Ούτε βήμα πίσω δεν πρέπει να κάνει η ΚΑΕ ΑΡΗΣ σε αυτή την παρωδία που εξελίσσεται για ακόμη μια φορά μπροστά στα μάτια μας σχετικά με τον ορισμό του γηπέδου που θα διεξαχθεί ο τελικός ανάμεσα στην ομάδα μας και τον Παναθηναϊκό.Οι γνωστοί εντολοδόχοι της ΕΟΚ προσπαθούν για πολλοστή φορά να εξυπηρετήσουν αθλητικά  και πολιτικά συμφέροντα όπως ανενόχλητοι εδώ και χρόνια με κάθε ευκαιρία κάνουν. Αυτή τη φορά όμως ο ΑΡΗΣ δεν είναι σε κατάσταση ανάγκης(τουλάχιστον διοικητικά) και θα τον βρουν μπροστά τους!

Ο επικοινωνιακός ξεπεσμός της ΕΟΚ αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο. Από την μια ο κ.Τσαγκρώνης με τις γνωστές καθησυχαστικές τοποθετήσεις τους που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και ότι μεθοδεύεται κάθε φορά και από την άλλη ο Παναθηναϊκός να δηλώνει την επιθυμία του να γίνει ο τελικός στην Β.Ελλάδα... Η ομάδα δηλαδή που τα τελευταία χρόνια με κάθε ευκαιρία έχει την άνεση και την πολυτέλεια να διεκδικεί το κύπελλο Ελλάδος μέσα στην έδρα του φέτος είπε να κάνει ένα διάλλειμα. Η ομάδα που ούτε καν απέναντι στον Απόλλων Πατρών και το  Ρέθυμνο δεν μπήκε στην διαδικασία να κουνηθεί από το σπίτι της για να πάει στην Πάτρα ή στην Κρήτη για να χαρούν οι τοπικές κοινωνίες αλλά και να δείξει μια στοιχειώδη ανωτερώτητα ως μια από τις μεγαλύτερες ομάδες στον χώρο του μπάσκετ. Αυτή είναι η "ισονομία" που διεκδικούν οι Γιαννακόπουλοι για την ομάδα τους, απλά αυτή τη φορά δεν έμειναν μόνο στους "μπροστάρηδες" της ΕΟΚ για να κάνουν την δουλειά τους αλλά αποφάσισαν να μας πουλήσουν και τρέλα. Η απάντηση της ΚΑΕ ότι ο τελικός πρέπει να γίνει στο Nick Galis Hall και ότι δεν πρόκειται να κατέβουμε στην Κρήτη ήταν αυτό που σκεφτέται κάθε Αρειανός και για αυτό ακριβώς δεν πρέπει να υποχωρήσει ούτε για μια στιγμή. Καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Ξάνθη, Κοζάνη, Λάρισα... αν θέλουν Β.Ελλάδα. Και αν θέλουν να είναι πραγματικοί μάγκες όπως ήταν ο Γκάλης, ο Γιαννάκηγς και τα άλλα παιδιά που δεν μασούσαν από ¨ουδέτερες" έδρες και ας έρθουν να πάρουν το κύπελλο μέσα στο θρυλικό Παλέ. Άλλωστε όπως εύστοχα τόνισαν και από την ΚΑΕ, ανυπομονούμε να τους φιλοξενήσουμε.

Παρά το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίζεται και τις διάφορες επιτροπές ,  δυστυχώς στην Ελλάδα ζούμε και γνωρίζουμε ότι άνθρωποι σαν τους "αιωνόβιους" της ΕΟΚ και τους καταστροφείς του Ελληνικού μπάσκετ παράγοντες του Παναθηναϊκού αν θέλουν να κάνουν το δικό τους θα το κάνουν. Αυτό ακριβώς όμως θα πρέπει να πράξει και ο Νίκος Λάσκαρης. Μπορεί αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ φέτος να νοσεί σημαντικά αλλά αυτό ίσως δημιουργτεί πρόσφορο έδαφος για να τραβήξει αυτή την κόντρα στην άκρα και να υψώσει το ανάστημα του απέναντι σε αυτή την σαπίλα. Μακάρι να μην χρειαστεί να φθάσουμε αντιμέτωποι με το δίλλημα αν θα κατέβουμε ή όχι αλλά καλό είναι να ξέρει ο Λάσκαρης ότι αν το πει το ΟΧΙ θα είμαστε στο πλευρό του.

ΥΓ. Μετά και τις τοποθετήσεις των δημοσίων φορέων της Ξάνθης έχει πέσει στο κενό κάθε προσπάθεια παραπληροφόρησης περί άρνησης του Δήμου Ξάνθης, αδυναμίας της αστυνομίας ή καταλληλότητας του γηπέδου.

ΥΓ2. Φώτο από τον τελικό κυπέλλου Ελλάδος το 1987 στο ΣΕΦ κόντρα στον Πανελλήνιο. Έτσι για να θυμόμαστε τι εστί "ισονομία" επί Αυτοκρατορίας.

