Σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα εξελίχθηκε το σημερινό παιχνίδι που προτού το τζάμπολ σε θεωρητικό επίπεδο φάνταζε πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο. Η νίκη του Κολοσσού μέσα στο Παλέ την προηγούμενη αγωνιστική υπενθύμισε σε αρκετό κόσμο ότι η υπεροψία ανήκει στο παρελθόν και ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών θα πρέπει να ιδρώσει μέσα στο γήπεδο για να αποδείξει ότι είναι καλύτερος ακόμη και αν ο αντίπαλος του είναι ομάδα της Α2. Ο ΚΑΟΔ μάλιστα ήρθε φορμαρισμένος, ξεκίνησε δυνατά αλλά ως εκεί μιας και ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι σε αυτό το πρωτάθλημα με λίγη προσπάθεια μπορείς να διακριθείς.

Το παιχνίδι που φάνταζε δύσκολο πριν το ξεκίνημα έγινε δυσκολότερο στο πρώτο δεκάλεπτο όταν ο ΚΑΟΔ πήρε το προβάδισμα και έδειχνε διατεθειμένος να μην το αφήσει., όπως ακριβώς είχε γίνει και την προηγούμενη αγωνιστική. Και πως ο ΚΑΟΔ να μην είναι μπροστά όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά στην ομάδα μας. Άμυνα για γέλια με τα μάτια και επιθέσεις με απίστευτη επιπολαιότητα. Χαρακτηριστική ήταν η ευκολία με την οποία ο Τζόουνς έφθανε στο καλάθι μας χωρίς κανείς να μπορεί να τον σταματήσει, κάτι που συνεχίστηκε και στο δεύτερο δεκάλεπτο. Στο ίδιο χρονικό διάστημα και ο Σ.Βεζένκοφ ένας από τους στυλοβάτες του φετινού ΑΡΗ προφανώς παρασυρόμενος από την παρουσία του σκάουτερ των Τρέιλμπλέιζερς εκβίαζε τις προσπάθειες(κάτι που δεν το συνηθίζει) και σπαταλούσε την μια επίθεση μετά την άλλη.  Ενώ και οι διαιτητές έσπαζαν νεύρα σφυρίζοντας ακόμη και την άσχημη αναπνοή! 5' πριν το ημίχρονο ξαφνικά ο ΑΡΗΣ ξύπνησε, σοβαρεύτηκε στην άμυνα και άρχισε να σκοράρει με αποτέλεσμα να πάρει κεφάλι στον αγώνα παρόλο που η εικόνα του δεν ήταν και η καλύτερη. Στην επανάληψη το παιχνίδι συνεχίστηκε ακριβώς στους ίδιους ρυθμούς μέχρι που ο Τζόουνς σωστά χρεώθηκε με δεύτερη τεχνική ποινή(πριν είχε δεχθεί από μια μαζί με τον Αθηναίου), η ομάδα της Δράμας έχασε τον ρυθμό της, οι παίκτες μας έβγαλαν μπόλικο πάθος και έκαναν το υπόλοιπο της αναμέτρησης μια τυπική διαδικασία. Καθοριστικός ο Γ.Αθηναίου που στη συγκεκριμένη φάση με τον Τζόουνς απέδειξε ότι είναι ένας από τους ελάχιστους παίκτες εδώ και χρόνια που έχει μπει πραγματικά στο πετσί της ομάδος. Τέτοιους παίκτες θέλουμε, που να το λέει η καρδιά τους και να ξέρουν πως πρέπει να φερθούν όταν φοράνε αυτή τη φανέλα. Ενώ και αγωνιστικά ακόμη και με μια μέτρια εμφάνιση βοήθησε πάρα πολύ. Ο Τσακαλέρης πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ και έδειξε ότι ίσως να αξίζει περισσότερες ευκαιρίες από τον νέο του προπονητή σε σχέση με τους προηγούμενους που δεν τον εμπιστευόντουσαν. Πολύ καλός και ο Χαρίσης που παρά τον τραυματισμό του αγωνίστηκε 15' όπου πρόλαβε να πετύχει 10 πόντους και να μαζέψει και 10 ριμπάουντ. Ο Πελεκάνος, χωρίς να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης ήταν θετικός ενώ και οι Βεζένκοφ, Μούρτος, Μποχωρίδης στο Β ημίχρονο βρήκαν τον καλό εαυτό τους. Αυτός που πραγματικά είναι εκτός τόπου και χρόνου είναι ο Τζ.Χαντ που δείχνει "τελειωμένος" μετά και τους τραυματισμούς του... Θετικό το ντεμπούτο του Μίνιτς που σε γενικές γραμμές διαχειρίστηκε σωστά το υλικό της ομάδος αν και θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους μικρούς πολύ νωρίτερα μιας και η διαφορά είχε φτάσει στο +22.

Με τη σημερινή νίκη ο ΑΡΗΣ διώχνει προσωρινά τα μαύρα σύννεφα που είχαν μαζευτεί πάνω από το Παλέ. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι η διάρκεια και η βελτίωση. Μια βελτίωση που πιθανόν να έρθει με την επιστροφή των Γκίκα και Σαρικόπουλου που εκτός απροόπτου θα αγωνιστούν στο κρατικό της Πυλαίας. Εκεί που θα φανεί καλύτερα η δουλειά του Μίνιτς μιας και θα έχει και περισσότερο χρόνο στη διάθεση του να δουλέψει με την ομάδα. Βαθμολογικά πάντως οι 2 νίκες επί του ΚΑΟΔ που παραμένει πιο ψηλά από εμάς πιθανόν στο τέλος να αποδειχθούν καθοριστικές. Αρκεί όπως είπαμε να υπάρχει διάρκεια και βελτίωση...

