Ως μια μίνι κρίση θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις τελευταίες ημέρες στον μπασκετικό ΑΡΗ. Κρίση που μπορεί να ξέσπασε από προχθές το βράδυ και την ήττα από την Μπάνβιτ αλλά οι ρίζες της μας πηγαίνουν 3 αγώνες πίσω. και στα παιχνίδια με Λαύριο, Στεάουα και Τρίκαλα. Τρία παιχνίδια που η ομάδα μας κέρδισε και ταυτόχρονα προβλημάτισε με την εικόνα της. Νίκες που από την μια έδειχναν την δυναμική που έχει η ομάδα που ακόμη και με μια κακή εμφάνιση μπορεί να κερδίζει αλλά και παράλληλα κουκούλωναν τις όποιες αδύναμιες αλλά και την επιτακτική ανάγκη για επιδιορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ το συντομότερο δυνατό. Πλέον ακόμη και αυτοί που βλέπανε τον σχολιασμό των επιλογών του Δ.Πρίφτη ως  γκρίνια και "κυνήγι" του προπονητή και της διοίκησης τελικά φαίνεται να συμφωνούν ότι υπάρχει θέμα στη θέση του σέντερ και ότι καλό είναι προπονητής και διοίκηση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό ακολουθεί το αυριανό παιχνίδι με τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Μια έδρα που μας θυμίζει μια από τις πιο χαζές ήττες-κατόρθωμα της περσινής χρονιάς μιας και ο νεοφώτιστος πέρσι Κόροιβος κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να κερδίσει από το -16... Φέτος ο Κόροιβος φαίνεται πιο δυνατός αλλά ο καλός(ή έστω και ο μέτριος) ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί αντιθέτως μπορεί να εκμεταλλευτεί το αυριανό παιχνίδι για να δουλέψει στις αδυναμίες του μέσα από μια νίκη. Πέρα από τους Ντέιβις και Τρότερ που είναι 2 επικίνδυνοι παίκτες που αγωνίζονται στην περιφέρεια ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και την μάχη κάτω από το καλάθι όπου ο Αμερικανός σέντερ Χάρις μαζί με τον Βασιλόπουλο που προσπαθεί να επανέλθει είναι οι παίκτες που αγωνίζονται κοντά στο καλάθι και για την ώρα τα πηγαίνουν πολύ καλά. Το δίδυμο Χάγκινς και Γουάιτ ως τώρα μοιάζει αρκετά αποτελεσματικό πέρα όμως από αυτούς μόνο ο Κοέν φαίνεται να αποτελεί ουσιαστική λύση. Και αν για τον Σίμτσακ λίγο πολύ ξέραμε τι να περιμένουμε από τον Τσούπκοβιτς έχουμε απογοητευτεί. Πέρα από από την μάχη κάτω από τα καλάθια στην περιφέρεια ευελπιστούμε να δούμε τον Γουότερς να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να σταθεροποιήσει την απόδοση του. Το σύνολο του Δ.Πρίφτη είναι πιο δυνατό και όσο πιο γρήγορα το δείξει πάνω στο παρκέ τόσο πιο εύκολα θα έρθει και η νίκη.

Μετά από 10 επίσημα παιχνίδια και αφού δυστυχώς έλαβε τέλος το νικηφόρο σερί των 7 αγώνων ήρθε η στιγμή που ακόμη και οι τυφλοί είδαν τον πρόβλημα κάτω από το καλάθι και το λάθος στον σχεδιασμό της ομάδος με τα πολλά τεσσάρια. Το θετικό είναι ότι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες προπονητής και διοίκηση έχουν αρχίσει να ξεψαχνίζουν την αγορά για να βρουν έναν σέντερ που να ταιριάζει στο αγωνιστικό στυλ της ομάδος. Ναι μεν δεν πρέπει να έχουμε τάσεις νεοπλουτισμού  και να έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από την ομάδα αλλά από την άλλη δεν γίνεται η σκέψη του Αρειανού να περιορίζεται στο πως θα νικήσει το Λαύριο, τα Τρίκαλα και τον Κόροιβο.... Νίκη αύριο και ενίσχυση από μεθαύριο γιατί οι μεγάλες ομάδες που θέλουν να φθάσουν ψηλά πρέπει να κοιτάνε και ψηλά!

Μια από τις χειρότερες διαιτησίες σε ευρωπαϊκό παιχνίδι του βίωσε ο ΑΡΗΣ μας με αποτέλεσμα να χάσει τη συγκεντρώσει του και μαζί και τα ριμπάουντ φθάνοντας μοιραία στην ήττα. Παιχνίδι που ήταν στα μέτρα, κόντρα σε μια ομάδα που παρά τη νίκη που πέτυχε δεν εντυπωσίασε αλλά κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα δωράκια των διαιτητών και να πάρει μια νίκη που τις δίνει ελπίδες για τη συνέχεια. Στο δικό μας στρατόπεδο πέρα από τα δικαιολογημένα παράπονα για τους διαιτητές για ακόμη μια φορά φάνηκαν ξεκάθαρα οι αδυναμίες αυτής της ομάδος κυρίως κάτω από το καλάθι.

