Με όλα αυτά που έχει κάνει ο Νίκος Λάσκαρης πριν καν γίνει γνωστή στο πανελλήνιο η ενασχόληση του με τον ΑΡΗ η χθεσινή συνέντευξη τύπου ως ένα βαθμό ήταν περιττή. Οι πράξεις μιλάνε από μόνες τους και ο κ.Λάσκαρης έχει καταφέρει να αποδείξει πάρα πολύ γρήγορα ότι και χρήματα διαθέτει αλλά και αγάπη για τον σύλλογο. Παρόλα αυτά κατάφερε με το λόγο του και τις απαντήσεις του να κερδίσει ακόμη περισσότερο τις εντυπώσεις και να μας κάνει να νιώθουμε ότι σαν Αρειανοί στο τμήμα μπάσκετ έχουμε χτυπήσει φλέβα χρυσού με τον ερχομό του κ.Λάσκαρη!

Αρχικά αυτά που μας έλεγε ακουγόντουσαν περίεργα μιας και είχαμε συνηθίσει σε "περίεργους τύπους" να μας παραμυθιάζουν μιλώντας για χρονοβόρα πλάνα και άπιαστους στόχους. Όταν όμως αναλογιστείς ότι σου μιλάει ένας Έλληνας του εξωτερικού γύρω στα 40 που τα χρόνια όπου ο Γκάλης, ο Γιαννάκης, ο Φιλίππου  και τα άλλα παιδιά κατακτούσαν με τα χρώματα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος την Ευρώπη ήταν έφηβος τότε όλα βγάζουν νόημα και φαίνονται απολύτως φυσιολογικά. Λατρεύει το μπάσκετ μιας και όπως πολλοί από εμάς λόγω της εποχής μεγάλωσε με μια μπάλα μπάσκετ στα χέρια και από την στιγμή που το οικονομικό δεν μοιάζει να είναι πρόβλημα για τον ίδιο και τα funds που εκπροσωπεί τότε το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ μοιάζει λαμπρό!

Τεράστια ανακούφιση νιώσαμε όλοι εμείς που προσμένουμε την στιγμή της επιστροφής του Αυτοκράτορα στο θρόνο του ακούγοντας τον κ.Λάσκαρη να δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν ενδιαφέρεται για το ποδόσφαιρο. Ούτε για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ αλλά ούτε για το ποδόσφαιρο γενικότερα. Έτσι θα προλάβει να θωρακιστεί προτού οι "βδέλλες" που υπάρχουν στον Α.Σ. και στο ποδόσφαιρο μεταπηδήσουν και πάλι στο μπάσκετ. Μάλιστα έδωσε μερικά παραδείγματα που έδειξε να έχει γνώση για το τι παίζει στον ΑΡΗ γενικότερα και αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια. Τα διαρκείας κυκλοφόρησαν, ο Λάσκαρης μας παρουσιάστηκε, τα φιλικά ξεκίνησαν... Άιντε ρε Αρειανάρα τρέλανε μας φέτος!

ΥΓ. Σίγουρα όλοι θέλουμε και το ποδόσφαιρο να βρει τον δικό του Λάσκαρη αλλά δεν γίνεται να αγνοούμε όλη την διαδρομή και τις ενέργειες που έγιναν στο μπάσκετ και να ζητάμε να πάμε κατευθείαν στο τελικό αποτέλεσμα. Μέχρι να βρείτε τον αντίστοιχο Αρβανίτη στο ποδόσφαιρο λουστείτε αυτούς που "σπρώξατε"... χαρείτε τα κυλικεία, τα μπαράκια, τα άδεια καταστήματα, τις "χορηγίες" τύπου Κάλας και τον κάθε ανύπαρκτο επενδυτή... 

ΥΓ2. Απόλυτο δίκιο είχε ο κ.Λάσκαρης όταν αναφέρθηκε στο παρελθόν για την μη απόδοση ευθυνών για την δημιουργία χρεών. Δεν έχει τίποτα να κερδίσει... Αυτό όμως ισχύει για τον κ.Λάσκαρη που αναλαμβάνει όχι απλά να μπαλώσει τρύπες αλλά να τα χώσει γερά ώστε να γίνει ο ΑΡΗΣ μεγάλος και όχι για τον κάθε διαχειριστή που γίνεται τζάμπα μάγκας στο τιμόνι της ομάδος μας. Οι "ιερές αγελάδες" και ο κ.Τζεβελέκης που ήταν μεγαλομέτοχοι της ΚΑΕ οφείλουν πρώτα στους εαυτούς τους και μετά στον κόσμο της ομάδος να ξετυλίξουν το κουβάρι των ευθυνών εκτός και αν υπάρχουν άλλοι λόγοι για να μην το κάνουν... Διαφορετικά ο κάθε Δαμιανίδης δικαιώνεται... κάνει ότι γουστάρει στον ΑΡΗ διαχειριζόμενος τα λεφτά του συλλόγου και όταν η κατάσταση φθάνει στο απροχώρητο εμφανίζεται ένας Λάσκαρης ή ομάδα πτωχεύει όπως έγινε στο ποδόσφαιρο. Αυτό το μήνυμα θέλουμε να περάσουμε στους επιτήδειους σαν σύλλογος?

ΥΓ3. Είναι πολύ κρίμα να βλέπεις έναν άνθρωπο σαν τον κ.Καλημερίδη που η φωνή του σημάδεψε σημαντικές στιγμές της Αυτοκρατορίας είτε επειδή τα έχει χάσει λόγω ηλικίας είτε επειδή μύριστηκε χρήμα να μεταμορφώνεται για πολλοστή φορά σε κακιασμένη γριά και να εκτοξεύει βολές κατά πάντων. Άχρηστος ο Πρίφτης και οι βοηθοί του, άχρηστοι οι Έλληνες που ήρθαν, λίγες οι μεταγραφές του Λάσκαρη, λίγο το γραφείο τύπου λίγα τα πάντα για τον κ.Καλημερίδη από την στιγμή που δεν υπάρχει συμμετοχή δική του...Κρίμα και πάλι κρίμα...

ΥΓ4. Στηρίζουμε Αντώνη Γκάτζιο στο γραφείο τύπου της ΚΑΕ!!!!

ΥΓ5. Σημαία θα γίνουν κομμάτι από όσα είπε ο κ.Λάσκαρης από τα απανταχού λαμόγια εντός ΑΡΗ. Τι και αν λέγαμε ψέματα, τα πέρναμε από διοικήσεις, εξυπηρετούσαμε προσωπικούς στόχους και φιλοδοξίες, τραμπουκίζαμε συνΑρειανούς, ξαφρίζαμε τον σύλλογο.... τα αφήνουμε όλα πίσω και κοιτάμε μπροστά! ... μέχρι την επόμενη φορά που θα ξαναγίνουν τα ίδια και θα χρειαστεί και πάλι να κοιτάξουμε μπροστά...

Το απόλυτο κοντράστ συναισθημάτων για τον Αρειανό οπαδό που από την μια βιώνει την απόλυτη ποδοσφαιρική μιζέρια και από την άλλη ζει μια ονειρική κατάσταση στον μπασκετικό ΑΡΗ με τον Νίκο Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ να δείχνει αποφασισμένος να αναμορφώσει τα πάντα στην ιστορική ομάδα μας. Οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδος μπορεί να καθυστερούν ακόμη αλλά η κυκλοφορία των εισιτηρίων διαρκείας αλλά και η έναρξη των φιλικών παιχνιδιών προετοιμασίας είναι αρκετά για να κρατήσουν τον ενθουσιασμό όλων μας στα ύψη!

