Έστω και καθυστερημένα λόγω του ποδοσφαιρικού εφιάλτη μπαίνουμε σε μπασκετικούς ρυθμούς ενόψει του μεγάλου τελικού κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ένας τελικός που βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα τόσο λόγω των προβλημάτων του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ που έχει τραβήξει όλη μας την ενέργεια αλλά και λόγω της απίστευτης διοργάνωσης αυτού του τελικού από τους κ.Βασιλακόπουλου και κ.Τσαγκρώνη που προτίμησαν να προσπεράσουν κάθε είδους λογική και ισονομία στέλνοντας τον Μακεδόνα ΑΡΗ στη Κρήτη και αποκλείοντας τους οπαδούς του με διάφορα τεχνάσματα. Όλα κομμένα και ραμμένα για ένα πράσινο τελικό... Με αυτά θα ασχοληθούμε στο συγκεκριμένο ποστ έτσι για "ζέσταμα" προτού ασχοληθούμε με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές που πρέπει να είναι οι παίκτες μας.

Για χάρη της ανάδειξης του νέου γηπέδου της Κρήτης και των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που κρύβονται από πίσω αποφασίσθηκε να γίνει ο τελικός στα Δύο Αοράκια, για χάρη της τοπικής κοινωνίας και των επεισοδίων που έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι οπαδοί του ΟΣΦΠ και του ΠΑΟ αποφασίσθηκε τα εισιτήρια να μην δοθούν εισιτήρια στις 2 ομάδες και για χάρη του Τανατζή(τον διαιτητή που οι άνθρωποι του Ολυμπιακού έχουν χαρακτηρίσει φιλοβάζελο και έχουν απαιτήσει από την ΚΕΔ να μην σφυρίζει παιχνίδια τους) που αποσύρεται ορίστηκε να σφυρίξει στον τελικό χωρίς να βγει από κλήρωση. Με λίγα λόγια σε όλο αυτό που λέγεται τελικός και ο ένας από τους 2 φιναλιστ είναι ο ΑΡΗΣ μας ουσιαστικά σε ότι γίνεται για αυτόν τον τελικό δεν υπάρχει πουθενά! Και για να μην βιαστεί κανείς να πει ότι το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό να επισημάνουμε τα εξής αυτονόητα. Το συγκεκριμένο γήπεδο το είχε δηλώσει ο Παναθηναϊκός για τα παιχνίδια της Ευρωλίγκας που ήταν τιμωρημένος, η "τοπική κοινωνία" στα συγκεκριμένα παιχνίδια γέμισε το γήπεδο δείχνοντας τις προτιμήσεις της κάτι φυσιολογικό για ένα από τα πιο νότια άκρα της Ελλάδος και ο Τανατζής φυσικά έχει την ταμπέλα του φιλοπαναθηναϊκού... Δηλαδή κατά διαβολική σύμπτωση όλα έχουν σχεδιαστεί λες και εμπνευστής είναι ο ίδιος ο Γιαννακόπουλος και απλά κάποιοι άνθρωποι που υποτίθεται υπηρετούν αυτό το άθλημα όπως οι Βασιλακόπουλος, Τσαγκρώνης και Συμεωνίδης απλά εμφανίζονται για να δικαιολογήσουν τα αυτονόητα... Και πάντα με τις πλάτες της αστυνομίας όπου αφού έβαλε την υπογραφή της σε αυτό το φιάσκο προκαλεί ακόμη περισσότερο εκφράζοντας τον προβληματισμό της για της "φήμες" ότι φίλοι του ΑΡΗ μας έχουν προμηθευτεί περισσότερα από 700 εισιτήρια... Φανταστείτε λοιπόν ο τελικός να γινόταν στην Δράμα, τα εισιτήρια να τα έδιναν στην τοπική κοινωνία και διαιτητές να ήταν κάποιοι από αυτούς που έχουν τολμήσει να μην σκύψουν το κεφάλι στις "πιέσεις"  του Γιαννακόπουλου. Λέτε να υπήρχε περίπτωση να διοργανωθεί από όλους τους παραπάνω κυρίους ένας τέτοιος τελικός που μπορεί να αύξανε έστω και λίγο τις ελάχιστες πιθανότητες του ΑΡΗ μας κόντρα στον πανίσχυρο Παναθηναϊκό? Φυσικά και όχι... 

Βλέποντας όλο αυτό το πανηγύρι που εδώ και καιρό έχει στηθεί ιδίως όλοι όσοι έχουν ζήσει την Αυτοκρατορία του ΑΡΗ μπορούν να καταλάβουν την τεράστια διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες. Από την μια ένας ΑΡΗΣ που ένωσε ολόκληρη την Ελλάδα, σήκωσε το άθλημα στα ουράνια και έσπασε τα Ελληνικά σύνορα και από την άλλη ένας Παναθηναϊκός που για να πετύχει όλα όσα λαμπρά έχει πετύχει έπρεπε να κάψει τα πάντα γύρω του και να τα γεμίσει με σκατά ώστε να καλύψει τη δυσωδία του  και να το παίζει ανώτερος από τους άλλους. Όταν λοιπόν ακόμη και σήμερα με τον χιλιοταλαιπωρημένο ΑΡΗ, αδύναμο οικονομικά, που αναγκαστικά αποτελείται απο νεαρά φιλόδοξα παιδιά και κάποιους πιο έμπειρους φιλότιμους μπασκετμπολίστες ο παντοδύναμος Παναθηναϊκός κάνει ότι μπορεί για να πάρει ακόμη μεγαλύτερο πλεονέκτημα τότε όλοι μπορούν να καταλάβουν πόσο μεγαλύτερη ομάδα είμαστε και πόσο πολύ μας φοβούνται. Σας φοβούνται παλικάρια του ΑΡΗ μας!