ΥΓ. Η φάση με τον Βεζένκοφ, τον Αθηναίοιυ και τον Τζόουνς είναι μια απόδειξη για το πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες σε έναν αγώνα και πόσο μπορεί ο κόσμος να αλλάξει τα δεδομένα. Έκανε την καγκουριά ο Τζόουνς, εξόργισε όλο τον κόσμο στο Παλέ, πωρώθηκαν οι παίκτες μας και το ντέρμπι στα χαρτιά μετατράπηκε σε υγιεινός περίπατος. Ας διδαχθούμε όλοι από αυτό που έγινε σήμερα και ας προσπαθήσουμε αύριο στο Κλ.Βικελίδης να μεταφέρουμε το πάθος μας για νίκη από την κερκίδα στους παίκτες μας. Αυτό δεν γίνεται με τραγουδάκια λαλαλα λαλαλο αλλά με γιούχες κατά του αντιπάλου και ηχητική βία από την κερκίδα.

Νέο ξεκίνημα θα επιχειρήσει να κάνει αύριο το απόγευμα στο Nick Galis Hall η ομάδα μας με αντίπαλο τον ΚΑΟΔ. Αυτή  τη φορά με τον Μ.Μίνιτς να κάθεται στον πάγκο θα προσπαθήσει να αφήσει οριστικά πίσω τις πικρές ήττες των τελευταίων αγωνιστικών που ουσιαστικά μας έβγαλαν εκτός στόχων και με τη νίκη για αρχή να αποφύγει τα χειρότερα. Και όταν λέμε τα χειρότερα εννοούμε τα πολύ χειρότερα μιας και όταν χάνεις από τον Κολοσσό Ρόδου, έναν εκ των βασικών υποψήφιων για υποβιβασμό μέσα στην έδρα σου με σχετική ευκολία τότε σίγουρα θα πρέπει να προβληματιστείς έντονα και να ψάξεις λύσεις. Λύσεις που οι άνθρωποι της ΚΑΕ είδαν στο πρόσωπο του Μίνιτς και όλοι ευχόμαστε αυτή τη φορά η επιλογή τους να είναι πιο εύστοχη από αυτή του Β.Αγγέλου πριν 15 μήνες περίπου.

Εικόνα δεν είχαμε από τον αγώνα με τον Κολοσσό αλλά ο τρόπος που εξελίχθηκε το παιχνίδι και οι πληροφορίες όσων βρέθηκαν στο Παλέ μιλάνε για μια τραγική εμφάνιση. Άλλωστε η αδυναμία επί 40' του γηπεδούχου ΑΡΗ να αντιδράσει και να ξαναμπεί στην διεκδίκηση της νίκης μετά τα πρώτα 5' του αγώνα μιλάει από μόνη της. Οι απουσίες δεν θα λείψουν ούτε και αύριο και εκτός των σίγουρων Γκίκα και Σαρικόπουλου πολύ πιθανό να δούμε και τον Χαρίση να αγωνίζεται ελάχιστα. Αυτή η ομάδα όμως στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος χωρίς Σαρικόπουλο και Χαντ πήγε και κέρδισε μέσα στη Δράμα κάτι που θα πρέπει να επαναλάβει και αύριο, αυτή την φορά απέναντι σε έναν φορμαρισμένο ΚΑΟΔ. Τα πράγματα αυτή τη φορά θα είναι πολύ πιο δύσκολα μιας και ο ΚΑΟΔ διανύει εξαιρετική περίοδο φόρμας και δικαιολογημένα βρίσκεται στην 5η θέση του πρωταθλήματος. Βασίζεται κυρίως στους ξένους παίκτες που έχει, ενώ ο ερχομός του Στίγγερς φαίνεται να έχει δώσει περισσότερο βάθος στον ΚΑΟΔ.  Δεν νομίζω ότι μέσα σε λίγες ημέρες ο Μίνιτς μπορεί να κάνει θαύματα και να αλλάξει σημαντικά την ομάδα κάτι που σημαίνει ότι είναι καθαρά θέμα παικτών. Αθηναίου, Βεζένκοφ, Πελεκάνος, Μποχωρίδης και Χαντ βρεθήκαν σε πολύ κακή ημέρα το περασμένο Σάββατο και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να επαναληφθεί. Σίγουρα κανείς από τους παραπάνω δεν είναι σταθερός σε απόδοση αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ δεν έχει το βάθος πάγκου ώστε την κακή βραδιά 2-3 παικτών να την καλύψει με κάποιον άλλο. Το παιχνίδι με τον Πανιώνιο μπορεί να ήταν μια ευχάριστη παρένθεση αλλά έστω και για έναν αγώνα φάνηκε ότι όταν υπάρχει θέληση και πάθος αυτοί οι παίκτες μπορούν να κάνουν απίστευτα πράγματα μέσα στο γήπεδο.

Η νίκη του ΚΑΟΔ επί του πρωταθλητή Ευρώπης χαρακτηρίστηκε ιστορική και δικαιολογημένα πανηγυρίστηκε έντονα. Στο Παλέ όμως με τον κόσμο στο πλευρό της ομάδος τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Όσοι λοιπόν αντιλαμβάνονται πόσο δύσκολα μπορεί να γίνουν τα πράγματα σε περίπτωση που ο ΚΑΟΔ φύγει νικητής θα πρέπει να είναι εκεί να βοηθήσουν την ομάδα. Το πολύ χάιδεμα αυτιών μας έφερε σε αυτή την κατάσταση με τα περιθώρια να έχουν στενέψει απειλητικά. Νίκη αύριο και μετά βλέπουμε πως μπορούμε έστω και στην μέση της χρονιάς κάποια πράγματα να τα διορθώσουμε.