ΥΓ3. Τζαμόν Γκόρνταν... επιτέλους μετά από χρόνια ακούμε και το όνομα ενός ξένου που μας ενθουσιάζει και δεν χρειάζεται να ψάξουμε βιντεάκια από το πουθενά για να διαπιστώσουμε την αξία του. Μακάρι να κλείσει το συντομότερο δυνατό.

Συνέχεια στις τραγικές εμφανίσεις έδωσε και σήμερα η ομάδα μας στα Τρίκαλα όπου γνώρισε ντροπιαστική ήττα από την τοπική ομάδα . Ομάδα χωρίς αγωνιστικό προσανατολισμό,  παίκτες χωρίς ψυχολογία και "πάγκος" χωρίς  καπετάνιο  ικανό να αλλάξει τα δεδομένα του αγώνα. Το τελικό 78-62 κόντρα σε μια ομάδα που παλεύει για την σωτηρία της στην δύσμοιρη Basket League είναι απλά ακόμη μια απόδειξη ότι τα μπάτζετ μετράνε μόνο όταν ο ΑΡΗΣ χάνει από έναν πιο "ακριβό" αντίπαλο.

Σαν να μην κατέβηκε ποτέ η ομάδα στο γήπεδο όπου από την αρχή του αγώνα κυνηγούσε στο σκορ τον αντίπαλο που κατάφερε να προηγηθεί με διψήφιες διαφορές(+ 22 η μεγαλύτερη). Μόλις στο δεύτερο δεκάλεπτο χάθηκε η επαφή με το σκορ(38-23) και από τότε ο  ΑΡΗΣ έμεινε σχεδόν θεατης στο πάρτι των Τρικαλινών. Το 63-55 περίπου 7' πριν το τέλος του αγώνα ήταν το τέλος της όποιας αντίδρασης του ΑΡΗ με τη συνέχεια να φανερώνει ότι το πρόβλημα στην ομάδα δεν είναι μόνο αγωνιστικό αλλά έχει να κάνει και με την ψυχολογία και την νοοτροπία μιας και με μεγάλη ευκολία παρατάνε τα παιχνίδια που στραβώνουν χωρίς μάλιστα να αντιλαμβάνονται τι σημαίνει για τον Αρειανό να ξεφτιλίζεται από το Τρίκαλο. Η χαμένη μάχη των ριμπάουντ, το μόλις 1(!!!) κλέψιμο και οι 13 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας που πέτυχαν οι αντίπαλοι μας δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ έπασχε σε μαχητικότητα και σε συγκέντρωση στην άμυνα. Τραγικός ο Κάμινγκς με 1 στα 10 σουτ, μετριότατος ο Γιάνκοβιτς και λίγα πράγματα από τον Τζένκινς(που αγωνίσθηκε μόλις για 14) ...από τρεις παίκτες που θα περίμενες να πρωταγωνιστήσουν. Προσπάθησαν οι Ντραγκίσεβιτς, Καββαδάς(αγωνίσθηκε μόλις 17' για ανεξήγητους λόγους) και Ζάρας χωρίς όμως να μπορούν να κάνουν τη διαφορά.... 

Δεν υπάρχουν περιθώρια για κριτική στο σημερινό παιχνίδι. Αυτός δυστυχώς είναι ο φετινός ΑΡΗΣ. Μια ομάδα που εξαρτάται από τις διαθέσεις του Κάμινγκς αλλά και την ημέρα που θα βρεθούμε στα τρίποντα. Ενώ αν ο αντίπαλος έχει μια στοιχειώδη επιθετική αποτελεσματικότητα  τότε δύσκολα να καταφέρουμε να τον σταματήσουμε. Ανούσιο το να επιρρίψουμε κάπου ευθύνες για αυτό το χάλι μιας και όλοι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι αρέσκονται να κρύβονται στα δύσκολα  αλλά και να παρασέρνουν μερίδα του κόσμου στο κυνήγι της δικαιολογίας  . Οι παίκτες μπορεί να μην βλέπονται ώρες ώρες πάνω στο παρκέ αλλά κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, ο  προπονητής της ομάδος είναι ο τελευταίος που φταίει μας και από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα έχει κάνει τα πάντα σωστά και η διοίκηση έχει κάνει ότι περνάει από το χέρι για να μην αφήσει τον ΑΡΗ γυμνό. Μάλλον όποιος δεν βλέπει την πρόοδο του ΑΡΗ και τα βήματα που κάνει προς την κορυφή πρέπει να είναι τυφλός... Στο τέλος το ταμείο.. και αν δεν μας βγει δεν πειράζει... το καλοκαίρι θα γίνουν αυτά που πρέπει #synexizoymemazi

ΥΓ. Μεγαλύτερη αστειότητα από το να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου "καρφώνοντας" τους παίκτες σου δεν υπάρχει. Λογικό όταν ο "καπετάνιος" υπο συνθήκες πίεσης αντιδρά έτσι το καράβι να στριφογυρίζει στο ίδο σημείο αντι να πηγαίνει προς την πορεία του.

