Παρά την απρόσμενη και πολύ σημαντική απουσία του Χάγκινς η ομάδα μας κατάφερε να μας εκπλήξει ευχάριστα και να κοντράρει στα ίσια τον Παναθηναϊκό. Για 3 δεκάλεπτα φαινόταν ότι ο ΑΡΗΣ μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη αλλά η αφύπνιση του πολύ καλού  Γκιστ και οι τάσεις ηττοπάθειας που δεν λένε να μας αφήσουν οδήγησαν σε ακόμη μια ήττα και σε κάποια συμπαθητικά λογάκια για την προσπάθεια της ομάδος μας. Άλλο παιχνίδι θα βλέπαμε με τον Χάγκινς μέσα και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο παράπονο όλων όσων βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ.

Στα πρώτα λεπτά του αγώνα που όλοι μας προσπαθούσαμε να συνέλθουμε από το άκουσμα της είδησης της απουσίας του Χάγκινς ο ΑΡΗΣ μπήκε ορεξάτος, εκμεταλλεύτηκε την ταχύτητα και το καλό σου του Κόεν και πήρε τα ηνία του αγώνα. Κόεν, Πελεκάνος, Μακ Νίλ, Γουάιτ και Γουότερς έδιναν λύσεις στην επίθεση και όλα έδειχναν ότι μπορούσαμε να φθάσουμε στη νίκη.  Από την άλλη ο Παναθηναϊκός παίρνοντας πόντους κυρίως κοντά στο καλάθι αλλά και με κάποια κρίσιμα τρίποτα όποτε προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε στο σκόρ μας έστελνε το μήνυμα ότι θα πρέπει να έχουμε διάρκεια για 40' στην προσπάθεια μας για να πάρουμε τη νίκη. Κάτι που φάνηκε στο τέταρτο δεκάλεπτο εκεί όπου ότι στραβό δεν κάναμε για 30' τα κάναμε μαζεμένα. Εκεί δυστυχώς φάνηκε για πολλοστή φορά ότι όταν μια ομάδα κολλάει και ο πάγκος αντί να δώσει τη λύση κάνει τα πράγματα χειρότερα τότε η ήτταν είναι αναπόφευκτη. Κάκιστη η διαχείριση του ρόστερ στο τελευταίο δεκάλεπτο από τον Δ.Πρίφτη με τις επιλογές του κυρίως στα τελευταία λεπτά να είναι καταστροφικές. Αδιανόητο... 3.30' πριν το φινάλε και εκεί που ο Παναθηναϊκός ξεφεύγει με +5  και θες απεγνωσμένα να σκοράρεις  επιλέγει να κρατήσει στον πάγκο τους 3 κορυφαίους σκόρερ του στην αναμέτρηση(Πελεκάνο, Μακ Νίλ, Γουάιτ) και με μια 5άδα με Σίμτσακ, Μούρτο, Ζάρα, Τσούπκοβιτς και Γουότερς από τους οποίους μόνο ο Γουότερς είχε κάποια επαφή με το καλάθι να παλέψει να κάνει την ανατροπή... κάτι που φυσικά δεν εγίνε ποτέ. Καλώς ή κακώς και όσο φιλότιμος και αν είναι ο Σίμτσακ ή ο Μούρτος θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι επιθετικά είναι 100% αναξιοπίστοι... Ανεξάρτητα πάντως από την απουσία του Χάγκινς είναι μεγάλο λάθος που ο ΑΡΗΣ είναι τόσο γυμνός κοντά στο καλάθι. Έστω και ένας ογκώδης ξυλοκόπος ψηλός μόνο για να σπρώχνει και να γεμίζει τη ρακέτα θα ήταν χρήσιμος.

Πέρα από την προσπάθεια της ομάδος μας αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι, αυτό είναι σίγουρα η εντυπωσιακή παρουσία του κόσμου. Από νωρίς έγινε sold out στο Παλέ και αρκετός κόσμος έμεινε έξω ψάχνοντας απεγνωσμένα τρόπο για να μπει μέσα. Η εικόνα στην κερκίδα θύμισε άλλες εποχές, τότε που από νωρίς γέμιζε το γήπεδο στα ντέρμπι και ο ένας ήμασταν πάνω στον άλλο. Κρίμα που δεν ήρθε η νίκη μιας και θα μας έδινε άλλον αέρα για τη συνέχεια.  Όσο για την ομάδα ακόμη είναι αρχή και η σεζόν είναι πολύ μεγάλη. Την Τετάρτη ο ΑΡΗΣ επιστρέφει στην Ευρώπη και ελπίζουμε με μια νίκη στην Τουρκία να μας κάνει να ξεχάσουμε την σημερινή απογοήτευση.

ΥΓ.(με λίγη καθυστέρηση λόγω θολωμένης κρίσης) Ξέχασα να αναφέρω το πιο ντροπιαστικό γεγονός που έγινε χθες... 20'' και είσαι στο -6 και αντί να κάνεις φάουλ και να κυνηγήσεις μια ανατροπή από τις αμέτρητες που γίνονται σε αγώνες μπάσκετ οι παίκτες μας είχαν οδηγίες για το πως θα δώσουν τα χέρια στους αντιπάλους με τη λήξη του αγώνα... Αν δεν είναι αυτό ηττοπάθεια και αρρωστημένη μίζερη νοοτροπία τότε τι είναι. Σε αυτά ο Πρίφτης πρώτος είναι.

Και μόνο η ανανεωμένη εικόνα του Nick Galis Hall σε κάνει κατευθείαν να καταλάβεις ότι με τον ερχομό της οικογένειας Λάσκαρης ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει οριστικά σελίδα. Οι αλλαγές στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στη μπουτικ, στο ρόστερ είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό που απομένει είναι αυτή η αλλαγή να φανεί πάνω στο παρκέ και κυρίως σε παιχνίδια σαν και αυτό της Κυριακής κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι ήττες ντροπής αλλά ακόμη και οι καλές άνευ ουσίας εμφανίσεις πρέπει να μείνουν οριστικά στο παρελθόν και η ομάδα μας να σπάσει αυτήν την τόσο αρνητική παράδοση κόντρα στους 2 "μεγάλους" της πρωτεύουσας..

