Την χαρά μιας σπουδαίας νίκης μας στέρησαν οι 3 διαιτητές της σημερινής αναμέτρησης όπου με τις απίστευτες αποφάσεις τους διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα. Και αν στην τελευταία φάση του αγώνα μιλάμε για μια αμφισβητούμενη φάση, στην λήξη της κανονικής διάρκειας της αναμέτρησης γίνεται ξεκάθαρο διπλό φάουλ. Παρόλα αυτά όπως φάνηκε και σε όλη τη διάρκεια του αγώνα οι τρείς διαιτητές είχαν ξεκάθαρη πρόθεση να σπρώξουν τους Τούρκους στη νίκη όπως και το έκαναν...

Οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξεκίνησαν νωθρά, χωρίς δύναμη και συγκέντρωση στην άμυνα αλλά και με βιαστικές επιλογές στην επίθεση. Τίποτα σχεδόν δεν λειτουργούσε σωστά για τον ΑΡΗ στο πρώτο ημίχρονο αλλά παρόλα αυτά χάρη σε κάποια μακρινά σουτ αλλά και προσωπικές ενέργειες του Ντραγκίσεβιτς η ομάδα κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, μεταμορφωμένο σε άμυνα και επίθεση. Ξαφνικά η άμυνα μας έκλεισε και έγινε πολύ πιο δυνατή, την ίδια στιγμή που ο Κάμινγκς αφυπνίστηκε στην επίθεση αλλά και ο Καββαδάς τροφοδοτήθηκε σαφώς καλύτερα από τους συμπαίκτες του. Μαζί με την βοήθεια  που έδωσαν από τον πάγκο οι Ζάρας και Σίμτσακ ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ανατρέψει το εις βάρος του σκορ και να βρεθεί αγκαλιά με τη νίκη. Μια νίκη που του την έκλεψαν ξεκάθαρα οι διαιτητές όταν στην τελευταία φάση επίτηδες σπρώχνουν τον Τσαϊρέλη εκτός γηπέδου. Στον ελάχιστο χρόνο που έμεινε ο ΑΡΗΣ αδράνησε και το παιχνίδι πήγε στην παράταση. Εκεί η ομάδα μας είχε χάσει την συγκέντρωση της με αποτέλεσμα να βρεθεί γρήγορα στο -8. Και εκεί όμως όπου όλα έδειχναν να έχουν κριθεί, με συνεχόμενα μακρινά σουτ και διαδοχικά κλεψίματα ο ΑΡΗΣ έφερε τα πάνω κάτω και ξαναβρέθηκε αγκαλιά με τη νίκη. Και όμως για ακόμη μια φορά οι διαιτητές σε μια αμφισβητούμενη φάση έδωσαν την μπάλα στους Τούρκους και την ευκαιρία να σκοράρουν με την λήξη... Η ομάδα αν και έδειξε δύο διαφορετικά πρόσωπα στο παιχνίδι και στις τελευταίες άμυνες σε κανονική διάρκεια και παράταση δεν λειτούργησε σωστά ουσιαστικά κατάφερε να νικήσει την Μπάνβιτ... αλλά όχι τους διαιτητές που έστελναν με κάθε ευκαιρία τους Τούρκους στις βολές και στο τέλος έκαναν ότι μπορούσαν για να γυρίσουν το παιχνίδι...

Με τις συνθήκες που έγινε ο σημερινός αγώνας αν τελικά ο ΑΡΗΣ έπαιρνε τη νίκη θα μιλούσαμε για πραγματικό θρίαμβο. Στην Ελλάδα ζούμε και έχουμε ζήσει σφαγές και σφαγές αλλά τέτοιες διαιτησίες σε Ευρωπαϊκά παιχνίδια δεν έχουμε συνηθίσει... Κρίμα πραγματικά για την προσπάθεια της ομάδος αλλά τίποτα δεν τελείωσε σήμερα. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ θα ταλαιπωρηθεί παραπάνω στη συνέχεια του θεσμού αλλά αυτό δεν λέει τίποτα απολύτως. Σήμερα ουσιαστικά κερδίσαμε την ομάδα που θεωρείται μαζί με τον Μπεσίκτας, την Μονακό και την ΑΕΚ φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε να διεκδικήσουμε αυτά που αξίζουμε. Ενίσχυση στην ομάδα γιατί με 1.5 Αμερικάνο δουλειά δεν γίνεται και ντου για την κούπα σε Ελλάδα και Ευρώπη!

ΥΓ. Σήμερα αποδείχθηκε περίτρανα ότι όσες τεχνολογικές καινοτομίες και αν μπουν στον αθλητισμό, από την στιγμή που παρεμβαίνει "ανθρώπινο χέρι" τα πάντα καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων. Τι να σκεφτόταν άραγε ο διαιτητής όταν έβλεπε επί 5' στο instant replay τους παίκτες της Μπάνβιτ επίτηδες να θέλουν να κάνουν φάουλ και να τον σπρώχνουν εκτός γηπέδου?

