Σχεδόν 20' χρειάστηκαν μέχρι ο ΑΡΗΣ να πάρει μπροστά και να αφήσει πίσω του τόσο το μαχητικό Ρέθυμνο όσο και τον κακό του εαυτό που ήταν ο βασικός μας αντίπαλος στην σημερινή αναμέτρηση. Η σπουδαία εμφάνιση του Θοδωρή Ζάρα αλλά και η αφύπνιση του Όκαρο Γουάιτ  στο Β ημίχρονο αποδείχθηκαν αρκετά ώστε να έρθει η σημερινή νίκη και να μπει η ομάδα μας με το δεξί στη νέα χρόνια!

Από το ξεκίνημα φάνηκε η κακή επιθετική ημέρα της Αμερικανίκης 4αδας που δεν μπορούσε με τίποτα να πετύχει καλάθι. Τραγικά ποσοστά μέσα και έξω από τα 6.75.  Η αστοχία σε συνδυασμό με τη συνολικά μετριότατη παρουσία των Γουότερς και Ξανθόπουλου είχε μπλοκάρει την ομάδα μας δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία στους Κρητικούς να είναι μέσα στο παιχνίδι. Στην επανάληψη όμως με τον Ζάρα να βλέπει το αντίπαλο καλάθι σαν βαρέλι ο ΑΡΗΣ έκανε το ξέσπασμα του και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας. Μια διαφορά ασφαλείας που διατηρήθηκε σχετικά εύκολα χάρη στην καλή άμυνα, στην βελτίωση στα ριμπάουντ αλλά και στον Γουάιτ που ακολούθησε τον ξέφρενο ρυθμό του Ζάρα. Η νίκη μπορεί να ήρθε αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την εικόνα της ομάδος. Πολλά χαμένα ριμπάουντ, μηδεν συγκέντρωση στην επίθεση, εκνευριστική αστοχία και μια κουραστική ανακύκλωση των ίδιων λαθών. Η επιστροφή του Τσούπκοβιτς "έφαγε" χρόνο από τον Κοέν ενώ ο Δίπλαρος αρκέστηκε σε σχεδόν 2' συμμετοχής σε μια ημέρα όπου ο Γουότερς και ο Ξανθόπουλος ήταν μετριότατοι. Όπως πάντα όμως μέτα από νίκη όλα είναι περιττά...

Μετά τις 2 συνεχόμενες ήττες από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό η αντίδραση της ομάδος ήταν και εξακολουθεί να είναι αυτό που απασχολεί όλους μας. Σήμερα το Ρέθυμνο ήταν αρκετά αδύναμο για να κάνει τη ζημιά παρά την κακή εικόνα μας στην επίθεση.  Την Τετάρτη όμως τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα και εκεί περιμένουμε να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ που ιδίως μέσα στην έδρα του είναι ισοπεδωτικός! Κρατάμε το νικηφόρο ξεκίνημα και ελπίζουμε η νέα χρονιά να μας φέρει ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες και γούστα με την Αρειανάρα μας! Καλή χρονιά σε όλους!

Βαρειά ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι όπου θέλαμε και ελπίζαμε να κάνουμε την έκπληξη και να προκριθούμε στον τελικό. Όταν όμως πέφτεις σε έναν εκπληκτικό Παναθηναϊκό που ίσως σήμερα να πραγματοποίησε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση τότε τα πράγματα μάλλον είναι να λογικό να εξελιχθούν άσχημα και η υπόθεση νίκη να φαντάζει σαν ένα ένα απατηλό τρελό όνειρο που χάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Η αντίδραση της ομάδος κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο είναι αυτό που κρατάμε από το σημερινό παιχνίδι ενώ το εφιαλτικό τρίτο δεκάλεπτο καλό είναι να το διαγράψουμε από την μνήμη μας.

