Στις 20 & 21 Μαρτίου είναι προγραμματισμένη να γίνει η επίσημη παρουσίαση του νέου μπασκετικού Champions League της FIBA με τις περισσότερες ομοσπονδίες να έχουν ήδη ταχθεί ανοιχτά υπέρ της νέας διοργάνωσης την ίδια στιγμή που η Ευρωλίγκα έχοντας ήδη στο τσεπάκι τις υπογραφές 10 δυνατών ομάδων υπόσχεται αλλαγές που θα αναδείξουν ακόμη περισσότερο την διοργάνωση της. Υποσχέσεις, προσδοκίες και πλάνα πολλά και από τις δυο πλευρές. Χωρίς όμως ουσιαστικές οικονομικές εγγυήσεις ή οποιαδήποτε άλλη εξασφάλιση σχετικά με το μέλλον. Μέσα σε αυτό το θολό τοπίο καλείται η ΚΑΕ ΑΡΗΣ να κάνει την σωστή επιλογή. Μια επιλογή μπορεί να παίξει καθοριστικό για την ολική επαναφορά του Αυτοκράτορα στο Ευρωπαϊκό στερέωμα και την εκ νέου καθιέρωση του στις κορυφαίες συλλογικές διοργανώσεις. Εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τις δύο αυτές επιλογές και να δούμε από την πλευρά του Αρειανού οπαδού ποια είναι η καλύτερη επιλογή.

ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ. Δύο είναι τα βασικά προτερήματα αυτής της διοργάνωσης. Πρώτο και σημαντικότερο είναι οι ομάδες που ήδη έχουν συμφωνήσει. Όπως και να το κάνουμε πρόκειται για τους πρωταθλητές στα σημαντικότερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οπότε η ειρωνεία προς τη FIBA από την πλευρά των ανθρώπων της Ευρωλίγκας "Θα κάνετε κύπελλο πρωταθλητριών χωρίς πρωταθλητές" έχει και παραέχει βάση. Πόσο αξία μπορεί να έχει ο κορυφαίος ευρωπαϊκός τίτλος αν απέχουν από τη διοργάνωση ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ Μαδρίτης, η ΤΣΣΚΑ, η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, κτλ κτλ... Από την άλλη όμως η Ευρωλίγκα με την εμμονή της στα κλειστά συμβόλαια και την αδιαφορία που δείχνει για τα εθνικά πρωταθλήματα και τις εθνικές ομάδες μάλλον περισσότερο κακό έχει κάνει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ παρά το βοηθάει να ανέβει. Συν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια επιχειρηματική κίνηση με βάση το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και όχι για την ίδια ομοσπονδία του μπάσκετ με ότι αυτό συνεπάγεται. Τα χρήματα που μοιράζει στις ομάδες είναι ψίχουλα ενώ και το Eurocup φαίνεται ξεκάθαρα στην πράξη ότι πρόκειται για έναν υποβαθμισμένο θεσμό για τον οποίο οι διοργανωτές αδιαφορούν. Ο τρόπος που γίνεται από την αρχή η κλήρωση με τις ομάδες χωρισμένες σε ζώνες, το πως μπορούν να επιλέξουν ομίλους οι ομάδες που έρχονται από την Ευρωλίγκα αλλά και οι υπόλοιπες ομάδες, το ότι δεν γίνονται αγώνες που κρίνουν την πρόκριση την ίδια ώρα αλλά και μερικές περίεργες διαιτησίες υπέρ των "χορηγών" που παρακολουθούμε φέτος από το ξεκίνημα της σεζόν είναι η απόδειξη της αδιαφορίας των ανθρώπων της Ευρωλίγκας για το Eurocup.

FIBA: Και μόνο που η FIBA είναι η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ θα έπρεπε να είναι αρκετό για να αφήσει στο περιθώριο την Ευρωλίγκα. Το ότι όμως εδώ και χρόνια συμβαίνει το αντίθετο λέει πάρα πολλά για τις δυνατότητες και τις υποσχέσεις της FIBA. Και αυτός ίσως και να είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα στην προσπάθεια που κάνει μιας και η αξιοπιστία είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Σίγουρα το ότι θα απουσιάζουν τα κορυφαία ονόματα της Ευρωλίγκας είναι ένα ακόμη μειονέκτημα αλλά όχι αξεπέραστο. Όποιος το πιστεύει αυτό είναι σαν λέει ότι λαοφιλής ομάδες σαν τον ΑΡΗ, την ΑΕΚ ή τον μπάογκ θα είναι μια ζωή σε ρόλο κομπάρσου και ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Και αντίστοιχα ομάδες σε άλλες χώρες όπως η Ντιναμό Μόσχας, η Φενερμπαχτσέ, η Βαλένθια, η Παρτιζάν, ο Ερυθρός Αστέρας, η Ρέτζιο Εμίλια, η Λοκομοτιβ Κουμπαν, η Ολύμπια Λιουμπλιάνας και άλλες πολλές ομάδες θα πρέπει να είναι μονίμως στο περιθώριο. Στο Champions League της FIBA οι ομάδες θα συμμετέχουν αποκλειστικά βάσει βαθμολογίας(συν κάποιες wild card αν δεν κάνω λάθος) και όχι με κλειστά συμβόλαια όπως γίνεται στην Ευρωλίγκα. Κάτι που σημαίνει ότι τα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών αυτομάτως θα έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Κάτι άλλωστε που φαίνεται και από την δέσμευση της FIBA ότι οι αγώνες θα διεξάγονται Τετάρτη και Πέμπτη και όχι όποτε βολεύει την Ευρωλίγκα που αναγκάζει όλα τα εθνικά πρωταθλήματα να προσαρμόζονται γύρω από τον δικό της προγραμματισμό. Ενώ εξίσου σημαντικό για κάθε φίλαθλο που γουστάρει το μπάσκετ είναι η αλλαγή της διοργάνωσης του Ευρωμπάσκετ με αγώνες των εθνικών ομάδων μέσα στη σεζόν όπως συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο. Κάτι που μπορεί να ανεβάσει το άθλημα σε μεγάλο βαθμό. Γενικά η FIBA δείχνει να σέβεται περισσότερο τις ομοσπονδίες των χωρών, τις εθνικές ομάδες και το ίδιο το άθλημα και για αυτό για την ώρα φαίνεται να απολαμβάνει την στήριξη σχεδόν όλων των ομοσπονδιών που θα στέλνουν τις κορυφαίες τους ομάδες βάσει κατάταξης εκτός φυσικά από τις ομάδες που θα συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΗ. Με μια πρώτη σκέψη αν υπάρχει κλειστό κλαμπ με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης ο ΑΡΗΣ πρέπει να ανήκει σε αυτό. Μπορώ να παίξω σε ευρωπαϊκό final four με τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό; Θα το γουστάρουμε σαν τρέλοι! Στο κλάμπ όμως των κορυφαίων και όχι σε κάποιο αστείο Eurocup με τα πειράματα των ανθρώπων της Ευρωλίγκας. Από την άλλη ο ΑΡΗΣ έχει τη δική του ιστορία στο μπάσκετ και όπως έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια και την καρδιά όλων των Ελλήνων έτσι οφείλει και τώρα να στηρίξει μια πιο αγνή προσπάθεια όπως  φαίνεται να είναι αυτή της FIBA