Αν και μπήκαμε φουριόζοι στον αγώνα φθάνοντας στο +10 με τον Μακνήλ να σκοράρει ακατάπαυστα η μονόπλευρη υπερβολική ευαισθησία που έδειχναν οι διαιτητές στην άμυνα των παικτών μας γρήγορα αποσυντόνισε ολόκληρη την ομάδα. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά συμμετοχής Χάγκινς και Γουάιτ έφθασαν τα 3 φάουλ με αποτέλεσμα να δουν μεγάλο μέρος του αγώνα από τον πάγκο. Μόλις 9' και 32'' πρόλαβε να αγωνισθεί ο Γουάιτ ενώ και ο Χάγκινς παίζοντας από νωρίς στο όριο των φάουλ έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός σε άμυνες και στις διεκδικήσεις της μπάλας. Παρόλα αυτά μόνο ως απαράδεκτη μπορεί να χαρακτηριστεί η εικόνα μιας ομάδας που για 40' σε ούτε μια φάση δεν κάνει μπλόκ άουτ για να μαζέψει με ευκολία το ριμπάουντ. Τα 45 ριμπάουντ που μάζεψαν οι παίκτες της Μπάνβιτ σε σχέση με τα 22 τα δικά μας φανερώνουν τον λόγο για τον οποίο χάσαμε σήμερα πέρα φυσικά από την κάκιστη διαιτησία. Τα 6 φάουλ παραπάνω που χρεώθηκαν οι παίκτες μας δεν αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο σφύριξαν σήμερα οι διαιτητές μιας και στο τέλος προσπάθησαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. 20 βολές παραπάνω μιας και σε κάθε επαφή κάτω από το καλάθι μας το χρέωναν με φάουλ. Το 4ο φάουλ του Γουάιτ όπου ο Βίντμαρ πριν σκοράρει απλώνει τον κώλο του και χαϊδεύει τον Γουάιτ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως μας σφύριξαν σήμερα οι διαιτητές. Εντυπωσιακός ο Γουότερς με 20 πόντους 10 ασίστ και μόλις 1 λάθος, με ξεσπάσματα ο Μακνήλ ενώ ο Κοέν πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα του ΑΡΗ αγωνιζόμενος κυρίως στην θέση 4, που είναι και η φυσική του θέση... Καλός και ο Μούρτος που αν και του ταίριαζε το σημερινό παιχνίδι δεν χρησιμοποιήθηκε αρκετά από τον Πρίφτη. Λίγα πράγματα και σήμερα από τον Τσούπκοβιτς που πήρε σχετικά αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά και από τους υπόλοιπους που δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Η σημερινή ήττα όπως είχαμε πει και πριν το παιχνίδι δεν κοστίζει απολύτως τίποτα στον ΑΡΗ. Παραμένουμε πρώτοι στον όμιλο παρέα με την Ούνιξ και την Τραμπζονσπόρ και όπως είναι το πρόγραμμα του Β γύρου και την πρόκριση μπορούμε να πάρουμε εύκολα αλλά και την πρώτη θέση.  Καλό όμως είναι από αυτή την ήττα να μάθουμε και κάτι και να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας αγνοώντας  τις εξόφθαλμες αδυναμίες της ομάδος μας. Είναι νωρίς ακόμη και τα όποια λάθη του καλοκαιρινού σχεδιασμού μπορούν να διορθωθούν εύκολα.  Η αντικατάσταση του Τσούπκοβιτς με έναν αναπληρωματικό βαρύ σέντερ μοιάζει μονόδρομος. Έχει καταντήσει κουραστικό όποτε βγαίνει ο Χάγκινς έξω, στην ρακέτα μας να στρώνεται κόκκινο χαλί για τους αντίπαλους ψηλούς που γίνονται ήρωες αλλά και στην επίθεση αυτοί οι ωραίοι συνδυασμοί κάτω από το καλάθι να χάνονται εντελώς.  Όπως μάτια βγάζει και το ότι η ομάδα μας δεν κάνει μπλοκ άουτ σαν φυσιολογική επαγγελματική ομάδα...  Στην αρχή είμαστε ακόμη και με λίγη προσπάθεια όλα μπορούν να διορθωθούν.

ΥΓ. Κρίμα για τα αλάνια που έκαναν μια πολύ ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα αλλά δεν μπόρεσαν να  χαρούν τη νίκη.

Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει απέναντι στην Τραμποζνσπορ θα προσπαθήσει να το πετύχει απέναντι στην Μπάνβιτ σε λίγες ώρες από τώρα μέσα στην Τουρκία, συνεχίζοντας την γνωστή καλή παράδοση του "τουρκοφάγου". Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα σαφώς πιο δύσκολα μιας και η Μπάνβιτ φαίνεται πολύ πιο δύσκολος αντίπαλος σε σχέση με την Τραμπζονσπόρ που βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας του Τούρκικου πρωταθλήματος χωρίς νίκη.

