Ευρώπη τέλος για φέτος. Το yellow trip ήταν εντυπωσιακό και το απολαύσαμε όλοι αλλά όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Πλέον επιστρέφουμε στην σκληρή Ελληνική πραγματικότητα όπου τίποτα δεν θυμίζει την αίγλη του αγώνων που είχαμε τις Τρίτες και τις Πέμπτες... Η Ελληνική σκληρή πραγματικότητα όμως λέει ότι βρισκόμαστε στην 9η θέση και αυτό είναι κάτι που κανένας Αρειανός δεν μπορεί να το κατανοήσει και να το δεχθεί εύκολα για αυτό πρέπει όλοι μαζί να βοηθήσουμε ώστε να αλλάξει αυτή η κατάσταση και ο ΑΡΗΣ να κάνει το come back του ώστε να προλάβουμε το τρένο της Ευρώπης και για την επόμενη χρονιά. Δυστυχώς η τύχη της ομάδος μας δεν είναι στο χέρι του κόσμου αλλά στους παίκτες και τον προπονητή μας. Εάν ήταν στο δικό μας χέρι θα είχαμε σηκώσει ήδη αμέτρητες κούπες. Αναγκαστικά όμως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι με την στήριξη μας και την φωνή μας να σπρώξουμε την ομάδα προς την νίκη. Μάλιστα σε παιχνίδια σαν και αυτό κόντρα στην Λάρισα που δεν μας δίνουν και εισιτήρια τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Βέβαια όπως φάνηκε και πριν 2 εβδομάδες περίπου στο ΟΑΚΑ κόντρα στη ΑΕΚ όταν θέλουν οι παίκτες μας μπορούν πάρουν την νίκη ανεξάρτητα από γήπεδο, αντίπαλο και συνθήκες του αγώνα. Αυτό ακριβώς λοιπόν περιμένουμε να δούμε και αύριο το απόγευμα στο AEL FC Arena κόντρα στην Λάρισα που παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά στην προσπάθεια της να παραμείνει στην κατηγορία. Μια ομάδα που χάρη στα μαγειρέματα της σούπερκλικας πρόπερσι μας είχε κλέψει το εισιτήριο για την Ευρώπη και τώρα που τα "σπάσανε" στον συνεταιρισμό όπως όλα δείχνουν ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο Κόμποτης προς την Β έθνικη.. Διπλός ο στόχος λοιπόν. Από την μια η Ευρώπη από την άλλη η εκδίκηση για εκείνη την αδικία όπου είχε κορυφωθεί με το στημένο διπλό στο Καραϊσκάκη.  Δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς τι πλάνο έχει ο Γ.Μιχαλήτσος για αυτό το παιχνίδι αλλά νομίζω ότι και μετά την νίκη του Ολυμπιακού Βόλου στην Κέρκυρα δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες και η νίκη είναι το μοναδικό αποτέλεσμα που έχουμε ως στόχο. Από την στιγμή λοιπόν που θέλουμε τους 3 βαθμούς της νίκης περιμένω να δω και ανάλογο στήσιμο από τον προπονητή μας και όχι ακόμη μια επιφυλακτική αντιμετώπιση και ενός φοβισμένου τρόπου προσέγγισης. Θέλουμε την νίκη? Ε τότε ας μπούμε δυνατά από την αρχή με όλα μας τα όπλα για να την διεκδικήσουμε. Απουσίες υπάρχουν σημαντικές και για τις 2 ομάδες αλλά αυτή η απρόοπτη του Κόκε μπορώ να πω ότι με εκνεύρισε λιγάκι μιας και περιμένω έστω και την τελευταία στιγμή να δω τον αρχηγό της ομάδος μου να αγωνίζεται σαν αρχηγός του ΑΡΗ και να γίνει επιτέλους ο μπροστάρης της αντεπίθεσης. Στα θετικά η επιστροφή του Καστίγιο που μαζί με τον Μπομπαντίγια λογικά θα αποτελέσουν τα βασικά μας όπλα. Νίκη Ευρώπης στην Λάρισα και κλωτσιά στους αντιπάλους για να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον!

Σε ένα σχετικά εύκολο απόγευμα η ομάδα μας χωρίς να ζοριστεί πήρε την νίκη κόντρα στον Κολοσσό και εάν δεν έκανε κάποια παιδαριώδη λάθη στο τέταρτο δεκάλεπτο ίσως να μπορούσε να είχε πάρει και την διαφορά που θέλαμε για κάθε ενδεχόμενο. Ανάμικτα συναισθήματα μας άφησε η ομάδα μας σήμερα. Από την μια είδαμε ουσιαστική βελτίωση στην επίθεση όπου τα περισσότερα σουτ έβγαιναν ελεύθερα μετά από καλή κυκλοφορία ή περνούσε ωραία κάτω από το καλάθι και από την άλλη είδαμε πολλά παιδαριώδη λάθη και χαμένους αιφνιδιασμούς. Κάτι ανάλογο ίσχυε και για την άμυνα. Από την μία είχαμε καλή περιφερειακή άμυνα και αλληλοκαλύψεις και από την άλλη κάποιες στιγμές αδράνειας που έδιναν εύκολους πόντους στους