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. .Καλά όλα τα παραπάνω αλλά όταν μιλάμε για την αγαπημένη μας ομάδα το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το συμφέρον της και τίποτα άλλο. Και από την στιγμή που στην ομάδα υπάρχει ένας μεγαλοεπενδυτής όπως είναι ο Νίκος Λάσκαρης  το βασικό κριτήριο όλων μας θα πρέπει να είναι το ιδανικό οικονομικό περιβάλλον ώστε η επένδυση του κ.Λάσκαρη να πιάσει τόπο. Εκεί που θα υπάρξουν τα περισσότερα εξασφαλισμένα έσοδα εκεί θα πρέπει να πάει ο ΑΡΗΣ. Διαφορετικά στο ασταθές οικονομικό περιβάλλον που ζούμε στην Ελλάδα μια επιλογή με όχι καθαρά οικονομικά κριτήρια μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες και να δώσει την ευκαιρία σε ανταγωνιστές μας μεγάλο πλεονέκτημα. Όπως κάποτε επί Δαμιανίδη η συμφωνία με τη NOVA είχε λειτουργήσει ευεργετικά γιατί η πλειοψηφία των ομάδων είχε πάρει ψίχουλα από τη κρατική τηλεόραση έτσι και τώρα η ΚΑΕ θα πρέπει να κυνηγήσει το οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της.  Τώρα το αν θα είναι η σωστή επιλογή κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Όπως κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι αυτό το κλειστό κλαμπ της Ευρωλίγκας θα συνεχίσει να τραβάει το ενδιαφέρον του κόσμου ή το εγχείρημα της FIBA θα αντέξει στον χρόνο και δεν θα εξελιχθεί σε μια νέα φούσκα. Ο χρόνος θα δείξει!

ΥΓ. Από την στιγμή που στην Ευρώπη είμαστε πετυχημένοι ήδη και στην Ελλάδα είμαστε μια ανάσα από την επιτυχία όλοι αύριο με διάθεση φιέστας κόντρα στο Λαύριο! Είναι να μην πανηγυρίζεις...;

Αγκαλιά με τη μεγάλη νίκη ήταν η ομάδα μας λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα. Η γνωστή όμως επιπολαιότητα στα "κρίσιμα" σε συνδυασμό με τα αργά αντανακλαστικά του πάγκου ήταν ότι χρειαζόταν η Νεπτούνας για να γυρίσει το παιχνίδι και να πάρει τη νίκη από το πουθενά. Αν και η ομάδα πάλεψε το παιχνίδι και έδειξε ότι μπορούσε εύκολα να κερδίσει σήμερα η αντίδραση της στα τελευταία λεπτά του αγώνα χάλασε την όλη προσπάθεια. 

Οι Λιθουανοί ζητώντας εκδίκηση για τον διασυρμό του πρώτου γύρου μπήκαν δυνατά και έδειξαν κατευθείαν ότι σήμερα θα είναι ένα πολύ διαφορετικό παιχνίδι. Στην επίθεση έμοιαζαν ασταμάτητοι την ίδια στιγμή που και η άμυνα τους μας δυσκόλευε πάρα πολύ. Αν και προσπάθησαν να ξεφύγουν στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας χάρη σε έναν αφηνιασμένο Γουάιτ και έναν αποτελεσματικό Χάγκινς ο ΑΡΗΣ επέστρεψε από το -10 και κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο και οι 2 ομάδες κόλλησαν επιθετικά μέχρι που ο Γουότερς πήρε το όπλο του και ο ΑΡΗΣ κατάφερε μέχρι και να προσπεράσει στο σκορ. Με τους Τσούπκοβιτς και Ξανθόπουλο να δίνουν λύσεις και επιθετικά και τον Γουότερς να συνεχίζει να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ θα πήγαινε σε μια σπουδαία νίκη. Όλα αυτά μέχρι 3' περίπου πριν την λήξη και στο σημείο όπου ήμασταν στο +7 η ομάδα μας θυμήθηκε τα "κατορθώματα" της σε Αμαλοιάδα και Βερολίνο καταφέρνοντας με αλλεπάλληλα λάθη να δεχθεί μέχρι το τέλος του αγώνα ένα σερί 16-2(!!!) γνωρίζοντας μια πικρή ήττα. Ο Γουότερς όπως πάντα βραχυκύκλωσε και με το τεχνικό τιμ για πολλοστή φορά απλά να παρακολουθεί τα επαναλαμβανόμενα λάθη στο κατέβασμα της μπάλας αντί να λειτουργήσει προνοητικά και να βάλει μέσα τον Ξανθόπουλο που σήμερα ήταν εξαιρετικός. Ενώ εντύπωση προκαλεί και ότι παρά το τάιμ άουτ που πήρε ο Πρίφτης οι παίκτες μας έδειχναν στην επίθεση να μην ξέρουν τι θέλουν... Να φάνε το χρόνο; να σκοράρουν; κανείς δεν κατάλαβε, ούτε καν οι ίδιοι. Εντυπωσιακός ο Γουάιτ στο πρώτο ημίχρονο στο δεύτερο όμως ξεχάστηκε στον πάγκο και στη συνέχεια δεν μπόρεσε να προσφέρει. Καλός και ο Χάγκινς όπου και αυτός ίσως θα μπορούσε να μπει νωρίτερα στο τέλος όπου και χάθηκαν πολλά ριμπάουντ. Τραγικός ο Μακνήλ που σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι πέρα από κάποιες ασίστ έσπασε τα καλάθια με την αστοχία του... Και οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν πάλεψαν όσο μπορούσαν χωρίς όμως να καταφέρουν να κάνουν τελικά τη διαφορά.