Εφτά νίκες σερί έφθασε η ομάδα μας με αυτήν κόντρα στο Λαύριο με την βελτίωση σε όλα τα επίπεδα να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Άλλωστε τα νούμερα της στατιστικής σε αυτά τα παιχνίδια σε σχέση με τα προηγούμενα μιλάνε από μόνα τους. Φυσικά το να μην αναφέρουμε σε όλο το παραπάνω ότι οι ομάδες που αντιμετωπίσαμε ήταν χαμηλής δυναμικότητας όπου οι εύκολες νίκες ήταν κάτι το αυτονόητο πιθανόν και να μας οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Βέβαια αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές σύμφωνα με την εικόνα του ΑΡΗ μας στην αρχή της σεζόν και ιδιαίτερα μετά τις ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπαογκ που κόντρα σε εξίσου αδύναμες ομάδες απογοήτευσε αυτές οι 7 νίκες μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε για τη συνέχεια.

Βελτίωση και αισιοδοξία για τη συνέχεια κόντρα σε τραυματισμούς, δυσκολίες προσαρμογής των Αμερικάνων αλλά και της αποχώρησης του Μάρμπλ. Ένα αναμενόμενο διαζύγιο για καθαρά αγωνιστικούς λόγους που ο τρόπος όμως με τον οποίο επήλθε φανέρωσε για πολλοστή φορά τις αστοχίες στον καλοκαιρινό σχεδιασμό αλλά και την συνολικά κακή διαχείριση του θέματος από το τεχνικό τιμ και την διοίκηση. Ήρθε στον ΑΡΗ με περγαμηνές(σύμφωνα με αυτούς που τον είδανε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού), πήρε ένα από τα υψηλότερα συμβόλαια στην ομάδα, πήρε αμέτρητες ευκαιρίες από τον προπονητή σε σημείο να παραμερίζονται άλλοι παίκτες αλλά και να θυσιάζεται η γενικότερη λειτουργία της ομάδος. Με βάση αυτό το τελευταίο φαίνεται για την ώρα να έχει παρθεί η απόφαση να μην αποκτηθεί παίκτης με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να συνεχίσει τη χρονιά με 3 Αμερικάνους, όπου ο ένας είναι ακόμη στα χαμένα και πλέον έχει και το άλλοθι του τραυματισμού, ο άλλος προτιμάει να είναι ρολίστας και ο τρίτος που ναι μεν προσφέρει στην ομάδα και έχει ουσιαστικό ρόλο με τον τρόπο παιχνιδιού του να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι τόσο χρήσιμος ή αν μπερδεύει την ορθή λειτουργία του συνόλου. Δύσκολα να υπάρχει κανείς που να λέει όχι στην ουσιαστική ενίσχυση της ομάδος ακόμη και αν η ομάδα πηγαίνει καλά, αλλά όταν μιλάμε για μια νέα επιλογή από ένα τεχνικό τιμ που πέρσι δεν κατάφερε να βρει τον αντικαταστάτη του Τσούπκοβιτς και φέτος το καλοκαίρι ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος του αγωνιστικού μπάτζετ σε παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα τότε μόνο για ουσιαστική ενίσχυση δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε αλλά για μια σειρά από αναφορές σε χημείες, καλούς χαρακτήρες και υπομονή μέχρι να «δέσει» το σύνολο…

Αυτό που σίγουρα έχει στο μυαλό του ο προπονητής και πρέπει να το έχουμε και εμείς είναι η ομάδα να παίζει καλά και να παίρνει τις νίκες κάτι που τον τελευταίο καιρό το κάνει. Πέρα από την ατυχή δήλωση για τα «αντίποινα» του Λαυρίου στον Β γύρο ο Δ.Πρίφτης εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι η ομάδα όχι μόνο έχει βελτιωθεί αλλά και ότι μέσα στον Ιανουάριο όπου υπάρχουν πολλές αγωνιστικές προκλήσεις θα το αποδείξει! Αυτό μετράει και όχι αν ο ΑΡΗΣ έχει συμπληρωμένες τις θέσεις των ξένων που του αναλογεί. Τώρα το αν η επιλογή της διοίκησης και του προπονητή στερήσει την συμμετοχή στον τελικό ή οδηγηθούμε σε έναν τελικό με μειωμένες πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου είναι κάτι που προβληματίζει. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά ο ΑΡΗΣ να επιβεβαιώσει την αισιοδοξία που υπάρχει και να περάσει την ΑΕΚ για το κύπελλο αλλά και στη συνέχεια η διοίκηση να δείξει με τον τρόπο της πόσο πολύ θέλει να συνδέσει την εποχή Λάσκαρη στον ΑΡΗ με την επιστροφή στους τίτλους.

ΥΓ. Ο «δεν μας κάνει» Γουότερς επιλέχθηκε από μια εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρωλίγκας, ο Μακνήλ έστω και με καθυστέρηση υπέγραψε στην Μπάμπεργκ που αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα και ο Χάγκινς με την Βενέτσια τα πάει μια χαρά. Άραγε πως θα ήταν ο φετινός ΑΡΗΣ αν γινόταν η «οικονομική θυσία» το καλοκαίρι και παραμένανε στον σύλλογο? 