ΥΓ2. Κάτι ήξεραν αυτοί που είχαν αναδείξει το παιχνίδι του κυπέλλου με την ΑΕΚ ως το παιχνίδι της χρονιάς. Απλά ξέχασαν να μας επισημάνουν ότι με τη νίκη-πρόκριση ολοκληρώθηκε και η χρονιά.

ΥΓ.3. Άλλο ένα "σπουδαίο" μάθημα για τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του που θα λειτουργήσει ευεργετικά για τη συνέχεια της χρονιάς...

ΥΓ.4  Και όμως όσο απίστευτο και αν μας φαινόταν, σε 2 αγωνιστικές στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας μπορεί και να παιχτεί η 4η θέση!!!!

ΥΓ5 Και για τους "χαρούμενους" οπαδούς... έλειπε ο Σανικίντζε, ο Μπάκνερ και ο Μάρμπλ... και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα παίρναμε... αυτό με την ΑΕΚ που έπρεπε να κερδίσουμε το κερδίσαμε, το σημερινό δεν μας ένοιαζε...  η ομάδα είναι μέσα στους στόχους της... το ταμείο θα γίνει στο τέλος... 

Με φόντο την απόκτηση του Αμερικανού σέντερ Τζαστιν Τζάκσον θα αγωνιστεί σήμερα η ομάδα μας στα Τρίκαλα με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μια νίκη που για να έρθει θα πρέπει να δείξουμε στοιχεία όπως σοβαρότητα και συγκέντρωση που απουσίασαν από τον αγώνα με τους Σκάιλάινερς. Ανεξάρτητα από νίκες, ήττες, βαθμολογίες και στόχους πολλές φορές είναι η συνολική εικόνα πάνω στο παρκέ αυτή που πληγώνει περισσότερο και εκεί κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε τον ΑΡΗ να βελτιώνεται και να σταθεροποιείται σε πιο υψηλά στάνταρ απόδοσης.

Το παιχνίδι με τα Τρίκαλα μας φέρνει το μυαλό το ξεκίνημα της χρονιάς εκεί που ο ΑΡΗΣ άρχισε εντυπωσιακά κόντρα στην Κύμη, ήταν αρκετά καλός με τα Τρίκαλα αλλά είχε και τον τραυματισμό του Σανικίντζε που χρονικά(αγωνιστικά επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω) συνέπεσε με τα σκαμπανεβάσματα της ομάδος. Ακόμη και τόσους μήνες μετά κόντρα στον ίδιο αντίπαλο το ερώτημα για τον σημερινό αγώνα παραμένει ακριβώς το ίδιο. Θα δείξει ο ΑΡΗΣ το καλό του πρόσωπο; Θα δούμε παίκτες που θα βγάζουν ενέργεια πάνω στο παρκέ και θα είναι προσηλωμένοι στον στόχο της νίκης; θα υπάρχει κάποιο ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο; Ερωτήματα που δυστυχώς η ομάδα ως τώρα δυσκολεύεται να απαντήσει μιας και στο ένα παιχνίδι βλέπουμε έναν ΑΡΗ παθιασμένο, με σχετικά καλή κυκλοφορία της μπάλας και ευστοχία στα σουτ και μετά από λίγες ημέρες βλέπουμε μια ομάδα στα χαμένα.  Τα Τρίκαλα παλεύουν για τη σωτηρία τους και αν και ξεκίνησαν πολύ άσχημα, στα τελευταία παιχνίδια παρουσιάζονται ανεβασμένα. Οπότε απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη είναι να μπούμε δυνατά από την αρχή και να μην δώσουμε την ευκαιρία στον αντίπαλο να ελπίζει για κάτι παραπάνω από την καλή εμφάνιση.

Στο πρωτάθλημα μετά τους 20 πόντους από την ΑΕΚ ξεκαθάρισαν κάπως τα πράγματα για την 3η θέση οπότε στόχος μοιάζει πλέον η εξασφάλιση της 4ης θέσης όπου ανεξάρτητα την διαφορά δυναμικότητας με τις ομάδες που ακολουθούν παιχνίδια σαν το σημερινό οφείλεις να τα κερδίζεις. Αν στην πορεία αλλάξουν τα δεδομένα καλώς αλλά μέχρι τότε αναγκαστικά ο ΑΡΗΣ υποχρεούται να κοιτάει προς τα κάτω και να μην δώσει την ευκαιρία σε κανέναν άλλον να ονειρεύεται την 4η θέση. Φυσικά με τον ερχομό του Τζάκζον(που ανεξάρτητα από το βιογραφικό του αποκλείεται να μην υπερκαλύψει το κενό που άφησε ο Μπάκνερ) και με την ελπίδα ότι θα αποκτηθεί ακόμη ένας έμπειρος πόιντ γκάρντ αναμένουμε να δούμε τον ΑΡΗ επιτέλους να αρχίσει να βρίσκει την αγωνιστική του ταυτότητα και να κοιτάει και πάλι προς την κορυφή. Νίκη και μόνο νίκη στα Τρίκαλα!