αντιπάλους. Κορυφαίος ο Χαραλαμπίδης που επιτέλους πήρε τον χρόνο που του αναλογούσε και δεν έφαγε πάγκο για χάρη του Χατζηβρέττα όπως γινότανε σε μόνιμη βάση επί Ντρούκερ. Μπορόβνιακ και Ταπούτος βοήθησαν και αυτοί σημαντικά και ιδίως ο πρώτος εάν δεν έκανε τόσα ανόητα λάθη(7!!!) θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση. Θετικός και ο Σκορδίλής που όμως στην συνέχεια ξεχάστηκε στον πάγκο. Γενικά όμως εάν εξαιρέσουμε το χαμηλό σχήμα που επέμεινε αρκετά ο Σούμποτιτς στην 4η περίοδο με Τάκερ - Ταπούτο στις θέσεις των ψηλών ή την εμμονή στον συνδυασμό Σλούκα -  Μπορόβνιακ που οδήγησε σε πολλά λάθη νομίζω ότι είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε όλους τους τομείς. Σίγουρα δεν παρουσιαστήκαμε όπως στο Β ημίχρονο κόντρα στην Μπουτιβέλνικ αλλά σε μια ημέρα όπου ουσιαστικά σκόραραν 3 παίκτες νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Φυσικά και αυτό που είδαμε δεν μας αφήνει ικανοποιημένους και ίσως να οφείλεται στο ότι ο Σούμποτιτς ακόμη ψάχνετε και μέσα από παιχνίδια σαν και αυτά κάνει κατά κάποιον τρόπο και τις δοκιμές του σε σχήματα, συστήματα και παίκτες. Δυστυχώς η μιζέρια που ακολουθεί την ομάδα μας τα τελευταία χρόνια δεν λέει να τελειώσει και πάνω που λέμε ότι κάτι πάει να αλλάξει και ότι σιγά σιγά φαίνεται να βρίσκουμε τον δρόμο μας εμφανίζονται νέα προβλήματα από το πουθενά. Ξαφνικά λοιπόν υπάρχει πρόβλημα με Τάκερ που όπως είπε στην συνέντευξη τύπου ο προπονητής μας δεν του αρέσει η νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα όπως και το γεγονός ότι χάνουμε συχνά και ζήτησε να φύγει... Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο Τάκερ δεν έμεινε μόνο σε αυτά τα λόγια προς τον προπονητή του αλλά με τον τρόπο που αγωνίστηκε σήμερα το έδειξε και στην πράξη. Πραγματικά ο Τάκερ ήταν εξοργιστικός με τον τρόπο που δεν συμμετείχε στις φάσεις και η συμπεριφορά του εκτός από απαράδεκτη ήταν και αντιεπαγγελματική 100%. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δείχνει στο απόλυτο πάνω σε τι βάσεις έχει στηθεί ο φετινός ΑΡΗΣ και πόσο οι παίκτες νιώθουν και παλεύουν για τον ΑΡΗ μας. Δυστυχώς έχουμε πέσει τόσο χαμηλά όπου ο κάθε παίκτης με όποια συνεισφορά μπορεί να έχει στην ομάδα φέρετε σαν βεντέτα αδιαφορώντας για την ευθύνη που έχει για την αγωνιστική μετριότητα της ομάδος μας. Που δηλαδή ο Τάκερ να είχε μονίμως καλή απόδοση και να οδηγούσε τον ΑΡΗ από νίκη σε νίκη. Θα απαιτούσε να παίζει 40' και να τον προσκυνάμε... Γενικά αν και μιλάμε για επαγγελματίες παίκτες και επαγγελματικές ομάδες δεν πιστεύω ότι αξίζει να κρατάς παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Ας τον αφήσουν να πάει στην ευχή του θεού, να γλιτώσουν μερικά χρήματα και να ψάξουν για εναλλακτική λύση με παίκτη που να ταιριάζει πιο πολύ στο νέο προφίλ της ομάδος στην μετά Ντρούκερ εποχή. Όσο για την Ευρώπη όπου δεν έχουμε δικαίωμα αλλαγής ξένου παίκτη σε περίπτωση που προκριθούμε ας παλέψουν αυτοί που έχουν όρεξη. ΑΡΗΣ είσαι και δεν πρέπει να παρακαλάς κανέναν Τάκερ. Παρά την αποχή του Super 3 δεν φάνηκε να αλλάζει κάτι στιςκερκίδες του Παλέ αντιθέτως από ότι φάνηκε πολλοί που δεν την πάλευαν με τον Ντρούκερ επέστρεψαν. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είχαμε αρκετό κόσμο ή ότι είναι καλό ένα κομμάτι του ΑΡΗ όπως είναι ο Super 3 να απέχει από το γήπεδο. Εύχομαι πάντως η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία και αναγκάσει σιγά σιγά όλους τους μπερδεμένους Αρειανούς να ξαναέρθουν στο Παλέ. Πάνω από όλα και όλους ο ΑΡΗΣ. Δεν μας νοιάζει κανένας Σούμποτιτς και κανένας Τάκερ... μόνο ο ΑΡΗΣ για αυτό όλοι την Τρίτη στο Παλέ για την νίκη κόντρα στην Λε Μάν και για την ελπίδα ότι η Γκέτιγκεν θα μας κάνει την χάρη...