Σε ένα σχεδόν γεμάτο Παλέ ο ΑΡΗΣ μας έκανε το 7 στα 7 κερδίζοντας χωρίς να δυσκολευτεί το Λαύριο! Η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, δεν δυσκολεύτηκε να πάρει από νωρίς διαφορά και με τους Καββαδά, Ζάρα και Κάμινγκς να κάνουν την διαφορά πήρε την έβδομη σερί νίκη. Μια νίκη που ήταν απαραίτητη για να κάνει η ομάδα ήρεμη γιορτές και να προετοιμαστεί όσο το δυνατό καλύτερα για τα δύσκολα παιχνίδια του Ιανουαρίου.

Η πρώτη παρουσία της ομάδος απαλλαγμένη από τον Μάρμπλ άφησε καλές εντυπώσεις επιβεβαίωνοντας την άποψη που ήθελε τον Αμερικανό να δημιουργεί περισσότερο πρόβλημα παρά να βοηθάει στον τρόπο παιχνιδιού μας. Η απουσία του έδωσε χρόνο σε άλλους παίκτες όπως ο Θ.Ζάρας που δεν άφησε την ευκαιρία χαμένη και επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Από κοντά σε απόδοση και ο Κάμινγκς που ναι μεν σκόραρε αλλά σίγουρα θέλει πολύ δουλειά ακόμη για να κατανοήσει πως πρέπει να μοιράζει την μπάλα συχνότερα και καλύτερα. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο Καββαδάς που με 9 στα 9 δίποντα ήταν ο ογκόλιθος κάτω από το καλάθι που θέλει ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι.  Φυσικά το ότι είχε στο πλευρό του και έναν πολύ καλό για ακόμη ένα παιχνίδι Β.Ξανθόπουλο πέρα από το 3/4 σουτ τριών πόντων μοίρασε και 5 ασίστ έπαιξε το ρόλο του. Βοήθησαν και οι Ντραγκίσεβιτς, Γιάνκοβιτς και Σίμτσακ για να έρθει αυτή η εύκολη νίκη σε αντίθεση με τον Τζένκινς που κινήθηκε σε ρηχά νερά και κατάφερε σε 17' αγώνα να έχει 4 ασίστ και 4 χαμένες προσπάθειες για τρίποντο. Μια ευχάριστη έκπληξη στην σημερινή αναμέτρηση ήταν η επανεμφάνιση του Μπάκνερ που παρά τις αρχικές προβλεψεις αποθεραπεύτηκε σαφώς πιο γρήγορα. Τώρα το αν θα μπορέσει στη συνέχεια να προσαρμοστεί και να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ή θα συνεχίσει έτσι ως το τέλος θα φανεί στα επόμενα παιχνίδια.

Αν και οι αντίπαλοι μας στις εφτά σερί νίκες ήταν χαμηλής δυναμικότητας ομάδες και δεν εντυπωσιάσαμε(εκτός από τους αγώνες με τον Κολοσσό και τον Απόλλων) με το μπάσκετ που παίξαμε, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί και αρχίζει να αποκτάει κάποιες σταθερές στο παιχνίδι της. Ίσως και ο Πρίφτης να κατανοήσε ότι προέχει το σύνολο και όχι η προσαρμογή συγκεκριμένων παικτών και κάπως έτσι να έχουμε καταλήξει στον ΑΡΗ των τελευταίων αγωνιστικών. Το αν με αυτή την παρουσία μπορούμε να πετύχουμε και κάτι παραπάνω θα φανεί μέσα στο επόμενο μήνα. Άλλωστε νομίζω ότι ο καθένας σήμερα κατάλαβε ότι αυτή η πολυδιαφημιζόμενη ΑΕΚ δεν είναι και τόσο αχτύπητη όσο μας την παρουσιάζουν. Καλές γιορτές και μακάρι από τη νέα χρονιά το Nick Galis Hall να γεμίζει σε κάθε παιχνίδι όπως γέμισε σήμερα!

ΥΓ. 100 προπονητές να ρωτούσες από ποιον θα ξεκινούσες την πεντάδα, οι 99 θα σου έλεγαν από τον Γιάνκοβιτς...

ΥΓ2. Καλό είναι να διαχωρίζουμε τον "πόλεμο" προς τη διοίκηση με την κριτική για τα κακώς κείμενα γιατί με το να κρύβεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι δουλειά δεν γίνεται... Για πολλοστή φορά η ΚΑΕ έδειξε την ανοργανωσιά της, ταλαιπωρόντας με απίστευτη απάθεια τον κόσμο που αποφάσισε σήμερα να δει ΑΡΗ. Αιτίες και δικαιολογίες πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν αλλά το θέμα είναι τι κάνεις εσύ για να προλαμβάνεις καταστάσεις. Όποιος έχει επιχειρήσει να πάρει ποτέ εισιτήριο από τα ταμεία καταλαβαίνει...

ΥΓ3. Ανάξιες αναφοράς οι γκρίνιες για την μη επίτευξη της κατοστάρας. Προφανώς αρκετοί φίλοι της ομάδος μας έχουν ξεχάσει πως μια ομάδα πετυχαίνει 100 πόντους. Πάντως όχι με τον τρόπο που θέλαμε σήμερα...