Σημαντική βαθμολογική ανάσα πήρε η ομάδα μας σήμερα χάρη στην αγχωτική νίκη απέναντι στο μαχητικό Ρέθυμνο. Ένα κακό ποιοτικά παιχνίδι που αν και στο ημίχρονο έμοιαζε να εξελίσσεται σε εύκολο απόγευμα για τον Μ.Μίνιτς και τους παίκτες του τελικά όπως αρκετές φορές το συνηθίζει ο φετινός ΑΡΗΣ το  "γύρισε"  για να προσφέρει μια νίκη με σαφώς περισσότερο σασπένς στο φινάλε της αναμέτρησης. 

Το μπασκετ είναι παιχνίδι ψυχολογίας και όταν παρακολουθείς αυτή την ομάδα να αγωνίζεται το πρώτο που διαπιστώνεις είναι ότι αυτοί οι παίκτες τρέμουν στην σκέψη της αποτυχίας. Μεγάλη ατολμία στην επίθεση, ανούσια κυκλοφορία της μπάλας και αμέτρητα τρίποντα που αποτελούν την εύκολη διέξοδο της επιθετικής λειτουργίας του φετινού ΑΡΗ. Καθόλου inside game, καθόλου διείσδυση, καθόλου screen, καθόλου τακτική... Όλα τα παραπάνω έχουν σαν λογική συνέπεια η απόδοση της ομάδος μας να κυμαίνεται κυρίως με βάση τα ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ αλλά και κάποιες προσωπικές ενέργειες υπό την πίεση των 24''. Έτσι και σήμερα όπου για καλή μας τύχη είχαμε απέναντι μας ένα μετριότατο Ρέθυμνο που βρήκε ως αιχμή του δόρατος τον γερόλυκο Καλαμπόκη. Όταν λοιπόν ο 36χρονος Καλαμπόκης σου πετυχαίνει με χαρακτηριστική ευκολία 23 πόντους τότε δεν μπορείς να υπερηφανεύεσαι για την καλή σου άμυνα. Ευτυχώς όμως ο Καλαφατάκης μιμήθηκε τον Μίνιτς που πέταξε στον πάγκο τον Βεζένκοφ πάνω που είχε βρει ρυθμό και άφησε για 6' εκτός αγώνα στο δεύτερο δεκάλεπτο τον Καλαμπόκη εκτός με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίοδο το Ρέθυμνο να βγει εκτός ρυθμού και να πετύχει μόλις 5 πόντους και η ομάδα μας να φθάσει στο +13. Επειδή όμως οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται η ομάδα ξέχασε να βγει από τα αποδυτήρια  και το Ρέθυμνο όχι μόνο μείωσε αλλά πέρασε και μπροστά. Εκεί όπου παρά τα λάθη, τα σουτ απελπισίας και τις χαμένες βολές ευτυχώς καταφέραμε και πήραμε τη νίκη... Σε αυτό το άναρχο στυλ παιχνιδιού ο Ασημακόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι αποδείχθηκε καθοριστικός, ο Βεζένκοφ ουσιαστικός και οι Αθηναίου και Πελεκάνος έδειξαν για ακόμη μια φορά ότι σε αυτόν τον ΑΡΗ ακόμη και στην κακή ημέρα τους είναι πολύτιμοι. Για τον Μίνιτς ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και μοιάζει περισσότερο με απλός θεατής παρά με προπονητή. Όταν βλέπεις το Ρέθυμνο να έχει πάρει φωτιά και τους παίκτες σου να τα έχουν σπάσει και δεν κάνεις τίποτα τότε δικαιολογημένα σου αποδίδουμε τον χαρακτηρισμό του απλού παρατηρητή και όχι αυτού του προπονητή... Καλό το πάθος, το φιλότιμο και η προσπάθεια αλλά και λίγο τακτική, ψυχραιμία και εφαρμογή των βασικών αυτού του αθλήματος που λέγεται μπάσκετ δεν βλάπτει...

Επειδή όμως όταν φθάνεις στο σημείο να παλεύεις να αποφύγεις τυχόν περιπέτειες το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει τότε χωρίς αμφιβολία ο Μίνιτς και οι παίκτες του τα κατάφεραν μια χαρά σήμερα.  Το ιδανικό φυσικά θα ήταν να είχαμε κερδίσει με +8 πόντους αλλά εκεί στα τελευταία 45'' του αγώνα φάνηκε η τρικυμία που επικρατεί στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος. Στην αρχή φάνηκε να έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει και μια διαφορά πόντων που θα ήταν καλό να καλυφθεί, στη συνέχεια οι παίκτες φάνηκε να το θυμούνται, ο Μίνιτς έδειχνε να μην καταλαβαίνει και ενώ μάλιστα έγινε η ερώτηση για τις τελευταίες βολές τελικά προτιμήθηκε να μην γίνει φάουλ στη συνέχεια για να σταματήσει ο χρόνος και κάπως έτσι έληξε το παιχνίδι... Με λίγα λόγια, μπάχαλο! Έστω και έτσι ελπίζω αυτή η νίκη να τονώσει την ψυχολογία της ομάδος και να δούμε κάτι καλύτερο στη συνέχεια. Ακολουθεί ένας τελικός που με την εικόνα που βγάζει η ομάδα μας στα τελευταία παιχνίδια τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα. Λίγος ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ παρόλα αυτά στήριξε με όλες τις δυνάμεις του την ομάδα σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι και έστειλε το μήνυμα για την κατάκτηση του τίτλου με τη λήξη του αγώνα!

ΥΓ. Σεαποκλειστικότητατοτελευταίοtwitter τουΤζ.Χαντ"Today i picked up 4 balls and gave 1 assist! J is back!!!"

