Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και αποκτά συνέπεια στο παιχνίδι του, ήρθε το 3-0 στη Λιβαδειά να μας προσγειώσει απότομα. Απέναντι σε μια ομάδα που δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ σε 8 αγωνιστικές, εμφανιστήκαμε χωρίς δημιουργία, με προβληματικό κέντρο και φθηνά λάθη στην άμυνα. Μια ήττα και μια εμφάνιση που μας γυρίζει αρκετά βήματα πίσω.

ΔΕΧΘΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε το 4-4-2, με τον Γένσεν δίπλα στον Χόνγκλα αντί του Ράσιτς και τον Παπασαραφιανού στα αριστερά της επίθεσης. Η πρώτη προσπάθεια ήταν δική μας  αλλά αμέσως μετά ο Λεβαδειακός βρήκε αυτό που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς. Ελνένι, Κωστή και Νίκας συνεργάστηκαν χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη κάνοντας  το 1-0 μόλις στο 8΄.

Το κακό δεν ήταν μόνο ότι δεχθήκαμε ξανά ένα γρήγορο γκολ. Ήταν ότι αυτή τη φορά δεν ακολούθησε ουσιαστική αντίδραση. Η μπάλα περνούσε από τα πόδια μας, κερδίζαμε κόρνερ, αλλά δεν μπορούσαμε να συνδέσουμε το κέντρο με την επίθεση. Οι Κουαμέ και Καντεβέρε έμεναν αποκομμένοι και ο Λεβαδειακός προστάτευε το προβάδισμά του χωρίς να πιέζεται ιδιαίτερα.

Πριν από την ανάπαυλα ήρθε και το δεύτερο δώρο. Ο Βέλιο απέκρουσε άσχημα το σουτ του Μανθάτη και στη συνέχεια έκανε το πέναλτι προσπαθώντας να διορθώσει το λάθος του. Με το πέναλτι και το 2-0 η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια έχοντας φέρει η ίδια τον εαυτό της σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η είσοδος του Γιαννιώτα στο δεύτερο μέρος έδωσε λίγη περισσότερη κίνηση και ο ΑΡΗΣ μας προσπάθησε να ανεβάσει την πίεσή του. Η μεγάλη στιγμή ήρθε με το σουτ του Καντεβέρε που πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι. Αν έμπαινε, θα υπήρχε χρόνος να διεκδικήσουμε την επιστροφή. Δεν μπήκε, όμως, και η συνέχεια δεν είχε την ανάλογη επιμονή και δημιουργία. Αντί να βάλουμε τον Λεβαδειακό σε κατάσταση πίεσης, του δώσαμε χώρους για νέες ευκαιρίες και στο 87’ βρήκε και το 3-0. Ένα τέλος ανάλογο της συνολικής μας παρουσίας.

ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΘΕ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είδαμε σήμερα; Ένα ανύπαρκτο δημιουργικά κέντρο και μια ομάδα ασύνδετη που δεν ήξερε τι να την κάνει την μπάλα. Ένα σύνολο παικτών που σχεδόν κανέναν δεν μπορείς να τον βαθμολογήσεις έστω με τη βάση. Και έναν προπονητή που πάνω που αρχίσαμε λίγο να τον εμπιστευόμαστε τελικά να μας δίνει ένα χαστούκι για να συνέλθουμε και να τον κοιτάξουμε όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ευχόμασταν να είναι.

Έλειψε ο Ράσιτς έλειψε  και η σύνδεση των γραμμών, η σωστή πρώτη πάσα και η ηρεμία στην ανάπτυξη. Ο Γένσεν δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι και ο Χόνγκλα έμοιαζε μόνος.  Ο Παπασαραφιανός δεν μπόρεσε να συνεχίσει την καλή παρουσία του Κυπέλλου, αλλά προφανώς δεν μπορεί να περιμένουμε από έναν νεαρό να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας. Δυσλειτουργία που δεν διορθώθηκε ούτε με τις παρεμβάσεις του Γρηγορίου. Και εδώ υπάρχει ευθύνη του Γρηγορίου. Δεν φάνηκε να έχει διαβάσει σωστά τον αντίπαλο ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Μετά το σημερινό reset μάλλον μοιάζει άσκοπο τουλάχιστον αυτή τη στιγμή να μιλάμε για αγωνιστική ταυτότητα, για καλά χρονικά διαστήματα και βελτίωση. Πλέον αναμένουμε μόνο αποτελέσματα μιας και οι εμφανίσεις μοιάζουν τυχαίες.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΓΚΕΛΕΣ, ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ

Πιστός στις κακές παραδόσεις του ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά, έχασε αμαχητί με 3-0 από μια ομάδα που δεν είχε πετύχει ούτε γκολ ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αγνώριστη ομάδα σήμερα λες και έπαθε αμνησία. Δεν θύμισε σε τίποτα την ομάδα που τα τελευταία παιχνίδια έπαιζε κάποια διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και έψαχνε τον τρόπο να τα επεκτείνει χρονικά. Σημαντική βαθμολογική απώλεια, μεγάλο πισωγύρισμα, ακόμη μεγαλύτερο ξενέρωμα.

Μια ήττα που μπορούσε όχι απλά να αποφύγει αλλά να την μετατρέψει σε νίκη… γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ, χάνοντας με 2-1 από τον Παναθηναϊκό με γκολ λίγο πριν το φινάλε της αναμέτρησης. Η ομάδα του Γρηγορίου παρά τις πολλές αλλαγές βρήκε ευκαιρίες, ισοφάρισε με τον Καντεβέρε και είχε τις στιγμές της για να φέρει τούμπα το παιχνίδι. Στο τέλος όμως ένα «εύκολο» γκολ του στέρησε ακόμη και την ισοπαλία. Κρατάμε όμως την συνολική εμφάνιση αλλά και την παρουσία των «μικρών» Χαρούπα και Παπασαραφιανό που έδειξαν καλά στοιχεία.

ΓΡΗΓΟΡΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου άλλαξε πρόσωπα και διάταξη επιλέγοντας τον Μιρ στην κορυφή, τον Γένσεν πίσω του και τους Μπουσαΐντ και Παπασαραφιανό στα άκρα. Με τον Χαρούπα αριστερά στην άμυνα και τον Μπασίρου δίπλα στον Χόνγκλα, η ομάδα αναζητούσε διαφορετικές συνεργασίες από αυτές των τελευταίων αγώνων.

Πριν προλάβει να τις βρει βρεθήκαμε πίσω στο σκορ. Ο Λούζα σχεδόν ανενόχλητος είχε τον χώρο να περάσει την κάθετη και ο Κοντούρης εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια στην άμυνά μας και την κακή έξοδο του Βέλιο για το 1-0. Μια φάση που μπορούσαμε να σταματήσουμε νωρίτερα αν ο Μπασιρού είχε γρηγορότερες αντιδράσεις και περισσότερη ένταση στο παιχνίδι του.

Στη συνέχεια αν και υπήρχε διάθεση έλειπε η σωστή απόφαση κοντά στην περιοχή. Προς το τέλος του ημιχρόνου καταφέραμε να γίνουμε πιο απειλητικοί. Ο Μιρ προτίμησε να εκτελέσει αντί να αξιοποιήσει τον ελεύθερο Γένσεν, με τον Πένια να αποκρούει, ενώ ο Χαρούπας έφτασε με προσωπική προσπάθεια σε σουτ μέσα από την περιοχή και ανάγκασε τον γκολκιπερ σε μια ωραία απόκρουση.

ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ, ΤΟΥ ΕΛΕΙΨΕ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε πιο επιθετικά στην επανάληψη με τους 2 νεαρούς να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Από τη σέντρα του Χαρούπα ο Παπασαραφιανός στέλνει με κεφαλιά την μπάλα λίγο πάνω από το δοκάρι. Ενώ λίγο αργότερα ο Χαρούπας δημιούργησε ξανά αλλά ο Γένσεν σπατάλησε μια μεγάλη ευκαιρία με αδύναμο τελείωμα.

Η είσοδος των Γκαρέ, Κουαμέ και Καντεβέρε έδωσε περισσότερη απειλή στην επίθεση. Πριν έρθει το γκολ χρειάστηκε η μεγάλη επέμβαση του Βέλιο στο τετ α τετ του Αντίνο για να παραμείνουμε στο παιχνίδι. Στο 65΄ ο Γκαρέ κέρδισε την μπάλα και βρήκε τον Παπασαραφιανό, εκείνος μπήκε στην περιοχή και γύρισε σωστά στον Καντεβέρε για το 1-1!

Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα ο Παναθηναϊκός βρήκε περισσότερες επιθέσεις στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα και στο 89΄ μια σέντρα του Κυριακόπουλου βρήκε τον Ραστόντερ που με τακουνάκι αιφνιδίασε τον Βέλιο για το 2-1. Σε μια φάση που η άμυνα μας ήταν πολύ χαλαρή χωρίς λόγο. Στις καθυστερήσεις ο Φαμπιάνο δεν πρόλαβε να βρει την μπάλα μπροστά στην εστία και η ευκαιρία για μια δεύτερη ισοφάριση χάθηκε.

ΞΕΧΝΑΕΙ… ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Όπως ήταν αναμενόμενο οι αλλαγές του Γρηγορίου επηρέασαν τη συνοχή της ομάδας κάτι που φάνηκε κυρίως στο ξεκίνημα. Το «φθηνό» πρώτο γκολ έδειχνε ότι και πνευματικά οι 11 που είχαν επιλεχθεί δεν ήταν σε ετοιμότητα. Στην πορεία όμως η εικόνα βελτιώθηκε σε όλα τα επίπεδα. Βρέθηκαν συνεργασίες, δημιουργήσαμε προϋποθέσεις και όταν μπήκαν οι αλλαγές ήρθε και η ισοφάριση. Εκεί χρειαζόταν καλύτερη διαχείριση από τον πάγκο και μεγαλύτερη συγκέντρωση μέσα στο γήπεδο. Η ομάδα έδειξε ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη αλλά της έλειπε μια σωστή απόφαση για να το πετύχει. Και όταν δεν το πετυχαίνεις όταν σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες τότε συχνά το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί όπως έγινε σήμερα.

Κατά τα άλλα ο Χαρούπας και ο Παπασαραφιανός έδωσαν ουσιαστικούς λόγους για να τους ξαναδούμε. Ο πρώτος πήρε πρωτοβουλίες και δημιούργησε ευκαιρίες ενώ ο δεύτερος απείλησε κάμποσες φορές και στο γκολ της ισοφάρισης κάνει τη σωστή πάσα. Πέρα όμως από αυτούς δεν νομίζω ότι οι υπόλοιποι άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσε ο Γρηγορίου. Μιρ και Γένσεν επιβάλλετε να έχουν καλύτερες αποφάσεις και τελειώματα. Αυτά τα παιχνίδια είναι ευκαιρία να δείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν περισσότερα και όταν παρουσιάζονται έτσι δύσκολα να τους δούμε διαφορετικά. Στους αρνητικούς πρωταγωνιστές θα βάλουμε και τον Βέλιο που σήμερα πρόσθεσε μια κακή παρένθεση στις εξαιρετικές εμφανίσεις του από την αρχή της χρονιάς.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Η εμφάνιση σήμερα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Η δημιουργική βελτίωση και η παρουσία των νεαρών είναι πράγματα που κρατάμε, αλλά χρειάζεται να συνοδεύονται από αποτελεσματικότητα και καλύτερη προστασία της εστίας μας. Διακρίνεται πλέον μια συνέπεια και μια συνέχεια σε αυτά που προσπαθεί να περάσει ο Γρηγορίου και σήμερα πάρα τις τόσες αλλαγές το είδαμε σε αρκετά σημεία του αγώνα. Στόχος παραμένει η επέκταση αυτών των καλών διαστημάτων στο παιχνίδι.

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ

Με τόσες αλλαγές και απουσίες σήμερα, κανείς δεν περίμενε τον ΑΡΗ μας τόσο ανταγωνιστικό. Η ομάδα είχε την εικόνα και τις ευκαιρίες για να πάρει κάτι από το ΟΑΚΑ και αυτό κάνει την ήττα ακόμη πιο πικρή. Δεν γίνεται να παλεύεις, να επιστρέφεις, να σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες και στο τέλος να φεύγεις με άδεια χέρια τόσο απλά. Όσο στενάχωρο και αν ήταν το τελικό αποτέλεσμα δεν παύει η ομάδα να παρουσιάζει κάποιες σταθερές, να δείχνει βελτίωση και να αφήνει υποσχέσεις για τη συνέχεια. Υποσχέσεις όπως ακριβώς άφησαν οι Παπασαραφιανός και ο Χαρούπας σήμερα με τον Γρηγορίου να πρέπει να αρχίζει να τους υπολογίζει περισσότερο. Ιδιαίτερα αν στο κύπελλο φέτος θέλουμε να προχωρήσουμε και δεν κάνουμε απλό τουρισμό.

Με ένα γεμάτο πρώτο ημίχρονο που σκοράραμε 4 φορές(μέτρησαν τα 3), ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Ατρόμητο με 3-1 και επέκτεινε το νικηφόρο του σερί! Το γρήγορο γκολ του Φαμπιάνο, η άδικη ισοφάριση από τον Ατρόμητο και η αντίδραση του ΑΡΗ με τον Κουαμέ και τον Πετρίς οδήγησαν στο σκορ νίκης πριν συμπληρωθεί μισή ώρα. Η συνέχεια είχε χαμηλότερο ρυθμό, αλλά το τρίποντο ήρθε χωρίς μεγάλη αγωνία και μας έφερε στους 16 βαθμούς και στην 4^η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ, ΔΕΝ ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου κράτησε την ίδια ενδεκάδα για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι και ο ΑΡΗΣ φρόντισε από νωρίς να δείξει τις διαθέσεις του. Η συνεργασία Γκαρέ και Μπρούμα στο κόρνερ έφερε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο ξεκίνημα.