Κανείς δεν είχε τη σημερινή νίκη δεδομένη αλλά όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι λογικά χαρακτηρίζεται το σημερινό ως τζάμπα ήττα... Το χειρότερο είναι ότι το "φαινόμενο" των τελευταίων λεπτών και της συνολικής τραγικής αντίδρασης της ομάδος δεν ήταν κάτι που έγινε για πρώτη φορά φέτος αλλά αντιθέτως είναι κάτι σαν μόνιμη κακή συνήθεια μας. Ας ελπίσουμε να ήταν η τελευταία τζάμπα ήττα με αυτόν τον τρόπο και την επόμενη φορά που ο κάθε Γουότερς πάει να "ξεφύγει" να βρεθεί κάποιος να τον ηρεμήσει... Όσο για την πρόκριση προσευχόμαστε για τα σενάρια που απομένουν και τα δίνουμε όλα την τελευταία αγωνιστική με την Αρμάνι. Έστω για την τιμή των όπλων...

ΥΓ. Με τόσο χάλια Νεπτούνας και τόσο καλή διαιτησία ήταν πραγματικά αυτοκτονία η σημερινή ήττα...

ΥΓ2. Ξαφνικά στο μυαλό μου ήρθε εκείνο το παιχνίδι με προπονητή τον Χέρμπερτ και τον Γουάσιγνκτον να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Τότε τουλάχιστον υπήρχε ένας Καλαϊτζής στον πάγκο που δεν άντεξε και σηκώθηκε και τον ξύπνησε τον κόουτς μπροστά σε ένα κατάμεστο Παλέ...

Αν και υπάρχει εναλλακτικό σενάριο που θέλει τον ΑΡΗ να προκρίνεται ακόμη και με ήττα στη Λιθουανία ορθώς η ομάδα αντιμετωπίζει την αυριανή αναμέτρηση σαν "τελικό". Ενδεχόμενη νίκη μεταφέρει την υπόθεση πρόκριση στο τελευταίο παιχνίδι του Last 32 στο Παλέ με την Αρμάνι. Και αν στην Ιταλία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε εφιάλτη, τα πράγματα σε ένα κατάμεστο Παλέ με την Αρμάνι αδιάφορη βαθμολογικά(όπως αναμένεται να είναι) σίγουρα μπορεί να είναι νικηφόρο για την ομάδα μας. Το πρώτο παιχνίδι όπου διασύραμε την Νεπτούνας με μια εξαιρετική εμφάνιση πρέπει να αποτελέσει τον οδηγό της νίκης!

Τους Λιθουανούς τους είδαμε πριν έναν μήνα μέσα στην έδρα μας. Αν και αθλητική ομάδα με καλά στοιχεία δεν μπόρεσε να αντιδράσει ούτε για μια στιγμή στην πιεστική μας άμυνα. Γιούινγκ,Μαζίκα και Μπιρούτα που είναι τα πρώτα βιολιά της Νεπτούνας εγκλωβίστηκαν στην άμυνα μας και υποχρεώθηκαν σε με μετριότατη εμφάνιση. Ιδίως οι 2 πρώτοι που σκόραραν με τραγικά ποσοστά. Η ψυχολογία μετά τις 3 συνεχόμενες νίκες είναι στα ύψη ενώ η επιλογή του Πρίφτη να "ανοίξει" το ροτέισον στο παιχνίδι με τον μπάογκ εφόσον συνεχιστεί μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Τσούπκοβιτς και Πελεκάνος μπορεί να μην έχουν προσφέρει ούτε τα ελάχιστα φέτος αλλά όπως φάνηκε την περασμένη Κυριακή ακόμη και κάποιες βοήθειες στην άμυνα και ένα δύο καλάθια στην επίθεση είναι ικανά να δώσουν το κάτι παραπάνω στους παίκτες του. Ενώ και η περίπτωση του "ανεβασμένου" Βασίλη Σίμτσακ είναι ένα ακόμη θετικό στοιχείο που παίζει σημαντικό ρόλο στα τελευταία παιχνίδια. Από εκεί και πέρα οι "καυτοί" Γουότερς και Μακνήλ αναμένεται να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και καλό είναι το επιθετικό πλάνο του Πρίφτη να επικεντρωθεί σε αυτούς τους δύο φορμαρισμένους παίκτες. Ο  Γουάιτ και ο Χάγκινς που είναι "πεσμένοι" αυτή την περίοδο είναι το μεγάλο ερωτηματικό και θα πρέπει σύντομα να αρχίσουν να δίνουν στην ομάδα αυτά που πρόσφεραν πριν 1 με 2 μήνες. 

Το ταξίδι αποδείχθηκε κουραστικό κάτι που όπως φάνηκε το περίμενε η διοίκηση και το τεχνικό και για αυτό φρόντισαν να ταξιδέψουν στην Λιθουανία την Δευτέρα και όχι την παραμονή του αγώνα όπως συνηθίζουν οι περισσότερες ομάδες. Στο κομμάτι της διαιτησίας βέβαια εκεί έχουν γίνει κάποιες τραγελαφικές επιλογές από τους διοργανωτές αλλά ευελπιστούμε πάνω στο παρκέ όλες αυτές οι σκέψεις να είναι μόνο η καχυποψία μας και τίποτα παραπάνω. Είναι του χεριού μας η Νεπτούνας, το αποδείξαμε πριν ένα μήνα και αύριο απλά θα το ξανακάνουμε για ακόμη μια φορά. ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΥΓ. Το να προχωρήσεις στην Ευρώπη είναι κάτι που όλοι το θέλουμε πάρα πολύ. Το να υποδεχθούμε όμως την επόμενη αγωνιστική  στο κατάμεστο Παλέ τους Ιταλούς σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη θα μας δίνει την πρόκριση είναι μια εικόνα που όλοι μας θέλουμε σαν τρελοί να την ζήσουμε!