Να γλιτώσουν τα χειρότερα είναι αυτό που θέλει ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του που μετά τις τελευταίες συνεχόμενες ήττες έχουμε φθάσει στο σημείο να βρισκόμαστε μόλις 1 βαθμό πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να ακουσθεί ο κώδωνας του κινδύνου στα αυτιά κάθε υπευθύνου. Κιτρινόμαυρος συναγερμός που θα πρέπει να αφυπνίσει άπαντες συμπεριλαμβανομένου και του κόσμου της ομάδος που αν δεν θέλει από αύριο να έχει και άλλο νταλκά στο κεφάλι του εκτός από τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ θα πρέπει να δώσει βροντερό παρών.

Για την ομάδα αγωνιστικά ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και οι ίδιοι παίκτες σε άλλα παιχνίδια έχουν καταφέρει να αποδείξουν ότι μπορούν να καταφέρουν πολλά μετά τον ημιτελικό του κυπέλλου έχουν πάρει την κάτω βόλτα για τα καλά. Το παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη μιας και η νίκη είχε έρθει πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε και αυτό ακριβώς θα πρέπει να επαναλάβουμε και αύριο. Για το τι έχει προλάβει να διορθώσει ο Μίνιτς από το Σάββατο μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και η πικρή αλήθεια είναι ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα αλλά και κυρίως με την εικόνα του ΑΡΗ στα τελευταία παιχνίδια ο Σέρβος κόουτς έχει κάνει περισσότερο κακό παρά καλό... χωρίς φυσικά οι παίκτες να είναι άμοιροι ευθυνών γιατί πολύ απλά στο μπάσκετ αν δεν μπορείς από μόνος σου να κάνεις 2-3 βασικά πράγματα δύσκολα κάποιος προπονητής μέσα σε λίγες ημέρες να καταφέρει να στα μάθει. Πέρα από την κακή αγωνιστική κατάσταση ολόκληρης της ομάδος οι απουσίες είναι η άλλη μεγάλη πληγή. Ο Σαρικόπουλος επιστρέφει αλλά ο Γκίκας βγαίνει εκ νέου νοκ άουτ κάτι που φυσικά δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα, από την στιγμή που στην περιφέρεια οι λύσεις είναι περιορισμένες. Όσο αφορά τον αντίπαλο μας αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι πρόκειται ίσως για την ομάδα  που βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση τη δεδομένη στιγμή στο πρωτάθλημα. Η 1 νίκη στους τελευταίους αγώνες αυτό ακριβώς δείχνει. Χειρότερα δηλαδή και από εμάς.  Παρόλα αυτά λόγω του πολύ καλού πρώτου γύρου η ομάδα της Κρήτης βρίσκεται 1 βαθμό πάνω από εμάς. Στο παιχνίδι του πρώτου γύρου ο ΑΡΗΣ είχε παλέψει αρκετά το παιχνίδι αλλά στο τέλος έχασε την συγκέντρωση του και μαζί και την νίκη. Την ιδιαίτερη φιλοσοφία του Μίνιτς με τα χαμηλά σχήματα την έχουμε καταλάβει, τα λάθη των παικτών μας είναι ολοφάνερα, το ζητούμενο είναι θα διορθωθούν.

Κιτρινόμαυρος συναγερμός πρέπει να ηχεί πάνω από τα κεφάλια μας. Ήδη η κατάσταση που βρίσκεται ο Αυτοκράτορας είναι τραγική και η σκέψη και μόνο ότι μπορούν να γίνουν χειρότερα είναι εφιαλτική. Κανονικά ο ΑΡΗΣ με βάση τον κορμό που είχε από πέρσι θα έπρεπε να στοχεύει σαφώς πιο ψηλά και όχι για την είσοδο του όπως μας είπε ο Μίνιτς. Το πως αντιλαμβάνονται εκεί στην διοίκηση αυτή την κατάσταση ακόμη δεν έχω καταλάβει, ο απλός ο κόσμος όμως, έστω αυτοί οι λίγοι που έχουμε απομείνει στο Παλέ θα πρέπει αύριο το απόγευμα στις 16.00 να είμαστε εκεί να βοηθήσουμε με την παρουσία μας να έρθει η νίκη. Δεν αντέχουμε και άλλη ομάδα να παλεύει για την σωτηρία της, για αυτό νίκη και μόνο νίκη, έστω και με ένα πόντο... Τώρα αν κερδίσουμε και με +8 ώστε να καλύψουμε και την διαφορά του πρώτου αγώνα αυτό θα είναι το ιδανικό. Γιατί όσοι το έχουν ξεχάσει θα πρέπει λίγο αυτή η ομάδα να ανέβει ψυχολογικά γιατί ακολουθεί και ένας τελικός παρωδία που αν παρουσιαστούμε όπως στα τελευταία παιχνίδια θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη παρωδία...

Τελικά κάτι πρέπει να συμβαίνει στα αποδυτήρια της ομάδος μας γιατί όποτε βγαίνουμε από αυτά θέλουμε τουλάχιστον 5-6 λεπτά για να ξυπνήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι συμμετέχουμε σε έναν αγώνα που ήδη έχει ξεκινήσει. Στα Τρίκαλα ο αγώνας ξεκίνησε με 27-11, με τον Κολοσσό 13-22, με τον ΚΑΟΔ 14-18, με τον μπαογκ 16-3 και σήμερα 32-16 παρόλο που 3'30''  πριν το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου ήταν 17-12! Σαν σκηνή από κωμωδία μοιάζει να μαζεύονται στα αποδυτήρια, να δίνει τις οδηγίες ο προπονητής, να κάνουν ζντο για να μπουν ψυχωμένα και τελικά να έχουμε τέτοιου είδους ξεκινήματα και στη συνέχεια να κυνηγάμε το σκορ. Το γιατί ας μας το πουν οι ειδικοί και οι υπεύθυνοι του σχεδιασμού αυτής της ομάδος.