Η ισοφάριση του Σερζίνιο στο 9΄ σε φάση που ξεκινάει από το χέρι του Μάγκνουσον που δεν είδε ούτε ο διαιτητής, ούτε το VAR δεν μας αποσυντόνισε. Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε να κερδίζει μονομαχίες, κυκλοφορούσε γρήγορα την μπάλα και πίεζε την προβληματική άμυνα του Ατρομήτου. Στο 23΄ ο Καντεβέρε κυνήγησε τη φάση και σούταρε, ο Χουτεσιώτης απέκρουσε και ο Κουαμέ ακολούθησε για να σκοράρει με κεφαλιά. Λίγο αργότερα ήρθε η εξαιρετική πάσα του Ράσιτς στην κίνηση του Πετρίς και δυνατό τελείωμα από πολύ δύσκολη γωνία για το 3-1! Η ομάδα βρήκε και 4^ο γκολ με τον Γκαρέ αλλά τα όργανα της διαιτησίας είδαν επαφή με το χέρι.

ΈΡΙΞΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ, ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το δεύτερο ημίχρονο δεν είχε την ίδια εκρηκτικότητα με το πρώτο. Ο Ατρόμητος έκανε αλλαγές και προσπάθησε να αναδιοργανωθεί η ομάδα μας διατήρησε την συγκέντρωση της και δεν αγχώθηκε. Μάλιστα υπήρχαν προϋποθέσεις για τέταρτο γκολ, αλλά δεν τις αξιοποιήσαμε ώστε να τελειώσουμε ακόμη πιο άνετα το παιχνίδι.

Οι φιλοξενούμενοι έγιναν περισσότερο απειλητικοί προς το τελευταίο κομμάτι του αγώνα, χωρίς να μας βάλουν σε παρατεταμένη πίεση. Στις καθυστερήσεις χρειάστηκε παρέμβαση του VAR για να διορθωθεί το πέναλτι που υπέδειξε ο Τσιμεντερίδης, αφού το μαρκάρισμα του Χόνγκλα ήταν εκτός περιοχής… Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια του Τσιμεντερίδη να αφυπνίσει τους αντιπάλους μας που έπεσε στο κενό και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το παιχνίδι.

Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Ο Γρηγορίου για ακόμη ένα παιχνίδι διατήρησε πρόσωπα και διάταξη με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει σωστές αποστάσεις, να πιέζει πιο ορθολογικά και να βγάζει ακόμη καλύτερες συνεργασίες. Το ότι η ισοφάριση δεν έφερε πανικό και το ότι η νίκη ήρθε μέσα από οργανωμένο ποδόσφαιρο δείχνει ότι γίνεται δουλειά τόσο σε τεχνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Στόχος παραμένει η διάρκεια γιατί αν τα σημερινά καλά 60’ γίνουν 90’ τότε θα μιλάμε για άλλον ΑΡΗ!

Σε ατομικό επίπεδο Πετρίς και Ράσιτς έκαναν τη διαφορά. Ο πρώτος πρόσφερε ανεβάσματα και απειλή από δεξιά ενώ ο δεύτερος είχε την καθαρή σκέψη που χρειαζόταν ο άξονας, με τον Χόνγκλα να βοηθά στις μονομαχίες. Το πείσμα του Καντεβέρε και η παρουσία του Κουαμέ στην περιοχή έδωσαν ουσία στο παιχνίδι με δύο επιθετικούς. Μαζί με τον σταθερό Φαμπιάνο που ήταν από τα βασικά πρόσωπα της νίκης. Η ομάδα διαθέτει παίκτες με ποιότητα και όταν αυτό επιβεβαιώνεται στο γήπεδο βλέπουμε εμφανίσεις σαν τις σημερινές.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

Την αγωνιστική του ταυτότητα φαίνεται να βρίσκει ο ΑΡΗΣ μας, που με 3 γκολ από το πρώτο ημίχρονο έφτασε στην τρίτη συνεχόμενη νίκη του στο πρωτάθλημα σκαρφαλώνοντας στην 4^η θέση! Ο Φαμπιάνο άνοιξε ξανά τον δρόμο, ο Κουαμέ ήταν εκεί που έπρεπε και ο Πετρίς συνδύασε τη γεμάτη παρουσία του με ένα υπέροχο γκολ. Με τον Ράσιτς να δίνει ποιότητα στον άξονα και την ομάδα να βγάζει ένταση και συνεργασίες έχοντας μεγαλύτερη διάρκεια από τα προηγούμενα παιχνίδια. Και αυτή η διάρκεια και η γενικότερη βελτίωση που παρατηρούμε στα τελευταία παιχνίδια είναι που μας κάνει να χαμογελάμε πέρα από τους 3 βαθμούς. Συνέχισε έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου και άσε τους Τσιμεντερίδηδες να σκούζουν!

ΥΓ. Ότι είπαμε για το μπάσκετ και το lioliosgate ισχύει και για το ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται κανένα δικαιοδοτικό όργανο να μας πει αν υπάρχουν στημένοι, μιλημένοι, δημοσιοσχεσίτες διαιτητές με μόνιμες συμπάθειες, αντιπάθειες και επιλεκτικές ευαισθησίες.  Τα βλέπουμε με τα ματάκια μας κάθε αγωνιστική.

Πολύτιμο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στη Λεωφόρο κόντρα στην Κηφισιά σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι όπου όπως εξελίχθηκε όλα τα αποτελέσματα ήταν ανοιχτά. Διπρόσωπη η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι ωστόσο δεν λύγισε όταν όλα πήγαιναν στραβά και στο τέλος πήρε τη νίκη με τις αλλαγές του Γρηγορίου αυτή τη φορά να βοηθάνε ώστε να έρθει το θετικό αποτέλεσμα.

ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε την ενδεκάδα του αγώνα με τον Βόλο, αλλά το ξεκίνημα δεν είχε την ίδια επιθετική ορμή. Η Κηφισιά μπήκε καλύτερα και ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε χρόνο για να ισορροπήσει. Όταν άρχισε να πιέζει πιο αποτελεσματικά και να βρίσκει χώρους, δημιούργησε και τις προϋποθέσεις για το γκολ. Ο Πετρίς έδωσε έτοιμη ευκαιρία στον Μπρούμα, που δεν την αξιοποίησε, ενώ ο Καντεβέρε απείλησε με κεφαλιά από κόρνερ.

Το προβάδισμα ήρθε τελικά από το σουτ του Γκαρέ που σταμάτησε στο χέρι του Ζολιμπουά. Ο Μπρούμα ανέλαβε την εκτέλεση και ο Ραμίρες απέκρουσε, προκαλώντας μας ξανά τον γνωστό εκνευρισμό με τα πέναλτι. Ευτυχώς υπήρχε παράβαση του Αντονίσε, ο οποίος μπήκε πρόωρα στην περιοχή και απομάκρυνε την μπάλα. Η εκτέλεση επαναλήφθηκε και αυτή τη φορά ο Πορτογάλος έκανε το 0-1 στο 32’.

Το γκολ μάς έδωσε το προβάδισμα, αλλά όχι και την αποτελεσματικότητα που χρειαζόταν για να το διευρύνουμε. Η ευκαιρία του Καντεβέρε στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου ήταν από αυτές που περιμένεις περισσότερα. Πήγαμε στα αποδυτήρια μπροστά, αφήνοντας όμως τη δουλειά μισοτελειωμένη.

ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ Ο ΓΚΑΡΕ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

Στην επανάληψη εμφανίστηκαν ξανά οι αδυναμίες μας. Οι επιθέσεις δεν ολοκληρώνονταν σωστά, η μεσαία γραμμή δυσκολευόταν να ελέγξει τον ρυθμό και η Κηφισιά έβρισκε χώρους. Στο 53’ ο Σαγάλ είχε χρόνο να σημαδέψει έξω από την περιοχή και με εξαιρετικό σουτ έκανε το 1-1. Η ισοφάριση έδωσε ώθηση στους γηπεδούχους και ο Βέλιο χρειάστηκε να επέμβει για να μη βρεθούμε πίσω.

Αγγίξαμε το 2^ο γκολ με τη μεγάλη ευκαιρία του Κουαμέ που δεν κατάφερε να περάσει την μπάλα στους ελεύθερους συμπαίκτες του, αλλά συνολικά το παιχνίδι είχε ανοίξει επικίνδυνα. Μπορούσαμε να σκοράρουμε, μπορούσαμε όμως και να δεχθούμε δεύτερο γκολ. Οι Μιρ και Μπουσαΐντ μπήκαν στο 72’, με τον Ισπανό να έχει καθοριστική συμμετοχή στη φάση που έκρινε τον αγώνα. Στο 89’ έκανε την κίνηση από δεξιά και γύρισε την μπάλα στην περιοχή. Αυτή έφτασε στον Γκαρέ, που με προσποίηση έφτιαξε τον χώρο του και εκτέλεσε για το 1-2! Μια ενέργεια ποιότητας την κατάλληλη στιγμή, που άλλαξε όλο το συναίσθημα της βραδιάς και μας έδωσε το διπλό.

ΙΔΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η ποιότητα του Γκαρέ που φέτος δεν αποδίδει καλά έκανε τελικά τη διαφορά σε ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν μπορούσε να επιβληθεί. Από δικό του σουτ κερδίσαμε το πέναλτι, από δική του εκτέλεση πήραμε τη νίκη. Σημαντική και η συμβολή του Μιρ, που μπήκε από τον πάγκο και συμμετείχε αποφασιστικά στο νικητήριο γκολ. Τέτοιες λύσεις χρειάζεσαι όταν το παιχνίδι δεν εξελίσσεται όπως θέλεις. Μαζί κρατάμε την παρουσία του Πετρίς και τις επεμβάσεις του Βέλιο, χωρίς τις οποίες το φινάλε θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό.

Το δεύτερο ημίχρονο όμως πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Γρηγορίου. Με τον Βόλο χάσαμε τη συγκέντρωσή μας έχοντας τρία γκολ προβάδισμα. Σήμερα με το σκορ εύθραυστο, πάλι δεν καταφέραμε να ελέγξουμε το παιχνίδι. Ο άξονας δεν λειτούργησε καλά, ο Ράσιτς έμεινε μακριά από την καλή του εικόνα και οι επιθετικοί σπατάλησαν προϋποθέσεις που μπορούσαν να γίνουν καθαρές ευκαιρίες. Η επιμονή μέχρι το τέλος είναι θετική. Χρειάζεται όμως και καλύτερη λειτουργία, ώστε να μη στηριζόμαστε σε μια απόκρουση και μια προσωπική ενέργεια για να βγάλουμε άκρη. Στόχος παραμένει η μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση και φυσικά η αποτελεσματικότητα στις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται μέσα στο παιχνίδι. Ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν σήμερα αλλά ευτυχώς στο τέλος δεν μας στοίχισαν.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΨΥΧΟΒΓΑΛΤΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Από το προβάδισμα με το «διπλό» πέναλτι, τις χαμένες ευκαιρίες για το 2^ο γκολ που μετατράπηκαν σε ισοφάριση της Κηφισιάς, μέχρι τον απόλυτο αποσυντονισμό της ομάδας μετά το 1-1 και το νικητήριο γκολ του Γκαρέ λίγο πριν το φινάλε! Κλασσικός ψυχοβγάλτης ΑΡΗΣ που ευτυχώς στο τέλος μας κέρασε τη χαρά της νίκης. Νίκη που δίνει βαθμούς, δίνει ψυχολογία και δίνει(?) μια ώθηση για να πιστέψει παραπάνω η ομάδα στις δυνάμεις της μπας και στη συνέχεια δούμε κάτι διαφορετικό. Κάτι πολύ διαφορετικό από μια μπερδεμένη ομάδα που μέσα στο ίδιο παιχνίδι εναλλάσσει το καλό με το κακό της πρόσωπο ανά 10’… Αν στο τέλος κερδίζουμε όπως έγινε σήμερα χαλάλι η ανεβασμένη πίεση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επιστροφή στην αγωνιστική δράση, επιστροφή και στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που κέρδισε τον Βόλο με 3-2! Εντυπωσιακός μέχρι το 55’ με 3-0 κάλπαζε προς μια εμφατική νίκη, αδικαιολόγητα προβληματικός  από ένα χρονικό σημείο και μετά πρόσθεσε άγχος στον εαυτό του(και σε όλους μας) δεχόμενος 2 γκολ από στατικές φάσεις χωρίς καν να το καταλάβει. Ωστόσο το θετικό ντεμπούτο του Μπρούμα σε μια θέση που πονάμε… και η συνολική επιθετική λειτουργία της ομάδας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα είναι μερικοί λόγοι που μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε.

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ, ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η επιλογή του Γρηγορίου να βάλει μαζί Κουαμέ και Καντεβέρε με Μπρούμα και Γκαρέ στα άκρα, έδωσε από το ξεκίνημα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην επίθεσή μας. Υπήρχαν κινήσεις, στηρίγματα και παίκτες μέσα στην περιοχή. Ο Πετρίς ανέβηκε από δεξιά και ο Κουαμέ με εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο 7’. Ένα γρήγορο γκολ που συνοδεύτηκε από συνέχεια στην προσπάθεια και αρκετές ευκαιρίες.

Ο Μπρούμα έδειξε από την πρώτη του παρουσία ότι μπορεί να μας βοηθήσει. Έδωσε πλάτος, κέρδισε μονομαχίες και το φάουλ από το οποίο ξεκίνησε η φάση του δεύτερου γκολ. Εκεί ο Φαμπιάνο χρειάστηκε δύο κεφαλιές. Η πρώτη σταμάτησε στο δοκάρι, η δεύτερη, μετά τη σέντρα του Γκαρέ, κατέληξε στα δίχτυα για το 2-0.

Ο Καντεβέρε πήγε να χαλάσει την εικόνα με την εκτέλεση του πέναλτι που κέρδισε ο Γκαρέ. Σε ένα παιχνίδι που ελέγχεις, τέτοιες ευκαιρίες τις αξιοποιείς και τελειώνεις τη δουλειά. Ευτυχώς ο ίδιος βρήκε τον τρόπο να διορθώσει το λάθος του πριν από την ανάπαυλα. Η εξαιρετική κάθετη του Ράσιτς τον έβγαλε στην πλάτη της άμυνας, πέρασε τον Σιαμπάνη και έκανε το 3-0. Ένα ημίχρονο γεμάτο επιθετικές λύσεις, με τον Βέλιο πάντως να χρειάζεται μια σημαντική απόκρουση για να κρατήσει το μηδέν.

