύπου Ντούβνιακ, Πάσαλιτς ή Κυρίτση θα μπορούσε με συνοπτικές διαδικασίες να είχε βγει τρίτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Και αυτό με εξαιρετική πορεία από την αρχή ως το τέλος και όχι με μαγικά αποτελέσματα αντιπάλων και βολικές ισοβαθμίες της τελευταίας στιγμής. Όπως λοιπόν πολύ εύστοχα το παρουσίασε το pressaris.gr σε άρθρο του η πιθανή τριπλή ισοβαθμία ΑΡΗΣ-ΚΑΟΔ-ΑΕΝΚ μας βγάζει πέμπτους(μια θέση ψηλότερα από πέρσι) και αντιμέτωπους με τον μπαογκ στα πλέιοφ. Κάτι που μεταφράζεται στη γλώσσα του χρήματος 50.000 ευρώ από το μπόνους βελτίωσης θέσης που δίνει ο ΕΣΑΚΕ + 30.000 ευρώ από τουλάχιστον ένα κατάμεστο παιχνίδι στο Παλέ απέναντι στον συμπολίτη, σύνολο +80.000 ευρώ στα ταμεία της ΚΑΕ! Και όλα αυτά όταν το ακριβότερο συμβόλαιο της ομάδος είναι του Μ.Πελεκάνου κοντά στα 80.000 ευρώ και το αμέσως επόμενο είναι σχεδόν στα μισά λεφτά. Πέρα λοιπόν από αυτά τα 80.000 ευρώ που ακόμη και η 5η θέση αρκεί για να τα "βγάλεις" φανταστείτε λίγο πιο ζεστό τον κόσμο λόγω της "υποθετικής" καλής πορείας από την αρχή της χρονιάς που με ευκολία θα μπορούσε να ανεβάσει τον μ.ο. εισιτηρίων κατά 1000 εισιτήρια. Ας πούμε +10.000 ευρώ ανά παιχνίδι, στα 12 εντός(τιμωρημένοι με Κολοσσό) εύκολα μαζεύεται ένα ποσό που ξεπερνάει τα 100.000 ευρώ! Τελικά θα ήταν σπατάλη ή όχι η απόκτηση ενός ακόμη έμπειρου καλού παίκτη? Στην χειρότερη να έβγαινες 5ος και να κάλυπτες τα χρήματα του εξτρά συμβολαίου...

Με απλά μαθηματικά σαν τα παραπάνω ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η οικονομική εξυγίανση και η αγωνιστική επιτυχία πρέπει να συμβαδίζουν. Η "έξοδος" από την Ευρώπη, οι χαμηλοί στόχοι και τα μετρημένα λόγια όχι μόνο δεν ταιριάζουν στον ΑΡΗ ιστορικά αλλά καθυστερούν σημαντικά την οικονομική εξυγίανση της ομάδος. Αντιθέτως μια ομάδα που θα έπειθε τον κόσμο ότι μπορεί να τερματίσει 3η και να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό θα μπορούσε να γεμίσει το Παλέ, να τραβήξει χορηγούς ή επενδυτές και γενικά να φέρει πολλαπλάσια έσοδα. Ελπίζω όλα αυτά να ληφθούν υπόψιν από τη διοίκηση της ΚΑΕ και από τη νέα σεζόν να δούμε και την "αγωνιστική εξυγίανση" του ΑΡΗ. Διαφορετικά κάποιος κακοπροαίρετος θα μπορούσε να πει ότι εφαρμόζεται η ίδια καταστροφική φιλοσοφία με το ποδόσφαιρο, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ έπρεπε να έχει ταβάνι και όταν πήγε να μεγαλώσει κατευθείαν τον "μικρύνανε" για να παραμείνει μαγαζάκι τους...

Μπορεί στη θεωρία ο ΑΡΗΣ να αποδυναμώθηκε με την φυγή του Αθηναίου στην πράξη όμως φαίνεται τα πράγματα να έχουν πάρει μια πολύ πιο διαφορετική τροπή από όσο φανταζόμασταν. Η ανάγκη να καλύφθει το κενό του πρώτου σκόρερ και ασιστμαν της ομάδος έχει οδηγήσει τους υπόλοιπους παίκτες να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχουν πιο ενεργή συμμετοχή στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να βλέπουμε για ακόμη μια αγωνιστική τον ΑΡΗ παίζει σαφώς πιο ώριμα, να έχει καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας, σαφώς περισσότερες ασιστ, καλύτερες επιθετικές επιλογές και μεγαλύτερη διάρκεια στον αγώνα. 