232 εισιτήρια διαρκείας πουλήθηκαν μέσα σε λίγες ώρες κάτι που δείχνει σε μεγάλο βαθμό την τρέλα και ανυπομονησία του Αρειανού για τον φετινό ΑΡΗ. Οι μεταγραφές πολλών ποιοτικών αθλητών,  οι "εμπορικές εξωγηπεδικές" κινήσεις όπως το μουσείο, η ανακαίνιση των αποδυτηρίων, η φίρμα ένδυσης Nick Galis σε συνδυασμό με την οικονομική εξυγίανση της ΚΑΕ μόνο απαρατήρητη δεν έχει περάσει από τον κόσμο της ομάδος. Μπορεί με μια πρώτη ματιά να μας φάνηκαν λίγο τσουχτερές τιμές και να μείναμε στην απουσία ειδικών προσφορών για ανέργους, κατοίκους εκτός Θεσσαλονίκης κτλ. αλλά αν κανείς μετρήσει τα παιχνίδια και αναλογιστεί όλα αυτά που έχουν γίνει τότε θα πρέπει να συμφωνήσει ότι στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε το "ξεπούλημα" εισιτηρίων δεν κολλάει. Βέβαια όπως αναφέρει και η ΚΑΕ στην επίσημη ανακοίνωση της για την διάθεση των εισιτηρίων διαρκείας θα ακολουθήσουν σύντομα και κάποιες εκπλήξεις και προνόμια αλλά το σίγουρο είναι ότι όσοι βρεθούμε και φέτος στο Παλέ δεν θα το μετανιώσουμε! Και όλη αυτή η τρέλα χωρίς καν να έχει γίνει ένα φιλικό και να έχουμε εικόνα από τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα. Το φετινό πρόγραμμα προετοιμασίας περιλαμβάνει πάρα πολλά φιλικά παιχνίδια κάτι που προσωπικά θεωρώ το πιο σημαντικό κομμάτι της προετοιμασίας. Άλλωστε ένας επαγγελματίας αθλητής που σέβεται τον εαυτό του οφείλει πρώτα ο ίδιος στον εαυτό του να διατηρεί καλή φυσική κατάσταση και να βελτιώνει τα αθλητικά του προσόντα. Πολύ δύσκολα αθλητής που δεν προσέχει μέσα στις λίγες ημέρες της προετοιμασίας να καταφέρει να αλλάξει δραματικά την φυσική κατάσταση του. Για αυτό ανυπομονούμε όλοι να δούμε τον Αυτοκράτορα να χτίζεται πάνω στο παρκέ και από παιχνίδι σε παιχνίδι η ομάδα να βρίσκει την χημεία της και να παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερη. Το σημερινό φιλικό παιχνίδι με τους Μαχητές Πεύκων είναι το πρώτο ξεμούδιασμα για τους παίκτες του Δ.Πρίφτη θα είναι κεκλεισμένων των θυρών αλλά στις 11 του μήνα στα "Μαυροσκούφεια" που θα γίνουν στο Παλέ θα έχουμε την ευκαιρία όλοι μας να δούμε για πρώτη φορά τον νέο ΑΡΗ. Μάλιστα εκτός από το σημερινό φιλικό θα έχουν προηγηθεί και 2 ακόμη στο Πράβετς της Βουλγαρίας οπότε η ομάδα θα είναι ελαφρώς πιο έτοιμη. Αναλυτικά το πρόγραμμα της προετοιμασίας και των φιλικών μπορείτε να το δείτε εδώ.

Με όλα αυτά που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ μας φαντάζει πολύ περίεργο ότι αύριο 4/9 ο νέος ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα δώσει μόλις την ΠΡΩΤΗ συνέντευξη τύπου! Αφού έχουν προηγηθεί αμέτρητες ώρες διαβουλεύσεων με την διοίκηση Αρβανίτη και τους νομικούς, Αφού έχει στείλει χρήματα για το πρώτο μικρό πακέτο μετοχών. Αφού έχει αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της ΚΑΕ και έχει πάρει έγκριση από την ΕΕΑ. Αφού έχει κάνει ηχηρές μεταγραφές. Αφού έχει ασχοληθεί με εμπορικά ζητήματα όπως τα αποδυτήρια και την συμφωνία με τον Νίκο Γκάλη για φίρμα ένδυσης. Μετά από όλα αυτά ο Νίκος Λάσκαρης θα παρουσιαστεί στον κόσμο του ΑΡΗ...  Το είχαμε γράψει και παλαιότερα και θα το ξαναγράψουμε γιατί το πιστεύουμε 100%. Ο Νίκος Λάσκαρης έχει καταφέρει να κάνει τον κόσμο να νιώθει ότι η φετινή χρονιά είναι πετυχημένη πριν καν ολοκληρωθεί! Δύσκολα το αγωνιστικό να καταφέρει να χαλάσει τις εντυπώσεις που ήδη έχουν δημιουργηθεί. Η επιτυχία του μπασκετικού ΑΡΗ με τον Ν.Λάσκαρη στο τιμόνι και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και όλοι μας θα πρέπει να τρέξουμε να "καπαρώσουμε" το καρεκλάκι μας στο Παλέ! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ !!! ΟΛΟΙ  ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!

ΥΓ. Δεν αμφιβάλλω ότι το εμπορικό τμήμα της ΚΑΕ έχει το δικό της σκεπτικό για τα εισιτήρια διαρκείας αλλά ίσως έπρεπε να το δει λίγο διαφορετικά το θέμα. Οι χαμηλές τιμές στα εισιτήρια διαρκείας και οι "τσουχτερές" στα μεμονωμένα εισιτήρια κάθε αγώνα θα μπορούσε να έχει περισσότερα οφέλη. Ακόμη και οικονομικά. Σίγουρα οι αμιγώς μπασκετικοί δεν θα άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη για να καπαρώσουν μια θέση ενώ οι αυτοί που περιμένουν συγκεκριμένα ντέρμπι για να κάνουν το κομμάτι τους και να δημιουργήσουν πρόβλημα στην ομάδα θα το σκεφτούν λίγο παραπάνω αν είναι να πληρώσουν κάτι παραπάνω.

ΥΓ2. Εντάξει, το ξέρουμε η περίπτωση Μπουρούση είναι υπερβολική για τα σημερινά δεδομένα της ομάδος. Με λίγο υπομονή όμως και μια οικονομική θυσία αν έρθει ο διεθνής σέντερ στο Παλέ όχι 3000 διαρκείας αλλά sold out διαρκείας θα έχουμε. Λάσκαρη τρέλανε μας!!!

ΥΓ3. Πρώτο επίσημο παιχνίδι με την ΑΕΚ σε νοκ άουτ αγώνα για το κύπελλο?!?!? Και Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός κληρώθηκαν μεταξύ τους?!?!?  Έ ρε γούστα που θα βγάλουμε φέτος!!!!

2 μήνες περίπου πριν την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων του μπασκετικού ΑΡΗ και το ρόστερ της ομάδος σχεδόν έχει ολοκληρωθεί. Και όταν μιλάμε για ολοκληρωμένο ρόστερ δεν αναφερόμαστε για τις δεύτερες ή τρίτες αναγκαστικές επιλογές του προπονητή λόγω των γνωστών οικονομικών δυσκολιών(και περιορισμών από FIBA) των τελευταίων ετών αλλά για παίκτες αξίας που καλύπτουν στο απόλυτο τα θέλω του Δ.Πρίφτη. Κάτι φυσικά που έχει πολλά χρόνια να βιώσει προπονητής στον πάγκο του ΑΡΗ. Και αν αυτή κατάσταση έχει γεμίσει με ικανοποίηση τον Δ.Πρίφτη εμάς μας έχει απογειώσει και μας κάνει να μετράμε τις μέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει και πάλι τις πόρτες του.