Συνέχεια στην καλή εμφάνιση του Β ημιχρόνου κόντρα στην Μπουντιβέλνικ θέλει να δώσει η ομάδα μας απέναντι στον Κολοσσό στην ρεβάνς μιας ήττας που μας είχε πικράνει πάρα πολύ. Το ότι κερδίσαμε την Μπουντιβέλνικ δεν νομίζω ότι ήταν κάτι το τρομερό από μόνο του αλλά η παρουσία της ομάδος στο Β ημίχρονο ήταν με διαφορά το καλύτερο μπάσκετ που είδαμε φέτος από τον ΑΡΗ. Μπορεί ο μαγικός  Brown, ο αποτελεσματικός Τάκερ και ο  ηγέτης Ταπούτος να κλέψανε την παράσταση αλλά όλη η ομάδα έδειξε μια αγωνιστική συμπεριφορά πρωτόγνωρη για τον φετινό ΑΡΗ. Τελικά αποδείχθηκε ότι οι παίκτες μας έχουν και λίγο πάθος μέσα καθώς και το πνεύμα μαχητή που χαρακτηρίζει τον σύλλογο μας. Αφυπνίστηκαν επιτέλους οι παίκτες μας από την παρουσία του Σούμποτιτς, αισθάνθηκαν ότι είχαν πιάσει πάτο και είπαν να αλλάξουν νοοτροπία, βρήκαν απλά ρυθμό? Άγνωστη η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει και είναι το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει και η ανάλογη συνέχεια. Αρκετές φορές είδαμε σημάδια ανόδου στον μπασκετικό ΑΡΗ αλλά πάντα ακολουθούσαν ελεύθερες πτώσεις με αποτέλεσμα όλοι οι στόχοι που μας έχουν απομείνει να κρέμονται από μια κλωστή προτού πέσουν στο κενό για ακόμη μια χρονιά. Η νίκη είναι μονόδρομος και πιστεύω ότι εύκολα ή δύσκολα θα έρθει, η διαφορά τώρα των 19 πόντων από το πρώτο παιχνίδι είναι κάτι που με την αγωνιστική παρουσία της ομάδος  δύσκολα μπορούμε να το πετύχουμε. Παρόλα αυτά πρέπει να το κυνηγήσουμε. Όπως φάνηκε στην τελευταία αγωνιστική τα οικονομικά προβλήματα αρχίζουν και επηρεάζουν και τον Κολοσσό με την εντός έδρας ήττα από τον διαλυμένο Ηρακλή να είναι το αποτέλεσμα τους. Τώρα εάν ο Ηρακλής μέσα στην Ρόδο πριν λίγες ημέρες πήρε μια εύκολη νίκη με διαφορές κατά την διάρκεια του αγώνα που ξεπερνούσαν τους 20 πόντους τότε ίσως και εμείς εάν δείξουμε ανάλογο πάθος και μαχητικότητα με τον αγώνα κόντρα στην Μπουντιβέλνικ ίσως να μπορέσουμε να αγγίξουμε και την απαιτούμενη διαφορά ώστε να αποκτήσουμε προβάδισμα σε περίπτωση ισοβαθμίας. Αυτό όμως που πρέπει να έχουμε ως πρώτο στόχο στο μυαλό μας είναι η νίκη, μετά ακολουθεί η καλή εμφάνιση και αν μέσα από αυτήν έρθει και η μεγάλη διαφορά τότε όλα καλά. Αυτό που χρειάζεται η ομάδα αλλά και ο κόσμος για να ξαναζεσταθεί με το μπάσκετ είναι να δει ότι υπάρχει βελτίωση και ότι ο ΑΡΗΣ έχει μπει στον σωστό δρόμο. Φυσικά σε αυτήν την νέα προσπάθεια που κάνει η ομάδα μας με τον Λευτέρη Σούμποτιτς πλέον στον πάγκο θα πρέπει να συμπαρασταθούμε. Λόγοι για να μην πάει κάποιος αύριο στο Παλέ μπορεί να υπάρχουν δεκάδες, οι χαρές όμως που μας έχει προσφέρει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ είναι αμέτρητες και μόνο αυτό αρκεί για να στηρίξουμε την ομάδα . Επίσης αυτό το παιχνίδι είναι το πρώτο εντός έδρας από την στιγμή που ήρθε ο Λευτέρης Σούμποτιτς και σε συνδυασμό με τον θόρυβο που προκάλεσε η επιστροφή του όλοι εμείς που αγαπάμε αυτήν την ομάδα και πιστεύουμε χωρίς εξαιρέσεις ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να δώσουμε βροντερό παρών. Ακόμη και όλοι αυτοί που το βλέπουν αντιδραστικά στην απόφαση του Super 3 έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν την δύναμη τους. Το δίλημμα δεν είναι εάν θα δεχθούμε πίσω ή όχι έναν άνθρωπο που μας τρύπησε όπως λέει ο Super 3 αλλά αν θα απαξιώσουμε κι άλλο ή θα στηρίξουμε επιτέλους τον μπασκετικό ΑΡΗ. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Για αυτό το Σάββατο στις 16.00 ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Τίτλοι τέλους έπεσαν στην σπουδαία παράσταση που έδωσε φέτος η ομάδα μας στα Ευρωπαϊκά γήπεδα που ανάγκασε με την παρουσία της τα φώτα της Ευρώπης να πέσουν πάνω μας. Μπορεί το παιχνίδι να εξελίχθηκε με έναν  τρόπο πολύ πιο διαφορετικό από αυτόν που φανταζόμασταν ή ελπίζαμε  αλλά αυτό δεν μπορεί σε τίποτα να μειώσει όλα αυτά που πετύχαμε. Οι παίκτες μας μέσα στο γήπεδο και εμείς στην κερκίδα. Χαρακτηριστική ήταν η εικόνα σήμερα που ταξίδεψε σε εκατοντάδες χώρες σε όλο τον κόσμο όπου αν και είναι "γραμμή" της UEFA να μην δείχνουν πλάνα από κερκίδες, οπαδούς, κτλπ ο σκηνοθέτης αφιέρωνε ανά τακτά διαστήματα αρκετά πλάνα στον κόσμο του ΑΡΗ που έδωσε την δική του παράσταση στο City Of Manchester Stadium. Τι και αν το σκορ από πολύ νωρίς