Ο Ίκαρος Χαλκίδας έπαιζε ίσως το τελευταίο του χαρτί για παραμονή στην κατηγορία και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό ώστε να κάνει την αποστολή μας πολύ δύσκολη. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε στον αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ με ένα ξεκίνημα ανάλογο με αυτό που είχε πραγματοποιήσει απέναντι στον Πανιώνιο στον ημιτελικό του κυπέλλου έδειξε από τα "αποδυτήρια" ότι ήρθε αποφασισμένος για τη νίκη. Με τον Πελεκάνο και τον Μποχωρίδη να πραγματοποιούν την καλύτερη φετινή εμφάνιση, τον Βεζένκοφ να συμπληρώνει άλλη μια ολολκηρωτική παρουσία και τον Γκίκα να ανταποκρίνεται στον ρόλο του πόιντ γκαρντ η νίκη ήρθε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Οι 36 πόντοι της πρώτης περιόδου και το +22 που έφθασε η διαφορά δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του αγώνα. Άσκα, Σάτον και Γκαγκαλούδης προσπάθησαν να γυρίσουν το παιχνίδι  αλλά χωρίς αποτέλεσμα μιας και ο ΑΡΗΣ υπερτερούσε σχεδόν παντού σύμφωνα με την στατιστική. Καθοριστική η παρουσία και του Χαρίση που με 12 ριμπάουντ και 2 κοψίματα έκανε αρκετή βρώμικη δουλειά, ενώ ο Μούρτος έδωσε αρκετές λύσεις στην επίθεση με 12 πόντους.

Με 3 σερί νίκες η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και από αουτσάιντερ για την 6η θέση πλέον είναι το φαβορί. 2 νίκες στα επόμενα 2 παιχνίδια και μόνο με θαύμα θα χαθεί η έκτη θέση. Η άνοδος του Μποχωρίδη και του Γκίκα,  το ξέσπασμα του Πελεκάνου, το σταθερό φορμάρισμα του Βεζένκοφ αλλά και η συμμετοχή των ψηλών στον παιχνίδι της ομάδος πλησιάζοντας προς τα πλέιοφς μοιάζει ότι καλύτερο την δεδομένη χρονική στιγμή. Αρκεί φυσικά η διακοπή του πρωταθλήματος να μην επηρρεάσει αρνητικά την ομάδα. Είναι σημαντικό με την ομάδα στο άρθρο 99 να φανεί ότι και αγωνιστικά μπορούμε να πετύχουμε κάτι και αυτό είναι πάρουμε την έκτη θέση και να κάνουμε ότι δεν κάναμε πέρσι κόντρα στον Πανιώνιο. Έτσι όχι μόνο θα ανέβει το ηθικό κόσμο από μια ταλαίπωρη χρονιά σε όλα τα τμήματα αλλά μπορεί και όλοι αυτοί που το σκέφτονται να εμπλακούν διοικητικά στην ΚΑΕ να ζεσταθούν και να κάνουν επιτέλους τις προθέσεις τους ψάξεις. Όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει, καλή η οργάνωση και η οικονομική εξυγίανση αλλά ο "καθρέφτης" της ομάδος δεν είναι τα γραφεία αλλά το παρκέ.

Σε εύκολο απόγευμα εξελίχθηκε το ιδιαίτερων συνθηκών παιχνίδι κόντρα στον Πανελευσινιακό, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ έδειξε ένα καλό πρόσωπο και ξεπέρασε εντελώς ανώδυνα το "σοκ" από την φυγή του Γ.Αθηναίου. Η ομάδα μπήκε σοβαρή από το ξεκίνημα του αγώνα, είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας και καθαρό μυαλό στην επίθεση και έφθασε σε μια από τις ευκολότερες νίκες της χρονιάς. Μια νίκη που σε συνδυασμό με την εντός έδρας ήττα του ΚΑΟΔ από τον Απόλλων Πατρών αυξάνει τις ελπίδες για την κατάκτηση της 6ης θέσης.