Η σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού μέσα στο ΣΕΦ δείχνει ότι τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα αύριο. Οι πράσινοι έχουν ενισχυθεί σημαντικά και φέτος δείχνουν αποφασισμένοι να εκτοπίσουν τον Ολυμπιακό από την κορυφή. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει λόγο σε όλο αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά σίγουρα θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο ώστε να αφήσουμε τον ρόλο του κομπάρσου(ή πελάτη) που μας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην άκρη. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουμε αυτό είναι να κατεβούμε αύριο με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μόνο αν η ομάδα πιστέψει στη νίκη και κατέβει να τη διεκδικήσει μπορούμε να τα καταφέρουμε. Διαφορετικά με το πρώτο "ξέσπασμα" του Παναθηναϊκού θα κρυφτούμε πίσω από τα  "προγνωστικά" αυτών των αναμετρήσεων όπως κάνουμε εδώ και χρόνια. Αγωνιστικά όπως φάνηκε και οι δύο ομάδες είναι ακόμη ανέτοιμες. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά και οι 2 ομάδες ήταν κακές. Όπως κακός ήταν και ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ΑΕΚ. Μακ Νίλ και Γουάιτ θα κρίνουν πολλά σε αυτή την αναμέτρηση μιας και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ΑΕΚ και θέλεις όλους τους παίκτες σου να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό. Αν αυτοί οι 2 είναι σε καλή ημέρα τότε και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν!

Οι νεαροί σε ηλικία μεγάλωσαν βλέποντας τον Παναθηναϊκό να μας κάνει πλάκα και τους φαίνεται φυσιολογικό να περνάει αέρας από το Παλέ. Για όλους εμάς όμως που έχουμε δει τον ΑΡΗ σε σαφώς καλύτερες "εποχές" δύσκολα μπορείς να το χωνέψεις αυτό που συμβαίνει. Εδώ και χρόνια διοικήσεις, προπονητές και παίκτες το δικαιολογούν αλλά για εμάς είναι αδικαιολογήτο. Αύριο υπάρχει μια ιδανική ευκαιρία ώστε με μια νίκη να πιστποιηθεί η επιστροφή του Αυτοκράτορα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Περιμένω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Όσο για εμάς θα είμαστε εκεί από νωρίς κρεμασμένοι σαν τσαμπιά! Όλοι στο Παλέ να πατήσουμε τον βάζελο!!!!

Σε ένα αγχωτικό και κακό ποιοτικά παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε ανέτοιμος και αρκετά διαφορετικός από όσο τον είδαμε στα φιλικά. Ευτυχώς ο Τζαμέλ Χάγκινς δεν ήθελε να συνδυαστεί με ήττα η σημερινή εκπληκτική του εμφάνιση και έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σπουδαία νίκη-πρόκριση της ομάδος κόντρα στην ΑΕΚ. Μια πρόκριση που την απόλαυσε τόσο ο κ.Λάσκαρης με τη σύζυγο του που βρέθηκαν στο Παλέ όσο και ο κόσμος της ομάδος που γέμισε ασφυκτικά το γήπεδο και βοήθησε τα μέγιστα χωρίς ακρότητες παρά την νευρική ροή του αγώνα.

Ο ΑΡΗΣ από το πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν απέδειξε ότι και φέτος θα είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης . Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή εμφάνιση όπου Μακνίλ και Γουάιτ που θεωρούνται οι 2 καλύτεροι παίκτες μας ήταν εντελώς εκτός ρυθμού. Και αν για τον Γουάιτ υπάρχει η δικαιολογία ότι φορτώθηκε γρήγορα λόγω αφέλειας και ιδιαίτερης "αυστηρότητας" των διαιτητών με 4 φάουλ ο Μακνίλ που είχε όλο τον χρόνο στη διάθεση του να βρει τον δρόμο προς το καλάθι ήταν κάτι παραπάνω από κακός. Παρόλα αυτά όσοι γνωρίζουν τον παίκτη επιμένουν ότι δύσκολα θα τον ξαναδούμε σε τέτοια κακή ημέρα. Το σημαντικό όμως είναι ότι η ομάδα μας κατά την διάρκεια του αγώνα κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους παίκτες. Με στυλοβάτη σε άμυνα και επίθεση τον απίστευτο Τζαμέλ Χάγκινς(17 πόντους, 10 ριμπάουντ, 6 κοψίματα) ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ξεπεράσει την κοιλιά που έκανε στο τέταρτο δεκάλεπτο και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να γυρίσει ένα παιχνίδι όπου στα τελευταία λεπτά φαινόταν να ελέγχει η ΑΕΚ. Το εντυπωσιακό κόψιμο στον Καλαμπόκη και το καθοριστικό καλάθι που έδωσε 3 πόντους αέρα λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη ήταν το κερασάκι στην τούρτα μιας μεγάλης βραδυάς για τον Χάγκινς και τον ΑΡΗ. Πολύ καλός ο Γουότερς κυρίως στο Α ημίχρονο, ενώ και οι Σίμτσακ, Μούρτος, Ζάρας, Τσούπκοβιτς και Πελεκάνος βοήθησαν σε άμυνα και επίθεση για να έρθει αυτή η νίκη. Ακολουθούσε τις κινήσεις του Σάκοτα ο Πρίφτης που ίσως να έπρεπε να προσπαθήσει να επιβάλλει αυτός τον ρύθμο του  αγώνα από άποψη τακτικής. Στο τέλος πάντως διαχειρήστε σωστά τους παίκτες του, έδειξε εμπιστοσύνη στον Μακνίλ και τον Γουάιτ παρά την κακή τους εμφάνιση και τελικά δικαιώθηκε!

