Ο αγώνας με την Κύμη μας φέρνει στο μυαλό την πρώτη επίσημη αναμέτρηση της χρονιάς. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ πλήρης, με Σανικίντζε μέσα έκανε μια επιβλητική εμφάνιση και με δεδομένο ότι μιλούσαμε μόλις για την πρώτη επίσημη παρουσία της ομάδος όλοι μας είχαμε πεισθεί ότι φέτος έχουν γίνει πιο εύστοχες επιλογές, η ομάδα είναι πιο δυνατή και ότι η χρονιά θα εξελιχθεί καλύτερα από την περσινή. Η συνέχεια μας διέψευσε πανηγυρικά με αποτέλεσμα πλησιάζοντας προς τα μέσα του Δεκέμβρη και αντιμετωπίζοντας ξανά την Κύμη αντί να μιλάμε για μια δυνατή προπόνηση να φοβόμαστε μην ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί όπως την Τετάρτη και καταλήξουμε να δούμε ένα αγχωτικό παιχνίδι.

Τόσο ο ΑΡΗΣ όσο και η Κύμη δεν θυμίζουν σε τίποτα τις ομάδες που αναμετρήθηκαν στην αρχή της χρονιάς. Η Κύμη σαφως πιο ανεβασμένη, έχει βρει ρυθμό, έχει πάρει κάποιες σημαντικές νίκες και λογικά πλέον δεν θεωρείται εκ των φαβορί για υποβιβασμό. Και μόνο ότι μιλάμε για μια ομάδα που έχει μόλις 1 νίκη λιγότερη από εμάς κάτι λέει. Στο δικό μας στρατόπεδο τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό το basketball champions league και κοροϊδευόμαστε ότι κάτι λειτουργεί σωστά στην ομάδα. Το πρώτο ημίχρονο με τους Σάνς είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Αν ο ΑΡΗΣ δείξει αυτό το πρόσωπο πολύ πιθανόν τα πράγματα να γίνουν ακόμη πιο δύσκολα γιατί σίγουρα η Κύμη είναι πιο δυνατή ομάδα από τους Σλοβένους. Ο Δ.Πρίφτης παλεύει να βρει την λύση με όλες αυτές τις απουσίες αλλά η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα είναι οι διαχείριση των Αμερικάνων που είναι ολοφάνερο ότι δεν τους εμπιστεύεται καθόλου και αυτοί με την σειρά τους δεν έχουν ίχνος αυτοπεποίθησης. Με εξαίρεση ίσως τον Κάμινγκς που μάλλον έχει παραπάνω αυτοπεποίθηση από όσο θα έπρεπε και παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα.

Ότι πλάνο και αν έχει ο κόουτς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός. Αν αναλογιστεί κανείς τις απουσίες και την εικόνα που βγάζουμε στα τελευταία παιχνίδια με εξαίρεση τον αγώνα με τον Κολοσσό το παιχνίδι κρύβει παγίδες. Για αυτό συγκέντρωση και σοβαρότητα για 40' ώστε να έρθει η νίκη. Και αν επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ που θέλουν τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά να αγωνίζονται κανονικά στο επόμενο παιχνίδι στην Πάτρα τότε μπορεί οδεύοντας προς το τέλος του 2016 να δούμε και έναν καλύτερο ΑΡΗ!

ΥΓ. Ψάχνεις για λαχεία παίκτες σε μεταβατικές χρονιές οικονομικής εξυγίανσης αλλά το να βάζεις από τον πάγκο ένα πλέι μέικερ σαν τον Αντεγκμπόγιε δεν τον ήθελες ούτε πέρσι ούτε φέτος. Πάλι καλά που ήρθαν καλύτεροι και η ομάδα είναι πλήρης στη συγκεκριμένη θέση...

ΥΓ2. Νευρίασε λέει η διοίκηση της ΚΑΕ με την γκάφα και την επόμενη φορά θα υπάρχουν κυρώσεις... Μάλλον για ανέκδοτο πρόκειται. Εδώ ο άλλος σχεδόν 1.5 μύριο το έκανε στάχτη και ακόμη είναι στη θέση του κοιτώντας μας στραβά αν τολμήσει να ακούσει κανένα ουουου...

Χωρίς να ζοριστεί ιδιαίτερα, η ομάδα πήρε την αυτονόητη νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που δύσκολα να μπορούσε να κάνει τίποτα καλύτερο σήμερα. Οι γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών, η απρόσμενη απώλεια του Σίμτσακ κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά και η γκάφα ολκής με τον Χρηστίδη που δεν δηλώθηκε στο παιχνίδι μπορεί να μην στοίχισαν όσο αφορά το τελικό αποτέλεσμα αλλά σίγουρα έπαιξαν σημαντικό ρόλο ώστε να δούμε έναν κάκιστο ΑΡΗ για ακόμη μια φορά.  Η ομάδα δεν πλησίασε ούτε στο ελάχιστο τα επίπεδα απόδοσης που είχε στον αγώνα με τον Κολοσσό και όλα δείχνουν ότι κάπως έτσι θα πορευτούμε σε όλη την χρονιά...