Το αστείο είναι ότι ακόμη και η ανάπαυλα όπου η λογική λέει ότι ηρεμείς, ξεκουράζεσαι και παίρνεις οδηγίες από τον προπονητή σου ώστε να μπεις μέσα στο δεύτερο ημίχρονο και να ανακάμψεις καταλήγεις να κάνεις εντελώς το ανάποδο. Έτσι και σήμερα όπου στο τρίτο δεκάλεπτο που θα περίμενε κανείς ότι ο ΑΡΗΣ θα έκανε την αντεπίθεση του η διαφορά έφθασε στο +19 (58-39)! Να πούμε για τις δηλώσεις του Μίνιτς που είπε για τον έλεγχο των ριμπάουντ αλλά στην πράξη αγωνίστηκε με καθαρό σέντερ μόλις για 11' παρόλο που ο Χαρίσης στο πρώτο δεκάλεπτο είχε θετική παρουσία; Για την εμμονή στα τρίποντα που ούτε σήμερα μας βγήκαν; Για την άμυνα που ούτε και αυτή αποτελεί σταθερή βάση για την ομάδα μας: Για τις δηλώσεις του Μίνιτς μετά την λήξη του αγώνα που μοίρασε συγχαρητήρια στους παίκτες του και μας ενημέρωσε ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει σημασία; Με τι να πρωτοασχοληθείς και τι να πρωτοδιορθώσεις... 

Για άλλο ένα παιχνίδι οι αδυναμίες της ομάδος μας βγήκαν στην επιφάνεια αντί να κρυφθούν κάτω από το χαλάκι. Ο Μ.Μίνιτς απέδειξε για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι ότι αδυνατεί να βάλει κάποια πινελιά σε αυτόν τον ΑΡΗ και ο ρόλος του μοιάζει καθαρά διεκπεραιωτικός... Δικαιολογίες αν θέλετε υπάρχουν και έχουμε βαρεθεί να τις ακούμε. Μπάτζετ, Αμερικάνοι, απειρία, μπλα μπλα μπλα. Έφυγε ο μέγας προπονητής και τώρα που κρίνονται σιγά σιγά τα πάντα τα ωραία λόγια δεν μπορούν να κρύψουν τα προβλήματα. Την Τετάρτη ο ΑΡΗΣ δίνει έναν αγώνα πάρα πολύ σημαντικό με αντίπαλο το Ρέθυμνο. Τουλάχιστον να αποφύγουμε χειρότερες περιπέτειες γιατί ποδόσφαιρο και μπάσκετ μαζί την ίδια χρονιά να παλεύουν για την σωτηρία τους δεν αντέχεται...

Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να αισιοδοξεί κανείς για τη συνέχεια μετά την αποκαρδιωτική εμφάνιση μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας αλλά σαν γνήσιος ρομαντικός-ονειροπόλος οπαδός του Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού το αυριανό παιχνίδι αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για να κάνουμε το βήμα παραπάνω στο φετινό πρωτάθλημα σε σχέση με πέρσι. Έστω μια 5η θέση μπορεί να μας δώσει σαφώς περισσότερες πιθανότητες πρόκρισης στα πλειοφς άσχετα με την λατρεμένη συνήθεια των παικτών(και του πρώην προπονητή) του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια ότι θα τους κρίνουμε στο τέλος και ότι η ομάδα θα "φορτσάρει" στα πλέιοφς. Η 4αδα χάθηκε από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος ενώ η 5η θέση περνάει από την Κηφισιά.

Πραγματικά τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του Μ.Μίνιτς που λογικά θα πονοκεφαλιάζει μελετώντας την εμφάνιση μας την περασμένη αγωνιστική. Τι να πρωτοδιορθώσεις και ποιον να πρωτοσυμβουλέψεις;  Να μιλήσεις για το γνωστό χαλαρό ξεκίνημα; Για την κακή κυκλοφορία της μπάλας; Για την έλλειψη επιθετικού πλάνου; Για τη θολούρα στα κρίσιμα; Τόσα πολλά τα προβλήματα που η λογική λέει ότι δεν δημιουργήθηκαν τώρα από τον τραυματισμό του Γκίκα και του Σαρικόπουλου αλλά υπήρχαν από την αρχή. Προβλήματα σημαντικά που με μαγικό τρόπο κατάφερναν να τα κουκουλώνουν εντός και εκτός γηπέδου. Για παράδειγμα στην Πυλαία ο ΑΡΗΣ με λίγη σοβαρότητα παραπάνω θα μπορούσε να είχε φύγει νικητής, άρα θα υπήρχε ικανοποίηση άρα λίγοι θα έβρισκαν την διάθεση να ασχοληθούν με το αγωνιστικό έκτρωμα μιας και η άποψη ότι το αποτέλεσμα μετράει δυστυχώς έχει πολλούς υποστηρικτές. Άρα για να κερδίσει ο ΑΡΗΣ αύριο μια φορμαρισμένη ομάδα όπως είναι η ΑΕΝΚ σίγουρα θα πρέπει να παρουσιαστεί 100% διαφορετικός από ΄τον ΑΡΗ που είδαμε την προηγούμενη αγωνιστική. Ίσως να μπορούμε να κρατήσουμε την καλή άμυνα που παίχτηκε για περίπου 25' αλλά από την στιγμή που στο μπάσκετ δεν υπάρχει ισοπαλία ο σκοπός είναι να βάλεις περισσότερα καλάθια από τον αντίπαλο σου. Εκεί θα πρέπει επιτέλους ο Μίνιτς να πιέσει τους παίκτες του να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες αλλά και να δοκιμάσει τον Λαρετζάκη που ίσως μπορεί να προσφέρει κάποια ποιοτικά λεπτά και λύσεις στην επίθεση μιας και φημίζεται για το καλό μακρινό του σουτ. Ενώ και η κατάσταση που θα παρουσιαστεί ο Γκίκας θα παίξει σημαντικό ρόλο γιατί πολύ απλά είναι με διαφορά το πιο κλασσικό πόιντ γκαρντ που έχουμε και θα πρέπει επιτέλους η μπάλα να αρχίσει να κυκλοφορεί καλύτερα και να πηγαίνει και κάτω από το καλάθι. Διαφορετικά θα ελπίζουμε τα 3ποντα να μπουν αυτή τη φορά. Κατά τα άλλα άμυνα άμυνα άμυνα απέναντι σε μια ομάδα που έχει έμπειρους παίκτες και όπως απόδειξε στο πρώτο παιχνίδι με μόλις 2 παίκτες(Κρόκερ και Λιακόπουλος είχαν πετύχει τους 42 από τους 65 πόντους) σε καλή ημέρα είναι ικανή να κάνει τη ζημιά.