Το αρχικό μούδιασμα από την φυγή του Βεζένκοφ έχει δώσει την θέση του στα χαμόγελα για τις ηχηρές μεταγραφές που ανακοινώνονται με γοργούς ρυθμούς. Η ανακοίνωση του Μακνίλ ήταν το πρώτο δείγμα ότι ο νέος ιδιοκτήτης της ΚΑΕ δεν θα σταθεί στα όσα κυκλοφορούσαν για ελαφρώς αυξημένο μπάτζετ. Κερασάκι στην τούρτα είναι αναμφισβήτητα η απόκτηση του Γουάιτ. Ενός νεαρού Αμερικανού αθλητή που στην πρώτη του χρονιά ως επαγγελματία κατάφερε να διαπρέψει σε ένα σαφώς πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα από το Ελληνικό όπως είναι αυτό της Ιταλίας. Τα στατιστικά του και οι εντυπώσεις που μας μεταφέρουν "κιτρινόμαυροι Ιταλοί"  σαν τον Μάριο Μπόνι και τον Αντρέα Ματζόν που έχουν ξεκάθαρη εικόνα για τον παίκτη μας φτιάχνουν ακόμη περισσότερ. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι φέτος ο ΑΡΗΣ θα συνδυάζει όλα αυτά τα στοιχεία που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια. Ταχύτητα, δύναμη και επιθετικό ταλέντο που φαίνεται να έχουν οι Αμερικάνοι που ήρθαν και σε συνδυασμό την εμπειρία που έχουν παίκτες σαν τον Ξανθόπουλο και τον Πελεκάνο μπορουν να απογειώσουν την ομάδα και να μας προσφέρουν απολαυστικές μπασκετικές στιγμές. Όσο και αν ξενίζει κάποιους τη δεδομένη χρονική στιγμή σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια το να ορίσουμε στόχους μου φαίνεται αδιάφορο. Το σημαντικό είναι να ρολάρει η ομάδα και να γουστάρουμε όλοι μαζί αυτό αυτό που θα βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Και αν όλα εξελιχθούν όπως πρέπει οι υψηλοί στόχοι και η επίτευξη τους απλά  θα ακολουθήσουν.

Με τις μεταγραφές σχεδόν να έχουν ολοκληρωθεί με την απόκτηση του Γουάιτ σύντομα θα έρθει και η δική μας σειρά. Σύντομα θα πρέπει όλοι εμείς οι απαιτητικοί που γκρινιάζαμε με αυτά που βλέπαμε όπως και αυτοί που δεν μπορούσαν να παρακολουθούν τις χαμηλές πτήσεις του Αυτοκράτορα τα τελευταία χρόνια να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του κ.Λάσκαρη. Φέτος οι προωθητικές καμπάνιες για τα διαρκείας είναι περιττές. Οι κινήσεις που έχουν γίνει σε συνδυασμό με την επιστροφή της ομάδος στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι και με το παραπάνω αρκετές για να μας ξεσηκώσουν όλους και να πάρουμε το διαρκείας μας. Ο ναός του μπάσκετ θα πρέπει και πάλι να αρχίζει να γεμίζει από κόσμο και η μπασκετική Ευρώπη να θυμηθεί και να κατανοήσει πόσο τεράστιο ήταν το κενό που άφησε ο ΑΡΗΣ μας. Ο ΑΡΗΣ επιστρέφει και αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι!

ΥΓ. Κοντεύαμε να ξεχάσουμε πως είναι αυτό το συναίσθημα να διαβάζεις για παίκτες, να βλέπεις βιντεάκια, να ανυπομονείς να τους δεις πάνω στο παρκέ και να περιμένεις πως και πως να έρθει ο Οκτώμβρης. Εκτός από τον κ.Λάσκαρη χάρη στον οποίο ζούμε ένα καλοκαίρι από τα παλιά θα πρέπει να ευχαριστήσουμε ξανά και ξανά τον κ.Αρβανίτη και όλους όσους βοήθησαν για να σταθεί ο ΑΡΗΣ και πάλι στα πόδια του γερά.

Η έλευση του κ.Λάσκαρη στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει αλλάξει τα δεδομένα όπως και τις καλοκαιρινές συνήθειες μας όπου τα τελευταία χρόνια τα μεταγραφικά σήριαλ είτε απουσίαζαν είτε περιείχαν ονόματα που την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος όχι μόνο δεν έπειθαν αλλά αντιθέτως προκαλούσαν θλίψη. Όλα αυτά φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και αυτό το καλοκαίρι ο Αρειανός ύστερα από πολλά χρόνια μπορεί να ασχολείται με ενθουσιασμό με τους παίκτες θα φορέσουν την φανέλα του Αυτοκράτορα και να ανυπομονεί για την στιγμή που θα συμπληρωθεί το νέο ρόστερ και θα ξαναδεί την αγαπημένου του ομάδα πάνω στο παρκέ. Με αισιοδοξία, με νέες προσδοκίες και με τον πήχη σαφώς ψηλότερα από τα προηγούμενα χρόνια.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον αθλητή που έχει φορέσει ή θα φοράει την φανέλα του ΑΡΗ αλλά είναι το εντυπωσιακό το κοντράστ των συναισθημάτων με τα προηγούμενα καλοκαίρια όπου διαβάζαμε για συμφωνία με αμερικανούς τύπου Τζ.Χάντ, φιλότιμους Έλληνες επιπέδου Τσακαλέρη και Σίμτσακ και μεταγραφικά σήριαλ τύπου Μούρτου και Βεργίνη με το φετινό καλοκαίρι όπου 3 έμπειροι Έλληνες παίκτες σαν τον Πελεκάνο, τον Ξανθόπουλο και τον Ζάρα υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες, ξένοι παίκτες που έδωσαν το διαπιστευτήρια τους στο περσινό πρωτάθλημα όπως ο Γουότερς, ο Τσούπκοβιτς και ο Χάγκινς συμφώνησαν ή είναι μια ανάσα από το να συμφωνήσουν αλλά και να έρχονται παίκτες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα που μπορούν να κάνουν την διαφορά σαν τον Μακ Νιλ και τον Γουάιτ(δεν έχει υπογράψει ακόμη). Ακόμη και ο Κοέν που πρόκειται για ρεζέρβα της Μακάμπι και είναι μια ανάσα από την ομάδα μας πρόκειται για πολυτέλεια με βάση τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Τόσο αυτοί που έφυγαν όσο και αυτοί που έμειναν δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ φέτος αλλάζει και ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο έχει την ευχέρεια να κάνει μεταγραφές από το πάνω ράφι αλλά  και να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του υπό πιο νορμάλ συνθήκες χωρίς αναγκαστικές επιλογές. Θεωρώ ότι ακόμη και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδος μας αντιλαμβάνεται ότι στον ΑΡΗ που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδος δεν γίνεται ο συμπαθής Σίμτσακ και ο φιλότιμος Μούρτος να έχουν τον χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι. Μακάρι βέβαια τα παιδιά με την απόδοση τους πάνω στο παρκέ να αποδείξουν ότι το αξίζουν αλλά είναι διαφορετικό να έχεις τους συγκεκριμένους παίκτες σαν βασικούς ή πρώτη αλλαγή από το να είναι η 3η επιλογή για να καλύψουν μια θέση στην 5αδα. Ενώ και ότι ένας παίκτης σαν Αντεγκμπόγιε, κάτοχος κοινοτικού διαβατηρίου κρίνεται πλέον ότι μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με κάποιον καλύτερο είναι δείγματα προόδου που όλοι χαιρόμαστε να βλέπουμε.