Το ζητούμενο για τον ΑΡΗ σήμερα, πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι ήταν ξεκάθαρα το πως θα παρουσιαστεί επιθετικά και πως οι πόντοι και οι ασιστ του Αθηναίου θα καλυφθούν από τους συμπαίκτες του. Την απάντηση την έδωσε ο αρχηγός της ομάδος που με 16 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας και 7 ριμπάουντ έκανε τα πράγματα να φαίνονται εύκολα, και την ομάδα πλήν ενός πενταλέπτου στην 3η περίοδο να μην αγχωθεί καθόλου. Από κοντά και ο Λαρετζάκης που άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στα 23' συμμετοχής έδειξε ιδιαίτερη διάθεση και πάθος με αποτέλεσμα να πετύχει 14 πόντους αιφνιδιάζοντας τους αντιπάλους του που σε καμία περίπτωση δεν περίμεναν τέτοια ζημιά από έναν παίκτη που ζήτημα αν είχε περισσότερα από 2' μ.ο. συμμετοχής ανά παιχνίδι. Αυτή η εμφάνιση του Λαρετζάκη ήταν η καλύτερη απάντηση του ιδίου αλλά και η δικαίωση αρκετών που υποστήριζαν από την αρχή της χρονιάς ότι κακώς ο συγκεκριμένος παίκτης δεν έπαιρνε ευκαιρίες και δεν συμμετείχε στο ροτέισον της ομάδος. Όταν μάλιστα παλεύεις να "βοηθήσεις" τον κουτσό Τζ.Χαντ  και ξεχνάς παιδιά με μέλλον σαν τον Λαρετζάκη τότε οι ευθύνες των προπονητών(Αγγέλου - Μίνιτς) είναι ακόμη μεγαλύτερες. Κορυφαίος όμως του αγώνα σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία ήταν ο Σάσα Βεζένκοφ που αποδείχθηκε ο καλύτερος "play maker" της ομάδος με 5 ασίστ, πέρα από τους 8 πόντους και τα 9 ριμπάουντ.  Εύκολα ήρθε η νίκη, που θα μπορούσε να έρθει ακόμη ευκολότερα αν οι ψηλοί της ομάδος ήταν πιο προσεκτικοί στο τελείωμα της φάσεων. Εκεί όπου αρκετές φορές Χαρίσης και Σαρικόπουλος πέταξαν στα σκουπίδια εύκολους πόντους. Με τις καλές και τις κακές στιγμές του οι Μούρτος και Μποχωρίδης που θα μπορούσαν σίγουρα να προσφέρουν περισσότερα.

Το σημερινό παιχνίδι ήταν πολύ πιο σημαντικό από όσο πολλοί πίστευαν και αυτή η νίκη ήταν σημαντικότατη. Πλέον οι παίκτες μας μπορούν να έχουν το μυαλό τους αποκλειστικά στο πως μπορούν να σκαρφαλώσουν ψηλότερα στη βαθμολογία χωρίς να κοιτάνε προς τα κάτω. Μάλιστα η νίκη του Απόλλων Πατρών στη Δράμα βοηθάει τη συγκεκριμένη κατάσταση, αρκεί φυσικά να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια. Πιθανόν σήμερα να πραγματοποιήθηκε αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης στο Παλέ, παρά την σημασία του αγώνα. Δεν θα πρέπει να μας προξενεί εντύπωση μιας και κάθε κίνηση που γίνεται από τη διοίκηση σε άμεση συνάρτηση με το αγωνιστικό, λογικό είναι να επηρρεάζει τον κόσμο της ομάδος. 

ΥΓ. Μέσα στην μαυρίλα που επικρατεί στον σύλλογο, έστω και η φήμη που ολοένα και ακούγεται πιο πολύ  ότι 4-5 Αρειανοί παράγοντες ετοιμάζονται να  εμπλακούν στην ΚΑΕ με ποσά που για την σημερινή εποχή είναι σημαντικά είναι κάτι το αισιόδοξο...

Παιχνίδι ιδιαίτερων συνθηκών αναμένεται να είναι αυτό που ξεκινάει σε λίγες ώρες στο Παλέ, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί τον Πανελευσινιακό. Το ήσυχο και ευχάριστο απόγευμα που πολλοί θα περιμέναμε, μετά την φυγή του Αθηναίου πιθανόν να μετατραπεί σε ακόμη ένα αγχωτικό παιχνίδι που ίσως να κριθεί στις λεπτομέρειες. Και πως να γίνει διαφορετικά όταν από μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που έχει εμφανέστατο πρόβλημα στο σκοράρισμα φεύγει ο πρώτος σκορερ και πρώτος στις ασιστ λίγες ημέρες πριν τον αγώνα.

