Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη η κλήρωση για το νέο πρωτάθλημα και με μια πρώτη ανάλυση σε θεωρητικό πάντα επίπεδο ο ΑΡΗΣ μας φάνηκε αρκετά τυχερός μιας και αποφεύγει το επικίνδυνο εκτός έδρας της πρεμιέρας αλλά και  τα γρήγορα ντέρμπι. Παράλληλα θα έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρίας να κερδίσει τους 2 "μεγάλους" της Αθήνας μιας και τους αντιμετωπίζει στον πρώτο γύρο μέσα στην έδρα του σε ένα χρονικό σημείο που δύσκολα θα έχουν φορμαριστεί και μια ήττα δεν θα κρίνει απολύτως τίποτα. Ενώ ακόμη και με το σκεπτικό ότι ο ΑΡΗΣ έχει στόχο/ταβάνι την 3η θέση(ούτε κάν αυτό δεν έχει ειπωθεί επισήμως) το ότι την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος υποδεχόμαστε την ΑΕΚ είναι κάτι το θετικό.

Φυσικά τα πάντα θα κριθούν μέσα στο γήπεδο, εκεί όπου θα φανούν οι δυνατότητες των παικτών που επέλεξε  ο Δ.Πρίφτης. Η ανοιχτή προπόνηση της Τετάρτης και τα φιλικά με την Λουκόιλ Ακαντέμικ και τον Απόλλων Πατρών αποτέλεσαν ουσιαστικά μια πρώτη γεύση  για το τεχνικό τιμ. Ενώ και το αυριανό δυνατό φιλικό με την πρωταθλήτρια Ευρώπης ΤΣΣΚΑ είναι σχετικά νωρίς για να βγουν κάποια συμπεράσματα. Ιδίως όταν δεν θα αγωνιστουν 2 από τους 5 βασικούς όπως είναι ο Σανικίντζε που αγωνίζεται με την Εθνική Γεωργίας αλλά και ο Μάρμπλ που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα τραυματισμού. Ακόμη και έτσι όμως θα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι που δεν πρόκειται να χάσουμε. Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο στοίχημα φέτος είναι το βάθος πάγκου μιας και πέρσι ήταν ίσως το αδύναμο μας σημείο. Ροτέισον με 7 παίκτες δεν γίνεται για αυτό ακόμη και όταν υπάρχουν απουσίες θα πρέπει να υπάρχουν και οι ανάλογες λύσεις. Ήδη όσοι παρακολουθούν από κοντά την ομάδα μιλάνε για έναν εντελώς διαφορετικό Τσαϊρέλη από αυτόν που θυμόμαστε από το προηγούμενο πέρασμα του από τον ΑΡΗ. Ενώ και μόνο η ύπαρξη του Καββαδά αποτελεί μια "αναβάθμιση" σε σχέση με τον περσινό πάγκο. Ερωτηματικό για φέτος αποτελεί το αν ο Ζάρας θα καταφέρει να αποδώσει καλύτερα, όπως και ο Μούρτος που πιθανόν να έχει διαφορετικό ρόλο από αυτόν που είχε την προηγούμενη χρονιά. Όσο για τους "μικρούς" από ότι φαίνεται η φιλοσοφία παραμένει η ίδια. Μακάρι φέτος ο Δ.Πρίφτης να δώσει ευκαιρίες σε αυτούς που θα μείνουν... Το καλό είναι ότι μέχρι να αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις έχουν κανονιστεί αρκετά δυνατά φιλικά με ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, η Μπεσίκτας, η Βενέτσια, η Στεάουα κ.α. και εκεί σίγουρα θα φανούν κάποια πράγματα.

Την ίδια στιγμή που ο ΑΡΗΣ κάνει  σοβαρά και προσεγμένα βήματα για να ανέβει επίπεδο και να διεκδικήσει την κορυφή, η διοργανώτρια συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα και με άλματα προς τα πίσω προσπαθεί να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να αβαντάρει τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Πλέιοφς με 6 ομάδες και με τους 2 πρώτους να ξεκουράζονται και να περιμένουν κατευθείαν στα ημιτελικά. Αφού δεν έκαναν και τους ημιτελικούς στην μια νίκη μάλλον θα πρέπει να λέμε και ευχαριστώ. Κάπου εδώ κολλάει η προσμονή μας για την στιγμή που ο Νίκος Λάσκαρης θα αποφασίσει στα σοβαρά να μπει ανάμεσα τους και να τους χαλάσει όλο αυτό το θεατράκι που έχουν στήσει εις βάρος όλων των υπολοίπων ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός σε συνεργασία με τον ΕΣΑΚΕ και την ΕΟΚ. Όπως φάνηκε από αυτή την απόφαση αλλά και την πανηγυρική επανεκλογή του "αειθαλή"  Βασιλακόπουλου το καλό του αθλήματος είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει. Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός να βολεύονται, εκεί στην Κρήτη να δίνουν καμιά "εργολαβία" και όλα καλά... Άντε ρε Αρεινάρα πάρε το απόφαση και τρέλανε τους!

ΥΓ. Αρκετά και ενδιαφέροντα είπε ο Νίκος Λάσκαρης στη ζωντανή συνέντευξη του στο Yellow Radio. Άλλα ακούσθηκαν ωραία και άλλα χωράνε πολύ συζήτηση... Αυτό πάντως που κρατάμε είναι ότι στα λόγια του πάντα αναφέρεται στο μέλλον δείχνοντας ότι η οικογένεια Λάσκαρη δεν θα είναι περαστική από τον ΑΡΗ όπως αρκετοί θέλουν να πιστεύουν. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό που βγήκε από αυτή τη συνέντευξη.

ΥΓ2. 3 χρόνια συμβόλαιο ο διεθνής Δίπλαρος, με τον πρώτο χρόνο να παρακολουθεί από τον πάγκο και την κερκίδα τα παιχνίδια της ανδρικής ομάδος, τον δεύτερο να δίνεται δανεικός στους Μαχητές Πεύκων... την ίδια στιγμή που άλλος ένας διεθνής που πέρασε και δεν ακούμπησε από τον ΑΡΗ διαπρέπει στα έως τώρα φιλικά παιχνίδια της ΑΕΚ.

Μια ευχάριστη είδηση που μας γέμισε όλους με ρίγος συγκίνησης και υπερηφάνειας ήταν η προ λίγων ημερών "διαρροή" προς το διαδίκτυο του εντύπου που έχει ετοιμάσει η ΚΑΕ για τα γραφεία μάνατζερ και την προσέγγιση ξένων παικτών. Πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά μιας και περιέχει μέσα όλα τα απαραίτητα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος για την μεγαλύτερη ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα αλλά και υπενθυμίζει σε πολλούς από εμάς ποια ομάδα υποστηρίζουμε. Μπορεί σε ένα έντυπο να είναι αδύνατο να αποτυπωθεί το κλίμα της χρυσής εποχής του ΑΡΗ και το αντίκτυπο που είχε εκείνη η ομάδα σε ολόκληρη τη χώρα και τις τυχερές γενιές που την έζησαν αλλά καλό είναι να γίνονται τέτοιες κινήσεις ώστε οι "αφελείς" εντός και εκτός Ελλάδος να μην ξεχνάνε τι σημαίνει ΑΡΗΣ. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είναι 2 μεγάλες ομάδες με τεράστιες επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί απλά εξαργυρώνουν τις βάσεις που έβαλε ο ΑΡΗΣ και ακολουθούν τον δρόμο που χαράξαμε εμείς. Και αν κάποιος "αφελής" τολμήσει να μιλήσει για τίτλους και επιτυχίες, αρκεί απλά να ρίξει μια ματιά στους τελικούς πρωταθλήματος και κυπέλλου το τι συνέβαινε τότε και το τι συμβαίνει τώρα... και φυσικά να αναγνωρίσει ότι η κορυφαία διοργάνωση που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ δεν είχε wild cards και τέταρτους αλλά μόνο πρωταθλητές.  Πραγματικά σπουδαία κίνηση από την ΚΑΕ που ελπίζουμε να έχει συνέχεια χωρίς περιορισμούς σε γραφεία μάνατζερ, χορηγών, συνεργατών κτλ.