Με νίκη κόντρα στο Λαύριο θέλει να κλείσει τη χρονιά η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα στις 17.00 στο Nick Galis Hall και να συνεχίσει το νικηφόρο σερί. Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και πρόκειται το τελευταίο από σειρά εύκολων θεωρητικών αγώνων και με ένα μήνα φωτιά να ακολουθεί. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για το πρώτο με τον Μάρμπλ να είναι και επίσημα παρελθόν, μια απόφαση που καθυστέρησε αρκετά κατά την άποψη μας αλλά θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα όπως και στο θέμα της ενίσχυσης τις επόμενες ημέρες.

Το Λαύριο αναμφισβήτητα ανήκει στο γκρουπ των αδύναμων ομάδων της Α1 και σε σχέση με πέρσι που κυρίως στο εκτός έδρας μας είχε δυσκολέψει είναι ακόμη πιο αποδυναμωμένο. Το Α και το Ω του σημερινού μας αντιπάλου είναι οι Αμερικάνοι του, με τον Μπόλτς να είναι αυτός που ξεχωρίζει και να πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Λίγο σοβαρός όμως να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας και δεν θα συναντήσει κανένα πρόβλημα. Όπως όμως σε κάθε παιχνίδι έτσι και σήμερα η εμφάνιση πέρα από τη νίκη έχει τη δική της ξεχωριστεί σημασία για μια ομάδα που θέλει πολλά παραπάνω από το απλά να "επιβιώσει" στο πρωτάθλημα της Basket League. Η αποχώρηση του Μάρμπλ που είχε το δεύτερο μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ομάδα απλά επιβεβαίωσε την λανθασμένη επιλογή που έγινε το καλοκαίρι, την αδυναμία του Αμερικανού να προσαρμόσει και την ολοκληρωτική αποτυχία του τεχνικού τιμ να μπολιάσει τον παίκτη με τους υπόλοιπους και να πάρει έστω κάποια στοιχεία από αυτά που περίμενε όταν το καλοκαίρι μετά από πολύ κόπο και οικονομική θυσία απέσπασε την υπογραφή του παίκτη. Πλέον όμως τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα και ο χρόνος που σπαταλιόταν στην ελπίδα ότι ο Μάρμπλ θα μπορέσει να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ίσως τελικά να μοιραστεί σε παίκτες που και θέλουν να βοηθήσουν αλλά και μπορούν. Ο Γιάνκοβιτς όπως λέει η λογική θα πάρει σαφώς περισσότερο χρόνο στη φυσική του θέση αλλά και οι Ζάρας και Μούρτος θα καλύψουν το κενό του Μάρμπλ. Όσο οξύμωρο και αν μας φαίνεται η απόφαση να μην αντικατασταθεί(για την ώρα) ο Αμερικανός με δεδομένες τις συνθήκες που υπάρχουν στην ομάδα ίσως και να είναι και καλύτερα. Όλα αυτά όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ, εκεί που κρίνεται κάθε παίκτης ξεχωριστά, όλη η ομάδα μαζί και φυσικά οι όποιες αποφάσεις παίρνονται από τη διοίκηση και τον προπονητή.

Για αρκετό κόσμο αυτές οι γιορτινές ημέρες αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για να αφήσουν στην άκρη την καθημερινότητα και να "αποδράσουν" επιζητώντας την αλλαγή. Για όλους εμάς όμως που ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής το να υπάρχει σε αυτές τις χαλαρές ημέρες και ένα εντός έδρας παιχνίδι του ΑΡΗ μας είναι ότι το καλύτερο! Ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για Παλέ, να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα για ακόμη μια φορά αδιαφορώντας για το ποιος είναι ο αντίπαλος. ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Κερδίζοντας  για 2η φορά  τους Ισραηλινούς με το εντυπωσιακό 85-58 η αγαπημένη μας ομάδα  όπως αναμενόταν πήρε τη νίκη και μαζί κατά 99.9% και το εισιτήριο για την επόμενη φάση του Basketball Champions League. Τζένκινς, Ντραγκίσεβιτς και Κάμινγκς έβαλαν από νωρίς τις βάσεις για τη νίκη, ενώ ο Μάρμπλ βρήκε την ευκαιρία να δείξει λίγο από το ταλέντο του βοηθώντας να φθάσει η διαφορά στο ευρύ +27!