Οι Έλιος Σάνς όπως γνωρίζαμε εξαρχής δύσκολα θα μπορούσε να απειλήσει για αυτό και στη σκέψη όλων μας ήταν μια καλή εμφάνιση πέρα από τη νίκη. Αντί όμως για αυτό είδαμε τον γνωστό κακό ΑΡΗΣ χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Όαση ο Ντραγκίσεβιτς που δείχνει να μην επηρεάζεται από το αρνητικό κλίμα που επικρατεί,  αρκετά καλός ήταν και ο Τσαϊρέλης που θα μπορούσε να ήταν ακόμη καλύτερος αν δεν ήταν τόσο επιπόλαιος σε κάποιες επιθετικές του ενέργειες ενώ και ο Ξανθόπουλος άρπαξε την ευκαιρία και επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Τα ξεσπάσματα του Κάμινγκς σίγουρα πρόσφεραν ένα "αέρα" στην ομάδα όσο αφορά την εξέλιξη του παιχνιδιού αλλά βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο συγκεκριμένος παίκτης κυριολεκτικά μένεις με την απορία για το αν τελικά βοηθάει την ομάδα ή απλά ανεβάζει τα νούμερα του... Αόρατος ο Τζένκινς στο διάστημα που αγωνίσθηκε επηρεασμένος προφανώς από την έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει προς το πρόσωπο από τον Δ.Πρίφτη, κάτι που φαίνεται άλλωστε από τον περιορισμένο χρόνο που του έδωσε τμηματικά. Αντιθέτως ο Μάρμπλ που είναι υπ ατμόν εδώ και καιρό πήρε 25' και απέδειξε για πολλοστή φορά ότι απλά το παιδί δεν μπορεί να προσφέρει...  Σε ρηχά νερά οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν. 

Γενικά η ομάδα όπως από την αρχή της χρονιάς έτσι και τώρα που βαδίζουμε προς τα μέσα Δεκεμβρίου συνεχίζει να βγάζει μια εικόνα πανικού και ολοκληρωτικής έλλειψης αγωνιστικής ταυτότητας. Οι απουσίες σίγουρα παίζουν τον ρόλο τους αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα όπως φαίνεται είναι ότι από το καλοκαίρι δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα βελτίωσης αυτής της εικόνας. Κάτι άλλωστε που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού μιας και οι 3 Αμερικάνοι που θα έπρεπε να έχουν σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο στα περισσότερα παιχνίδια ως τώρα παλεύουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Σε συνέχεια του κακού κλίματος που υπάρχει στην ομάδα ήρθε και το πρωτοφανές λάθος με τον τραυματία Μπάκνερ να δηλώνεται λανθασμένα στη θέση του Χρηστίδη κάτι που απλά επιβεβαιώνει ότι η ομάδα "πάσχει" όχι μόνο στο παρκέ αλλά και παραπέρα. Με αυτές τις απουσίες και αυτή την εικόνα μάλλον οδηγούμαστε σε ντέρμπι με την Κύμη το Σάββατο. Ας ελπίσουμε λοιπόν μέχρι το Σάββατο να μπορέσει να επανέλθει ο Σίμτσακ, να καταφέρει να πάρει μερικά λεπτά ο Γιάνκοβιτς και φυσικά να δηλωθεί κανονικά ο Χρηστίδης...

ΥΓ. Να αποδοθούν ευθύνες λέει για το λάθος που έγινε με τον Χρηστίδη... εδώ έχει σπαταληθεί με συνοπτικές διαδικασίες η μεγαλύτερη επένδυση σε αγωνιστικό μπάτζετ που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην ομάδα και δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, τώρα θα αποδοθούν? Στον μπασκετικό ΑΡΗ και στο "δημόσιο" συμβαίνουν μόνο αυτά...

ΥΓ2. Ωχ μωρέ, πως κάνετε έτσι... λες και αν έπαιζε το παιδί θα έβαζε 20 πόντους και θα έπαιρνε και 10 ριμπάουντ...

ΥΓ3. Κάποια φορά η ζωή σου παίζει περίεργα παιχνίδια μπας και καταλάβεις 2-3 πράγματα και βάλεις λίγο μυαλό παραπάνω. Ελπίζω όσοι χλεύαζαν την επιμονή της διοίκησης της ΑΕΚ κάτα την περσινή σεζόν φέτος να κατάλαβαν κανά δύο πράγματα παραπάνω με όλα αυτά που περνάμε.

ΥΓ4. Και οι άλλοι τον χαβά τους... μην τολμήσει να εκφράσει κανείς την δυσαρέσκεια του για το χάλι που παρακολουθούμε από το καλοκαίρι, κατευθείαν "πέσιμο"...

Το να υποτιμάς τον αντίπαλο ποτέ δεν είναι καλό. Αν όμως ο φετινός ΑΡΗΣ ακόμη και σε αυτή την κατάσταση με τους τόσους τραυματίες και την συνολικά προβληματική εικόνα αγχώνεται για το αν θα κερδίσει τους απίθανους Σλοβένους, τότε μάλλον το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο από ότι πιστεύουμε. Επειδή όμως ο "ρεαλισμός" είναι από τα βασικά μότο του μπασκετικού ΑΡΗ, σήμερα το βράδυ οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θα έχουν μια ιδανική ευκαιρία για μια καλή προπόνηση. Μια προπόνηση στην οποία θα πρέπει εκτός από την αυτονόητη νίκη να αποδείξουν ότι η εμφάνιση κόντρα στον Κολοσσό ήταν η αρχή της ανάκαμψης και όχι ένα πυροτέχνημα.

Όταν αρκετές φορές αναφερόμαστε στα βασικά που πρέπει να κάνει η ομάδα και ότι οι χαμηλές πτήσεις του φετινού ΑΡΗ δεν οφείλονται στους τραυματισμούς αλλά απλά οι τραυματισμοί μεγέθυναν το γενικότερο πρόβλημα εννοούμε ακριβώς αυτό που είδαμε απέναντι στον Κολοσσό. Εκεί όπου έχοντας ακόμη έναν νέο τραυματία(Γιάνκοβιτς) κατάφερε να παίξει καλή άμυνα, να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα στην επίθεση και να δείξει και χαρακτήρα ως ομάδα κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην στατιστική του αγώνα. Αυτά ακριβώς πρέπει να δούμε και σήμερα ανεξάρτητα από το ποιοι θα αγωνισθούν. Σίγουρα το καλοκαίρι κάποιοι αποκτήθηκαν για πρωταγωνιστές και κάποιοι για ρολίστες αλλά από την στιγμή που αυτό το πλάνο για την ώρα δεν προχωράει τότε ο Δ.Πρίφτης οφείλει να διαφοροποιήσει τα πλάνα. Να βάλει κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και τον Φλιώνη και τον Χρηστίδη. Άλλωστε αν δεν γίνει φέτος σε μια χρονιά που μοιάζει να πηγαίνει στο καλάθι των αχρήστων και ιδιαίτερα σε παιχνίδια σαν το σημερινό τότε μάλλον δεν θα γίνει ποτέ... Απλά σοβαρός να είναι ο ΑΡΗΣ σήμερα και η νίκη θα έρθει πολύ εύκολα.