Σε εντελώς αντίθετο κοντράστ με την παραπάνω είδηση υπάρχει η "ένοχη σιωπή" γύρω από το Nick Galis Cup. Ένα τουρνουά υψίστης σημασίας για κάθε Αρειανό όπου είδε την ιστορική αδικία προς το πρόσωπο του κορυφαίου Έλληνα αθλητή όλων των εποχών λόγω της ανικανότητας(ή σκοπιμότητας) κάποιων συνΑρειανών μας που ειχαν τις τύχες  του συλλόγου μας να αποκαθιστάτε ως ένα βαθμό. Ο Νίκος Γκάλης είναι ένας ζωντανός θρύλος όπου έγραψε ιστορία με ολόχρυσα γράμματα και εμείς ως Αρειανοί είμαστε "ευλογημένοι" που φόρεσε τη φανέλα της ομάδος μας, που αποκαλεί το Παλέ σπίτι του και όλους εμάς οικογένεια του! Χωρίς να είναι γνωστό το παρασκήνιο αυτής της υπόθεσης (μιας και όπως πάντα οτιδήποτε αρνητικό γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ απαγορεύεται να συζητιέται) ή να ξέρουμε κάποιες αποκλειστικές πληροφορίες  φαίνεται τουλάχιστον αδιανόητο στην εποχή Λάσκαρη να υφίστανται τέτοιου είδους θέματα. Σε μια εποχή όπου αντίπαλες ομάδες "κατασκευάζουν" ιστορία, γεννάνε με το μυαλό τους αστέρες, τους βαφτίζουν κορυφαίους και τους πλασάρουν ως κάτι το ξεχωριστό εμείς που έχουμε την τύχη να έχουμε τον αναμφισβήτητα κορυφαίο όλων στην "οικογένεια" μας σφυρίζουμε αδιάφορα?!?!? Όταν έχεις Λάσκαρη με το Laskaris Foundation και μια αξιοθαύμαστη δράση εντός και εκτός Ελλάδος; Όταν έχεις παρακαταθήκη τα προηγούμενα Nick Galis Cup με σημαντικά έσοδα που η ίδια η ΚΑΕ υπερήφανα δημοσίευσε; Και όμως σε αυτόν τον ΑΡΗ εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιας φύσης θέματα που κανονικά θα έπρεπε να είχαν λυθεί μέσα σε 1' . 

Ευτυχώς για όλους εμάς ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει χρυσή ιστορία και μας έχει κάνει υπερήφανους. Μια ιστορία που δεν γίνεται να μνημονεύεται  επιλεκτικά όπως βολεύει κάποιους. Καλοί οι χαμηλοί τόνοι, καλοί οι τεχνοκράτες, καλοί οι  "έμπειροι παράγοντες", καλοί οι "αρειανοπατέρες", καλά και τα μεγαλεπήβολα  πολυετή πλάνα.... Κάποια στιγμή θα πρέπει όσοι ασχολούνται διοικητικά με τον Αυτοκράτορα να αποδεχθούν την ιστορική ευθύνη που έχουν και να κάνουν αυτό το άνοιγμα προς την λαμπρή ιστορία του συλλόγου. Αν υπάρχει θέληση, οι λύσεις είναι εύκολο να βρεθούν για όλα. Και αν αυτή η στιγμή δεν είναι τώρα όπου υπάρχει η οικογένεια Λάσκαρη στο τιμόνι του Αυτοκράτορα τότε αναρωτιέμαι πότε θα έρθει αυτή η στιγμή; Ναι μεν οι ομάδες είναι εταιρίες, αλλά όταν είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κλείνεις τα αυτιά σου και να ακούς με την καρδιά σου.

ΥΓ. Με μήνυση αναμένεται να απαντήσει η οικογένεια Λάσκαρη προς την αστεία φυλλάδα που με αφορμή το εξίσου αστείο θέμα με τον μαίανδρο αποφάσισε να πετάξει λάσπη προς την ομάδα μας και τους ιδιοκτήτες της...  Όπως και αναμένεται να κορυφωθεί και η δικαστική μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Το είχαμε πει από την πρώτη συνέντευξη του Νίκου Λάσκαρη τότε που το "τα αφήνουμε όλα πίσω μας γιατί το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει" του προέδρου είχε γίνει σημαία από πολλούς συνΑρειανούς μας γιατί πολύ απλά έτσι τους βόλευε... Όχι όταν δεν αντιδράς, δεν διαψεύδεις, δεν κυνηγάς τους λασπολόγους τότε άπαντες εντός και εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ σε θεωρούν ανυπεράσπιστο και συνεχίζουν να πυροβολάνε τον σύλλογο με κάθε ευκαιρία.  Εύχομαι ολόψυχα η οικογένεια Λάσκαρη να δώσει ένα τέλος στις ορέξεις όλων αυτών που βλέπουν τον ΑΡΗ ως το εύκολο θύμα. 

Μπορεί το "ναυάγιο" με τους ξένους της περσινής σεζόν, η μη επίτευξη συμφωνίας με τον Μιλόσεβιτς και η καθυστέρηση στις μεταγραφές αρχικά να μας είχε ελαφρώς ξενερώσει αλλά όπως φαίνεται στην πράξη η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή είναι αποφασισμένοι να "χτίσουν" μια πολύ δυνατή ομάδα, σίγουρα καλύτερη από τηνν περσινή! Κάμινγκς, Καββαδάς, Τζένκινς, Μπάκνερ και Τσαϊρέλης είναι τα τελευταία μας μεταγραφικά αποκτήματα, ενώ σχεδόν σίγουρη θεωρείται και η συμφωνία με τον Μάρμπλ.