Χωρίς ενέργεια και με το μυαλό στα μεθεόρτια από την πρόκριση κόντρα στην ΑΕΚ η ομάδα μας γνώρισε ντροπιαστική ήττα από τη γερμανική Σκάιλαϊνερς μέσα στο Nick Galis Hall. Μια ήττα που αναπόφευκτα μας φέρνει πίσω στην σκληρή πραγματικότητα και στα εμφανή αγωνιστικά προβλήματα που συνεχίζουν να ταλανίζουν την ομάδα μας από την αρχή της χρονιάς. Μια εμφάνιση που "φωνάζει" ενίσχυση και όλων πλέον η σκέψη είναι στις επόμενες κινήσεις που θα κάνει η διοίκηση σε συνεργασία με το τεχνικό τιμ.

Ορεξάτη μπήκε η ομάδα σήμερα δείχνοντας αποφασισμένη να αποδείξει ότι η ήττα του πρώτου γύρου ήταν απλά μια άτυχη βραδιά. Με Καββαδά και Γιάνκοβιτς μπορστάρηδες και τον Ζάρα να σκοράρει με κάθε ευκαιρία νωρίς νωρίς φτάσαμε στο +9 χωρίς τίποτα να προμηνύει την εξέλιξη του αγώνα. Κάπου εκεί όμως άρχισε να χάνεται ο ρυθμός και τα γνωστά προβλήματα με την χαλαρή άμυνα και τις κακές επιλογές στην επίθεση να κάνουν την εμφάνιση τους δίνοντας το δικαίωμα στους Γερμανούς όχι μόνο να μειώσουν αλλά να χτίσουν και μια διαφορά υπέρ τους. Φυσικά σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο "καυτός" Ζάρας εξαφανίσθηκε στον πάγκο όπως και ο Καββαδάς όπου από την αρχή του αγώνα είχε προβληματίσει την αντίπαλη άμυνα. Και με τους Γερμανούς να κάνουν ότι θέλουν στο γήπεδο ακολούθησε το απόλυτο βραχυκύκλωμα τόσο μέσα στις 4 γραμμές  του γηπέδου αλλά και παραέξω. Ο κόουτς προσπάθησε με συνεχείς αλλαγές να βρει την λύση αλλά μάλλον μπέρδεψε περισσότερο τους παίκτες του με αποτέλεσμα να μην έρθει ποτέ η αντίδραση και η μετριότατη Σκάιλαϊνερς του Γκόρντον Χέρμπερτ να κερδίζει για 2η φορά φέτος τον ΑΡΗ... Στα ρηχά ο Κάμινγκς, ανύπαρκτος ο Τζένκινς, κακός ο Ντραγκίσεβιτς και με σκαμπανεβάσματα ο Γιάνκοβιτς. Προσπάθησαν οι Καββαδάς, Ζάρας και Ξανθόπουλος χωρίς όμως να τα καταφέρουν...

Η σημερινή ήττα μπορεί να μην σημαίνει και πολλά βαθμολογικά(η 3η θέση βοηθάει στην κλήρωση της επόμενης φάσης) αλλά πληγώνει σημαντικά το γόητρο κάθε Αρειανού. Ήττες σαν και αυτές στην "μαύρη τρύπα" του Πάλε είναι που χαλάνε την νοοτροπία του Αρειανού, τον βάζουν στην ανόητη λογική της επιλογής αγώνων και στόχων και τον αναγκάζουν να συμβιβάζεται με το ενδεχόμενο της αποτυχίας ακόμη και στις πιο αστείες προκλήσεις... Όταν το κατανοήσουν αυτό η διοίκηση, ο προπονητής, οι παίκτες και ο κάθε άνθρωπος που αποτελεί κομμάτι του μπασκετικού ΑΡΗ τότε ίσως και να αρχίσουν να γίνονται ουσιαστικά βήματα προόδου και να ακολουθήσουν και επιτυχίες που να μην χρειάζονται "υπότιτλους" για να καταλάβουμε το πότε πρέπει να χαρούμε...

ΥΓ. Άλλος είχε την φήμη του "ύπνου" και άλλος τον ψιλοπήρε χαλαρά εκεί στην άκρη του πάγκου...

ΥΓ2. Δύο ήττες από τον Γκόρντον Χέρμπερ και τους Γερμανούς του!?!?!?

ΥΓ3. Ο αποτυχημένος-ύπνος Χέρμπερτ που μας έβγαλε τρίτους στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και μας πήγε στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Φαντάσου να σε πήγαινε ο MVP στους 16 της Ευρωλίγκας και να σε έβγαζε τρίτο. Κουστούμι κρεμασμένο θα είχαμε στην οροφή του Παλέ δίπλα στην φανέλα με το νούμερο 6!!!!

ΥΓ4. "Αδιάφορο" παιχνίδι με όλη σχεδόν την ομάδα να σέρνεται... Άραγε αυτά τα 2 τα "πιτσιρίκια" στην άκρη του πάγκου πόσο χειρότερα θα τα κατάφερναν;

YΓ5. Αυτά συμβαίνουν όταν μια νίκη-πρόκριση μήνα Ιανουάριο απέναντι στην ΑΕΚ με 1 πόντο μέσα στο κατάμεστο Παλέ σε παιχνίδι της χρονιάς και σε κατάκτηση στόχου...

