Το έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης και τη μεγαλειώδη εμφάνιση του Νουά(27 πόντοι) χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να κάμψει την αντίσταση του Περιστερίου και στο φινάλε να πανηγυρίσει τη νίκη!  Η ομάδα του Ίγκορ Μίλιτσιτς είχε την πρώτο λόγο, έχτισε μια μικρή διαφορά, είδε όμως τους φιλοξενούμενους να επιστρέφουν και να στέλνουν την αναμέτρηση στην επιπλέον περίοδο — εκεί όπου ο ΑΡΗΣ βρήκε τα μεγάλα σουτ και πήρε τη νίκη μοιράζοντας χαμόγελα στο σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall.

ΗΘΕΛΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Ο ΑΡΗΣ αν και φάνηκε να ξεκινάει καλά, με έλεγχο στα ριμπάουντ και καλές επιλογές στην επίθεση πολύ γρήγορα έχασε τη συγκέντρωση του. Η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας χάλασε το μυαλό των παικτών μας και ενώ φαινόταν ότι ελέγχαμε το παιχνίδι ξαφνικά παρακολουθούσαμε ένα ντέρμπι ανάμεσα σε 2 ομάδες που έμοιαζαν ισοδύναμες. Μάλιστα σε πολλές φάσεις του αγώνα και ιδιαίτερα όταν παίζαμε χωρίς ψηλούς, το Περιστέρι με τον Κακλαμανάκη και τον Γιάνκοβιτς μας έκαναν μεγάλη ζημιά.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΓΛΙΣΤΡΙΣΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΟΡΘΙΟΣ

Στην 3η περίοδο ο ΑΡΗΣ μας έδειξε ότι μπορεί να επιβάλει τους κανόνες του και να τελειώσει από νωρίς την υπόθεση νίκη. Με καλή άμυνα και συνέπεια στην επίθεση η διαφορά ανέβηκε μέχρι και στους 10 πόντους (58‑48). Όταν όμως η επίθεση άρχισε να κολλάει ξαφνικά το πρόβλημα απλώθηκε σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού. Πολλά χαμένα ριμπάουντ, τραγική άμυνα κοντά στο καλάθι και λάθη επι λαθών ακόμη και στις πιο απλές φάσεις.  Μια κατάσταση που επέτρεψε στο Περιστέρι να μειώσει και τελικά να ισοφαρίσει — στέλνοντας το παιχνίδι στην παράταση παρόλο που είχαμε πάρα πολλές ευκαιρίες για να το καθαρίσουμε. Στην παράταση ευτυχώς μπήκαν τα μεγάλα σουτ, ο Νουά έκανε τη διαφορά και ο ΑΡΗΣ απέφυγε το χαρακίρι έστω και με αυτόν τον ψυχοφθόρο τρόπο.

ΣΤΑΣΙΜΟΣ, ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Μόνο ικανοποίηση θα πρέπει να νιώθουμε για την 4^η συνεχόμενη νίκη της ομάδας, παρόλο που και οι 4 ήρθαν με την ψυχή στο στόμα. Κάτι δείχνει αυτό, κυρίως για την ποιότητα των παικτών μιας και τα παιχνίδια που κρίνονται στις λεπτομέρειες, κρίνονται από τα μεγάλα σουτ. Ο ΑΡΗΣ τα έχει βρει και έχει πάρει τις νίκες. Αν μείνουμε όμως εκεί δεν πάμε πουθενά. Ο Μίλιτσιτς αντί πιο ήρεμος να έχει καταφέρει να βρει 2-3 σταθερές στο παιχνίδι μας, δείχνει πιο μπερδεμένος από ποτέ. Λίγο έλειψε να χαθεί το σημερινό,  κυρίως λόγω της εμμονής του να μην παίξουμε με ψηλό όταν οι άλλοι μας είχαν διαλύσει κοντά στο καλάθι. Ενώ και στα κρίσιμα λεπτά άργησε πολύ να ρίξει τον Νουά στην μάχη. Γενικά ο τρόπος που διαβάζει τα παιχνίδια προβληματίζει. Όπως και ότι εικόνα του ΑΡΗ παραμένει προβληματική. Ναι κερδίσαμε αλλά θα πρέπει να κοιτάξουμε και πέρα από αυτό. Η ομάδα απέχει πολύ από τις πραγματικές δυνατότητες και πρέπει να βελτιωθεί. Ή ακόμη και να ενισχυθεί γιατί και σήμερα με έναν ψηλό παίξαμε και αυτός δεν χαίρει της εμπιστοσύνης του Μίλιτσιτς.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ

Η αστοχία, η αδυναμία στους ψηλούς και η έλλειψη συγκέντρωσης  λίγο έλειψε να μας στοιχίσουν. Στο τέλος όμως για ακόμη ένα παιχνίδι, η ομάδα βρήκε τις λύσεις στο πρόσωπο του εντυπωσιακού Νουά και κέρδισε. Δεν θα σου βγαίνουν όμως πάντα οι φάσεις στο τέλος… για αυτό και κάποια στιγμή ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του θα πρέπει να βρουν την άκρη. Μέχρι να την βρουν την άκρη ας ελπίσουμε η «ρέντα» των τελευταίων παιχνιδιών να μην μας εγκαταλείψει. Μας έσκασες ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ …αλλά στο τέλος μας έκανες και χαμογελάσαμε!