Η Μπάνβιτ είναι η κλασσική Τούρκικη ομάδα που έχει "επενδύσει" στους ξένους παίκτες της για να κάνει ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο. Το ρεκόρ 3-1 στις πρώτες 4 αγωνιστικές του πολύ δυνατού πρωταθλήματος στην γειτονική χώρα δείχνει ότι πρόκειται για μια πολύ καλή ομάδα . Στο Eurocup όμως με εξαίρεση την εκτός έδρας νίκη επί της Στεάουα δεν τα πηγαίνει και τόσο κάλα και ίσως σήμερα να παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά για πρόκριση στην επόμενη φάση. Ο ΑΡΗΣ μας από την άλλη όπως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το νικηφόρο σερί 7 αγώνων έτσι δεν μπορεί να αγνοήσει και τις προβληματικές εμφανίσεις που ακολούθησαν την μεγάλη νίκη στο Καζάν. Έλλειψη συγκέντρωσης λόγω κούρασης? έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο? υποτίμηση των αντιπάλων? όποιο και αν είναι το πρόβλημα σήμερα αν θέλουμε να πάρουμε τη νίκη θα πρέπει να δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ που θα παίξει την σκυλίσια άμυνα που έπαιξε απέναντι στην Ούνιξ.  Από την άμυνα έχουν έρθει οι νίκες σε όλα τα παιχνίδια και έτσι λογικά θα συνεχίσουμε και όλη τη χρονιά. Ο Μακνήλ λογικά θα παρουσιαστεί καλύτερος σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στα Τρίκαλα την ίδια στιγμή που η αγωνιστική άνοδος του Γουότερς μπορεί να παίξει και σήμερα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Η νίκη πάντως μοιάζει να είναι περισσότερο στα χέρια μας παρά στων Τούρκων.

Μια νίκη σήμερα σε μεγάλο βαθμό θα σημαίνει την πρόκριση και την πρώτη θέση στον όμιλο. Κάτι που αν δεν γίνει δεν θα σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο αλλά εμείς αυτόν τον ΑΡΗ θέλουμε να βλέπουμε. Τον ΑΡΗ που διεκδικεί την κορυφή και δεν συμβιβάζεται με κάτι άλλο πέρα από την πρώτη θέση. Ανεξάρτητα από την διοργάνωση, ανεξάρτητα από τους αντιπάλους μας. Έτσι τον μάθαμε τον ΑΡΗ και έτσι θέλουμε να τον ξαναδούμε. Ντου για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ όπως μόνο εσύ ξέρεις να κερδίζεις εκεί μέσα!

Έβδομη συνεχόμενη νίκη για την ομάδα μας που έστω και με αρκετή δυσκολία κατάφερε να αποφυγεί το σραβοπάτημα κόντρα σε μια αξιόμαχη ομάδα. Τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι που η ομάδα μας προβληματίζει με την εικόνα της πάνω στο παρκέ, ευτυχώς όμως χωρίς να το πληρώνει. Μπορεί τα αποτελέσματα ως τώρα να είναι θετικά αλλά είναι ολοφάνερο ότι από την στιγμή που ο ΑΡΗΣ  δυσκολεύεται μέσα στην έδρα του με μια ομάδα σαν τα Τρίκαλα, δείχνει αυτό το πρόσωπο και επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη κάποια στιγμή θα του στοιχίσει...

Τα Τρίκαλα είναι μια χαμηλής δυναμικότητας ομάδα όπου με 2-3 μέτρικους Αμερικάνους προσπαθεί να κερδίσει την παραμονή της στην κατηγορία. Αυτό ξέραμε και αυτό είδαμε πάνω στο παρκέ από τα Τρίκαλα που εκτός από τον Οβιέ και τον Κόντζερ δεν είχε να δείξει τίποτα άλλο. Και όμως αυτοί οι 2 ήταν αρκετοί ώστε να κάνουν το παιχνίδι ντέρμπι και μέχρι λίγα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα να αγχωνόμαστε για το τελικό αποτέλεσμα. Άγνωστο αν αυτό είναι το στυλ παιχνιδιού που παίζουν τα Τρίκαλα ή σήμερα βρήκαν και τα έκαναν αλλά από την αρχή του αγώνα ήταν φανερό ότι είχαν στόχο να χτυπήσουν με κάθε ευκαιρία κοντά στο καλάθι. Η γνωστή μας αδυναμία στην άμυνα μέσα στο ζωγραφιστό μας στοίχισε αρκετά και σε συνδυασμό με την κάκιστη διαιτησία ήταν ο βασικός λόγος που το παιχνίδι έγινε άνω κάτω και σε κανένα σημείο του αγώνα δεν καταφέραμε να πάρουμε μια διαφορά ασφαλείας. Ο Γουότερς αρχικά, ο Χάγκινς στη συνέχεια και ο Γουάιτ στο τέλος ήταν οι παίκτες που με την παρουσία τους εμπόδισαν στην πραγματοποίηση της έκπληξης και χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στην ομάδα μας. Εκτός κλίματος ο υγιής Μακνήλ που εκτός των 5 ασίστ δεν μπόρεσε να βοήθησει επιθετικά σήμερα. Ακατανόητο(για εμάς ως θεατές) το κοουτσάρισμα του Πρίφτη και το ανακάτεμα της τράπουλας κατά τη διάρκεια του αγώνα, την ίδια στιγμή που η απάθεια για την έλλειψη μπλοκ άουτ και την ανυπαρξία επιθετικού συστήματος μοιάζουν με μόνιμες πληγές. Χαρακτηριστικό του σημερινού παιχνιδιού το επιθετικό πλάνο των Τρικαλινών που προσπαθούσαν με κάθε ευκαιρία να μπουκάρουν μέσα σε κοντράστ με το δικό μας που μόνιμα οι παίκτες μας είχαν αντίπαλο το χρονόμετρο και κατέληγαν σε βεβιασμένες προσωπικές ενέργειες.