Αν και συνήθως μετά από ήττες έχεις περισσότερα πράγματα να ασχοληθείς με το τι έφταιξε και χάσαμε το παιχνίδι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ξεκάθαρα. Αμφιβάλλω αν σήμερα υπήρχε ομάδα στην Ευρώπη όπου θα μπορούσε να κερδίσει αυτόν τον Παναθηναϊκό. Να τον δυσκολέψει λίγο παραπάνω σίγουρα αλλά να πετύχει κάτι καλύτερο από μια αξιοπρεπή ήττα δύσκολα... Και πως να το κάνεις όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα που σουτάρει με πάνω από 50% στα τρίποντα και αυτό το ποσοστό δεν οφείλεται σε έναν παίκτη αλλά σε πολλούς... Ο ΑΡΗΣ κατάφερε και ξεπέρασε το αρχικό δυνατό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού στο πρώτο δεκάλεπτο ροκανίζοντας σιγά σιγά τη διαφορά και καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και κεφάλι στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως αυτό που έγινε ήταν κάτι το εξωπραγματικό και μοιραία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε περίπατο για τον Παναθηναϊκό. Και όταν φυσικά τα πράγματα στραβώνουν τότε φαίνονται ξεκάθαρα και όλες οι αδυναμίες σου πάνω στο παρκέ. Ο Γουότερς πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη του εμφάνιση, ο Ζάρας και ο Πελεκάνος όσο το παιχνίδι παιζόταν ήταν άφαντοι και δεύτερος σέντερ της ομάδος Σίμτσακ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι κόντρα σε μια ποιοτική ομάδα αρκέστηκε στις φιλότιμες μάχες και τα έξυπνα φάουλ... Ο Μακνήλ μπορεί να το πίστευε από την αρχή και να ήταν πολύ καλός στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα όπως και οι Χάγκινς και Γουάιτ που πάλεψαν όσο μπορούσαν αλλά 3 παίκτες απέναντι σε έναν ολόκληρο on-fire Παναθηναϊκό  λογικό είναι να μην μπορούν να κάνουν τίποτα. Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας όπου δεν μπόρεσε να βρει τη λύση στο βομβαρδισμό των πρασίνων έξω από τα 6.75 . Ενδεικτικό είναι το τρίτο δεκάλεπτο που αν και πήρε γρήγορα τάιμ άουτ μπας και σώσει την κατάσταση οι παίκτες του με το που έμπαιναν στο παρκέ έκαναν το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο. Μέχρι και το τέραστιο πρόβλημα στα ριμπάουντ περνάει σε δεύτερη μοίρα μετά από αυτό που έγινε στο τρίτο δεκάλεπτο... 

Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα και τώρα που ο ΑΡΗΣ γνώρισε 2 ήττες σε 2 δυνατά παιχνίδια είναι σημαντικό να δούμε ποια θα είναι αντίδραση αρχικά της διοίκησης και στη συνέχεια του προπονητή και των παικτών. Το κεφάλαιο ενίσχυση σίγουρα θα ξανανοίξει με φόντο αυτή τη φορά το Eurocup αλλά και τα πλέιοφς του Ελληνικού πρωταθλήματος. Η οικογένεια Λάσκαρη με κάθε τρόπο δείχνει πόσο έχει δεθεί με τον ΑΡΗ αλλά και ότι έχει βλέψεις για κάτι μεγαλύτερο από "αξιοπρεπείς πορείες" και "εναλλακτικούς στόχους". Ελπίζουμε αυτές οι 2 ήττες να μην επηρρεάσουν την ομάδα και σε μια εβδομάδα από τώρα όπου θα αντιμετωπίσουμε το Ρέθυμνο να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ.

Πρόωρος τελικός έχει χαρακτηριστεί το σημερινό παιχνίδι στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον Παναθηναϊκό και όχι άδικα μιας και από το άλλο ζευγάρι των ημιτελικών δύσκολα η ομάδα που θα προκριθεί να μπορέσει να κάνει την έκπληξη. Ο Παναθηναϊκός σίγουρα είναι το φαβορί και για λόγους που δεν έχουν να κάνουν μόνο με το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι αλλά ο ΑΡΗΣ έχει αποδείξει ότι έχει τον τρόπο να προσαρμόζεται στις "ιδιαιτερότητες" που δημιουργούνται μέσα στο παιχνίδι και να διεκδικεί τη νίκη. Μια νίκη που σε μια κακή επιθετικά βραδιά και κόντρα στη διαιτησία λίγο έλειψε πάρει μέσα στο ΣΕΦ. Σήμερα όμως τα πράγματα ίσως να είναι και πιο δύσκολα και για αυτό θα πρέπει οι παίκτες μας να βγάλουν τον καλό τους εαυτό και στην επίθεση.

Την Τετάρτη στο ΣΕΦ άπαντες κατάλαβαν ότι ο ΑΡΗΣ έχει αλλάξει σελίδα. Το θετικό μάλιστα είναι ότι φάνηκε να το καταλαβαίνουν ακόμη καλύτερα και άπαντες μέσα στην ομάδα που από την αρχή της χρονιάς είχαν αναλωθεί στα κλισέ περί μπάτζετ, ανίκητων ομάδων, ήττες εντός προγράμματος κτλ κτλ. Με την άμυνα να είναι όπως σε κάθε παιχνίδι η σταθερή δύναμη του ΑΡΗ μας τα πάντα θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό στο αν θα καταφέρουμε τις ευκαιρίες που θα μας δοθούν να τις εξαργυρώσουμε επιθετικά. Με τον Ολυμπιακό είδαμε τόσο όταν βρεθήκαμε με +7 στις αρχές του β ημιχρόνου αλλά και ότι μείναμε πίσω στο σκορ η ομάδα να χάνει συνεχόμενες ευκαιρίες για να σκοράρει και αυτό ήταν τελικά που στοίχισε. Για να το πετύχεις όμως αυτό χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από την καλή επιθετική ημέρα της αμερικάνικης 4αδας. Είναι απαραίτητο σήμερα να βρούμε λύσεις στην επίθεση από όλους τους παίχτες και κυρίως από αυτούς που θα έρθουν από τον πάγκο. Κοέν, Ξανθόπουλος, Ζάρας και Πελεκάνος μπορεί να μην είναι οι παίκτες που βοηθάνε μόνιμα στην επίθεση αλλά έχουν δείξει ότι στην καλή τους ημέρα να δώσουν το κάτι παραπάνω που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να φθάσει στη νίκη. Ο Κοέν με την πληθώρα κινήσεων του τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, ο Ζάρας με το μακρινό του σουτ, ο Ξανθόπουλος με τις εξαιρετικές του ασίστ και ο Πελεκάνος με το έξυπνο παιχνίδι του όταν είναι στις καλές του. Σε μια ομάδα όλοι είναι απαραίτητοι, ιδίως όταν απέναντι σου έχεις μια δυνατή ομάδα όπως είναι ο Παναθηναϊκός.

Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δυστυχώς σε αυτά τα παιχνίδια υπάρχει και το κομμάτι της διαιτησίας που και να θέλουμε δεν μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη. Όταν ο "απέναντι στο πράσινο κατεστημένο" Ολυμπιακός έχει τέτοια διαιτησία στο πρόσφατο παιχνίδι μας, τρέμουμε και μόνο στην ιδέα του τι λαγούς μπορεί να βγάλουν σήμερα οι τρεις διαιτητές... Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να παρασυρθούν οι παίκτες μας, να προσπαθήσουν να μην δώσουν πάτημα στους διαιτητές για αστείες τεχνικές ποινές, υπερβολικά αντιαθλητικά και εύκολα φάουλ. Και σε καμία περίπτωση να μην τους αφήσουν να μας εκνευρίσουν και να μας αναγκάσουν να τα παρατήσουμε. Το παιχνίδι διαρκεί 40' και θα πρέπει από το πρώτο τζάμπολ μέχρι τη λήξη του τέταρτου δεκαλέπτου(ή και παραπάνω αν χρειαστεί) ο ΑΡΗΣ να παλέψει και να πιστέψει στη νίκη. Όχι μόνο τη θέλουμε πολύ τη σημερινή νίκη-πρόκριση αλλά μπορούμε και να την πάρουμε! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ!

Για περισσότερα από 30' ο ΑΡΗΣ όχι μόνο κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό αλλά παίρνοντας αρκετές φορές κεφάλι στο σκορ έδειχνε ότι μπορούσε να φύγει από το ΣΕΦ με τη νίκη. Όταν όμως οι 4 Αμερικάνοι σου σουτάρουν με τραγικά ποσοστά λογικό είναι με το που πετύχει 3-4 συνεχόμενα καλάθια ο αντίπαλος εσύ κάποια στιγμή να μην μπορείς να ακολουθήσεις. Ιδίως όταν και οι διαιτητές δείχνουν για 40' μια μονόπλευρη ευαισθησία και ιδιαίτερα στην 4η περίοδο όπου όποτε ήταν στην επίθεση ο ΑΡΗΣ έχαναν τη σφυρίχτρα τους...

Παίζοντας την γνωστή σκυλίσια άμυνα από το πρώτο δευτερόλεπτο η ομάδα μας έδειξε στον Ολυμπιακό ότι σήμερα τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τους γηπεδούχους. Ακόμη και αν οι διαιτητές μέσα σε ελάχιστα λεπτά με συνοπτικές διαδικασίες φρόντισαν να φορτώσουν  με 3 φάουλ τον Μακνήλ(2 φάουλ και μια τεχνική ποινή) και να βγάλουν ουσιαστικά εκτός μάχης τον πρώτο σκόρερ της ομάδος ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω αλλά αντέδρασε στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου καταφέρνοντας να προηγηθεί και με 7 πόντους. Σε εκείνο το σημείο ήρθε η αντίδραση του Ολυμπιακού όπου και με τους διαιτητές να βάζουν πάλι το χεράκι τους η διαφορά εξανεμίστηκε και μείναμε πίσω στο σκόρ. Στην 4η περίοδο ο Ολυμπιακός άρχισε να σκοράρει από μακρινή απόσταση την ίδια στιγμή που οι παίκτες μας συνέχισαν να αστοχούν και με τους διαιτητές να κλείνουν επιδεικτικά τα μάτια στις προσπάθειες μας κοντά στο καλάθι οι αντίπαλοι μας έχτισαν μια διαφορά ασφαλείας και την διατήρησαν μέχρι το τέλος.  2 στα 10 σουτ ο Γουάιτ, 2 στα 8 ο Πελεκάνος, 4 στα 10 ο Χάγκινς, 6 στα 14 ο Μακνήλ... Έτσι δεν κερδίζεις με τίποτα ακόμη και όταν παίζεις άμυνα για όσκαρ και στα ριμπάουντ τα πηγαίνεις σχετικά καλά. Παρά την αστοχία συνολικά μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα μας τα πήγε καλά μιας και το πρώτο που μας ενδιέφερε ήταν να δούμε τον ΑΡΗ να είναι ανταγωνιστικός και να διεκδικεί τη νίκη. Αυτό το κάναμε αλλά οι γνωστές αδυναμίες μας κράτησαν πίσω... Η διαφορά στην ομάδα κάθε φορά που ο Χάγκινς καθόταν στον πάγκο ήταν εμφανής ενώ αυτό που συμβαίνει κυρίως με τον Μ.Πελεκάνο και σε δεύτερη φάση με τον Θ.Ζάρα μοιάζει να εξελίσσεται σε μεγαλύτερο πονοκέφαλο ακόμη και από αυτό το πρόβλημα του σέντερ.  Δύσκολα το καλοκαίρι όταν αποκτήθηκε ο Πελεκάνος και ο Ζάρας να πιστεύαμε ότι θα υπήρχε τόσο μεγάλο πρόβλημα σε αυτή τη θέση αλλά όπως φαίνεται πάνω στο παρκέ, όχι μόνο υπάρχει αλλά γίνεται ολοένα και πιο έντονο. Πάντως ο κόουτς μάλλον ικανοποιημένος πρέπει να είναι από την εμφάνιση των παικτών του μιας και ο ΑΡΗΣ είχε αρκετά χρόνια να κοντράρει έτσι τον Ολυμπιακό στον Πειραιά.