Το ρόστερ του ΑΡΗ μας ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί, όπως και των ανταγωνιστών μας οπότε ασφαλή συμπεράσματα για στόχους ενόψει της νέας χρονιάς δεν μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι πλέον δεν θα πονάνε τα ματάκια μας και ύστερα από κάμποσα χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ. Και όταν λέμε μπάσκετ μιλάμε για κάτι πιο ποιοτικό από ένα αξιόμαχο φιλότιμο σύνολο που ναι μεν τα δίνει όλα πάνω στο παρκέ αλλά είναι εμφανές ότι είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Δύσκολα να μας κάνει πλάκα ο κάθε Κολοσσός όπως πέρσι και  εφόσον βρει και η ομάδα την χημεία της εξίσου δύσκολα να μας προσπεράσουν στο φινάλε αστείες ομάδες σαν αυτή του συμπολίτη που πέρσι κατέκτησε την 3η θέση σχεδόν από το πουθενά. Μετράμε τις ημέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει τις πόρτες του και πλέον 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη να γουστάρουμε όπως παλιά παρέα με την Αρειανάρα!

Μέσα σε όλο αυτό το τοπίο πανικού και τρομοκρατίας γύρω από όσα συμβαίνουν και πρόκειται να συμβούν στη χώρα "έσκασε" και μια καλή είδηση για τον ΑΡΗ μας. Πριν από λίγο ανακοινώθηκαν οι ομάδες που θα συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα και στο Eurocup της ερχόμενης σεζόν με τον ΑΡΗ μας να είναι μια από τις ομάδες που έλαβαν τη wildcard και θα συμμετέχει ύστερα από 3 χρόνια αποχής στην Ευρώπη. Μια εξέλιξη που επηρρεάζει θετικά όλο τον σχεδιασμό του ΑΡΗ της επόμενης περιόδου και έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα αλλαγών που έχει φέρει η παρουσία του κ.Λάσκαρη στην ομάδα μας.

Όπως είναι φυσιολογικό η κουβέντα για τις ευεργετικές επιπτώσεις της συμμετοχής μας στο Eurocup έχει ονοματεπώνυμο και αυτό είναι του Αλεξάνταρ Βεζένκοβ. Ο νεαρός βουλγαροκύπριος είχε τονίσει αρκετές φορές ότι βασική παράμετρος για να παραμείνει στον σύλλογο είναι η συμμετοχή του ΑΡΗ στο Eurocup οπότε αυτό που απομένει είναι ο αθλητής, ο μάνατζερ του παίκτη και η διοίκηση της ΚΑΕ να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να το επισημοποιήσουν. Αν υπάρχει βούληση και από τις 2 πλευρές δύσκολα να χαλάσει το deal στο οικονομικό μιας και άπαντες γνωρίζουν ότι οι πιθανότητες ο Βεζένκοφ να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη υπεραξία είναι σχεδόν εγγυημένες οπότε ότι λεφτά και αν ζητήσει ο αθλητής είναι σχεδόν βέβαιο ότι με τη νέα ρήτρα που θα μπει θα τα φέρει πίσω. Από εκεί και πέρα δεν είναι μόνο ο Βεζένκοφ αλλά και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες που θα ακολουθήσουν. Οποιοσδήποτε καλός και φιλόδοξος αθλητής σίγουρα θα πρέπει να έχει πολύ ψηλά στις προτεραιότητες του εκτός από τα χρήματα που θα πάρει από την ομάδα που θα υπογράψει και την Ευρωπαϊκή συμμετοχή σε κάποια διοργάνωση. Οπότε πλέον σε πιθανές συμφωνίες υπό διαπραγμάτευση όπως αυτή με τον Ζάρα και τον Πελεκάνο ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη ένα δυνατό χαρτί για να δελεάσει τους αθλητές να υπογράψουν. Κάτι φυσικά που ισχύει και για τους Αμερικάνους που θα έρθουν. Ενώ σίγουρα η ομάδα συνολικά με τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα θα έχει σαφώς περισσότερες ευκαιρίες για να δουλευτεί, να παλέψει και να διακριθεί.

Όσο για εμάς πραγματικά αυτή η εξέλιξη μοιάζει με ότι πιο ευχάριστο θα μπορούσαμε να ακούσουμε ενόψει της νέας χρονιάς. Είναι πολύ άσχημο να συνηθίζεις να μην αγωνίζεσαι στην Ευρώπη και σαν οπαδός να αρκείσαι στο ένα παιχνίδι την εβδομάδα. Καιρός λοιπόν να επιστρέψουμε στις παλιές καλές συνήθειες όπου μεσοβδόμαδα είχαμε αγωνιστικές υποχρεώσεις και όλοι ήμασταν σε εγρήγορση. Και για να μην ξεχνιόμαστε  ο μπασκετικός ΑΡΗΣ εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ποτέ δεν συμμετείχε στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις σαν απλός κομπάρσος. Επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και γιατί όχι επιστροφή στην διεκδίκηση ευρωπαϊκών τίτλων. Πάμε Αρειανάρα!!!

ΥΓ. Ας ελπίσουμε σύντομα να σκάσει και μια ανάλογη ευχάριστη είδηση για το ποδόσφαιρο όπου εκεί τα πράγματα παραμένουν θολά.

Μια ασυνήθιστα όμορφη κατάσταση έχει διαμορφωθεί πλέον στο μπασκετικό ΑΡΗ, εκεί όπου πλέον σχεδόν κανείς από τον κόσμο της ομάδος δεν ασχολείται με άρθρα 99, χρέη, μετοχές, υποψήφιους επενδυτές και τα γνωστά ερωτηματικά που κάθε καλοκαίρι μας παιδεύουν. Πλέον η σκέψη και η αγωνία όλων μας έχει να κάνει με το ποιος θα μείνει, ποιος θα έρθει και αν αυτοί που θα έρθουν θα μπορέσουν να δώσουν στην ομάδα την απαραίτητη δυναμική σε αυτή την πολύ σημαντική πρώτη χρονιά του Ν.Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ. Μια χρονιά που μπορεί να κρίνει το μέλλον ολόκληρου του ΑΡΗ σαν σύλλογο μιας και στην περίπτωση που η επένδυση του κ.Λάσκαρη αρχίζει να αποδίδει από την  πρώτη κιόλας χρονιά και υπάρχουν οι ανάλογες επιτυχίες και ανταπόκριση του κόσμου τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι άνθρωποι το παράδειγμα του κ.Λάσκαρη και στα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου.

Αυτό όμως που προέχει αυτή τη στιγμή είναι ο αγωνιστικός σχεδιασμός της ομάδος με τα πρώτα ονόματα που ακούγονται να φαίνεται να μπορούν να αλλάξουν τον ΑΡΗ επίπεδο. Ας προσπαθήσουμε να συμπληρώσουμε το πάζλ του νέου ρόστερ, να μπούμε στο μυαλό του Δ.Πρίφτη και να χτίσουμε "παρέα" τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς.

Ο "κορμός" που διαλύθηκε, το μεγάλο ερωτηματικό και οι αποχωρήσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε.

Όταν κάναμε το ταμείο της χρονιάς στο προηγούμενο πόστ ένα από τα λάθη που χρεώσαμε στον Δ.Πρίφτη ήταν ότι το περασμένο καλοκαίρι δεν κατάφερε να συνθέσει ένα ρόστερ τέτοιο που με την κατάλληλη αξιοποίηση θα μπορούσε να αποτελέσει παρακαταθήκη και για του χρόνου. Με εξαίρεση τον Βεζένκοφ που είναι και το μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το ρόστερ της επόμενης χρονιάς ίσως μόνο οι Νέιμικ, Αντεγκμπόγιε και Πάσαλιτς(που είναι ήδη παρελθόν) να μπορούν να χωρέσουν σε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ. Και μόνο το γεγονός ότι μιλάμε για 1 αμερικάνο και 3 κοινοτικούς δηλαδή τους 4 από τους 6 ξένους παίκτες που δικαιούται μια ομάδα ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κορμό μιας και το να αντικαταστήσεις έναν ξένο είναι σχετικά εύκολο. Σε αντίθεση φυσικά με τους Έλληνες όπου σε πολλές περιπτώσεις κάνουν την διαφορά είτε από τον πάγκο, είτε ακόμη και από τα αποδυτήρια. Η χωρίς δεύτερη σκέψη "φυγή" των Τόμας και Ριντ λέει πάντως πολλά.... Για αυτό άλλωστε και με τον Νέιμικ ενώ έχει γίνει μια πρώτη συζήτηση δεν υπάρχει βιασύνη. Όσο για τις φήμες που θέλουν Σίμτσακ, Μούρτο και τους 2 πιτσιρικάδες Πουλιανίτη και Φλιώνη να μένουν αυτό που έχει σημασία είναι ο ρόλος και ο χρόνος συμμετοχής που θα έχουν στην ομάδα. Αν πρόκειται να δούμε  έναν ΑΡΗ όπου Σίμτσακ και Μούρτος θα αγωνίζονται 20' με 25' τον αγώνα τότε μάλλον θα μιλάμε πάλι για υπερβάσεις 4ης θέσης. Και πάλι όμως σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που είδαμε φέτος όλα στρέφονται γύρω από τον Βεζένκοφ. Αν μείνει ο ΑΡΗΣ θα χτιστεί γύρω του, ενώ αν φύγει το μπάτζετ θα μεγαλώσει σημαντικά.