Η νίκη είναι αυτό που μετράει και μένει στο τέλος και ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν τα καταφέρνει μια χαρά σε αυτό το κομμάτι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εθελοτυφλούμε στα κακώς κείμενα του φετινού ΑΡΗ, να ωραιοποιούμε ότι στραβό γίνεται πάνω στο παρκέ και να περιμένουμε να έρθει το "χαστούκι" από κάποια Στεάουα ή κάποιο Τρίκαλο... Ακόμη είμαστε στην αρχή και ο κόουτς έχει όλο τον χρόνο μπροστά του για να διορθώσει τις αδυναμίες αλλά ίσως και να αναθεωρήσει κάποια από τα αρχικά του πλάνα και σχεδιασμό. Η ομάδα δεν δείχνει να βελτιώνεται εκεί που υστερεί και αυτό όταν θα έρθουν τα δύσκολα ίσως να μας κοστίσει. Ας μην εφησυχαζόμαστε επειδή έρχονται νίκες σαν τη σημερινή. Ο ΑΡΗΣ μπορεί και πρέπει να παίξει πολύ καλύτερα!

ΥΓ. Ναι η φετινή χρονιά είναι μεταβατική... δεν έχουμε ορίσει στόχους.... δεν μας είπε κανείς ότι θα πάρουμε τίτλους... οπότε όλα καλά... 

ΥΓ2. (κατόπιν παράκλησης αγανακτησμένου μπασκετικού φίλου) Επιτέλους κάντε μπλόκ άουτ!!!

Μετά την ευρωπαϊκή "περιπέτεια" της Τετάρτης ο ΑΡΗΣ μας δίνει δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι στο Παλέ και όλοι μας ευχόμαστε αυτή τη φορά όντως να περάσουμε ένα ευχάριστο και χαλαρό απόγευμα  χωρίς την αγωνία και το άγχος των τελευταίων λεπτών όπως προέκυψε κόντρα στη Στεάουα. Αντίπαλος μας μια εξίσου αδύναμη ομάδα όπου πέρα από τον δεδομένο στόχο της νίκης περιμένουμε να δούμε και μια πιο καλή εμφάνιση με λιγότερα σκαμπανεβάσαμτα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Μακνήλ ευτυχώς φαίνεται να είναι μια χαρά και θα αγωνιστεί κανονικά στη σημερινή αναμέτρηση.

Τα Τρίκαλα όπως όλες τις χρονιές από τότε που ανέβηκαν στην πρώτη κατηγορία έτσι και φέτος βασίζονται αποκλειστικά στους ξένους. Ο άγγλος Σοκο και ο αμερικάνος Κοντζερ είναι οι ως τώρα οι πρωταγωνιστές της ομάδας των Τρικάλων. Μαζί με τον Ρόμπινσον είναι οι παίκτες που έχουν οδηγήσει την ομάδα σε ένα σχετικά καλό ξεκίνημα με 2 νίκες και 2 ήττες με τις νίκες 2 να είναι κόντρα σε αντιπάλους με τους ίδιους στόχους δηλαδή την παραμονή. Αν η άμυνα μας επικεντρωθεί σε αυτούς τους παίκτες δύσκολα να βρεθεί κάποιος άλλος να μας κάνει τη ζημιά και η νίκη θα έρθει εύκολα. Κάτι που θα πρέπει να επιδιώξει ο Δ.Πρίφτης από νωρίς ώστε με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερη υπεροψία σε σχέση με τον αγώνα της Τετάρτης να κάνει τις δοκιμές του ενόψει της συνέχειας αλλά και να δώσει χρόνο σε παίκτες  που σε παιχνίδια αυτής της δυναμικότητες θα έπρεπε να είχαν πιο ενεργό ρόλο. Από την στιγμή που ο κόουτς είναι λάτρης του ροτέισον τότε είναι αναπόφευκτη η "ενεργοποίηση" όλων των παικτών που έχει στη διάθεση του. Τσούπκοβιτς και Ζάρας μοιάζουν ως τώρα "αδικημένοι" όσο αφορά τις ευκαιρίες που έχουν πάρει ενώ ο νεαρός Δίπλαρος παρά τον "αέρα" που φαίνεται να έχει από το Ευρωπαϊκό συνεχίζει να κοσμεί τον πάγκο. Πάντως με 2 αγώνες της ομάδος όλοι οι παίκτες θα χρειαστούν οπότε ελπίζουμε σήμερα να δούμε καλύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση του ρόστερ.