ΥΓ. Σίγα μην είχαμε ένα ήρεμο χαλαρό απόγευμα στο Παλέ, με τον ΑΡΗ να κερδίζει έτσι απλά χωρίς σασπένς.

Σε ένα γήπεδο όπου θύμιζε περισσότερο «Nick Galis Hall» παρά η έδρα του Αμβούργου ο ΑΡΗΣ  πήρε πολύτιμη νίκη που τον κρατάει δυνατό στη μάχη της πρόκρισης. Πολύ καλοί οι Τζόουνς και Άντζουτσιτις, καθοριστικοί στα κρίσιμα οι Νουά και Κουλμπόκα. Δεν στοίχισαν τα «πνευματικά κενά» αν και θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να κερδίσει με λίγη σοβαρότητα παραπάνω.

5’ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ

Με τον Άντζουτσιτς σε ρόλο οργανωτή και τον Πουλιανίτη στο αρχικό σχήμα ο ΑΡΗΣ για πρώτη φορά έδειξε μια απίστευτη ηρεμία και ωριμότητα στο παιχνίδι. Κυκλοφορούσε σωστά την μπάλα και πήγαινε σε ορθολογικές επιλογές. Όλα αυτά όμως διήρκησαν για περίπου 5’. Κάπου εκεί ξεκίνησε από τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του η ολική διαγραφή του καλού ξεκινήματος μέχρι να ξεχαστεί τελείως. Στη θέση του είδαμε έναν ΑΡΗ χωρίς αρχή μέση και τέλος να ψάχνεται και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Το 27-20 λίγο πριν τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου σήμανε συναγερμό.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ

Καρδιογράφημα έμοιαζε η απόδοση της ομάδας. Από το -7 στο +10 με περίσσια αποφασιστικότητα για να καταλήξουμε στο 64-63 στο φινάλε της 3^ης περιόδου με μια εικόνα διάλυσης. Οι συνεχόμενες αλλαγές και οι εμμονές σε σχήματα που δεν έβγαιναν από τον Μίλιτσιτς είχε εμπεδώσει μια αναρχία στη σκέψη των παικτών μας. Οι κακές επιλογές και η αστοχία στην επίθεση, τα φθηνά λάθη, οι αργές επιστροφές και η χαλαρότητα στην άμυνα ήταν αυτά που επέτρεψαν στους Γερμανούς να πιστέψουν στη νίκη και να την διεκδικήσουν μέχρι το τέλος.

ΕΜΕΙΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Κάτι από το παιχνίδι με τον Ηρακλή θύμισε το τελευταίο μέρος του αγώνα. Οι 2 ομάδες είχαν τις ευκαιρίες τους αλλά την σπαταλούσαν με περίσσια αφέλεια. Οι βολές ήταν βαρόμετρο όμως τα μεγάλα σουτ από τους Κουλμπόκα και Νουά ήταν αυτά που άνοιξαν τον δρόμο προς τη νίκη. Νίκη που την είχε στην αγκαλιά του άλλα πάλευε με τον εαυτό για να μην του γλιστρήσει από τα χέρια.

ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ

Κατευθείαν για τον ψυχολόγο πρέπει να πάει αυτή η ομάδα αν ο τρόπος που λειτουργεί αποτυπώνει την ψυχοσύνθεση της. Κέρδισε και αυτό λέει πολλά για την ποιότητα που έχει σε επίπεδο μονάδων. Ποιότητα που φαίνεται ξεκάθαρα σε παίκτες όπως ο Τζόουνς, ο Νουά, ο Άντζουτζιτς, ο Κουλμπόκα και ο Χάρελ που σε διάφορα σημεία του αγώνα ο καθένας τους ξεχωριστά ήταν πρωταγωνιστής με τον τρόπο του. Σαν ομάδα όμως ένα ατελείωτο μπέρδεμα. Μπέρδεμα που ξεκινάει από τον πάγκο. Γιατί περί μπερδέματος πρόκειται όταν ξεχνάς σχήματα και παίκτες που σου βγαίνουν και δοκιμάζεις διαρκώς άλλα. Ειλικρινά δεν μπορώ να αποκρυπτογραφήσω τι είχε στο μυαλό του ο προπονητής σήμερα και διαχειρίστηκε με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι. Καλή η νίκη, αυτή ήταν ο στόχος και επετεύχθη. Κάπου όμως θα πρέπει και αυτά τα αγωνιστικά προβλήματα ένα ένα να λύνονται. Κάπου φαίνεται να έχουμε κολλήσει και παρά τις νίκες παραμένουμε κολλημένοι.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ίδρωσε και αγχώθηκε παραπάνω από όσο θα έπρεπε αλλά στο τέλος όμως τα κατάφερε και αυτό έχει σημασία. Όπως και ότι κατάφερε αυτή τη φορά να «αποζημιώσει» αυτή την καταπληκτική κιτρινόμαυρη κερκίδα με μια νίκη. Νίκη που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια της ευρωπαϊκής μας διαδρομής. Οφείλει όμως η ομάδα να εκμεταλλευτεί αυτά τα αποτελέσματα, να βελτιώσει την εικόνα της και όταν έρθουν τα «παιχνίδια χωρίς γυρισμό» να είναι απόλυτα έτοιμη. ΑΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!    