Ο Κάμινγκς που ήταν και ο πρώτος ξένος που ανακοινώθηκε  στα "χαρτιά" δεν εντυπωσιάζει αλλά πρόκειται για παίκτη που έχουν παρακολουθήσει από κόντα τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και ο Σ.Καμπερίδης και αυτό είναι σημαντικό στην διαδικασία επιλογής ενός παίκτη. Οι πληροφορίες λένε για έναν πολύ καλύτερο πόιντ γκαρντ που θα μπορέσει να καλύψει την θέση πολύ καλύτερα από τους προκάτοχους του(Τόμας, Γουότερς) στη συγκεκριμένη θέση. Μοναδικό ερωτηματικό αποτελεί η προσαρμογή του στα Ευρωπαϊκά δεδομένα μιας και έχει μόλις 3 συμμετοχές στο Ιταλικό πρωτάθλημα. Εκ διαμέτρου αντίθετες όσο αφορά το ρίσκο οι επιλογές των Τζένκινς και Μπάκνερ μιας και πρόκειται για παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια στην Ευρώπη. Ιδίως ο Τζένκινς έχει το βιογραφικό και τις παραστάσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι σιγουριά και όλα δείχνουν ότι σύντομα θα κάνει αρκετούς συνΑρειανούς να ξεχάσουν τον Μακνήλ. Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάκνερ που όλοι ανυπομονούμε να τον δούμε να καρφώνει δυναμικά φορώντας την κιτρινόμαυρη φανέλα. Τα αθλητικά του προσόντα εντυπωσιάζουν και ιδιαίτερα η ταχύτητα του, στοιχείο που σίγουρα ξεχώρισε ο Δ.Πρίφτης που θέλει παίκτες που να μπορούν να τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο. Το καλό με την επιλογή του Μπάκνερ που είναι ένας χαμηλός σέντερ είναι ότι ήδη υπάρχει στο ρόστερ και ο Καββαδάς όπου έχει τα στοιχεία που λείπουν από τον Αμερικανό. Με αυτούς τους 2 κάτω από το καλάθι η ομάδα μας έχει καλύψει εντυπωσιακά την θέση του σέντερ. Ενώ άκρως θετικό στοιχείο που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι Τζένκινς και Μπάκνερ πέρσι ήταν συμπαίκτες στην Τουρκ Τέλεκομ.  Ο Τσαϊρέλης που για πολλούς ήταν μια "αδιάφορη" κίνηση, πολύ πιθανό να αποδειχθεί λίρα εκατό. Πρόκειται για αθλητή που επιστρέφει σε ιδανική ηλικία στην ομάδα, μετά απο σημαντικές εμπειρίες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ενώ ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που θα τον κάνει να δέσει ιδανικά με την ομάδα είναι ότι ο παίκτης έχει συνηθίσει να προσφέρει σε μια ομάδα ερχόμενος από τον πάγκο και με λίγα λεπτά συμμετοχής. Κάτι που πολλές φορές αποτελεί πρόβλημα σε παίκτες που περιορίζονται ξαφνικά σε βοηθητικούς ρόλους, όπως συνέβη με τον Τσούπκοβιτς και τον Ζάρα. Ο Μάρμπλ που εκτός απροόπτου θα είναι ο παίκτης που θα καλύψει τη θέση "3" μπορεί να μην έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία αλλά τα 2 χρόνια που συμμετείχε στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου και το αγωνιστικό του στυλ που βασίζεται κυρίως στο σουτ  φαντάζουν αρκετά για να κάνει ο παίκτης τη διαφορά στην ομάδα μας! 

Με την απόκτηση ενός κοινοτικού πάουερ φόργουορντ(ίσως ο Βεζένκωφ) να εκκρεμεί και μια θέση ξένου να μένει σίγουρα κενή για τον Β γύρο του πρωταθλήματος όπου αλλάζει ο κανονισμός και θα μπορέσουμε να πάρουμε και άλλον Αμερικάνο το ρόστερ μάλλον κλείνει. Κινήσεις που μας γεμίζουν αισιοδοξία για έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μάλιστα το γεγονός ότι οι περισσότεροι παίκτες υπέγραψαν συμβόλαια μεγαλύτερης διάρκειας του ενός έτους δείχνει ότι η ΚΑΕ μαθαίνει από τα λάθη της και ότι φέτος όντως θέλει να βάλει τις βάσεις για κάτι μεγάλο. Έυσι απλά ο ενθουσιασμός επέστρεψε και η ανυπομονησία για τα αποκαλυπτήρια της ομάδος!

ΥΓ. Όσο περνάει ο καιρός ολοένα και πιο σοφή φαίνεται η απόφαση του Λάσκαρη να επιλέξει το FIBA Champions League. Αυτό καλό είναι να το έχουν μερικοί στο μυαλό τους όταν κρίνουν τις επιλογές του προέδρου για χορηγίες και συνεργασίες.

ΥΓ2. Αφού μας έφτιαξαν με τις μεταγραφές καιρός είναι να δοθεί και ένα αίσιο τέλος στο σήριαλ με το Nick Galis Cup και τα σχετικά.

ΥΓ3. Σειρά μας είναι μετά τα καλοκαιρινά μπανάκια μας να κάνουμε το καθιερωμένο ντου στα διαρκείας όπου φέτος είναι σε καλές τιμές για όποιον θέλει να παρακολουθήσει όλα τα παιχνίδια μιας και πακέτο περιλαμβάνει και τους Ευρωπαϊκούς αγώνες της πρώτης φάσης. 

Αίσιο τέλος είχε για την αγαπημένη μας ομάδα το σήριαλ Καββαδά, με τον παίκτη να μένει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και χθες το βράδυ με κάθε επισημότητα να ανακοινώνεται από τον Αυτοκράτορα! Μια μεταγραφική κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα, μιας και πρόκειται για παίκτη που προορίζεται για βασικός και βάσει στατιστικών και της βελτίωσης που δείχνει ο παίκτης μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του Χάγκινς δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα στον Δ.Πρίφτη να καλύψει τις άλλες 4 θέσεις με Αμερικάνους παίκτες. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κλείσουμε είτε Έλληνα(πχ. Μαυροειδή) είτε κοινοτικό ακόμη έναν σέντερ τότε η θέση του σέντερ θα έχει καλύφθει με απόλυτη επιτυχία!

Ο Κάββαδας εδώ και χρόνια φλέρταρε με τον ΑΡΗ και ίσως το ότι έγινε τώρα αυτός ο "γάμος" να είναι το ιδανικό σενάριο τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον ίδιο τον παίκτη. Με τον αθλητή να έχει γεμίσει ως ένα σημείο τις τσέπες του από το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο που είχε με τον Ολυμπιακό, να έχει νιώσει την "μοναξιά του πάγκου και της κερκίδας" όπως ήταν η αγωνιστική του παρουσία στον Ολυμπιακό αλλά και να έχει βρει ξανά τα πατήματα του πάνω στο παρκέ πραγματοποιώντας μια εξαιρετική χρονιά ως  "δανεικός" στον Αρκαδικό φαντάζει πιο ώριμος μπασκετικά από ποτέ. Το ότι αναδείχτηκε πρώτος σε κοψίματα (36), σε εύστοχα δίποντα (119) και σε κερδισμένα φάουλ (146), ενώ ήταν δεύτερος σε ευστοχία στα δίποντα (70.83%) στην Basket League  τα  λέει όλα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν είναι Αρκαδικός και οι απαιτήσεις στην ομάδα μας είναι περισσότερες, αλλά οι συμπαίκτες και οι βοήθειες που θα έχει από αυτούς ο Καββαδάς στον ΑΡΗ θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει το ταλέντο του ακόμη πιο εύκολα! Μάλιστα  η απόκτηση του Κάμινγκς που φαντάζει σαφώς πιο κλασσικός πόιντ γκαρντ από ότι ήταν ο Γουότερς σε συνδυασμό με τον ερχομό του Καββαδά δείχνει ότι ίσως φέτος ο ΑΡΗΣ να καταφέρει να αποκτήσει inside game και να μην βασίζεται τόσο πολύ στο μακρινό σουτ.