Μπόρει να γίνεται αρκετά ντόρος τον τελευταίο καιρό σχετικά με την όποια κριτική ακούγεται προς τον μπασκετικό ΑΡΗ και πολλοί συνΑρειανοί μας να έχουν βαλθεί να βάλουν φρένο και να σταματήσουν κάθε συζήτηση επί του αγωνιστικού αλλά καλό είναι κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι αυτό που γίνεται φέτος είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ευτύχημα για τον Αρειανό να μπορεί να μιλάει καθαρά αγωνιστικά, να ασχολείται με επιλογές παικτών, με συστήματα, αλλαγές και όλα αυτά που λατρεύουμε σε αυτό το άθλημα και όχι για άρθρα 99, παίκτες προς πώληση και απαγορευτικά μεταγραφών. Το να εκφράζεις κάποια διαφορετική άποψη ακόμη και με τον πρόεδρο ή τον προπονητή(σαν λέμε με τον Θεό σύμφωνα με μερικούς) δεν είναι απαραίτητα κακό... Απλά σημαίνει ότι ο κόσμος γουστάρει, συμμετέχει και θέλει να δει ακόμη περισσότερα.... Περισσότερα που ευελπιστούμε να παρακολουθήσουμε σήμερα στις 17.00 στο Παλέ. Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Τα εύκολα δύσκολα έκανε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι στους Ρουμάνους και ένα παιχνίδι που στο ημίχρονο φαινόταν υγιεινός περίπατος κατέληξε σε θρίλερ μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα. Ευτυχώς το καθοριστικό τρίποντο του Κοέν, η ψυχραιμία του Γουότερς στις βολές και η καθοριστική συμβολή του Μούρτου έδωσαν τη νίκη στην ομάδα μας και αποφύγαμε το στραβοπάτημα. Πάγωσε το Παλέ με τον τραυματισμό του Μακνήλ που για περίπου 3' έμεινε ξαπλωμένος.

Ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο αν και δεν έβγαλε δύναμη και πάθος στην άμυνα ήταν αρκετά συγκεντρωμένος στην επιθέση και σιγά σιγά κατάφερε να χτίστει μια διαφορά ασφαλείας(+15). Στην επανάληψη όμως σχεδόν όλοι οι παίκτες μπήκαν πιο χαλαρά μέσα και με τον Πρίφτη να δείχνει διάθεση να ρισκάρει με κάποια σχήματα που δεν του έβγαιναν οι Ρουμάνοι όχι μόνο ροκάνισαν τη διαφορά αλλά κατάφεραν να πάρουν και προβάδισμα λίγα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Ευτυχώς σε εκείνο το σημείο οι φωνές από την κερκίδα ξύπνησαν παίκτες και τεχνικό τιμ και το παιχνίδι γύρισε υπέρ μας αν και φθάσαμε μια ανάσα από την ήττα που θα ισοδυναμούσε με πέταμα στον κάδο των αχρήστων της σπουδαίας νίκης που κάναμε πριν μια εβδομάδα στο Καζάν. Αν και η νίκη ήρθε νομίζω ότι όλοι στην ομάδα θα πρέπει να πολύ προβληματισμένοι με την εμφάνιση τους. Έχουμε τονίσει ότι είναι σημαντικό μέσα από παιχνίδια με αδύναμους αντιπάλους η ομάδα να βελτιώνεται. Δυστυχώς όπως φάνηκε και σήμερα η ομάδα σε βασικές αδυναμίες της έχει μείνει στάσιμη. Η άμυνα κάτω από το καλάθι, τα μπλοκ άουτ αλλά και η συγκέντρωση στην επίθεση όταν η μπάλα καίει είναι στοιχεία που πρέπει να δουλέψει ο ΑΡΗΣ μιας και εκεί είναι που πονάει. Χαρακτηριστικό του ΑΡΗ που είδαμε στο Β ημίχρονο ήταν  ο πανικός στην επίθεση όπου ζήτημα να δώσαμε μια ασίστ και αυτή ήταν η παρακινδυνευμένη πάσα του Σίμτσακ στον Γουότερς. Όλες οι υπόλοιπες επιθέσεις ήταν ατομικές ενέργειες και παράλογα σουτ με τη λήξη του χρόνου. Απορίας άξιο γιατί το σχήμα με Ζάρα και Τσούπκοβιτς που δούλεψε καλά στο πρώτο ημίχρονο δεν το ξαναείδαμε στον αγώνα. Στα θετική η πολύ καλή εμφάνιση του Κοέν όπως και του Σπύρου Μούρτου αλλά και ότι και σε ακόμη ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες η ομάδα μας κατάφερε να ανταπεξέλθει και να φύγει με τη νίκη. Αν και η νίκη θα έπρεπε να κριθεί  υπέρ μας πολύ νωρίτερα...