Η νίκη με τον Ηλυσιακό την προηγούμενη αγωνιστική καθησύχασε τους ανησυχούντες που έβλεπαν άσχημα σενάρια αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις με μια πιθανή ήττα τα άσχημα σενάρια θα ξαναφουντώσουν για τα καλά. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για τον Μ.Μίνιτς και τους παίκτες του να παρουσιαστούν ιδιαίτερα σοβαροί και προσεκτικοί απέναντι στην ομάδα της Ελευσίνας που παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά για την παραμονή στην κατηγορία.Τα "φώτα" λογικά θα πέσουν στους Γκίκα, Μποχωρίδη και Μούρτο που θα πάρουν περισσότερα λεπτά συμμετοχής και σίγουρα περισσότερες πρωτοβουλίες στην προσπάθεια να καλύψουν το κενό που άφησε ο πρώην συμπαίκτης τους. Ο Σενεγαλέζος Φαγιέ, μαζί με τους Αμερικάνους Τζόουνς και Τέρνερ είναι οι μεγαλύτερες απειλές, ενώ και ο Παπαμακάριος θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα γιατί μπορεί να σου κάνει την ζημιά. Παρόλα αυτά κλειδί στη νίκη θα αποτελέσει το επιθετικό κομμάτι της ομάδος γιατί όσο καλή και αν είναι η άμυνα επιδόσεις σαν αυτές της προηγούμενης αγωνιστικής ελάχιστες φορές οδηγούν στη νίκη.

Ο κόσμος φυσικά και πρέπει να στηρίξει, ιδίως σε δύσκολες στιγμές σαν και αυτές αλλά κάποια στιγμή είναι καλό και η εκάστοτε διοίκηση να σκεφτεί αυτόν τον κόσμο που ακόμη και σε μια μετριότατη χρονιά βλέπει την ομάδα του να λειτουργεί σαν την τελευταία ομαδούλα της Α1. Το να ζητάμε την τυφλή στήριξη του κόσμο πατώντας στην αγάπη για την ομάδα είναι η πιο εύκολη λύση που βολεύει. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και ελπίζω κάποια στιγμή να την δούν οι δοικούντες. Όλοι στο Παλέ για να αποφύγουμε τα χειρότερα!

Από το 2007 που πρωτοξεκίνησε το PlanetARIS.gr αν κάπου ασκήσαμε ιδιαίτερα σκληρή κριτική ήταν πάντα το τμήμα μπάσκετ και τα άτομα που μας εκπροσωπούσαν εντός και εκτός παρκέ. Ο λόγος απλός και ξεκάθαρος. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ είναι τεράστιο μέγεθος και τα ημίμετρα, οι χαμηλοί τόνοι και οι χαμηλοί στόχοι ιδίως στο τραγικό Ελληνικό πρωτάθλημα που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια δεν μας ταιριάζουν. Με αυτό το σκεπτικό ακόμη και από τον ΑΡΗ της Ευρωλίγκας απαιτούσαμε καλύτερο μπάσκετ και ακόμη καλύτερα αποτελέσματα. Γιατί πολύ απλά είσαι η μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα! 