Σίγουρα περιμέναμε να δούμε κάτι καλύτερο από τον ΑΡΗ σήμερα αλλά όπως φάνηκε και από την ΑΕΚ και οι 2 ομάδες ήταν ανέτοιμες και αγχωμένες, επομένως αυτό που θα κρατήσουμε είναι η πρόκριση. Το κύπελλο και το Eurocup είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να διακριθούμε και όταν μιλάμε για τον μπασκετικό ΑΡΗ διάκριση δεν υπάρχει άλλη πέρα από την κατάκτηση του τίτλου. Η ομάδα έχει δρόμο μέχρι να φθάσει στα στάνταρ που όλοι επιθυμούμε και να μπορούν και οι άνθρωποι της να μιλάνε δημόσια για την κατάκτηση κάποιου τίτλου αλλά μέσα από νικηφόρα παιχνίδια σαν το σημερινό μπορεί να βελτιώνεται χωρίς να μας κοστίζει. Με τον αέρα της πρόκρισης ήδη η σκέψη μας είναι στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Παναθηναϊκό. Όσο για την ΑΕΚ τι να πούμε... τα γνωστά... από το κάρφωμα στο τρέξιμο για το αεροδρόμιο!

Με τις μνήμες από την θριαμβευτική πρόκριση επί της ΑΕΚ στο περσινό πρωτάθλημα να είναι ακόμη "νωπές" η αγαπημένη μας ομάδα καλείται να επαναλάβει το περσινό της επίτευγμα σε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι. Αυτή τη φορά θα υποδεχθούμε την ΑΕΚ για το θεσμό του κυπέλλου, όπου στόχος δεν είναι άλλος από την πρόκριση και στο επόμενο βήμα που θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά στην κατάκτηση ενός τίτλου. Ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του μοιάζουν ανυπόμονοι για αυτή την αναμέτρηση και δηλώνουν έτοιμοι για να πάρουν την πρώτη σπουδαία νίκη της χρονιάς.

Αν τα φιλικά αποτελούν κάποιου είδους κριτήριο για την δυναμική και την ετοιμότητα μιας ομάδος τότε αύριο θα πρέπει να αναμένουμε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι. Τόσο ο ΑΡΗΣ μας όσο και η ΑΕΚ τα πήγαν εξαιρετικά στα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που έδωσαν και έδειξαν ότι φέτος θα αποτελέσουν μια "ταχύτητα" μόνες τους στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Ιδίως η ΑΕΚ για την οποία γίνεται αρκετός λόγος για τις απουσίες λόγω τραυματισμών αλλά και την αντικατάσταση του Όρτον έδειξε στα τελευταία φιλικά παιχνίδια να μην πτοείται και για αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πιστέψουμε ότι η ΑΕΚ θα έρθει αποδυναμωμένη και θα χάσει εύκολα το αυριανό παιχνίδι. Από την άλλη ο ΑΡΗΣ μας έχει δείξει ότι έχει πολλές δυνατότητες φέτος και όσο περνάει ο καιρός θα παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Ο Γουάιτ φαίνεται ως τώρα να τα έχει λίγο χαμένα αλλά οι υπόλοιποι δείχνουν να έχουν προσαρμοστεί στον ρόλο τους μέσα στην ομάδα. Αν και ο ΑΡΗΣ φέτος έχει ένα πιο επιθετικό προφίλ κλειδί για τη νίκη θα είναι άμυνα. Ουόρεν, Χέρστον και Μαυροκεφαλίδης φαίνεται να είναι η αιχμή του δόρατος των αντιπάλων χωρίς όμως να μπορείς να αδιαφορήσεις για παίκτες σαν τον Μιλόσεβιτς και τον Σκράμπ. Εφόσον επιβεβαιωθεί η απουσία των Κάρτερ, Κατσίβελη και Σάκοτα ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την απουσία αρκετών λύσεων από τον πάγκο για την ομάδα του Σάκοτα και να πιέσει από το πρώτο δευτερόλεπτο ώστε να κουράσει τον αντίπαλο. Στην επίθεση πέρα από τα μακρινά σουτ βαρόμετρο θα αποτελέσει και ο Μακνίλ που όταν έχει κέφια δύσκολα μπορεί κανείς να τον σταματήσει.

Παρά τις μεγάλες ουρές και την απίστευτη ταλαιπωρία για ένα εισιτήριο(λόγω του νόμου Κοντωνή αλλά και της προχειρότητας της ΚΑΕ) δύσκολα το γήπεδο να γεμίσει ασφυκτικά όπως έγινε στον αγώνα των πλέιοφς. Λίγο η τσουχτερή τιμή του εισιτηρίου, λίγο η ταλαιπωρία με το φακέλωμα και τις ουρές ξενέρωσε αρκετό κόσμο. Σίγουρα όμως το Παλέ θα είναι το γνωστό καμίνι που θα κάψει τον αντίπαλο για ακόμη μια φορά. Το δίχτυ ασφαλείας είναι δυστυχώς το άσχημο επακόλουθο από τις ψευτομαγκιές κάποιων συνΑρειανών μας πέρσι αλλά και η απαραίτητη θυσία του κόσμου ώστε να προστατευτεί η προσπάθεια του κ.Λάσκαρη. Με τόσα ντέρμπι στην σειρά θα ήταν έγκλημα να ρισκάραμε την έδρα μας μόλις στο ξεκίνημα της χρονιάς και πολύ σωστά η ΚΑΕ επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά. Όσα δίχτυα ασφαλείας και αν βάλουν, οι παίκτες της ΑΕΚ πάνω στο παρκέ θα είναι απροστάτευτοι(ευελπιστούμε). Το πήραν το μάθημα τους στην προηγούμενη σεζόν ας τους κάνουμε και μια καλή επανάληψη και για τη νέα σεζόν! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!!!

ΥΓ. Το ότι οι απαιτήσεις Κοντωνή είναι παράλογες, ανούσιες και κουραστικές για τον κόσμο είναι γνωστό. Το να επιλέγεις όμως να εφαρμόσεις άμεσα αυτά που θέλει σε ένα παιχνίδι με μόλις 2 ημέρες κυκλοφορία εισιτηρίων και έχοντας την πρώτη ημέρα ένα κάρο τεχνικά προβλήματα αυτό είναι απλά προχειρότητα και αδιαφορία...