Ανεξάρτητα από τη νίκη στο πρωτάθλημα που συνοδεύτηκε και με καλή εμφάνιση ο τρόπος που "παρουσιάζεται" να λειτουργεί το μπασκετικό τμήμα ξενίζει και προβληματίζει... Χάνει ο ΑΡΗΣ δημιουργείται από τους ίδιους τους ανθρώπους της ομάδος ένα κλίμα αμφισβήτης, καταμερσιμού ευθυνών(ή καλύτερα στοχοποίησης) και αλλαγών. Αλλαγές που παρουσιάζονται ως μονόδρομος και ξεκάθαρη διοικητική και προπονητική απόφαση... Περνάνε οι μέρες, έρχεται και καμιά νίκη όπως αυτή με τον Κολοσσό και όλα ξεχνιούνται. Ξαφνικά το "συζητήσεις για λύση συμβολαίου' γίνεται "δεν μπορούμε να σπάσουμε το συμβολαίο" και καταλήγει σε "ψήφο εμπιστοσύνης" στον παίκτη μέχρι νεοτέρας... Μακάρι να βρει ο ΑΡΗΣ τον δρόμο του πάνω στο παρκέ και να αρχίσουμε επιτέλους να απολαμβάνουμε το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει η ομάδα να αρχίσει να λειτουργεί επαγγελματικά σε όλα τα έπιπεδα. Νίκη σήμερα και βλέπουμε...

Πολύ πιο εύκολα από όσο θα περίμενε κανείς η ομάδα μας ξεπέρασε το εμπόδιο του Κολοσσού και μαζί τον νέο τραυματισμό του Μπάκνερ αλλά και το γενικότερο κακό κλίμα που επικρατεί στην ομάδα. Ο Ντραγκίσεβιτς ήταν αυτός σήμερα που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος στην επίθεση αλλά πήρε και κάποιες βοήθειες από τους συμπαίκτες μιας και σήμερα σκόραραν και οι δώδεκα παίκτες που αγωνίσθηκαν. Την παράσταση έκλεψε ο νεαρός Χρηστίδης που μετά από περίπου 15 παιχνίδια τον θυμήθηκε ο κόουτς και ο παίκτης απέδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα αυτόν τον ΑΡΗ.

Το παιχνίδι άρχισε ως συνήθως με τους χειρότερους οιωνούς για την ομάδα μας και τον Κολοσσό να φθάνει στο + 7 νωρίς νωρίς. Γρήγορα όμως ο ΑΡΗΣ άρχισε να σοβαρεύεται, να παίζει καλύτερη άμυνα αλλά και να βρίσκει λύσεις στην επίθεση κυρίως χάρη στον Ντραγκίσεβιτς που επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα δεν έγινε κατάχρηση στα τρίποντα(18) και προσπάθησαν οι παίκτες μας να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Πιο καλά από όλους το έκανε ο Ντραγκίσεβιτς που αν και πέτυχε μόλις 3 δίποντα κατάφερε να φορτώσει με αρκετά φάουλ τους αντιπάλους του αλλά και να πάει 9 φορές στην γραμμή των βολών από όπου είχε το απόλυτο. Τζένκινς, Κάμινγκς και Μάρμπλ ναι μεν δώσανε κάποιες βοήθειες αλλά σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίθηκαν στον ηγετικό ρόλο που θα έπρεπε να έχουν σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο νεαρός Χρηστίδης άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στα 9' και 11'' που χρησιμοποιήθηκε πρόλαβε να πετύχει 8 πόντους(4/5 2π.) αλλά και να μαζέψει και 4 ριμπάουντ. Σε γενικές γραμμές πάντως ο ΑΡΗΣ είχε ουσία στο παιχνίδι του, δεν έχασε σε κανένα σημείο την συγκέντρωση και κατάφερε και έκανε τον Κολοσσό να δείχνει με ομάδα της πλάκας σε μια αγωνιστική ημέρα όπου άπαντες περίμεναν ένα κλειστό παιχνίδι για γερά νευρά.

Η νίκη ήρθε χωρίς άγχος, η ομάδα έδειξε κάποια καλά στοιχεία αλλά η μέτρια εμφάνιση των 3 Αμερικάνων και ο νέος μικρο-τραυματισμός του Γιάνκοβιτς δεν μας κάνει να αισθανόμαστε και τόσο αισιόδοξοι για τη συνέχεια. Μάλιστα το ότι χρησιμοποιήθηκε για περισσότερο από 25' ο Μάρμπλ  ο οποίος πέρα από τα βέλη του προπονητή του την περασμένη Τετάρτη,  σύμφωνα με τα ρεπορτάζ θα έμενε σε "απραγία" ώστε να πιεστεί για τη λύση του συμβολαίου του δείχνει ότι ακόμη επικρατεί τρικυμία στην ομάδα... Θα έρθει ψηλός στην θέση του Μπάκνερ? Θα φύγει ο Μάρμπλ και θα έρθει ο Μακνήλ? Θα προστεθεί στο ρόστερ ένα πόιντ γκάρντ? Σενάρια, φήμές και σκέψεις που παρουσιάζονται ως την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ φανερώνοντας το επικοινωνιακό πρόβλημα που υπάρχει... Μέχρι να δούμε λοιπόν τις αλλαγές στο ρόστερ και την ουσιαστική αλλαγή στην εικόνα της ομάδος, ας εκμεταλλευτούμε το εύκολο πρόγραμμα και τα εντός έδρας παιχνίδια ώστε κάτι να διορθωθεί σε όλο αυτό το προβληματικό πάζλ του φετινού ΑΡΗ.