Ντέρμπι από τα παλιά είχαμε στο Ιβανώφειο, με τον ΑΡΗ μας όπως διαχρονικά συνηθίζει να φεύγει με τη νίκη από αυτό το γήπεδο με το οριακό 80-82! Παιχνίδι με γερά νευρά, κρίθηκε στις λεπτομέρειες εκεί όπου ο ΑΡΗΣ έδειξε ψυχή και χαρακτήρα ώστε να πάρει στο τέλος αυτό που άξιζε βάσει της συνολικής εικόνα του παιχνιδιού. Σημαντική νίκη που μας δίνει νέα ώθηση στο πρωτάθλημα που μετά το κακό μας ξεκίνημα είχαμε μείνει αρκετά πίσω.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΤΟΙΜΟΣ

Πνευματικά έτοιμος πάτησε στο παρκέ ο ΑΡΗΣ μας, με τους παίκτες μας όχι μόνο να μην επηρεάζονται από την καυτή ατμόσφαιρα αλλά αντιθέτως να μοιάζουν ψυχωμένοι και αποφασισμένοι για να πάρουν τον έλεγχο του αγώνα. Ο Τζόουνς ήταν από το ξεκίνημα ο πιο ζεστός και μαζί με τους Χάρελ και Ίνοχ ήταν αυτοί που έβαλαν τον ΑΡΗΣ σε θέση οδηγού.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ «ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ» ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο ΑΡΗΣ είχε βρει ρυθμό, είχε διαβάσει σωστά το παιχνίδι και με σχετική ευκολία μπορούσε να διατηρεί ένα προβάδισμα μεταξύ 7 με 9 πόντων.  Κάποιες στιγμές χαλάρωσης στην άμυνα και τα πολλά χαμένα ριμπάουντ τον εμπόδισαν όμως ώστε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας και να πάει πιο ήρεμος στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Η φθορά των φάουλ και η κούραση έπαιξε ρόλο, το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα ήταν η χαμηλή συμβολή στο παιχνίδι σημαντικών παικτών όπως ο Νουά, ο Κουλμπόκα και ο Άντζουτσιτς.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ

Η άνοδος του Φάντεμπεργκ και η επιστροφή του Φόρμπς στο σκοράρισμα έδωσε την ευκαιρία στον Ηρακλή όχι μόνο να ροκανίσει τη διαφορά αλλά να διεκδικήσει και τη νίκη μέχρι το τέλος. Σε εκείνο όμως το σημείο φάνηκε η ποιότητα που έχει ο ΑΡΗΣ ως ομάδα, με παίκτες σχεδόν εξαφανισμένους να φωνάζουν δυνατό παρών. Ο Νουά βγήκε μπροστά, ο άφαντος Κουλμπόκα εμφανίσθηκε στο γήπεδο και μαζί με τους σταθερά καλούς Πουλιανίτη και Τζόουνς ο ΑΡΗΣ σε αυτό το παιχνίδι για γερά νεύρα πήρε στο τέλος τη νίκη που άξιζε!

ΜΕΤΡΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΨΥΧΙΚΑ

Μόνο ικανοποίηση μπορούμε να νιώθουμε για το σημερινό αποτέλεσμα και τη συνολική παρουσία της ομάδας μετά από αυτό το σπουδαίο διπλό. Ο ΑΡΗΣ χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό σήμερα, χωρίς να έχει τους παίκτες που έπρεπε σε εγρήγορση, χωρίς να βασιστεί στα μακρινά σουτ, πήρε μια σπουδαία νίκη κόντρα σε μια άκρως μαχητική ομάδα που ήταν στην κορυφή της απόδοσης το τελευταίο χρονικό διάστημα μέσα σε μια καυτή έδρα. Και αν όλο αυτό δεν είναι μια απόδειξη ότι επιτέλους η ομάδα αποκτά χαρακτήρα και αυτοπεποίθηση, τότε τι θα μπορούσε να είναι; Ωριμάζει η ομάδα, δείχνει να πιστεύει περισσότερο στις δυνατότητες της και να αντιλαμβάνονται και οι παίκτες μεταξύ τους ότι ο ένας μπορεί να στηριχτεί στον άλλον. Όπως και ο Μίλιτσιτς φαίνεται να καταλαβαίνει σιγά σιγά ότι μπορεί να πάρει θετικά στοιχεία από όλους τους παίκτες όπως πήρε σήμερα από τον Πουλιανίτη, τον Μποχωρίδη και τον νεοφερμένο Τσαϊρέλη. Κάπως έτσι καλύπτεις το «κακό φεγγάρι» του Άντζουτσιτς ή οποιουδήποτε άλλου παίκτη που δεν του βγαίνει το παιχνίδι. Και όταν αυτή η νίκη έρχεται σε συνέχεια της νίκης επι της Βενέτσια, τότε μιλάμε για βελτίωση, πρόοδο και όχι μια εμφάνιση πυροτέχνημα.

ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΗ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

Ντέρμπι από τα παλιά και  νίκη όπως παλιά με τον χιτσκοκικό τρόπο που έχουμε συνηθίσει να κερδίζουμε σε αυτό το γήπεδο. Μπορούσε και έπρεπε να το κερδίσει πιο εύκολα, στο φινάλε όμως η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και έφθασε στη νίκη. Νίκη που μας δίνει την απαραίτητη ώθηση για το πρωτάθλημα και μαζί με τη νίκη επί της Βενέτσια την ευκαιρία να αφήσουμε οριστικά πίσω μας το κακό ξεκίνημα. Θέλει δουλειά ακόμη αλλά πλέον ο ΑΡΗΣ δείχνει πιο δυνατός και να πορεύεται με σαφώς περισσότερη αυτοπεποίθηση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δεν θα πούμε “καλώς τους” γιατί ποτέ δεν χαθήκαμε. Όταν η ιστορία επιστρέφει στο προσκήνιο, μόνο το μπάσκετ κερδίζει. Το μπάσκετ χρειάζεται ΑΡΗ – Ηρακλή με γεμάτα γήπεδα και ένταση, αρκεί όλα να μένουν εντός των τεσσάρων γραμμών.

Σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια της διοργάνωσης απόκτησε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας τη Βενέτσια με 90-86 στο Nick Galis Hall! Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της η ομάδα, μας άγχωσε από εκεί που φαινόταν ότι έλεγχε το παιχνίδι, στο τέλος όμως έδειξε χαρακτήρα και πήρε τη νίκη. Μια νίκη που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του προπονητή και των παικτών αλλά και από τις αντιδράσεις του κόσμου, την είχαμε ανάγκη.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ 5’ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΙ

Να αιφνιδιάσουν θέλησαν οι Ιταλοί στο ξεκίνημα του αγώνα με την ευστοχία τους, ο ΑΡΗΣ όμως είχε τις απαντήσεις. Και όχι μόνο είχε τις απαντήσεις και δεν επέτρεψε στην Βενέτσια να ξεφύγει στο σκορ, με το που ολοκληρώθηκε το πεντάλεπτο πάτησε για τα καλά το γκάζι. Τζόουνς και Νουά έδειχναν από το ξεκίνημα ζεστοί, την διαφορά όμως την έκαναν οι Κουλμπόκα και Μποχωρίδης που ήρθαν από τον πάγκο. Μαζί με την πολύτιμη συνεισφορά του Φόρεστερ το δυνατό ξεκίνημα των Ιταλών έγινε καπνός και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πετύχει 33 στο πρώτο δεκάλεπτο και να προηγηθεί μέχρι και με 14 πόντους. Ένας ξέφρενος ρυθμός στο παιχνίδι και μια επίθεση φωτιά που συνεχίστηκε και στο 2^ο δεκάλεπτο που έκλεισε στο +13!

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΞΑΝΑ

Σαν σε επανάληψη του αγώνα με την Κλουζ, ο ΑΡΗΣ στο Β ημίχρονο θυμήθηκε τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον επιπόλαιο που με μια αδικαιολόγητη βιασύνη, τα κάνει όλα λάθος! Όχι μόνο ενώ είχε το πάνω χέρι έτρεχε χωρίς λογική αλλά οι κακές επιλογές του στην επίθεση επέτρεπε διαρκώς στους Ιταλούς να πετυχαίνουν εύκολους πόντους στην αντεπίθεση! Κάπως έτσι ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του, το μετέτρεψε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Από την μια ο ΑΡΗΣ μας να προσπαθεί να ξαναβρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και από την άλλη η Βενέτσια να μην εγκαταλείπει την μάχη με τίποτα.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ

Την ωριμότητα και την ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά που δεν είχαμε κόντρα στην Κλουζ, την είχαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με καθυστέρηση πάτησε και λίγο το φρένο και κοίταξε το φινάλε με περισσότερη ηρεμία. Άτζουτζιτς, Νουά και Μήτρου Λόνγκ ήταν εύστοχοι στις κρίσιμες βολές, ενώ όσες στις κακές επιλογές στην επίθεση ο μαχητικός Χάρελ αλλά και ο Φόρεστερ πήραν σημαντικά επιθετικά ριμπάουντ ροκανίζοντας καταλυτικά τον χρόνο.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Μετά από αυτό που πάθαμε με την Κλουζ, ο φόβος μην ξανασυμβούν τα ίδια ήταν διάχυτος σε όλο το Nick Galis Hall.  Από τον προπονητή μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο στην κερκίδα, εκεί γύρω στο 25’ φοβόμασταν ότι θα δούμε ακριβώς το ίδιο έργο. Αυτή τη φορά όμως ο Μίλιτσιτς δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια και κάπου με τις αλλαγές του τράβηξε το χαλινάρι στην ομάδα. Αν και τους είχε ξεχάσει, στο τέλος «πόνταρε» στην εμπειρία παικτών όπως του Νουά και του Άτζουτζιτς. Άνοιξε περισσότερο το ροτέισον και πήρε βοήθειες σχεδόν από όλους. Και αυτή η αντίδραση του κόουτς ήταν που έκανε τη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης αγωνιστικής. Όσο για τους παίκτες, ζητούμενο παραμένει η σταθερότητα στην απόδοση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Νίκη ουσίας και ψυχολογίας για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Βενέτσια, σε ένα παιχνίδι για γερά νευρά. Ευτυχώς αυτή τη φορά η ομάδα αντέδρασε καλύτερα στην αντεπίθεση των Ιταλών και πήρε αυτό που ήθελε. Μια νίκη που μας δίνει το προβάδισμα για ένα καλύτερο πλασάρισμα στην τελική κατάταξη και πιθανό πλεονέκτημα στην επόμενη φάση. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα σήμερα φάνηκε να «ξεκολλάει» πνευματικά να βρίσκει τις λύσεις και να οδεύει με ανεβασμένη ψυχολογία στο σημαντικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο Ιβανώφειο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καθοριστικά τα επιθετικά ριμπάουντ στα τελεύταια δευτερόλεπτα των δύο κυρίων της φωτογραφίας!