Την γνώριμη κατάληξη είχε ακόμη ένα παιχνίδι του ΑΡΗ στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας με τους φίλους του συμπολίτη να επιδίδονται σε αστειότητες στις κερκίδες και την αγαπημένη μας ομάδα να φεύγει με το ροζ φύλλο αγώνα. Η σπουδαία εμφάνιση των Μακνήλ και Γουότερς, το ξέσπασμα του Γουάιτ στο Β ημίχρονο και οι ανέλπιστες βοήθειες από παίκτες σαν τον Πελεκάνο και τον Τσούπκοβιτς ήταν αυτά που γύρισαν το παιχνίδι και οδήγησαν σε μια καθαρή νίκη χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Αν και μπήκαμε ζεστά στο παιχνίδι το υψηλό σκορ του πρώτου δεκαλέπτου έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ δεν έπαιζε σωστά άμυνα και αδυνατούσε να επιβάλλει τον ρυθμό του. Ο μπάογκ εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι οι Γουάιτ και Χάγκινς φορτώθηκαν σχετικά νωρίς με 3 φάουλ και έχοντας τον Σχορτσιανίτη ξεκούραστο  κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό, να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα και να προηγηθεί μέχρι και με 10 πόντους διαφορά. Την ίδια στιγμή που στην ομάδα μας σχεδόν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Η άμυνα μας ήταν χαλαρή στο μισό γήπεδο, στα ριμπάουντ δεν  βγάζαμε ενέργεια και στην επίθεση πηγαίναμε διαρκώς σε προσωπικές ενέργειες. Ξαφνικά αυτή η εικόνα άλλαξε και με τον Γουάιτ να βγάζει απίστευτη ενέργεια και να μαζεύει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο παρέσυρε και τους συμπαίκτες του σε έναν δαιμονιώδη ρυθμό. Ο ΑΡΗΣ έκανε ένα εξαιρετικό τρίτο δεκάλεπτο εξαφάνισε το -10 και πήρε τα ηνία της αναμέτρησης. Ο Σχορτσιανίτης είχε κουραστεί και εκνευριστεί,  η άμυνα κυρίως πάνω στον Βασιλειάδη είχε γίνει σαφώς πιο αποτελεσματική ενώ και ο Χάγκινς άρχισε να κλείνει τους διαδρόμους προς το καλάθι μας. Το τρίποντο του Πελεκάνου και του Τσούπκοβιτς ήρθαν την κατάλληλη στιγμή, ο Μακνήλ έδειξε το δολοφονικό του ένστικο ενώ ο Γουάιτ που στα τελευταία παιχνίδια ήταν πολύ άστοχος έδωσε την τελική μαχαιριά από τα 6.75 στον συμπολίτη. Η ομάδα μας έχει περισσότερη ποιότητα από τον συμπολίτη, ο Δ.Πρίφτης είχε περισσότερες επιλογές  στον πάγκο του από τον Μαρκόπουλο, επένδυσε σε αυτό και στο τέλος δικαιώθηκε!

Αυτή η νίκη δίνει τέλος στους ονειροπόλους(σαν και αυτούς της NOVA) που βλέπανε τον συμπολίτη σαν διεκδικητή της 3ης θέσης και ουσιαστικά μας κρατάει σε απόσταση αναπνοής από την ΑΕΚ που την έχουμε και μέσα στην έδρα μας. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε κάποιο τέλειο παιχνίδι σήμερα για να φύγουμε νικητές. Ακόμη και με μέτριες εμφανίσεις ομάδες σαν τον  μπάογκ, τον Κόροιβο, τον Κολοσσό μπορούμε και πρέπει να τις κερδίζουμε. Καλό είναι να μην σπαταλήσουμε περισσότερο χρόνο σε αυτή την νίκη και να δούμε τη συνέχεια και πως μπορούμε να γίνουμε ακόμη καλύτεροι. Αυτή η ομάδα έχει και ποιότητα και ταλέντο και δίψα για διάκριση! Τον ΑΡΗ του Β ημιχρόνου να δούμε και στη Λιθουανία και η νίκη είναι στο τσεπάκι μας!

ΥΓ. "Μαχητής" ο Τσόχλας τα έδωσε όλα... Νευρίασε και ο Δέδας που δεν άντεξε να βλέπει τον ΑΡΗ να θριαμβεύει... ας ευχηθούμε μια ζωή τέτοιους ψευτόμαγκες να έχουν οι δίπλα.

ΥΓ2. Εντάξει παιδιά... ένα τρίποντο έβαλε ο Τσούπκοβιτς μην το κάνουμε θέμα.

Λίγες ώρες μείνανε πριν από το τζάμπολ του ντέρμπι  κόντρα στους φιλοξενόμενους της πόλης. Μπορεί να μην θυμίζει σε τίποτα εκείνα τα ντέρμπι όπου καθήλωναν ολόκληρη την χώρα και μας χάριζαν τον έναν τίτλο μετά τον άλλο αλλά όπως και το κάνουμε ο πελάτης είναι πάντα πελάτης! Έτσι και σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα κατέβουν αποφασισμένοι για να μας χαρίσουν εκτός από μια νίκη γοήτρου και τους 2 βαθμούς της νίκης που σε μεγάλο βαθμό ισοδυναμούν σε ένα ακόμη βήμα για την εξασφάλιση της 3ης θέσης. Που ναι μεν δεν μας είναι αρκετή αλλά όταν μιλάμε για μια εποχή στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ όπου το σχίσμα ανάμεσα σε Euroleague και FIBA είναι πλέον δεδομένο μπορεί και να παίξει σημαντικό ρόλο για το μέλλον του Αυτοκράτορα.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι η ανωτερότητα του ΑΡΗ δεν χωράει αμφισβήτηση παρά τις όποιες χτυπητές αδυναμίες έχουμε αλλά και την "κοιλιά" που πρόσφατα βιώσαμε. Και αυτό έχει να κάνει πιο πολύ με τον φετινό μπάογκ όπου για πολλοστή φορά προτίμησε το εφήμερο πλάνο των  λιγοστών "ηρώων" που προσπαθούν να βγάλουν αξιοπρεπώς την χρονιά και αν μια στις χίλιες καταφέρουν να μας προσπεράσουν στο τέλος όπως έκαναν πέρσι θα ισοδυνάμει με άλλον έναν "ένδοξο τίτλο" για αυτήν την ομάδα. Και αν σε άλλα παιχνίδια ο Δ.Πρίφτης πρέπει να σκαρφιστεί διάφορα για να φθάσουμε στη νίκη σε αυτό τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Πιεστική άμυνα από την αρχή "στοχεύοντας" στους Βασιλειάδη, Χάτσερ και Σχορτσιανίτη και στην επίθεση γρήγορος ρυθμός με ατελείωτο τρέξιμο σε κάθε ευκαιρία. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω για να κερδίσεις την ομάδα που στο ματς της χρονιάς αποκλείστηκε από τον Φέρο Κερατσινίου... Ο Βασιλειάδης και ο Χάτσερ μοιάζουν απελπιστικά μόνοι στην περιφέρεια μιας και ο Ντούβνιακ είναι από τους ελάχιστους παίκτες που υπό τις οδηγίες του Μαρκόπουλου αποδίδει χειρότερα από ότι στις προηγούμενες ομάδες. Ενώ ο Σχορτσιανίτης όσο έμπειρος και αποτελεσματικός και αν είναι φαίνεται να έχει "σκάσει" και να μην αντέχει πλέον να δίνει αυτά που περιμένουν από αυτόν στην ομάδα του συμπολίτη. Οπότε και η κούραση κατά την διάρκεια του αγώνα σε περίπτωση που πάμε σε "κλειστό παιχνίδι" θα παίξει καθοριστικό ρόλο και εδώ σίγουρα έχουμε το προτέρημα. Εύκολα ή δύσκολα ο ΑΡΗΣ θα φύγει νικητής από το κρατικό γήπεδο της Πυλαίας για ακόμη μια φορά.

Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι αν κάτι πρέπει να προσέξουμε αυτό είναι η διαιτησία. Αρκετές φορές έχουμε δει σε αυτό το γήπεδο τα ανθρωπάκια με τα γκρι να προσπαθούν να σπρώξουν αυτή την ομάδα ακόμη και όταν ο αντίπαλος είναι πολύ πιο δυνατός. Οι αστειότητες με τα διαιτητικά παράπονα και τις ενστάσεις στο παιχνίδι με την Κηφισιά στόχευαν ξεκάθαρα στο να δημιουργηθεί κλίμα ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. Ακόμη και αυτά τα περίεργα "αντικειμενικά" άρθρα που θέλουν τον ΑΡΗ να κάνει ξαφνικά στροφή από την FIBA προς την Ευρωλίγκα εκεί ακριβώς αποσκοπούν. Ελπίζω η διοίκηση όλο αυτό το διάστημα να μην έχει κάτσει με σταυρωμένα χέρια σε αυτόν τον τομέα και να έχει κάνει τα απαραίτητα. Έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να κάνουν αυτό που ξέρουν πάνω στο παρκέ και με μια νίκη να ρίξουν πρόωρους τίτλους τέλους στην χρονιά του συμπολίτη. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

ΥΓ. Απορώ εκεί στην ΚΑΕ μπάογκ πότε θα βάλουν μυαλό και θα κάνουν το σωστό για να βοηθήσουν την ομάδα τους και να στείλουν ένα μήνυμα στον κόσμο που τους έχει γυρίσει την πλάτη. Δώστε το μισό γήπεδο στον ΑΡΗ για να νιώσετε πως είναι να ανακοινώνεις sold out. Να πληρωθεί το ρεύμα, το νερό, οι υπάλληλοι και για να μην αρχίσουν οι παίκτες σας σιγά σιγά να αποχωρούν για άλλες ομάδες.

ΥΓ2. Η παράδοση των προέδρων του συμπολίτη που θέλει να έχουν μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη συνεχίζεται  Μην σταματάς δικέφαλε να διδάσκεις ήθος και πολιτισμό στους οπαδούς σου...

ΥΓ3. Άλλες χρονιές λέγαμε μήπως η "καυτή έδρα" επηρρεάσει τους παίκτες μας. Φέτος όμως με τις ανεπανάληπτες ερημιες που υπάρχουν στο κρατικό μάλλον πιο πολύ οι παίκτες του μπαογκ θα είναι αυτοί που θα φοβούνται μην γίνει η στραβή σε περίπτωση που πλακώσει κόσμος...

ΥΓ4. Η φωτογραφία του άρθρου δεν αποτελεί προϊόν φωτομοντάζ μιας και έχει τραβηχτεί κατά την διάρκεια του αγώνα με το Ρέθυμνο.

ΥΓ5. Α ρε Λαζαρίδη τι τους έκανες!

Με τον έκτο παίκτη στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ έβγαλε το γνωστό μαχητικό του πρόσωπο που μας δείχνει συνήθως μέσα στο Παλέ παίρνοντας μια σπουδαία νίκη επί της Άλμπα Βερολίνου. Μακνήλ και Σίμτσακ ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης πετυχαίνοντας τους 43 από τους 73 πόντους της ομάδος. Και αν για τον Μακνήλ το περιμέναμε η εκπληκτική εμφάνιση του Σίμτσακ ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη του με τη φανέλα του ΑΡΗ και πιθανόν μια από τις κορυφαίες(αν όχι η κορυφαία) της καριέρας του!