ΥΓ6. Και για τους 'χαρούμενους" οπαδούς... το παιχνίδι ήταν αδιάφορο και δεν μας ένοιαζε... μας αναστάτωσε η αποχώρηση του Μπάκνερ... επηρρέασε ψυχολογικά την ομάδα η αρνητική απόφαση για την Μπάνβιτ... αυτό που θέλαμε με την ΑΕΚ το πήραμε.... δηλαδή η Σκάιλαϊνερς που κέρδισε θα σηκώσει κούπα; ποια ενίσχυση, θα χαλάσει η χημεία... σημασία έχει η οικονομική εξυγίανση της ομάδος... ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ???

Την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος κατάφερε να πάρει ο ΑΡΗΣ μας σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Η ομάδα είχε ψυχή, δεν εγκατέλειψε όταν το ματς φάνηκε να στραβώνει, πήρε δύναμη από την κερκίδα και πάτησε για ακόμη μια φορά το αεκάκι! Δικαιολογημένοι, τρελοί πανηγυρισμοί στο Παλέ από παίκτες, τεχνικό τιμ, διοίκηση και κόσμο μιας και η σημερινή νίκη δίνει ελπίδα για κάτι κάλο σε μια χαμένη(όπως φαινόταν ως τώρα) χρονιά γεμάτο λάθη και ατυχίες.

Κάτι από τον ημιτελικό με τον Πανιώνιο στο Παλέ πριν 3 χρόνια θύμισε ο ΑΡΗΣ μας με το εκρηκτικό του ξεκίνημα δείχνοντας αποφασισμένος να καθαρίσει το παιχνίδι πολύ πιο εύκολα από ότι θα περίμενε και ο πιο αισιόδοξος οπαδός της ομάδος.  Η ευστοχία στα μακρινά σουτ, η καλή άμυνα και η διψήφια διαφορά που χτίσαμε από νωρίς έδειχνε ότι πατούσαμε καλά. Σε εκείνο όμως το σημείο το υπερβολικό ροτέισον αποσυντόνισε την ομάδα και μαζί με την προκλητική διαιτησία έδωσαν την ευκαιρία στην ΑΕΚ να μπει στο παιχνίδι. Στο Β ημίχρονο η ΑΕΚ προσπάθησε να ξεφύγει στο σκορ(+8) και εκεί ακριβώς ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και με μπροστάρηδες τους Τζένκινς, Γιάνκοβιτς και Κάμινγκς κατάφεραν να γυρίσουν το παιχνίδι. Στο θρίλερ των τελευταίων δευτερολέπτων ο Ούκιτς πέτυχε ένα πολύ δύσκολο και τυχερό καλάθι αλλά ο Κάμινγκς με μια εξαιρετική προσπάθεια γεμάτο δύναμη και αυτοπεποίθηση έστειλε τον ΑΡΗ στον τελικό! Αναμφισβήτητα κορυφαίος ο Κάμινγκς που πέτυχε κρίσιμους πόντους, πολύ καλός και ο Τζένκινς που σήμερα εκτός από πόντους έπαιξε καλή άμυνα, βοήθησε στα ριμπάουντ και είμαι μια γεμάτη εμφάνιση. Ο Γιάνκοβιτς μπορεί να μην ήταν πολύ εύστοχος σήμερα αλλά βοήθησε πάρα πολύ σε όλους τους τομείς. Ενώ και ο Μπάκνερ στο τελευταίο(?!?!) του παιχνίδι με την κιτρινόμαυρη φανέλα ήταν ουσιαστικός στο παιχνίδι του. Σημαντική ήταν και η βοήθεια που πρόσφεραν από τον πάγκο οι Σίμτσακ και ο Ξανθόπουλος. Όσο για τον κόουτς μας μπέρδεψε λίγο με το ροτέισον του, τον παραγκωνισμό του Καββαδά και την μη χρησιμοποίηση του Ξανθόπουλου στα τελευταία λεπτά που θα μπορούσε να βοηθήσει σε άμυνα και επίθεση αλλά το αποτέλεσμα έστω και οριακά ευτυχώς για όλους μας τον δικαίωσε!

Σπουδαία η σημερινή βραδιά για όλους τους Αρειανούς ανεξάρτητα από τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες του καθενός. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να σταθούμε στη σημερινή νίκη λες και πετύχαμε κάτι παραπάνω από το δικαίωμα στην διεκδίκηση ενός τίτλου. Αυτός είναι ο βασικός στόχος και η πρόκριση ήταν απλά το απαραίτητο βήμα. Ας σοβαρευτούμε λιγάκι σαν ομάδα, ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και ας γίνουν οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν ώστε ο ΑΡΗΣ να κατέβει ως διεκδικητής του κυπέλλου και πάνω στο πάρκε και όχι μόνο στην θεωρία. Άλλωστε αν η διοίκηση, το τεχνικό τιμ και οι παίκτες φτιάχτηκαν σήμερα με τον κόσμο και τα γούστα μετά την λήξη του αγώνα, ας απλά σκεφτούν τι έχει να γίνει αν σηκώσουμε και μια κούπα ύστερα  από τόσα χρόνια!