Παρασυρόμενοι και εμείς από τον παραλογισμό που επικρατεί στον Ελληνικό αθλητισμό πιστεύαμε με το μυαλό μας ότι από τη στιγμή που "έτυχε" και τα μπαλάκια δεν έβγαλαν κλήρωση με τελικό Ολυμπιακό - Παναθηναϊκό όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια, θα διεξαγόταν ένας πραγματικός τελικός. Ξέρετε από αυτούς  τους θρυλικούς αγώνες σε ένα κατάμεστο γήπεδο, με οπαδούς και των 2 ομάδων όπως συμβαίνει σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη αλλά και στην χώρα μας στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Μάλιστα από τη στιγμή που η αγαπημένη μας ομάδα κατάφερε να πάρει το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό αρκετοί από εμάς κάναμε τα πλάνα μας για το πως θα βρεθούμε σε αυτό το παιχνίδι ανεξάρτητα από τις λίγες πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου.  Λογαριάζαμε όμως χωρίς τους "τσιφλικάδες" της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης που για λόγους πολιτικούς, δημοσίων σχέσεων και συντήρησης της τσέπης κάποιων κρατικοδίαιτων η ΕΟΚ αποφάσισε να διεξαχθεί το παιχνίδι χωρίς μαζική μετακίνηση των  οπαδών των 2 ομάδων, με λίγες προσκλήσεις σε κάθε ΚΑΕ και όλα τα εισιτήρια στην τοπική κοινωνία της Κρήτης που διψάει για μπάσκετ...

Μετά λοιπόν την φαρσοκωμωδία που ζήσαμε πριν 10 χρόνια στο Λίντο, με τα εισιτήρια να πηγαίνουν τα περισσότερα σε φίλους του Παναθηναϊκού(της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο), τις μπασκέτες που κουνιόταν με "χειροκίνητη υποβοήθηση" όταν έκανε επίθεση ο ΑΡΗΣ και τον απίστευτο Λ.Βορεάδη να φοράει τα πράσινα όπως όλα δείχνουν οδηγούμαστε σε ένα νέο "Λίντο". Βλέπετε ο "Ελ Σιντ" του Ελληνικού μπασκετ προφανώς χτυπημένος από αλτσχάιμερ έχει ξεχάσει εκείνες τις εποχές όπου οι τελικοί γινόντουσαν σε γεμάτα γήπεδα με οπαδούς και των 2 ομάδων. Ενώ φυσικά τα αντανακλαστικά του έχουν ασθενήσει σε τέτοιο βαθμό που αν και κοκορεύεται για τις "διεθνείς διασυνδέσεις" του δεν έχει πάρει χαμπάρι το πως διεξάγονται αυτές οι διοργανώσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Από κοντά και ο γενικός γραμματέας της ΕΟΚ κ.Τσαγκρώνης που με σημερινές του δηλώσεις προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα με επιχειρήματα που δεν μπορούν να πείσουν ούτε ένα 5χρονο παιδάκι...  Για φίλους του μπάσκετ της τοπικής κοινωνίας χωρίς διακριτικά μίλησε, που αγκαλιασμένοι στο γήπεδο θα απολαύσουν τον τελικό. Μάλιστα είπε ότι πλέον οι παίκτες δεν επηρεάζονται από τον κόσμο στις κερκίδες φέρνοντας για παράδειγμα τον ημιτελικό ΑΡΗΣ - Πανιώνιος όπου όπως χαρακτηριστικά είπε είδε τον καλύτερο(!?!?) Πανιώνιο της χρονιάς!  Από κοντά φυσικά και ο παντοκράτορας του κώλου Παναθηναϊκός που με τον Δ.Γιαννακόπουλο να μην έχει πρόβλημα η ομάδα του να ξαναγωνιστεί σε ένα γήπεδο που δήλωσε ώς έδρα στην Ευρωλίγκα όταν ήταν τιμωρημένος και η "τοπική κοινωνία" το πρασίνισε από άκρη σε άκρη. Έλατε βρε εδώ στα Βόρεια να δείτε πόσο διψάει η τοπική κοινωνία για μπάσκετ... αλλά κάτι τέτοια είναι που ξεχωρίζουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού από τις μικρόψυχες ομάδες που αγοράζουν την επιτυχία με κάθε τρόπο. Εμείς Γιαννακόπουλε ερχόμασταν στην γειτονιά σου και σηκώναμε τις κούπες και δεν οργανώναμε ολόκληρο πλάνο για να σιγουρέψουμε τους τίτλους. 

Όσο χαρήκαμε την βραδιά που προκρίθηκε ο ΑΡΗΣ στον τελικό άλλο τόσο έχουμε αγανακτήσει με αυτούς τους ανθρώπους που καταστρέφουν το μπάσκετ και βάζουν εμπόδια στην καψούρα μας. Ο τελικός του κυπέλλου δεν είναι All Star Game για να χαρεί ο κάθε πικραμένος αλλά είναι μια μεγάλη πρόκληση για τις ομάδες που συμμετέχουν κα τους οπαδούς τους. Με τα προγνωστικά να είναι εξαρχής εις βάρος μας λόγω της διαφοράς δυναμικότητας των 2 ομάδων αλλά και με τις συνθήκες να "μαγειρεύονται" έτσι ώστε να μας στερήσουν ακόμη και την ελπίδα για την έκπληξη η ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά τις επόμενες κινήσεις της. Εφόσον επιμείνει η ΕΟΚ σε αυτή την απόφαση τότε ίσως να είναι η καλύτερη ευκαιρία για να αποδείξει ο ΑΡΗΣ ότι παρά τα οικονομικά προβλήματα και την αγωνιστική απαξίωση παραμένει τεράστια ομάδα. Σεβόμενοι τον κόσμο και την ιστορία αυτής της ομάδος να μην δεχθεί καμία πρόσκληση, να ζητήσει από τους φίλους της ομάδος να μην μεταβούν στην Κρήτη και ο ΑΡΗΣ να αγωνιστεί με εφηβική ομάδα έτσι ώστε να καταλάβουν κάποιοι πόσο αστείοι είναι και ότι ο ΑΡΗΣ δεν θα γίνει ο κλόουν στο πάρτι που θέλουν να στήσουν. Ας κάνει ο Δ.Γιαννάκοπουλος ότι έκανε ο προφέσορας του είδους Σ.Κοκκάλης πριν περίπου 20 χρόνια και ας γεμίσει τα Δύο Αοράκια με καμπαρετζούδες. Έτσι για να χαρεί η τοπική κοινωνία... 