Η ήττα μπορεί να ήρθε όπως θέλανε τα προγνωστικά αλλά νομίζω ότι ο Αυτοκράτορας έστειλε το μήνυμα του. Όταν σε μια τόσο κακή επιθετικά βραδιά και με κόντρα τη διαιτησία καταφέρνεις να προηγείσαι απέναντι στον Ολυμπιακό τότε μάλλον αυτοί που ακόμη σε υποτιμούν θα πρέπει να αρχίζουν να σε υπολογίζουν περισσότερο. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους "εχθρούς" αλλά και για τους φίλους της ομάδος μας. Αυτή η ομάδα με 1-2 διορθωτικές κινήσεις θα μπορούσε φέτος να κάνει σπουδαία πράγματα. Δυνατότητες υπάρχουν πολλές, όπως και χρόνος για να γίνει αυτό που πρέπει. Δεν χρειάζονται υπερβολές 1-2 κινήσεις ουσίας και αυτός ο ΑΡΗΣ μπορεί να απογειωθεί για τα καλά! Κρατάμε την μαχητικότητα των παικτών μας, αφήνουμε την ήττα στην άκρη και ετοιμαζόμαστε για τον βάζελο σε ένα παιχνίδι όπου κρίνονται πολλά περισσότερα από ότι στο σημερινό. 

Έτοιμος να στήσει το δικό του Χριστουγεννιάτικο πάρτι στο ΣΕΦ δείχνει να είναι ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του που το τελευταίο χρονικό διάστημα δείχνουν ιδιαίτερα φορμαρισμένοι. Ο Ξανθόπουλος φαίνεται να ξεπερνάει τον τραυματισμό και να τίθεται στη διάθεση του κόουτς ενώ η πρωτοφανής αξιοθαύμαστη κίνηση από τον Ν.Λάσκαρη να συγκεντρώσει τις οικογένειες των παικτών στην Αθήνα ώστε να περάσουν όλοι μαζί τις ημέρες των Χριστουγέννων έχει "φτιάξει" τους παίκτες ενόψει των σημαντικών αναμετρήσεων που ακολουθούν σε πρωτάθλημα και κύπελλο.

Οι εμφανίσεις που ακολούθησαν το πατατράκ στην Ποντγκόριτσα έχουν εκτοξεύσει τον ενθουσιασμό όλων μας στα ύψη και μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ δεν έχει ταβάνι. Και αυτό μάλιστα γνωρίζοντας άπαντες  ότι αυτή η ομάδα έχει και αδυναμίες και κενά στο ρόστερ της. Παρόλα αυτά όταν η Αμερικάνικη 4αδα έχει κέφια τα πάντα μπορούν να συμβούν. Η βάση μπορεί να είναι η άμυνα αλλά στην επίθεση μεγάλο ρόλο θα παίξει η μέρα που θα βρεθεί ο Μακνήλ, ο Γουάιτ, ο Χάγκινς και ο Γουότερς. Αν πιάσουν καλή απόδοση και βγάλουν την ενέργεια που μας έχουν δείξει σε πολλά παιχνίδια ο Ολυμπιακός δύσκολα θα μπορέσει να ακολουθήσει. Ιδίως όταν μετράει απουσίες όπως αυτές του Σπανούλη, του Λοτζέσκι αλλά και του Αγραβάνη που εκτός συγκλονιστικού απροόπτου δεν θα αγωνιστούν. Βέβαια ο φετινός Ολυμπιακός έχει αποδείξει ότι μπορεί να ζει και να κερδίζει παρά τις απουσίες του αλλά αύριο αν δείξουμε το πρόσωπο των τελευταίων αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη η ομάδα του Πειραιά δεν έχει καμία τύχη. Φυσικά για να μην παρεξηγηθούμε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί χωρίς καμία αμφιβολία. Και όταν στην Ευρώπη έχει καταφέρει παρά τις απουσίες του να κερδίσει πολύ δυνατές ομάδες τότε το να το επαναλάβει και απέναντι μας δεν θα είναι έκπληξη. Από την άλλη όμως εμείς έχουμε μια τεράστια ευκαιρία σε ένα παιχνίδι που δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα να αποδείξουμε πάρα πολλά. Αρχικά ότι πλέον είμαστε ανταγωνιστικοί και αφού το πετύχουμε αυτό γιατί όχι να μην σπάσουμε και την αρνητική παράδοση που υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Αρκεί να το πιστέψουν οι παίκτες μας και ο προπονητής και να διεκδικήσουν αυτό που αξίζουν πάνω στο παρκέ.