ΥΓ2. Κάποια στιγμή καλό είναι μερικοί συνΑρειανοί μας να μάθουν να ξεχωρίζουν την γκρίνια από την κριτική. Γκρινιάρηδες μας είπαν για το παράπονο στο ποδόσφαιρο για τα διαρκείας, στη συνέχεια ο Καρυπίδης αναγνώρισε το λάθος του και τα μείωσε. Γκρινιάρηδες μας είπαν για τα παράπονα για τις τιμές στον αγώνα κυπέλλου στη συνέχεια ο Λάσκαρης τις μείωσε. Γκρινιάρηδες μας είπαν για την αγανάκτηση που βγάλαμε για την ταλαιπωρία την πρώτη ημέρα διάθεσης των εισιτηρίων με την ΑΕΚ, την επόμενη ημέρα υπήρχαν 3πλάσια εκδοτήρια... Τι να κάνουμε... μερικοί από εμάς της πιο παλιάς γενιάς μεγαλώσαμε με το να είμαστε απέναντι στις διοικήσεις και πάντα να απαιτούμε το καλύτερο για την ομάδα και τον κόσμο της και όχι να είμαστε "μέλη" ή "πλάτες" των εκάστοτε διοικήσεων...

Κατευθείαν στα βαθειά θα πέσει το νέο σύνολο του Δημήτρη Πρίφτη που μέχρι τα τέλη του μήνα έχει να δώσει πολλά και σημαντικά παιχνίδια κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους. Αν και ακούγεται λιγάκι υπερβολικό οι αγώνες των επόμενων 3-4 εβδομάδων θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της ομάδος σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όχι το που θα καταλήξει και τι θα πετύχει αλλά ως ένα βαθμό θα ξεκαθαρίσουν οι στόχοι της ομάδος σε κύπελλο, πρωτάθλημα αλλά και Ευρώπη! Τέλος του μήνα θα μπορούμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που μπήκε δυνατά και θα πρωταγωνιστήσει μέχρι το τέλος ή για έναν ΑΡΗ που θα παλέψει για να καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας.

Η αρχή γίνεται την ερχόμενη Τετάρτη στο Παλέ απέναντι στην εξίσου φιλόδοξη με εμάς ΑΕΚ σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι για το κύπελλο. Πέρα από την δεδομένη επιθυμία για τη νίκη κόντρα σε έναν αντίπαλο που πέρσι έβγαλε πολύ γλώσσα η κλήρωση του κυπέλλου μας δίνει τη δυνατότητα να κρυφοκοιτάμε προς τον τελικό της διοργάνωσης. Και όταν μιλάμε για ένα παιχνίδι ο φετινός ΑΡΗΣ φαίνεται να μπορεί να τα καταφέρει. Οπότε το να μπούμε με το δεξί είναι κάτι παραπάνω από σημαντικό. Η συνέχεια έχει Παναθηναϊκό πάλι μέσα στην έδρα μας εκεί όπου ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι έχει γυρίσει σελίδα και ότι ο ρόλος του κομπάρσου στις αναμετρήσεις με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό ανήκει στο παρελθόν. Μια νίκη στην πρεμιέρα απέναντι στον πανίσχυρο Παναθηναϊκό πέρα από τα βαθμολογικά ωφέλη θα ήταν και ένα ηχηρό μήνυμα αντεπίθεσης προς εχθρούς και φίλους. Και μετά τα 2 δυνατά ντέρμπι ακολουθεί και ο συμπολίτης σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να πιστοποιήσει την ανωτερότητα του. Ανωτερότητα που περιμένουμε να δούμε όχι μόνο απέναντι στον μπαογκ αλλά και σε κάθε ομάδα αυτού του επιπέδου που τα προηγούμενα χρόνια μας ζόριζε και μας έκανε αρκετές ζημιές. Ο ΑΡΗΣ για να επιστρέψει στην κορυφή θα πρέπει τα παιχνίδια με μικρομεσαίες ομάδες να τα καθαρίζει με συνοπτικές διαδικασίες. Και αυτό ακριβώς περιμένουμε να δούμε φέτος! Και ανάμεσα σε όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις έχουμε και την μεγάλη μας επιστροφή στην Ευρώπη με δύο εκτός και μια εντός έδρας αναμετρήσεις. Ο αγώνας με την Τραμπζονσπόρ στην Τουρκία και με την Μπουντουτσνόστ στο Παλέ θα δείξει ως ένα σημείο αν στην πρώτη φάση του Eurocup η ομάδα μας θα ζοριστεί για να πάρει την πρόκριση ή αν από το ξεκίνημα θα κάνει τα αποφασιστικά βήματα για τη συνέχεια.

Η φετινή χρονιά είναι μεταβατική χρονιά. Και με τόσο διαφοροποιημένο ρόστερ σε σχέση με πέρσι είναι δεδομένο ότι οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θέλουν τον χρόνο τους. Στο τελευταίο παιχνίδι στην Τουρκία αν και λόγω της απουσίας του Χάγκινς(έπαιξε σχεδόν 3' λόγω τραυματισμού) φάνηκαν κάποια προβλήματα κοντά στο καλάθι παρόλα αυτά η ομάδα κατάφερε να καλύψει τα κενά, να αντέξει στην πίεση των Τούρκων και σε μερικά διαστήματα να εντυπωσιάσει. Οι περισσότεροι παίκτες φαίνεται να βρίσκουν ρυθμό με τον Όκαρο Γουάιτ ως τώρα να βρίσκεται μακριά από αυτά που περιμένουμε να μας δείξει. Παρόλο που το πρόγραμμα είναι δύσκολο στο ξεκίνημα μάλλον θα πρέπει να το δούμε θετικά. Στην αρχή που όλες οι ομάδες είναι ανέτοιμες ο ΑΡΗΣ θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας. Ενώ και αν στραβώσει η κατάσταση(το απευχόμαστε)... θα υπάρχει ολόκληρη σεζόν μπροστά μας για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα. Οπότε μπαίνουμε δυνατά και από το καλημέρα φωνάζουμε ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ!!! 