ΥΓ. Άραγε αν δεν υπήρχε ο μεγάλος ΑΡΗΣ να φέρει το μπάσκετ στην Ελλάδα και να το βάλει στην καρδιά του κάθε Έλληνα που ζούσε και ανέπνεε για την πορτοκαλί μπάλλα με τα σπυριά, που θα ήταν όλοι αυτοί οι "καρεκλοκένταυροι"? Επιτέλους βγείτε σε σύνταξη και πάτε για ψάρεμα... Ίσως κάποιος νεότερος να θυμηθεί ότι το μπάσκετ είναι ένα από τα πιο λαοφιλή αθλήματα στον κόσμο και όχι για λίγους εκλεκτούς...

Την μεγάλη επιστροφή του Παναγιώτη Γιαννάκη στον ΑΡΗ μας περιμέναμε και τελικά μιας άλλη επιστροφή προέκυψε που όσο θετικοί και αν θέλουμε να είμαστε δεν ξυπνάει και τις καλύτερες αναμνήσεις. Προφανώς μέσα σε κλίμα πανικού από την ήττα από τον Κολοσσό ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του σπεύσανε να καλύψουν το "κενό" που είχε δημιουργηθεί από τη φυγή του Αγγέλου με την έλευση του Μίλαν Μίνιτς. Μια εξέλιξη που ουσιαστικά μέχρι το καλοκαίρι δίνει τέλος στα σενάρια για τον Π.Γιαννάκη αλλά και "αδειάζει" τον Π.Μουρατίδη λες και αυτός ήταν ο βασικός λόγος της ήττας.

Όσο δύσκολο και αν είναι να πεισθεί κάποιος μέσα από ένα κείμενο ειλικρινά δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση να "ξεφωνίζουμε" ανθρώπους που παλεύουν να βοηθήσουν τον Αυτοκράτορα να σταθεί στα πόδια του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα κλείνουμε τα μάτια σε κάθε τι περίεργο και θα χειροκροτούμε μοιράζοντας μπράβο κάθε κίνηση που κάνει η διοίκηση της ΚΑΕ. Μετά την αποχώρηση του Β.Αγγέλου είχαμε αναφερθεί στους υποψήφιους διαδόχους του στον πάγκο κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στον Μ.Μίνιτς. Ένας άνθρωπος που για όσους έχουν καλή μνήμη δεν θα έπρεπε να του ξαναεπιτραπεί η είσοδος στο Παλε. Ο λόγος δεν είναι σε καμία περίπτωση οι προπονητικές του ικανότητες αλλά στο προηγούμενο πέρασμα του από τον πάγκο της ομάδος μας άφησε κάποιες "μαύρες κηλίδες" . "Μαύρες κηλίδες" που δεν προκύπτουν από φήμες ή επειδή κάποιοι "οπαδάρχες" έτσι μας είπαν αλλά επειδή πολύ απλά το ζήσαμε μπροστά στα μάτια μας. Όποιος βρισκόταν στο Παλέ σε εκείνο το παιχνίδι με τον Ιωνικό Ν.Φ. γνωρίζει πολύ καλά... Και αν κάποιος πείσθηκε ότι μόνο ο Κίνγκ "έφταιγε" που την πλήρωσε την νύφη είναι γελασμένος μιας και στο μπάσκετ ο προπονητής ανά πάσα στιγμή αποφασίζει ποιος παίζει και ποιος δεν παίζει... Αν λοιπόν μπορούμε έτσι απλά να προσπεράσουμε αυτό το γεγονός όπως ακριβώς έκαναν και τα μέλη της διοίκησης της ΚΑΕ και να δούμε το ξεχωριστό βιογραφικό του Μίνιτς θα ευχηθούμε η απόφαση των ανθρώπων της ΚΑΕ να δικαιωθεί πάνω στο παρκέ και όχι στα ρεπορτάζ κάποιων ΜΜΕ που την ωραιοποίηση καταστάσεων την έχουν κάνει επάγγελμα με αποτέλεσμα να πρέπει να φθάσει ο ΑΡΗΣ 11ος για να ξυπνήσουν κάποιοι.

Όλα αυτά που ζούμε είναι η λογική συνέχεια της απαξίωσης του μπασκετικού ΑΡΗ που έχει τις ρίζες της εδώ και αρκετά χρόνια. Μετά από τα τεράστια χρέη των νοικοκυραίων, την έλευση του Β.Αγγέλου ως υπερπροπονητή και το ρίσκο με μια άκρως νεανική ομάδα χωρίς ούτε μια ηγετική προσωπικότητα μέσα στο παρκέ λογικό είναι να καλείται ο Μίνιτς για να σώσει τη χρονιά. Βιαστική επιλογή που όσο κρίσιμο και αν είναι το παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ είναι υπερβολή να πιστεύουμε ότι ο Μίνιτς μέσα σε λίγες ημέρες θα καταφέρει να κάνει κάτι διαφορετικό από τον Π.Μουρατίδη. Εμείς θα ευχηθούμε τα καλύτερα όπως σε κάθε μέλος του μπασκετικού ΑΡΗ. Άλλωστε η "αναγέννηση" του Μίνιτς συμβαδίζει πλέον με την αναγέννηση του ΑΡΗ για αυτό όλοι στο πλευρό της Αρειανάρας ανεξάρτητα από πρόσωπα και καταστάσεις!

ΥΓ. Οι κακές οι γλώσσες μιλάνε για "απόφαση Αγγέλου"! Μα καλά μάγια τους έκανε όλους εκεί στην ΚΑΕ?

ΥΓ2. Αν είναι να βγει κάπως έτσι η χρονιά και το καλοκαίρι με την ομάδα στο άρθρο 99, χωρίς απαγορευτικό μεταγραφών να και τον "δράκο" να επιστρέφει στο σπίτι του, τότε χαλάλι...

Απρόσμενη οδυνηρή ήττα για την ομάδα μέσα στο άδειο Παλέ από τον Κολοσσό. Οι Ροδίτες εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο όλες τις ευχάριστες για αυτούς συγκυρίες και πήραν μια νίκη που αλλάζει τα δεδομένα στη βαθμολογία. Τα σενάρια με τον Π.Γιαννάκη σε συνδυασμό με τη σημερινή ήττα οδηγούν στο λογικό συμπέρασμα της ανάγκης ενός κανονικού προπονητή αλλά αυτό που φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα είναι το πόσο "γυμνό" είναι το ρόστερ της ομάδος, ιδίως όταν υπάρχουν απουσίες τραυματισμών όπως σήμερα.