Το παιχνίδι άρχισε με τους Γερμανούς να μπαίνουν δυνατά και τους διαιτητές να μας σοκάρουν με τα σφυρίγματα τους. Η γνωστή αδυναμία μας κάτω από το καλάθι έκανε την εμφάνιση και οι παίκτες της Άλμπα με κάθε ευκαιρία έμπαιναν μέσα και σκόραραν ανενόχλητοι. Ενώ και τα 16 επιθετικά ριμπάουντ ήταν κάτι το φυσιολογικό μιας και λόγω της απουσίας του Χάγκινς που φορτώθηκε από νωρίς με 3 φάουλ και το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα του Γουάιτ μοιάζαμε "γυμνοί" στο ζωγραφιστό. Γουότερς και Μακνήλ μας κρατούσαν στο παιχνίδι την στιγμή που ο Πρίφτης απελπισμένα έψαχνε για λύσεις από τον πάγκο. Λύσεις που δεν βρήκε ούτε στο πρόσωπο του Μούρτου που φορτώθηκε και αυτός με φάουλ αλλά και ούτε στους Πελεκάνο και Ζάρα που δυστυχώς μοιάζουν με αγιάτρευτη πληγή στον φετινό ΑΡΗ. Αυτός που τελικά άλλαξε την εξέλιξη του αγώνα και έβαλε τον ΑΡΗ στη θέση του οδηγού ήταν ο Σίμτσακ! Όχι μόνο βοήθησε σε άμυνα και ριμπάουντ όπως μας έχει συνηθίσει αλλά πέτυχε και 18 πόντους αστοχώντας μόλις σε ένα σουτ! Το πάθος και την μαχητικότητα του Σίμτσακ μιμήθηκαν και οι υπόλοιποι παίκτες με τους Γερμανούς από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά να φθάνουν με μεγάλη δυσκολία στο καλάθι μας. Οι βοήθειες που έδωσε ο Κοέν(τρίτος καλύτερος παίκτης σύμφωνα με το σύστημα αξιολόγησης της στατιστικής) και κάποια ξεσπάσματα του Χάγκινς (που ουσιαστικά έδινε ανάσες στον εξαιρετικό σήμερα Σίτμσακ) αποδείχθηκαν πολύτιμες. Στο τέλος οι Γερμανοί μας δώσαν απλώχερα 2-3 ευκαιρίες να πιάσουμε και την διαφορά αλλά η επιπολαιότητα του Γουότερς και του Γουάιτ και η αδυναμία του τεχνικού τιμ παρά το τάιμ άουτ στο φινάλε να κρατήσει τους παίκτες συγκεντρωμένους μας στέρησαν το προβάδισμα. Παρόλα αυτά η σημερινή νίκη ήταν πολύ σημαντική και για αυτό πανηγυρίστηκε έξαλλα από τον κόσμο και από τους παίκτες μας.

Μπορεί την διαφορά που θα μας έδινε ένα σημαντικό πλεονέκτημα να μην την πήραμε αλλά ακόμη και έτσι η ομάδα μας κρατάει την πρόκριση στα χέρια της. Το παιχνίδι της επόμενης αγωνιστικής με την Νεπτούνας είναι αυτό που θα μας χαρίσει την μισή πρόκριση. Η Αρμάνι Μιλάνο που λογικά θα καθαρίσει την πρόκριση την επόμενη εβδομάδα κερδίζοντας εντός έδρας τους Γερμανούς λογικά θα έρθει αδιάφορη στο Παλέ. Άλλωστε οι Ιταλοί σε πολλά παιχνίδια φέτος παρουσιάζονται κατώτεροι του αναμενομένου, πόσο μάλλον σε ένα αδιάφορο για αυτούς παιχνίδι. Οπότε οι παίκτες μας τα δίνουν όλα στη Λιθουανία και μετά αφήνουν όπως σήμερα το θρυλικό Παλέ και τον ανεπανάληπτο κόσμο του ΑΡΗ να κάνει τα μαγικά του!

ΥΓ. Ώρες ώρες κριτικάρουμε τον Πρίφτη αλλά όταν βλέπεις πως λειτουργούν στα κρίσιμα παίκτες σαν τον Γουότερς αλλά και πόσο "χώμα" είναι από την αρχή της χρονιάς ο Πελεκάνος και ο Ζάρας και τώρα τελευταία έχει πέσει και ο Γουάιτ ότι και να πεις είναι λίγο...

ΥΓ2. Όσο εντυπωσιακή και αν ήταν η ανέλπιστη εμφάνιση του Σίμτσακ άλλο τόσο απογοητευτική είναι αυτή η κατάσταση με τον Τσούπκοβιτς. Μετά από όλο το σήριαλ της αντικατάστασης και το άδοξο φινάλε του, φθάσαμε και πάλι στο σημείο μηδέν όπου ο παίκτης παρακολουθεί ολόκληρα παιχνίδια από τον πάγκο... Ακόμη και όταν όλοι οι ψηλοί εκτός του Κοέν φορτώνονται από νωρίς για φάουλ.

ΥΓ3. Δεν θέλαμε να το πιστέψουμε και νομίζαμε ότι απλά ήμασταν μίρλες... αλλά όπως φαίνεται και στην Ευρώπη η διαιτησία σε κυνηγάει! Ας ελπίσουμε στη Λιθουανία τα πράγματα να είναι καλύτερα.

Το πιο σημαντικό έως τώρα παιχνίδι στο Eurocup δίνει η αγαπημένη μας ομάδα σε λίγες ώρες στο Nick Galis Hall. Μια αναμέτρηση στην οποία θέλουμε πάση θυσία τη νίκη ώστε να συνεχίσουμε να κρατάμε την πρόκριση στα χέρια μας. Ναι μεν η διαφορά μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στο τέλος αλλά αν ο ΑΡΗΣ κερδίσει έστω με 1 πόντο τα υπολειπόμενα 3 παιχνίδια τότε σίγουρα θα είμαστε στην επόμενη φάση. Τώρα αν στην πορεία του αγώνα έρθει και η διαφορά τότε η εκδίκηση για το "σκληρό" παιχνίδι των Γερμανών(και των διαιτητών) πριν μια εβδομάδα στο Βερολίνο θα είναι ακόμη γλυκιά!

Την Άλμπα την είδαμε και παρά το γεγονός ότι έχει ενισχυθεί με έναν αρκετά καλό και γνώριμο μας Αμερικανό είναι του χεριού μας. Φυσικά για να αποδειχθεί αυτό και μέσα στο γήπεδο οι παίκτες μας θα πρέπει να παίξουν σκληρά και να βγάλουν την ενέργεια που ξέρουμε ότι μπορούν να βγάλουν σε άμυνα και επίθεση. Η ρακέτα θα πρέπει επιτέλους να "κλειδώσει" και να μην επιτρέψει τους αντίπαλους ψηλούς να γίνουν οι ήρωες του αγώνα για ακόμη μια φορά. Και αν η άμυνα είναι η βάση του παιχνιδιού μας η επίθεση είναι αυτή που αρκετές φορές εξελίσσεται σε πονοκέφαλο. Το εντυπωσιακό φορμάρισμα του Γουότερς δεν θα πρέπει να περάσει αδιάφορα από τον κόουτς. Όλη η ομάδα οφείλει να στηρίξει τον παίκτη που φαίνεται αυτή την περίοδο να είναι καυτός και να μπορεί να σηκώσει το βάρος στην επίθεση όταν όλοι οι υπόλοιποι κολλάνε. Ενώ βαρόμετρο θα αποτελέσει και η παρουσία των Μακνήλ, Γουάτι και Χάγκινς. Οι παίκτες πάντως του Δ.Πρίφτη απέδειξαν για 3 και κάτι δεκάλεπτα ότι τους έχουν τους Γερμανούς. Αν λοιπόν αυτό που έγινε στα τελευταία λεπτά στο Βερολίνο δεν ήταν η πραγματική εικόνα του ΑΡΗ σήμερα έχουν την ευκαιρία να δώσουν την απάντηση τους!