ΥΓ. Μετά από 15 παιχνίδια ανακαλύψαμε ότι ο Φλιώνης μπορεί να βοηθήσει όπως έδειξε κόντρα στην ομάδα Ευρωλίγκας όπως ήταν η Μονακό, ενώ και στους ψηλούς που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα είδαμε σήμερα ότι υπάρχει ένας Χρηστίδης που μπορεί και αυτός να βοηθήσει άμεσα τουλάχιστον με αντιπάλους του επιπέδου του Κολοσσού. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να έγινε επιτέλους η αρχή στην αξιοποίηση των νεαρών αθλητών και να μην ήταν ακόμη ένα επικοινωνιακό τρικ του coach of the year.

ΥΓ2. Ελπίζω μετά την εύκολη επικράτηση επί του Κολοσσού αλλά και την ήττα του συμπολίτη από την Κύμη να συνειδητοποίησαν αρκετοί συνΑρειανοί μας ότι η 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν εξαρχής εξασφαλισμένη. Ακόμη και για αυτόν τον ΑΡΗ που ενώ βαδίζουμε ολοταχώς προς το 2017 ακόμη ψάχνεται λες και είναι Αύγοστος.

Νέα πικρή ήττα για την ομάδα μας που σε μεγάλο βαθμό ισοδυναμεί με την απώλεια μια εκ των 2 προνομιούχων θέσεων του ομίλου. Το γνωστό άναρχο στυλ στην επίθεση, η απουσία μπλοκ άουτ, το τραγικό ποσοστό στις βολές και ο νέος απρόσμενος τραυματισμός του Μπάκνερ ήταν οι βασικοί λόγοι της σημερινής ήττας. Αν και βρέθηκε πολύ κοντά στο να κερδίσει και το παιχνίδι χάθηκε στις λεπτομέρειες η συνολική εικόνα της ομάδος είναι αυτή που προκαλεί θλίψη μιας και δεν θυμίζει σε τίποτα επαγγελματική ομάδα...

Η Μονακό μπορεί να μην ήταν πάνω στο παρκέ το μεγαθήριο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ που θα έπρεπε να συμμετέχει στην Ευρωλίγκα όπως μας την παρουσίαζαν αλλά ο ΑΡΗΣ με το σύνηθες άσχημο ξεκίνημα του, επέτρεψε τους Γάλλους να προηγηθούν με διψήφια διαφορά από το πρώτο μόλις δεκάλεπτο. Ήταν φανερό από την αρχή ότι τίποτα δεν λειτουργούσε καλά και ότι για ακόμη μια φορά θα περιμέναμε κάποιο προσωπικό ξέσπασμα για να γυρίσει το παιχνίδι. Αν και το τρίτο δεκάλεπτο ξεκίνησε με την απώλεια του Μπάκνερ λόγω τραυματισμού το ξέσπασμα ήρθε αρχικά από τον Τζένκινς που έμοιαζε να είναι ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να απειλήσει το αντίπαλο καλάθι. Συνέχεια στην αντεπίθεση έδωσε ο Κάμινγκς με τις γνωστές εφόδους του προς το αντίπαλο καλάθι ενώ και ο Γιάνκοβιτς έδωσε κάποιες λύσεις. Το παιχνίδι πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το τέλος αλλά εκεί έλλειψε το καθαρό μυαλό στην επίθεση, η ομάδα μπλόκαρε και ήρθε φυσιολογικά η ήττα από έναν αντίπαλο που ήταν εξίσου κακός με εμάς. Ανούσιο το να κάνουμε ξεχωριστά κριτική για τους παίκτες. Είναι πλέον ολοφάνερο ότι η προβληματική λειτουργία του συνόλου δεν επιτρέπει σχεδόν σε κανέναν να αποδόσει και ιδιαίτερα στους παίκτες που δεν παίρνουν πολύ την μπάλα στα χέρια τους. Τζένκινς και Κάμινγκς παίρνουν περισσότερο την μπάλα στα χέρια τους, κινούνται διαρκώς στην περιφέρεια και είναι πιο εύκολο για αυτούς να έχουν και τις καλές στιγμές. Οι υπόλοιποι που πρέπει να αξιοποιηθούν μέσα από κάποιο σύστημα ώστε να πάρουν την μπάλα κοντά στο καλάθι ή να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση για το ελεύθερο σουτ χάνονται... Ναι μεν ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από ψηλούς γιατί σε αυτό το ρόστερ είναι "αποδεκτό" το ότι υπάρχουν παίκτες με διακοσμητικό ρόλο το πρόβλημα όμως πηγάζει 100% από την έλλειψη οργάνωσης του παιχνδιού στην επίθεση. Αν σε αυτό προσθέσουμε και την απουσία βασικών στοιχείων μιας επαγγελματικής ομάδας όπως είναι το μπλοκ άουτ στην άμυνα, τα σκριν και η κίνηση στην επίθεση(ακόμη και χωρίς σύστημα) και ένα τουλάχιστον αξιοπρεπές σεβαστό ποσοστό στις ελεύθερες βολές τότε είναι λογικό αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ να δυσκολευόμαστε να το αποκαλούμε μπάσκετ... Το συμπέρασμα για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην ομάδα και το ερώτημα που συνεχίζει να παραμένει είναι το αν μπορεί να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα με τις υπάρχουσες συνθήκες.

Το βατό πρόγραμμα του ΑΡΗ σε Ελλάδα και Ευρώπη όπως και η κλήρωση του κυπέλλου πολύ εύκολα μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ προς την ίδια την ομάδα με ήττες σαν τις σημερινή που θα μας στοιχίσει στη συνέχεια. Θα πρέπει κάποια στιγμή να επικρατήσει ρεαλισμός και να συνειδητοποιήσουν άπαντες στην ομάδα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ και απαιτήσεις υπάρχουν και πίεση υπάρχει και αποδοκιμασίες θα υπάρξουν όταν τα πράγματα θα στραβώσουν. Δεν θα πρέπει να αλλάξει ο κόσμος του ΑΡΗ ώστε να μάθει να αποθεώνει κάθε φορά την ομάδα όταν χάνει μέσα στην έδρα του από το κάθε καφενείο αλλά η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες θα πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που έχει η ομάδα και ο κόσμος της. Η χρονιά τη δεδομένη χρονική στιγμή μοιάζει χαμένη. Σε ενάμιση μήνα υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία για να σωθεί κάτι... κάντε ότι πρέπει για να μην τη σπαταλήσετε...