Ηρεμία, τάξη και ασφάλεια επικρατεί στην ΚΑΕ και όλα βαδίζουν ομαλά λες και ο ΑΡΗΣ είναι μέσα στους στόχους του. Πλησιάζοντας στον τελικό του κυπέλλου αντί η ομάδα να ανεβάζει στροφές βλέπουμε μια ανεξήγητη καθίζηση και έναν προπονητή που να μοιάζει ανήμπορος να αλλάξει τα πράγματα. Μακάρι αύριο η ομάδα να μας διαψεύσει, ο ΑΡΗΣ να επιστρέψει με το ροζ φύλλο αγώνα και σε συνδυασμό με τον αγώνα με το Ρέθυμνο εντός έδρας που ακολουθεί την ερχόμενη Τετάρτη να μπορέσουμε να κάνουμε ένα μικρό σερί που θα μας ανεβάσει βαθμολογικά αλλά θα τονώσει και το ηθικό όλων μας ενόψει του μεγάλου τελικού! Το διπλό ρε Αρειανάρα, το διπλό...

Αν και η προσοχή όλων μας είναι στραμμένη πάνω στην ομάδα ποδοσφαίρου δύσκολα μπορεί να προσπεράσει κανείς την εικόνα που έδειξε η ομάδα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας όπου μαζί με τις τελευταίες ήττες φανερώνει μια προβληματική κατάσταση που αποτυπώνεται ξεκάθαρα από τη θέση μας στη βαθμολογία. Μόλις 2 νίκες διαφορά με την επικίνδυνη ζώνη με τις 2 ομάδες που βρίσκονται στον πάτο της βαθμολογίας να τις έχουμε εκτός έδρας, με ότι αυτό συνεπάγεται. Το άρθρο 99 έφερε έναν άνεμο αισιοδοξίας στην ΚΑΕ αλλά η αποφυγή κάθε συζήτησης σχετικά με το αγωνιστικό πραγματικά είναι κάτι που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και προβληματίζει.

Από το καλοκαίρι είχαμε επισημάνει αρκετές φορές μέσα από αυτή την ιστοσελίδα ότι η απόφαση η ομάδα να κατεβεί χωρίς έμπειρο γκαρντ και ιδίως η επιλογή του Β.Αγγέλου να χρίσει τον Μποχωρίδη βασικό ήταν ένα τεράστιο ρίσκο. Ένα ρίσκο που το πληρώνουμε και για αυτό δεν φυσικά και δεν φταίει ο νεαρός αθλητής μιας και σε καμία περίπτωση δεν είχε δείξει σημάδια ότι είναι έτοιμος να σηκώσει αυτό το βάρος. Το άλλο κομμάτι που από πέρσι το είχαμε επισημάνει είναι η απουσία επιθετικού πλάνου και κυρίως συστημάτων που να στοχεύουν να φέρουν την μπάλα κοντά στο αντίπαλο καλάθι στους ψηλούς.  Αυτό προς στιγμή με τη φυγή του Β.Αγγέλου και την αγωνιστική άνοδο του Ζ.Σαρικόπουλου φάνηκε να διορθώνεται αλλά λίγο ο τραυματισμός του νεαρού σέντερ λίγο η νέα φιλοσοφία του Μίνιτς(που θύμισε κάτι από Αγγέλου) και ο ΑΡΗΣ σε ένα καθοριστικό παιχνίδι έκανε την χειρότερη εμφάνιση της χρονιάς. Εμφάνιση πιθανώς ανάλογη με αυτές στην Ελευσίνα και κόντρα στον Κολοσσό στο Παλέ που δεν είχαμε εικόνα.  Μπορεί στο παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ να φάνηκε ότι κάτι αλλάζει αλλά όσοι παρακολούθησαν την συγκεκριμένη αναμέτρηση θα πρέπει να παραδεχθούν ότι αν δεν γινόταν το σκηνικό με τον πρώτο σκόρερ των Δραμινών που βγήκε εκτός εαυτού και χρεώθηκε με απανωτές τεχνικές ποινές ίσως το παιχνίδι από υγιεινό περίπατο να εξελισσόταν σε αγχωτικό ντέρμπι. Συνήθως οι αλλαγές προπονητή λειτουργούν ευεργετικά αλλά εδώ με τον Μ.Μίνιτς γίνονται περίεργα πράγματα με παίκτες να μοιάζουν με σκιά του εαυτού τους. Ο Χαντ πιθανόν να μην επανέλθει ποτέ ενώ και οι συχνοί τραυματισμοί του Σαρικόπουλου αποτελούν σημαντικό πρόβλημα. Όλα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Μίνιτς θα πρέπει να ανακατέψει την τράπουλα, να δώσει ευκαιρίες και σε παίκτες όπως ο Λαρετζάκης και γενικά να ψάξει να βρει το σχήμα που αποδίδει καλύτερα χωρίς εμμονές και αποκλεισμούς.