Και όταν μιλάμε για το πιο καθοριστικό παιχνίδι της φετινής Ευρωπαϊκής σεζόν μέσα στο Παλέ η δυναμική παρουσία του κόσμου του ΑΡΗ στο Παλέ θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ακόμη και όλοι εμείς που ασκούμε συχνά έντονη κριτική στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το πραγματικό αγωνιστικό πρόσωπο του ΑΡΗ δεν έχει σχέση με αυτό που μας έδειξαν στο αρνητικό σερί των 4 χαμένων παιχνιδιών. Το ξέσπασμα με τον Αρκαδικό δεν αποτελεί κριτήριο αλλά ολόκληρη παρουσία της ομάδος από την αρχή της χρονιάς είναι η απόδειξη ότι μπορούμε. Όχι απλά να κερδίσουμε αλλά και να δώσουμε και ένα καλό μάθημα στους Γερμανούς που θα το γουστάρουμε όλοι! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!!!!

Με μια ευρεία νίκη κόντρα στον ουραγό Αρκαδικό ο ΑΡΗΣ μας  έδωσε τέλος στο αρνητικό σερί και συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει πριν τον αγώνα στη Ρόδο. Ο Γουότερς ήταν και σήμερα "καυτός" ενώ ο Δ.Πρίφτης βρήκε την ιδανική ευκαιρία για να δώσει χρόνο σε όλους τους παίκτες του υπό πιο χαλαρές συνθήκες.

Από την αρχή γνωρίζαμε ότι το σημερινό παιχνίδι θα είχε διαδικαστικό χαρακτήρα και αυτό που θα έπρεπε να ενδιαφέρει περισσότερο τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του θα ήταν  περισσότερο η εικόνα που θα έδειχναν πάνω στο παρκέ σαν ομάδα παρά το τελικό σκορ. Πέρα από τον Καββαδά που μας έκανε τη ζωή δύσκολη κάτω από τα καλάθια όσο είχε δυνάμεις ο αντίπαλος μας δεν είχε να παρουσιάσει τίποτα αξιόλογο. Και με τον Γουότερς και Μακνήλ να σουτάρουν με εκπληκτικά ποσοστά η ομάδα πήρε το προβάδισμα και μαζί και την ψυχολογική ώθηση ώστε να κάνει το παιχνίδι της. Όλη η ομάδα πίεσε, πάλεψε στα ριμπάουντ, έτρεξε στον αιφνιδιασμό και έδωσε την ευκαιρία και στον Γουάιτ να επανέλθει στα υψηλά στάνταρ απόδοσης όπως μας είχε συνηθίσει. Η διαφορά στο σκορ συνεχώς ανέβαινε και έτσι παίκτες που δεν είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής στα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα αγωνίστηκαν αρκετά. Ο Τσούπκοβιτς ήταν το πρόσωπο της βραδιάς σε έναν κάπως άχαρο ρόλο μιας και αγωνίσθηκε μετά από καιρό ενώ και ο Δίπλαρος κέρδισε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου. Παρά την εύκολη νίκη δεν μπορούμε να πούμε ότι σήμερα ήταν όλα ρόδινα. Ο Καββαδάς έμοιαζε με Σακίλ Ο Νήλ ενώ οι Πελεκάνος και Ζάρας ήταν η μεγάλη παραφωνία του σημερινού ΑΡΗ σε ένα παιχνίδι που πέρα από τον αντίπαλο πήραν και αρκετό χρόνο συμμετοχής... Πάντως το κατά πόσο το σημερινό παιχνίδι απελευθέρωσε "πνευματικά" τους παίκτες και τον προπονητή θα φανεί πολύ σύντομα.

Μπορεί ο Νέιμικ και ο Μπατίστα να απάντησαν αρνητικά αλλά το μεταγραφικό σήριαλ συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Και σήμερα ο αντίπαλος σέντερ υπερίσχυσε της "φιλότιμης" προσπάθειας των παικτών μας. Θα είναι κρίμα πάντως αν αυτός ο ΑΡΗΣ τελικά αποτύχει αγωνιστικά για ένα πείσμα. Είπαμε δεν υπάρχει σούπερ μάρκετ παικτών αλλά όχι ότι και δεν υπάρχει ένας ψηλός ξυλοκόπος για να παίζει ξύλο με τους αντίπαλους ψηλούς όταν ο Χάγκινς δεν μπορεί...

ΥΓ. Τα έχουμε πει χίλιες φορές αλλά θα τα λέμε ξανά μέχρι να το καταλάβει και ο τελευταίος. Μπορεί εμείς από εδώ να γράφουμε και να λέμε ότι θέλουμε και άλλοι στα social mediaκαι σε άλλα sitesνα γράφουν τα δικά τους, ραδιοφωνικοί παραγωγοί να ουρλιάζουν, φυλλάδες να βγαίνουν με φανταζί τίτλους και να διαφωνούμε όλη την ημέρα. Το αν ο κόσμος του ΑΡΗ συμφωνεί ή διαφωνεί φαίνεται αποκλειστικά από την προσέλευση του στο γήπεδο. Όπως φάνηκε για το αν ο κόσμος "συμφώνησε" και "στηρίζει" τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ στη Γ Εθνική άλλο τόσο φάνηκε σήμερα κατά πόσο έμεινε ικανοποιημένος από τις "ξεκάθαρες τοποθετήσεις" του προέδρου της ΚΑΕ και την όλη στάση της διοίκησης στο θέμα της ενίσχυσης.

ΥΓ2. Μα καλά.. όλοι εσείς που στα προηγούμενα ψάχνατε τις θέσεις σας και σηκώνατε κόσμο για να κάτσετε στο καρεκλάκι σας σήμερα τι έγινε? είχε κρύο? ή έπεσε ο ρυθμός του πάρτι?