ΥΓ. Αναμφισβήτητα αυτό που συμβαίνει με τους τραυματισμούς είναι ατυχέστατο και δεν επιτρέπει στον προπονητή να δουλέψει με την ομάδα όπως θα ήθελε. Σε μια σοβαρή ομάδα όμως που γίνεται σοβαρή δουλειά ακόμη και ο 15ος παίκτης όταν θα έρθει η στιγμή να μπει στο παρκέ θα πρέπει να γνωρίζει να κάνει τα βασικά. Όπως ως ένα βαθμό το έκανε σήμερα ο Φλιώνης. Όταν όμως οι ίδιοι παίκτες που αποτελούν το βασικό ροτέισον της ομάδος δεν γνωρίζουν τους ρόλους τους, τα συστήματα και τον αγωνιστικό προσανατολισμό της ομάδος τότε λογικό είναι κάθε απώλεια παίκτη να μεγενθύνει το χάος που ήδη υπάρχει στην ομάδα.

ΥΓ2.  Ξαφνικά έχουμε παίκτες "soft" και  ευθυνόφοβους που κρύβονται πίσω από τραυματισμούς. Τέλος και το παραμύθι με τις χημείες, τις οικογένειες, τα αποδυτήρια και τους καλούς χαρακτήρες...

ΥΓ3. Μόνο στον ΑΡΗ του Δημήτρη Πρίφτη θα μπορούσε ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς να είναι η αλλαγή του Σπύρου Μούρτου!

ΥΓ4. Αποδοκιμασίες και γιούχες με τη λήξη της αναμέτρησης. Προφανώς όλοι οι καναπεδάκηδες που κρύβονται πίσω από τα πληκτρολόγια και δεν πατάνε ποτέ στο γήπεδο με την λήξη του αγώνα μπούκαραν μέσα στο Παλέ.

ΥΓ5. Το νούμερο ένα φαβορί για την κατάκτηση του Basketball Champions League έχασε από την "ποιά Λουντβισμπουργκ?"... αυτά για να καταλαβαίνουμε σε τι θεσμό συμμετέχουμε και ποιοι είναι οι αντίπαλοι μας.

ΥΓ6. Την προηγούμενη φορά που ο ΑΡΗΣ συμμετείχε σε Milko Cup την σήκωσε την κούπα.

ΥΓ7. Μόνο ο προπονητής μην αλλάξει γιατί θα είναι καταστροφή και μετά δεν θα υπάρχει ποτέ ελπίδα να δούμε "καλό και ελκυστικό μπάσκετ"... ούτε καν τον Μάιο στο πέμπτο παιχνίδι με την ΑΕΚ....

ΥΓ8. Για τους "χαρούμενους" οπαδούς, σήμερα έλειπε ο Σανικίντζε, ο Καββαδάς, ο Μάρμπλ και ο Μπάκνερ. Επίσης η ομάδα βελτιώνεται σιγά σιγά, τίποτα δεν έχει κριθεί και ακόμη είναι μέσα σε όλους τους στόχους και μπορεί να κερδίσει πρωτάθλημα, κύπελλο Ελλάδος και το Ευρωπαϊκό.

Με ανεβασμένη την ψυχολογία μετά το ευχάριστο αποτέλεσμα της κλήρωσης του κυπέλλου όπου έφερε στον δρόμο μας την ΑΕΚ μέσα στο Nick Galis Hall η ομάδα μας καλείται να αντιμετωπίσει την Μονακό στο πιο δύσκολο παιχνίδι μέχρι το τέλος του 2016. Η ήττα από τους Σκάιλαϊνερς ξενέρωσε αρκετό κόσμο αλλά τόσο στη Γερμανία όσο και στη Λευκάδα φάνηκαν κάποια σημάδια βελτίωσης κυρίως σε επίπεδο αποτελεσματικότητας και συγκέντρωσης αλλά και τακτικής. Το αν θα έχει συνέχεια η εμφάνιση του Σαββάτου θα φανεί πάνω στο παρκέ.

Η κυπελλούχος Γαλλίας Μονακό βρίσκεται στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος ενώ στην Ευρώπη έχει μόλις μια ήττα από την Μπάνβιτ, κάτι που λέει πολλά για την δυναμική και την κατάσταση που βρίσκεται ο σημερινός μας αντίπαλος. Μια κλασσική γαλλική ομάδα με πλούσια αθλητικά προσόντα, παίζει σε γρήγορο τέμπο και αρκετά άναρχα. Ένα στυλ παιχνιδιού που αρκετές φορές φέτος μας έχει βολέψει και κυρίως με τον Κάμινγκς έχουμε κάνει ζημιές στην αντίπαλη άμυνα. Πάντως ο ΑΡΗΣ ίσως να είναι σοφότερο να μην ακολουθήσει τον ρυθμό των Γάλλων αλλά να προσπαθήσει να επιβάλλει το δικό του τέμπο. Καθοριστικός παράγοντας θα είναι και σήμερα το μακρινό σουτ αλλά και το ξεκίνημα του αγώνα. Αν η ομάδα μπει δυνατά, θα αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Η νίκη που θα μας επαναφέρει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας(ίσως και στην πρώτη)πρέπει να έρθει πάση θυσία. Είναι σημαντικό ο ΑΡΗΣ να τερματίσει σε μια από τις 2 πρώτες προνομιούχες θέσεις ώστε η συνέχεια στον θεσμό να είναι πιο βατή.