Οι Έλληνες που θα κάνουν τη διαφορά.

Ζάρας, Πελεκάνος, Μαυροειδής και Κατσίβελης είναι τα 4 ονόματα  που καλούνται να ενισχύσουν σημαντικά την ομάδα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάμε για βασικούς και αναντικατάστατους παίκτες αλλά περισσότερο για αθλητές που θα έχουν ενεργό ρόλο στο ροτέισον της ομάδος. Εκεί που την χρονιά που ολοκληρώθηκε ο ΑΡΗΣ υστερούσε σημαντικά. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τους τραυματισμούς όπου η ομάδα μας δεν είχε παίκτες από τον πάγκο που να μπορούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις. Βέβαια στην περίπτωση του Κατσίβελη και του Μαυροειδή εφόσον κλείσει έστω ένας και από τους δύο θα μιλάμε για μια κίνηση ουσίας με έναν παίκτη που μπορεί να αγωνιστεί και σαν βασικός σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο Μαυροειδής με την χρονιά που έκανε σίγουρα πείθει ότι μπορεί να φορέσει φανέλα βασικού, ενώ για τον Κατσίβελη αν και δεν έχω την καλύτερη άποψη μιλάμε για έναν παίκτη σε ιδανική ηλικία για να αρπάξει την ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ευελπιστώ να αρπάξει ο Ζάρας που πιθανόν μαζί με τον Πελεκάνο θα αποτελέσουν τις πρώτες μεταγραφικές μας κινήσεις.

Όλα τα λεφτά οι Αμερικάνοι

Με το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος να έχει πέσει δραματικά οι ξένοι και πάλι αποτελούν το Α και το Ω μιας ομάδος. Τουλάχιστον των ομάδων εκτός του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. 6 δικαιούμαστε, 4 αμερικάνοι, 2 κοινοτικοί με τον έναν κοινοτικό όλοι να ευχόμαστε να είναι ο Βεζένκοφ μιας και η περίπτωση Ελληνοποίησης του παίκτη φαντάζει αρκετά δύσκολη. Ο Δ.Πρίφτης αυτή τη φορά λόγω αυξημένου μπάτζετ θα μπορεί να ψωνίσει από πιο πάνω ράφι οπότε καλό είναι να αποφύγει τους λίγο από όλα παίκτες ή τους μονόπλευρους που μπορούν να κάνουν μόνο μια δουλειά στο γήπεδο. Και το πιο σημαντικό από όλα μην πάρουμε λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις όπως έγινε φέτος με τον συμπαθή Τόμας που αποκτήθηκε σαν πόιντ γκάρντ και το δυάρι Πάσαλιτς είχε σαφώς περισσότερες ασιστ.  Ο ΑΡΗΣ θέλει παίκτες προσωπικότητες που να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να μπορούν να προσφέρουν σε όλους τους τομείς. Ενώ στατιστικά στοιχεία όπως η ευστοχία στις βολές είναι από τις λεπτομέρειες που πολλοί προπονητές ψάχνουν. Ο Γουότερς  του Κολοσσού μοιάζει εξαιρετική περίπτωση κάτι που φαίνεται από τις επιδόσεις του, ενώ μετά την φετινή του εμπειρία μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος στη συνέχεια. Το εκπληκτικό 95% στις ελεύθερες βολές είναι ένα στατιστικό που αν το είχε φέτος κάποιος από τους παίκτες του ΑΡΗ σίγουρα θα είχε τερματίσει 3ος. Ο Μιλόσεβιτς είναι ένας ακόμη παίκτης που ακούσθηκε σαν backup του Βεζένκοφ. Ένας πολύ καλός παίκτης που κάνει πάρα πολλές δουλειές μέσα στο γήπεδο. Μάλιστα στην καλή του μέρα μπορεί να σκοτώσει τον αντίπαλο. Φυσικά όπως είπαμε και στην αρχή υπάρχουν και οι Νέιμικ και Αντεγκμπόγιε. 2 παίκτες που άρεσαν αλλά ιδίως στην περίπτωση του Νέιμικ θα πρέπει να διασφαλιστεί το ότι θα είναι υγιής αλλά και ότι θα έχει κοντά του έναν καλό πόιντ γκάρντ.

Και μόνο που μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλάμε για μεταγραφές αυτού του επιπέδου και όχι για το αν κάποιος παίκτης ξεπουληθεί ώστε να βγει η χρονιά είναι ένα τεράστιο βήμα προόδου που δείχνει ότι έχουμε μπει στην εποχή Λάσκαρη! Λίγο περισσότερη προσοχή χρειάζεται από τον Δ.Πρίφτη στην επιλογή των παικτών και όλα θα πάνε καλά.  Αν μάλιστα κάνουν και κανά μαγικό εκεί στην ΚΑΕ και μας φέρουν και κάνα παίκτη κράχτη(ονόματα δεν λέμε ας βάλει ο καθένας ότι θέλει στο μυαλό του) ε τότε είναι που θα μετράμε όπως παλιά τις ημέρες μέχρι την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

ΥΓ. Η ΑΕΚ "τσίμπησε" τον Κάρτερ από τον μπάογκ, μήπως εμείς να "τσιμπούσαμε" τον Ίνγκλις από την ΑΕΚ? Καιρό έχουμε να δούμε πραγματικό 3αρι στον ΑΡΗ.

ΥΓ2. Εντάξει, όλοι επαγγελματίες είναι και πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους... αλλά ρε πουλέν μου Πάσαλιτς... δεύτερη φορά έχεις φύγει από μόνος από την ομάδα με συνοπτικές διαδικασίες? Πήγαινε διακοπές και ανακοίνωσε το μετά...

ΥΓ3. Πλάκα πλάκα, με όλους αυτούς της φωτογραφίας συν τον Μιλόσεβιτς και έναν καλό αμερικάνο στη θέση 3 χτυπάμε κα πρωτάθλημα!