Με το παραπάνω σκεπτικό αντιμετωπίσαμε από την αρχή και τη διοίκηση Αρβανίτη χωρίς ούτε για μια στιγμή να λησμονούμε τα χρέη που παρέλαβε από τις προηγούμενες διοικήσεις και τον παράλληλο αγώνα οικονομικής εξυγίανσης που ως τώρα φαίνεται να τον κερδίζει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα δεχόμαστε τα πάντα και με έναν κυνισμό που δεν ταιριάζει στους οπαδούς του Αυτοκράτορα να λέμε ζήτω ο μέγας προπονητής Αγγέλου, υπέροχο το πλάνο με τους πιτσιρικάδες, δεν πειράζει που δεν παίζουμε Ευρώπη, δεν πειράζει που δεν μπορούμε να κάνουμε μεταγραφές λόγω του απαγορευτικού της FIBA, δεν πειράζει που τους διαθέσιμους παίκτες τους προσπερνάμε, δεν πειράζει που ακόμη και αυτούς που τους "χρυσοπληρώνουμε" τους αφήνουμε στον πάγκο. Δεχθήκαμε έναν άπειρο προπονητή σαν το Β.Αγγέλου που το βιογραφικό ούτε κατά διάνοια δεν του επέτρεπε να αναλάβει την ομάδα. Μας τον παρουσίασαν σαν το απόλυτο κουμάντο και γύρω του έστησαν το σκηνικό ενός πολυετές πλάνου με βάση τους πιτσιρικάδες. Ένα πλάνο πολύ δύσκολα να εφαρμοσθεί γιατί 1) δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα να κρατήσεις τους παίκτες που θέλεις, 2) χωρίς Ευρώπη και ανταγωνιστική ομάδα δεν δίνεις κίνητρο για διάκριση σε κανέναν φιλόδοξο παίκτη, 3) γιατί η νομοθεσία ακόμη και αν θέλεις να επενδύσεις σε παίκτες κάτω των 18 δεν σε ευνοεί.  Με αυτό το "επικοινωνιακό τρικ" πορευτήκαμε πέρσι προσπερνώντας ήττες ντροπής από ομάδες της πλάκας ανάξιες αναφοράς και εντελώς καλοπροαίρετα δεχθήκαμε ότι για μια επίθεση κόντρα στον Πανιώνιο η κακή περσινή χρονιά που από τύχη μας έφερε στην 6η θέση δεν κατέληξε σε καλή.  Και εκεί πάντα καλοπροαίρετα σκεφθήκαμε ότι υπάρχει πλάνο, υπάρχει προγραμματισμός, υπάρχει κορμός, υπάρχει χημεία για τη φετινή χρονιά και ο ΑΡΗΣ θα παρουσιαστεί καλύτερος. Ήρθε όμως το καλοκαίρι και άρχισαν τα παράλογα... Κανείς από τους 3 έμπειρους περιφερειακούς της περσινής χρονιάς δεν ανανεώθηκε συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου σκόρερ της περσινής σεζόν Πάσαλιτς. Κανείς από τους διαθέσιμους ξένους ή κοινοτικούς δεν αποκτήθηκε ενώ υπήρχαν λύσεις, ενώ και στους Έλληνες προτιμήθηκαν παίκτες χωρίς εμπειρία στην Α1. Επένδυση πάνω στους Βεζένκοφ και Μποχωρίδη χωρίς να έχουν προλάβει να δείξουν την αξία τους σε επίπεδο Α1. Θέατρο του παραλόγου με τον Σαρικόπουλο, πανωλεθρία με Μαργαρίτη και Μπόγρη και καλοκαιρινό ανέκδοτο με την ανανέωση του Τζ.Χαντ. Και μέσα σε όλα αυτά ο ΑΡΗΣ είχε την τρομερή τύχη ο Βεζένκοφ να κάνει όντως εξαιρετική χρονιά παρά τα 18 του χρόνια και ο επί χρόνια ρολίστας Γ.Αθηναίου να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Και κάπως έτσι πορεύτηκε  ο ΑΡΗΣ με τον Αγγέλου να αναδεικνύεται φέτος μέχρι και σε ενός εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης παρά την βαθμολογική θέση του ΑΡΗ, τις ήττες λόγω αδράνειας από τον πάγκο, τον κακό σχεδιασμό και φυσικά το αγωνιστικό πλάνο που δεν περιλάμβανε ποτέ τους ψηλούς μέσα στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδος. Και όταν μιλάμε για ψηλούς αναφερόμαστε στους Χαρίση και Σαρικόπουλο που πρόκειται για 2 από τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες της ομάδος. 