Η Μονακό μαζί με την Μπάνβιτ είναι με διαφορά οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας σε αυτόν τον όμιλο. Η νίκη με την Μπάνβιτ ήταν απλά η απόδειξη ότι σε αυτόν τον θεσμό ταβάνι δεν υπάρχει. Με την ίδια φιλοσοφία σήμερα το βράδυ θα πρέπει να αγωνιστούμε κόντρα στην Μονακό. Μια νίκη θα επαναφέρει την αισιοδοξία και θα αφυπνίσει όλους αυτούς που ασπάζονται τις απόψεις περί του άθλου της πρόκρισης και της αποφυγής ουσιαστικού στόχου όπως είναι η κατάκτηση του τροπαίου... Όπως στόχος πρέπει να είναι και η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος. Η κλήρωση δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες. Χρόνος υπάρχει ώστε να διορθωθούν όλα τα κακώς κείμενα και στις 14 Ιανουαρίου να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι για την πρόκριση. Όσο για σήμερα γεμίζουμε το ανανεωμένο και πολύ όμορφο με το σήμα του Αυτοκράτορα στο κέντρο του γηπέδου Nick Galis Hall και σπρώχνουμε την ομάδα στη νίκη!

ΥΓ. Καμιά φορά λέμε για την ατυχία φέτος με τους τραυματισμούς(αν και δύσκολα να  βρει κανείς χρονιά χωρίς τραυματισμούς) αλλά κανείς δεν μιλάει για την απίστευτη τύχη με τις κληρώσεις. Από το Ελληνικό πρωτάθλημα, μέχρι το Basketball Champions League με τις αλλαγές στους ομίλους αλλά και το κερασάκι στην τούρτα με τον ημιτελικό του κυπέλλου. Ένα πρόγραμμα σε Ελλάδα και Ευρώπη που παρόλο που ως τώρα δεν το έχουμε εκμεταλλευτεί με κάποιες ανόητες ήττες εξαρχής ήταν ότι καλύτερο. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον ημιτελικό με την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που αν δεν τις είχαμε δώσει τον "αέρα" πέρσι να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει μέσα στο  Παλέ ήδη θα τα είχε βάψει μαύρα. Ας κάνουν ότι χρειάζεται διοίκηση και προπονητής ώστε ο ΑΡΗΣ να πάρει την πρόκριση. Τεράστια ευκαιρία για να κατακτήσουμε έναν τίτλο και να πανηγυρίσουμε για αληθινές επιτυχίες και όχι "επιμέρους στόχους". Μην την σπαταλήσετε...

Τα εξαιρετικό ποσοστό ευστοχίας(11/18) έξω από τα 6.75 που είχαν οι παίκτες μας στο πρώτο ημίχρονο ήταν αρκετό για να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας και να φθάσουμε σε μια εύκολη, χωρίς άγχος, αυτονόητη νίκη. Μια νίκη που έρχεται σε ένα σημείο όπου τα πάντα έδειχναν να κρέμονται από μια κλωστή και η λέξη "αλλαγές" ήταν αυτή που κυριαρχούσε στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Η πειστική εμφάνιση των 3 Αμερικανών που αγωνίσθηκαν που μαζί με τον Γιάνκοβιτς ήταν οι κορυφαίοι όπως φαίνεται αλλάζει τα δεδομένα και γεννάει μια νέα ελπίδα ότι αυτή η ομάδα με αυτούς τους παίκτες και αυτόν τον προπονητή ίσως και να μπορεί να παίξει πολύ καλύτερο μπάσκετ από ότι έχουμε δει ως τώρα.

Αν κάτι χαρακτηρίζει το επιθετικό παιχνίδι του φετινού(και όχι μόνο) ΑΡΗ αυτό είναι το άναρχο στυλ με τις γρήγορες επιθέσεις και τα πολλά μακρινά σουτ. Σε γενικές γραμμές αυτό είδαμε και στην Λευκάδα με την μεγάλη διαφορά ότι στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες μας έβλεπαν το αντίπαλο καλάθι σαν βαρέλι. Το 11 στα 18 τρίποντα της ανάπαυλας φανερώνει ξεκάθαρα την εικόνα του αγώνα. Και αν από παίκτες σαν τον Τζένκινς περιμέναμε ότι στην καλή του ημέρα θα μπορούσε να βομβαρδίσει με αποτελεσματικότητα τα 5 στα 7 τρίποντα του Κάμινγκς ήταν κυριολεκτικά μια ευχάριστη έκπληξη. Όπως έκπληξη ήταν και η συνέπεια του Μπάκνερ στα ριμπάουντ μιας και για πρώτη φορά φέτος(με μια μικρή επιφύλαξη) ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ της ομάδος μας, την ίδια στιγμή που κατάφερε να αξιοποιήσει τις ασίστ των συμπαικτών του. Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα, ακόμη και στην επανάληψη όπου το εξαιρετικό ποσοστό στα τρίποντα έπαιξε κατακόρυφα και η Λευκάδα έκανε την αντεπίθεση της. Και μόνο το ότι η διαφορά δεν έπεσε κάτω από τους 8 πόντους λέει πολλά για τη συγκέντρωση των παικτών του Δ.Πρίφτη. Στοιχείο κλειδί για τη χθεσινή επικράτηση.