ΥΓ. Βελτιωμένος ο Μπάκνερ στα τελευταία παιχνίδια αλλά εξακολουθεί να απέχει πολύ από τον σέντερ που είχαμε στο μυαλό μας όταν αποκτήθηκε το καλοκαίρι. Πόσο δε μάλλον και για τον παίκτη με το μεγαλύτερο συμβόλαιο στον φετινό ΑΡΗ. Πακετάκι, κορδελίτσα, φιογκάκι και άντε γειά...

ΥΓ2. Πραγματικά πολύ κακοί οι Έλληνες διαιτητές...

Στο σημαντικότερο(μέχρι το επόμενο) παιχνίδι της χρονιάς ο ΑΡΗΣ καλείται να αφήσει πίσω του τις 2 κακές εμφανίσεις σε πρωτάθλημα και κύπελλο και να κάνει το αποφασιστικό βήμα ώστε να βρεθεί κοντά στην κατάκτηση ενός τίτλου. Μια μοναδική ευκαιρία για τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να αποδείξουν ότι και θέλουν και μπορούν να ανταπεξέλθουν στα δυνατά παιχνίδια, στις μεγάλες προκλήσεις αλλά και στις απαιτήσεις αυτής της ομάδος βάσει της ιστορίας της αλλά και του κόσμου της.  Ένας κόσμος που και αύριο το απόγευμα θα κάνει το Παλέ "καμίνι" για να λιώσει το αεκάκι για ακόμη μια φορά!

Τα παιχνίδια με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και την Νίμπουργκ στο Nick Galis Hall ανήκουν στο παρελθόν και εκεί πρέπει να παραμείνουν. Η χαλαρότητα στην άμυνα και τα πολλά λάθη στην επίθεση ήταν το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των 2 αγώνων και είναι ακριβώς αυτά που θα πρέπει να αποφύγουμε για να φθάσουμε αύριο στη νίκη. Όσοι πατήσουν πάνω στο παρκέ θα πρέπει να βγάλουν δύναμη και ενέργεια σε κάθε φάση. Η άμυνα θα έχει τον πρώτο λόγο αλλά η επίθεση όπως και στο παιχνίδι του περασμένου Σαββάτου θα κάνει τη διαφορά. Εκεί περιμένουμε να δούμε τον Ντραγκίσεβιτς και τον Γιάνκοβιτς να πέρνουν αρκετές πρωτοβουλίες αλλά και τους 3 Αμερικάνους να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους όπως έκαναν ως ένα βαθμό και κόντρα στην Νίμπουργκ. Από εκεί και πέρα θα πρέπει το τεχνικό τιμ πρώτα από όλους να έχει την ψυχραιμία ώστε να κρατήσει τους παίκτες συγκεντρωμένους μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο αλλά και να βρει τις λύσεις κατά την διάρκεια του αγώνα ώστε να κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Η ΑΕΚ είναι αρκετά μονόπλευρη στο παιχνίδι της και αν καταφέρουμε να περιορίσουμε τους Ούκιτς και Ντίξον τα πάντα θα γίνουν εύκολα.

Η ΑΕΚ όσο και αν έχει "αναδειχθεί" από διάφορους κύκλους σε ομάδα φόβητρο θα αποδειχθεί πολύ λίγη για να μας κοντράρει και αυτή τη φορά. Αυτή η ομάδα πριν λίγα χρόνια ήταν στην Β Εθνική ενώ και σαν μέγεθος απέχει έτη φωτός από το μεγαλείο του ΑΡΗ. Και αν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δεν το πιστεύουν, εμείς θα είμαστε εκεί για να τους κάνουμε να το πιστέψουν και να τους σπρώξουμε στη νίκη! Δεν θα τους κάνουμε μάγκες εμείς σε καμία περίπτωση. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!

ΥΓ. ΄Ολοι μας ευχόμαστε αύριο να έρθει η νίκη αλλά αυτό που συμβαίνει με τον κόσμο της ομάδος είναι ακατανόητο... Είναι δυνατόν να περιστρέφεται η συζήτηση οποιουδήποτε Αρειανού για το τι θα συμβεί σε περίπτωση ήττας και το πως θα πρέπει να αντιδράσουμε αν χάσουμε? Και όμως... με τον Αρειανό να έχει ζήσει 2 χρονιές στην Γ Εθνική πλέον μέχρι και αυτά τα σκέφτεται ...

Μπορεί οι Τσέχοι να ήταν αυτοί που ταλαιπωρήθηκαν σημαντικά για να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη μόλις λίγες ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, ο ΑΡΗΣ μας όμως ήταν αυτός που παρουσιάστηκε "κρύος" στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Οι 3 Αμερικάνοι μας και ο Ντραγκίσεβιτς όμως έκαναν την διαφορά και οδήγησαν την ομάδα στη νίκη πρόκριση παρά την συνολικά μέτρια εικόνα της ομάδας σε ένα παιχνίδι που γρήγορα θα ξεχαστεί.