Πολύς λόγος έχει γίνει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα για τον μεταγραφικό σχεδιασμό του ΑΡΗ όπως και για την φυγή των 4 Αμερικανών που υποτίθεται ότι κάποιοι αυτούς θα αποτελούσαν τον συνδετικό κρίκο με την ομάδα της νέας χρονιάς. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όμως του 2016 συναισθηματισμοί δεν χωράνε. Και όπως με μεγάλη ευκολία παίκτες που γουστάραμε και πρόσφεραν στην ομάδα μας έφυγαν με συνοπτικές διαδικασίες αναζητώντας μεγαλύτερα συμβόλαια εξίσου εύκολα εφόσον υπάρχει η απαραίτητη βούληση από την διοίκηση Λάσκαρη μπορούν να έρθουν αξιόλογοι παίκτες και να δημιουργήσουν ένα σύνολο πολύ πιο ανταγωνιστικό από το περσινό. Μας γέμισε ικανοποίηση η απόκτηση του Καββαδά και ελπίζουμε να υπάρχει ανάλογη και γιατί όχι ακόμη καλύτερη συνέχεια. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον ΑΡΗ οι μεταγραφές παικτών εγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Καββαδάς μεταφράζονται σε ενθουσιασμό του κόσμου και διαρκείας! Φτιάξε μας και άλλο πρόεδρε!

ΥΓ. Μπορεί στους Αμερικάνους οι χρονοβόρες διαπραγματεύσεις να κουράζουν αλλά όταν μιλάμε για Έλληνες ευγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Γιάνκοβιτς αξίζει να το κυνηγήσεις όσο αντέχεις.

ΥΓ2. Αγιάτρευτη αρρώστια η διχόνοια μεταξύ των Αρειανών... μην τολμήσεις να εκφράσεις άποψη που ξεφεύγει από τη γραμμή ευτυχίας-ουτοπίας, κατευθείαν να σου κρεμάσουν το ταμπελάκι "ανυπόμονος, γκρινιάρης, μίρλας, αχάριστος, ποντίκι, εχθρός του συλλόγου, κτλ"

Πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για το Basketball Champions League της FIBA με τον ΑΡΗ μας να τοποθετείται σε έναν φαινομενικά δύσκολο όμιλο, παρέα με 2 πρωταθλητές(Σλοβενία, Τσεχία,), την κάτοχο του FIBA Europe Cup καθώς και την ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια του Γαλλικού πρωταθλήματος. Αν στις παραπάνω ομάδες προσθέσουμε την γνώριμη μας Μπάνβιτ που μέχρι πρότινος φλέρταρε με τον Πρίφτη και τον Μακνήλ αλλά και την πολύ δυνατή Σάσαρι(που λογικά θα μας έρθει από τα προκριματικά) τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για έναν δυνατό όμιλο, με καλές ομάδες και πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια που θα έχουμε την τύχη φέτος να παρακολουθήσουμε στο Nick Galis Hall!

Τα αποτελέσματα της κλήρωσης έδωσαν την απάντηση τους για το αν αυτή η διοργάνωση είναι πιο δυνατή από το Eurocup. Αν συγκρίνουμε τον περσινό όμιλο(που δεν υπήρχαν καν τόσες διοργανώσεις) που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ μας με τον φετινό εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το BCL σε σχέση με το Eurocup είναι αναβαθμισμένο. Λογικά η Ιταλική Σάσαρι που πέρσι αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα και η Τούρκικη Μπάνβιτ που την αντιμετωπίσαμε πέρσι θα είναι οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας στους ομίλους. Ενώ και η Γαλλική Μονακό, η Γερμανική Σκάιλάινερς(του Γκόρντον Χέμπερτ), η πρωταθλήτρια Σλοβενίας Έλιος και η πρωταθλήτρια Τσεχίας Νίμπουργκ δεν θα είναι εύκολοι αντίπαλοι. Ενώ η 8η ομάδα που θα προκύψει από τα προκριματικά μεταξύ των ομάδων Ρίλσκι, Τσιμόκι και Ναχαρίγια θα είναι σίγουρα ο κομπάρσος αυτού του ομίλου. Με τους 4 από τους 8 να προκρίνονται στην επόμενη φάση, ανεξάρτητα από το πως τελικά θα διαμορφωθεί το φετινό ρόστερ η πρόκριση στην επόμενη φάση θα πρέπει να είναι ένας στόχος "χωρίς εκπτώσεις".  Σίγουρα πρόκειται για δύσκολο όμιλο αλλά το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτή την διοργάνωση στάθηκε άτυχος είναι υποτιμητικό... Και αν προκριθείς από τέτοιο όμιλο η συνέχεια αναμένεται ευκολότερη.

Αν και ακόμη δεν έχουμε πάρει ούτε μια ελάχιστη γεύση από μεταγραφές και τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς, σε αυτή την διοργάνωση η ομάδα μας οφείλει να πρωταγωνιστήσει. Και όταν λέμε να πρωταγωνιστήσει εννοούμε να διεκδικήσει την κορυφή. Μάλιστα ο αναμφισβήτητα δύσκολος όμιλος που έβγαλε η κλήρωση ουσιαστικά αποτελεί μονόδρομο προς την κορυφή. Το να "συμβιβαστεί" ο κόσμος της ομάδος με "καλή παρουσία" στους ομίλους χωρίς πρόκριση μοιάζει ουτοπικό ακόμη και σήμερα που δεν ξέρουμε τι παίκτες θα έχουμε. Το να προκριθείς όμως από αυτόν τον όμιλο κόντρα σε κάποιες από τις πιο δυνατές (θεωρητικά) ομάδες που συμμετέχουν σε αυτόν τον θεσμό θα σημαίνει αυτόματα ότι σαν ομάδα έχεις την δυνατότητα να κατακτήσεις τον τίτλο! Οπότε αντί να προβληματιζόμαστε με την δυναμική των αντιπάλων ας δούμε να "χτίζεται" ένας ΑΡΗΣ ανταγωνιστικός όπως πέρσι και αποτελεσματικός όπως στο ένδοξο παρελθόν! Καιρός να αρχίσουμε να κοιτάμε την κορυφή!

ΥΓ. Όταν κάτι πιστεύεις ότι είναι για το συμφέρον του αθλήματος και της ομάδος σου το διεκδικείς. Έτσι ο Παναθηναϊκός έκανε την πρόταση για 6 ξένους αντί για 4 Αμερικάνους και 2 κοινοτικούς και οι υπόλοιπες ομάδες την αποδέχθηκαν. Άραγε θα ακολουθήσει η πρόταση του ΑΡΗ για την κατάργηση των αγώνων κατάταξης για την "αδιάφορη" 3η θέση ή φέτος η 3η θέση θα είναι ο "μεγάλος" στόχος τόσο στην κανονική διάρκεια της σεζόν όσο και στα πλέιοφς;

ΥΓ2. Και εγένετο ARIS Sports Management με έδρα την Ελβετία. Για τυπικούς ή ουσιαστικούς λόγους; θα φανεί στο μέλλον...

Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά που ολοκληρώθηκε πάνω στα παρκέ να μην κέρδισε τίποτα παραπάνω πέρα από τον σεβασμό των αντιπάλων του αλλά κατάφερε να αναδείξει τα "στελέχη" του και να τα οδηγήσει σε σημαντικές προσωπικές διακρίσεις. Μετά τον Όκαρο Γουάιτ που αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας της Basket League και μέλος της κορυφαίας 5αδας ήρθε η σειρά του κόουτς Δημήτρη Πρίφτη να αναδειχθεί ως κορυφαίος προπονητής της Basket League αφήνοντας στην 2η θέση(και με διαφορά βάσει ψήφων) τον πρωταθλητή Σφαιρόπουλο. Μάλιστα το ότι ο Δημήτρης Πρίφτης κατάφερε αυτή την προσωπική διάκριση χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία του.