Όπως είχαμε αναφέρει και πριν την αναμέτρηση το πρόγραμμα που ακολουθεί(μαζί και με το χθεσινό παιχνίδι) αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για την ομάδα ώστε να χτίσει αυτοπεποίθηση να πάρει νίκες και βαθμούς και να βρει επιτέλους την αγωνιστική της ταυτότητα. Μάλιστα τα συνεχόμενα 4 εντός έδρας που ακολουθούν δίνουν την ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη να δουλέψει με τους παίκτες του. Ενώ και η δυναμικότητα των αντιπάλων επιτρέπει να βγουν κάποια ασφαλή συμπεράσματα μέσα από επίσημα παιχνίδια. Σε όλα όμως τα παραπάνω απουσιάζει η λέξη ήττα. Η ομάδα έχει την ευκαιρία και θα πρέπει να την εκμεταλλευτεί να ολοκληρώσει το 2016 χωρίς άλλη ήττα. Έτσι ώστε στα δύσκολα και καθοριστικά παιχνίδια στις αρχές του 2017 με ΑΕΚ και Μπάνβιτ να είναι απολύτως έτοιμη. Το αν αυτή η προσπάθεια θα γίνει με το υπάρχον ρόστερ ή με αλλαγές είναι κάτι που το αφήνουμε σε απόλυτα αρμόδιους να αποφασίσουν. Πάντως είναι καλό μετά από νίκες σαν τις χθεσινές πέρα από την ικανοποίηση για το θετικό αποτέλεσμα να υπάρχει και ρεαλισμός. Ρεαλισμός που λέει ότι όταν μια ομάδα σουτάρει περισσότερα τρίποντα από ότι δίποντα κάτι δεν πάει καλά...

ΥΓ. Μπράβο στην ΚΑΕ για την δικαστική νίκη στην μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Ίσως πάντως είναι καιρός να περάσουμε και στην αντεπίθεση.

ΥΓ2. Στο επίκεντρο των τελευταίων ημερών ο Γ.Δαμιανίδης. Ξεσπάθωσαν πολλοί συνΑρειανοί μας στα social media, σε ιστοσελίδες, ράδια κτλ. Καλό πάντως είναι όταν έχεις κάτι να πεις, να το κάνεις όταν έχει αξία και όχι εκ των υστέρων όταν τέτοιες τοποθετήσεις είναι "ευκολάκι".

ΥΓ3. Αγανάκτηση από τους οπαδούς και συμβολικές κινήσεις διαμαρτυρίας! Και μετά μας λένε εμάς γκρινιάρηδες...

Με φόντο τις "αλλαγές" που αναμένεται να γίνουν στο ρόστερ σύμφωνα με τα τελευταία κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ η ομάδα μας κατεβαίνει στην Λευκάδα για να αντιμετωπίσει την τοπική ομάδα στο ξεκίνημα μιας σειράς "δύσκολων" παιχνιδιών. Δύσκολων όχι όσο αφορά τη δυναμική των αντιπάλων μιας και πρόκειται για σχετικά αδύναμες ή μέτριες ομάδες(εντός έδρας) αλλά για την σημασία των αγώνων τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά. Πιθανή ήττα στις επόμενες 8 αναμετρήσεις μπορεί να μπλέξει την ομάδα σε περιπέτειες ακόμη και για στόχους αυτονόητους που ποτέ δεν τόλμησε κανείς μας ούτε για πλάκα να αμφισβητήσει.

Η Δόξα Λευκάδας είναι μια ομάδα που στήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, πήγε σε κάποιες σίγουρες λύσεις με έμπειρους παίκτες όπως οι πρώην κιτρινόμαυροι Ταπούτος και Τσαλδάρης και με τον αέρα του απόλυτου αουτσάιντερ για την ώρα τα πηγαίνει αρκετά καλά. Μπορεί να έχει μόλις 2 νίκες στα πρώτα 7 παιχνίδια αλλά έχει ήδη αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό που ακόμη και για εμάς(σύμφωνα με τους τεχνοκράτες οπαδούς) αποτελεί ήττα εντός προγράμματος. Η νίκη με τον μπάογκ στην πρεμιέρα έκανε αίσθηση, όπως και η "αυτοκτονία" κόντρα στον Ολυμπιακό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε καθόλου με τον νεοφώτιστο αντίπαλο μας αλλά η κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο μπασκετικός ΑΡΗΣ κάθε παιχνίδι μοιάζει με "ντέρμπι" χωρίς προγνωστικά. Άγνωστο το πως θα παρουσιαστούμε στην αυριανή αναμέτρηση. Θα δούμε κάτι διαφορετικό; Θα δούμε τον Τζένκινς πάλι σε ρόλο "πασαδόρου" ή τον Κάμινγκς να κάνει τις γνωστές μπούκες? Ο Μπάκνερ έχει βρει ρυθμό ή  η εμφάνιση στην Γερμανία ήταν μια φωτοβολίδα? Ο Μάρμπλ θα είναι επηρρεασμένος από τον τραυματισμό του ή όχι? Ο "χημικός" θα έχει προλάβει να βελτίωση κάτι ή θα είναι και πάλι στα χαμένα και όπου βγάλει? Μια σειρά από ερωτήματα που μόνο πάνω στο παρκέ μπορούν να απαντηθούν. Δυστυχώς το ότι δεν υπάρχει ούτε μια σταθερά, ούτε ένα στοιχείο αγωνιστικής ταυτότητας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ και αυτό ακριβώς είναι που μας κάνει απαισιόδοξους για τη συνέχεια της χρονιάς και δύσπιστους για το κατά πόσο μπορεί αυτός ο προπονητής να δώσει τη λύση... Μακάρι κάποια στιγμή να διαψευθούμε αρκεί να μην μας πιάσει η άνοιξη.

Το πόσο τυχεροί είναι παίκτες και τεχνικό τιμ που υπάρχουν συνεχόμενα παιχνίδια δύσκολα μπορούν να το κατανοήσουν την δεδομένη χρονική στιγμή. Η εύκολη δικαιολογία της κούρασης και της έλλειψης προπονήσεων αν είχαμε ένα παιχνίδι την εβδομάδα δεν θα υπήρχε. Μάλιστα αντί για τη δικαιολογία της κούρασης  θα υπήρχε ακόμη περισσότερη γκρίνια. Γκρίνια και αγανάκτηση που περιορίζεται μιας και ανά 2-3 ημέρες υπάρχει παιχνίδι και όλοι ελπίζουμε να δούμε κάτι διαφορετικό. Νίκη και κάτι διαφορετικό που πρέπει να δούμε από αύριο. Από αύριο που οι ήττες που δεν στοιχίζουν μάλλον έχουν τελειώσει και κάθε στραβή μπορεί να έχει πολλαπλές επιπτώσεις. Για αυτό νίκη και βελτίωση...