ΑΠΟ ΤΟ 3-0 ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΩΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΝ

Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν και μετά την ανάπαυλα, αλλά το τέταρτο γκολ δεν ήρθε. Και όσο δεν τελειώναμε το παιχνίδι, ο Βόλος άρχισε να βρίσκει χώρο και να πιστεύει ότι μπορεί να διεκδικήσει κάτι. Το 3-1 ήρθε από κόρνερ, με τον Αγιάκουα να σκοράρει ανενόχλητος κοντά στην εστία. Ένα γκολ που έπρεπε να μας ξυπνήσει. Αντί γι’ αυτό, χρειάστηκε ξανά ο Βέλιο να απομακρύνει εντυπωσιακά το σουτ του Κόμπα για να μη γίνει ακόμη νωρίτερα το παιχνίδι ντέρμπι. Ο Γρηγορίου έριξε Γένσεν και Μπουσαΐντ, η ομάδα βρήκε ξανά κάποιες καλές επιθέσεις, αλλά ούτε η μεγάλη ευκαιρία του Ράσιτς στο 83’ κατέληξε στα δίχτυα.

Και μετά ήρθε πάλι μια στημένη μπάλα, πάλι μια χαμένη κεφαλιά μέσα στην περιοχή μας και το 3-2 από τον Κάργα λίγο πριν από το τέλος. Ξαφνικά περιμέναμε να περάσουν τα λεπτά. Στις καθυστερήσεις ο Αγιάκουα βρήκε ακόμη μία κεφαλιά από κόρνερ και μας έκανε να κρατήσουμε την ανάσα μας. Κρατήσαμε τελικά τη νίκη, αλλά είχαμε καταφέρει να μετατρέψουμε μόνοι μας ένα άνετο απόγευμα σε δοκιμασία για τα νεύρα μας.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ

Μέχρι να εμφανιστεί η χαλάρωση, να δεχθούμε δύο γκολ από στημένες μπάλες και να περιμένουμε το τελευταίο σφύριγμα με αγωνία είδαμε έναν εξαιρετικό ΑΡΗ που κυριαρχούσε μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Καντεβέρε, Κουαμέ, Γκαρέ, Μπρούμα και Ράτσιτς διαθέτουν ποιότητα και μπορούν να κάνουν την διαφορά σε μια αναμέτρηση. Και όταν παίρνουν βοήθειες και από τους υπόλοιπους όπως πρόσφεραν σήμερα οι Χόνγκλα, Πετρίς, Ρίτσαρντς και φυσικά οι Φαμπιάνο και Βέλιο που ήταν καθοριστικοί όλα λειτουργούν ιδανικά. Προφανώς και αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που θέλει να βλέπει ο Γρηγορίου όπως και όλοι μας.

Όταν όμως βλέπεις αυτές τις αλλαγές σε έναν αγώνα που ελέγχεις απόλυτα, αντί να προσθέτουν κάτι θετικό τελικά να σε μπερδεύουν όπως μπερδεύτηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα από ένα σημείο και μετά τότε αγαπητέ Γρηγορίου θα πρέπει να δεις τι φταίει. Τι φταίει και παίκτες αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις από την φυσική τους όταν υπάρχουν εναλλακτικές. Τι γίνεται και κάποιοι παίκτες στηρίζονται με μανία ενώ άλλοι εξαφανίζονται σε μια στιγμή και μια σειρά από προβλήματα που σχετίζονται 100% με το πολυπληθές ρόστερ και παίκτες «βαρίδια» που έχει να διαχειριστεί ο Γρηγορίου. Προβλήματα που βγήκαν κόντρα στον Ηρακλή και μας κόστισαν 2 βαθμούς, βγήκαν και σήμερα με τον Βόλο αλλά δεν το πληρώσαμε. Μπράβο για το ποδόσφαιρο που έπαιξε η ομάδα για περίπου 55’, μπράβο για τους 3 βαθμούς αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψει αυτή η ομάδα να αδικεί τον εαυτό της.

ΑΠΕΦΥΓΕ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ

Τρεις πολύτιμοι βαθμοί, αλλά και μια υπενθύμιση ότι αυτός ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη πολλή δουλειά μπροστά του ήταν η αποψινή αναμέτρηση με τον Βόλο. Σε ένα παιχνίδι που λίγο έλειψε από παράσταση για έναν ρόλο να καταλήξει σε τραγωδία. Οι τρεις βαθμοί όμως ήταν το ζητούμενο και ήρθαν. Μαζί τους ήρθε και ένα καλό δείγμα για το τι μπορούμε να κάνουμε μπροστά με την προσθήκη του Μπρούμα αλλά και τι ποδόσφαιρο τελικά μπορεί να παίξει αυτή η ομάδα. Αυτό όμως που προέχει τη δεδομένη στιγμή είναι να μάθει να εξαργυρώνει τα καλά του διαστήματα όπως έκανε σήμερα(και δεν έκανε κόντρα στον Ηρακλή) πάρα το αγχωτικό φινάλε. Επιστρέψαμε στις νίκες και ελπίζουμε να συνεχίσουμε έτσι.

2 βαθμούς πέταξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, μένοντας στο 0-0 με τον Ηρακλή σε ένα παιχνίδι που έπρεπε να είχε καθαρίσει από το πρώτο ημίχρονο. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε, δημιούργησε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη αλλά με περίσσια αφέλεια πέταξε στα σκουπίδια όλες τις στιγμές της. Στην επανάληψη αντί να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό έπεσε, οι αλλαγές μπέρδεψαν παρά έδωσαν λύση και στο τέλος θα μπορούσαμε ακόμη και να πληρώσουμε την αστοχία μας. Απογοήτευση στον κόσμο που ήλπιζε σε αυτό το παιχνίδι να ξεκινήσει μια «ανάκαμψη» και να πάει με άλλη διάθεση στην διακοπή.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ο Γρηγορίου επέλεξε αυτή τη φορά Μορόν και Καντεβέρε μαζί, επανέφερε τον Χόγκλα δίπλα στον Ράσιτς και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε. Πίεση ψηλά, κλεψίματα, ένταση και συνεχόμενες επισκέψεις στην περιοχή του Ηρακλή. Ο Γιαννιώτας σημάδεψε το δοκάρι μόλις στο 5', ο Μορόν έχασε τεράστια ευκαιρία λίγο αργότερα και στη συνέχεια Καντεβέρε, Χόγκλα, Ράσιτς και ξανά Μορόν είχαν τις δικές τους στιγμές. Το γκολ όμως δεν ήρθε και κάπως έτσι ένα πρώτο ημίχρονο όπου ο αντίπαλος περισσότερο προσπαθούσε να επιβιώσει παρά να παίξει ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε στο 0-0. Ημίχρονο που εύκολα έληγε με 2-0.