Η "υπέρβαση" έγινε με την καλύτερη εμφάνιση της χρονιάς στον ημιτελικό κυπέλλου και κάπου εκεί όπου πιάσαμε ταβάνι άρχισε το "περιτύλιγμα" να φεύγει από πλάνο και τα ωραία λόγια να μην μπορούν να καλύψουν τις χτυπητές αδυναμίες της ομάδος. Ο άνθρωπος πάνω στον οποίο χτίστηκε αυτό το πλάνο ήταν ο πρώτος που πήδηξε από το καράβι. Ο Β.Αγγέλου χάρη στον τρομερό του μάνατζερ και τις εξαιρετικές δημόσιες σχέσεις πήρε ένα ηγεμονικό συμβόλαιο στην Εφές  που δεν υπήρχε περίπτωση να έπαιρνε αν δεν καθόταν σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Οι αμπελοφιλοσοφίες του Β.Αγγέλου μπρος στο χρήμα πήγαν περίπατο αλλά αυτό κανονικά θα έπρεπε να πειράξει μόνο αυτούς που τον πίστεψαν. Το λυπηρό είναι ότι όταν πια αποκαλύφθηκε ότι το οικοδόμημα που θα έδινε όραμα στον κόσμο του ΑΡΗ χτιζόταν πάνω στην άμμο αντί να πρυτανεύσει η λογική ήρθε ο πανικός και μαζί ο Μ.Μίνιτς. Ένας προπονητής που μόνο από το "ύποπτο" παρελθόν του δεν έπρεπε να ξαναπατήσει στο Παλέ. Το απίστευτο κοουτσάρισμα του, τα χαμόγελα και οι ντροπιαστικές δηλώσεις του μετά τους αγώνες με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό θα αργήσουμε να τα ξεχάσουμε... Και όταν φυσικά συμβαίνουν όλα τα παραπάνω λογικό είναι και ο κάθε Αθηναίου να σε βλέπει σαν σκαλοπάτι στην καριέρα του και να σε αφήνει στα κρύα του λουτρού όταν καν δεν έχει κριθεί η παραμονή σου στην κατηγορία. Ναι μεν η νίκη στον Ηλυσιακό  ήταν καθοριστική αλλά κανείς δεν ξέρει πόσο θα επηρεάσει την ομάδα η φυγή του πρώτου σκόρερ της ομάδος. Το ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ παλεύει να πιάσει την 6η θέση ευελπιστώντας οι ανταγωνιστές του να κάνουν ήττες εκτός προγράμματος είναι απλά η επιβεβαίωση της αποτυχίας που πλέον χωρίς τον δημοσιοσχετίστα Αγγέλου στο τιμόνι όλοι παραδέχονται...

Και φθάνουμε στην πηγή του προβλήματος που είναι η διοίκηση της ομάδος. Όχι ότι θα κάνω το λάθος να κατηγορήσω τον κ.Αρβανίτη και τους συνεργάτες του που μπήκαν μπροστά για να συμμαζέψουν την ΚΑΕ, ούτε φυσικά θα προσπεράσω την επιτυχία με το άρθρο 99. Ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης μπήκαν μέσω πρωτοδικείου για να κουμαντάρουν ένα καράβι που οι ιδιοκτήτες του το άφησαν ακυβέρνητο και καταχρεωμένο. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει μετόχους. Μερικοί μάλιστα από αυτούς φέρεται να είναι μεγάλοι ευεργέτες του συλλόγου ανεξάρτητα που υπο την ανοχή τους έγιναν τα χρέη της ΚΑΕ και με την δική τους στήριξη η διοίκηση Αθανασιάδη στην ΠΑΕ έκανε "πλιάτσικο"(σύμφωνα με τους ισολογισμούς εν μέσω οικονομικής κρίσης εντός και εκτός ΠΑΕ).  Το μόνο που θα καταλογίσω στη διοίκηση Αρβανίτη είναι δεν τήρησε μια σημαντική υπόσχεση που είχε δώσει στον κόσμο του ΑΡΗ και αυτή ήταν η υπόσχεση μιας ειλικρινής σχέσης. Δεν υπάρχει λόγος να ωραιοποιούμε τα πάντα και να παραμυθιάζουμε τον κόσμο. Ας μας πουν ποιο είναι το αγωνιστικό μπάτζετ και δεν μπορέσαμε να πάρουμε ή να κρατήσουμε έναν αξιόλογο έμπειρο παίκτη, ας μας πουν για πόσα χρήματα δεν παίζουμε Ευρώπη, ας μας πουν για πόσα χρήματα δεν μπορούμε να κάνουμε μεταγραφές, ας μας πουν αν έχουμε τη δυνατότητα να κρατήσουμε παίκτες σαν τον Βεζένκοφ και τον Μποχωρίδη, ας μας πουν πως θα πληρωθεί του χρόνου το 99, ας μας πουν ποιοι θα είναι οι στόχοι της επόμενης χρονιάς, ας μας πουν αν οι παίκτες φέτος είναι πληρωμένοι, ας μας πουν ποια είναι η στήριξη των μετόχων. Ο ΑΡΗΣ έπρεπε να πορευτεί με ρεαλισμό προσπαθώντας να είναι ανταγωνιστικός σύμφωνα με τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος. Έπρεπε να επενδύσει σε νεαρούς παίκτες με εμπειρία στην Α1 και να πλαισιώσει τους "πιτσιρικάδες" με έμπειρους ακόμη και αν αυτοί είναι ρολίστες όπως για παράδειγμα ήταν ο Αθηναίου. Ο ΑΡΗΣ έπρεπε να παίξει Ευρώπη για την υστεροφημία του αλλά και για να δελεάσει παίκτες και χορηγούς. Ο ΑΡΗΣ έπρεπε να έχει στόχους και όχι να φοβούνται οι άνθρωποι του να πουν την λέξη νίκη. Έστω και τώρα ας παραδεχθούμε σαν μπασκετικός ΑΡΗΣ την αποτυχία, ας βάλουμε μια διαχωριστική γραμμή και ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από του χρόνου για έναν καλύτερο ΑΡΗ. Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια... 