Η ομάδα δείχνοντας ιδιαίτερη διάθεση κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και σουτάροντας με πολύ καλά ποσοστά έξω από τα 6.75 δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Ισραηλινούς που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους στο πρώτο δεκάλεπτο απέδειξαν ότι είναι μια κακή ομάδα. Με τον Ντραγκίσεβιτς να συνεχίζει να είναι ζεστός εδώ και αρκετούς αγώνες και τον Τζένκινς να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ δεν δυσκολεύτηκε να πάρει κεφάλι στο σκορ. Ο Κάμινγκς με τις γνωστές μπούκες του αλλά και ο Μάρμπλ που στο Β ημίχρονο έκανε το "ξέσπασμα" του βοήθησαν στο να μην πέσει ο ρυθμός και η διαφορά να συνεχίσει να ανεβαίνει μέχρι το τέλος. Ο Δ.Πρίφτης από την άλλη θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία που του έδινε ο χαμηλού επιπέδου αντίπαλος και να αναλωθεί περισσότερο σε δοκιμές παρά να προσπαθήσει να "πατήσει" πάνω στις πεντάδες που εντυπωσίασαν στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κυρίως στην επίθεση μερικές φορές η ομάδα να κολλάει αλλά σε κάτι τέτοια παιχνίδια υπάρχει το περιθώριο να δουλευτούν και να δοκιμασθούν στην πράξη όλα όσα γίνονται στην προπόνηση. Πήρε χρόνο και ο Καββαδάς που παλεύει να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Η ομάδα έκανε το αυτονόητο, χωρίς να παίξει ιδιαίτερα καλό μπάσκετ. Είχε όμως ουσία στο παιχνίδι της τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Η εμφάνιση του Μάρμπλ είναι ένα σημείο αναφοράς αλλά όπως και για την υπόλοιπη ομάδα η σταθερότητα και οι εμφανίσεις σε πιο δύσκολα παιχνίδια από το σημερινό είναι αυτά που μετράνε. Το θετικό είναι ότι σιγά σιγά αρχίζουν να επιστρέφουν οι τραυματίες παρόλο που και σήμερα υπήρχε  ο Ζάρας στον πάγκο που δεν ήταν σε κατάσταση να αγωνιστεί. Ενώ η ταχεία ανάρρωση του Μπάκνερ ίσως και να σημαίνει ότι το 2017 να βρεί ύστερα από καιρό όλη την ομάδα μαζί χωρίς απώλειες. Ως τότε ελπίζουμε η ομάδα να συνεχίσει να βελτιώνεται και φυσικά να συνεχίζουν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

ΥΓ. Ευτυχώς για τον Μάρμπλ(και την ομάδα) σήμερα έπαιξε καλά. Διαφορετικά τα "highlights" που θα μας έμεναν από τον Αμερικανό κόντρα στην Ναχαρίγια θα ήταν η είσοδος του στο παρκέ κατά την αλλαγή με την μπλούζα προπόνησης και το πολύ καλό "μαρκάρισμα" πάνω στον Ξανθόπουλο όταν έφευγε στον αιφνιδιασμό.

Με τυπική διαδικασία μοιάζει η υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση του Basketball Champions League όπου με νίκη σήμερα μόνο με σενάρια που ξεπερνάνε την φαντασία μπορεί η ομάδα μας να αποκλειστεί. Και όταν αντίπαλος σου είναι η Ναχαρίγια από το Ισραήλ όπου στον πρώτο γύρο είχες στήσει μέσα στην έδρα της ένα τρελό πάρτι τότε παρά τις ιδιαιτερότητες του αγώνα, η νίκη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Ναι μεν στα χαρτιά πολλά παιχνίδια θεωρούνται εύκολα αλλά στην πράξη οι παίκτες μας πρέπει να αποδείξουν την ανωτερότητα τους. Το παιχνίδι λόγω των πολλών προβλημάτων τραυματισμού που παρά την επιστροφή των Γιάνκοβιτς και Καββαδά συνεχίζουν να υπάρχουν αλλά και την "πληρότητα" των Ισραηλινών σε σχέση με την πρώτη αναμέτρηση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Είτε χωρίς πόιντ γκάρντ είτε με τον νέο στο ρόστερ τους η Ναχαρίγια δύσκολα να αποτελέσει απειλή, οπότε το ζητούμενο είναι το πως θα παρουσιαστεί η δική μας η ομάδα. Στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών για περίπου 23' παίξαμε ίσως το καλύτερο μπάσκετ από το ξεκίνημα της σεζόν. Και αυτό χωρίς Αμερικάνους μέσα... κάτι που ενισχύει την άποψη που πολλές φορές έχουμε τονίσει μέσα από εδώ ότι ανεξάρτητα από τους τραυματισμούς και τα πρόσωπα η ομάδα οφείλει να κάνει τα βασικά και να παίζει ορθολογικό μπάσκετ. Στην Πάτρα αυτό ακριβώς έκανε με αποτέλεσμα να φθάσει σε μια εύκολη νίκη και για μεγάλο χρονικό διάστημα να εντυπωσιάσει. Έτσι δυνατά και μυαλωμένα θα πρέπει να παίξουμε και σήμερα.

 Ήδη με την ολοκλήρωση της τελευταίας αγωνιστικής στο Ελληνικό πρωτάθλημα άρχισε αυτός ο "μηχανισμός ωραιοποίησης" των πάντων που έχουν σχέση με τον μπασκετικό ΑΡΗ να μιλάνε για την 4η θέση στην οποία έμεινε μόνη η ομάδα μας μιλώντας για "στόχους" παρά τις αντιξοόητες. Αφήνοντας φυσικά στην άκρη ότι δεν "βολεύει" όπως την εικόνα που δεν έχει καμία σχέση με το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά και το αυτονόητο βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι που "αγχώνει". Το να γίνεται όμως συζήτηση για την πρόκριση από αυτόν τον όμιλο πραγματικά προσβάλλει την ιστορία της ομάδος μας αλλά και τη δική μας νοημοσύνη. Νίκη και καλή εμφάνιση αδιαπραγμάτευτος στόχος και για σήμερα.