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Σε ένα ξεκούραστο απόγευμα μετέτρεψε το επικίνδυνο παιχνίδι με τον Προμηθέα ο ΑΡΗΣ μας, επικρατώντας με 96-80! Ο εξαιρετικός και σήμερα Νουά ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας, μεγαλύτερη αίσθηση όμως έκανε η πολυφωνία στην επίθεση με 7 παίκτες να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων! Θετικά τα πρώτα δείγματα γραφής και από τον Άντζουσιτς, δείχνει ικανός να βοηθήσει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Να αφήσει οριστικά πίσω του το κακό ξεκίνημα και να αρχίσει να φτιάχνει τη βαθμολογία του ήθελε ο ΑΡΗΣ μας και ακριβώς με αυτή τη λογική μπήκε μέσα στο γήπεδο. Από νωρίς έβγαλε ένταση στην άμυνα και στην επίθεση λειτουργούσε με αποφασιστικότητα. Ο Προμηθέας όμως είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα όπου παρά το νεαρό μ.ο. ηλικίας αντιδρά ψύχραιμα στις δύσκολες καταστάσεις. Και έτσι όποτε προσπαθούσαμε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας πάντα έβρισκε τον τρόπο να απαντήσει. Το 22-22 του πρώτου δεκαλέπτου μάλλον πείσμωσε τους παίκτες μας, ανέβασαν την ένταση, έτρεξαν περισσότερο, πίεσαν με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +17 λίγο πριν το ημίχρονο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ήταν φανερό ότι είχαμε τον πρώτο λόγο και ο Προμηθέας δεν έμοιαζε ικανός να μας τρομάξει αλλά από την άλλη υπήρχε και αυτή εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα που σου έσπαγε τα νεύρα. Με 4 συνεχόμενα τρίποντα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου η διαφορά έπεσε στους 2 πόντους! Κάτι όμως που για ακόμη μια φορά λειτούργησε μέσα στο παιχνίδι σαν καμπανάκι αφύπνισης. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω. Η συνέπεια στην άμυνα και η πολυφωνία στην επίθεση παρά τις εναλλαγές προσώπων στο βασικό σχήμα από τον Μίλισιτς επιβεβαίωνε την κυριαρχία μας στο παιχνίδι.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΑΡΕΣΕΙ

Οι καλές εμφανίσεις(παρά την ήττα) κόντρα στην Μπασακσεχίρ και στον Παναθηναϊκό όπως και η νίκη στη Λιθουανία δεν ήταν κάτι το τυχαίο. Η ομάδα δείχνει πιο δυνατή πλέον με τον Νουά και τον Άντζουσιτς αλλά και πιο ώριμη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Ίσως και να ήταν το πρώτο παιχνίδι το σημερινό όπου η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ όχι μόνο περιορίστηκε χρονικά αλλά και δεν εκνεύρισε όπως στα προηγούμενα. Οι 22 ασίστ, το τάισμα στον Φόρεστερ και οι πόντοι που πετύχαμε μέσα στο ζωγραφιστό είναι η απόδειξη της δουλειάς που γίνεται για τον Μίλισιτς. Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, δείχνει να ξέρει τι κάνει και αυτό φάνηκε και από την επιλογή να αφήσει εκτός τον Ίνοχ. Ακούσθηκε λίγο περίεργο… στην πράξη όμως δικαιώθηκε. Και όσο οι αποφάσεις του Μίλισιτς θα «δικαιώνονται», ο ΑΡΗΣ θα γίνεται ολοένα και καλύτερος!

ΣΕ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Με 7 παίκτες διψήφιους στην επίθεση, τον Νουά να αποτελεί και πάλι σημείο αναφοράς, ένα θεωρητικά δύσκολο παιχνίδι εξελίχθηκε σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα.  Ο ΑΡΗΣ έχει βρει πλέον τον δρόμο του και σήμερα η ομάδα μας πραγματοποιώντας μια πολύ καλή εμφάνιση αποφάσισε να το βροντοφωνάξει! Και με τον Άντζουσιτς να αφήνει καλές εντυπώσεις στο ντεμπούτο του, το κακό μας ξεκίνημα σύντομα θα μοιάζει μακρινή ανάμνηση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με τον Νουά να πραγματοποιεί μια ολοκληρωτική εμφάνιση(24 πόντοι – 8 ριμπάουντ) και τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να βγαίνουν μπροστά όποτε τους χρειάστηκε η ομάδα, ο ΑΡΗΣ λύγισε την μαχητική Νεπτούνας! Οι Λιθουανοί επιδόθηκαν σε ένα ρεσιτάλ τριπόντων που αν και μας άγχωσε στο τέλος, ευτυχώς δεν τους βγήκε. Σπουδαία νίκη που μας κρατάει δυνατούς στη μάχη της πρόκρισης στην επόμενη φάση.

ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ

Νωθρός και με αργή σκέψη εμφανίσθηκε η ομάδα στο γήπεδο και οι Λιθουανοί έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν. Η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας έκανε με ευκολία άνω κάτω την άμυνα μας και η Νεπτούνας με συνεχόμενα τρίποντα πήρε προβάδισμα. Προβάδισμα που έφθασε μέχρι τους 13 πόντους μιας και στην άλλη πλευρά του γηπέδου οι κακές επιλογές και τα φθηνά λάθη ήταν το βασικό μας ρεπερτόριο. Το δίδυμο Τζόυνς – Μήτρου Λόνγκ για ακόμη μια φορά ήταν προβληματικό.

10’ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Ένα κακό δεκάλεπτο όμως όπως φάνηκε ήταν αρκετό για να αφυπνίσει άπαντες και πλέον μετά και τις αλλαγές του Μίλισιτς παρουσιάστηκε μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Η είσοδος του Χάρελ και του Πουλιανίτη έσφιξαν την άμυνα, ενώ ο Κουλμπόκα άρχισε να δίνει λύσεις στην επίθεση που είχαμε κολλήσει. Ο Νουά με εξαιρετικές τοποθετήσεις κατάφερε να μαζέψει κάμποσα επιθετικά ριμπάουντ και να τα μετατρέψει σε πόντους. Και όταν έπαιρνε τη μπάλα σωστά σκόραρε είτε από κοντινή είτε από μακρινή απόσταση! Μέσα σε 16’ το παιχνίδι είχε γυρίσει ανάποδα και το -13 έγινε +17! Σε ένα χρονικό διάστημα όπου η καλή κυκλοφορία της μπάλας οδηγούσε σε πολλά ελεύθερα τρίποντα που έβρισκαν τον στόχο!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΟΥΤ

Εκνευριστικά επίμονη αποδείχθηκε η Νεπτούνας που δεν έλεγε να το παρατήσει το παιχνίδι. Με μια non stop σκληρή άμυνα και αψυχολόγητα εύστοχα τρίποντα – δύσκολα να τα μαρκάρεις -  κατάφεραν να ροκανίσουν τη διαφορά και να ξαναμπούν στην διεκδίκηση της νίκης. Σε αυτή την εντυπωσιακή προσπάθεια αντεπίθεσης των Λιθουανών ο ΑΡΗΣ αυτή τη φορά αντέδρασε σωστά.  Δεν αγχώθηκε, συνέχισε να είναι συνεπής στην άμυνα και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά έβρισκε τους πόντους που χρειαζόταν ώστε να φθάσει στη νίκη. Ο Μήτρου Λόνγκ πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο όταν η διαφορά έπεσε στους 3 και εκεί κάπου τελείωσαν όλα.

ΞΕΔΙΠΛΩΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΡΕΤΕΣ

Αν βγάλεις αυτά τα πρώτα 10’ στην άκρη, η ομάδα ήταν καλή σήμερα. Πήρε πολλά πράγματα από τον Νουά που στα προηγούμενα παιχνίδια έλειπαν. Καλές άμυνες, ριμπάουντ και πόντοι με καλά ποσοστά από έναν παίκτη που κρατάει ελάχιστα τη μπάλα στα χέρια του. Η πολυφωνία στο σκοράρισμα (5 «διψήφιοι») και το 51% στο τρίποντο επιβεβαιώνουν ότι σήμερα παίξαμε πιο ορθολογικά. Είχαμε περισσότερη υπομονή, δεν έγινε κατάχρηση των μακρινών σουτ και δημιουργήθηκαν οι ιδανικές συνθήκες για αυτό το 11 στα 21. Υπήρχαν φυσικά και τα «νεκρά διαστήματα» αλλά επιτέλους είδαμε σε κάποιο σημείο του αγώνα η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να αποδίδει. Ακόμη και στην άμυνα αν και δεχθήκαμε 87 πόντους δεν μπορούμε να πούμε ότι από το 2^ο δεκάλεπτο δεν είδαμε προσπάθεια.  

ΝΙΚΗ ΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σπουδαία νίκη ψυχολογικής και βαθμολογικής σημασίας πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στη Νεπτούνας σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από τον άναρχο τρίποντο βομβαρδισμό των Λιθουανών αλλά και την πληθωρική εμφάνιση του Νουά! Ο Γάλλος με 24 πόντους και 8 ριμπάουντ ήταν ο πιο επιδραστικός παίκτης του γηπέδου από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Και μαζί με τους Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Κουλμπόκα και τον ακούραστο Χάρελ οδήγησαν την ομάδα σε αυτό το σημαντικό διπλό!  Ελπιδοφόρα εμφάνιση που μας κάνει να ανυπομονούμε να δούμε την ομάδα και με την προσθήκη του Άντζουσιτς. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Κοντά στο να κάνει το «μπαμ» στο πρωτάθλημα και να φύγει με ένα σπουδαίο διπλό από το ΟΑΚΑ έφθασε ο ΑΡΗΣ μας, στο τέλος όμως η διαφορά ποιότητας μεταξύ των 2 ομάδων έπαιξε τον ρόλο της. Το εκπληκτικό 2^ο δεκάλεπτο με το εντυπωσιακό ποσοστό ευστοχίας ήταν ότι καλύτερο ως τώρα μας έχει δείξει η ομάδα, ωστόσο τα προβλήματα στην οργάνωση του παιχνιδιού παραμένουν άλυτος γρίφος και παρασύρουν την ομάδα στην μετριότητα.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Η αδυναμία μας να εκδηλώσουμε μια ορθολογική επίθεση ήταν το μείζον πρόβλημα από το ξεκίνημα του αγώνα. Το δίδυμο Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ δεν έβγαινε, ο ΑΡΗΣ πήγαινε στην μια κακή επιλογή μετά την άλλη και όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό το να βασιστείς αποκλειστικά στην άμυνα φαντάζει δύσκολο. Οι αντίπαλοι μας σιγά σιγά έχτισαν μια διψήφια διαφορά και έμοιαζαν να ελέγχουν με ευκολία τον ρυθμό του αγώνα.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΜΕ ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗ ΚΑΙ ΞΕΚΛΕΙΔΩΣΕ Η ΕΠΙΘΕΣΗ