Και ενώ η διοίκηση της ΚΑΕ πανηγυρίζει η ομάδα αγωνιστικά παραπαίει. Η τραγική εικόνα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ έχει αποσυντονίσει άπαντες και ο 10ος μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει περάσει στα ψιλά. Επειδή η αγανάκτηση και η αγωνία του κόσμου έχει επικεντρωθεί στο ποδόσφαιρο δεν θα πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός στα υπόλοιπα τμήματα και κυρίως στο μπάσκετ όπου σε λίγες ημέρες η ομάδα θα διεκδικήσει έναν τίτλο. Αντί λοιπόν να υπάρχει οργασμός, πώρωση και ξεσηκωμός βλέπουμε μια περίεργη απάθεια. Ωραία τα πλάνα, καλοί οι πιτσιρικάδες, μπράβο για το 99 αλλά εδώ υπάρχει και μια επαγγελματική ομάδα που έχει την ιερή υποχρέωση να ματώνει μέσα στο γήπεδο τιμώντας την ένδοξη ιστορία της και τον κόσμο που την ακολουθεί. Δέκατοι είμαστε και εξευτελιζόμαστε από κάθε ομαδούλα των 50 φιλάθλων. Νευριάστε λίγο εκεί στην ΚΑΕ, δεν κάνει κακό...

Άλλη μια ντροπιαστική εμφάνιση πραγματοποίησε η ομάδα μας από αυτές που πληγώνουν αρκετά κάθε μπασκετικό φίλαθλο του ΑΡΗ μας. Όχι γιατί έχασε από έναν αξιολύπητο αντίπαλο σαν τον σημερινό μπάογκ αλλά γιατί η εικόνα που είδαμε από τους τηλεοπτικούς δέκτες μας δεν θύμιζε σε τίποτα επαγγελματική ομάδα μπασκετ που προπονείται καθημερινά για να αγωνιστεί αξιοπρεπώς μια φορά την εβδομάδα. Καμία κίνηση από τον Μίνιτς να αλλάξει κάτι στο παιχνίδι που περισσότερο έμοιαζε με θεατής παρά με προπονητής. Φυσικά και έχει άλλοθι την άψυχη εμφάνιση σχεδόν όλων των παικτών της ομάδος μας. 

Το παιχνίδι από την αρχή ξεκίνησε στραβά όπως ακριβώς τελείωσε. Η ανύπαρκτη άμυνα μας σε συνδυασμό με την ευστοχία των παικτών του συμπολίτη από τα 6.75 έδωσαν σημαντικό προβάδισμα στους αντιπάλους μας. Και αν και βελτιώθηκε αισθητά η άμυνα μας κυρίως στα μέσα του δευτέρου δεκαλέπτου χωρίς καλάθι δεν γίνεται να μειώσεις. Κακή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση, στατικοί όλοι οι παίκτες, κανένα επιθετικό σύστημα, ανόητες προσωπικές ενέργειες και εκνευριστική αστοχία ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα. Η ανέλπιστα καλή εμφάνιση του Ασημακόπουλου μετά από πολύ καιρό και οι επιλογές της καταστροφής του Σπ.Μούρτου που με μαγικό τρόπο έβρισκαν το στόχο τους φθάσαμε μια ανάσα από το να κερδίσουμε το παιχνίδι. Εκεί φυσικά δείξαμε πάλι πόσο έλλειψη ευφυΐας και συγκέντρωσης έχουμε σε κρίσιμα σημεία του αγώνα και με ρεσιτάλ βλακείας σταματήσαμε από μόνοι μας την αντεπίθεση μας.  Τα τελευταία λεπτά του αγώνα θα πρέπει να αποτελέσουν εκπαιδευτικό υλικό ώστε να ξέρουν οι επαγγελματικές ομάδες τι δεν πρέπει να κάνουν... 

Όταν βλέπεις έναν τέτοιο ΑΡΗ μέσα στο γήπεδο για ακόμη μια φορά φέτος και μετά από λίγες ημέρες που θα ξεχαστεί ελαφρώς η ντροπή αρχίζει αυτή η συστηματική ωραιοποίηση για το λαμπρό μέλλον της ομάδος, την εκπληκτική δουλειά του Β.Αγγέλου και τον άξιο συνεχιστή Μ.Μίνιτς και τον τρόπο με τον οποίο μιλάνε όλοι όσοι εμπλέκονται με τον μπασκετικό ΑΡΗ είναι να σου πέφτουν τα μαλλιά. Καλό είναι σήμερα το βράδυ όσοι δηλώνουν επαγγελματίες και αποτελούν κομμάτι αυτής της τεράστιας ομάδας που λέγεται ΑΡΗΣ να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να αναρωτηθούν αν είναι πραγματικά επαγγελματίες μπασκετμπολίστες ή πρέπει να διαλέξουν μια άλλη καριέρα. Πιθανόν για να γραφτεί το συγκεκριμένο κείμενο να καταναλώθηκε περισσότερη ενέργεια από αυτή που έβγαλε η ομάδα μας σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας.

ΥΓ. Συγχαρητήρια στην ομάδα εργασίας της ΚΑΕ ΑΡΗΣ για την εύστοχη επιλογή τους για τη θέση του προπονητή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Π.Μουρατίδης αποκλείεται να είχε προλάβει να προετοιμάσει τόσο καλά την ομάδα για το συγκεκριμένο παιχνίδι...

ΥΓ2. Το παιχνίδι που διεξήχθη σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας είχε και τους φιλάθλους που του άξιζε.