Με τις ημέρες που ακολούθησαν το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς να μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε την πίκρα που χάσαμε την 3η θέση από μια χειρότερη ομάδα εξαιτίας της ατυχίας(λόγω των πολλών τραυματισμών) και της ανοησίας της στιγμής(κυρίως στο πρώτο και το τέταρτο παιχνίδι)  μπορούμε να κάνουμε πιο ψύχραιμα το ταμείο της χρονιάς. Να δούμε συνολικά τι πέτυχε ο φετινός ΑΡΗΣ, αν αυτά που πέτυχε αποτελούν πραγματική υπέρβαση ή αν τελικά μπορούσαμε με λίγη προσπάθεια παραπάνω να κατακτήσουμε και την 3η θέση που πραγματικά θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει σαν "ταβάνι" στο φετινό πρωτάθλημα. Προτού όμως ξεκινήσουμε για να γίνουμε πιο κατανοητοί θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τα εξής: 1) είναι δεδομένο ότι η χρονιά συνολικά  με μια λέξη χαρακτηρίζεται ως πετυχημένη, 2) το διοικητικό κομμάτι με το αγωνιστικό είναι 2 διαφορετικά κομμάτια που ναι μεν συνδέεται το ένα με το άλλο αλλά δεν μπορούν έτσι απλά να μπουν στο ίδιο τσουβάλι(πχ. όταν το 99 ο Μαγκώτσιος με τους εναπομείναντες παίκτες έπαιρνε το κύπελλο στο Παλέ η διοίκηση δεν είχε κάποια σχέση με την επιτυχία, ούτε όταν ο ΑΡΗΣ στο ποδόσφαιρο απέκλειε την Ατλέτικο αλλά τα χρέη μας οδηγούσαν στην καταστροφή),  3) η επιτυχία μιας ομάδος έχει να κάνει με το μέγεθος μιας ομάδος(ιστορία, τίτλοι, κόσμος) αλλά και το μέγεθος των ανταγωνιστών της.

Η απόλυτη επιτυχία-δικαίωση της διοίκησης Αρβανίτη

Σαν οπαδοί της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ της Ελλάδος είναι λογικό να είμαστε απαιτητικοί. Ιδίως από την στιγμή που ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ "απέχει" από τον θρόνο για κάμποσα χρόνια. Λογικό είναι αποφάσεις όπως η μη συμμετοχή της Ευρώπης, τα πολυετή πλάνα(με μπόλικες σάλτσες και περιτύλιγμα)  με κοντινή ημερομηνία  λήξης,  η τυφλή εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που το μεγαλύτερο παράσημο τους ήταν η συμμετοχή στην ομάδα του ΑΡΗ, οι χαμηλοί στόχοι, οι χαμηλοί τόνοι(στο θέμα της διαιτησίας και όχι μόνο) αλλά και  "υπερήφανες" πωλήσεις παικτών σαν και αυτή του Μποχωρίδη να μην μας αρέσουν και να ασκήσουμε κριτική για όλα αυτά. Όλα όμως τα παραπάνω είναι ψεγάδια ανάξια αναφοράς όταν μιλάμε για μια διοίκηση διαχειριστών περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων που κατάφερε να υλοποιήσει στο ακέραιο την υπόσχεση που έδωσε όταν πρωτοανέλαβε. Νοικοκύρεμα των οικονομικών, ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της ομάδος εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων και εύρεση ενός επενδυτή που θα έχει τις δυνάμεις να σηκώσει το όραμα  και τις απαιτήσεις του Αρειανού. Ιδίως η φετινή χρονιά πρόκειται περί άθλου μιας και μιλάμε για μια χρονιά με αρκετές ατυχίες(τραυματισμούς) και πολλές τρικλοποδιές από τη διαιτησία που στοίχισαν τόσο οικονομικά όσο και αγωνιστικά. Το αν το πέτυχε αυτό  η συγκεκριμένη διοίκηση επειδή κατάφερε να ενεργοποιήσει κάποιους παράγοντες σαν τον κ.Πλιάκη, τον κ.Παπαϊωάννου και στη συνέχεια τον κ.Λάσκαρη είναι πραγματικά το μεγαλύτερο κατόρθωμα του κ.Αρβανίτη και των συνεργατών του. Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης έδωσαν την καλύτερη απάντηση σε όλους τους συνΑρειανούς μας που τη λέξη διαχειριστής την έχουν μετατρέψει σε συνώνυμο του λαμόγιου, που θεωρούν δεδομένο ότι ο ορθολογισμός των οικονομικών και του τρόπου λειτουργίας μιας ομάδος δεν αποτελεί λύση, ότι σχεδόν όλοι οι Αρειανοί που ασχολούνται με τα κοινά του συλλόγου είναι λαμόγια και πάντα τους ψήνουν με το δίλλημα "αν φύγει αυτός... ποιός θα έρθει??? αφού δεν υπάρχει κανείς....". 

Το ρίσκο του Δ.Πρίφτη, η χαμένη μεγάλη ευκαιρία.

Εδώ τώρα θα ασχοληθούμε με το αγωνιστικό κομμάτι της χρονιάς που πέρασε. Εκεί που ο ΑΡΗΣ ναι μεν πέτυχε κάτι καλό αλλά 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν πέταξε την ευκαιρία για κάτι πραγματικά σπουδαίο. Και όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ που απέχει πολύ σαν δυναμική από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό τότε μιλάμε για την 3η θέση. Μια 3η θέση που μπορείς να την πάρεις είτε τερματίζοντας 6ος και κάνοντας τον μπρέικ είτε τερματίζοντας 3ος και απλά διατηρείς το πλεονέκτημα της έδρας. 

Ο καλοκαιρινός σχεδιασμός και η παρακαταθήκη για το μέλλον που δεν έγινε.

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μπορώ να πω ότι σε αυτόν τον τομέα ο Δ.Πρίφτης πέτυχε κατά το ήμισυ. Με όλες τις βασικές επιλογές του να κρίνονται σχεδόν προβληματικές( ο Τόμας δεν είναι πόιντ γκαρντ, ο Ρίντ είναι υπερβολλικά all around παίκτης και πουθενά συγκεκριμένα ιδιαίτερα καλός, ο Νέιμικ είναι αρκετά μονόπλευρος παίκτης που γίνεται πιο μονόπλευρος όταν δεν έχει δίπλα του καλό πόιντ γκαρντ) κατάφερε να πάρει την 4η θέση. Προτίμησε να αφήσει τον Λαρετζάκη να παίξει στη Ρόδο, δεν μπόρεσε να βάλει ποτέ τους Γκίκα, Μανωλόπουλο (που αποχώρησαν), Καραθανάση, Πουλιανίτη, Δήμα μέσα στο παιχνίδι, δεν μπόρεσε να βελτιώσει τον Μούρτο  με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην μπορεί ουσιαστικά να διατηρήσει έναν κορμό για του χρόνου. Ενώ φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έκρινε και εντελώς λανθασμένα τις δυνατότητες του Κ.Χαρίση με αποτέλεσμα να καθυστερήσει πάρα πολύ μέχρι να αξιοποιήσει τον συγκεκριμένο παίκτη. Από την άλλη η τυφλή εμπιστοσύνη που έδειξε στον Βεζένκοφ μπορεί να βοηθήσει πολύ τόσο στην παραμονή του παίκτη για ακόμη έναν χρόνο ή ακόμη και να πείσει κάποιον άλλον ταλαντούχο νεαρό(πχ. τον Κατσίβελη)  που θα δει τον ΑΡΗ σαν μια ομάδα που επενδύει με πράξεις σε νέους παίκτες και όχι μόνο με χρήματα.

Το αουτσάιντερ για την 3η θέση.