ήταν στο 2-0, τα αδέρφια μας τον χαβά τους να φωνάζουν ασταμάτητα ολοένα και πιο δυνατά εκπροσωπώντας με τον καλύτερο τρόπο την υπερηφάνεια, το πάθος και την τρέλα που χαρακτηρίζει τον  κόσμο του ΑΡΗ καθώς και την αγάπη που νιώθει για αυτήν την ομάδα που ξεπερνάει κατά πολύ τα στενά όρια του τελικού αποτελέσματος ενός αγώνα. Περισσότεροι από 6000 Αρειανοί κιτρίνισαν αρχικά το Λονδίνο και στην συνέχεια κάνανε απόβαση στο Μάντσεστερ. Στο πιο ποδοσφαιρικό μέρος του πλανήτη ο κόσμος του ΑΡΗΣ δεν άφησε απλά το στίγμα του αλλά έδωσε μαθήματα κερκίδας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας! Και αυτό από μόνο του αποτελεί τεράστια επιτυχία. Στο παιχνίδι τώρα νομίζω ότι τα πράγματα έτσι όπως εξελίχθηκε ήταν ξεκάθαρα και το αποτέλεσμα αναπόφευκτο. Το μεγάλο όπλο που είχε ο ΑΡΗΣ πριν την έναρξη του αγώνα ήταν το ψυχολογικό αβαντάζ που του έδινε το 0-0 της πρώτης αναμέτρησης. Από την στιγμή που δεχθήκαμε τόσο νωρίς και με τέτοιο τρόπο το 1-0 όλα αυτά χάθηκαν. Και όταν ήρθε το δεύτερο γκολ τότε όλα τελείωσαν... Μπορεί στην Μαδρίτη να είχε γίνει η απόλυτη ανατροπή αλλά σε εκείνο το παιχνίδι η ομάδα μας είχε προηγηθεί και σε συνδυασμό με την νίκη στην πρεμιέρα των ομίλων οι παίκτες είχαν πιστέψει ότι η Ατλέτικο δεν είναι άτρωτη. Σήμερα νομίζω ότι πολλοί από εμάς τους προπονητές της κερκίδας πήραμε ένα καλό μάθημα μιας και δεν είχαμε εκτιμήσει σωστά το νωθρό όπως το είχαμε χαρακτηρίσει ξεκίνημα στον πρώτο αγώνα στο Κλ.Βικελίδης και λίγο πολύ όλοι είχαμε συμφωνήσει ότι η ομάδα έπρεπε να είχε μπει πιο δυνατά .  Τελικά αποδείχθηκε ότι εκείνο το ξεκίνημα ήταν απαραίτητο ώστε η ομάδα μας να βρει ρυθμό και σιγά σιγά να ανεβάσει απόδοση. Αυτό δεν έγινε σήμερα και σχεδόν για 90' θα μπορούσα να πω ότι οι παίκτες μας δεν έδειξαν την απαραίτητη ψυχραιμία και συγκέντρωση. Η διάθεση υπήρχε κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό αλλά αυτά τα 2 γρήγορα γκολ γκρέμισαν κάθε πλάνο. Παράλληλα οι παίκτες της Μάντσεστερ Σίτι ξεδίπλωσαν όλο το ταλέντο τους μέσα στο γήπεδο με τον Τζέκο να τελειώνει αριστουργηματικά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν αλλά και την άμυνα της Σίτι να μοιάζει σχεδόν αδιαπέραστη. Πολλά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε παίκτες, προπονητές και γενικά σε όλους όσους βοήθησαν ώστε να ζήσουμε αυτό που ζήσαμε φέτος γιατί αγνοούσαμε πόσο ανάγκη το είχαμε. Κάθε Αρειανός θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος, γεμάτος και ακόμη πιο δυνατός. Η φετινή πορεία στην Ευρώπη και το βροντερό παρών που έδωσε ο κόσμος του ΑΡΗ όπου αγωνιζόταν ο Θεός είναι κάτι που θα το θυμόμαστε ανεξίτηλο για πολλά χρόνια. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην χρειαστούν όσα χρόνια χρειάστηκαν για να προσπεράσουμε το έπος της Περούτζια. Η ομάδα μας πρέπει να δείξει το καλό της πρόσωπο στην Ελλάδα και να κερδίσει πάση θυσία την έξοδο στην Ευρώπη. Το YELLOW TRIP πρέπει να ξεκινήσει και την νέα σεζόν ακόμη πιο δυνατό, ακόμη πιο τρελό ακόμη πιο αποφασισμένο και με πιο μακρινό προορισμό! OΣΟ ΘΑ ΖΩ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΘΑ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ.....

[youtube=

Όσο οι ώρες περνάνε ολοένα και περισσότερο το Μάντσεστερ κιτρινίζει από τους εκδρομείς Αρειανούς και όπως όλα δείχνουν περισσότερα από 5000 αδέρφια θα δώσουν δυναμικό παρών στο αυριανό ραντεβού με την ιστορία μας. Η αποστολή των παικτών μας απέναντι στους αστέρες της Μάντσεστερ Σίτι μόνο εύκολη δεν θα είναι αλλά πότε ήταν κάτι εύκολο για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ για να είναι τώρα. Αυτή η ομάδα όμως στα δύσκολα ή καλύτερα στα ακατόρθωτα έχει δηλώσει βροντερό παρών και έχει κοντράρει κάθε προγνωστικό. Το έκανε 2 φορές με την Ατλέτικο και παραλίγο θα το έκανε και 2 φορές απέναντι στην κωλόφαρδη Λεβερκούζεν! Γιατί όχι λοιπόν την Πέμπτη το βράδυ οι παίκτες, ο προπονητής και οι 5000 συνΑρειανοί να μην γράψουν άλλη μια ολόχρυση σελίδα στην ιστορία του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Μια ακόμη τεράστια επιτυχία σε ένα κεφάλαιο που δεν έχει κλείσει. Σε αυτά τα παιχνίδια μετράει η αποφασιστικότητα και η θέληση των παικτών μας για διάκριση όπου σε συνδυασμό με την υπεροψία των αντιπάλων μας τα δεδομένα μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου αλλάζουν. Κάτι που το είδαμε και στο πρώτο παιχνίδι όπου αν εξαιρέσουμε τα πρώτα 25' του αγώνα η ομάδα μας βγήκε μπροστά, πίεσε την Σίτι και διεκδίκησε με αξιώσεις το γκολ της νίκης που δυστυχώς δεν ήρθε. Παρόλα αυτά το καθαρό 0-0 θεωρώ  ότι μας δίνει ένα προβάδισμα ψυχολογίας σαν ένα πρώτο κύμα αντίστασης στο μεγαθήριο που λέγεται Μάντσεστερ Σίτι και αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα της πρόκρισης μιας και πλέον το παιχνίδι έρχεται σιγά σιγά στα μέτρα μας. Για μας ο ΑΡΗΣ είναι όλη μας η ζωή για τους Άγγλους όμως αποτελεί ένα μηδαμινό μέγεθος ανάξιο αναφοράς κάτι που το δείξανε και στο πρώτο παιχνίδι με την παρουσία τους. Δεν μας χαλάει καθόλου. Εάν δείξουν ανάλογη αγωνιστική συμπεριφορά όσο θα κυλάει ο χρόνος αυτή η νοοτροπία θα γίνεται άγχος που θα βαραίνει τα πόδια των αντιπάλων και ο φόβος του αποκλεισμού θα μεγαλώνει. Και εκεί θα πρέπει να έρθει η δική μας αντεπίθεση, να εκμεταλλευτούμε την αδράνεια της στιγμής αρπάζοντας την ευκαιρία και βάζοντας ένα γκολ που θα αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα. Μπορεί όπως αρκετές φορές να έχουμε αναφέρει ότι σε αγώνες κόντρα σε αντιπάλους σαν την Μάντσεστερ Σίτι τα συστήματα και τα πλάνα να έχουν ελάχιστη σημασία αλλά νομίζω ότι σε αυτόν τον αγώνα τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.  Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παίξει έξυπνα και να εκμεταλλευτεί το προβάδισμα που μας δίνει το 0-0. Ακριβώς το ίδιο πλάνο χρειάζεται με το πρώτο παιχνίδι με εξαίρεση το φοβισμένο πρώτο εικοσιπεντάλεπτο όπου σεβαστήκαμε υπερβολικά τους αντιπάλους μας. Ελάχιστα πράγματα θα έχει να διορθώσει ο Μιχαλήτσος σε σχέση με τον αγώνα του Κλ.Βικελίδης και με τον Σέρχιο Κόκε στην σύνθεση της ομάδος έχει ακόμη ένα σημαντικό όπλο στα χέρια του. Όχι φόβος, όχι σεβασμός μόνο πάθος για την νίκη! Ας αναγκάσουμε για ακόμη μια φορά όλη την Ευρώπη να ασχοληθεί μαζί μας και ας υπενθυμίσουμε στην φίλαθλη Ελλάδα τις εποχές όπου όλοι μαζί κάθε Πέμπτη ζούσαν στους ρυθμούς του ΑΡΗ μας! ΑΡΗ ΤΟ Χ ΤΟ Χ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜ@@ΕΙ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Με μια μαγική εμφάνιση στο Β ημίχρονο της αναμέτρησης η ομάδα μας έκανε ένα εντυπωσιακό come back από το -15 της ανάπαυλας και έφθασε σε μια καθοριστική νίκη που μας κρατάει ζωντανούς για την πρόκριση. Σήμερα σε αντίθεση με προηγούμενα παιχνίδια είχαμε μαχητικότητα, αποφασιστικότητα, δεν εγκαταλείψαμε το παιχνίδι και όταν όλα έδειχναν να πηγαίνουν στραβά αντιδράσαμε, παίξαμε σαν ΑΡΗΣ και πήραμε μια παλικαρίσια νίκη που την χρειαζόμασταν πάση θυσία. Με πρωταγωνιστή τον εκπληκτικό Μπόμπι Μπράουν που πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με διαφορά από την στιγμή που ήρθε στον ΑΡΗ, τον Τάκερ που ανέβαζε στροφές όσο κυλούσε ο χρόνος, τον Ταπούτο που "μίλησε" στα κρίσιμα, τον Χατζηβρέττα που έδωσε λύσεις στην επίθεση ερχόμενος από τον πάγκο αλλά και τον Σκορδίλη που με τις κινήσεις του μέσα στην ρακέτα άνοιξε έξυπνα διαδρόμους για τους συμπαίκτες του στην επίθεση ενώ στην άμυνα προβλημάτισε τους αντιπάλους του η ομάδα μας έκανε το πρώτο βήμα για να αντιστρέψει την εις βάρος του κατάσταση και πλέον ελπίζει για πρόκριση! Επιτέλους η ομάδα ξεμπλόκαρε και έδειξε τι αξίζει μέσα στο γήπεδο και όλοι πλέον ελπίζουμε αυτό να ήταν απλά η αρχή της αντεπίθεσης μας. Εάν η ομάδα μας είχε ανάλογες εμφανίσεις και στα προηγούμενα παιχνίδια τότε σίγουρα δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο όπου η τύχη μας εξαρτάται από αποτελέσματα άλλων αγώνων. Αξιοσημείωτο στο οποίο θα πρέπει να αναφερθούμε είναι ότι για πρώτη φορά φέτος κατάφερα να εντοπίσω ένα επιθετικό σύστημα πέρα από το κλασσικό 1vs1(ή αλλιώς ο καθένας κάνει ότι γουστάρει μόνος του) του Ντρούκερ. Κυρίως ο Σκορδίλης αλλά και ο Μπορόβνιακ κυνηγούσαν το σκριν χαμηλά στο καλάθι δεξιά ώστε να ελευθερωθεί ο Τάκερ σε μέση απόσταση λίγο πιο μπροστά από την γραμμή των βολών. Κυρίως στο Β ημίχρονο ο Τάκερ βγήκε και σκόραρε τουλάχιστον 3 φορές με τον συγκεκριμένο τρόπο! Το είχαμε πει ότι μόνο μάγος θα μπορούσε να μεταμορφώσει 100% αυτήν την ομάδα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αλλά να που σιγά σιγά κάτι