ΥΓ. Πολύ καλό και ταυτόχρονα μοναδικά Αρειανό. Ο κορυφαίος Έλληνας κόουτς βρίσκεται στον ΑΡΗ και ο κορυφαίος προπονητής στην Ευρώπη και πρώην του ΑΡΗ βρίσκεται στον Προμηθέα Πατρών! Μα καλά είναι δυνατόν ο βοηθός του Ίβκοβιτς(σαν να λέμε το ίδιο πράγμα) με τόσους τίτλους στο παλμαρέ του να μην πάει σε κάποια ομάδα της Ευρωλίγκας και να παλέψει για την σωτηρία του Προμηθέα Πατρών στην Ελληνική Basket League? Άραγε τώρα τα λιβανηστήρια που προωθούσαν τον Αγγέλου ως τον επόμενο προπονητή του ΑΡΗ θα συνεχίσουν και τώρα;  

Νίκη χωρίς άγχος για την ομάδα μας στην Πάτρα, όπου παίζοντας κατά διαστήματα εξαιρετικό μπάσκετ έδειξε ότι ίσως όταν τελειώσουμε με τους τραυματισμούς και τις πιθανές αλλαγές στο ρόστερ ίσως και να καταφέρουμε να δούμε τον ΑΡΗ που περιμέναμε από το ξεκίνημα της χρονιάς. Η διαστημική απόδοση του πρώτου ημιχρόνου αλλά και η αντίδραση της ομάδος όταν η βροχή τριπόντων των αντιπάλων άρχισε να αποδίδει είναι αυτά που κρατάμε πέρα από τη νίκη, όπως και την επιστροφή των Καββαδά και Γιάνκοβιτς με τον δεύτερο να είναι πολύ καλός παρά την  απουσία του εδώ και 3 αγώνες.

Ο Δ.Πρίφτης λόγω της απουσίας του Τζένκινς και του Μούρτου(τραυματίας ?) αναγκάστηκε να αλλάξει τα πλάνα του και να αρχίσει με ένα σχήμα που δεν μας συνηθίζει. Και αν η παρουσία του Ξανθόπουλου ήταν κάτι που το περιμέναμε το να ξεκινήσει βασικός ο Σίμτσακ ήταν μια έκπληξη. Με τον Βασίλη Ξανθόπουλο να συνεχίζει να διανύει μια εκπληκτική περίοδο φόρμας η ομάδα ρόλαρε εξαιρετικά σε όλες τις γραμμές εξαιρετικά. Όταν μάλιστα κάθισε στον πάγκο και ο Κάμινγκς είδαμε έναν ΑΡΗ να κυριαρχεί με τεράστια ευκολία τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Οι σωστές τοποθετήσεις των ψηλών κοντά στο καλάθι και η καλή κυκλοφορία της μπάλας έδωσαν εύκολους πόντους και καλή ψυχολογία σε όλη την ομάδα που σούταρε με εντυπωσιακά ποσοστά. Μάλιστα το θετικό της όλης υπόθεσης δεν είναι ότι αυτά τα καλά ποσοστά είχαν να κάνουν με μακρινά σουτ αλλά με συνεργασίες και σωστά τελειώματα κοντά στο καλάθι. Ξανθόπουλος, Ντραγκίσεβιτς, Γιάνκοβιτς και Τσαϊρέλης δεν άφηναν τις ευκαιρίες που τους έδινε η αντίπαλη άμυνα ανεκμετάλλευτες και σκόραραν με κάθε ευκαιρία. Μέχρι και ο Σίμτσακ μπόρεσε να κάνει τις ασιστ που πήρε πόντους πιστοποιώντας ότι ο ΑΡΗΣ έπαιζε σωστά σαν ομάδα! Ακόμη και ο Ζάρας επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις δίνοντας βοήθειες κυρίως στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδος. Ο Καββαδάς στον χρόνο που αγωνίσθηκε δεν φάνηκε επηρεασμένος αλλά μάλλον ο Δ.Πρίφτης δεν ήθελε να τον πιέσει και για αυτό τον άφησε στον πάγκο. Στο Β ημίχρονο ο εγκλωβισμένος από την άμυνα μας Απόλλων αποφάσισε να το ρίξει στα τρίποντα της απελπισίας και σε συνδυασμό με την χαλάρωση των παικτών μας κατάφερε να  μειώσει από το -27 στο -7 αλλά μέχρι εκεί. Στο σημείο εκείνο η ομάδα σοβαρεύτηκε, βρήκε λύσεις στην επίθεση όπου είχε ρίξει ρυθμούς και καθάρισε το παιχνίδι. 