Η κακή ημέρα από το πρωί φαίνεται αλλά τα σημάδια για το σημερινό στραπάτσο έκαναν την εμφάνιση τους ακόμη πιο πριν. Η απουσία του Γκίκα ήταν γνωστή εδώ και 1 μήνα, ο αποκλεισμός της έδρας λόγω των "τσιμέντων" ήταν γνωστός εδώ και αρκετές ημέρες, ενώ η απουσία του Χαρίση προέκυψε στο ξεκίνημα της εβδομάδος. Σαν να μην φθάνουν όλα αυτά στη λίστα με τα "σημάδια" προστέθηκε και το πρόβλημα του Σαρικόπουλου που αν και συμμετείχε στην αποστολή δεν μπόρεσε να αγωνιστεί περισσότερα από λίγα λεπτά. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την μέτρια παρουσία των Αθηναίου, Βεζένκοφ, Πελεκάνου και την κακή ημέρα του Χαντ που τα καταφέρνει καλύτερα στο τουίτερ από ότι πάνω στο παρκέ οδήγησαν σε μια εύκολη ήττα. Εύκολη μιας και με το που πήρε το προβάδισμα ο Κολοσσός, στην 1η περίοδο ο ΑΡΗΣ μας το μόνο που κατάφερε ήταν να μειώσει το πολύ στους 5 πόντους... Στα ρηχά πάλι ο Λ.Μποχωρίδης με το Σπ.Μούρτο, δεν άρπαξε την ευκαιρία ο Ε.Τσακαλέρης ενώ ο Λαρετζάκης στα λεπτά που αγωνίστηκε ήταν θετικός.

Όπως την προηγούμενη αγωνιστική λέγαμε ότι αν ο ΑΡΗΣ κέρδιζε στα Τρίκαλα θα μπορούσε να κοιτάει προς τα ψηλά, με την ίδια λογική ο ΑΡΗΣ από σήμερα θα πρέπει να κοιτάει προς την  ουρά της βαθμολογίας και να τον νοιάζει το πως θα ξεφύγει από εκεί. Όταν ο πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός με 2 σημαντικές απουσίες αναγκάζεται σε ήττα από τον ΚΑΟΔ τότε η νίκη του Κολοσσού επί του ελλιπέστατου ΑΡΗ δικαιολογείται. Αυτό όμως που ακόμη και τώρα δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι το τεράστιο ρίσκο με το οποίο χτίστηκε ο φετινός ΑΡΗΣ από τον Β.Αγγέλου το καλοκαίρι. Ρίσκο που μπορεί να βγήκε ως ένα σημείο με τον Αθηναίου και τον Βεζένκοφ αλλά στις περιπτώσεις των Μποχωρίδη και Χάντ για την ώρα έχουμε πλήρη αποτυχία μια και η συνεισφορά τους ως τώρα είναι σχεδόν μηδαμινή. Είναι κρίμα που το καλοκαίρι όταν φωνάζαμε για παίκτες σαν τον Παπαντωνίου(ο καλύτερος του Κολοσσού σήμερα) στα γκάρντ που και νεαρός είναι αλλά και γεμάτες χρονιές στην Α1 είχε ή τον Γιαννόπουλο για τη θέση 3 που είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό ο Αγγέλου προτίμησε να δώσει φανέλα βασικού στον νεαρό Μποχωρίδη και πρώτη αλλαγή τον Μούρτο και τον τραυματία Χαντ... Όπως λέει ο σοφός λαός με πορδές αυγά δεν βάφεις για αυτό καλό είναι τώρα που αποχώρησε ο "υπερπροπονητής" να ψαχτούν για τις διαθέσιμες επιλογές που υπάρχουν στην αγορά. Που ξέρεις, μπορεί και ο Λάζαρος Παπαδόπουλος να τέλειωσε το βιβλίο του και να συνεχίζει να γουστάρει να παίξει στον ΑΡΗ!

Σε ένα πρωτάθλημα με αρκετές λεπτές ισσοροπίες όσο αφορά τη βαθμολογία(κάτω από την 3η θέση)  ο ΑΡΗΣ μας υποδέχεται τον Κολοσσό σε ένα παιχνίδι που το μοναδικό αποτέλεσμα που υπάρχει είναι αυτό της νίκης. Στα Τρίκαλα χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να βάλουμε γερές βάσεις για 4αδα με αποτέλεσμα να συνεχίζουμε να έχουμε το νού μας και προς τα κάτω μιας και ο Κολοσσός που είναι μια από τις ομάδες που λογικά θα παλέψει μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος για την παραμονή του, βρίσκεται μόλις 1 βαθμό από κάτω μας. Ενώ το ότι το παιχνίδι θα διεξαχθεί χωρίς κόσμο σε ένα κρύο Παλέ αυξάνει την επικινδυνότητα του αγώνα.