Η νίκη σήμερα αν και ο αντίπαλος δεν ήταν κάποια δυνατή ομάδα είχε ιδιαίτερη σημασία μιας και μας διατήρησε στην πρώτη θέση του ομίλου και παράλληλα κατάφερε να μην ξενερώσει τον κόσμο που έδωσε βροντερό παρών. Όσοι ήμασταν και στα παιχνίδια του ΑΡΗ σην Ευρωλίγκα την τελευταία χρονιά που αγωνιστήκαμε στη συγκεκριμένη διοργάνωση βλέποντας το Παλέ σήμερα πραγματικά χαμογελούσαμε από ικανοποίηση.  Και όταν ξέρεις ότι αυτή η ομάδα μπορεί να παίξει καλύτερο μπάσκετ και να προχωρήσει ακόμη περισσότερο σε Ελλάδα και Ευρώπη τότε η εποχή που το sold out στο Παλέ θα είναι μια μόνιμη κατάσταση μοιάζει να είναι πολύ κοντινή.  Ναι στηρίζουμε την ομάδα και στα δύσκολα αλλά όπως και να το κάνεις άλλο να τρως σφαλιάρες και άλλο να βλέπεις μια δυνατή ομάδα που κερδίζει μέσα έξω! Αφήνουμε στην άκρη την σημερινή κακή εμφάνιση και κοιτάμε μπροστά στα καλύτερα που έρχονται!

Μετά από την αρκετά κουραστική αλλά παράλληλα ευχάριστη διαδρομή λόγω αποτελεσμάτων από το Καζάν στο Λαύριο ήρθε η στιγμή που η ομάδα μας θα αγωνιστεί και πάλι στην Θεσσαλονίκη και στο Nick Galis Hall. Εκεί που πολλοί από εμάς θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά το σύνολο του Δ.Πρίφτη που φέτος μας έχει ενθουσιάσει για τα καλά. Αντίπαλος μας η αδύναμη Στεάουα από τη Ρουμανία που αν και τα προγνωστικά θέλουν μια εύκολη νίκη για την ομάδα μας σίγουρα θα θέλει σοβαρότητα και συγκέντρωση για να επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά και πάνω στο παρκέ.

Η Στεάουα μπορεί να φαντάζει ως η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου μας αλλά η νίκη επί της Τραμπζουνσπόρ παρά τα προβλήματα της Τούρκικης ομάδας φανερώνει ότι είναι μια ομάδα που δεν μπορείς να υποτιμήσεις. Σίγουρα λείπουν τα μεγάλα ονόματα και οι παίκτες με την πλούσια καριέρα αλλά αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να φέρει τη νίκη. Συν ότι όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα πρέπει αυτά τα παιχνίδια με σχετικά αδύναμους αντιπάλους να αξιοποιούν όσο καλύτερα μπορούν ώστε να βελτιώσουν τις αδυναμίες τους. Το ροτέισον εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες του αγώνα μπορεί να ανοίξει και παίκτες σαν τον Τσούκποβιτς, τον Ζάρα και τον Δίπλαρο να πάρουν χρόνο συμμετοχής ώστε να εγκλιματιστούν καλύτερα στις απαιτήσεις της ομάδος. Ενώ και σχήματα με τον Κοέν που όπως φαίνεται αυτός είναι ο δεύτερος σέντερ(?!?!) στον οποίο θα βασιστεί όλη τη σεζόν ο Πρίφτης θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ακόμη πιο πολύ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Η συμμετοχή του Γουότερς είναι αμφίβολη και πιθανόν να προφυλαχθεί από το σημερινό παιχνίδι.

Μετά την πραγματικά εντυπωσιακή εμφάνιση στο Καζάν, η δύσκολη νίκη στο Λαύριο ως ένα σημείο μας προσγείωσε τόσο εμάς όσο και τους παίκτες μας μιας και όλοι πρέπει να κατανοήσουμε ότι εύκολα παιχνίδια δεν υπάρχουν. Ναι ο ΑΡΗΣ είναι μια ταχύτητα πάνω από ομάδες σαν το Λαύριο και τη Στεάουα που αντιμετωπίζουμε σήμερα όσο και τα επόμενα παιχνίδια που ακολουθούν είναι ιδανικά παιχνίδια ώστε η ομάδα να συνεχίσει να βελτιώνεται μέσα από νικηφόρα αποτελέσματα. Έτσι όταν θα αρχίσουν τα δύσκολα και σημαντικά παιχνίδια θα είμαστε πανέτοιμοι για να πάρουμε σημαντικές νίκες! 19.00 το ραντεβού μας στο Παλέ για να αποθεώσουμε και να απολαύσουμε τους θριαμβευτές του Καζάν και να τους σπρώξουμε για ακόμη περισσότερα!

Παίζοντας υποδειγματική άμυνα στην τέταρτη περίοδο η ομάδα μας κατάφερε να κερδίσει το Λαύριο αλλά και την κούραση που ουσιαστικά μας οδήγησε σε μια μέτρια εμφάνιση μακριά από ότι έχουμε δει στα έως τώρα παιχνίδια. Τα ανεξήγητα πολλά φάουλ που φορτώθηκαν από νωρίς οι παίκτες μας καθώς και οι πολλές άστοχες βολές λίγο έλλειψε να μας στοιχίσουν. Χάρη όμως στην άμυνα και την εκτελεστική δεινότητα του Μακνήλ που πήρε αρκετές φάσεις πάνω του στα τελευταία λεπτά φθάσαμε στη νίκη.