αρχίζει να διορθώνεται. Το σημαντικό είναι να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια. Δεν ξέρω εάν σήμερα εγκαταλείφθηκε κάθε σκέψη για ενίσχυση της ομάδος ή θα δούμε κάποια αλλαγή στο έμψυχο υλικό της ομάδος αλλά το πρόβλημα στους ψηλούς φαίνεται να παραμένει μεγάλο μιας και για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τόμας δεν μπόρεσε να δώσει τις λύσεις που ελπίζαμε όταν πρωτοήρθε στην ομάδα μας. Το ερχόμενο Σάββατο στο Παλέ η ομάδα μας θα αντιμετωπίσει τον Κολοσσό στην προσπάθεια για ρεβάνς της βαριάς ήττας του πρώτου γύρου που μας είχε πληγώσει πολύ. Εκεί θα φανεί εάν η σημερινή εμφάνιση είναι αποτέλεσμα δουλειάς και αλλαγής ψυχολογίας ή απλά θέμα ημέρας... Εάν ο ΑΡΗΣ βρει τον καλό του εαυτό και αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες του τότε ίσως και το σύμπαν συνωμοτήσει υπέρ μας και τα αποτελέσματα έρθουν όπως ακριβώς τα θέλουμε. Νίκη της Λε Μαν σήμερα κόντρα στην Γκέτιγκεν και νίκη της Γερμανικής ομάδας επι της Μπουντιβέλνικ στην τελευταία αγωνιστική όπου σε συνδυασμό με την δική μας νίκη επι τη Λε Μαν θα καταφέρουμε να προκριθούμε σαν δεύτεροι στους 8 της διοργάνωσης!  Τα λόγια περιττεύουν και πλέον πρέπει σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή του Αυτοκράτορα να σταθούμε δίπλα του και να βοηθήσουμε στην αντεπίθεση του. Για αυτό ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Την τελευταία ελπίδα για πρόκριση θα προσπαθήσει να κρατήσει ζωντανή η ομάδα μας σήμερα στην Ουκρανία κόντρα στην Μπουντιβέλνικ που παρά την σχετικά εύκολη νίκη μας στο Παλέ είναι η δυνατότερη ομάδα του ομίλου.  Μοναδικό σενάριο που μας δίνει πρόκριση είναι να να κερδίσουμε σήμερα στην Ουκρανία και την τελευταία αγωνιστική η Μπουντιβέλνικ να ηττηθεί από την Γκέτιγκεν στην Γερμανία την ίδια ώρα που εμείς θα κερδίζουμε την Λε Μάν στο Παλέ. Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ έτσι όπως τα κατάφερε δεν κρατάει την τύχη του στα δικά του χέρια αλλά εκτός από το 2 στα 2 θα πρέπει να έρθουν και τα κατάλληλα αποτελέσματα όχι μόνο την τελευταία αγωνιστική αλλά και σήμερα. Σε περίπτωση που σήμερα η Γκέτιγκεν κερδίσει εκτός έδρας την Λε Μαν τότε την τελευταία αγωνιστική θα έχει ήδη προκριθεί και δεν θα καίγεται για την νίκη κόντρα στους Ουκρανούς. Φυσικά για να αρχίσουμε να κοιτάμε το τι γίνεται παραδίπλα θα πρέπει πρώτα οι παίκτες μας να κάνουν το χρέος του κάτι που δεν κάνανε ούτε στο ελάχιστο στα τελευταία παιχνίδια και με δεδομένες τις συνθήκες απόλυτης διάλυσης που επικρατεί στον μπασκετικό ΑΡΗ θεωρώ ότι οι παίκτες μας θα πρέπει να υπερβάλλουν των δυνάμεων τους για να βγουν από την τρύπα που έχουν πέσει. Ο προπονητής μπορεί να άλλαξε η χρονική στιγμή που η ΣΑΡΙΣΑ πήρε την συγκεκριμένη απόφαση εκτός ότι ήταν αρκετά αργοπορημένη συνέπεσε και με μια σειρά εκτός έδρας αναμετρήσεων ιδιαίτερης σημασίας με αποτέλεσμα αυτές τις λίγες ημέρες που έχει έρθει ο Λευτέρης Σούμποτιτς αντί να κάνουν προπονήσεις ώστε να βελτιωθούν κάποια πράγματα στο παιχνίδι μας αναγκαστικά τις περνάνε στα αεροδρόμια και στα πούλμαν. Μέσα στο μπάχαλο που επικρατεί οι φήμες για σημαντικές αλλαγές στην ομάδα μας οργιάζουν. Απο επιστροφή Ραϊσεβιτς, ενίσχυση στους ψηλούς με τον Ζίζιτς  ως και αντικατάσταση του Τάκερ ακούστηκε! Το μόνο που δεν ακούστηκε είναι ο ερχομός ενός ψυχολόγου που να ξεκινήσει συνεδριάσεις με μοναδικό στόχο να βοηθήσει τους παίκτες μας να ξαναβρούν την χαμένη τους αυτοπεποίθηση. Μπορεί τα λάθη σε επιλογές προσώπων και στον τρόπο διαχείρισης του έμψυχου υλικού από το καλοκαίρι να είναι αμέτρητα αλλά  το πρόβλημα είναι καθαρά ψυχολογικό. Οι ομάδες που σπάνε πλάκα μαζί μας είναι σαφώς χαμηλότερης δυναμικότητας από εμάς αλλά έχουν την τεράστια διαφορά ότι αγωνίζονται σαν φυσιολογικές επαγγελματικές ομάδες και όχι σαν παρέα μαθητών στην παιδική χαρά...  Ανάλυση στο παιχνίδι δεν χωράει. Η Μπουντιβέλνικ είναι σαφώς καλύτερη ομάδα τόσο από το Περιστέρι όσο και από την Γκέτιγκεν που μας έκαναν πλάκα στα τελευταία 2 παιχνίδια παρόλα αυτά εάν είμαστε αυτοί που πρέπει να είμαστε όπως στον πρώτο γύρο ίσως καταφέρουμε να πάρουμε την νίκη και να μείνουμε ζωντανοί στο παιχνίδι της πρόκρισης. Σε διαφορετική περίπτωση θα έχουμε περισσότερο χρόνο για να σκεφτόμαστε την επόμενη χρονιά...