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ Χ

Και ενώ περιμέναμε η ομάδα να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε στο Α ημίχρονο, στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο μπήκαμε χωρίς την ίδια ένταση και φρεσκάδα. Ο Ηρακλής βρήκε την ευκαιρία να περάσει το κέντρο, να κρατήσει λίγο μπάλα παραπάνω και να απειλήσει για μια και μοναδική φορά στο παιχνίδι. Οι αλλαγές του Γρηγορίου δεν κατάφεραν να ξαναδώσουν στην ομάδα την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και όσο περνούσε η ώρα η πίεση μετατράπηκε περισσότερο σε άγχος παρά σε πραγματική απειλή. Και κάπως έτσι ένα παιχνίδι που έμοιαζε κομμένο και ραμμένο για να το κερδίσεις, ολοκληρώθηκε χωρίς γκολ και με έντονες αποδοκιμασίες.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΜΕ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο Γρηγορίου μετά το παιχνίδι είπε ότι δεν ξέρει τι άλλο έπρεπε να κάνει η ομάδα ως προς την προσπάθεια. Ως ένα σημείο έχει δίκιο. Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έκανε αρκετά από αυτά που ζητάμε. Έτρεξε, πίεσε, δημιούργησε και έφερε το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Αν όμως δεν βάζεις την μπάλα στα δίχτυα όλα τα υπόλοιπα χάνουν την αξία τους. Και όταν στο Β ημίχρονο αδικαιολόγητα αφήνεις το καλό σου πρόσωπο που έπειθε ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στο γκολ στα αποδυτήρια τότε κάπου εδώ αρχίζει να γίνεται σοβαρό το πρόβλημα.

Στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ που δυσκολεύεται απίστευτα να βρει γκολ ακόμη και όταν δημιουργεί τις προϋποθέσεις. Σήμερα Μορόν και Καντεβέρε είχαν τις στιγμές τους αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκαν, ενώ όσο περνούσε η ώρα έμπαινε ξανά στο παιχνίδι και αυτό το ψυχολογικό βάρος για το οποίο μίλησε ο Γρηγορίου. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα που όσο δεν σκοράρει τόσο περισσότερο αγχώνεται και όσο αγχώνεται τόσο περισσότερο χάνει την συγκέντρωση στο παιχνίδι της. Βέβαια με τον τρόπο που στήθηκε η ομάδα από το καλοκαίρι με κάμποσους παίκτες να είναι εκτός   ομάδας και ξαφνικά να υπολογίζονται όπως για παράδειγμα ο Μορόν και ο Αλφαρέλα που αγωνίστηκαν σήμερα συν παίκτες σαν τον Γκαρέ που είναι αγνώριστος σε σχέση με πέρσι και ένα πολυπληθές μπερδεμένο ρόστερ η κατάσταση είναι εξαρχής άκρως προβληματική. Και αυτό το μπέρδεμα ως ένα βαθμό έχει και τη «συγκατάθεση» του Γρηγορίου.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΡΘΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Αντί για ένα άνετο τρίποντο μείναμε με έναν βαθμό και ακόμη περισσότερο προβληματισμό. Ναι μεν δεν ήθελε να μπει η μπάλα στα δίχτυα αλλά και η εικόνα του Β ημιχρόνου κόντρα σε έναν τόσο αδύναμο αντίπαλο μόνο «παράσταση νίκης» δεν ήταν.  Πλέον η διακοπή είναι ίσως η τελευταία ελπίδα για να δουλέψει ο Γρηγορίου(?) με όλο το ρόστερ, να ξεκαθαρίσει ρόλους, να βελτιώσει αυτοματισμούς και κυρίως να ξαναδώσει στην ομάδα την αυτοπεποίθηση που είχε αρχίσει να αποκτά στην αρχή της χρονιάς. Καλές οι προθέσεις, η κατοχή, οι ευκαιρίες και η όλη προσπάθεια, οι βαθμοί όμως κερδίζονται μόνο όταν η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. Και ο ΑΡΗΣ εδώ και κάμποσα παιχνίδια έχει κολλήσει επιθετικά και το πληρώνει όπως ακριβώς έγινε και σήμερα.

ΥΓ. Δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ… δεν χάνονται αυτά τα γκολ…

ΥΓ2. Έτσι όπως έγινε ο μεταγραφικός σχεδιασμός η κανονική προετοιμασία της ομάδας ξεκινάει από αύριο. Ας περιμένουμε να δούμε λοιπόν τι θα δούμε μετά την διακοπή, με τον προπονητή και τους παίκτες να αναλαμβάνουν επιτέλους και τις δικές τους ευθύνες για τους πεταμένους βαθμούς.

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που επικράτησε με 1-0 της Μαρκό και έφθασε τους 4 βαθμούς στη League Phase του κυπέλλου. Μέχρι εκεί όμως περιορίζονται τα θετικά της ημέρας μια και απέναντι σε μια ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας με σημαντικές αλλαγές στη σύνθεσή της, η ομάδα προβλημάτισε έντονα με την εικόνα της. Ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο που ήδη έχουμε ξεχάσει… και ένα βελτιωμένο Β ημίχρονο χάρη στις αλλαγές που έδωσαν λίγη ζωντάνια στο οποίο όμως χρειάστηκε ένα  αυτογκόλ για να πάρεις τη νίκη που τόσο ήθελες. Για πολλά γκολ, ούτε κουβέντα.

ΚΑΤΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΣΚΕΤΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Με εκτεταμένο ροτέισον και αρκετές δοκιμές στην ενδεκάδα ο Γρηγορίου έδωσε χρόνο σε παίκτες που μέχρι τώρα είχαν μικρότερο ρόλο. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την εικόνα που είδαμε μιας και αυτές υποτίθεται είναι οι ευκαιρίες που περιμένουν κάμποσοι παίκτες. Η κατοχή που είχαμε κρατούσε τη Μαρκό μακριά αλλά ουσιαστικά δεν ξέραμε τι να κάνουμε τη μπάλα. Και ενώ εμείς ψαχνόμασταν και αναλωνόμασταν στο ένα φθηνό λάθος μετά το άλλο οι αντίπαλοι μας κατάφεραν να φθάσουν μια ανάσα από το γκολ με το δοκάρι τελικά να μας σώζει.

ΜΠΗΚΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΓΚΟΛ

Μανού, Γκαρέ και Σούταλο μπήκαν με την έναρξη του Β ημιχρόνου και λίγο αργότερα προστέθηκε και ο Μορόν. Η ομάδα έγινε πιο γρήγορη, πίεσε περισσότερο και άρχισε επιτέλους να πατάει πιο συχνά στην περιοχή. Στο 63' ήρθε το γκολ με τον Σούταλο να ανεβαίνει με αυτοπεποίθηση, η μπάλα να φθάνει στον Κουαμέ και το σουτ του χάρη στην παρέμβαση του Σμάλη να καταλήγει στα δίχτυα. Και ενώ ελπίζαμε ότι αυτό το γκολ θα «ξεκλείδωνε» την ομάδα τελικά οι παίκτες μας προτίμησαν τη διαχείριση του προβαδίσματος χωρίς το παραμικρό ρίσκο. 1-0 και τέλος.