Συνήθως η κούραση αποτελεί μια συνηθισμένη δικαιολογία στα χείλη προπονητών και παικτών, όταν όμως μιλάμε για το δύσκολο ταξίδι της επιστροφής από μακρινό Καζάν τότε όλη αυτή η ταλαιπωρία είναι λογικό ως ένα σημείο να βγαίνει και πάνω στο παρκέ.  Και αν το 5-11 μετά τα πρώτα λεπτά του αγώνα δεν έδειχναν κάτι τέτοιο η συνέχεια ήταν αρκετά διαφορετική και αγχωτική. Βρίσκοντας λύσεις από τους Νίξον, Μπάρλο και Γιάνγκ η ομάδα του Λαυρίου κατάφερε να πάρει κεφάλι το σκόρ και μάλιστα σχεδόν στη μεγαλύτερη διάρκεια του δευτέρου δεκαλέπτου να προηγείται με διψήφια διαφορά. Όσο περνούσε ο χρόνος ο Δ.Πρίφτης άρχισε να κλείνει το ροτέισον και αφήνοντας τον Μακνήλ πάνω στο παρκέ ο ΑΡΗΣ άρχισε να ανακάμπτει. Στο τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι  και όλα έδειχναν ότι στην τέταρτη περίοδο θα τα δίναμε όλα ώστε να κλειδώσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα τη νίκη. Παίζοντας με πιο χαμηλά σχήματα και πιέζοντας σε όλο το γήπεδο οι παίκτες μας κατάφεραν να εγκλωβίσουν τους αντιπάλους τους και να τους δυσκολέψουν μέχρι και να περάσουν το κέντρο. Την ίδια στιγμή ο Μακνήλ έδινε λύσεις στην επίθεση αλλά και έβρισκε σημαντική βοήθεια από παίκτες που ερχόντουσαν από τον πάγκο σαν τον Κοέν και τον Μούρτο που έκαναν καλό παιχνίδι σήμερα. Καλός και ο Χάγκινς που λίγο όμως έλειψε να είναι και ο "μοιραίος" λόγω των πολλών χαμένων βολών(1/7).

Η νίκη μπορεί να ήρθε πολύ πιο δύσκολα από όσο θα περιμέναμε αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και την ταλαιπωρία των παικτών μας που εδώ και μια εβδομάδα περίπου είναι στους "δρόμους". Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ έκανε το χρέος του, απέφυγε το στραβοπάτημα και πήρε μια νίκη απέναντι σε μια ομάδα που σίγουρα θα κάνει αρκετές ζημιές. Μετά και από το σημερινό διπλό ο ΑΡΗΣ επιβεβαιώνει τα προγνωστικά που τον θέλουν να είναι μια ταχύτητα πιο πάνω από την πλειοψηφία των ομάδων της Α1 . Κάτι που επιβεβαιώθηκε περίτρανα μιας και ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε ακόμη και με μια μέτρια εμφάνιση.  Παρόλα αυτά σίγουρα ο Δ.Πρίφτης θα περίμενε να δει περισσότερα από παίκτες που ήταν πιο φρέσκοι και δεν εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο που πήραν. Ενώ και οι βολές μοιάζουν με μόνιμο πονοκέφαλο... Ο αγώνας την Τετάρτη το απόγευμα στο Παλέ με την Στεάουα φαντάζει ως ιδανική ευκαιρία για να πάρουμε μια ξεκούραστη νίκη που θα γεμίσει τις μπαταρίες της ομάδος ενόψει της συνέχειας. 5 νίκες σερί και συνεχίζουμε!

Ένα από τα "μαγικά" που έκανε την Τετάρτη το βράδυ στο Καζάν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ήταν ότι κατάφεραν να επικρατήσουν επί των αντιπάλων τους χωρίς να πιάσουν κάποια απίθανη απόδοση στον επιθετικό τομέα. Κάτι που συνήθως είναι το βασικό συστατικό για τη δημιουργία μιας "έκπληξης" όπως ήταν η προχθεσινή μας νίκη.  Η άμυνα ως τώρα μοιάζει να είναι η βάση αυτής της ομάδος ενώ η επίθεση και τα μεγάλα περιθώρια βελτίωσης κυρίως σε αυτόν τον τομέα είναι αυτά που μας κάνουν να αισιοδοξούμε ακόμη περισσότερο για την πορεία του ΑΡΗ τη φετινή χρονιά. Παιχνίδια σαν το αυριανό κόντρα στο Λαύριο δίνουν την δυνατότητα στην ομάδα να ανανεώνεται και να βελτιώνεται μέσα από νίκες.