Σίγουρα ως οπαδοί θα προτιμούσαμε(σίγουρα και ο ίδιος θα το προτιμούσε) ο κόουτς μας να ήταν στην θέση του Σφαιρόπουλου ή του Τζόρτζεβιτς που αν και δεν "διακρίθηκαν" σε ψηφοφορίες γεύτηκαν την χαρά ενός τίτλου με τις ομάδες του αλλά κάθε επιτυχία ενός μέλους της οικογένειας του ΑΡΗ μας γεμίζει με υπηρηφάνεια! Τιμή για την ομάδα μας είναι που ο Δημήτρης Πρίφτης είναι μέλος της Εθνικής ομάδας, τιμή για την ομάδα μας είναι που ψηφίσθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς, τιμή για την ομάδα μας που ο Όκαρο Γουάιτ όλη την χρονιά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του και αποτελεί ένα από τα πιο "καυτά" ονόματα του καλοκαιριού. Και όπως πολύ σωστά δήλωσε ο κόουτς το έργο του που τον οδήγησε σε αυτή την διάκριση αντιπροσωπεύει την συλλογική προσπάθεια που γίνεται στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια. Μια προσπάθεια ειλικρινής που ναι μεν μπορεί να είχε ένα "ταβάνι" αλλά αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει την βάση μιας προσπάθειας όπου στόχος θα είναι η κορυφή σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχουμε όπως πραγματικά αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της.

Και αν το δούμε καθαρά οπαδικά, μακριά από "προσωπολατρίες" θα διαπιστώσουμε ότι ο ΑΡΗΣ μετά και από αυτές τις διακρίσεις του Πρίφτη και του Γουάιτ  αλλά και του Βεζένκοφ πέρσι, πλέον φαντάζει ως ένα ιδανικό περιβάλλον για κάποιον φιλόδοξο αθλητή ή προπονητή που θέλει να δουλέψει και να διαπρέψει, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε με ανέκδοτο λόγω της διοικητικής και οικονομικής αβεβαιότητας που επικρατούσε.. Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί για παίκτες και προπονητές το "σκαλοπάτι" στην καριέρα τους και αυτό ίσως είναι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Λάσκαρη που θα πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν οι προσωπικές διακρίσεις των στελεχών της ομάδος, μας κάνουν μια φορά χαρούμενους ένας τίτλος θα μας απογείωνε! Συγχαρητήρια στον κόουτς και στον Όκαρο και αναμένουμε τα καλύτερα!

ΥΓ. Ο Ιτούδης κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας έκανε την "έκπληξη" με την Κουμπάν που την οδήγησε στο Final Four, ο Πρίφτης αναδείχθηκε ως κορυφαίος της Basket League! Ας το έχει στο νου του ο Βασιλακόπουλος την επόμενη φορά που θα πρέπει να διαλέξει προπονητή για την Εθνική Ελλάδος.

ΥΓ2. Η συγκεκριμένη βράβευση προς τον κόουτς έδωσε και απαντήσεις στις διάφορες διαφωνίες μας. Τόσο για το έργο του Δ.Πρίφτη αυτά τα 2 χρόνια όσο και για το ποιος είναι ο πιο κερδισμένος από αυτή τη συνεργασία Πρίφτη - ΑΡΗ.

ΥΓ3. Πάλι καλά που αυτή η βράβευση ήρθε μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου. Διαφορετικά το παζάρι θα ήταν ακόμη πιο σκληρό.

ΥΓ4. Ρε κόουτς, τώρα που το "σηκώσαμε" μήπως να κάνουμε και καμιά μεταγραφή?

 Την ίδια στιγμή που σε άλλες ομάδες προσθέτουν σημαντικά κομμάτια στα ρόστερ τους ενόψει της νέας χρονιάς στον ΑΡΗ μας επικρατεί μια αγχωτική ηρεμία σε ότι έχει να κάνει με τις μεταγραφές. Ναι μεν ο Σπύρος Μούρτος και ο Βασίλης Σίμτσακ υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες και υπάρχουν οι Ξανθόπουλος, Ζάρας, Φλιώνης, Δίπλαρος και Χρηστίδης που έχουν συμβόλαιο(ο Πελεκάνος θα αποδεσμευτεί) αλλά αυτό που καίει όλους μας και λογικά και τον Δημήτρη Πρίφτη είναι οι παίκτες που θα σηκώσουν το βάρος της ομάδος την νέα χρονιά και θα πρωταγωνιστήσουν πάνω στο παρκέ.

Οι "οικογένειες" σκόρπισαν, τα δάκρυα σκορπίστηκαν και πλέον ο επαγγελματισμός και το χρήμα είναι αυτό που έχει απομείνει ακόμη και σε παίκτες σαν τον Μακνήλ που δεν μάσησαν να κάνουν αντι-επαγγελματικές δηλώσεις του τύπου "αν μείνει ο κόουτς εγώ συνεχίζω...".  Τα παζάρια ξεκίνησαν γρήγορα γρήγορα με τον Γουότερς να είναι ο πρώτος παίκτης που θυσιάζεται στην λογική "όχι στους πλειστηριασμούς" και κρεμώντας του ταμπελάκι "λίγος για τον ΑΡΗ" προσπαθεί να εξαργυρώσει την καλή του χρονιά σε  κάποια άλλη ομάδα. Κάτι που μοιάζει λίγο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Γουότερς την χρονιά που μας πέρασε ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη για την δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις μιας και μέσα στο 2016 είδαμε έναν άλλον εκπληκτικό Γουότερς σε σχέση με αυτόν στην αρχή της περιόδου.  Ο MVP της κανονικής περιόδου Όκαρο Γουάιτ σε περίπτωση που παραμείνει θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη και όσο θετικό και αν μοιάζει το γεγονός ότι αρνήθηκε σημαντικές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας οι πιθανότητες παραμονής είναι απειροελάχιστες. Ακόμη και στην περίπτωση του Χάγκινς που όπως βγαίνει προς τα έξω ο κόουτς θέλει να τον κρατήσει υπάρχει μια στάση αναμονής σχεδόν ανεξήγητη. Στα υπόλοιπα... το σήριαλ Καββαδά θα τραβήξει καιρό όπως φαίνεται, το όνομα του πολύ καλού Ντίλαρντ ξαφνικά χάθηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ενώ μετά την αποτυχία στην περίπτωση του Μιλόσεβιτς που δεν συγκινήθηκε(ο παλιοχαρακτήρας) από το όμορφο κλίμα στο Παλέ και προτίμησε τα χρήματα από το μπ@@ρδέλο της ΑΕΚ υπάρχει μια βροχή ονομάτων που περισσότερο προβληματίζει παρά ενθουσιάζει. Παίκτες άπειροι, από κολέγια, χωρίς ευρωπαϊκή εμπειρία με το ρίσκο της προσαρμογής τους να μοιάζει τεράστιο. Με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτό του Θανάση Αντετονκούμπο που χωρίς να έχει δώσει ούτε έναν επαγγελματικό αγώνα πέρα από την Ελληνική Α2 και το χαβαλέ αναπτυξιακό πρωτάθλημα του NBA προσπαθεί να εξαργυρώσει το όνομα που "έχτισε" μέσα στα γήπεδα ο αδερφός του. Όχι ότι τα χρονικά όρια είναι στενά ή αν δεν βιαστούμε να κλείσουμε παίκτες δεν θα βρίσκουμε μετά, αλλά σε σχέση με πέρσι όπου κάποιες κινήσεις έγιναν πιο γρήγορα  και στο στόχαστρο μπήκαν κατευθείαν παίκτες από το Ελληνικό πρωτάθλημα με λιγότερο ρίσκο υπάρχει μια δικαιολογημένη ανησυχία στον κόσμο της ομάδος. 