Είχαμε τονίσει πριν το παιχνίδι, ότι ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα πιθανόν να μας έμπλεκε στα σενάρια υποβιβασμού και με αυτά που μας έχει δείξει ο φετινός ΑΡΗΣ το ψυχολογικό βάρος μιας τέτοιας κατάστασης πολύ πιθανόν να λύγιζε τους παίκτες μας ακόμη και σε φαινομενικά εύκολα εντός έδρας παιχνίδια όπως αυτό με τα Τρίκαλα και την Ελευσίνα. Σήμερα όμως ο ΑΡΗΣ χάρη στην εξαιρετική του άμυνα κατάφερε να φθάσει στη νίκη και να δίωξει κάθε αρνητική σκέψη οριστικά. 

Ο Ηλυσιακός σήμερα έπαιζε ένα από τα τελευταία του χαρτιά και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να χαρακτηριστεί το παιχνίδι ιδιαίτερα δύσκολο. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά και από την αρχή είχε τα ηνία του αγώνα. Το +11 του ημιχρόνου αυτό ακριβώς δείχνει. Το καταραμμένο τρίτο δεκάλεπτο έκανε για ακόμη μια φορά την εμφάνιση του  και με επιμέρους σκορ 24-12 ο Ηλυσιακός πήρε για πρώτη φορά κεφάλι στο σκορ. Ευτυχώς ο ΑΡΗΣ στην τέταρτη περίοδο βρήκε τα ψυχικά αποθέματα, έσφιξε την άμυνα του και με μπροστάρη τον Μ.Πελεκάνο που πέτυχε 9 συνεχώμενους πόντους πήρε την καθοριστική νίκη. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Πελεκάνος που έκανε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του, ενώ και ο Γ.Αθηναίου παρά τα άσχημα ποσοστά με  τους 17 πόντους που πέτυχε βοήθησε στο να έρθει η νίκη. Τη βρώμικη δουλειά έκανε ο Βεζένκοφ σήμερα που εκτός από τους 8 πόντους που πέτυχε, μάζεψε 12 ριμπάουντ, μοίρασε 2 ασίστ, είχε ένα κλέψιμο σε 26' χωρίς μάλιστα να υποπέσει σε ούτε ένα λάθος. Και σε αυτό το παιχνίδι ο Μ.Μινιτς φάνηκε να εμπιστεύεται τους ψηλούς του σε αντίθεση με τα πρώτα παιχνίδια και αυτό μόνο ως θετικό μπορεί να κριθεί.

Με αυτή τη νίκη η ομάδα μας όχι μόνο γλίτωσε τα χειρότερα αλλά σε συνδυασμό με την απρόσμενη εντός έδρας ήττα του Απόλλων Πατρών από τα Τρίκαλα αρχίσαμε να ξαναρίχνουμε και κλεφτές ματιές προς τα πάνω. Αν αύριο ηττηθεί και ο ΚΑΟΔ από το Ρέθυμνο ίσως η υπόθεση 6η θέση να μην έχει τελειώσει οριστικά. Όλα αυτά φυσικά δεν αποτελούν λόγοι για να πανηγυρίζουμε, ούτε καν για να αισθανθούμε κάποιου είδους ικανοποίηση. Με όλα αυτά όμως που συμβαίνουν στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ, στο βόλεϊ και σε άλλα τμήματα του συλλόγου αναγκαστικά πηγαίνουμε με το γνωστό "το μη χείρον, βέλτιστον".