ΥΓ. Οι τιμές τόσο των διαρκείας όσο και των μεμονωμένων εισιτηρίων είναι ελαφρώς πιο τσουχτερές από όσο θα περιμέναμε. Δυστυχώς όμως είναι μια ακραία και αναπόφευκτη λύση ώστε να προστατευτεί η ομάδα αλλά και οι κάτοχοι διαρκείας που συχνά πυκνά για κάποιους "θερμόαιμους" που κάνουν την εμφάνιση τους επιλεκτικά στα ντέρμπι στερούνται την παρουσία τους στο γήπεδο και παράλληλα η ΚΑΕ χρυσοπληρώνει την "πόζα" τους...

ΥΓ2. Αυτή κοινωνία πάει κατά διαόλου... να σου ζητάνε ΑΜΚΑ για να πάρεις εισιτήριο και να διατυμπανίζεις την αντίθεση σου στο "φακέλωμα" μέσα από το προφίλ σου στο facebook όπου έχεις τα πλήρη πραγματικά σου στοιχεία και φωτογραφίες ολόκληρης της οικογένειας σου...

Αν το πρώτο τουρνουά Nick Galis Cup είχε ενθουσιάσει όλους όσους το παρακολούθησαν και μας είχε γεμίσει αισιοδοξία αυτή τη φορά τα πολλαπλά μηνύματα εντός και εκτός παρκέ που στάλθηκαν από την νέα διοίκηση της ΚΑΕ αλλά και από το σύνολο του Δ.Πρίφτη μπορούσαν να μας κάνουν να αισθανόμαστε σίγουροι ότι ο ΑΡΗΣ βρίσκεται σε καλά χέρια. Και θα πρέπει να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι αν ο Νίκος Γκάλης θέλει κάτι παραπάνω από αυτές τις τιμές και την αγάπη του κόσμου, αυτό είναι να δεί τον ΑΡΗ να ξανακάνει την πορεία που έκανε όταν με μπροστάρη τον ίδιο τρομοκρατούσε τα γήπεδα της Ευρώπης.

Πρόσφατα άκουσα ένα πολύ εύστοχο σχόλιο σχετικά με την περσινή ομάδα και το Nick Galis Cup. Το καλύτερο μπάσκετ λέει το έπαιξε στο Nick Galis Cup οπότε ας μην παρασυρθούμε και φέτος από αυτό που θα δούμε στα φιλικά παιχνίδα... Κάπως έτσι είναι τα πράγματα αλλά σε αυτά τα 2 παιχνίδια που έδωσε ο ΑΡΗΣ δεν είδαμε μια ομάδα που έπαιξε καταπληκτικό μπάσκετ επειδή αγωνιζόταν χωρίς πίεση αλλά είδαμε μια ανέτοιμη ομάδα να προσπαθεί να βρει τα πατήματα της μέσα στο γήπεδο και παράλληλα να εντυπωσιάζει με το ταλέντο που διαθέτει. Και αν ο αγώνας κόντρα στην Ολύμπια Λιουμπλιάνας δεν χρίζει ιδιαίτερης κριτικής το χθεσινό παιχνίδι απέναντι στους Τούρκους πρωταθλητές πέρα από εξαιρετικός αγώνας έδωσε την ευκαιρία στους παίκτες μας να δείξουν ένας μέρος από τις πραγματικές δυνατότητες τους. Μπορεί να ήρθε η ήττα χάρη στο φεστιβάλ τριπόντων των πολύ καλών Αμερικανών των Τούρκων αλλά η συνολική εικόνα και κυρίως η αντίδραση των παικτών μας που προς στιγμή γύρισαν το παιχνίδι μας έκαναν να χαμογελάμε. Η 4αδα Μακνιλ, Γουάιτ, Γουότερς και Χάγκινς μοιάζει με βαρόμετρο την ίδια στιγμή που οι Πελεκάνος, Ζάρας, Κόεν και Τσούπκοβιτς μπορούν ανά πάσα στιγμή να "βαπτιστούν" πρωταγωνιστές. Σχεδόν πάντα υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του Ξανθόπουλου αλλά και με έναν Σπύρο Μούρτο που ευχόμαστε να μην ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε να αποδίδει έτσι. Για την ώρα πάντως αν πρέπει να ξεχωρίσουμε έναν παίκτη αυτός είναι σίγουρα ο Ντέρεκ Μακνίλ. Ο Αμερικανός εκτός από την πολύ καλή επαφή με το καλάθι έχει και την αυτοπεποίθηση και τον τσαμπουκά που θέλουμε να βλέπουμε και σίγουρα θα αποτελέσει τον φυσικό ηγέτη της ομάδος. Το κλειδί πάντως είναι η πολυφωνία στην επίθεση και όταν αρχίσει να δένει η άμυνα και να βγαίνουν και κάποιοι αυτοματισμοί τότε θα μπορούμε να μιλάμε με μεγαλύτερη σιγουριά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Τα κενά στην άμυνα,  οι βοήθειες κάτω από το καλάθι, η έλλειψη μπλοκ άουτ και τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση είναι πάντως οι αδυναμίες που πρέπει να δουλευτούν.