Και από την στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστική μεταγραφολογία να ασχοληθούμε με το ρόστερ της νέας χρονιάς η προσοχή μας όλη επικεντρώνεται στο νεοσύστατο Champions League της FIBA. Εκεί όπου από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ομάδες που θα συμμετέχουν όλων μας έχει ανοίξει η όρεξη για μια σπουδαία πορεία. Και όταν λέμε σπουδαία πορεία μιλάμε για ημιτελικούς και τελικούς και όχι κάποια "υπερήφανη πρόκριση" στην επόμενη φάση. Μπορεί να βιαζόμαστε λιγάκι και να βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά έχοντας στο μυαλό την ομάδα που είδαμε πέρσι, την δεδομένη αύξηση στο μπάτζετ(σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες) και διαβάζοντας τους αντιπάλους μας στην Ευρώπη, η κορυφή επιβάλλεται να είναι ο στόχος του ΑΡΗ μας σε αυτή τη διοργάνωση. Όταν ο περσινός ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει με ευκολία την Αρμάνι Μιλάνο και να κερδίσει 2 φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό τότε σε αυτή την διοργάνωση με αυτούς τους αντιπάλους δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη στόχους με υπότιτλους ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει ο καθένας την αξία τους και να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση τίτλων, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος που λατρεύουμε!

ΥΓ. Σίγουρα ως προς την δυναμική το Eurocup (εφόσον αυτό γίνει) έχει πιο δυνατές ομάδες από το Champions League της FIBA αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλές ομάδες στο Champions League και αν σηκώσουμε την κούπα δεν θα γουστάρουμε σαν τρελοί.

ΥΓ2. Μεταγραφές? Υπομονή να τελειώσει το προολυμπιακό τουρνουά και βλέπουμε...

ΥΓ3. Κορμός χωρίς τους 4 από τους βασικούς 5 παίκτες γίνεται? Ιδού το ερώτημα!

ΥΓ4. Η φημολογία για πρόβλημα στις σχέσεις Γκάλη-Λάσκαρη ολοένα και φουντώνει. Είπαμε κάποιες νοοτροπίες που βρήκε η οικογένεια Λάσκαρη ερχόμενη στον ΑΡΗ θα πρέπει να  "ξηλωθούν" ελπίζοντας κάποια στιγμή να δούμε έναν μπασκετικό ΑΡΗ πλαισιωμένο με ανθρώπους που όχι απλά ξέρουν από μπάσκετ αλλά τίμησαν και την ομάδα με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ.

Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε η επίσημη ανακοίνωση της συνέχισης της συνεργασίας με τον Δημήτρη Πρίφτη, με τον Νίκο Λάσκαρη να προτιμάει τελικά μια σίγουρη λύση(με βάση τα χρήματα που ήθελε να δώσει για προπονητή) για τον πάγκο δίνοντας συνέχεια σε αυτό που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια από την διοίκηση Αρβανίτη. Το αν αυτή η απόφαση σημαίνει ουσιαστικά την "παράταση" της μεταβατικής χρονιάς που πριν λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε ή ισοδυναμεί με την πλήρη στήριξη και εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του προπονητή με τον οποίο πιστεύει ο Ν.Λάσκαρης ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω είναι κάτι που θα φανεί ξεκάθαρα από τον τρόπο που θα κινηθεί μεταγραφικά η ομάδα μας τις επόμενες ημέρες.

Η "σφιχτή" πρόταση του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ σε συνδυασμό με το ξαφνικό ταξίδι του Δ.Πρίφτη στην γειτονική χώρα ήταν η αφορμή για να ανάψουν τα σενάρια περί διαζυγίου και η αγωνία να κορυφωθεί τα προηγούμενα 24ωρα. Τελικά Λάσκαρης και Πρίφτης έδωσαν τα χέρια και αυτό κατά κάποιο τρόπο δίνει την δυνατότητα στην ομάδα μας να συνεχίσει ακριβώς από το σημείο που σταμάτησε και προσθέτωντας τα στοιχεία που έλειπαν από την περσινή ομάδα να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να κάνει το βήμα παραπάνω. Ένα βήμα παραπάνω το οποίο οφείλει η διοίκηση της ΚΑΕ να το κάνει ξεκάθαρο από την αρχή και να μην το αφήσει για ακόμη μια χρονιά να αιωρείται μεταξύ 3ης και 4ης θέσης στο πρωτάθλημα, τιμητικής συμμετοχής στην Ευρώπη και πορεία κυπέλλου βάσει κλήρωσης... Σίγουρα όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει είναι σχεδόν αδύνατο να δούμε να διατηρείται ένας "κορμός" παικτών από πέρσι. Τουλάχιστον παικτών που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Όταν όμως σε μια ομάδα παραμένει ο προπονητής αυτό σημαίνει ότι η αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδος παραμένει η ίδια και αυτό αναμένεται να λειτουργήσει ευεργετικά. 

Ότι άποψη και αν έχει ο καθένας μας για τον Δ.Πρίφτη ελάχιστη σημασία έχει μιας και από την στιγμή που χαίρει της εμπιστοσύνης του προέδρου επιβάλλεται ότι θα πρέπει να τον στηρίξουμε όλοι μας μιας και το καλό του προπονητή συμβαδίζει με αυτό του ΑΡΗ μας. Μακάρι ο Δ.Πρίφτης να μεγαλουργήσει στον πάγκο της ομάδος μας και να πετύχει στόχους που δεν θα χρειάζονται "υπότιτλους" και συζητήσεις επί συζητήσεων για να καταλήξουμε αν είναι επιτυχία ή αποτυχία. Άλλωστε ο κ.Λάσκαρης είναι αυτός που θα του δώσει τα "όπλα" και θα του θέσει τους στόχους για τη νέα χρονιά. Είτε μιλάμε για μια ακόμη μεταβατική χρονιά, είτε θα είναι μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα σταματήσει να "κρύβεται" και θα βροντοφωνάξει ότι είναι εδώ αποφασισμένος να διεκδικήσει την κορυφή! 

ΥΓ. Όταν γράφουμε και ξαναγράφουμε για τη νοοτροπία του κόσμου που μερικές φορές μικραίνει την ομάδα εννοούμε ακριβώς αυτά που  ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες με συνΑρειανούς μας να είναι έτοιμοι να πηδήξουν από το μπαλκόνι αν έφευγε ο προπονητής και άλλοι να πανηγυρίζουν για την διάψευση ειδήσεων σαν και αυτές που ήθελαν τον Λυκογιάννη(!?!?!?!?!) να είναι ο αντικαταστάτης του κόουτς. Ας ελπίσουμε κάποια ημέρα η αύρα που θα υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ να είναι τέτοια που  ακόμη και η σκέψη ότι μπορούν να έρθουν προπονητές με το βιογραφικό του συμπαθή κατά τα άλλα Λυκογιάννη ή παίκτες του επιπέδου του Κασελάκη θα είναι ανέκδοτο και όχι φήμη... Είτε αυτά τα δημοσιεύματα προέρχονται από μάνατζερς, είτε από αλλόθρησκους δημοσιογράφους που θέλουν να σπάσουν πλάκα μαζί μας.