Η είσοδος του Πουλιανίτη στο παιχνίδι ήταν η κίνηση που μεταμόρφωσε ολικά την ομάδα μας. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ απέκτησε την ηρεμία που του έλειπε στην επίθεση, βρήκε τα σουτ και άρχισε να ροκανίζει την εις βάρος του διαφορά. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Με τον Πουλιανίτη να μοιράζει και τον Μήτρου Λόνγκ να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ πραγματοποίησε ένα 2^ο δεκάλεπτο όνειρο που το επέτρεψε από το -10 να φθάσει στο +10 με τη λήξη του ημιχρόνου!

ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ, ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Αν και ήταν ολοφάνερο ότι η ομάδα με τον Πουλιανίτη λειτουργούσε καλύτερα στο 3^ο δεκάλεπτο το σχήμα Μήτρου Λόνγκ – Τζόουνς έκανε και πάλι την εμφάνιση του. Αποτέλεσμα… μέσα σε 5’ ο Παναθηναϊκός είχε ισοφαρίσει. Η επιστροφή του Πουλιανίτη εξισορρόπησε λίγο την κατάσταση αλλά από εκεί που είχαμε τα ηνία της αναμέτρησης και τον πρώτο λόγο για τη νίκη, φαινόταν η αυτοπεποίθηση μας να έχει κλονιστεί. Από την άλλη πλευρά ο Παναθηναϊκός βρίσκοντας λύσεις από πολλούς παίκτες κατάφερε να προσπεράσει στο σκορ και στα τελευταία κρίσιμα λεπτά να μπει με ένα «μαξιλαράκι» 4-5 πόντων. Σε εμάς η συγκέντρωση είχε χαθεί εντελώς και οι κακές επιλογές που οδηγούσαν σε φθηνά λάθη εξάλειψαν κάθε πιθανότητα διεκδίκησης της νίκης.

ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Απρόσμενα καλός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα, με την εμφάνιση του στο 2^ο δεκάλεπτο να ήταν από τις κορυφαίες των τελευταίων ετών. Η βελτίωση στην άμυνα με τη συμμετοχή του Νόα αλλά και τη γενικότερη προσαρμογή στα θέλω του Μίλισιτς ήταν και σήμερα εμφανής. Ενώ και τα ποσοστά ευστοχίας έξω από τα 6.75 ήταν εξαιρετικά αν έχει κάποια αξία. Όσο όμως δεν δίνεται μια οριστική λύση στον «άσσο» το πρόβλημα παραμένει. Όταν η μπάλα πάει στα χέρια του Τζόουνς ή του Μήτρου Λόνγκ και η οδηγία είναι να «μοιράσουν παιχνίδι» αντί να σκοράρουν ξεκινάνε τα μπερδέματα. Αντιθέτως όταν έχει άλλος αυτόν τον ρόλο όπως για παράδειγμα ο Πουλιανίτης όλα λειτουργούν καλύτερα. Δεν ξέρω αν θα εμπιστευτεί περισσότερο τον Πουλιανίτη ο Μίλισιτς ή θα δώσει και έναν αντίστοιχο ρόλο και στον Μποχωρίδη για κάποια λεπτά, όσο όμως διαρκεί αυτή η κατάσταση αχρηστεύουμε τους παίκτες στο 4 και στο 5. Πως να σκοράρει ο Νόα ή ο Ίνοχ αν δεν πάρει σωστά τη μπάλα; Μάλιστα με τον τρόπο που διαχειρίζεται  τα γκαρντ ο Μίλισιτς μάλλον τα πράγματα για την επιλογή του ξένου που αναμένεται να αποκτηθεί και η απόφαση για το ποιος θα μένει εκτός εγχώριων διοργανώσεων περιπλέκεται.

ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΈΧΑΣΕ

Το βραχυκύκλωμα των τελευταίων λεπτών… πλήρωσε και σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό. Η εντυπωσιακή αντίδραση του 2^ου δεκαλέπτου που οδήγησε από το -10 στο +12 τελικά δεν αποδείχθηκε αρκετή. Στο τέλος φάνηκε η έλλειψη μιας ηγετικής μορφής που θα έπαιρνε τα μεγάλα σουτ που χρειαζόμασταν. Σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που είχαν μπόλικους και όταν χρειάστηκε έκαναν τη δουλειά τους. Καλή η προσπάθεια, βελτιώνεται η ομάδα αλλά θέλει πολύ δουλειά ακόμη για να στρώσει.