Η Καρσίγιακα ήταν η νικήτρια του τουρνουά και όσο και αν δεν μας αρέσει αυτό θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν τουλάχιστον χθες ήταν πολύ καλύτερη μας. Μάλιστα πέρα από την εκνευριστική ευστοχία έξω από τα 6.75 ίσως η γρήγορη και σωστή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και κάποια ωραία συστήματα που έβγαλαν οι αντίπαλοι μας που κατέληγαν σε εύκολα καλάθια να πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για την ομάδα μας. Άλλωστε από αυτά που μας έχει δείξει ο Πρίφτης πάνω κάτω αυτό είναι το στυλ του μπασκετ που του αρέσει και θέλει να εφαρμόσει και στον ΑΡΗ. Το υλικό φαίνεται να το έχει στην διάθεση του, μακάρι να το δουλέψει σωστά και αυτή η χρονιά να γίνει στην κυριολεξία ορόσημο της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Μετα την άκρως κιτρινόμαυρη συναυλία με τους Παπακωσταντίνου, Θηβαίο και Πασχαλίδη είχαμε χθες και τον Γιάννη Ζουγανέλη. Ωραία πράγματα και ας ξενίζουν κάποιους. Καλό είναι όποιος χαλιέται με όλα αυτά να θυμάται(ή να ρωτήσει να μάθει) ότι πάντα όταν μεγαλουργούσε ο ΑΡΗΣ κυρίως επί της Αυτοκρατορίας (αλλά και λίγο με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τις "χρονιές των λατίνων" ) η αγκαλιά της Αρειανής οικογένειας ήταν πάντα ανοιχτή προς όλους. Και σε celebrities, και σε πολιτικούς, και σε πρώην και σε όποιον γούσταρε να γίνει ένα με εμάς και να τραγουδήσει "Με τον ΑΡΗΣ μας πάντα μπροστά..." ή "ΑΡΗΣ και δεν είμαι καλά!"

ΥΓ2. Σπάνια μπορείς να βρεις κάτι καλό στις ύβρεις και τους χουλιγκανισμούς... παρόλα αυτά μερικές φορές υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι σαν τον Μπουτάρη που σε αναγκάζουν στις δικές του ύβρεις και έλλειψη σεβασμού να απαντήσεις ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ίσως καλό θα ήταν κάποιος να συμβούλευε τον κ.Λάσκαρη ότι ο συγκεκριμένος γεράκος από τότε που το έχασε... προκαλεί με κάθε τρόπο τον κόσμο του ΑΡΗ.

ΥΓ3. Μεγαλώνοντας οπαδικά στη Θ3 και στο πεταλάκι του Παλέ(τότε που γέμιζε ασφυκτικά και τραγουδούσαμε συνθήματα σύμφωνα με τη ροή του αγώνα και όχι γιατί έτσι πρέπει...) ποτέ δεν θυμάμαι γιούχα από το υπόλοιπο γήπεδο.. Και όμως τα τελευταία 2 χρόνια τουλάχιστον 3 φορές έχει πέσει γιούχα... και όχι για κάποιο μεμονωμένο γεγονός αλλά για κάποιες "συντονισμένες" ενέργειες. Ίσως οι "ιθύνοντες" να πρέπει να το κοιτάξουν...

ΥΓ4. Και όμως υπάρχουν αλλόθρησκοι οπαδοί που τολμάνε και μιλάνε για τον κόσμο που παρακολούθησε τα παιχνίδια όταν στο δικό τους γήπεδο ούτε σε επίσημο ματς ντέρμπι δεν βλέπουν τόσο κόσμο... Όσο για φιλικά.. ακόμη και με δωρεάν είσοδο πάλι 150 άτομα έχει...

Ολοκληρώθηκε η πρώτη ημέρα του 2ου Nick Galis Cup και όσοι παραβρέθηκαν στο θρυλικό Παλέ σίγουρα θα έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι όχι μόνο από αυτά που είδαν πάνω στο πάρκε από τους παίκτες των τεσσάρων ομάδων και ιδιαίτερα του ΑΡΗ μας αλλά κυρίως από τον άνεμο αλλαγής που πλέον φυσάει ολοένα και πιο δυνατά στο ιστορικότερο γήπεδο της Ελλάδος. Ο ΑΡΗΣ με τον ερχομό του Νίκου Λάσκαρη άλλαξε σελίδα και πλέον ακόμη και οι πιο καχύποπτοι και διαστακτικοί το έχουν καταλάβει. Η οικογένεια Λάσκαρη είναι ΑΡΗΣ, νιώθει ΑΡΗΣ και όπως όλα δείχνουν θα κάνει ότι μπορεί για να χτίσει μια νέα κιτρινόμαυρη Αυτοκρατορία!

Το λίφτινγκ στο Παλέ με αυτό το μαύρο φόντο έχει αλλάξει εντελώς την όψη του γηπέδου και σε κάνει να νιώθεις λες και βρίσκεσαι σε κάποιο άλλο καινούργιο γήπεδο. Ο φωτισμός, τα events, οι πολλές όμορφες παρουσίες στην υπηρεσία της ΚΑΕ αλλά πάνω από όλα ο ενθουσιασμός που βγάζει ο Νίκος Λάσκαρης και η σύζηγος του Τζώρτζια με κάθε ευκαιρία έχουν πείσει τον Αρειανό φίλαθλο ότι όλα κυλάνε όπως πρέπει ώστε ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να ξαναμπει στις καρδιές όλων των Ελλήνων μπασκετόφιλων και όχι μόνο. Αύτο μοιάζει να είναι η βάση της προσπάθειας του Νίκου Λάσκαρη και όπως είναι λογικό σε κάτι τέτοιο έχει την απόλυτη συμπαράσταση του ενός και μοναδικού Νίκου Γκάλη! Ο μπασκετικός Θεός αποθεώθηκε κατά την είσοδο του στο γήπεδο και με τα λόγια του έδειξε να πιστεύει και να στηρίζει με όποιον τρόπο μπορεί τους νέους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ και όποιος ξέρει τι εστί  ο άνθρωπος Γκάλης θα γνωρίζει ότι δεν προσφέρει δημόσια την εμπιστοσύνη-στήριξη του έτσι εύκολα. Μετά τον χαιρετισμό από τους οικοδεσπότες της βραδυάς προς τις ομάδες ξεκίνησε και το παιχνίδι εκεί που ο ΑΡΗΣ πιστοποίησε την δυναμική του απέναντι στην σχετικά αδύναμη αλλά αξιόμαχη Ολύμπια Λιουμπλιάνας. Με τον Δημήτρη Πρίφτη να κοουτσάρει την ομάδα για πρώτη φορά ο ΑΡΗΣ μπήκε πολύ δυνατά πάτησε γκάζι και από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα είναι τον έλεγχο του αγώνα. Ο Όκαρο Γουάιτ πυροβολούσε ασταμάτητα, ο Μακνιλ έβαλε κάποια πολύ δύσκολα καλάθια, ο Γουότερς είχε ουσία στις κινήσεις του, την ίδια στιγμή που ο Χάγκινς προσπαθούσε να σπάσει το καλάθι με τα καρφώματα του. Για αυτόν τον λόγο μάλλον και ο κόουτς δοκίμασε για αρκετή ώρα διάφορα εναλλακτικά σχήματα και όχι αυτά που μάλλον θα χαρακτήριζε κάποιος ως το βασικό σχήμα της ομάδος. Και ο πάγκος όμως έδειξε ότι φέτος όχι μόνο δεν θα είναι ρολίστας αλλά πολλές φορές θα παίρνει και την νίκη.