ΥΓ2. Αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις μεταγραφικές κινήσεις της ομάδος μας. Ελπίζουμε αυτό το καλοκαίρι οι αρμόδιοι για τις μεταγραφές να συνυπολογίσουν ότι στο μπάσκετ τα πάντα κρίνονται στα πλέιοφς και εκεί επιβάλλεται ο ΑΡΗΣ να δείξει το καλύτερο του πρόσωπο.

ΥΓ3. Μερικοί δεν λένε να καταλάβουν με τίποτα... Αυτά τα "όλοι το θέλουν", "συντριπτική πλειοψηφία", "95% συμφωνεί" κτλ κτλ μας έφεραν ως έδω. Η παρουσία του κόσμου στο γήπεδο είναι το μοναδικό κριτήριο για το αν ο κόσμος συμφωνεί ή όχι. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά να δούμε αυτόν τον κόσμο να γεμίζει το Παλέ.

Σχεδόν 3 εικοσιτετράωρα μετά την επίσημη λήξη της αγωνιστικής χρόνιας και σίγουρα η στιγμή είναι σαφώς πιο κατάλληλη για να κάνουμε έναν ψύχραιμο απολογισμό του μπασκετικού ΑΡΗ στην πρώτη γεμάτη χρονιά της οικογένειας Λάσκαρης στο τιμόνι της ΚΑΕ. Αναμφισβήτητα το πρόσημο είναι θετικό και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι το πρόσημο όταν ο Νίκος Λάσκαρης κατάφερε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να πείσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει σελίδα και ότι το μέλλον του ανήκει. Η αποπληρωμή μέρους των χρεών, το λίφτινγκ στο γήπεδο και ο εκσυγχρονισμός πολλών λειτουργιών της ΚΑΕ σε συνδυασμό με την αύξηση του μπάτζετ και την οικονομική σταθερότητα που υπήρχε ολόκληρη την χρονιά είναι μερικά από τα επιτεύγματα του νέου ιδιοκτήτη της ΚΑΕ.  Αν θέλουμε όμως να είμαστε αντικειμενικοί θα πρέπει να διαχωρίσουμε το αγωνιστικό κομμάτι από το διοικητικό και να δούμε κατά πόσο ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ανταποκρίθηκαν στις φετινές μας προσδοκίες. Ενώ φυσικά το ενδιαφέρον όλων μας έχει επικεντρωθεί στις κινήσεις για την επόμενη χρονιά όπου οι στόχοι αναμένεται να είναι σαφώς πιο υψηλοί.

Σε μια προσπάθεια να είμαστε όσο πιο αντικειμενικοί γίνεται(και για να μην μας κατηγορήσουν ως εμπαθείς) θα χωρίσουμε την αγωνιστική ανάλυση μας σε 2 κομμάτια. Στην θετική πλευρά και στην αρνητική πλευρά του Αυτοκράτορα πάνω στο παρκέ.

ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Οι 4 Αμερικάνοι που ήρθαν φέτος βάσει του αγωνιστικού μπάτζετ αποδείχθηκαν πολύ καλές επιλογές. Παράλληλα βοήθησαν στο να παίξει η ομάδα πιο ελκυστικό μπάσκετ και σε γενικές γραμμές να γουστάρουμε αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Οι υπόλοιποι είχαν τις αναλαμπές τους αλλά σίγουρα οι 4 Αμερικάνοι έκλεψαν την παράσταση. Οι νίκες στην Ευρώπη επί αντιπάλων όπως η Ούνιξ και η Αρμάνι είναι σημείο αναφοράς όπως και η 3η θέση στην κανοινκή διάρκεια της σεζόν που ήρθε με καλές νίκες  όπως στο ΟΑΚΑ επί της ΑΕΚ και στο κρατικό επί του συμπολίτη. Ενώ στα πλέιοφς σίγουρα οι 2 νίκες επί του Παναθηναϊκού ήταν  ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους ότι αυτός είναι και θα είναι ο ΑΡΗΣ από εδώ και πέρα και όχι ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών όπου στο άκουσμα και μόνο ενός αντιπάλου όπως είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έχανε με κατεβασμένα χέρια. Όλα αυτά βοήθησαν να γεμίσει το Παλέ και η σπίθα του Αυτοκράτορα και των ακόλουθων του που ποτέ δεν είχε σβήσει να αρχίσει να δυναμώνει.

ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Η ομάδα αν και έδειξε από το ξεκίνημα ότι έχει δυνατότητες σε κανένα σημείο της χρονιάς δεν μπόρεσε να σταθεροποιήσει την απόδοση της. Οι μεταπτώσεις στην απόδοση λόγω έλλειψης ενέργειας, εμπειρίας ή ακόμη και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου ήταν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά μας. Όσο "εύστοχος" ήταν ο Δ.Πρίφτης στις επιλογές του ξένου τόσο άστοχος(ή άτυχος) ήταν στις υπόλοιπες επιλογές του. Η ομάδα κατά την διάρκεια της χρονιάς ουσιαστικά έπαιζε χωρίς 3αρι και αναπληρωματικό 5αρι ενώ και στον άσσο λόγω του παραγκωνισμού των Φλιώνη και Δίπλαρου οι Γουότερς και Ξανθόπουλος δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα. Ο χρόνος που πήραν παίκτες σαν τον Τσούπκοβιτς, τον Ζάρα και τον Πελεκάνο όπως και η ανάδειξη του Σίμτσακ ως βασικότατου παίκτη της ομάδος ενώ προοριζόταν ως 5ος ψηλός δείχνει πολλά. Στα αρνητικά θα πρέπει να προσθέσουμε ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον Λαρετζάκη που κατέληξε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης μετά από 2 καλές χρονιές στην Ρόδο αλλά και οι Φλιώνης και Δίπλαρος δεν μπήκαν ποτέ στο ροτέισον της ομάδος αν και στον ελάχιστο χρόνο που πήραν έδειξαν καλά στοιχεία και όταν την ίδια στιγμή σε μια εκ των διεκδικητών του τίτλου οι συνομίληκοι και συμπαίκτες τους στην Εθνική Ελλάδος ξεκινούσαν μέχρι και βασικοί... Όλα αυτά τα προβλήματα ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να στοιχίσουν στην ομάδα με αποτέλεσμα στην Ευρώπη σε μια βατή διοργάνωση να μην γίνει ένα ή και περισσότερα βήματα ενώ στην Ελλάδα η 3η θέση στην κανονική σεζόν που κατακτήθηκε πανάξια να χαθεί σχετικά εύκολα από μια ομάδα-καφενείο. Το τελικό αποτέλεσμα της 4ης θέσης που είναι ακριβώς η ίδια με πέρσι όπου είχες χαμηλότερο μπάτζετ και πιο δυνατούς αντιπάλους σε συνδυασμό  με την απουσία μεταγραφών "κορμού"(κάτι  που θα φανεί ξεκάθαρα μέσα στις επόμενες ημέρες) ώστε να έχει αυτή η ομάδα μια συνέχεια δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν ως επιτυχία.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Πριν καν τελειώσει το πρωτάθλημα και η μεταγραφολογία σχετικά με τον Όκαρο Γουάιτ και τον Δημήτρη Πρίφτη είχε αρχίσει ήδη να οργιάζει. Η παραμονή του Γουάιτ θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη μιας και πολύ δύσκολα ο MVP της φετινής Basket League να προτιμήσει τον ΑΡΗ μας. Από την μια το NBA που είναι ο στόχος του, από την άλλη η Ευρωλίγκα με ομάδες που προσφέρουν εκτός από πολλά χρήματα και  "πρόσβαση" σε τίτλους και τον ΑΡΗ μας από την άλλη πλευρά εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το "όμορφο κλίμα" να μην μπορεί να δώσει το κάτι παραπάνω σε χρήμα και στόχους(με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον). Φυσικά τα πάντα θα κριθούν από την παραμονή του Δ.Πρίφτη μιας και η πρόταση ανανέωσης που του έγινε από τον Ν.Λάσκαρη με γοργούς ρυθμούς μέσα σε λίγες ώρες έχει πάρει τον χαρακτήρα "σήριαλ". Σεβαστή η δουλειά του Δ.Πρίφτη στον ΑΡΗ αλλά καλό είναι να μην είμαστε "τεχνοκράτες" μόνο στα μπάτζετ των αντιπάλων που μας κερδίζουν αλλά και στην επίτευξη των στόχων. Συν ότι το να είσαι προπονητής στον ΑΡΗ επιβάλλει να έχεις υψηλούς στόχους και μεγάλη ευθύνη πάνω σου. Αν παραμείνει ο Δ.Πρίφτης τότε πολύ πιθανό να γίνει μια προσπάθεια να διατηρηθούν 5-6 παίκτες από την φετινή χρονιά συν τους πιτσιρικάδες. Σε διαφορετική περίπτωση πολύ δύσκολα να αποφύγουμε την δημιουργία μιας ολοκαίνουργιας ομάδας στημένη πάνω σε διαφορετική φιλοσοφία. Οι πληροφορίες σχετικά με το μπάτζετ της νέας χρονιάς αναφέρουν διπλασιασμό(ίσως και παραπάνω) κάτι που ναι μεν είναι θετικό αλλά αν μιλάμε για παραμονή των 4 Αμερικανών που φέτος με τις εμφανίσεις τους ανέβασαν σημαντικά το κασέ τους τότε ένα μεγάλο μέρος θα φύγει στην προσπάθεια να διατηρηθείς στα ίδια επίπεδα. 