Με τον Π.Μουρατίδη στον πάγκο της ομάδος παρά την ήττα στα Τρίκαλα η ομάδα φαίνεται να λειτουργεί σαφώς καλύτερα. Οι ψηλοί της ομάδος και ιδιαίτερα ο Σαρικόπουλος χρησιμοποιείται σαφώς καλύτερα με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ ύστερα από καιρό να έχει έναν ψηλό ογκόλιθο μέσα στην ρακέτα του στην άμυνα που να φοβίζει τους αντιπάλους αλλά και να βρίσκει εύκολους πόντους κοντά στο αντίπαλο καλάθι. Βέβαια στην αυριανή αναμέτρηση λογικό είναι να δούμε πιο χαμηλά σχήματα μιας και ο Χαρίσης θα απουσιάσει λόγω τραυματισμού, όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ και καιρό και με τον Γκίκα που σιγά σιγά ετοιμάζεται να επανέλθει. Παρόλες τις απουσίες ο "ανεβασμένος¨" μετά την πρόκριση στον τελικό  ΑΡΗΣ αν παρουσιαστεί σοβαρός εύκολα θα ξεπεράσει το εμπόδιο του Κολοσσού που εκτός έδρας μοιάζει αρκετά αδύναμος μιας και μετράει μόλις 1 νίκη. Απρόβλεπτη ομάδα που αν και εκτός έδρας δεν τα πάει καλά σε αρκετά παιχνίδια έχει δυσκολέψει σημαντικά τους αντιπάλους του κυρίως χάρη στην εμπειρία που διαθέτουν παίκτες όπως ο Κόμματος, ο Τσάμης και ο Στεφανίδης. Η 4αδα Αθηναίου, Βεζένκοφ, Πελεκάνου, Σαρικόπουλου λογικά θα σηκώσει το μεγαλύτερο επιθετικό βάρος της ομάδος ενώ ίσως είναι ευκαιρία για τους αρκετά ασταθής σε απόδοση Μποχωρίδη, Χαντ και Μουρτο να κάνουν το κάτι παραπάνω σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια.

Η ΚΑΕ έβγαλε ανακοίνωση για το θέμα Γιαννάκη κυρίως για να καλύψει τον Έλληνα τεχνικό σε ότι έχει να κάνει με τη διαδικασία της λύσης του συμβολαίου. Το δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη εμπνέει εμπιστοσύνη και σίγουρα μπορεί να δώσει όση πίστωση χρόνου χρειαστεί ώστε να ξεμπλέξει ο Π.Γιαννάκης από τις υποχρεώσεις του με την Εθνική Κίνας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αξίζει τον κόπο αυτή η υπομονή. Αρκεί φυσικά να έχει αίσιο τέλος. Μέχρι τότε η ομάδα συνεχίζει εξίσου δυνατά με τον κόσμο στο πλευρό της. Όσο φυσικά μας επιτρέπουν κάποιοι συνΑρειανοί μας να γουστάρουμε δίπλα στην Αρειανάρα. Βλέπετε όταν κάποιος μπαίνει τζάμπα στο γήπεδο απλά για να κάνει αισθητή την παρουσία του και δεν τον νοιάζει το καλό της ομάδος του, τότε λογικό είναι να συμβαίνουν δυσάρεστα γεγονότα που να οδηγούν στον αποκλεισμό της έδρας. Εύχομαι κάποια στιγμή η ΚΑΕ να δυναμώσει τόσο που να μην φοβάται να ορθώσει ανάστημα σε όλους αυτούς που λειτουργούν σαν "προνομιούχοι" οπαδοί εις βάρος των υπολοίπων...

Και πάνω που το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη φαινόταν να κερδίζει πόντους για την παραμονή του στο τιμόνι της ομάδος τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει στην υπόθεση Γιαννάκη έχουν φέρει μπόλικο ενθουσιασμό στον κόσμο της ομάδος που βλέπει επιτέλους να γίνονται κινήσεις που αρμόζουν στην ιστορία αυτού του τεράστιου συλλόγου. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει η πληροφορία ότι ο ίδιος ο Π.Γιαννάκης άνοιξε το δίαυλο επικοινωνίας με την ΚΑΕ κάτι που φανερώνει τις προθέσεις του Έλληνα προπονητή.

Δεν χρειάζονται συστάσεις για τον Π.Γιαννάκη και την χρυσή ιστορία που έχει γράψει με τη φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος. Αυτό όμως που θα πρέπει να αναφέρουμε γιατί στον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα ώστε να αναδειχθούν κάποιες κινήσεις είναι το βιογραφικό του σαν προπονητής.:

1997-1998 Ημιτελικά Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ με την Εθνική Ελλάδος

2001-2004 Τελικός FIBA Europe League με το Μαρούσι

2005-2008 Πρώτος στην Ευρώπη και δεύτερος στον κόσμο με την Εθνική Ελλάδος

2008-2010 Ημιτελικός και τελικός Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό

Αν δηλαδή πριν λίγο καιρό είχαμε έναν εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης στον πάγκο μας με το βιογραφικό που είχε ο πρώην μας προπονητής, τότε στην περίπτωση του Π.Γιαννάκη μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων παγκοσμίως... Η καριέρα του Γιαννάκη και σαν προπονητής δείχνει από μόνη της το μέγεθος της προπονητικής του αξίας και σίγουρα είναι ο άνθρωπος που ταιριάζει "γάντι" στην προσπάθεια της αναγέννησης του Αυτοκράτορα. Έμπειρος, και ικανός όχι μόνο να εμπνεύσει τους παίκτες της ομάδος αλλά να τους σφυρηλατήσει και με την ιδέα της νίκης και της κατάκτησης τίτλων. Μπορεί δηλαδή οι νεαροί παίκτες της ομάδος να μην έχουν ζήσει την μεγάλη Αυτοκρατορία του ΑΡΗ και να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι ήταν το δίδυμο Γκάλης - Γιαννάκης  πάνω στο παρκέ αλλά σίγουρα έχουν βιώσει τις επιτυχίες του Γιαννάκη σαν προπονητή με την Εθνική Ελλάδος. Δεν θα έρθει για να κάνει το αγροτικό του, ούτε για να εμπλουτίσει το βιογραφικό του. Το ότι οι διαπραγματεύσεις με την ΚΑΕ έχουν ως βάση τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα και το πλάνο που έχει η διοίκηση και όχι το ύψος του συμβολαίου δείχνει τις προθέσεις του.

Μια τέτοια κίνηση σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ουσιαστικά "διορθώνει" ένα από τα βασικά λάθη της διοίκησης Αρβανίτη που έχει να κάνει με τους χαμηλούς τόνους και την αποφυγή καθορισμού στόχων.  Με έναν προπονητή σαν τον Π.Γιαννάκη σημαίνει αυτόματα ότι στοχεύεις κορυφή και ας είναι το ταβάνι σου η 3η θέση, διεκδικείς το κύπελλο, ενισχύεσαι εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά με άρθρο 99 και FIBA και φυσικά συμμετέχεις Ευρώπη! Αν γίνει αυτό, το κάλεσμα προς τον κόσμο θα ηχεί πλέον πολύ πιο δυνατά και είναι βέβαιο ότι η αισιοδοξία μαζί με τον κόσμο σιγά σιγά θα επιστρέψουν στο Παλέ! Και εσυ Γιαννάκη πάρτους τα μυαλά και εσύ Γκάλη πάρτους το κεφάλι! Έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά!