Όλα ήταν υπέροχα στην πρώτη ημέρα ενός τουρνουά που τείνει να γίνει θεσμός για ολόκληρο το Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Εκεί που ο Λάσκαρης θέλει να καθιερώσει τον ΑΡΗ και συγκεκριμένα στην Ευρωλίγκα. Για αυτό άλλωστε είχε και συνάντηση κατά την διάρκεια της χθεσινής ημέρας με τον ισχυρό άντρα της κορυφαίας διοργάνωσης συλλόγων στην Ευρώπη. Και όταν έχει και τον Νίκο Γκάλη στον πλευρό του τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο εύκολα. Αν μάλιστα ακολουθήσει και ο κόσμος που χθες κυρίως λόγω το ήταν εργάσιμη ημέρα δεν είχε τόσο μαζική παρουσία τότε ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Την Κυριακή στον τελικό του τουρνουά αναμένεται να γίνει χάμος. Όσοι πάντως δεν ήρθαν χθες καλό είναι να μην κάνουν το ίδιο λάθος και την Κυριακή γιατί θα το μετανιώσουν. Ο ΑΡΗΣ αλλάζει και επανέρχεται ακόμη πιο δυνατός και αυτό θα το καταλάβουν εχθροί και φίλοι!

ΥΓ. Χορευτικά στο κέντρο του γήπεδου από ωραίες παρουσίες, διαγωνισμοί τριπόντων για τον κόσμο με χρηματικό έπαθλο και διευθυντής μάρκετινγκ μουσικοσυνθέτης που βγάζει την τρέλα του για τον ΑΡΗ μπροστά σε όλο το Παλέ. ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ λέμε!!!

ΥΓ2. Αυτόγραφα και selfies για όλα τα γούστα είχε χθες στο Παλέ. Από τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη για τους μπασκετικούς, τον αγαπημένο Σέρτζιο Κόκε για τους ποδοσφαιρικούς και τον Τρύφων Σαμαρά για τους λάτρεις των celebrities.

ΥΓ3. Όσοι δυσανασχέτησαν με την επιστροφή Κόκε στην ομάδα χθες νομίζω ότι πήραν την απάντηση τους βλέποντας τους πιτσιρικάδες στα επίσημα του Παλέ να κάνουν ουρά για να φωτογραφηθούν  με τον Σέρτζιο. Μπορεί εμείς οι γηραιότεροι να βλέπουμε καμιά φορά και την άλλη όψη του νομίσματος, οι πιτσιρικάδες όμως βλέπουν τα πράγματα πολύ αγνά και καθαρά και για αυτό η επιστροφή του Κόκε στον ΑΡΗ της Γ Εθνικής μόνο ως μια εξαιρετική κίνηση μπορεί να χαρακτηριστεί!

Ακόμη ένα φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας έδωσε η ομάδα μας με τον Κόροιβο Αμαλιάδας να θεωρείται ως τώρα και ο πιο δυνατός αντίπαλος. Η διαφορά δυναμικότητας ήταν εμφανής ανάμεσα στις 2 ομάδες αλλά σε αυτά τα παιχνίδια το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Η ομάδα ικανοποίησε και έδειξε ότι ένα από τα βασικά της όπλα θα είναι το βάθος πάγκου που διαθέτει  φέτος σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές όπου οι επιλογές του προπονητή ήταν περιορισμένες.

Ο Δημήτρης Πρίφτης είναι ένας προπονητής που του αρέσει πολύ το rotation και το μοίρασμα του χρόνου στους παίκτες του. Αυτό όμως για να το κάνεις σωστά θα πρέπει να έχεις πολλούς καλούς παίκτες και όχι μια 5αδα όπως είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Ο πλουραλισμός στην επίθεση αλλά και η διατήρηση του ρυθμού στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνίδιου δείχνει ότι υπάρχει μια ισσοροοπία στο ρόστερ που μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντική. Σε ατομικό επίπεδο σίγουρα ο Χάγκινς με τον Κοεν έκλεψαν την παράσταση την ίδια στιγμή που στο ντεμπούτο του ο Ζάρας πραγματοποίησε μια πολύ καλή εμφάνιση. Μπορεί ο συγκεκριμένος παίκτης να αποτελεί την μεταγραφή με το μεγαλύτερο ρίσκο αλλά αν ο Ζάρας συνεχίσει όπως άρχισε χθες τότε ο ΑΡΗΣ θα έχει πιάσει λαχείο! Φυσικά κόντρα στον Κόροιβο που είχε πιο ποιοτικούς και δυνατούς παίκτες φάνηκαν κάποιες αδυναμίες κυρίως στο physical games όπου μέχρι και ο Χαριτόπουλος πολλές φορές  έπαιρνε μέσα στο καλάθι τους ψηλούς μας. Αλλά όλα αυτά υπάρχει ο χρόνος να βελτιωθούν και με σωστές αλληλοκαλύψεις να μην επιτρέπουν τους αντίπαλους ψηλούς να "τρυπώνουν" στην καρδιά της ρακέτας.