Για ακόμη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη και αντί η μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα βρήκε 2 φορές στο δοκάρι και βγήκε έξω με αποτέλεσμα ούτε και σήμερα να πάρουμε τους 3 βαθμούς της νίκης και να χάσουμε άλλη μια ευκαιρία για να ξαναμπούμε δυνατά στην διεκδίκηση της εισόδου στα πλέιοφς.  Τόσο η εξαιρετική κεφαλιά του Μπομπαντίγια όσο και το πλασάρισμα του Καστίγιο για ελάχιστους πόντους κατέληξαν στο δοκάρι και μαζί και η σημερινή προσπάθεια μας για νίκη. Με αυτό το μεγάλο παράπονο έφυγαν τόσο οι ηρωικοί οπαδοί μας που βρέθηκαν σήμερα στο Περιστέρι όσο και όλοι εμείς που αρκεστήκαμε στην τηλεοπτική μετάδοση. Αυτό είναι η μια όψη του αγώνα όπου εάν το δει κανείς καθαρά ψυχρά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα είχε 2 τεράστιες ευκαιρίες για να πάρει την νίκη σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που δεν είχε ανάλογες ευκαιρίες. Κατά τα άλλα όμως δεν θα πρέπει να αρνηθούμε το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά ήμασταν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπήρχε ταχύτητα, δημιουργικότητα μεσοεπιθετικά,  χάναμε σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις, οι αντίπαλοι μας πήγαιναν σχεδόν πάντα πρώτοι στην μπάλα, δεν πιέσαμε όσο έπρεπε και εκτός από αυτές τις 2 φάσεις σχεδόν δεν απειλήσαμε καθόλου. Αν και είναι ολίγον τι οξύμωρο παρόλο που μου εμπνέει εμπιστοσύνη ο Γ.Μιχαλήτσος συνεχίζει να με απογοητεύει με τις επιλογές του. Με δεδομένη την απουσία του Φατί που είναι το καλύτερο αμυντικό χάφ που μας έχει απομείνει αποφασίζει να βάλει δίδυμο στην συγκεκριμένη γραμμή τον ντεφορμέ Πρίτα που ως γνωστόν δεν φημίζεται για την προώθηση του παιχνιδιού αλλά για τα ανασταλτικά του προσόντα και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία στον μετριότατο Πορτίγια να αναλάβει ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο που είναι να μεταφέρει την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση. Ταυτόχρονα χαραμίζει 65' και την πρώτη του αλλαγή στην αντικατάσταση του Μπομπαντίγια ενώ ήταν αρκετά καλός και ενώ  δεν έχει προλάβει  να δείξει καν σημάδια κούρασης ενώ ο Σακάτα είχε εξαφανιστεί στην επανάληψη και στην συνέχεια πηγαίνει με αργούς ρυθμούς σε ουσιαστικές αλλαγές με τον κουρασμένο Τόχα να αποδίδει καλύτερα μεσοαμυντικά, τον Καστίγιο να προσπαθεί να απειλήσει και τον Μενδρινό να δείχνει πιο ουσιαστικός σε σχέση με την φλυαρία του Τόχα στην συγκεκριμένη θέση. Δυστυχώς όμως τα πράγματα ήταν αργά  μιας και ο Τσέζαρεκ σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επάξια τον Μπομπαντίγια και ο Τόχα που είχε διορθώσει την απουσία των Πρίτα και Πορτίγια μεσοαμυντικά είχε κουραστεί. Όταν λοιπόν ο ΑΡΗΣ που αγωνίζεται με την πλάτη στον τοίχο επιτρέπει στον Ατρόμητο να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και να δημιουργήσει σχεδόν διπλάσιες τελικές τότε όλα τα άλλα είναι σχεδόν περιττά. Σίγουρα σε κάθε αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει αλλά η λογική λέει ότι μέσα από καλό ποδόσφαιρο και ορθολογικό τρόπο παιχνιδιού μπορείς να πάρεις το αποτέλεσμα. Σε διαφορετική περίπτωση τα βάζεις με την τύχη σου... Συνεχίστηκε λοιπόν η παράδοση του "σκωτσέζικου ντους" που μας ακολουθεί φέτος από την αρχή της χρονιάς και ας ελπίσουμε μετά την κρυολουσία την σημερινή να έρθει και το ζεστό την Πέμπτη το βράδυ. Μέχρι να χαθεί κάθε ελπίδα για κάτι καλό σε Ελλάδα και Ευρώπη πιστεύουμε, στηρίζουμε και προσπαθούμε να σπρώξουμε την ομάδα προς την επιτυχία. Κάτι μας χρωστάνε αυτά τα άτιμα τα δοκάρια και ελπίζω το βράδυ της Πέμπτης να μας τα δώσουνε! VAMOS ARIANARA!!!! VAMOS EUROPA LEAGUE!!!!

[youtube=

Πέρα από κάθε λογική η ομάδα μας καταφέρνει με τις τραγικές της εμφανίσεις να καταστρέφει κάθε αχτίδα αισιοδοξίας προσπαθούμε να βρούμε στην φετινή μαύρη χρονιά. Και όταν μιλάμε για λογική αναφερόμαστε στην δυναμική που έχουν οι αντίπαλοι μας όπου χωρίς να είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες διαβάζοντας στα γρήγορα το ρόστερ των αντιπάλων εύκολα να διαπιστώσεις ότι το πρόβλημα είναι αλλού και όχι στους παίκτες μας. Η κακή επιθετική λειτουργία της ομάδος και η ανύπαρκτη κυριολεκτικά άμυνα κάνει και τον πιο μέτριο παίκτη των αντιπάλων να μοιάζει με κορυφαίο μπασκετμπολίστα... Ποιόν να ζηλέψεις από τους παίκτες του Περιστερίου? Τον Μάντζιαρη, τον Τσιάκο, τον Πέτρουλα, τον Παπανικολάου? Είναι φανερό ότι τα αμέτρητα λάθη που έχουν γίνει από το καλοκαίρι ως και σήμερα και τα αποτελέσματα  όλων αυτών έχουν μετατραπεί σε ένα αβάσταχτο ψυχολογικό βάρος που εμποδίζει τους παίκτες μας να κάνουν και τα πιο απλά πράγματα. Η λέξη αποτυχία έχει γίνει συνώνυμο του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και τίποτα δεν φαίνεται ικανό να αλλάξει την κατάσταση τουλάχιστον για φέτος.  