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ

Δεν χρειάστηκε σήμερα ούτε να ψάξουμε πίσω από τις γραμμές ούτε να κάνουμε περίπλοκη ποδοσφαιρική ανάλυση. Ο ίδιος ο Γρηγορίου χαρακτήρισε την εμφάνιση πολύ άσχημη. Γιατί πολύ απλά απέναντι σου είχες τη Μαρκό και η εικόνα του αγώνα δεν σε έπειθε ότι αγωνίζονται 2 ομάδες διαφορετικών κατηγοριών. Ταχύτητα, κυκλοφορία, δημιουργία, αποφάσεις σε όλα ήμασταν αδικαιολόγητα πίσω. Προφανώς και ο Γρηγορίου σε σχέση με πέρσι έχει «χάσει» τον Γκαρέ και τον Χόγκλα που ακόμη ψάχνονται, έχει και το δύσκολο έργο της ενσωμάτωσης των νέων παικτών αλλά κάπου φαίνεται να έχει μπερδευτεί και ο ίδιος. Δύσκολη η διαχείριση της κατάστασης εκ των συνθηκών αλλά και ο Γρηγορίου κάποια πράγματα φαίνεται να τα έχει ζυγίσει λάθος. Και από τον ίδιο θα πρέπει να ξεκαθαρίσει η «διαχείριση» του ρόστερ για να καταλάβουν και οι παίκτες πως ακριβώς λειτουργεί η όλη φάση.

ΜΕΤΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ, ΜΕΤΡΙΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ

Σε έναν θεσμό όπως το κύπελλο με το συγκεκριμένο σύστημα διεξαγωγής, οι τρεις βαθμοί έχουν τεράστια σημασία. Αυτούς κρατάμε και τίποτα παραπάνω. Προφανώς και η ομάδα χρειάζεται χρόνο, να μπουν οι νέοι παίκτες και να βρουν ρυθμό. Χρειάζεται όμως και διάθεση, αποφασιστικότητα και σωστή νοοτροπία. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα σε έναν αδύναμο αντίπαλο δεν είχε τίποτα από όλα αυτά. Για αυτό νίκη ακόμη και με μισό αυτογκολ κόντρα στον Ηρακλή και «κανονική προετοιμασία» κατά τη διακοπή μπας και δούμε έναν κανονικό ΑΡΗ με τις όποιες δυνατότητες πραγματικά έχει αυτό το ρόστερ.

Δεύτερη συνεχόμενη ήττα στο πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ μας που έφυγε με άδεια χέρια από την Τούμπα, σε ενα παιχνίδι που για περίπου μισή ώρα είχε πάει ακριβώς εκεί που το θέλαμε αλλά μέσα σε λίγα λεπτά τα ατομικά λάθ και οι αποφάσεις του διαιτητή άλλαξαν εντελώς την εικόνα. Το 2-0 του ημιχρόνου ουσιαστικά τελείωσε το ντέρμπι μιας και η αντίδραση που περιμέναμε στην επανάληψη δεν ήρθε ποτέ στον βαθμό που θα έπρεπε.

ΜΠΗΚΕ ΣΑΝ ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ

Ο Γρηγορίου επανέφερε τους βασικούς του, έβαλε επιτέλους τον Γένσεν πιο μπροστά από Ράσιτς και Μπασίρου και ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως ακριβώς έπρεπε να μπει σε ένα ντέρμπι. Με ένταση, σωστές αποστάσεις, καλή κυκλοφορία και διάθεση να χτυπήσει κυρίως από την πλευρά του Κένι, όπου ο Γιαννιώτας δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα. Στο 15' ήρθε και η τεράστια ευκαιρία με τον Καντεβέρε να παίρνει την κεφαλιά από κοντά και τον Παβλένκα να σώζει τον Ποακ με τα πόδια. Ο Φαμπιάνο στην εξέλιξη της φάσης δεν βρήκε στόχο και κάπως έτσι χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία να πάρουμε το προβάδισμα σε ένα διάστημα όπου ο αντίπαλος δεν είχε δημιουργήσει τίποτα ουσιαστικό. Και δυστυχώς σε τέτοια παιχνίδια αν δεν εκμεταλλευτείς τις στιγμές σου, αργά ή γρήγορα θα τις πληρώσεις.

ΧΑΘΗΚΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ

Στο 31' ένα λάθος στην ανάπτυξη έδωσε στον Ποακ την ευκαιρία να βγει μπροστά, η μπάλα βρήκε στο χέρι του Φαμπιάνο και αφού ο Κολόμπο αρχικά έδειξε κόρνερ, το VAR τον κάλεσε να αλλάξει την απόφασή του και να δώσει πέναλτι. Το 1-0 άλλαξε εντελώς το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να απαντήσει και είχε μεγάλη στιγμή με τον Γένσεν, αλλά ο Παβλένκα είπε ξανά όχι. Και εκεί που περίμενες να πάμε στα αποδυτήρια για να ανασυνταχθούμε, ήρθε το δεύτερο δώρο. Ο Μπασιρού έχασε εύκολα την μπάλα, ο Ποακ βγήκε στην κόντρα και μετά από επέμβαση του Βέλιο ο Ζίβκοβιτς έκανε το 2-0 με την τύχη να μας γυρνά την πλάτη επιδεικτικά.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΔΕΝ ΗΡΘΕ

Ο Γρηγορίου σωστά άφησε στα αποδυτήρια τον κακό Μπασιρού και πέρασε τον Μανού, μεταφέροντας τον Γένσεν πιο πίσω. Στην πορεία μπήκε και ο Μορόν, αλλά όσο και αν ο ΑΡΗΣ πήρε περισσότερο την μπάλα δεν κατάφερε να βάλει πραγματικά δύσκολα στον αντίπαλο. Η κεφαλιά του Φαμπιάνο και κυρίως η μεγάλη ευκαιρία του Μορόν στο 80' ήταν οι στιγμές όπου μπορούσαμε να ξαναμπούμε στο παιχνίδι. Το γκολ όμως δεν ήρθε και το 2-0 παρέμεινε μέχρι το τέλος.

ΕΙΧΕ ΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Δύο γκολ από δύο τυχαίες καταστάσεις που όμως ξεκίνησαν από δικά μας λάθη έκριναν όλο το παιχνίδι. Με ένα πρώτο ημίχρονο που για περίπου 30' είχε πάει καλά κατέληξε στο χειρότερο δυνατό σενάριο. Και αυτό είναι το σημείο που πρέπει να προβληματιστούμε μιας και δεν γίνεται σε ημίχρονο που ακολουθείς το πλάνο σου και όλα βαίνουν καλώς τελικά να φεύγεις με 2 γκολ στα αποδυτήρια. Και εκεί που περιμένεις το κάτι παραπάνω, την αντίδραση για την ανατροπή ή έστω την ισοφάριση εσύ συνεχίζεις στο ίδιο τέμπο. Και αυτό είναι ίσως που με ενοχλεί περισσότερο. Κατά τα άλλα ο ΑΡΗΣ σήμερα έδειξε καλά στοιχεία σαν ομάδα. Όσο όμως έχεις ανέτοιμους παίκτες, επιρρεπείς στο λάθος αυτό δεν σου εξασφαλίζει τίποτα. Καλώς ή κακώς ο Γρηγορίου δείχνει αποφασισμένος να «ετοιμάσει» παίκτες μέσα από τα επίσημα παιχνίδια με οποιοδήποτε τίμημα. Τίμημα όπως τα ατομικά λάθη που στοιχίζουν βαθμούς. Το αν θα αποδώσει στην πορεία αυτό το ρίσκο θα φανεί μέσα στους επόμενους μήνες και κυρίως στα παιχνίδια μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος.

ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ

Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει φύγει αρκετές φορές νικητής από αυτό το γήπεδο παίζοντας πολύ χειρότερο ποδόσφαιρο από ότι παίξαμε σήμερα. Σε όλες τις νίκες(αλλά και τις κλεμμένες που έληξαν Χ) κανείς δεν ασχολήθηκε με το πως παίξαμε. Έτσι και σήμερα. Κατοχή, έλεγχος, ευκαιρίες κτλπ είναι ψιλά γράμματα όταν γνωρίζεις την ήττα από το ημίχρονο. Φυσικά σε αυτή την εξίσωση της ήττας μπαίνουν και οι διαιτητικές αποφάσεις και ο παράγοντας τύχη. Αλλά αν μείνεις σε αυτά δεν πρόκειται να βελτιωθείς ποτέ. Και ο ΑΡΗΣ οφείλει να βρει τον τρόπο να παίρνει αποτελέσματα. Είτε αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο, είτε όχι. Το αν είναι θέμα χρόνου το ξέρει ο Γρηγορίου και οι παίκτες του. Εμείς αναμένουμε να δούμε αντίδραση με νίκες. Τίποτα λιγότερο.

Tην ποιότητα του Μορόν που ξαναβρήκε ύστερα από καιρό δίχτυα χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να φύγει με τον βαθμό της ισοπαλίας από την Τρίπολη, σε ένα κακό παιχνίδι γεμάτο λάθη. Λάθη σαν αυτά των παικτών μας ακόμη και στα πιο απλά αλλά και λάθη του διαιτητή και του VAR όπως αυτό στη φάση του Γκαρέ που ίσως να μας έδινε τη νίκη. Και κάπως έτσι καταλήξαμε σε μια δίκαιη ισοπαλία με την ομάδα να προβληματίζει με την εικόνα της.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ, ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Με αρκετές αλλαγές λόγω της διαχείρισης ενόψει ποακ, ο Γρηγορίου επέλεξε ένα αρκετά πειραματικό σχήμα. Χαρούπας αριστερό μπακ, Τιάμ δίπλα στον Σούταλο και Μιρ στο αριστερό άκρο της επίθεσης ήταν οι επιλογές που ξεχώριζαν και στην πράξη ήταν ακριβώς η αριστερή πλευρά αυτή που εμφάνισε τα περισσότερα προβλήματα. Ο Αστέρας προσπάθησε να χτυπήσει από εκεί και ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε ποτέ να βρει σωστή λειτουργία μεσοεπιθετικά. Ο Μανού εκτός παιχνιδιού, ο Παλάσιος χωρίς ουσία, ο Μιρ χαμένος σε έναν ρόλο που δεν του βγήκε και ο Κουαμέ με αρκετές κακές επαφές. Το πρώτο ημίχρονο κύλησε μέσα στα λάθη και στην κακή ποιότητα, με τις πραγματικά καλές στιγμές να είναι ελάχιστες.

ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΟΡΟΝ

Ο Γρηγορίου προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση στην ανάπαυλα με Γκαρέ και Γιαννιώτα, αλλά ούτε το πιο ορθολογικό 4-4-2 άλλαξε ουσιαστικά την εικόνα. Ο Αστέρας παρέμεινε πιο απειλητικός και στο 60' ο Σούταλο έχασε τον Μακέντα που από κοντά έκανε το 1-0. Λίγο αργότερα ο Ιταλός βρέθηκε ξανά κοντά στο γκολ αλλά το πλασέ του μετά και την παρέμβαση του Φαμπιάνο κατέληξε στο δοκάρι. Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Μορόν. Μπήκε στο 63' και πέντε λεπτά αργότερα, σε μια φάση που δεν μύριζε καν γκολ, βρήκε τον τρόπο για να κάνει το 1-1. Μία φάση, μία επαφή, ένα γκολ. Αυτό που τόσες φορές μας έχει δώσει και αυτό που κανένας από τους υπόλοιπους επιθετικούς δεν έχει καταφέρει ακόμη να προσφέρει με την ίδια συνέπεια. Στο 86’ ο Γκαρέ μπαίνει στην περιοχή, ο Σίλβα βρίσκει το πόδι του και όχι την μπάλα, ο Τζήλος δείχνει να συνεχιστεί το παιχνίδι και το VAR δεν αλλάζει την απόφαση. Μια απόφαση που πιθανόν να έκρινε και τη νίκη.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ

Με το ροτέισον ελέω ειδικών κανονισμών του κυπέλλου να μας κάνει να αναρωτιόμαστε πως θα πορευτεί αυτή η ομάδα στον συγκεκριμένο θεσμό ο Γρηγορίου μοιάζει πλέον να έχει μπει σε μια διαδικασία αυτοσχεδιασμού και πειραματισμών αναζητώντας την ελπίδα. Ελπίδα να ξεπεταχτεί κάποιος ακόμη παίκτης και να βρει κάποιο νέο στήριγμα. Αυτή όμως η διαδικασία εμπεριέχει ρίσκο και  σήμερα η ομάδα δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί σε οτιδήποτε είχε στο μυαλό του ο Γρηγορίου. Δεν είχε ρυθμό, δεν είχε δημιουργία, δεν πήρε πράγματα από παίκτες που είχαν την ευκαιρία να δείξουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν περισσότερο χρόνο και για αρκετά μεγάλο διάστημα έμοιαζε περισσότερο να ψάχνει πώς θα παίξει παρά να εκτελεί κάποιο συγκεκριμένο πλάνο. Εξαίρεση ο Τιάμ που άρπαξε την ευκαιρία του. Από την άλλη όμως υπάρχει και η φάση του 86' που μπορεί να μας έδινε τους 3 βαθμούς. Το πιο σημαντικό μήνυμα της βραδιάς όμως δεν έχει να κάνει με τη διαιτησία. Έχει να κάνει με τον Μορόν που υπενθύμισε άπαντες πόσο σημαντικός είναι για την ομάδα μας, Σημαντικός παίκτης που δεν πρέπει να «καεί» αλλά να «αναστηθεί». Μέχρι να αποδείξει κάποιος άλλος ότι μπορεί να το κάνει με την ίδια συνέπεια, αυτή η ποιότητα δεν περισσεύει.

ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ, ΚΡΑΤΑΜΕ ΜΟΡΟΝ, ΤΙΑΜ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ

Μετά το στραπάτσο της τελευταίας αγωνιστικής αυτό που περιμέναμε σήμερα ήταν μια αντίδραση. Αντί για αυτό, είδαμε μια μπερδεμένη ομάδα να συνεχίζει να προβληματίζει ακόμη και κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους. Ναι απέφυγε την ήττα και θα μπορούσε να είχε κερδίσει αν το VAR έκανε τη δουλειά του αλλά ο πήχης δεν γίνεται να βρίσκεται εκεί. Κρατάμε τον βαθμό, το γκολ του Μορόν, και την ελπιδοφόρα εμφάνιση του Τιάμ και προχωράμε στο επόμενο παιχνίδι. Εκεί που περιμένουμε να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό να επιστρέφει στις νίκες.

ΥΓ. Το ότι ο ΑΡΗΣ ήταν κακός δεν αλλάζει τους κανονισμούς. Έδινε το πέναλτι, έπαιρνες το διπλό και όλη αυτή η αυτοκριτική μας θα γινόταν με άλλο mood.

ΥΓ2. Ποδοσφαιριστή που έχει αποδείξει ότι μπορεί να βάλει 20 γκολ δεν τον πετάς τόσο εύκολα στην άκρη.