Σε ανεπίσημο επίπεδο ένας από τους λόγους που κόντρα στην Μπουντούτσνοστ σε εκείνο το εκτός έδρας παιχνίδι η ομάδα και ιδιαίτερα οι 4 αμερικάνοι μας παρουσιάστηκαν αγνώριστοι ήταν η είδηση ότι με την αλλαγή που έκανε ο ΕΣΑΚΕ ώστε να βολέψει τους "χαϊδεμένους" της η ομάδα μας αναγκαστικά θα περάσει τα Χριστούγεννα στο γήπεδο. Και ιδίως για τους ξένους που αυτές μέρες αποτελούν ευκαιρία για  να βρεθούν με τους δικούς τους ανθρώπους πολύ πιθανόν να τους επηρέασε. Παρόλα αυτά η οικογένεια Λάσκαρη βρήκε τον τρόπο να δείξει εμπράκτως ότι είναι δίπλα τους και με αυτή την πρωτοφανή κίνηση κάνει ότι μπορεί από την πλευρά της ώστε οι παίκτες μας και το τεχνικό τιμ να είναι συγκεντρωμένο σε αυτά τα κρίσιμα παιχνίδια που ακολουθούν. Ευχή όλων αυτό το οικογενειακό κλίμα και η καλή χημεία που φαίνεται να υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ να βγει τώρα που και οι αντίπαλοι είναι δυνατοί αλλά και γιατί με νίκη αλλάζει τις ισορροπίες στον μπασκετικό χάρτη. ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΑΝΤΕ ΚΑΙ Γ@#$ΣΕ ΤΟ ΒΡΩΜΕΡΟ ΤΟ ΨΑΡΙ!

ΥΓ. Όπως ξέρουμε ότι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά τον ΑΡΗ από ότι την κάθε Κηφισιά και μπάογκ έτσι ξέρουμε ότι και οι διαιτητές θα κάνουν το "καθήκον" τους όπως τόσες φορές κατά το παρελθόν. Υποχρέωση μας ότι και να γίνει να τους ξεμπροστιάσουμε για ακόμη μια φορά!

Σε ένα υγιεινό περίπατο εξελίχθηκε το σημερινό παιχνίδι απέναντι στον Απόλλων Πατρών, με τους Γουάιτ και Μακνήλ να μπαίνουν από την αρχή δυνατά και να οδηγούν εκ του ασφαλούς την ομάδα στη νίκη. Η καλή ημέρα που βρέθηκαν οι Αμερικάνοι μας έδωσε την ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του έχοντας άπαντες σε εγρήγορση ενόψει της δύσκολης συνέχειας αλλά και κάνοντας συντήρηση δυνάμεων με τους παίκτες που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. 

Ο Απόλλων δεν κάνει και την καλύτερη χρονιά του στην Α1 αλλά δεν παύει να είναι μια παραδοσιακή μπασκετική δύναμη στο Ελληνικό πρωτάθλημα που δεν μπορείς να την υποτιμήσεις. Η σοβαρότητα και η πειθαρχία που έδειξαν οι παίκτες μας στην άμυνα, η ενέργεια που έβγαλαν στα ριμπάουντ και η συγκέντρωση στην επίθεση δεν άφησαν το παραμικρό περιθώριο στους αντιπάλους μας για αντίσταση με το τελικό +32 να αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα. Τα μόλις 8 λάθη και τα 24 περισσότερα ριμπάουντ (44-20) δείχνουν πόσο σοβαρά αντιμετώπισε ο ΑΡΗΣ μας το σημερινό παιχνίδι. Ο εκρητικός Γουάιτ έκλεψε την παράσταση, την ίδια στιγμή που ο Μακνήλ φόρτωνε με κάθε ευκαιρία το αντίπαλο καλάθι. Γουότερς και Χάγκινς πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση ενώ και οι Κοέν, Σίμτσακ και Μούρτος έδωσαν λύσεις από τον πάγκο. Θετική μπορεί να χαρακτηριστεί και η παρουσία των "μικρών" Δίπλαρου και Φλιώνη που έστω και χάρη στον τραυματισμό του Ξανθόπουλου φαίνεται επιτέλους να παίρνουν τις ευκαιρίες που δικαιούνται. Σε ένα τόσο ήρεμο απόγευμα ο Δ.Πρίφτης δεν έχασε την ευκαιρία και έδωσε χρόνο και στον συμπαθή Δήμα που απόλαυσε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου αλλά και τα πειράγματα των συμπαικτών του με την λήξη του αγώνα. Παρόλα αυτά έντονος είναι ο προβληματισμός για τη συνεχή αρνητική παρουσία των δύο παικτών που φέτος καλούνται να καλύψουν τη θέση 3... Πελεκάνος και Ζάρας παρόλο που πήραν από σχεδόν 18' χρόνου συμμετοχής ο καθένας δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο την ομάδα και μόνο τυχαίο δεν πρέπει να θεωρείται το γεγονός ότι στο ranking της στατιστικής πήραν αρνητικό βαθμό... Μπορεί η περίπτωση του Ζάρα από την αρχή να αποτελούσε ένα ερωτηματικό αλλά οι συνεχόμενες άσχημες εμφανίσεις του Μ.Πελέκανου σίγουρα πονοκεφαλιάζουν τον Δ.Πρίφτη που βλέπει να μην έχει λύσεις στην θέση 3. Ας ελπίσουμε να είναι κάτι το προσωρινό και σύντομα οι παίκτες να εναρμονιστούν με την υπόλοιπη ομάδα που δείχνει να διανύει περίοδο φόρμας.