Ιδανικός αυτόχειρας για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ σήμερα στα Τρίκαλα όπου κυριολεκτικά έχασε το ροζ φύλλο αγώνα μέσα από τα χέρια του. Το επίπεδο του μπάσκετ με την πάροδο των χρόνων αναμφισβήτητα έχει πέσει αισθητά αλλά όταν μιλάμε για επαναλαμβανόμενη αδυναμία μιας ομάδος να κάνει φάουλ την κατάλληλη χρονική στιγμή τότε ίσως το πρόβλημα να βρίσκεται κάπου άλλου. Κάτι που σχετίζεται με την γενικότερη έλλειψη συγκέντρωσης της ομάδας τόσο στο ξεκίνημα της αναμέτρησης όσο και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα όπου το 7 στις 7 βολές έγινε 10 στις 15 δίνοντας το δικαίωμα στον Γκρέιντζερ να στείλει τον αγώνα στην παράταση.

Η ομάδα μας μπήκε ιδιαίτερα νωθρά στο παιχνίδι με αποτέλεσμα ένα λεπτό πριν τη λήξη του δεκαλέπτου να βρεθεί πίσω με 27-12! Και αν και η ομάδα μας υπερτερούσε σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες τα λάθη ήταν αυτά που μας πλήγωναν. Ενώ και στην άμυνα στο πρώτο ημίχρονο υπήρχε πρόβλημα στο μαρκάρισμα των Αμερικανών των Τρικάλων. Στην επανάληψη η ομάδα μας αποφάσισε να σοβαρευτεί, τα αστεία λάθη κόπηκαν μαχαίρι, η άμυνα έσφιξε και η μπάλα άρχισε να κυκλοφορεί σαφώς καλύτερα από το πρώτο ημίχρονο που είχαμε μόλις 2 ασιστ. Η άνοδος των Αθηναίου, Βεζένκοφ σε συνδυασμό με τον σταθερά καλό Μ.Πελεκάνο αλλά και την αξιοποίηση του Σαρικόπουλου ο ΑΡΗΣ πέρασε μπροστά στο σκορ και έβαλε τις βάσεις για τη νίκη. Μια νίκη που την είχε στα χέρια του αλλά όταν χάνεις σε κρίσιμα σημεία στα τελευταία δευτερόλεπτα 2 αμυντικά ριμπάουντ, 3 χαμένες βολές και δεν μπορείς να κάνεις φάουλ για να στείλεις τον αντίπαλο σου στις βολές αντί να του δώσεις το δικαίωμα να ισοφαρίσει με 3ποντο τότε ο χαρακτηρισμός ιδανικός αυτόχειρας είναι 100% εύστοχος. Μάλιστα ο ΑΡΗΣ στα τελευταία δευτερόλεπτα είχε το δικαίωμα να κάνει 2 φάουλ. Λογικό πάντως μετά από την εξέλιξη στην κανονική διάρκεια η ψυχολογία της ομάδος να πιάσει πάτο και η συγκέντρωση να πάει περίπατο κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα στα 5' της παράτασης. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση και ο ΑΡΗΣ μόνο από την κακή διαχείριση των φάουλ στις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις αγώνων όπως αυτά με τον μπαογκ, τον πανιώνιο και σήμερα στα Τρίκαλα έχει χάσει 3 σημαντικότατα παιχνίδια  τα οποία τα 2 από αυτά αν είχε κερδίσει τώρα θα μιλούσαμε πολύ πιο διαφορετικά για την πορεία της ομάδος μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Το θέμα δεν είναι αν θα χρεωθεί το λάθος στον κ.Μουρατίδη(που σύμφωνα με το ρεπορτάζ ούρλιαζε για να γίνει φάουλ) όπως κατά το παρελθόν είχε χρεωθεί στον Β.Αγγέλου αλλά το πως θα λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Είναι φανερό ότι ο ΑΡΗΣ στα κρίσιμα δεν έχει τον παίκτη με καθαρό μυαλό και ιδίως τώρα που απουσιάζει και ο Γκίκας οι περιφερειακοί Αθηναίου, Μποχωρίδης και Μούρτος "πιέζονται" περισσότερο. Δεν θα μείνουμε όμως στα αρνητικά μιας και σήμερα παρά την ήττα ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι σε αυτό το πρωτάθλημα έχει μεγαλύτερη τύχη από ένα πλασάρισμα στην 6αδα. Τα Τρίκαλα είναι μια σχετικά καλή ομάδα της Α1 όπου μέσα στην έδρα της μετά το σοκ της πρεμιέρας τα πηγαίνει εξαιρετικά. Σήμερα λοιπόν ο ΑΡΗΣ έπαιξε συνολικά καλή άμυνα απέναντι σε μια ομάδα που σκοράρει αρκετά, έδειξε χαρακτήρα και ενώ βρέθηκε στο -15 σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια(όπως με Ρέθυμνο και Πανελευσινιακό) αντί να καταρρεύσει στην επανάληψη παρουσιάστηκε σαφώς βελτιωμένος και έφθασε μια ανάσα από τη νίκη. Θα ξανατονίσουμε ότι με τον κ.Μουρατίδη στο τιμόνι η ομάδα έχει αποκτήσει παιχνίδι μέσα στη ρακέτα. Ο Σαρικόπουλος με εξαίρεση τις βολές πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση, ενώ και ο Χαρίσης στο χρονικό σημείο που μπήκε βοήθησε ώστε να κάνει η ομάδα την αντεπίθεση της. Αν κάποια στιγμή δούμε τον Χάντ να σταθεροποιείται έστω σε μια μέτρια απόδοση, τον Μποχωρίδη να ανεβαίνει και τον Λαρετζάκη να παίρνει χρόνο και να προσφέρει  λύσεις τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν ακόμη καλύτερα.