Ο "ΚΟΡΜΟΣ"  ΣΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ... 

Γουάιτ, Μακνήλ, Γουότερς και Χάγκινς, 4 Αμερικάνοι που βοήθησαν πάρα πολύ φέτος και αν υπάρχει η δυνατότητα σίγουρα είναι προτιμότερο να παραμείνουν από το να ρισκάρει ο ΑΡΗΣ να βρει αντίστοιχους ή και καλύτερους. Σίγουρες λύσεις που ξέρεις πλέον τι μπορείς να πάρεις από τον καθένα.

Πελεκάνος και Ζάρας δεν ανταποκρίθηκαν στον ρόλο τους και ιδίως ο πρώτος λόγω και ηλικίας δύσκολα να παραμείνει. 

Ο Κοέν αν και έδειξε εξαιρετικά στοιχεία ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε απόλυτα ο Πρίφτης και αυτό πιθανόν να τον έχει οδηγήσει πριν καν τελειώσει η χρονιά σε άλλους προορισμούς όπως ακούγεται. 

Ο Ξανθόπουλος αν και συχνά έμεινε από δυνάμεις είναι από τους παίκτες που "έβγαλε" τα λεφτά του και σαν δεύτερος ή τρίτος πόιντ γκαρντ σίγουρα θα πρέπει να παραμείνει. 

Ο αρχηγός Σπύρος Μούρτος που μένει ελεύθερος αν δεν "πιέσει" πράγματα και καταστάσεις όπως έκανε στην προηγούμενη ανανέωση του συμβολαίου του μάλλον θα παραμείνει. Μπορεί να μην είναι ο αρχηγός που θα θέλαμε στον ΑΡΗ μας αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σε κάθε αγώνα τα δίνει όλα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ο "φιλότιμος" Βασίλης Σίμτσακ παρά την εξαιρετική χρονιά που έκανε(όπως και πέρσι) σύμφωνα με όλη την επαγγελματική του καριέρα εφόσον μείνει ο Πρίφτης, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να παραμείνει. Παρόλο που η οικογένεια του είναι στην Αθήνα και οι φήμες λένε ότι υπάρχει αρχική συμφωνία με ομάδα Α2 από την Αθήνα. Πάντως αν παραμείνει καλό είναι να περιοριστεί στον ρόλο του και να μην αναδειχθεί σε αρκετά παιχνίδια ως ο βασικός σέντερ της ομάδος μιας και για να αναγκάζεσαι να περιμένεις να σε σώσει ο συμπαθής Σίμτσακ στα 35 του, τότε κάτι λάθος έχεις κάνει στον σχεδιασμό σου.

Για την περίπτωση Τσούπκοβιτς τα λόγια είναι περιττά...

Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην καλύτερη περίπτωση και εφόσον συμφωνήσει ο Δ.Πρίφτης να πάει για 5 έμπειρους παίκτες. Διαφορετικά μπορεί να δούμε μέχρι και διψήφιο αριθμό... 

Το σίγουρο είναι ότι όσο και αν είναι το μπάτζετ, ο προπονητής της ομάδος οφείλει να το αξιοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί αποφεύγοντας μεταγραφές έμπειρων παικτών που θα αγωνίζονται μόλις 5΄ ή και καθόλου. Ευχής έργον είναι να αποκτηθούν κάποιοι καλοί έμπειροι Έλληνες που μαζί με τους πιτσιρικάδες που θα αποκτήσουν ενεργό ρόλο στην ομάδα να δημιουργηθεί ένας καλός Ελληνικός "κορμός" με προοπτική και όχι ημερομηνία λήξης. Μόνο έτσι μαζί με τους Αμερικάνους μπορείς να κάνεις ένα σύνολο που να σπάσει την 2αδα. Όσο για αυτό το τελευταίο, θεωρώ τη νέα σεζόν απαραίτητο η ομάδα να ξεκινήσει έχοντας ξεκάθαρους υψηλούς στόχους. Το να βγαίνεις 4ος και την επόμενη χρονιά να ξαναβγαίνεις 4ος και να πανηγυρίζεις όταν έχεις καταφέρει μόλις 3 φορές να βγείς 3ος τα τελευταία 23 χρόνια είναι πέρα από μίζερο και προσβλητικό για την δυναμική του ΑΡΗ και του κόσμου του. Οπότε ανεξάρτητα από παίκτες και προπονητή είναι ευθύνη της διοίκησης να θέσει ξεκάθαρα τους στόχους της νέας χρονιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στόχους που να αρμόζουν στην ιστορία της ομάδος, στο μεγαλείο του κόσμου της και στην δυναμική του ιδιοκτήτη της!

ΥΓ. 70.000€ για τον πρώτο χρόνο η πρόταση του Ν.Λάσκαρη και οι θαυμαστές-μάνατζερ του κόουτς έσπευσαν να την χαρακτηρίσουν μικρή... Δηλαδή οικογένεια, συγκίνηση, χαμηλά το κεφάλι, αργά βήματα, οικονομία στον Λάσκαρη, μικρά μπάτζετ, "υπερβάσεις" τύπου Κολοσσου και Καβάλας αλλά η αμοιβή αμοιβή;

ΥΓ2. Τεράστιε Νίκο Λάσκαρη! Αν κάνει το κόλπο-γκρόσο τότε θα γράψω επισήμως εδώ "συγνώμη" για τις όσες φορές σε κατ ιδίαν συζητήσεις είπα ότι τον παρασέρνουν τον πρόεδρο!

ΥΓ3. Όλα τα παραπάνω είναι μια προσωπική άποψη με την οποία ελεύθερα ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει στο ίδιο μέσο που δημοσιεύτηκε.