Αν και όσο αφορά την μπασκετική του φιλοσοφία αρκετά συχνά διαφωνώ με τον Δ.Πρίφτη παρόλα αυτά ο ρεαλισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την κατάσταση στην ομάδα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Όσο κερδίζει η ομάδα τα πάντα φαίνεται να λειτουργούν τέλεια είπε ο κόουτς και έχει απόλυτο δίκιο. Το θέμα όμως δεν είναι να περιμένουμε πότε θα στραβώσει το πράγμα για να δούμε τότε τι μπορεί να φταίει αλλά παιχνίδι με παιχνίδι να υπάρχει βελτίωση. Σήμερα ο ΑΡΗΣ ίσως και να είχε την μεγαλύτερη διάρκεια σε καλή απόδοση και τα λιγότερα σκαμπανεβάσματα κατά την διάρκεια του αγώνα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που έχει φέτος. Και αυτό είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα και ένας στόχος που πρέπει να υπάρχει σε κάθε παιχνίδι. Ιδίως στα δύσκολα παιχνίδια που ακολουθούν. Με πάθος, συγκέντρωση και πειθαρχία για 40' δεν φοβόμαστε κανέναν. Τα πάντα μπορούν να συμβούν και σύντομα έρχεται η στιγμή που θα το αποδείξουμε!

ΥΓ. Εντάξει... το να μας μαλλώνουν οι συνΑρειανοί μας για οποιαδήποτε κριτική τολμάμε να κάνουμε είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Το να μας την λένε τώρα και "τρίτοι" εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ είναι κάτι που μας ξεπερνάει κατά πολύ...

Σε ένα φλογισμένο Παλέ ο ΑΡΗΣ βγάζοντας απίστευτο πάθος και ενέργεια κυρίως στην άμυνα "στραγγάλισε" τη Μπάνβιτ περιορίζοντας την μόλις στους 53 πόντους και σφράγισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurocup. Με τη σημερινή εμφάνιση ο ΑΡΗΣ και τον τρόπο με τον οποίο ξεπέρασε τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής απέδειξε ότι είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως και ότι σε αυτή την διοργάνωση ταβάνι δεν υπάρχει!

Η ήττα του πρώτου γύρου σε συνδυασμό με την απουσία του Ξανθόπουλου που έχει πολύ σημαντικό ρόλο στον φετινό ΑΡΗ μας είχε κάνει να θεωρούμε αμφίρροπο το σημερινό παιχνίδι. Όταν όμως το παιχνίδι φάνηκε να στραβώνει η κερκίδα πήρε φωτιά και μαζί όλοι οι παίκτες μας μετατρέποντας το θρίλερ σε περίπατο! Τα γνωστά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση και κυρίως το κακό ξεκίνημα στο παιχνίδι των Γουότερς, Μακνήλ και Γουάιτ έδειχναν ότι η νίκη θα ερχόταν δύσκολα. Με τον Κοέν όμως να ξεκολλάει την ομάδα αρχικά, τον Χάγκινς να δίνει λύσεις και την άμυνα ολοένα να γίνεται και πιο σκληρή η αντίσταση της Μπάνβιτ ολοένα και γινόταν ασθενέστερη. Όταν μάλιστα άρχισε ο Μακνήλ, ο Γουάιτ και ο Γουότερς να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι τα πάντα έγιναν εύκολα με την Μπάνβιτ να οδηγείτε σε μια τραγική εμφάνιση που σίγουρα θα την θυμούνται για πολύ καιρό. Μούρτος και Σίμτσακ έδωσαν τις δικές τους μάχες βοηθώντας σημαντικά την ομάδα ενώ μέχρι και οι πιτσιρικάδες Δίπλαρος και Φλιώνης που έπεσαν απότομα στα βαθιά εξέθεσαν κατά κάποιο τρόπο τον προπονητή τους που τόσο καιρό δεν τους χρησιμοποιεί στο ροτέισον της ομάδος. Μοναδική παραφωνία στην συνολική εικόνα της ομάδος ήταν ο Πελεκάνος και ο Ζάρας που δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Σε νίκες όμως σαν τις σημερινές τα πάντα φαίνονται ρόδινα και ιδανικά. Ακόμη και όταν ο Κοέν ξεχνιέται στον πάγκο ή σε μια ομάδα γεμάτο τεσσάρια ο Πελεκάνος χρησιμοποιείται στη θέση 4... Όταν όμως υπάρχει τέτοιο πάθος από όλους τους παίκτες τότε κάθε λάθος απλά περνάει αδιάφορο και το μόνο που σου μένει είναι η ικανοποίηση για αυτό που παρακολούθησες και μια ευχή για να υπάρχει ανάλογη και ακόμη καλύτερη συνέχεια!