Αιφνιδίασαν οι Τσέχοι με την αποδόση τους, που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την χαλαρή άμυνα μας δείχνοντας από νωρίς ότι σήμερα δεν θα είχαμε εύκολο έργο όπως περιμέναμε. Με σουτ έξω από τα 6.75 αλλά και χτυπώντας σε πρώτο χρόνο κοντά στο καλάθι προσπάθησαν από την αρχή να ξεφύγουν στο σκορ όπως ακριβώς έκαναν και στην Τσεχία. Η αντίδραση ήρθε χάρη στον Τζένκινς όπου μετά από καιρό βρήκε το χέρι του και κατάφερε να πετύχει 21 πόντους με 5 τρίποντα με κάποια από αυτά να είναι πολύ σημαντικά προς το τέλος της αναμέτρησης. Μαζί με τον Κάμμινγκς αλλά και την πολύτιμη βοήθεια των Μπάκνερ, Ντραγκίσεβιτς και Ζάρα η αντίσταση της Νίμπουργκ κάμφθηκε και ήρθε η νίκη. Μπορεί να μην καλύφθηκε η διαφορά αλλά με το σύστημα διεξαγωγής του BCL ελάχιστη σημασία έχει. 

Πέρα από κάποιες καλές επιδόσεις παικτών όπως του Τζένκινς και του Μπάκνερ(σε σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις) η ομάδα και σήμερα είχε μια προβληματική εικόνα. Soft άμυνα και νευρικότητα στην επίθεση με πολλά ανόητα λάθη. Μια εικόνα που έρχεται σε αντίθεση με την βελτίωση και την αισιοδοξία μετά τις 7 συνεχόμενες νίκες. Με το παιχνίδι της χρονιάς(μέχρι το επόμενο) να ακολουθεί δεν υπάρχει το χρονικό περιθώριο για να αναρωτηθούμε αν τελικά τα εύκολα παιχνίδια οδήγησαν σε λάθος συμπεράσματα και αν θα έπρεπε η ομάδα να είχε ενισχυθεί εδώ και καιρό. Κρατάμε την νίκη και ευελπιστούμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ το απόγευμα του Σαββάτου...

ΥΓ. Την μια το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, την άλλη ο "χιονιάς". Όταν το σύμπαν συνομωτεί για να μην γεμίσει το Παλέ.

Οριστικά σήμερα το απόγευμα στις 19.30 στο Nick Galis Hall ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί την τσέχικη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη μας εξασφαλίζει και μαθηματικά την πρόκριση. Αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, για την εξασφάλιση και της 3ης θέσης θα πρέπει να καλυφθεί και το -8 του πρώτου αγώνα ενώ εκκρεμεί και η ένσταση για το παιχνίδι με την Μπάνβιτ που μπορεί να μας χαρίσει την 2η θέση και την απευθείας πρόκριση στην μεθεπόμενη φάση του BCL.

Με την χώρα να βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η αναβολή της σημερινής αναμέτρησης φάνταζε το πιο πιθανό σενάριο. Οι Τσέχοι όμως εξαρχής έδειξαν την διάθεση να γίνει σήμερα κανονικά το παιχνίδι, ξεκινώντας σήμερα το πρωί οδικώς από Αθήνα. Η ταλαιπωρία στα αεροδρόμια και το οδικό ταξίδι σίγουρα θα επηρρεάσει τους Τσέχους και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε από το ξεκίνημα του αγώνα. Όπως ακριβώς την είχαμε πατήσει εμείς στο πρώτο παιχνίδι όπου βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω στα πρώτα 10' και μετά ποτέ δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε. Η εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή τόσο για τους παίκτες όσο και για το τεχνικό τιμ. Ενώ σίγουρα ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να έχει και το ροτέισον στο μυαλό του ώστε να έχει τους παίκτες του πιο φρέσκους ενόψει της καθοριστικής μάχης του Σαββάτου.

Παρά τις γνωστές δηλώσεις περί δύσκολου όμιλου και πολύ δυνατών αντιπάλων η ομάδα μας σήμερα λογικά θα σφραγίσει την ππρόκριση. Αυτό όμως δεν λέει τίποτα όσο η ομάδα έχει σημαντικά αγωνιστικά προβλήματα που φαίνονται όποτε συναντούμε κάποιον σοβαρό αντίπαλο. Ναι μεν μας ενδιαφέρει η νίκη σήμερα αλλά η σκέψη όλων μας είναι στον αγώνα του Σαββάτου. Άγνωστο αν θα πρέπει να προστατευτούν παίκτες σήμερα ή αν θα πρέπει να αντιματωπιστεί ο αγώνας σε μια πρόβα τζενεράλε ενόψει του κυπέλλου. Το σίγουρο είναι ότι τόσο σήμερα όσο και το Σάββατο η λέξη ήττα για τον ΑΡΗ δεν υπάρχει...