Μονόδρομο αποτελεί για την ομάδα μας η αγωνιστική καταξίωση σύμφωνα με όλα όσα ειπώθηκαν στη χθεσινή  συνέντευξη τύπου της ΚΑΕ μετά από την μεγάλη επιτυχία υπαγωγής στο άρθρο 99. Μια ανταγωνιστική ομάδα θα φέρει περισσότερο κόσμο στο γήπεδο, περισσότερους χορηγούς, θα μεγαλώσει την αξία των παικτών με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έσοδα της ομάδος. Αυτό ακριβώς για το οποίο φωνάζουμε εδώ και καιρό μέσα από το PlanetARIS.gr και πολλοί μας κακολογούν που δεν μπορούσαμε να δούμε το μελλοντικό πλάνο της διοίκησης. Ένα πλάνο που με τη φυγή του Β.Αγγέλου και τις  ήττες από Πανελευσινιακό και Κολοσσό πήγε "περίπατο" μιας και σε γενικές γραμμές έβγαλε την ομάδα εκτός στόχου. Στόχος που ήταν το έστω και ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι που καταλήξαμε στην έκτη θέση. Η νίκη σε συνδυασμό με την εμφάνιση στο ντεμπούτο του Μίνιτς κόντρα στον ΚΑΟΔ άλλαξαν το κλίμα, έδιωξαν τα μαύρα σύννεφα πριν καλά καλά μαζευτούν και ξαναέφεραν την αισιοδοξία στην ομάδα. Μια αισιοδοξία που μετά την ευχάριστη είδηση σχετικά με το άρθρο 99 έγινε ακόμη πιο αισθητή και σίγουρα θα επηρέασε και τους παίκτες μας. Το παιχνίδι με τον συμπολίτη που και φέτος κάνει μια καλή χρονιά αποτελεί μοναδική ευκαιρία για να αλλάξει τα δεδομένα στη βαθμολογία και ξαφνικά να αρχίζει να γλυκοκοιτάζει πάλι προς τα ψηλά αντί για τα χαμηλά.

Ο Μινιτς στην πρώτη του εμφάνιση απέναντι σε μια φορμαρισμένη ομάδα όπως ήταν ο ΚΑΟΔ πήρε καλό βαθμό αλλά εκεί που θα φανεί αν πραγματικά μπορεί να προσφέρει το κάτι διαφορετικό στην ομάδα ή απλά ο ρόλος του είναι διεκπεραιωτικός είναι στο αυριανό ντέρμπι με τον συμπολίτη στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας.  Εκεί θα δούμε πόσο καλά μελέτησε τον αντίπαλο αλλά και πόσο καλά προετοίμασε τους παίκτες του για αυτή την αναμέτρηση. Ένας μπάογκ που χωρίς να έχει τον μεγάλο παίκτη ή να παίζει ιδιαίτερο μπασκετ έχει καταφέρει να βρίσκεται ψηλά από το ξεκίνημα της χρονιάς. Ο λόγος η γνωστή καλή συνταγή του Σ.Μαρκόπουλου που μοιράζει ξεκάθαρους ρόλους στους παίκτες  του και αν μπορεί να βγάλει τον αγώνα με μια 5αδα το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάπως έτσι παίκτες σαν τον Μπόγρη, τον Τσαϊρέλη ή ακόμη και τους Κούπερ και Πέιν που δεν ξεκίνησαν καλά έχουν βρει ρυθμό και αποτελούν βαρόμετρο της ομάδος τους. Αυτή όμως η τακτική έχει και τα τρωτά της σημεία μιας και αν καταφέρεις χάρη στην καλή άμυνα να σπάσεις το παζλ τότε δύσκολα να βρεθεί το κομμάτι που θα το συμπληρώσει ιδανικά. Για αυτό λοιπόν οι παίκτες μας θα πρέπει να έχουν πρώτα στο μυαλό τους την άμυνα και πως θα μεταφέρουν το άγχος στους αντιπάλους του που λόγω έδρας και βαθμολογίας είναι το φαβορί για τη νίκη. Λογικά ο Μίνιτς μαζί με τους παίκτες του είδαν το παιχνίδι του πρώτου γύρου. Μια ήττα που μας στοίχισε πάρα πολύ, τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά μιας και ξενέρωσε πάρα πολύ τον κόσμο της ομάδος. Ευκαιρία λοιπόν οι παίκτες μας να πάρουν την εκδίκηση τους για εκείνο το χαρακίρι και να πληρώσουν τους αντιπάλους με το ίδιο νόμισμα. Αρκεί φυσικά να ξεπεραστούν σημαντικά προβλήματα όπως αυτά του Αθηναίου και του Σαρικόπουλου αλλά και ο Γκίκας να μπορέσει να βρει γρήγορα τα πατήματα του.

Τα μπλεξίματα του Κοντομηνά με τη δικαιοσύνη, οι φήμες περί απλήρωτων παικτών και οφειλών για το άρθρο 99, το ερημωμένο κρατικό γήπεδο και οι 49 πόντοι που μετά βίας πέτυχαν οι παίκες του Σ.Μαρκόπουλου έχουν δημιουργήσει μια περίεργη κατάσταση στο στρατόπεδο του συμπολίτη. Όλα μοιάζουν ιδανικά για να τους ρίξουμε ένα χαστούκι πάνω στο παρκέ και να τους βυθίσουμε ακόμη περισσότερο στα προβλήματα τους. Λίγο τσαμπουκά και πίστη για τη νίκη και το επιθυμητό αποτέλεσμα θα έρθει. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φετινή σεζόν ξεκίνησε με πάρτι στην Πυλαία. ΓΕΡΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

Με μια λιτή ανακοίνωση χωρίς διθυράμβους και μεγάλα λόγια η ΚΑΕ ΑΡΗΣ ενημέρωσε τον φίλαθλο κόσμο της ομάδος για την θετική έκβαση της υπόθεσης του άρθρου 99. Τα χρέη από τα περίπου 5.5 εκ. ευρώ μειώθηκαν γύρω στα 3 εκ. ευρώ και αυτά διακανονισμένα σε βάθος πενταετίας. Μια εξέλιξη που δημιουργεί πρόσφορο έδαφος ώστε ο μπασκετικός ΑΡΗΣ σιγά σιγά να αλλάξει ρότα και ο Αυτοκράτορας να αρχίσει με πιο γοργά βήματα να κατευθύνεται προς τον θρόνο του. Πλέον οι συμφωνίες έχουν επικυρωθεί και όσοι αρνήθηκαν να συναινέσουν όπως ο Γ.Σκορδίλης θα πρέπει να το ξανασκεφτούν μιας και σε περίπτωση που δεν συμφωνήσουν θα πρέπει να συμβιβαστούν με ότι ορίζει ο νόμος και για τους υπόλοιπους πιστωτές.