Μπορεί κατά κάποιο τρόπο το παιχνίδι να ήταν βαθμολογικά αδιάφορο μιας και ο ΑΡΗΣ είχε κλειδώσει την πρόκριση και η πρώτη θέση ίσως και να μην παίζει για τη συνέχεια τόσο σημαντικό ρόλο αλλά είχαμε πει ότι σήμερα υπήρχε ένα μεγάλο στοίχημα που έπρεπε να κερδηθεί . Όταν στην νευραλγική θέση του πόιντ γκάρντ σου λείπει η πιο αξιόπιστη λύση και ο Γουότερς δεν είναι σε τόσο καλή μέρα αλλά παρόλα αυτά θριαμβεύεις τότε σαν ομάδα έχεις δώσει την καλύτερη απάντηση στους επικριτές σου. Το αν θα κάτσεις πάνω σε αυτό το επίτευγμα σου ή θα κυνηγήσεις την βελτίωση ώστε να διεκδικήσεις το κάτι παραπάνω από μια καλή πορεία είναι κάτι που μόνο η διοίκηση και ο προπονητής μπορούν να μας το πουν. Η συνολική παρουσία όμως του κόσμου στο γήπεδο, ο ενθουσιασμός και η δίψα που υπάρχει στον κάθε Αρειανό δείχνουν τον δρόμο προς την κορυφή! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΑΣ!!!

ΥΓ. Είναι κρίμα μετά από τέτοιες βραδιές αντί να τις απολαμβάνουμε όπως πρέπει μερικοί συνΑρειανοί μας να τις θεωρούν ως ευκαιρία για "απάντηση" προς άλλους συνΑρειανούς. Το να έχεις μια διαφορετική γνώμη και να την εκφράζεις με επιχειρήματα επιζητώντας το καλύτερο πότε δεν έκανε κακό. Το να ωραιοποιείς τα πάντα μετά από κάθε νίκη, να ζεις στην ψευδαίσθηση ότι τα πάντα είναι τέλεια και να μην επιδιώκεις την βελτίωση μπορεί κάποια στιγμή να σε προσγειώσει απότομα... Πάντως ως ένας από τους "σταθερούς επικριτές" του Δ.Πρίφτη δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από αυτό του να βλέπεις την ομάδα πάνω στο παρκέ να σε διαψεύδει!

Έτοιμος να σφραγίσει την καλή του πορεία στο Eurocup με μια ακόμη νίκη που θα του δώσει και την πρώτη θέση του ομίλου είναι ο ΑΡΗΣ μας παρά τα σημαντικά προβλήματα της ομάδος. Η κάτασταση που θα είναι ο Σίμτσακ αλλά και η απούσια του Τσούπκοβιτς μπορεί να μην προκαλούν μεγάλη ανησυχία αλλά ο τραυματισμός του Ξανθόπουλου που θα λείψει για περίπου 10 ημέρες είναι ένα σημαντικό πλήγμα στην ομάδα. Αν όμως υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει στο σύνολο του Δ.Πρίφτη αυτό είναι η ομαδική προσπάθεια που μπορεί να καλύπτει εκ των έσω ακόμη και τόσο σημαντικές απουσίες. 

Η Μπάνβιτ είναι μια δυνατή ομάδα με παίκτες που στην καλή τους μέρα μπορούν να σου κάνουν την ζημιά. Όπως όμως είδαμε και στην πρώτη αναμέτρηση για να φθάσει στη νίκη χρειάστηκε σημαντική βοήθεια από τους 3 διαιτητές που κυριολεκτικά σε εκείνο το παιχνίδι μας "καθάρισαν" με τα σφυρίγματα τους. Από την στιγμή που η τούρκικη ομάδα έχει καταφέρει να πάρει την πρόκριση κόντρα στο κακό της ξεκίνημα ευελπιστούμε αύριο να μην δούμε πάλι τίποτα περίεργα σφυρίγματα και όλα να κριθούν από την απόδοση των παικτών των 2 ομάδων. Εκεί που ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παίξει δυνατά και με όπλο την άμυνα του να εγκλωβίσει τους παίκτες της Μπάνβιτ όπως είχε κάνει με επιτυχία στο πρώτο ημίχρονο μέσα στην Τουρκία. Αν στην άμυνα αγωνιστούμε με πάθος και δεν έχουμε τα κενά κάτω από το καλάθι και τα χαμένα ριμπάουντ τότε σίγουρα θα υπάρξει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην επίθεση αλλά και ευκαιρίες να τρέξουμε στον αιφνιδιασμό. Με την απουσία του Ξανθόπουλου είναι πολύ πιθανό να δούμε τον Γουότερς να αγωνίζεται περισσότερα από 30' αλλά και κάποιον εκ των Μακνηλ και Μούρτο να χρίζονται πόιντ γκαρντ ώστε να καλύψουν το κενό. Η περίπτωση του να δούμε τον Δίπλαρο ή τον Φλιώνη να παίρνει αρκετά λεπτά συμμετοχής δεν έχει πολλές πιθανότητες μιας και ως τώρα ο Δ.Πρίφτης δεν δείχνει να τους εμπιστεύεται. Αν όμως μπούμε δύνατα και δείξουμε στην Μπάνβιτ ότι δεν περνάει από το Παλέ τότε πολύ πιθανό να δούμε και τους Τούρκους να τα παρατάνε μιας και όπως είπαμε στην αρχή η πρόκριση ήταν ο βασικός τους στόχος και όχι κάποιο ιδιαίτερα καλό πλασάρισμα.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει απουσίες αύριο αλλά σίγουρα θα έχει τον κόσμο στο πλευρό του. Σε ένα γεμάτο Παλέ έχουμε δει πολλές ομάδες ακόμη και αν παίζουν καλύτερα στο τέλος να λυγίζουν. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, ο ΑΡΗΣ δεν έχει βαφτιστεί τυχαία "τουρκοφάγος" και αύριο απλά θα γίνει το αυτονόητο. Όλοι στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Η "υπερομάδα" του βάζελου με χίλια ζόρια κατάφερε να νικήσει τον αυτόχειρα συμπολίτη των 3 παικτών... Ακούει κανείς???