Με μια πολύ soft εμφάνιση σαφώς κατώτερη του αναμενομένου, η ομάδα μας γνώρισε εύκολα την ήττα στο ντέρμπι(θεωρητικά) με την ΑΕΚ. Μια ήττα που δίνει προβάδισμα στην ΑΕΚ για την 3η θέση αλλά αυτό έρχεται σε δεύτερη μοίρα μιας και η εικόνα του ΑΡΗ μας είναι αυτή που πληγώνει περισσότερο. Ιδίως όταν σε λίγες ημέρες ακολουθεί το παιχνίδι του κυπέλλου όπου όπως έχει εξελιχθεί η φετινή σεζόν μοιάζει με την τελευταία ελπίδα για κάτι καλό.

Αν και περιμέναμε τον Ούκιτς και τον Ντίξον να σηκώσουν στις πλάτες τους την ΑΕΚ, δεν περιμέναμε σε καμία περίπτωση να δούμε τον ΑΡΗ μας να παίζει τόσο χαλαρά και φοβισμένα. Έλλειψη συγκέντρωσης σε άμυνα και επίθεση αλλά και μια αδικαιολόγητη αδράνεια σε πολλές φάσεις του αγώνα που έδιναν την εντύπωση ότι ο ΑΡΗΣ παίζει ένα αδιάφορο φιλικό παιχνίδι. Ακόμη και όταν στον πρώτο ημίχρονο φάνηκε να βρίσκει κάποιες λύσεις με την "βοήθεια" του πάγκου τα σχήματα που απέδιδαν άλλαζαν και δεν τα ξαναβλέπαμε ποτέ.  Στην ανέλπιστα καλή εμφάνιση του ο Μπάκνερ(δεύτερος καλύτερος παίκτης της ομάδος μας σύμφωνα με το ranking) αγωνίστηκε μόλις 10' για σχεδόν ανεξήγητους λόγους... Ο Τζένκιντς που ήταν σε άλλο γήπεδο πήρε 25' ενώ και ο Καββαδάς που έδειχνε να προβληματίζει τους ψηλούς της ΑΕΚ θα μπορούσε να αγωνισθεί περισσότερο. Όλα αυτά όμως έχουν λίγη σημασία όταν η ομάδα επιμένει να παίζει το ανορθόδοξα, χωρίς κάποιον παίκτη να οργανώνει το παιχνίδι αλλά με έναν Κάμινγκς που παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα. Σήμερα εκτός από τις γνωστές αδυναμίες φάνηκε ξεκάθαρα και η έλλειψη κάποιας ηγετικής φυσιογνωμίας που θα πάρει την ομάδα από το χεράκι και θα την οδηγήσει προς τη νίκη. Και όταν απουσιάζει μια ηγετική φυσιογνωμία τόσο εντός όσο και εκτός των 4 γραμμών τότε στα δύσκολα λογικό είναι να βλέπουμε αυτόν τον ΑΡΗ.

Σε κάτι παιχνίδια σαν το σημερινό καταλαβαίνεις καλύτερα πόσο χαμηλά έχει πέσει ο πήχης του συλλόγου. Επιλογές αγώνων, 20άρες που δεν μας χαλάνε και υπερ πάντων αγώνας για να κερδίσει ο ΑΡΗΣ μέσα στην έδρα του την ΑΕΚ έστω και με μισό καλάθι... λες και είμαστε εμείς το αουτσάιντερ και θα είναι έκπληξη να κερδίσουμε για το κύπελλο... Δυστυχώς όμως ο κόσμος απλά ακολουθεί την "κεφαλή", και όταν την στιγμή που οι άλλοι ενώ είναι από πάνω σου και σου ρίχνουν εύκολα και 20 πόντους συνεχίζουν να ενισχύονται εσύ "πανηγυρίζεις" που τέλειωσε ο πρώτος γύρος και είσαι μέσα στους "στόχους" επειδή έχασε ο Κολοσσός, το Ρέθυμνο και ο μπάογκ(παίζει με ΠΑΟ αύριο)  τότε τα πάντα φαντάζουν λογικά... Άγνωστο το αν αυτή η ομάδα μπορεί στα δύσκολα, τουλάχιστον ας ελπίσουμε η σημερινή ήττα και ο τρόπος που ήρθε να πεισμώσουν τους παίκτες και τον προπονητή μας ενόψει του κυπέλλου. Το βέβαιο όμως είναι ότι σε μια εβδομάδα από τώρα θα είμαστε όλοι εμείς στο Παλέ για να τους σπρώξουμε με το ζόρι προς τη νίκη... γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

ΥΓ. Για αυτούς που αρέσκονται να αναλύουν τα χαστούκια που πέφτουν στους πάγκους των αντιπάλων ας αφιερώσουν και λίγο χρόνο για τα χάλια στον δικό μας πάγκο.

ΥΓ2. Όλα τα βλέμματα αύριο στραμμένα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Αν ο μπάογκ χάσει από τον Παναθηναϊκό τότε κλείνουμε τον πρώτο γύρο μόνοι στην 4η θέση! Δηλαδή μέσα στους στόχους μας! γιούπι!!!!