Ακόμη και όταν η ομάδα μας κατάφερε να επιστρέψει από το -17 στο παιχνίδι με μια απίστευτη αφέλεια μέσα σε λίγα λεπτά παράτησε κάθε ιδέα για ανατροπή. Και δεν μιλάμε για απλή ήττα. Όταν από το δεύτερο δεκάλεπτο αυτό το Περιστέρι σε έχει μονίμως σε διψήφιες διαφορές που αγγίζουν μέχρι και τους 20 πόντους τότε σίγουρα το θέμα είναι ψυχολογικό και όχι αγωνιστικό. Ο προπονητής μπορεί να άλλαξε αλλά εάν περιμέναμε από τον Λευτέρη Σούμποτιτς μέσα σε 7 ημέρες να διορθώσει λάθη 7 μηνών μάλλον θα ήμασταν ονειροπόλοι. Σε αντίθεση με αυτούς που απέχουν και αυτούς που τους στηρίζουν χωρίς ντροπή ακόμη και μέσα από το επίσημο ραδιόφωνο του συλλόγου(ολόκληρου του συλλόγου και όχι μόνο της ΠΑΕ) εμείς οι λίγοι πιστοί στον Αυτοκράτορα πονάμε με αυτήν την κατάσταση... Και πονάμε όχι από την ημέρα που ανέλαβε ο Λευτέρης Σούμποτιτς αλλά εδώ και 3-4 χρόνια τουλάχιστον με αυτά που βλέπουμε κάθε αγωνιστική. Έτσι παρά την πίκρα μας θα στηρίξουμε αυτόν τον άνθρωπο και θα ελπίζουμε ότι όσο περνάει ο χρόνος θα καταφέρει να αλλάξει την κατάσταση πριν είναι αργά και καταλήξουμε σε καμιά 7η θέση όπως πέρσι. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι ευνοϊκά ώστε να παραμένουμε ακόμη ζωντανοί στην προσπάθεια μας για την κατάληψη της 3ης θέσης αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει αγώνες σαν και αυτούς να μην τους πετάμε στα σκουπίδια. Δύσκολα να πει κανείς με σιγουριά πως θα εξελιχθεί το πρωτάθλημα αλλά όλα δείχνουν ότι οι εκτός έδρας αναμετρήσεις απέναντι σε Καβάλα, Μαρούσι, Πανιώνιο και Ηρακλή θα παίξουν καθοριστικό ρόλο. Με την πλάτη στον τοίχο καιρός είναι να ξυπνήσουν όλοι όσοι αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ και με αρωγό τον κόσμο της ομάδος που θα πρέπει να δώσει δυναμικό παρών στον επόμενο εντός έδρας αγώνα στο Παλέ να αντιστραφεί αυτή η αρνητική κατάσταση...

Με την αισιοδοξία στα ύψη μετά την νέα μεγαλειώδη εμφάνιση κόντρα σε ένα ακόμη μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι και η ομάδα μας καλείται επιτέλους να μεταφέρει λίγο από την μαγεία που την εκπέμπει στα Ευρωπαϊκά παιχνίδι και στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Το να χαρακτηρίζουμε ένα παιχνίδι  ως τελικό μπορεί να ακούγεται λιγάκι κλισέ αλλά εάν δούμε την βαθμολογία τότε νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουν ότι το αυριανό παιχνίδι είναι ιδανικό για την κατάκτηση των 3 βαθμών. Αυτό φυσικά και δεν σημαίνει ότι ο αντίπαλος μας είναι της πλάκας και δεν τον θεωρούμε ικανό για να μας κάνει την ζημιά αλλά ότι πιστεύουμε στις δικές μας δυνάμεις. Λίγη "ευρωπαϊκή μαγεία" και παιχνίδια σαν και αυτό τα καθαρίζουμε για πλάκα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πρώτος αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έπαιξε ίσως τα καλύτερα 30' από την έναρξη του αγώνα και έκανε το υπόλοιπο  της αναμέτρησης τυπική διαδικασία. Φυσικά από τότε πολλά έχουν αλλάξει και στις 2 ομάδες. Το αν τόσο η ομάδα μας όσο και ο Ατρόμητος πλέον παρουσιάζονται πιο ενισχυμένοι είναι κάτι που δεν μπορώ να το πω με σιγουριά. Φατί, Μίσελ, Οριόλ και Κόκε είναι σημαντικές απουσίες που ο Γ. Μιχαλήτσος θα πρέπει να βρει τον τρόπο να τις καλύψει συνυπολογίζοντας βέβαια  την κούραση από το παιχνίδι της Τρίτης. Θετικό για την σημερινή αναμέτρηση θεωρώ ότι είναι η παρουσία των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων που λογικά θα είναι ανεπηρέαστοι από αυτήν την μίζερη νοοτροπία που ωθεί τους παίκτες μας στην Ευρώπη να δείχνουν ένα εξαιρετικό πρόσωπο και στην Ελλάδα να είναι αγνώριστοι... Καστίγιο και Μπομπαντίγια ήρθαν στον ΑΡΗ για να πάρουν παιχνίδια στα πόδια τους και να αποδείξουν την αξία τους και όχι να έρθουν σε μια Ελληνική ομάδα απλά για προπόνηση μιας και όπως και να το κάνουμε οι προπονήσεις στην Ελλάδα θεωρούνται χαλαρές... Κοντά σε αυτούς και ο Σακάτα που αν και κόντρα στην ΑΕΚ είχε δείξει λίγα πράγματα στον αγώνα με την Σίτι εντυπωσίασε και είναι στα πόδια του να αποδείξει σε όλους τι αξίζει.  Δεν ξέρω εάν η αίσθηση που έχω είναι λάθος αλλά η παρουσία του Γ.Μιχαλήτσου στον πάγκο την δεδομένη στιγμή και με την ανάγκη που υπάρχει για βαθμούς με κάνει να πιστεύω ότι η ομάδα θα παρουσιαστεί όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και θα πάρει εύκολα ή δύσκολα την πολύτιμη νίκη. Φυσικά όπως συμβαίνει σε κάθε γήπεδο που μας δίνεται η ευκαιρία  ο κόσμος του ΑΡΗ θα βρεθεί κοντά στην αγαπημένη μας ομάδα και θα προσπαθήσει να την σπρώξει προς την νίκη. Μπορεί το αυριανό παιχνίδι να μην έχει την αίγλη του αγώνα της περασμένης Τρίτης αλλά οι πραγματικοί οπαδοί σε αυτά φαίνονται και όχι στις φιέστες. Η δυναμική παρουσία των οπαδών μας στο γήπεδο του Ατρομήτου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη το μόνο που μένει είναι και η ομάδα μας να δείξει ανάλογη δυναμική και να κάνει το καθήκον της! Διπλό στο Περιστέρι ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!