Καθώς περνούσε το πρωτάθλημα και ιδίως προς το τέλος της χρονιάς το μόνο που δεν ακούσαμε για τον ΑΡΗ που δημιουργήθηκε το περασμένο καλοκαίρι είναι ότι θα κινδύνευε με υποβιβασμό... Σε ένα πρωτάθλημα όπου ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε, η ΑΕΚ χτίστηκε από τη μέση της χρονιάς, η ΑΕΝΚ εγκατέλειψε στη μέση της χρονιάς και μόνο ο μπάογκ  είχε μια σταθερή πορεία απορώ ειλικρινά που βλέπανε τον ΑΡΗ να τερματίζει οι "ειδικοί" στην εκκίνηση του πρωταθλήματος. Κάτω από Κολοσσό, Ρέθυμνο, Απόλλων? Τόσο χάλια? Τόσο μεγαλύτερο μπάτζετ όλοι οι άλλοι? Σύμφωνα λοιπόν με την εικόνα του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ όπως κέρδισε από μόνος του το δικαίωμα να έχει τον πρώτο λόγο για την 3η θέση έτσι από μόνος του το πέταξε στα σκουπίδια. Και μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τερμάτισες με 3 ήττες διαφορά από τον συμπολίτη και ότι έχασες εύκολα μέσα στο Παλέ από τον Κολοσσό, εύκολα στη Ν.Σμύρνη από τον ουραγό Πανιώνιο που είχε φέρει 3-4 παίκτες λίγες ημέρες πριν το μεταξύ μας ματς και στην Αμαλιάδα(τότε ήταν εκ των ουραγών) σε ένα παιχνίδι που κέρδιζες με 16 πόντους διαφορά τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ότι η 3η θέση ήταν στα δικά μας χέρια.  Χωρίς καν να πρέπει να κερδίσεις εντός έδρας Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό που κέρδισαν άλλες ομάδες φέτος, ούτε να πάρεις σπουδαία νίκη στο ΟΑΚΑ σαν και αυτή που πήρε ο συμπολίτης...  Ενώ και στα πλέιοφς όπου υπήρχαν τα προβλήματα τραυματισμών φάνηκε ότι αυτή η ομάδα δεν είχε πλάνο και δούλευε άναρχα, τουλάχιστον στην επίθεση.  Σίγουρα το καλό οικογενειακό κλίμα που υπήρχε  μπορεί να βοήθησε σε κάποια παιχνίδια αλλά από την άλλη δεν μπορώ να μην σκεφτώ και το ανάποδο. Μήπως για αυτό το καλό "οικογενειακό κλίμα" θυσιάστηκε η 3η θέση? Όταν για παράδειγμα έρχεται ο κ.Λάσκαρης και σου λέει ότι εγώ ενισχύω την ομάδα με έναν παίκτη για τα πλέιοφς και εσύ αποφασίζεις για να μην διώξεις κάποιον ξένο παίκτη και φανείς κακός να φέρεις τον Τσιάρα τότε μάλλον το η ομάδα πάνω από όλα πρέπει να πέρασε σε δεύτερη μοίρα.  Πόσο δύσκολο θα ήταν να βρεθεί ένα 3αρι στη θέση του Ρίντ που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι παραπάνω στα 20' που αγωνίσηκε κατά μ.ο. στα πλέιοφς? Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ σε αυτό το πρωτάθλημα όπως του ήρθαν τα πράγματα μπορούσε εύκολα να πάρει την 3η θέση και δεν το έκανε. Η 4η θέση φυσικά και είναι ένα βήμα προόδου αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελεί για τον Αρειανό σημείο αναφοράς...

Η επόμενη ημέρα και η μεγάλη ευκαιρία του Δ.Πρίφτη.

Η παρουσία του κ.Λάσκαρη έχει γεμίσει άπαντες με ενθουσιασμό, ενώ και η παραμονή του Λ.Αρβανίτη και άλλων μελών στη διοίκηση είναι κάτι το θετικό. Η παραμονή του Δ.Πρίφτη μπορεί να μην με βρίσκει σύμφωνο μιας και πιστεύω ότι έχει κάνει σημαντικά λάθη(επιλογή παικτών, αξιοποίηση ρόστερ, φιλοσοφία ομάδος, έλλειψη επιθετικού πλάνου)  μέσα στη χρονιά αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι δεν του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Μια δεύτερη ευκαιρία υπό πολύ καλύτερες συνθήκες, με μεγαλύτερο μπάτζετ, περισσότερη οικονομική ηρεμία και ένα οικογενειακό περιβάλλον που ήδη γνωρίζει τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του. Μακάρι τη νέα αγωνιστική σεζόν ο Δ.Πρίφτης και το σύνολο παικτών που θα επιλέξει να φέρει τις επιτυχίες που αρμόζουν στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος και όχι επιτυχίες που θα χρειάζονται υπότιτλους για να καταλάβουμε πότε και πόσο δυνατά θα πρέπει να χειροκροτήσουμε.. Μακάρι μέσα από τον ΑΡΗ να δικαιωθεί, να καθιερωθεί και να αναδειχθεί ως ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής της εποχής του. Εμείς θα είμαστε οι πρώτοι που θα τον αποθεώσουμε. Όπως και να έχει το θέμα, οι καλύτερες ημέρες για τον Αυτοκράτορα έρχονται και εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίζουμε με όποιο τρόπο μπορούμε! Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξαναβάλε το μπάσκετ στις καρδιές των Ελλήνων!

ΥΓ. Πολύ σύντομα θα κάνουμε και την ανάλυση μας για τον ΑΡΗ της επόμενης ημέρας που βλέπουμε ότι υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον. Μακάρι από εδώ και πέρα  να μιλάμε μόνο για αυτούς που θέλουμε ή δεν θέλουμε να έρθουν στην ομάδα μας!

Η αλλαγή σελίδας στον Αυτοκράτορα είναι γεγονός όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο η ΚΑΕ μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της! Μια εξέλιξη που σκεπάζει την όποια πίκρα από το χθεσινό ματς, την γκρίνια για παίκτες και προπονητές και ξαναβάζει πλέον τον Αρειανό σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης μακριά από άρθρα οικονομικών ρυθμίσεων, νομικές υποθέσεις, ισολογισμούς, αμέτοχους-μετόχους και όλα αυτά που τα τελευταία χρόνια μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε γιατί πηγαίνουμε στο γήπεδο... ΄Οχι ότι μετά από όλα όσα έχουμε περάσει θα αφήσουμε την ομάδα στην τύχη της αλλά πλέον στην ΚΑΕ η διοίκηση Αρβανίτη έχει καταφέρει να χτίσει υγιείς βάσεις εμπιστοσύνης που μπορούν να σηκώσουν το όραμα που έχουμε για τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού μπάσκετ!

Από την πρώτη στιγμή που διέρευσε το όνομα του κ.Λάσκαρη όλες οι πληροφορίες που έφθαναν στα αυτιά μας αναφερόντουσαν σε μια εξαιρετική περίπτωση. Κάτι που φάνηκε από τον τρόπο που κινήθηκε για να αποκτήσει το μετοχικό πακέτο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Με όλα αυτά που έχουμε ζήσει μόνο συνηθισμένο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι πρώτα κατέθεσε ένα σημαντικότατο ποσό, πήρε ένα ποσοστό των μετοχών και στη συνέχεια ανακοινώθηκε η επίτευξη της συμφωνίας. Μάλιστα το ότι συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς να έχει κάνει την γνωστή παρέλαση στα ΜΜΕ είτε ο ίδιος είτε κάποιος στενός του συνεργάτης δείχνει κάτι το διαφορετικό. Ενώ η αγάπη του για το μπάσκετ και τον ΑΡΗ είναι κάτι ακόμη πιο θετικό. Μπορεί οι πρώτες διαρροές να μιλάνε για σχεδόν τριπλάσιο μπάτζετ αλλά μέχρι να μας αποκαλύψει το πλάνο του καλό είναι να μην ενθουσιαζόμαστε παραπάνω από ότι πρέπει. Και μόνο ότι ο ΑΡΗΣ έχει βρει έναν άνθρωπο που όπως φαίνεται μπορεί να διασφαλίσει την οικονομική ηρεμία της ομάδος μη φοβούμενος τρικλοποδίες σαν τις φετινές με τα κεκλεισμένων των θυρών και τα απίστευτα πρόστιμα και να κάνει παράλληλα ένα πιο ανταγωνιστικό σύνολο είναι υπέρ αρκετό.