ΥΓ. Άντε πες μου τώρα έτσι όπως τα διαχειρίζεται τα γκαρντ ο Μίλισιτς τι στυλ παίκτη παίρνεις; Ηγέτη σκόρερ; Ή έμπειρο οργανωτή πασέρ; Και ποιον αφήνεις έξω από πρωτάθλημα και κύπελλο;

Επί 30’ ο ΑΡΗΣ μας όρθωνε το ανάστημα του στην Μπαχτσεσεχίρ διεκδικώντας με αξιώσεις τη νίκη, στο τελευταίο όμως δεκάλεπτο τα κατέστρεψε όλα! Η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών βιάστηκε να φύγει για τα αποδυτήρια και από εκεί που η ομάδα σε έπειθε ότι μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη, φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλα τα στραβά της. Κατήφεια στις κερκίδες του σχεδόν κατάμεστου Nick Galis, με τον κόσμο να τα δίνει όλα αλλά στο τέλος να φεύγει απογοητευμένος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Πιο έτοιμος από ποτέ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα, με τους Τούρκους μάλλον να αιφνιδιάζονται με το δυνατό ξεκίνημα μας. Το 23-14 λίγο πριν το τέλος του 1^ου δεκαλέπτου ήταν το αποτέλεσμα της καλής αμυντικής λειτουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητας του Κουλμπόκα που μπήκε φουριόζος στο γήπεδο.

ΓΙΑ 30’ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Χωρίς να κάνουμε κάτι το εντυπωσιακό στην επίθεση αλλά δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο στην άμυνα καταφέραμε να διατηρήσουμε ένα ελαφρύ προβάδισμα για σχεδόν 30’. Οι Τούρκοι ανέβασαν την πίεση δημιουργώντας μας προβλήματα στην επίθεση αλλά στην άλλη πλευρά του γηπέδου δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να σκοράρουν και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που παραμέναμε έστω και οριακά μπροστά στο σκορ.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Σαν να γύρισε διακόπτης με το που ξεκίνησε η 4^η περίοδος και γύρισε στην ένδειξη ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Γρήγορα ανούσια φάουλ, φθηνά λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση και γρήγορα γρήγορα από εκεί που ήμασταν στη θέση του οδηγού βρεθήκαμε ζαλισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αντεπίθεση διαρκείας των Τούρκων. Μέσα σε κάτι λιγότερο από 3’ το προβάδισμα των 5 πόντων έγινε -1 . Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα είχε χάσει τη συγκέντρωση της, είχε χάσει την αποφασιστικότητα της και έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση πανικού. Πανικός που όσο κυλούσε ο χρόνος γινόταν και πιο έντονος επιτρέποντας στους αντιπάλους μας να πάρουν στο τέλος τη νίκη χωρίς άγχος.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για έναν προβληματικό ΑΡΗ που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, το αποψινό παιχνίδι είχε πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έχοντας ως βάση αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές στάθηκε καλά η ομάδα. Η βελτίωση στην άμυνα είναι πλέον αισθητή σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανή να σου δώσει νίκες όπως αυτή κόντρα στη Μύκονο αλλά παραλίγο και σήμερα μιας και για 30’ έκανε τη δουλειά της. Όταν όμως το χάος στην επίθεση παραμένει δεν γίνεται να κερδίσεις μόνο παίζοντας άμυνα. Ο Μίλισιτς επιμένει στους Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς για την οργάνωση της επίθεσης και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Όπως έχει τις επιπτώσεις του και η αφλογιστία του Φόρμπς(που σήμερα δεν εμψυχώθηκε). Εναποθέτεις σε 2 παίκτες σχεδόν όλη την δουλειά στην επίθεση και τους επιφορτίζεις διαρκώς με το δίλλημα σκόρερ ή πασέρ. Για αυτό οι πολλές κακές επιλογές, τα λάθη και η αστοχία. Για αυτό και οι ψηλοί φαίνονται άσχετοι και όποιος σκοράρει το κάνει σχεδόν πάντα με προσωπική ενέργεια και όχι μέσω μιας ασίστ ή ενός συστήματος. Διορθώνεται εκ των έσω το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι με τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ σε έναν ρόλο που δεν τον νιώθουν και δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατά τα άλλα ο Νουά βοήθησε και θα βοηθήσει και ο Φόρμπς θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί… με έναν παίκτη ικανό να βγει μπροστά.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ 3 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ

Κόντρα σε ένα εκ των βασικών φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup o ΑΡΗΣ μας για 30’ έδειχνε αποφασισμένος να πάρει αυτή τη σημαντική νίκη. Στο τέλος όμως… λύγισε από τις αδυναμίες του και παραδόθηκε στην ανωτερότητα των αντιπάλων. Κρατάμε την καλή εικόνα των 3 δεκαλέπτων και το ενθαρρυντικό ντεμπούτο του Νουά ελπίζοντας ότι η ενίσχυση της ομάδας δεν θα τελειώσει εδώ. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να αρκείται μόνο σε καλές εμφανίσεις.

ΥΓ. Τα είπαμε για την «εμψύχωση» του Φόρμπς στα προηγούμενα παιχνίδια… Να είναι καλά το παλικάρι του ευχόμαστε το καλύτερο στην καριέρα του αλλά ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν θα αγχώνεται όποτε έχει την μπάλα στα χέρια.