Με το όμορφο περιτύλιγμα στα μακροχρόνια πλάνα να ξεφτίζει από νωρίς και τους έτσι και αλλιώς ανούσιους στόχους να απομακρύνονται ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να κάνει το απόλυτο στα 5 εναπομείναντα παιχνίδια μπας και οι συγκυρίες τα φέρουν τα πράγματα έτσι και τελικά ο στόχος της 6ης θέσης επιτευχθεί παρά τα σημερινά αρνητικά δεδομένα. Ένας στόχος που έτσι και αλλιώς  προέκυψε στην πορεία μιας και το αρχικά σεμνό ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά έγινε προς την ανάποδη κατεύθυνση. Οι λόγοι πολλοί αλλά θα αναλυθούν κάποια άλλη στιγμή μιας και αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα είναι ο ΑΡΗΣ να κερδίσει και τουλάχιστον να διαλυθούν τα οποιαδήποτε σενάρια εμπλέκουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού στην μάχη παραμονής στην Α1...

Ότι σπείραμε το καλοκαίρι θερίζουμε τώρα με τον Μ.Μίνιτς όπως έχει αποδειχθεί να είναι μια συνέχεια των πολλών κακών επιλογών της διοίκησης Αρβανίτη. Η οδυνηρή ήττα από τον Απόλλων Πατρών στο Παλέ και η αδυναμία να κερδίσεις τον χειρότερο(και βαθμολογικά αδιάφορο) Ολυμπιακό όλων των εποχών αυτό έδειξε. Τώρα το αν απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Ηλυσιακό που παίζει ίσως το τελευταίο του χαρτί για να σωθεί στο αυριανό παιχνίδι καταφέρουμε να βγάλουμε τον καλό μας εαυτό είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε πάνω στο παρκέ.  Αν και πολύ διαφορετικός ο Ηλυσιακός σε σχέση με την ομάδα που κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία στο παιχνίδι του πρώτου γύρου, οι 4 ξένοι που διαθέτοι καθώς και οι έμπειροι Έλληνες όπως ο Χατζής, ο Καυκής και ο Δορκοφίκης δεν φαίνεται να είναι αρκετοί για να το κρατήσουν στην κατηγορία. Με τον φετινό όμως ΑΡΗ δύκολα κανείς μπορεί να θεωρήσει κάποιο παιχνίδι εύκολο. Ο Μίνιτς στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να έχει αρχίσει να εμπιστεύεται τους ψηλούς της ομάδος και να αρχίσει να ζητάει να περνάει η μπάλα κοντά στο καλάθι. Εκεί ακριβώς που πρέπει να χτυπήσουμε μιας και ο Ηλυσιακός εκτός του Σενεγαλέζου Μπόντζ δεν έχει κάποιον άλλο αξιόλογο ψηλό. Ενώ αν ρισκάρουμε με τα μακρινά σουτ τότε σε περίπτωση που το παιχνίδι κριθεί στις λεπτομέρειες δύσκολα να βρούμε τις λύσεις.  Η παράδοση είναι με το μέρος μας και ακόμη και σε χρονιές που ο Ηλυσιακός είχε σαφώς καλύτερη ομάδα εύκολα ή δύσκολα καταφέρναμε και φεύγαμε νικητές. Αρκετά αρνητικά ρεκόρ έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια, όπως και πολλές θετικές παραδόσεις έχουν τερματιστεί. Ας μην σημειώσουμε άλλη μια.

Η 6αδα μπορεί να μοιάζει μακρινή αλλά η επικίνδυνη ζώνη βρίσκεται πιο κοντά. Και σύμφωνα με όσα έχουμε δει αν αυτή η ομάδα φθάσει στο σημείο να αρχίσει να ιδρώνει και να χρειάζεται πάση θυσία νίκες για να σωθεί δύσκολα να βρει τα ψυχικά αποθέματα για να ανταπεξέλθει. Για αυτό λοιπόν με μια νίκη αύριο ουσιαστικά διώχνουμε κάθε αρνητική σκέψη και προχωράμε στη συνέχεια ευελπιστώντας σε κάτι καλύτερο από την 10η θέση που βρισκόμαστε σήμερα. Και φυσικά με την ελπίδα ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι  έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους ενόψει της επόμενης χρονιάς...