Κάθε νίκη της ομάδος μας την απολαμβάνουμε, όταν όμως συνοδεύεται και από καλή εμφάνιση τότε είμαστε ακόμη πιο χαρούμενοι. Είναι λογικό με όλους αυτούς τους τραυματισμούς να είναι αδύνατο για 40' να παίζει τόσο καλά όπως στο πρώτο ημίχρονο. Το ότι έπαιξε όμως έτσι για ένα μεγάλο διάστημα μας δείχνει ότι η ομάδα έχει δυνατότητες και μπορούν αυτοί οι παίκτες με αυτόν τον προπονητή να διορθώσουν τα κακώς κείμενα και να βελτιωθούν. Από την άλλη παρακολουθώντας σήμερα το παιχνίδι θα ήταν ψέμα να μην αναφερθούμε στον ρόλο των Αμερικάνων. Τζένκινς και Μπάκνερ απουσίαζαν, ενώ ο Μάρμπλ και ο Κάμινγκς που αγωνίστηκαν δεν μπορείς να πεις ότι ήταν αρνητικοί. Παρόλα αυτά η επίδραση τους στο παιχνίδι ήταν ελάχιστη... Μάλιστα θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι όταν οι 2 Αμερικάνοι ήταν στον πάγκο η ομάδα έπαιζε πολύ καλύτερα. Είναι κρίμα λοιπόν ο φετινός ΑΡΗΣ να πετυχαίνει ότι πετυχαίνει και να παλεύει να φθάσει όπου και αν στοχεύει χωρίς ουσιαστικά να έχει τις βοήθειες που θα έπρεπε να έχει από τους Αμερικάνους. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τους τραυματισμούς... Μακάρι να βρεθεί κάποια λύση και έστω με λίγη καθυστέρηση να γίνει κάποια αλλαγή στο ρόστερ. Είναι κρίμα να περιορίζονται οι δυνατότητες της ομάδος και μαζί και οι φιλοδοξίες μας για την φετινή χρονιά επειδή έγιναν το καλοκαίρι κάποιες "επιπόλαιες" επιλογές. Κρατάμε τη νίκη και συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά!

Τα χαμόγελα για την επιστροφή των Καββαδά και Γιάνκοβιτς σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετριάστηκαν από την νέα απώλεια παίκτη, με τον Τζένκινς να μένει εκτός αποστολής λόγω ...ερεθισμένου καρπού σύμφωνα με την ενημέρωση από την ΚΑΕ. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ μετράει έναν παίκτη παραπάνω και μάλιστα σε μια θέση όπως αυτή του σέντερ όπου κυριολεκτικά πονάει σε ένα χρονικό σημείο όπου η νίκη είναι κάτι παραπάνω απαραίτητη για να συνεχίσει ήρεμη η ομάδα την "προετοιμασία" της για τα κρίσιμα παιχνίδια του Ιανουαρίου.

Ο Απόλλων Πατρών μπορεί να μην διανύει τις καλύτερες ημέρες του αλλά παραμένει μια δύσκολη ομάδα για τα δεδομένα της basket league και παραδοσιακά μια αφιλόξενη έδρα για τον ΑΡΗ μας. Όπως όμως και στα προηγούμενα παιχνίδια η δυναμική και η κατάσταση του αντιπάλου όταν μιλάμε για ομάδες του επιπέδου του Απόλλων Πατρών περνάει σε δεύτερη μοίρα μιας όλα θα εξαρτηθούν και σε αυτή την αναμέτρηση από την δική μας εικόνα. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν χρειάζεται καν να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση για να πάρει τη νίκη. Αρκεί όμως να μην παρουσιάσει τις παιδικές του ασθένειες. Γιάνκοβιτς και Καββαδάς είναι 2 πολύτιμα πολυεργαλεία στα χέρια του Δ.Πρίφτη που μπορούν να δώσουν λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Σίγουρα το ιδανικό σενάριο θα ήταν η ομάδα ύστερα από καιρό να έπαιζε υπερπλήρης αλλά καλώς ή κακώς ο ΑΡΗΣ φέτος έχει μάθει να ζει με αυτά τα προβλήματα. Και ακόμη και αν πρόκειται για τον Τζένκινς η αλήθεια είναι ότι αρκετά είναι τα παιχνίδια που οι 4 Αμερικάνοι περνάνε απαρατήρητοι σε τέτοιο βαθμό όπου μέχρι και ο κόουτς τους αφήνει στην άκρη. Όπως και να έχει, εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε το αυριανό παιχνίδι λόγω της ξεχωριστής βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας που έχει.

Τα προηγούμενα χρόνια διαρκώς μιλούσαμε για οικογένειες, αποδυτήρια, χημείες και παίκτες που "θυσιαζόντουσαν" για τον σύλλογο. Πιθανόν παρασυρόμενοι και από την γενικότερη αγωνιστική εικόνα της ομάδας φέτος η αίσθηση που έχουμε είναι εντελώς αντίθετη και βλέπουμε παίκτες που τους πονάει το νύχι και μένουν με μεγάλη ευκολία εκτός αποστολής. Όσοι πάντως υπολογίζονται από τον προπονητή και θα αγωνιστούν στο αυριανό παιχνίδι οφείλουν να τα δώσουν όλα όπως και σε κάθε παιχνίδι που φοράνε την φανέλα του Αυτοκράτορα. Γερά για τη νίκη για ένα ακόμη χαρούμενο σαββατοκύριακο σε μπάσκετ και μπάλα!