Μετά από 4 συνεχόμενα εκτός έδρας παιχνίδια που εξελίχθηκαν όσο πιο δυσάρεστα γινόταν ήρθε η ώρα της επιστροφής στο Nick Galis Hall και η μεγάλη ευκαιρία για ανασύνταξη δυνάμεων. Μπορεί τα πολύ δύσκολα παιχνίδια με τις πιο δυνατές ομάδες να πέρασαν αλλά αυτά που ακολουθούν(με εξαίρεση το αυριανό) είναι ακόμη πιο σημαντικά. Αν λοιπόν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δεν δουν αυτές τις ημέρες προπονήσεων και τον αγώνα με τον Αρκαδικό σαν μια ευκαιρία ώστε να ξεπεράσουν τις "σφαλιάρες" και να βρουν το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο τότε το φινάλε του Ιανουαρίου μπορεί να οδηγήσει σε έναν αρκετά μίζερο Φεβρουάριο...

Με τον Αρκαδικό δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα μιας και η πορεία του στο πρωτάθλημα και κυρίως οι ήττες που έχει με τους ανταγωνιστές του φανερώνουν πόσο αδύναμη ομάδα είναι. Το εντυπωσιακό +40 στην 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος όπως φάνηκε είχε την εξήγηση του. Παρόλα αυτά αύριο ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να ανακατέψει για τα καλά την τράπουλα και να δοκιμάσει το εναλλακτικό του πλάνο(που όλοι ευελπιστούμε να έχει) σε πραγματικές συνθήκες αγώνα. Μούρτος και Ξανθόπουλος στον άσσο με τον Μακνήλ και τον Γουότερς να εναλλάσσεται στη θέση δύο? Μακνήλ σε πιο χαμηλά σχήματα στη θέση 3? Εμπιστοσύνη στον Ζάρα ξεκινώντας τον βασικό και δίνοντας του σαφώς περισσότερο χώρο μπας και επιτέλους βρει σταθερό ρυθμό? Γουάιτ αν και δύσκολα στη θέση 3 και ο Κοέν στο 4 σε ένα πιο ψηλό σχήμα? Κάτι πρέπει να αλλάξει ώστε οι παίκτες να μπουν σε ρόλους που ταιριάζουν περισσότερο αλλά και οι υπόλοιποι να βρουν χώρο στο ροτέισον της ομάδος ώστε ο ΑΡΗΣ να μην παίζει με 6-7 παίκτες αλλά με περισσότερους. Έτσι και αλλιώς όπως όλα δείχνουν ούτε το σήριαλ της ενίσχυσης αναμένεται να έχει happy end. Η υπερεκτίμηση των δυνάμεων της ομάδος από αυτούς που έχουν καλύτερη εικόνα από τον καθένα μας οδήγησε σε μια παράλογη καθυστέρηση και σε ένα χρονικό αδιέξοδο που για λόγους "εντυπώσεων" δεν βλέπω να δραπετεύουμε. Οπότε όλες μας οι ελπίδες έχουν πέσει πάνω στον κ.Πρίφτη και αν θα μπορέσει εκ των έσω να αλλάξει κατάσταση. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα το κάνει μιας και πέρσι κάπως έτσι κύλησε η χρονιά. Ο Τόμας που δεν έδινε ασίστ παραχώρησε μεγάλο μέρος από το οργανωτικό κομμάτι στον Πάσαλιτς ενώ και ο Χαρίσης που δεν μας έκανε ξαφνικά ήταν από τους πολυτιμότερους στο δεύτερο μισό και ιδιαίτερα στα πλέιοφς. Ο χρόνος και τα αποτελέσματα πολύ σύντομα θα δείξουν τα πάντα.

Και όπως ήταν λογικό μετά από την συσσωρευμένη γκρίνια του κόσμου και την ανάγκη για ξεκαθάρισμα θέσεων από την πλευρά της διοίκησης ορθώς βγήκε ο κ.Αρβανίτης να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Οι κλεισμένοι παίκτες που μας παραμύθιαζαν τα διάφορα sites, φυλλάδες, ράδια(που η πλειοψηφία δυστυχώς εξακολουθεί να πιστεύει) δεν ήταν ποτέ κλεισμένοι ενώ και η συνεργασία μεταξύ διοίκησης και προπονητή είναι άψογη. Φήμες τα περί διάστασης απόψεων στο θέμα της ενίσχυσης... Οι  στόχοι είναι ξεκάθαροι. Οικονομική εξυγίανση, καλή πορεία στην Ευρώπη , 4αδα στην Ελλάδα και στο βάθος ένα μεγάλο(πολυετές?) πλάνο. Τώρα αν το σχεδόν γεμάτο Παλέ που προσδοκά και απαιτεί ξαφνικά γυρίσει σε mode υπομονής και μείνουμε πάλι 1500 άτομα είναι κάτι που το απευχόμαστε. Για την ώρα ας γυρίσει απλά ο διακόπτης και ας δούμε έστω και κόντρα στον Αρκαδικό τον ΑΡΗ που γουστάραμε στα περισσότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν!

ΥΓ.  Αδυνατώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει το αυτονόητο ένα βηματάκι παραπάνω, δηλαδή 3η θέση...

ΥΓ2.Σύμφωνα με πρόχειρα μαθηματικά , 3.3. εκ ευρώ χρέη, πληρώθηκαν 900.000 ευρώ άρα μένουν 2.400.000, κάτι που σημαίνει ότι το 2018 θα είμαστε καλά...  

ΥΓ3. Δεν θέλουμε να αναλύσουμε λέξη προς λέξη και να αντιπαρατεθούμε σε όλα όσα είπε ο συμπαθής Λ.Αρβανίτης με την ειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει αλλά όπως πολύ εύστοχα σχολίασε προσφάτως ένας φίλος του site από αυτόν τον "μεταβατικό" ΑΡΗ του χρόνου πόσοι παίκτες είναι στο πλάνο να μείνουν; Εκτός και αν το αγωνιστικό πλάνο που υπάρχει από το 2012 περιορίζεται κάθε χρόνο σε 1-2 παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα... και φυσικά νεαροί παίκτες σαν τον Δίπλαρο, τον Φλιώνη, τον Πουλιανίτη και τον Λαρετζάκη δεν χωράνε...

ΥΓ4. "Είναι ενίσχυση να διώχνεις τον Χάγκινς και να φέρνεις τον Μπατίστα;"  Ως φήμη το αναφέρει ίσως το πιο αξιόπιστο μπασκετικό site που υπάρχει. Και όμως με τον τρόπο που λειτουργεί η ομάδα στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δεν θα μου έκανε εντύπωση.