Χάθηκε σπουδαία ευκαιρία να σκαρφαλώσουμε βαθμολογικά αλλά το crash test για το τεχνικό δίδυμο μάλλον θα πρέπει να κριθεί πετυχημένο. Η ομάδα έδειξε χαρακτήρα σε μια δύσκολη έδρα και λίγο έλειψε να φύγει νικήτρια κόντρα στα προγνωστικά. Αν λοιπόν δεν ευδοκιμήσουν οι συζητήσεις για τον Π.Γιαννάκη  τότε καλό είναι η ΚΑΕ να το σκεφτεί πολύ σοβαρά προτού πάει σε κάποια άλλη λύση ανάγκης. Ακόμη και η περίπτωση του Μάρκοβιτς που αρέσει ίσως να είναι καλύτερο να εξεταστεί το καλοκαίρι με τις συνθήκες που θα υπάρχουν τώρα και όχι τώρα υπό την πίεση της αντικατάστασης του Αγγέλου. Έτσι και αλλιώς όπως οι διοικούντες λένε και η φετινή χρονιά είναι μεταβατική. Θα περιμένουμε πάντως με αγωνία να δούμε τις επόμενες κινήσεις της διοίκησης αφού ολοκληρωθεί θετικά το άρθρο 99 αλλά και την ομάδα να δουλεύει εξίσου σκληρά. Χρόνος υπάρχει και η ομάδα θα έχει τις ευκαιρίες της να κάνει το μπαμ!

Σημείο αναφοράς για τον φετινό ΑΡΗ είναι η πρόκριση στον τελικό επί του Πανιωνίου. Μια πρόκριση που με τον τρόπο που ήρθε φανέρωσε κάποια νέα στοιχεία που τόσο καιρό απουσίαζαν από τον ΑΡΗ. Είδαμε παίκτες με τσαμπουκά, να γυαλίζουν τα μάτια, να πιστεύουν στις δυνάμεις τους και να δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν την νίκη-πρόκριση σε μια ομάδα που δικαιολογημένα βρίσκεται από την αρχή της χρονιάς στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Το ταλέντο των παικτών μας το είχαμε δει, την νοοτροπία νικητή και την αυτοπεποίθηση κυρίως στο επιθετικό κομμάτι δεν τα είχαμε δει πιο πριν. Κάτι που συνεχίστηκε και με τον Ίκαρο Χαλκίδας όπου παρά τα προγνωστικά που θέλανε ένα πολύ πιο "κλειστό" παιχνίδι, ο αγώνας εξελίχθηκε σε έναν υγιεινό περίπατο.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω σε κάτι λιγότερο από 2 ώρες ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι έχει βρει για τα καλά ρυθμό, φεύγοντας νικητής από μια δύσκολη έδρα, απέναντι σε μια εξίσου φορμαρισμένη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα. Ομάδα με πολλούς ξένους που σκοράρει ακατάπαυστα. Αυτό σημαίνει ότι για ακόμη ένα παιχνίδι η νίκη για τον ΑΡΗ ξεκινάει από την άμυνα. Έβανς, Γιούιν και Γκρέιτζερ είναι τα 3 βασικά όπλα των Τρικάλων ενώ και οι Μουτακαμπίρ και Πέτροβιτς είναι ικανοί να κάνουν την ζημιά. Όλοι όμως οι ξένοι των Τρικάλων όπως και η πλειοψηφία των μέτριων ξένων που αγωνίζονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι παίκτες ημέρας και ρυθμού. Με λίγα λόγια με καλή άμυνα και συγκέντρωση σε αυτό το κομμάτι για 40' εύκολα μπορείς να τους οδηγήσεις σε κακή εμφάνιση. Φυσικά για να κερδίσεις πρέπει να σκοράρεις και εκεί τον πρώτο λόγο έχει ο αφηνιασμένος Αθηναίου μαζί με τον εξαιρετικό Βεζένκοφ που τις τελευταίες αγωνιστικές κάνουν θαύματα. Από κοντά και οι Πελεκάνος και Σαρικόπουλος με τον τελευταίο να παίρνει σαφώς περισσότερο χρόνο συμμετοχής όπως του αξίζει. 

Η σημερινή αναμέτρηση είναι καθοριστική μιας και ενδεχόμενη νίκη μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες, να μας βάλει γερά στην διεκδίκηση της 5ης θέσης και να μας δώσει το δικαίωμα να γλυκοκοιτάμε και την 4η. Εκτός από το βαθμολογικό ενδιαφέρον υπάρχει και το προπονητικό ενδιαφέρον. Ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής από το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη-Καμπερίδη ήταν άκρως θετικά. Όχι γιατί ο ΑΡΗΣ κέρδισε με μεγάλη ευκολία τον Ίκαρο Χαλκίδας αλλά γιατί ο Π.Μουρατίδης εφαρμόζοντας απλές τακτικές και χρησιμοποιώντας ορθολογικά σχήματα σχεδόν για ολόκληρο τον αγώνα μπόρεσε να βάλει και άλλα στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδος που δυστυχώς εδώ και καιρό απουσίαζαν. Είδαμε την μπάλα να περνάει κοντά στο καλάθι και οι ψηλοί να τροφοδοτούνται σωστά. Και ο Χαρίσης δεν ήταν σε κακή ημέρα και ακολουθούσε σε απόδοση τον Σαρικόπουλο τότε η ζημιά μέσα στη ρακέτα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Σε περίπτωση νίκης θα πρέπει να θεωρούμε πολύ πιθανό ο κ.Μουρατίδης να βγάζει τη χρονιά και αν είναι να γίνει μια σημαντική κίνηση σαν και αυτή με τον Παναγιώτη Γιαννάκη αυτή να γίνεται το καλοκαίρι. Όλα αυτά όμως περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και προέχει η νίκη στα Τρίκαλα!