ΥΓ. Φυσικά τα μπάτζετ σε παιχνίδια σαν το αυριανό δεν μετράνε. Τα μπάτζετ μετράνε μόνο όταν ο αντιπάλος μας έχει μεγαλύτερο και μόνο στην περίπτωση που καταφέρουμε και κατακτήσουμε την θέση που μας αναλογεί βάσει μπάτζετ.

ΥΓ2. Μόνο θλίψη προκαλούν φίλοι της ομάδος στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και δεν μπορούμε να υποδείξουμε σε κανέναν πως θα νιώθει για την ομάδα. Αλλά αυτή η προσωπολατρεία και εμμονή με τον προπονητή σας έχει αναγκάσει να ρίξετε πολύ χαμηλά την ομάδα...

YΓ3. Άραγε θα χωρούσε ο Ταπούτος στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων?

ΥΓ4. Αυτό πάντως με τον Δαμιανίδη ξεπερνάει τα όρια της υποκρισίας για μερικούς. Όταν έκοβε και έραβε όλα καλά. Τώρα βρήκαμε τον εύκολο στόχο. Ένας στο ποδόσφαιρο, ένας στο μπάσκετ και μια σειρά από "αρειανοπατέρες" την βγάλανε καθαρή...

Σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας είχε τον απόλυτο έλεγχο για τη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, η μπασκετική αφέλεια που χαρακτηρίζει την φετινή ομάδα έκανε την εμφάνιση της με αποτέλεσμα να έρθει η ήττα. Μια ήττα που πικραίνει ακόμη περισσότερο αν σκεφτούμε ότι ο σημερινός μας αντίπαλος την προηγούμενη αγωνιστική ηττήθηκε από τους Μπάκεν Μπέαρς... Εντυπωσίασε ο κόσμος του ΑΡΗ στο Φράπορτ Αρένα, όμως για ακόμη μια φορά έφυγε απογοητευμένος από το γήπεδο...

Ο Τζένκινς φάνηκε από το ξεκίνημα ότι ήταν σε μεγάλη ημέρα και αναλαμβάνοντας εκτός από τον ρόλο του σκόρερ και τον ρόλο του οργανωτή κατάφερε να βάλει την ομάδα στη θέση του οδηγού της σημερινής αναμέτρησης. Οι εξαιρετικές ασίστ στον Μπάκνερ πρόσφεραν ουσία και θέαμα ενώ κοντρόλαρε και τον ρυθμό της ομάδος μαζί με τον Ξανθόπουλο σε αντίθεση με τον Κάμινγκς που ήταν τραγικός και όποτε έμπαινε η ομάδα αποσυντονιζόταν. Πέρα από αυτούς τους 2 παίκτες όλοι οι υπόλοιποι είχαν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Αυτό ακριβώς βγήκε και πάνω στο παρκέ και κυρίως στο τέταρτο δεκάλεπτο. Εκεί με τον Κάμινγκς να ξαναπαίρνει σημαντικό  χρόνο συμμετοχής και το τεχνικό τιμ να μην βρίσκει λύσεις,  η ομάδα έδειξε απίστευτη επιπολαιότητα στην επίθεση και την γνωστή χαλαρότητα στην άμυνα. Οι Γερμανοί άρπαξαν την ευκαιρία και πήραν μια σπουδαία νίκη που όπως εξελλισόταν το παιχνίδι δύσκολα να είχαν τύχη.

Η "ασπίδα προστασίας" που άπλωσε ο Ν.Λάσκαρης πάνω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του μπορεί προσωρινά να αποπροσανατόλισε τον κόσμο της ομάδος αλλά όπως φάνηκε και σήμερα πάνω στο παρκέ το πρόβλημα είναι αλλού. Καλό λοιπόν είναι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ αν θέλει να προστατεύσει την επένδυση του να αρχίσει από την ομάδα την ίδια και ύστερα να κοιτάξει τριγύρω για να διορθώσει και τα υπόλοιπα κακώς κείμενα. Όσο η διοίκηση λειτουργεί έτσι μοιρολατρικά άλλο τόσο  θα λειτουργεί και ο προπονητής μας που σήμερα μίλησε για τον στόχο της πρόκρισης(!!!) από τον όμιλο αντί για την κατάκτηση κάποιας προνομιούχας θέσης και σαν CD σε επανάληψη μίλησε για την δουλειά που γίνεται καθημερινά και θα φέρει την βελτίωση... Ας μην αγχωνόμαστε, στο τέλος της σεζόν στο πέμπτο παιχνίδι με την ΑΕΚ θα είμαστε έτοιμοι και τότε θα μπορούμε να πανηγυρίσουμε...

ΥΓ. Μέχρι και οι αρκούδες της Δανίας τους κέρδισαν αυτούς...

ΥΓ2. O coach of the year της Γερμανίας κέρδισε τον coach of the year της Ελλάδας στην προπονητική τιτανομαχία!

ΥΓ3. Κακοί οι Αμερικάνοι, δεν μπορεί ο Ντραγκίσεβιτς, μέτριος ο Γιάνκοβιτς... μόνο ο κόουτς δεν φταίει!

ΥΓ4. Και για τους "χαρούμενους" οπαδούς ήταν τραυματίας ο Σανικίντζε, ο Καββαδάς, ο Μάρμπλ και... ο μπάογκ χθες έχασε από την ανύπαρκτη Όλντεν!

ΥΓ5. Ζούμε για την στιγμή που θα βλέπουμε στο γήπεδο μια ομάδα αντάξια αυτού του κόσμου που ακολουθεί παντού παρά τις πίκρες!

ΥΓ6. Σε μια φυσιολογική ομάδα ο Δ.Πρίφτης θα είχε απολυθεί εδώ και καιρό. Όπως και ένας φυσιολογικός προπονητής που αναγνωρίζει το μερίδιο της ευθύνης του και δεν λειτουργεί σαν δημόσιος υπάλληλος θα είχε ήδη δηλώσει την παραίτηση του.