Από τη στιγμή που το σύντομο  σήριαλ  του νέου μεγαλομετόχου της ΚΑΕ ολοκληρώθηκε με τον ιδανικό τρόπο πλέον μπορούμε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε και πάλι αποκλειστικά με όλα συμβαίνουν και θα συμβούν στο παρκέ. Να αρχίσουμε να μιλάμε  και πάλι για μπάσκετ, για τους παίκτες που θέλουμε ή δεν θέλουμε και τον ΑΡΗ που επιθυμούμε να δούμε. Άλλωστε σαν οπαδοί αυτά είναι τα αγαπημένα μας θέματα και όχι το τι συμβαίνει στο λογιστήριο της ομάδος και στις δικαστικές αίθουσες.  Μακάρι ο κ.Λάσκαρης από εδώ και πέρα με πράξεις που θα αφορούν το αγωνιστικό να καταφέρει να αφυπνίσει τον Αρειανό και να τον κάνει να νιώσει όπως παλιά... τότε που λέξεις όπως μπάτζετ, ταβάνι και υπέρβαση του ήταν άγνωστες... ακόμη και αν οι αντίπαλοι του είχαν πολλαπλάσιο μπάτζετ, όλοι πίστευαν ότι είχε ταβάνι και οι υπερβάσεις που πραγματικά έκανε είχαν να κάνουν με την μπασκετική επανάσταση ενός ολόκληρου έθνους!

Με άδοξο τρόπο ολοκληρώθηκε η χρονιά σήμερα στο Παλέ, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα στις λεπτομέρειες σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Μεγάλη η συμβολή των "γκρί" στην σημερινή ήττα που πήραν την άτυπη εκδίκηση τους για την ακύρωση της απόφασης τους από το ΑΣΕΑΔ  στο τέλος όμως η ομάδα μας είχε την τύχη στα χέρια της και για ακόμη μια φορά την πέταξε στα σκουπίδια των αχρήστων...

Ο αγώνας φαινόταν από την αρχή ότι θα ήταν για γερά νευρά μέχρι το τέλος. Οι ομάδες δείξανε το γνώριμο πρόσωπο τους. Ο μπάογκ με ξεκάθαρη φιλοσοφία να προσπαθεί να περάσει την μπάλα κάτω από το καλάθι και όποτε είχε το ελεύθερο σουτ να πυροβολεί από μακριά και ο ΑΡΗΣ με το γνώριμο άναρχο επιθετικό στυλ να παίρνει ότι του δίνει ο αντίπαλος συνήθως από δύσκολες συνθήκες και πάντα υπό την πίεση του χρόνου. Η άμυνα του ΑΡΗ ευνουχίστηκε από τα διαιτητικά σφυρίγματα που έδειχνε να  στοχεύει σε παίκτες. Με συνοπτικές διαδικασίες ο πολύ καλός Χαρίσης πέρασε έξω ενώ και ο Βεζένκοφ αναγκάστηκε να μείνει έξω για πολύ ώρα. Οι τα 9 περισσότερα φάουλ που χρεώθηκαν οι παίκτες μας και οι 11 περισσότερες βολές που σούταραν οι αντίπαλοι ήταν καθοριστικά. Ενώ πραγματικά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον στατιστικό να δούμε από τα 20 φάουλ που σφύριξαν οι διαιτητές εις βάρος του μπάογκ πόσα από αυτά τα έκαναν επίτηδες οι αντίπαλοι μας για να κόψουν τον ρυθμό και πόσα σφυρίχτηκαν κανονικά πάνω στη φάση. Ενώ τόσα βήματα πρώτη φορά είδαμε. Σε όλα αυτά αν προσθέσουμε τον ξαφνικό τραυματισμό του Σίμτσακ από την αρχή του αγώνα και του Πάσαλιτς γύρω στη μέση καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις... Και αν στο τέλος έγινε ένα ανόητο λάθος από τον Τσιάρα και ένα εξίσου ανόητο από τον Ριντ θα μπορούσαν όλα αυτά να είχαν αποφευχθεί αν στο τελευταίο δίλεπτο έβαζε ο Δ.Πρίφτης τον Νέιμικ να μαζέψει κανά ριμπάουντ και να τρομάξει σαν σκιάχτρο τους αντίπαλους κάτω από το καλάθι που έκαναν πάρτι... Βέβαια η συμμετοχή του Νέιμικ μπορεί να χαλούσε το ηρωικό σενάριο του μισού ΑΡΗ.... οπότε και ο παίκτης έμεινε στον πάγκο... και ο ΑΡΗΣ έμεινε στην απίστευτη, ανεπανάληπτη, μοναδική και πέρα από κάθε φαντασία 4η θέση...

Την ίδια στιγμή που μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ έχει την πίκρα του για αυτή την ήττα από ένα αντίπαλο που δεν πείθει και τόσο αγωνιστικά υπάρχει μια εξίσου μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ  που έχει  βγάλει τα κομπιουτεράκια, έχει υπολογίσει τα μπάτζετ όλων των ομάδων, έχει δει τα συμβόλαια των παικτών του ΑΡΗ, έχει συνυπολογίσει το άρθρο 99, τα κεκλεισμένων των θυρών και ακόμη πανηγυρίζει για την πρόκριση επί της ΑΕΚ... Το αν ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε αν ήταν λίγο πιο σοβαρός να είχε κερδίσει τον μπάογκ σε αυτή τη σειρά των αγώνων ή ακόμη να είχε βγει και τρίτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ούτε λόγος. Όπως ούτε λόγος για  το ότι ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς μιας και όπως είναι γνωστό στα πλέιοφς κρίνεται η χρονιά στο μπάσκετ... Ας ελπίσουμε η παρουσία του Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ να φέρει κύμα αλλαγών στην ομάδα αλλά και στον κόσμο της ομάδος που μετά από τόσες απογοητεύσεις φοβάται ακόμη και να "ονειρευτεί"...

ΥΓ. Δεν θα ξεσπάσουμε εν βρασμώ μετά την ήττα για να κάνουμε απολογισμό της χρονιάς και να επιρρίψουμε με ευκολία ευθύνες από εδώ και από εκεί αλλά πολύ σύντομα θα κάνουμε μια πιο ψύχραιμη εκτίμηση για αυτά που είδαμε από τον ΑΡΗ φέτος.

ΥΓ2. Μέρος της αρρωστημένης νοοτροπίας που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και τον περιορίζει είναι να ακούς παίκτες και προπονητές να ασχολούνται δημόσια με διοικητικά και εξωδιοικητικά του ΑΡΗ... Κάποια στιγμή ελπίζω να γίνουν πάλι ξεκάθαροι οι ρόλοι προπονητή, παικτών, διοικητικών και εξωδιοικητικών παραγόντων και αυτοί που θα πρέπει να δουλεύουν πάνω στο παρκέ να ασχολούνται μόνο με τη δουλειά τους πάνω στο παρκέ και αυτοί που δουλεύουν εκτός παρκέ να ασχολούνται μόνο με τις δουλειές τους εκτός παρκέ...

ΥΓ3. Στεναχωρήθηκε ο Σούλης που δεν είχε κόσμο ο ΑΡΗΣ. Αυτό είναι το άλλο πρόσωπο του Σούλη όταν κερδίζει... εντελώς διαφορετικό από αυτό που δείχνει όταν χάνει...

ΥΓ4. Όσο μικροί είναι αυτοί του μπάογκ που κάνουν τα καραγκιοζλίκια και πιέζουν για τεχνικές ποινές στη μέση του αγώνα ώστε να έχουν εύνοια μετά άλλο τόσο μικροί και ανόητοι είναι αυτοί με τα γκρι που τσιμπάνε και εφαρμόζουν τους άγραφους ηλίθιους κανόνες του Ελληνικού μπάσκετ...

ΥΓ5. Αυτή τη νοοτροπία των "σύγχρονων προπονητών" που όταν ένας παίκτης βάζει 2-3 συνεχόμενα καλάθια μετά τον "ξεκουράζουν" ούτε την κατάλαβα ποτέ και ούτε πρόκειται να την καταλάβω...