Το Λαύριο αν και μπήκε την τελευταία στιγμή στην Α1 και δίκαια χαρακτηρίστηκε ως το απόλυτο αουτσάιντερ στην κούρσα της παραμονής, έχει καταφέρει μόλις την 3η αγωνιστική να κάνει άπαντες να το κοιτάνε πολύ διαφορετικά από την φήμη που το ακολουθεί. Στα 3 παιχνίδια ως τώρα αν και μετράει 1 νίκη θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε κάνει το 3 στα 3 μιας και όλα κρίθηκαν στις λεπτομέρειες και αυτό από μόνο του είναι αρκετό ώστε να επιβάλλει από την ομάδα μας να αντιμετωπίσει τους αυριανούς μας αντιπάλους με σεβασμό. Και όταν λέμε σεβασμό εννοούμε ακριβώς τον ίδιο σεβασμό που έδειξε η ομάδα μας και κόντρα στον Αρκαδικό. Έτσι πρέπει να πορευτεί φέτος ο ΑΡΗΣ, έτσι πρέπει να κερδίζει, έτσι θα σταματήσει η όποια αμφισβήτηση (αν υπάρχει) σε παίκτες και προπονητές. Η εικόνα όλων είναι το γήπεδο και εκεί θα πρέπει ο ΑΡΗΣ με κάθε ευκαιρία να δείχνει ότι όχι μόνο είναι απλά μια καλή ομάδα αλλά ότι στοχεύει στη βελτίωση όπως πρέπει να κάνει κάθε ομάδα που έχει στόχους.  Η άμυνα όπως έχει φανεί ως τώρα είναι σε πολύ καλό επίπεδο, στην επίθεση όμως θα πρέπει να αρχίσουν να βγαίνουν περισσότεροι αυτοματισμοί και να μην υπάρχουν νεκρά διαστήματα.  Παράλληλα η δυναμικότητα του αντιπάλου αποτελεί ιδανική ευκαιρία ώστε παίκτες που λόγω της εξέλιξης των αγώνων δεν παίρνουν αρκετό χρόνο συμμετοχής να πάρουν και να προσαρμοστούν καλύτερα στα θέλω του Πρίφτη. Τόσο οι Κοέν και Ζάρας αλλά κυρίως οι Τσούπκοβιτς και Δίπλαρος αύριο πιθανόν να πάρουν περισσότερο χρόνο συμμετοχής και την ευκαιρία για να δείξουν ότι αξίζουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στο ροτέισον της ομάδος. Ιδίως ο Σέρβος αν και πρόκειται για καλό παίκτη έχει μπροστά του τον πολύ καλό Γουάιτ και τον αποτελεσματικό Κοέν οπότε λογικά ως τώρα μένει εκτός ροτέισον. Εξίσου και ο Δίπλαρος που εκτός από τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό... δεν τον ξαναείδαμε. Πέρα από τους παίκτες που θα πάρουν χρόνο συμμετοχής και ολόκληρη η ομάδα θα πρέπει να μάθει να αποδίδει καλύτερα χωρίς τον Χάγκινς. Ναι μεν ο Χάγκινς είναι ουσιαστικά το μοναδικό καθαρό πεντάρι αλλά από την στιγμή που αυτό επέλεξε ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να βρει τους τρόπους ώστε οι παίκτες του να εφαρμόζουν καλύτερα το εναλλακτικό πλάνο χωρίς σέντερ.

Η χρονιά για όλους εμάς που παρακολουθούμε τον μπασκετικό ΑΡΗ ασταμάτητα και ανεξάρτητα αμέτοχων, μετόχων, μεγαλοεπενδυτών, διαχειριστών και ρόστερ φαντάζει ιδανική. Οι παίκτες που αγωνίζονται φέτος στην ομάδα και το στυλ παιχνιδιού(πιεστική άμυνα, γρήγορες επιθέσεις) που έχει επιλέξει ο Πρίφτης μοιάζει με χάδι στα μάτια μας που κυριολεκτικά τα προηγούμενα χρόνια πονούσαν με αυτά που βλέπαμε. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μόνο θα λέμε μπράβο και ότι στραβό γίνεται θα το προσπερνάμε.  Καλό είναι όλοι οι συνΑρειανοί μας να καταλάβουν ότι η έλευση Λάσκαρη έχει ανεβάσει τον πήχη αρκετά πιο ψηλά από ότι είχαμε συνηθίσει. Όπως λοιπόν έχει ανέβει ο πήχης για τους παίκτες, τον προπονητή, τα άτομα που πλαισιώνουν τη διοίκηση, τους υπαλλήλους της ΚΑΕ και όποιον έχει πάρε δώσε με αυτό που λέγεται μπασκετικός ΑΡΗΣ  έτσι πρέπει να ανέβει και για τον κόσμο. Την μιζέρια των νοικοκυραίων, των διαχειριστών και των πολυετών πλάνων την φάγαμε χρόνια στην μάπα. Αφού αλλάζει ο ΑΡΗΣ με τον Λάσκαρη, ας αλλάξουμε και εμείς λιγάκι και ας αρχίσουμε να κάνουμε και κανά τρελό όνειρο... δεν βλάπτει... Γέρα Αρειανάρα, με σεβασμό προς τον αντίπαλο όπως ακριβώς και στην Τρίπολη!

ΥΓ. Άραγε τώρα που ο Big Sofo μετακομίζει στο κρατικό θα ανανεωθεί το καθημερινό ρεπορτάζ των τοπικών ΜΜΕ που αγωνιούν για τα κιλά των παικτών μας?

ΥΓ2. Η κριτική στον ΑΡΗ απαγορεύεται, αυτό είναι γνωστό. Το ότι τα μόνα 2 πεντάρια στον κόσμο που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την ομάδα μας είναι ο Μπουρούσης και ο Σχορτσιανίτης μας ξεπερνάει κατά πολύ...