Η προετοιμασία θα συνεχίστει με κάμποσα φιλικά παιχνίδια σε διαδοχικά τουρνουά σε Λευκάδα και Λάρισα όπου θα αντιμετωπίσει τον Απόλλων Πατρών, τα Τρίκαλα και τον Γ.Σ. Λάρισας σε αγώνα για φιλανθρωπικό σκοπό. Το επόμενο ραντεβού μας με την ομάδα  θα είναι στο Nick Galis Cup στο Παλέ στις 25-27 Σεπτεμβρίου, εκεί που θα δούμε και τα πιο δυνατά φιλικά της προετοιμασίας πριν την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων κόντρα στην ΑΕΚ(07/10). Η χρονιά πάντως φαίνεται να εξελίσσεται καλά και ο Αρειανός να αισθάνεται ολοένα και πιο βέβαιος ότι όχι μόνο δεν θα πονάνε τα ματάκια του με αυτά που θα βλέπει στο παρκέ αλλά θα γουστάρει και με φάσεις βγαλμένες από το NBA! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο ΑΡΗΣ στο πρώτο παιχνίδι μπροστά στους φιλάθλους του απέναντι στην αδύναμη Κοζούφ από τα Σκόπια. Όχι τόσο γιατί νίκησε άνετα τους Σκοπιανούς με το τελικό 90-65 σε ένα φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας αλλά γιατί φάνηκαν ξεκάθαρα πάνω στο παρκέ τα χαρακτηριστικά της ομάδος που περιμένουμε να δούμε από τον φετινό ΑΡΗ. Σίγουρα λείπουν οι αυτοματισμοί στην επίθεση και οι αλληλοκαλύψεις στην άμυνα αλλά από την στιγμή που υπάρχει η ποιότητα και το ταλέντο όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που διακρίναμε ήταν η διάθεση όλων των νέων παικτών να σκοράρουν. Μπορεί να μην καταλήγει πάντα η μπάλα στο καλάθι αλλά και μόνο που έχεις παίκτες που έχουν τους τρόπους να σκοράρουν και θέλουν να το κάνουν αντί να κρύβονται στην επίθεση και να ψάχνουν εκνευριστικά κάποιον συμπαίκτη τους είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ο ΑΡΗΣ φέτος όχι μόνο θα σκοράρει περισσότερους πόντους αλλά ανακατεύοντας την τράπουλα από τον πάγκο είμαι σχεδόν βέβαιος ότι όλο και κάποιος παίκτης θα είναι σε καλή ημέρα και θα μπορεί να φορτώνει με μπόλικους πόντους το αντίπαλο καλάθι. Το άλλο που μας  άρεσε πολύ ήταν η ενέργεια και η εκρηκτικότητα που είχε συνολικά η ομάδα. Κάτι που φάνηκε όταν η ομάδα έτρεχε στον αιφνιδιασμό αλλά και όταν προσπαθούσε να μαζέψει τα ριμπάουντ. Σε ατομικό επίπεδο σίγουρα ξεχώρισε ο Μακνιλ που φαίνεται να είναι ο ηγέτης που χρειάζεται μια ομάδα για να προχωρήσει. Ενώ και ο Γουάιτ παρόλο που δεν του βγήκαν οι περισσότερες φάσεις έδειξε ότι θα είναι σημείο αναφοράς. Γουότερς και Χάγκινς μοιάζουν ίσως οι πιο σίγουρες επιλογές που έγιναν μιας και κατευθείαν έδειξαν αυτά που περιμένουμε να δώσουν στην ομάδα. Δύναμη κάτω από το καλάθι ο Χάγκινς και καθαρό μυαλό για την σωστή πάσα και το σκοράρισμα από τον Γουότερς. Ο Κοεν στο διάστημα που αγωνίσθηκε δικαιολόγησε την Μακάμπι που τον επέλεξε αρχικά αλλά και τον Πρίφτη που είδε στο πρόσωπο του έναν παίκτη που ταιριάζει πάρα πολύ στο σύγχρονο μπάσκετ. Ενώ ο ενθουσιασμός που έβγαλε ο Τσούκποβιτς είναι από αυτά που χαιρόμαστε να βλέπουμε από παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ.. Στους Έλληνες τώρα μπορεί να μην είδαμε τον Ζάρα που προσωπικά θεωρώ το μεγαλύτερο ερωτηματικό από όλους τους παίκτες που ήρθαν αλλά είδαμε έναν Πελεκάνο να δίνει τις λύσεις που περιμένουμε να δώσει φέτος αλλά και έναν Ξανθόπουλο που μας υπενθύμισε πως είναι μια ομάδα να έχει κανονικό πόιντ γκαρντ που να ξέρει να οργανώνει και να μοιράζει στους συμπαίκτες του ασιστ.  Ενώ θα πρέπει να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στον νεαρό Δίπλαρο που με τον αέρα του πρωταθλητή Ευρώπης φαίνεται να μπορεί άμεσα να προσφέρει κάποιες ανάσες στους συμπαίκτες του στην περιφέρεια. 

Είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα αλλά μια πρώτη γεύση πήραμε χθες και θα ξαναπάρουμε και σήμερα. Η ομάδα αρέσει γιατί δεν φαίνεται να κολλάει επιθετικά αλλά και γιατί έχει την ικανότητα να μας χαρίζει σε μόνιμη βάση φάσεις σαν και αυτές που μας χάριζε ο Μάσεϊ αλλά και παλαιότερα ο Χάρολντ Έλις(παλιό πουλέν μου) και να μας ξεσηκώνουν για τα καλά. Πέρα από τους στόχους για τίτλους και υψηλές θέσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη η ουσία είναι τουλάχιστον όλοι εμείς που γουστάρουμε αφάνταστα τον μπασκετικό ΑΡΗ να απολαμβάνουμε αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Και αυτό ακριβώς μας έδειξε ότι μπορεί να μας το προσφέρει ο φετινός ΑΡΗΣ. Το ραντεβού μας στις 18.30 στο Παλέ!

ΥΓ. Το πρώτο καλάθι του ΑΡΗ που είδαμε φέτος ήταν άλεϊ ουπ κάρφωμα!!!!