Με τον Μακνήλ να σκοράρει με κάθε ευκαιρία και τον Γουάιτ να έχει κέφια σε άμυνα και επίθεση η ομάδα μας πέρασε νικηφόρα από το Βουκουρέστι και πλέον βρίσκεται αγκαλιά με την πρώτη θέση του ομίλου. Λίγο νωρίτερα η Ούνιξ Καζάν μας είχε δώσει και μαθηματικά την πρόκριση στην επόμενη φάση κερδίζοντας την Μπουντούτσνοστ αλλά όπως φάνηκε στη συνέχεια διόλου ενδιέφερε τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του.

Η Στεάουα όπως είχε φανεί και από το πρώτο παιχνίδι είναι μια ομάδα αδύναμη που αν όμως την υποτιμήσεις είναι ικανή να σου κάνει τη ζημιά. Ακριβώς έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ ανά διαστήματα πατούσε γκάζι και έχτιζε μια διψήφια διαφορά που δεν έδειχνε να ζορίζεται να την κρατήσει. Όποτε όμως χαλάρωνε οι Ρουμάνοι άρπαζαν την ευκαιρία, μείωναν την διαφορά και έδειχναν τις προθέσεις τους να μην εγκαταλείψουν το παιχνίδι. Όταν όμως οι 4 Αμερικάνοι σου έχουν ουσία στις κινήσεις τους και δίνουν στην ομάδα αυτά που περιμένει από αυτούς τότε δύσκολα κάτι να πάει στραβά. Ο Μακνήλ φόρτωνε με πόντους το αντίπαλο καλάθι, ο Γουάιτ ήταν πανταχού παρών και οι Χάγκινς και Γουότερς είχαν ουσία στο παιχνίδι τους. Ενώ θα πρέπει να αναφερθούμε και στον Τσούπκοβιτς που όπως συνηθίζεται στα τελευταία παιχνίδια πήρε χρόνο συμμετοχής και είχε μια θετική παρουσία. Οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε για να έρθει η σημερινή νίκη.

Μετά και το σημερινό αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει την πρόκριση(που παρά τα όσα λέγονται εντός ομάδος ήταν κάτι το αυτονόητο) και μάλιστα έχει την ευκαιρία να το κάνει με έναν εμφατικό τρόπο. Η πρώτη θέση είναι στα χέρια μας και δύσκολα η αδιάφορη Μπάνβιτ να μπορέσει να κάνει την έκπληξη μέσα στο Παλέ. Ο εκπληκτικός κόσμος της ομάδος που και σήμερα έδωσε βροντερό παρών θέλει να βλέπει τον ΑΡΗ όσο ψηλότερα γίνεται και αυτή η πρώτη θέση του ομίλου είναι μια μικρή δόση από αυτό που ευελπιστούμε να ακολουθήσει. Η ομάδα συνεχίζει δυνατά και νικηφόρα χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να παραβλέψουμε τα περιθώρια βελτίωσης. Αν και υπάρχουν ακόμη παιχνίδια μπροστά μας, το μυαλό μας ταξιδεύει ήδη στον ημιτελικό κυπέλλου στο ΟΑΚΑ! Πάμε Αρειανάρα ακόμη πιο δυνατά!

ΥΓ. Τραυματίστηκε ο καημένος ο Τσούπκοβιτς που άθελα του έχει γίνει το επίκεντρο μιας ατελείωτης συζήτησης.

ΥΓ2. Ευτυχώς στο Βουκουρέστι βρέθηκε και ο μπασκετικός προέδρος μας και είδε με τα μάτια του το "λαχείο". Προεδράρα πάρτο πάνω σου!