Με νίκη συνέχισε και στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις ο ΑΡΗΣ μας όπου δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει τους Μπάκεν Μπέαρς! Μπορεί οι Δανοί για σχεδόν 3 δεκάλεπτα να μην εγκατέλειπαν το ματς και να νιώθαμε την ανάσα τους αλλά ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ αργά ή γρήγορα θα πατούσε γκάζι όπως και έγινε στο τέταρτο δεκάλεπτο όπου η διαφορά από το +1 έφθασε στο +18. Κάμινγκς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς σήκωσαν στις πλάτες την ομάδα, ενώ ο Ξανθόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι έχει βρει την φόρμα του ξανά.

Από την αρχή το σημερινό παιχνίδι παρά τις δηλώσεις του προπονητή περί "δύσκολου αγώνα" ήταν στο μυαλό όλων μας κάτι σαν μια δυνατή προπόνηση. Κάτι που φάνηκε και μέσα στο γήπεδο όπου ο ΑΡΗΣ με κάποια καλά δίλεπτα τρίλεπτα στο παιχνίδι του με ευκολία έπαιρνε κεφάλι στο σκορ. Οι πεισματάρηδες όμως Δανοί δεν το έβαζαν κάτω με αποκορύφωμα το φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου όπου και κατάφεραν να μειώσουν στον 1 πόντο. Εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και μέσα σε λίγα λεπτά καθάρισε την υπόθεση νίκη. Το παιχνίδι δύσκολα σηκώνει κριτική λόγω της δυναμικότητας του αντιπάλου. Σε γενικές γραμμές η ομάδα μας ήταν μέτρια κάτι που φαίνεται άλλωστε και από την εξέλιξη του σκορ. Η έλλειψη σταθερότητας έκανε και πάλι την εμφάνιση της και τα ξεσπάσματα  ήταν αυτά που μας χάρισαν την εύκολη νίκη. Άρεσε ο Κάμινγκς που για ακόμη ένα παιχνίδι δεν καταχράστηκε τις προσπάθειες και μοίρασε και 4 ασίστ. Ο Ντραγκίσεβιτς δείχνει να έχει βρει τον ρόλο του στην ομάδα και ακόμη και όταν δεν του βγαίνουν όλα όπως θέλει συνεχίζει και παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει. Θετικός ήταν και ο Τζένκινς αλλά μάλλον θα πρέπει και ίδιος να καταλάβει κάποια στιγμή ότι οφείλει να έχει πιο ενεργό ρόλο στο παιχνίδι. Ο Ξανθόπουλος μετά από μια "κοιλιά" έχει επανέλθει στις καλές εμφανίσεις και αυτό είναι πολύ σημαντικό για όλη την ομάδα που χρειάζεται πάση θυσία τις βοήθειες του.  Συνολικά πάντως ο ΑΡΗΣ όφειλε σήμερα να παρουσιαστεί καλύτερος μιας και απέναντι είχε έναν πολύ κατώτερο αντίπαλο που όμως για μεγάλο μέρος του αγώνα τον ζόρισε...

Δεν μας έκανε την χάρη ούτε η Έλιος Σάνς, ούτε η Ναχαρίγια και όπως φαίνεται θα πρέπει η ομάδα μας από μόνη της να διορθώσει τα πράγματα χωρίς να περιμένει "δώρα" δεξιά και αριστερά. Όταν όμως βλέπεις ότι η Μονακό  ζορίζεται τόσο πολύ και κερδίζει οριακά την Έλιος Σάνς τότε όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι δεν μιλάμε για κάποια υπερομάδα και το ίδιο ισχύει και για την Μπάνβιτ. Από το επόμενο παιχνίδι οΑΡΗΣ θα μετράει δύο ακόμη παίκτες στο δυναμικό του. Οι Γιάνκοβιτς και Καββαδάς με το που ενσωματωθούν και βρουν ρυθμό φαντάζουν για την ώρα η τελευταία ελπίδα για να δούμε αυτή την ομάδα να βρίσκει το δρόμο της και να παρουσιαστεί όπως πρέπει την κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε όλα τα παιχνίδια που έχουμε μπροστά μας και ιδιαίτερα αυτά που θα κρίνουν κάτι δεν θα είναι με ομάδες σαν την Κύμη, τον Κολοσσό, τους ¨Ηλιους και τις Αρκούδες... 

ΥΓ. Με διαφορά η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου η Μπάκεν Μπέαρς και από τις πιο αδύναμες της διοργάνωσης. Και όμως κόντρα σε αυτή την ομάδα ο Φλιώνης αγωνίσθηκε 3' και ο Χρηστίδης 1' 30''. Αυτά για όσους συνεχίζουν να εθελοτυφλούν και να φαντάζονται ροτέισον στον ΑΡΗ με πιτσιρικάδες και κάποιου είδους επένδυση στο μέλλον που θα περάσει μέσα από την ανδρική ομάδα με την υπάρχουσα κατάσταση.