Για τις αποφάσεις της διοίκησης Αρβανίτη που αφορούν καθαρά το αγωνιστικό έχουμε ασκήσει από την πρώτη στιγμή έντονη κριτική κυρίως λόγω της έντεχνης ωραιοποίησης καταστάσεων σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που στόχοι όπως η είσοδος στα πλέιοφς, στην 6αδα ή  η μη συμμετοχή στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποτελούν ντροπή. Για το εξωαγωνιστικό κομμάτι όμως κανείς δεν μπορεί να προσάψει το παραμικρό στη διοίκηση της ΚΑΕ μιας και καθημερινά αποδεικνύει την φερεγγυότητα της και την θέληση να δώσει λύσεις σε προβληματικές καταστάσεις χρόνων. Με σκληρή δουλειά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και κόντρα στο κλίμα που επικρατούσε στην αντίστοιχη περίπτωση της ΠΑΕ η νομική υπηρεσία της ΚΑΕ σε συνεργασία με τη διοίκηση έκανε όλα αυτά που έπρεπε με αποτέλεσμα να υπαχθεί στο άρθρο 99 και σε πρώτη φάση να ολοκληρώσει με απόλυτη επιτυχία την αποστολή που είχε αναλάβει. Ο βασικός στόχος αυτής της διοίκησης είναι η οικονομική εξυγίανση και σήμερα σε μεγάλο βαθμό αυτός επετεύχθη. Με τα χρέη διακανονισμένα η άρση της απαγόρευσης μεταγραφών είναι ακόμη πιο κοντά, η ομάδα αγωνιστικά λογικά φέτος ή από του χρόνου θα δυναμώσει, ο κόσμος θα έρθει πιο κοντά και ο ΑΡΗΣ θα γίνει "γωνιακό μαγαζί" όπως παλιά με προοπτική και δυνατότητες και όχι μια καταχρεωμένη εταιρία που θυμίζει βαρέλι χωρίς πάτο όπως οι "νοικοκυραίοι" μας είχαν καταντήσει.  Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν σκληρά για αυτή την επιτυχία και εύχομαι να συνεχίσουν έτσι. Πλέον εκτός από τον κ.Αρβανίτη και τους συνεργάτες του που η ορθή οικονομική διαχείριση είναι το μότο τους το μπαλάκι πηγαίνει και στους μετόχους της ΚΑΕ. Τους μετόχους που με την αδράνεια, αδιαφορία και ανοχή που έδειξαν όλα τα προηγούμενα χρόνια επέτρεψαν σε κάποιον Γ.Δαμιανίδη να ρίξει το καράβι στο παγόβουνο. Η έμπρακτη στήριξη τους στην διοίκηση Αρβανίτη θα είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς(συμπεριλαμβανομένου και του γραφών) που θεωρούν τους μετόχους συνενόχους στο έγκλημα που έγινε στον μπασκετικό ΑΡΗ. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Θ.Τζεβελέκη που όταν τον τσουβαλιάζουν με τον  "φίλο" του Γ.Δαμιανίδη εκνευρίζεται. Πλέον έχει την ιδανική ευκαιρία να διορθώσει τα λάθη του και να αρχίσει να κοιτάει και πάλι τον κόσμο του ΑΡΗ στα μάτια όπως τότε που εμείς οι απλοί φίλαθλοι πιστεύαμε στα λόγια του περί νοικοκυρεμένου σωματείου.

Αν και μπασκετικό το θέμα η σύγκριση με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ είναι αναπόφευκτή. Το άρθρο 99 που πολλοί δημοσιογράφοι και παράγοντες της ΠΑΕ έλεγαν ότι είναι η ταφόπλακα του συλλόγου σήμερα έδωσε ελπίδα και όραμα στην χιλιοταλαιπωρημένη ΚΑΕ. Όπως θα μπορούσε να κάνει και με την ΠΑΕ αν όλοι οι εμπλεκόμενοι θέλανε πραγματικά να προσφέρουν έργο στην ομάδα και όχι με τεχνάσματα και επικοινωνιακά τρικ να κοροϊδέψουν τον κόσμο του ΑΡΗ. Κύριοι Τσομίδη, Αργυριάδη, Χριστοφορίδη; Γιατί στην ΚΑΕ με συνοπτικές διαδικασίες κατέθεσαν φάκελο και  έγινε δεκτός; Γιατί εκεί τα πράγματα έγιναν εντελώς διαφορετικά από ότι τα κάνατε εσείς; Πως γίνεται μια ΚΑΕ με σχεδόν μηδαμινά έσοδα να παρουσιάζεται βιώσιμη και μια ΠΑΕ που μαζεύει δεκάδες χιλιάδες κόσμο στο γήπεδο και έχει ένα τεράστιο εγγυημένο τηλεοπτικό συμβόλαιο να μην μπορεί; Γιατί της ΚΑΕ ο φάκελος εγκρίθηκε και εσάς απορρίφθηκε ως "προσχηματικός"'; Εξαρχής πολλοί από εμάς πιστεύαμε ότι τόσο η συγκεκριμένη νομική υπηρεσία όσο και αυτοί που τους επέλεξαν ήταν στημένοι με σκοπό να οδηγήσουν την ΠΑΕ σε εξαθλίωση. Δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε. Ας πάνε λοιπόν οι "παραπλανημένοι" που πιστέψανε αυτές τις δικηγοράρες και τις παραγοντάρες που τους έφεραν να ρωτήσουν τώρα το γιατί...